Thuis
alle pijlers
Opruimchallenge
donderdag 3 september 2026 om 18:14
Ik heb jaren geleden al eens een zelfde topic geopend en dat was toen heel leuk maar ik heb nog steeds teveel troep. En nu het september is en niet meer zo blafheet, krijg ik weer zin om op te ruimen.
Het idee: vijf dingen per dag wegdoen (meer mag natuurlijk ook). Verkopen, weggooien, weggeven, alles telt. Kleine moeite, maar uiteindelijk toch een groot resultaat.
Ik ben vandaag begonnen. Ik heb 14 kookboeken opgeruimd. Of nou ja, ik heb er drie verkocht (dat ging heel snel via Vinted) en de rest ligt nog op een stapel te wachten tot ze weg gaan. Volgende week is man jarig en dan ga ik proberen er nog wat te slijten.
Wie doet er mee?
Het idee: vijf dingen per dag wegdoen (meer mag natuurlijk ook). Verkopen, weggooien, weggeven, alles telt. Kleine moeite, maar uiteindelijk toch een groot resultaat.
Ik ben vandaag begonnen. Ik heb 14 kookboeken opgeruimd. Of nou ja, ik heb er drie verkocht (dat ging heel snel via Vinted) en de rest ligt nog op een stapel te wachten tot ze weg gaan. Volgende week is man jarig en dan ga ik proberen er nog wat te slijten.
Wie doet er mee?
maandag 28 september 2026 om 12:57
Hier net wat vlees dat al 5 jaar in de vriezer lag weggegooid. 2 shirtjes van de middelste die ik eigenlijk bewaard had voor de jongste maar toch te veel vlekken er in vind zitten weggegooid. Nog 1 ding en ik zit op 5 voor vandaag.
Cognac ik wou dat ik op jouw level zat. Hiernligt nog zoveel troep, maar ook veeeeeeeeeeel speelgoed bijvoorbeeld wat nog niet weg kan maar ook niet echt een goed opruim systeem heeft.
Cognac ik wou dat ik op jouw level zat. Hiernligt nog zoveel troep, maar ook veeeeeeeeeeel speelgoed bijvoorbeeld wat nog niet weg kan maar ook niet echt een goed opruim systeem heeft.
"After all this time?" "Always."
maandag 28 september 2026 om 14:39
cognac schreef: ↑28-09-2026 10:42Nou, het rare is: op zich is dat opgeruimde (gevoel) niet eens hetgeen ik probeer na te streven. Ik houd namelijk niet echt van een opgeruimd huis want dat voelt zo weinig doorleefd ofzo. Dus eigenlijk is het ook maar goed dat de kinderen (jonge tieners) het leuk vinden af en toe wat te bouwen, dat zorgt ervoor dat het nog een beetje voelt als leven in de brouwerij. Ik weet dus eigenlijk niet zo goed wat ik wil nastreven met de opruim-challenge.
Maar met kleding bijvoorbeeld denk ik dan, waarom vind ik het zo moeilijk te reduceren? Zeker voor dit seizoen, bijna elk jasje en elke broek is me zo dierbaar, die draag ik ook met regelmaat, maar het is toch wel een heel rek vol.
Edit:
Wat ik bedoel dus, is dat ik nog wel genoeg zie om me heen om op te ruimen (al vind ik dat niet per se héél belangrijk dus) maar betrekkelijk weinig om weg te kunnen doen, als in: spullen die verkocht/weggegeven kunnen worden. Je moet dus eerder denken aan: ene bord in de vaatwasser zetten, rekenmachine in de bureaula, kruimeltjes van tafel, medicijnen die op zijn naar de apotheek. Maar dat is niet echt wat met de challenge bedoeld wordt volgens mij.
Ik bedoel het niet lullig maar maak je het niet onnodig ingewikkeld voor jezelf? Je hebt kleding die je dierbaar is en die je ook draagt. Lijkt me prima. Je hebt spullen staan die je zou kunnen opruimen maar niet in de weg staan. Gewoon omdat je die net gebruikt hebt. Die zijn niet allemaal opgeruimd maar dat vind je prima. Het is allemaal niet superopgeruimd maar daar voel je je goed bij. Ook prima. En eerder gaf je aan dat je weinig nodig hebt en weinig koopt. En je gaf aan dat je dat gevoel van nostalgie mist, maar dat heb je blijkbaar juist wel met je kleding. Die je dus lekker niet moet consuminderen, want je wordt er blijk van én draagt het ook. En je vraagt je af waarom je het zo moeilijk vindt om te reduceren terwijl je tevreden bent met je spullen, ze daadwerkelijk gebruikt en niet veel koopt.
Heb je het niet gewoon prima voor elkaar zo?
Tjezus, wat vals
maandag 28 september 2026 om 15:00
Ik snap je punt MevrouwJack. Wat het denk ik is: ik hou eigenlijk van omringd zijn met heeeeel veel spullen. Dat wast je kijkt overal spullen zijn. Die je vervolgens dan kunt uitzoeken, sorteren, weggeven etc. Daarin zit dus ook dat gemis van nostalgie waarover ik schreef.
Maar het punt is, ik kom niet zo op dat punt dat ik aan die spullen kom. Nou ja, ik zou random dingen kunnen kopen/gekocht kunnen hebben maar dat is niet wat ik bedoel.
Het is meer dat ik me nu zo'n praktische voel terwijl ik dat eigenlijk niet zo voel.
Al snap ik dat het als moeilijk doen voelt hoor.
Maar snap je wel een beetje hoe ik het bedoel? Iedereen die spullen weg kan doen heeft dus schat aan spullen die ooit wél de moeite waard waren (of gekregen zijn). Het voelt of ik een fase over heb geslagen ofzo...
Maar het punt is, ik kom niet zo op dat punt dat ik aan die spullen kom. Nou ja, ik zou random dingen kunnen kopen/gekocht kunnen hebben maar dat is niet wat ik bedoel.
Het is meer dat ik me nu zo'n praktische voel terwijl ik dat eigenlijk niet zo voel.
Al snap ik dat het als moeilijk doen voelt hoor.
Maar snap je wel een beetje hoe ik het bedoel? Iedereen die spullen weg kan doen heeft dus schat aan spullen die ooit wél de moeite waard waren (of gekregen zijn). Het voelt of ik een fase over heb geslagen ofzo...
maandag 28 september 2026 om 17:01
Ik bedoelde niet moeilijk doen voor ons oid he, maar het moeilijk maken voor jezelf.
Nu je het zo uitlegt, misschien herken ik dat een beetje, maar dan met specifieke dingen. Ik heb het bijvoorbeeld met kerstspullen. Dan hoor ik iemand verzuchten dat ze zoveel kerstspullen heeft en dat het een bij elkaar geraapt zootje is, en zo lastig om dingen weg te doen.
En ik zit dan naar mijn keurig bij elkaar gekochte kerstballen en te kijken die elk jaar weer keurig in de boom passen en dan word ik wel een beetje overvallen door een gevoel van gemis. Omdat ik geen gezin heb om die tradities mee op te bouwen, geen kinderfrutsels in de boom, niet dat nostalgische 'van vroeger'. Het voelt ineens onaf ofzo, terwijl ik nooit een sterke kinderwens heb gehad.
Het lijkt me lastig als je dat met al je spullen hebt, ik kan me voorstellen dat je het gevoel hebt dat je dan iets mist. Ik heb op andere gebieden wel dingen die dat gevoel van nostalgie met zich meebrengen. Een gekregen schilderijtje van toen mijn vader vroeger voor zijn werk naar het buitenland moest, een spuuglelijk schaaltje dat ik goedbedoeld van mijn toen 16-jarige puberbroer kreeg, etc.
Heb je die 'spullen' trouwens misschien in een andere vorm wel? In de vorm van foto's, rituelen, muziek?
Nu je het zo uitlegt, misschien herken ik dat een beetje, maar dan met specifieke dingen. Ik heb het bijvoorbeeld met kerstspullen. Dan hoor ik iemand verzuchten dat ze zoveel kerstspullen heeft en dat het een bij elkaar geraapt zootje is, en zo lastig om dingen weg te doen.
En ik zit dan naar mijn keurig bij elkaar gekochte kerstballen en te kijken die elk jaar weer keurig in de boom passen en dan word ik wel een beetje overvallen door een gevoel van gemis. Omdat ik geen gezin heb om die tradities mee op te bouwen, geen kinderfrutsels in de boom, niet dat nostalgische 'van vroeger'. Het voelt ineens onaf ofzo, terwijl ik nooit een sterke kinderwens heb gehad.
Het lijkt me lastig als je dat met al je spullen hebt, ik kan me voorstellen dat je het gevoel hebt dat je dan iets mist. Ik heb op andere gebieden wel dingen die dat gevoel van nostalgie met zich meebrengen. Een gekregen schilderijtje van toen mijn vader vroeger voor zijn werk naar het buitenland moest, een spuuglelijk schaaltje dat ik goedbedoeld van mijn toen 16-jarige puberbroer kreeg, etc.
Heb je die 'spullen' trouwens misschien in een andere vorm wel? In de vorm van foto's, rituelen, muziek?
Tjezus, wat vals
maandag 28 september 2026 om 17:12
5 jaarSeverus_Snape schreef: ↑28-09-2026 12:57Hier net wat vlees dat al 5 jaar in de vriezer lag weggegooid. 2 shirtjes van de middelste die ik eigenlijk bewaard had voor de jongste maar toch te veel vlekken er in vind zitten weggegooid. Nog 1 ding en ik zit op 5 voor vandaag.
Cognac ik wou dat ik op jouw level zat. Hiernligt nog zoveel troep, maar ook veeeeeeeeeeel speelgoed bijvoorbeeld wat nog niet weg kan maar ook niet echt een goed opruim systeem heeft.
Voor iedereen een groene tuin
maandag 28 september 2026 om 18:02
Ja, mooi dat je dat noemt. Ik kan het idd wel met andere dingen hebben. Met feestdagen vieren, gerechten maken, muziek luisteren inderdaad ook, met de natuur buiten ervaren en met de kleding elk halfjaar weer liefdevol aanpassen naar het seizoen (vooral van zomer naar herfst-winter is iets waar ik veel waarde aan hecht.) En ik heb het ook met kaarsen (maar die branden op). Net zoals de recepten, de hapjes en drankjes dus op gaan.MevrouwJack schreef: ↑28-09-2026 17:01Ik bedoelde niet moeilijk doen voor ons oid he, maar het moeilijk maken voor jezelf.
Nu je het zo uitlegt, misschien herken ik dat een beetje, maar dan met specifieke dingen. Ik heb het bijvoorbeeld met kerstspullen. Dan hoor ik iemand verzuchten dat ze zoveel kerstspullen heeft en dat het een bij elkaar geraapt zootje is, en zo lastig om dingen weg te doen.
En ik zit dan naar mijn keurig bij elkaar gekochte kerstballen en te kijken die elk jaar weer keurig in de boom passen en dan word ik wel een beetje overvallen door een gevoel van gemis. Omdat ik geen gezin heb om die tradities mee op te bouwen, geen kinderfrutsels in de boom, niet dat nostalgische 'van vroeger'. Het voelt ineens onaf ofzo, terwijl ik nooit een sterke kinderwens heb gehad.
Het lijkt me lastig als je dat met al je spullen hebt, ik kan me voorstellen dat je het gevoel hebt dat je dan iets mist. Ik heb op andere gebieden wel dingen die dat gevoel van nostalgie met zich meebrengen. Een gekregen schilderijtje van toen mijn vader vroeger voor zijn werk naar het buitenland moest, een spuuglelijk schaaltje dat ik goedbedoeld van mijn toen 16-jarige puberbroer kreeg, etc.
Heb je die 'spullen' trouwens misschien in een andere vorm wel? In de vorm van foto's, rituelen, muziek?
Maar met spullen (op boeken na misschien) dus nauwelijks gericht op spullen. En dan kom ik wel eens bij mensen met huizen vól spullen en denk ik, dat heeft allemaal een verhaal, verleden, geschiedenis, verbondenheid met anderen en dan voelt het ineens zo... leeg.. maar iets opbouwen (aan spullen) voelt te gemaakt, te geforceerd.
Toen ik mijn tante hierover sprak zei zij: misschien kijk je niet goed (om je heen) maar ja, als ik mijn best daarop ga doen voelt dat dus geforceerd.
En daardoor oogt het vaak best keurig hier in huis terwijl ik me helemaal niet als een keurig persoon ervaar die alles strak en netjes wil hebben. Beetje vage uitleg misschien... ik zou bijv graag spullen willen tegenkomen waarvan ik dacht: neeee ik wist niet dat ik dát nog had. Ongeacht of dat iets ontzettend lelijks, leuks, dierbaars of random gekocht is. Maar dat je dan weer precies weet wie dat gaf of waar je het kocht of waarom je het ooit wilde hebben etc.
maandag 28 september 2026 om 19:36
Als ik om me heen kijk en mezelf dwing heel eerlijk te zijn dan zijn de spullen "met een verhaal" voor 80% dingen die ik in mijn volwassen leven tweedehands mijn huis in heb gesleurd. De andere twintig procent drukt natuurlijk een stevig stempel, dus ik wil zeker niet doen alsof die verwaarloosbaar is. Maar laten we zeggen dat het 50/50 ipv 80/20, dan is die 50% haalbaar buiten tradities om. En ook even in gedachten houden dat ik midden vijftig ben en van die 50+ jaren maar een fractie in een relatie heb geleefd en dus altijd kon doen wat ik maar wilde qua interieur (dus als je 40 bent is het te vroeg om te vergelijken en als je een relatie hebt weet ik helemaal niet hoe dat zit)
De truc is toegeven aan jezelf wat je mooi vindt en dat vervolgens kopen. Dus de dure kast waar je helemaal verliefd op bent, schraap iedere euro bij elkaar tot je hem kan betalen. Maar ook die rare schaal in de vorm van een kip op een skateboard die je meteen ziet staan achter die stapels Xenos ellende die naar de kringloop is gebracht en waarvan je meteen "weet" dat als hij van jou was je hem echt nooit weg naar zou doen.
Een interieur met een verhaal is iets dat organisch groeit en waarvoor je de veiligheid van trends en "dit vindt iedereen mooi" los moet laten.
Het grootste deel dan de dingen die nu mijn huis verlaten zijn de laatste restjes "veilig".
De truc is toegeven aan jezelf wat je mooi vindt en dat vervolgens kopen. Dus de dure kast waar je helemaal verliefd op bent, schraap iedere euro bij elkaar tot je hem kan betalen. Maar ook die rare schaal in de vorm van een kip op een skateboard die je meteen ziet staan achter die stapels Xenos ellende die naar de kringloop is gebracht en waarvan je meteen "weet" dat als hij van jou was je hem echt nooit weg naar zou doen.
Een interieur met een verhaal is iets dat organisch groeit en waarvoor je de veiligheid van trends en "dit vindt iedereen mooi" los moet laten.
Het grootste deel dan de dingen die nu mijn huis verlaten zijn de laatste restjes "veilig".
maandag 28 september 2026 om 21:10
Goed geschreven, SinPermiso.
Denk wel dat die twee punten inderdaad bepalend zijn in hoe de spullen in je huis zich vormen.
Alleen heb je uiteraard veel meer autonomie. Ik heb een (tamelijk uitgesproken) partner en heb ook wel eens gedacht, heb ik haar niet teveel hierin laten bepalen hoe we wonen, welke spullen er wel/niet inkomen etc. Maar dat vind ik te makkelijk gedacht. Ja, ik had misschien meer op mijn strepen kunnen gaan staan toen ik 15 jaar bij haar introk van "die kast en dat bureau gaan sowieso mee!" maar zo ging het niet maar daar waren we allebei bij.
Maar ook in de loop der jaren ben ik niet echt bijzonder gehecht geraakt aan de dingen die we aangeschaft hebben. En het is niet dat ik elke 3 jaar met een woontrend mee ga of dan weer groene placemats heb en dan weer roze.
Je tweede alinea is ook wel een ding. Leren wat je mooi vindt en dat dan kopen. Toen ik alleen woonde had ik wel een echt héél mooi Engels bureau (een van de dingen waarvan ik het dus jammer vind dat die weg is) maar zelfs als ik hem weer opnieuw zou gaan kopen, zou ik hem niet vinden passen in mijn huidige huis. En zelfs niet als we een heel ander huis zouden kopen waar ik een kamer zou hebben waar die in zou kunnen.'
Maar wat klein spul betreft, ik zie eigenlijk nooit zoveel dingen waar ik helemaal verliefd op ben. Het kan soms wel een totaalplaatje zijn waar ik voor val (als ik een foto of film zie, of als ik op vakantie ben). Maar vrijwel nooit iets los van een voorwerp ofzo, waarmee het zich langzaam zou kunnen opbouwen. En dat gebeurt daarom denk ik ook niet.
Denk wel dat die twee punten inderdaad bepalend zijn in hoe de spullen in je huis zich vormen.
Alleen heb je uiteraard veel meer autonomie. Ik heb een (tamelijk uitgesproken) partner en heb ook wel eens gedacht, heb ik haar niet teveel hierin laten bepalen hoe we wonen, welke spullen er wel/niet inkomen etc. Maar dat vind ik te makkelijk gedacht. Ja, ik had misschien meer op mijn strepen kunnen gaan staan toen ik 15 jaar bij haar introk van "die kast en dat bureau gaan sowieso mee!" maar zo ging het niet maar daar waren we allebei bij.
Maar ook in de loop der jaren ben ik niet echt bijzonder gehecht geraakt aan de dingen die we aangeschaft hebben. En het is niet dat ik elke 3 jaar met een woontrend mee ga of dan weer groene placemats heb en dan weer roze.
Je tweede alinea is ook wel een ding. Leren wat je mooi vindt en dat dan kopen. Toen ik alleen woonde had ik wel een echt héél mooi Engels bureau (een van de dingen waarvan ik het dus jammer vind dat die weg is) maar zelfs als ik hem weer opnieuw zou gaan kopen, zou ik hem niet vinden passen in mijn huidige huis. En zelfs niet als we een heel ander huis zouden kopen waar ik een kamer zou hebben waar die in zou kunnen.'
Maar wat klein spul betreft, ik zie eigenlijk nooit zoveel dingen waar ik helemaal verliefd op ben. Het kan soms wel een totaalplaatje zijn waar ik voor val (als ik een foto of film zie, of als ik op vakantie ben). Maar vrijwel nooit iets los van een voorwerp ofzo, waarmee het zich langzaam zou kunnen opbouwen. En dat gebeurt daarom denk ik ook niet.
maandag 28 september 2026 om 23:53
Tja. Ik ga niet over het vlees in de vriezer, is vriend zijn afdeling. Had ie ooit gekocht voor op de bbq maar nooit gebruikt.
"After all this time?" "Always."
dinsdag 29 september 2026 om 12:48
Tóch nog bij het bekijken van mijn kledingkast 5 stuks gevonden waarvan ik vind dat ze weg kunnen. 4 zomerkledingstukken die ik afgelopen zomer weinig heb gedragen of waar ik me aan ergerde (geen mouwen, polyester, rare wikkelstructuur, uitgekeken op het bloemmotief) en 1 rok voor het najaar die ik niet meer mooi vind...
Verder zitten nadenken over het gesprek van gisteren hier hoe je huis (met spullen) organisch groeit. Het kwam misschien over of dat bij mij niet gebeurt omdat ik wel heel gevoelig ben voor wat "in" is in de woontrends maar dat denk ik toch niet. Anders zou ik vaker nieuwe dingen kopen. En daarin dan misschien ook een stuk acceptatie dat ik niet zo ben zoals mijn familieleden en vrienden.
Hoe doe jij dat dan, SinPermiso? Jij loopt dan gewoon door de kringloopwinkel of een brocantemarktje ofzo en dan zie je als het ware dingen waarvan je denkt: jaaa, dat wil ik hebben.
Ik heb dat gevoel dus denk ik gewoon te weinig.
Verder zitten nadenken over het gesprek van gisteren hier hoe je huis (met spullen) organisch groeit. Het kwam misschien over of dat bij mij niet gebeurt omdat ik wel heel gevoelig ben voor wat "in" is in de woontrends maar dat denk ik toch niet. Anders zou ik vaker nieuwe dingen kopen. En daarin dan misschien ook een stuk acceptatie dat ik niet zo ben zoals mijn familieleden en vrienden.
Hoe doe jij dat dan, SinPermiso? Jij loopt dan gewoon door de kringloopwinkel of een brocantemarktje ofzo en dan zie je als het ware dingen waarvan je denkt: jaaa, dat wil ik hebben.
Ik heb dat gevoel dus denk ik gewoon te weinig.
dinsdag 29 september 2026 om 20:43
Oh! Nee! Het was echt totáál niet als kritiek bedoeld, en al helemaal niet persoonlijk!!!! Sorry als het zo leest, dan heb ik echt mijn woorden niet goed gekozen.
Ik haakte een beetje aan op dat een paar mensen iets zeiden over niet echt die binding hebben met je spullen/interieur. Daarin herken ik namelijk iets van mezelf dat met het opruimen van mijn huis samenvalt.
Het was hier de afgelopen jaren niet zo'n feest thuis en nu dat tij een beetje begint te keren heb ik dus ook opeens een enorm opruimenthousiasme. Wat me opvalt is dat ik voorheen (ver voor dit topic) overal zo verschrikkelijk klaar mee was dat ik dacht "Ik huur gewoon een container, daar duw ik alles in, die steek ik in brand, en de as daar weer van die dump ik in de zee. En dan rijd ik op mijn weg terug van het strand langs ikea en dan koop ik alles wat ik ECHT nodig in het wit en dan is dit gedoe eindelijk voor altijd AFGELOPEN".
Nou, gelukkig had ik daar de energie helemaal niet voor, dus dat werd hem niet. En nu het beter begint te gaan is het opruimen ook overzichtelijker. Alles waar ik aan gehecht ben mag sowieso blijven. En alles waar ik niks bij voel kan weg als het geen praktisch doel dient. Zo ontdekte ik dus gaandeweg dat er vooral dingen bleven die ik ooit met een hoop oordeel heb gekocht omdat ik ze ondanks het feit dat ze raar/groot/hysterisch/saai/onpraktisch waren. En nu het dekentje van veel teveel spullen eraf komt blijkt daar dus ook op één of andere wonderlijke manier een soort lijn in te zitten waardoor het een logisch geheel vormt. Er is ongetwijfeld een veeeel kortere weg om op dit punt uit te komen, maar die routebeschrijving heb ik helaas niet.
Ik woon in een flinke stad met om de hoek twee kringloopwinkels en naast mijn supermarkt nog één. Dus de drempel om binnen te lopen is super laag. En de noodzaak om iets te kopen is nul. Dat maakte de start al heel makkelijk. Heel radicaal zijn moest ik leren dus het begon met miskopen. Nu mag het mee als het een tien is en niet beschadigd. Als het een negen is mag het mee als ik er ok mee ben om het de week daarna weer terug te doneren.
Er zit nog één stap voor die niks met dingen kopen te maken heeft. Toen ik nog aan het verdrinken was tijdens het opruimen ben ik plaatjes van interieurs, kunst en kleurenpalletten gaan verzamelen (hoera, digitale overdaad!) Als je dat lang genoeg doet ga je op den duur patronen zien in wat je zelf prettig vind om om je heen te hebben. Dat was grappig leerzaam. Want ik hou bijvoorbeeld heel erg van geel en oranje, en toch sloeg ik daar vaak de plank mee mis. Nu weet ik dat ik 95% van de tinten geel en oranje vooral heel leuk vind bij andere mensen. Dat is heerlijk om te ontdekken want alles dat ik bijvoorbeeld uit al die hier naar binnen gereden erfenis/emigratie inboedels maar geforceerd aan het vasthouden was "want ik hou van geel, waarom doe ik nou zo moeilijk" dat gaat er nu opeens heel makkelijk uit. En over iets in de kringloop in precies de tinten die mij passen hoef ik nooit te twijfelen.
Sorry voor het suuuuuper lange verhaal. Belangrijkste blijft dat ik het dus 0% als kritiek bedoelde!
Ik haakte een beetje aan op dat een paar mensen iets zeiden over niet echt die binding hebben met je spullen/interieur. Daarin herken ik namelijk iets van mezelf dat met het opruimen van mijn huis samenvalt.
Het was hier de afgelopen jaren niet zo'n feest thuis en nu dat tij een beetje begint te keren heb ik dus ook opeens een enorm opruimenthousiasme. Wat me opvalt is dat ik voorheen (ver voor dit topic) overal zo verschrikkelijk klaar mee was dat ik dacht "Ik huur gewoon een container, daar duw ik alles in, die steek ik in brand, en de as daar weer van die dump ik in de zee. En dan rijd ik op mijn weg terug van het strand langs ikea en dan koop ik alles wat ik ECHT nodig in het wit en dan is dit gedoe eindelijk voor altijd AFGELOPEN".
Nou, gelukkig had ik daar de energie helemaal niet voor, dus dat werd hem niet. En nu het beter begint te gaan is het opruimen ook overzichtelijker. Alles waar ik aan gehecht ben mag sowieso blijven. En alles waar ik niks bij voel kan weg als het geen praktisch doel dient. Zo ontdekte ik dus gaandeweg dat er vooral dingen bleven die ik ooit met een hoop oordeel heb gekocht omdat ik ze ondanks het feit dat ze raar/groot/hysterisch/saai/onpraktisch waren. En nu het dekentje van veel teveel spullen eraf komt blijkt daar dus ook op één of andere wonderlijke manier een soort lijn in te zitten waardoor het een logisch geheel vormt. Er is ongetwijfeld een veeeel kortere weg om op dit punt uit te komen, maar die routebeschrijving heb ik helaas niet.
Ik woon in een flinke stad met om de hoek twee kringloopwinkels en naast mijn supermarkt nog één. Dus de drempel om binnen te lopen is super laag. En de noodzaak om iets te kopen is nul. Dat maakte de start al heel makkelijk. Heel radicaal zijn moest ik leren dus het begon met miskopen. Nu mag het mee als het een tien is en niet beschadigd. Als het een negen is mag het mee als ik er ok mee ben om het de week daarna weer terug te doneren.
Er zit nog één stap voor die niks met dingen kopen te maken heeft. Toen ik nog aan het verdrinken was tijdens het opruimen ben ik plaatjes van interieurs, kunst en kleurenpalletten gaan verzamelen (hoera, digitale overdaad!) Als je dat lang genoeg doet ga je op den duur patronen zien in wat je zelf prettig vind om om je heen te hebben. Dat was grappig leerzaam. Want ik hou bijvoorbeeld heel erg van geel en oranje, en toch sloeg ik daar vaak de plank mee mis. Nu weet ik dat ik 95% van de tinten geel en oranje vooral heel leuk vind bij andere mensen. Dat is heerlijk om te ontdekken want alles dat ik bijvoorbeeld uit al die hier naar binnen gereden erfenis/emigratie inboedels maar geforceerd aan het vasthouden was "want ik hou van geel, waarom doe ik nou zo moeilijk" dat gaat er nu opeens heel makkelijk uit. En over iets in de kringloop in precies de tinten die mij passen hoef ik nooit te twijfelen.
Sorry voor het suuuuuper lange verhaal. Belangrijkste blijft dat ik het dus 0% als kritiek bedoelde!
dinsdag 29 september 2026 om 20:49
Oh, en full disclosure: ik heb dus ook een idioot grote, schandalig dure witte stoel die nergens bijpast en die ik ondanks hoe super irritant hij in de weg staat toch (nog) niet los kan laten wegens duur en zonde enzo. Dus ik deel de onverwachte hoogtepuntjes uit mijn opruimavontuur in de hoop dat dat iemand anders ook iets brengt maar er zitten nog zat knopen in die ik er zelf nog niet uit krijg.
dinsdag 29 september 2026 om 22:28
Geen sorry voor het lange verhaal! Ik vind het juist wel mooi dat het topic een beetje meer deze kant op gaat, hoop dat dit voor jou als TO ook oke is Drackie. Ik vind het wel mooi om te lezen wat er achter koopgedrag (of juist niet-koopgedrag) schuilgaat. Ik koop een heel stuk minder dan ik vroeger deed. Niet dat ik nou alles los kocht wat los en vast zat, maar toen ik een keer de stand van zaken opmaakte merkte ik dat ik best spullen kocht waar ik een paar maanden later al nauwelijks meer van wist dat ik ze gekocht had.
Dat doe ik niet meer. Ik kom sowieso niet zo vaak in winkels want ik haat shoppen, dat scheelt. Ik heb een paar vrij specifieke dingen die ik wel geneigd ben sneller te kopen: planten en bloempotten, hoewel dat ook een stuk minder is geworden sinds ik weer katten heb. Keramiek zoals de kopjes die ik eerder deelde (en overigens niet gekocht heb) en creatieve spullen. Daar geef ik makkelijker geld aan uit, goede verf, goed papier, etc. Spullen voor in huis (meubels, dingen voor aan de muur) ben ik heel saai in, daar verander ik zelden iets in. Mijn bank is echt aan zijn einde inmiddels, en ik overweeg zelfs dezelfde bank weer te kopen
Meer on topic: niks gedaan met opruimen meer, vrij moe geweest maar mijn creatieve project van de afgelopen weken is bijna klaar dus dat is in elk geval goed nieuws qua rommel Na het weekend maar weer eens verder kijken.
Dat doe ik niet meer. Ik kom sowieso niet zo vaak in winkels want ik haat shoppen, dat scheelt. Ik heb een paar vrij specifieke dingen die ik wel geneigd ben sneller te kopen: planten en bloempotten, hoewel dat ook een stuk minder is geworden sinds ik weer katten heb. Keramiek zoals de kopjes die ik eerder deelde (en overigens niet gekocht heb) en creatieve spullen. Daar geef ik makkelijker geld aan uit, goede verf, goed papier, etc. Spullen voor in huis (meubels, dingen voor aan de muur) ben ik heel saai in, daar verander ik zelden iets in. Mijn bank is echt aan zijn einde inmiddels, en ik overweeg zelfs dezelfde bank weer te kopen
Meer on topic: niks gedaan met opruimen meer, vrij moe geweest maar mijn creatieve project van de afgelopen weken is bijna klaar dus dat is in elk geval goed nieuws qua rommel
Na het weekend maar weer eens verder kijken.
Tjezus, wat vals
dinsdag 29 september 2026 om 22:48
Als we het dan over de gedachte achter het opruimen hebben:
Vorig jaar heb ik mijn enkele weken oude baby verloren. Mijn tweede kindje is er niet meer.
Daardoor kon ik in een keer een hele inboedel van de babykamer, benodigdheden etc wegdoen. Maar ook de fietsjes en het speelgoed waar mijn oudste dochter te groot voor is, wat ik had bewaard voor ons tweede kindje, kan weg.
Ik heb al heel veel opgeruimd, maar sommige dingen kan ik (nog) niet wegdoen. Ik heb staan huilen toen de kinderwagen werd opgehaald (een familielid heeft die voor mij verkocht, ik trok dat niet). En ook bjj het ledikantje, de flessen, box enz.
Mijn zwangerschapskleding kan ik nog niet weg doen. Een nieuwe zwangerschap zit er eigenlijk niet meer in, maar mijn hoofd kan dat nog niet afsluiten en daardoor kan ik dat nog niet wegdoen.
In de basis herken ik het verhaal van Cognac. Ik ben niet gevoelig voor prullaria etc. Maar door mijn dochter die snel groeit en zich snel ontwikkelt, heb ik regelmatig veel weg te doen. Door de zwangerschap is mijn lijf en schoenmaat veranderd. Daardoor heb ik mezelf nieuwe kleding en schoenen gegund en kan ik mijn kledingkast nu opruimen. En kleding van soms wel 15 jaar oud doe ik nu ineens met gemak weg. Ik kan wat dat betreft makkelijk afstand doen van spullen, behalve de spullen van mijn overleden zoontje. Ik heb een grote herinneringskist gekocht en bewaar daarin allemaal spulletjes van hem.
Vorig jaar heb ik mijn enkele weken oude baby verloren. Mijn tweede kindje is er niet meer.
Daardoor kon ik in een keer een hele inboedel van de babykamer, benodigdheden etc wegdoen. Maar ook de fietsjes en het speelgoed waar mijn oudste dochter te groot voor is, wat ik had bewaard voor ons tweede kindje, kan weg.
Ik heb al heel veel opgeruimd, maar sommige dingen kan ik (nog) niet wegdoen. Ik heb staan huilen toen de kinderwagen werd opgehaald (een familielid heeft die voor mij verkocht, ik trok dat niet). En ook bjj het ledikantje, de flessen, box enz.
Mijn zwangerschapskleding kan ik nog niet weg doen. Een nieuwe zwangerschap zit er eigenlijk niet meer in, maar mijn hoofd kan dat nog niet afsluiten en daardoor kan ik dat nog niet wegdoen.
In de basis herken ik het verhaal van Cognac. Ik ben niet gevoelig voor prullaria etc. Maar door mijn dochter die snel groeit en zich snel ontwikkelt, heb ik regelmatig veel weg te doen. Door de zwangerschap is mijn lijf en schoenmaat veranderd. Daardoor heb ik mezelf nieuwe kleding en schoenen gegund en kan ik mijn kledingkast nu opruimen. En kleding van soms wel 15 jaar oud doe ik nu ineens met gemak weg. Ik kan wat dat betreft makkelijk afstand doen van spullen, behalve de spullen van mijn overleden zoontje. Ik heb een grote herinneringskist gekocht en bewaar daarin allemaal spulletjes van hem.
dinsdag 29 september 2026 om 22:57
En ik bedenk me net dat ik het opruimen en ordenen van spulletjes ook echt fijn vindt. Het helpt mij ook in het rouwen. Het geeft een soort van rust. Ik ben bezig met mijn handen, zonder dat het heel ingewikkeld is voor mijn hoofd (op het emotionele van de babyspullen na). Ik merk dat ik soms echt in huis kijk wat ik nog weg zou kunnen doen. Zo ben ik dus ook de boekenkast aan het opruimen. Het moet niet perse. Ze staan prima in de kast, maar na 1 keer lezen doe ik er niets meer mee. Dan maak ik er liever iemand anders blij mee.
Mijn volgende stap, als ik alle spullen weer opgeruimd heb (want er komt regelmatig weer iets bij waar mijn dochter uit groeit) is digitaal opruimen.
Ik wil mijn digitale foto's ordenen, afdrukken in fotoboeken en echt opschonen. Hetzelfde wil ik met mijn mailbox. Digitaal is er veel opgeslagen op servers enz. Dat kost veel energie is is volgens mij vaak echt niet meer nodig. Zijn jullie daar ook mee bezig?
Mijn volgende stap, als ik alle spullen weer opgeruimd heb (want er komt regelmatig weer iets bij waar mijn dochter uit groeit) is digitaal opruimen.
Ik wil mijn digitale foto's ordenen, afdrukken in fotoboeken en echt opschonen. Hetzelfde wil ik met mijn mailbox. Digitaal is er veel opgeslagen op servers enz. Dat kost veel energie is is volgens mij vaak echt niet meer nodig. Zijn jullie daar ook mee bezig?
dinsdag 29 september 2026 om 22:57
Wat heftig Zizo, en het laat maar zien dat er hele goede redenen zijn om dingen soms niet of nog niet weg te gooien. Mooi dat je een fijne plek gevonden hebt voor zijn spulletjes. Hij is er niet meer, maar wel deel van jullie leven, en neemt zo ook letterlijk ruimte in in huis. Mooi dat hij daar ook op deze manier zo deel van uit blijft maken.
Tjezus, wat vals
dinsdag 29 september 2026 om 23:00
Ik ben er vorig jaar mee begonnen, eigenlijk noodgedwongen omdat Google mutste dat mijn opslag vol is. En ik wil Google Drive helemaal niet gebruiken, maar het lijkt niet anders te kunnen. Ik snapte niks meer van alle mappen (Google Drive vs Onedrive) dat ik alles opnieuw heb uitgezocht. Het staat nu allemaal in de goede mappen maar ik moet er eigenlijk nog echt kritisch langs om eens alleen de beste foto's te bewaren. Daar heb ik nog niet helemaal de moed voor gevonden.
Mijn mailbox doe ik niks mee, dat blijft maar lekker tot de eeuwigheid staan denk ik
Tjezus, wat vals
dinsdag 29 september 2026 om 23:05
Zizo, ik wil jou even een 
geven. Ik vind het echt méér dan begrijpelijk dat het opruimen en ordenen in jouw geval met heel wat andere gevoelens en gedachten gepaard gaat. Zowel wat betreft het willen houden van dingen als het wegdoen van spullen.
Mailbox houd ik meerdere keren per jaar bij maar in elk geval altijd in december. Ik zet dan alle mails alfabetisch op ontvanger en delete dan alles wat echt overbodig is of reclamebrieven zijn. En wel relevante mails gaan in mappen.
Ook schrijf ik me dan uit voor alle nieuwsbrieven waar ik in de loop van het jaar blijkbaar op geabonneerd ben geraakt. Zo blijft de inbox heel overzichtelijk.
Wat prullaria betreft (en het woord zelf is niet oneerbiedig bedoeld trouwens, maar ik bedoel gewoon "dingetjes") ik ben daar dus ook niet gevoelig voor. Maar als ik in andermans huis ben en diegene gaat over haar prullaria vertellen: dit nam mn vader mee uit Egypte, dit een vriendin uit Mexico, dit kocht ik in 1977 op een marktje in Hong Kong, dit in 1990 in Frankrijk etc. Ja dan vind ik dat dus wel heel erg leuk! En leuke dingen ook. Terwijl "mijn verhaal" op het gebied van de prullaria maar geen start krijgt. De dingen die ik zie, of het nou op vakantie is, in de kringloopwinkel in eigen woonplaats of ergens waar ik wildvreemd ben, ik vind niks leuk genoeg om dan te denken: dit wil ik echt aanschaffen.
Nou ja dat is jammer, maar ook niet méér dan dat denk ik.
geven. Ik vind het echt méér dan begrijpelijk dat het opruimen en ordenen in jouw geval met heel wat andere gevoelens en gedachten gepaard gaat. Zowel wat betreft het willen houden van dingen als het wegdoen van spullen.Mailbox houd ik meerdere keren per jaar bij maar in elk geval altijd in december. Ik zet dan alle mails alfabetisch op ontvanger en delete dan alles wat echt overbodig is of reclamebrieven zijn. En wel relevante mails gaan in mappen.
Ook schrijf ik me dan uit voor alle nieuwsbrieven waar ik in de loop van het jaar blijkbaar op geabonneerd ben geraakt. Zo blijft de inbox heel overzichtelijk.
Wat prullaria betreft (en het woord zelf is niet oneerbiedig bedoeld trouwens, maar ik bedoel gewoon "dingetjes") ik ben daar dus ook niet gevoelig voor. Maar als ik in andermans huis ben en diegene gaat over haar prullaria vertellen: dit nam mn vader mee uit Egypte, dit een vriendin uit Mexico, dit kocht ik in 1977 op een marktje in Hong Kong, dit in 1990 in Frankrijk etc. Ja dan vind ik dat dus wel heel erg leuk! En leuke dingen ook. Terwijl "mijn verhaal" op het gebied van de prullaria maar geen start krijgt. De dingen die ik zie, of het nou op vakantie is, in de kringloopwinkel in eigen woonplaats of ergens waar ik wildvreemd ben, ik vind niks leuk genoeg om dan te denken: dit wil ik echt aanschaffen.
Nou ja dat is jammer, maar ook niet méér dan dat denk ik.
dinsdag 29 september 2026 om 23:44
Dankje MevrouwJack en Cognac.
Ik bedoel prullaria ook niet denigrerend of zo. Sorry als dat zo overkomt.
Ik merk dat ik van leeg en overzichtelijk hou. En dat maakt ook fijn schoon. In mijn studententijd kocht ik graag leuke kussentjes en waxinelichthouders en zo. Inmiddels vind ik dat soort aanschaffen zonde. Want heb ik het echt nodig?
Maar desondanks is mijn huis nog steeds niet leeg en overzichtelijk hoor.
Er is een uitzondering qua prullaria:
Ik hou van reizen. Ik ben ooit begonnen om iets voor in de kerstboom mee te nemen van het land waar ik op reis ben geweest. Zo heb ik een paar prachtige kerstballen van Harrods uit Londen, een engeltje van bananenbladeren uit Zuid-Afrika, een foute kangaroe met kerstmuts op uit Australië. En nog veel meer. Ik hoop zo een mooie herinneringen kerstboom te maken. Elk jaar denk ik terug weer even aan die mooie reizen terug bij het optuigen van de kerstboom. En de kerstboom wordt dus steeds eigenzinniger. Naast de gewone ballen komen er steeds meer bijzondere exemplaren bij.
Ik bedoel prullaria ook niet denigrerend of zo. Sorry als dat zo overkomt.
Ik merk dat ik van leeg en overzichtelijk hou. En dat maakt ook fijn schoon. In mijn studententijd kocht ik graag leuke kussentjes en waxinelichthouders en zo. Inmiddels vind ik dat soort aanschaffen zonde. Want heb ik het echt nodig?
Maar desondanks is mijn huis nog steeds niet leeg en overzichtelijk hoor.
Er is een uitzondering qua prullaria:
Ik hou van reizen. Ik ben ooit begonnen om iets voor in de kerstboom mee te nemen van het land waar ik op reis ben geweest. Zo heb ik een paar prachtige kerstballen van Harrods uit Londen, een engeltje van bananenbladeren uit Zuid-Afrika, een foute kangaroe met kerstmuts op uit Australië. En nog veel meer. Ik hoop zo een mooie herinneringen kerstboom te maken. Elk jaar denk ik terug weer even aan die mooie reizen terug bij het optuigen van de kerstboom. En de kerstboom wordt dus steeds eigenzinniger. Naast de gewone ballen komen er steeds meer bijzondere exemplaren bij.
dinsdag 29 september 2026 om 23:57
Oh Zizo wat verschrikkelijk verdrietig. Ik vind het knap dat je al iets hebt weten op te ruimen.
Ik heb lang vastgehouden aan dat ik graag een 2e wilde (niet om zo'n zielige reden, relatie ging uit en ik ben daarna niemand meer tegengekomen waar ik nog een kind mee wilde). Inmiddels kan dat en wil ik dat niet meer, maar babyspullen vind ik ook moeilijk. Ik heb nog steeds babyspullen die ik moet wegdoen.
Ik heb lang vastgehouden aan dat ik graag een 2e wilde (niet om zo'n zielige reden, relatie ging uit en ik ben daarna niemand meer tegengekomen waar ik nog een kind mee wilde). Inmiddels kan dat en wil ik dat niet meer, maar babyspullen vind ik ook moeilijk. Ik heb nog steeds babyspullen die ik moet wegdoen.
woensdag 30 september 2026 om 00:07
Weet ik niet hoor, of je een fase overgeslagen hebt. ik ben nu spullen aan het opruimen die eigenlijk nooit de moeite waard waren, maar die ik heb aangenomen omdat ik op dat moment te druk of te lui was om het uit te zoeken.
En ook prullen geerfd waar ik eigenlijk nooit blij mee ben geweest en nooit gebruikt heb. Kristal voor likeurtjes die ik niet lust, decoratie die ik nooit zelf had uitgekozen, onpraktische vazen, incompleet servies...
Het klinkt eigenlijk alsof je juist een fase me vooruit bent? Mijn einddoel is een huis met alleen maar spullen die ik gebruik en waar ik blij mee ben.
woensdag 30 september 2026 om 09:18
woensdag 30 september 2026 om 09:23
Cognac, ik heb weinig spullen met zo'n emotionele binding of die ik bewust ben uitgezocht. Ik ben vooral veel papierwerk aan het opruimen of praktische spullen die we niet meer gebruiken of spullen die de kinderen ontgroeid zijn. Dus nog genoeg op te ruimen voor ik aan de emotionele spullen ga beginnen, als ik daar ooit al kom 
nu ook bezig met sorteren en alles bij elkaar op 1 plek te leggen. Zoals bijv sjaals en mutsen, die van de kinderen liggen in hun kast, deel ligt bij de voordeur in een mand en deel ligt in de garage. Geen idee hoe dat zo verspreid komt, maar ga het nu verzamelen en dan heb ik gelijk overzicht om uit te zoeken wat weg kan pff..
nu ook bezig met sorteren en alles bij elkaar op 1 plek te leggen. Zoals bijv sjaals en mutsen, die van de kinderen liggen in hun kast, deel ligt bij de voordeur in een mand en deel ligt in de garage. Geen idee hoe dat zo verspreid komt, maar ga het nu verzamelen en dan heb ik gelijk overzicht om uit te zoeken wat weg kan pff..
woensdag 30 september 2026 om 10:06
Mijn doel is een huis met allemaal maar de aller fijnste spullen. De rest mag weg.
Ik hou me ook niet zo vast aan teveel spullen met emotionele waarde maar wel kleine gebruiksvoorwerpen die niet veel ruimte kosten zoals Een zilver suiker lepeltje van mijn moeder. Antieke gebaksbordjes van oma. Koelkast magneten van de reizen etc
Ik koop ook soms vintage spullen waar ik soms kort van geniet en soms al langere periode of voor altijd aan gehecht raak.
Het loopt zoals het loopt.
Het idee van kringloop vind ik daarom fijn.
Ik hou me ook niet zo vast aan teveel spullen met emotionele waarde maar wel kleine gebruiksvoorwerpen die niet veel ruimte kosten zoals Een zilver suiker lepeltje van mijn moeder. Antieke gebaksbordjes van oma. Koelkast magneten van de reizen etc
Ik koop ook soms vintage spullen waar ik soms kort van geniet en soms al langere periode of voor altijd aan gehecht raak.
Het loopt zoals het loopt.
Het idee van kringloop vind ik daarom fijn.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in