Poes moest inslapen..

03-03-2017 20:38 42 berichten
Vandaag veel traantjes in huize Balade.. we hebben Poes plotseling moeten laten inslapen. Poes at al een paar dagen slecht, wilde zelfs geen vlees of zalm en daar heeft 'ie normaal best een schooi-serenade voor over ^^. Dus gisteren met Poes naar de dierenarts. We dachten aan een haarbal of miss een rot kiesje (want stiekem krijgt Poes vaak hapjes brownie of zoeteplak toegeschoven van kleine kinderhandjes lol). Maar de dierenarts voelde een bobbel, toch snel even een echo. En toen was het mis. Heel Erg mis.. Onze bikkel bleek een tumor zo groot als een ei te hebben met uitzaaiingen in de longetjes. En Poes heeft helemaal niets laten merken.. Er is geen redden meer mogelijk.. en daar stond ik, met een dikke keel en tranen in mn ogen en Kind die geen idee had wat Poes overkwam.



We hebben Poes nog een nachtje bij ons gehouden. Véél geknuffeld. En vanmorgen laten inslapen. Weer fijn mee naar huis genomen, nog voor hem gezongen en nog meer geknuffeld en samen gehuild. En nu is Poes ineens weg. Nog geen week geleden leek er niets aan de hand. En we missen hem zo..
Heel veel sterkte en ben het eens met de stelling: je verliest een huisgenootje... dat doet gewoon pijn.
quote:DesieQ schreef op 04 maart 2017 @ 00:30:

Ach, arme. Sterkte

Ik weet precies hoe je je voelt. Heb eergisteren m'n hondje laten inslapen. Voel me zo rot en verdrietig en schuldig. Het kon niet anders en toch voelt het zó alsof ik hem heb verraden. Die kleine harige vriendjes kunnen zoveel losmaken!



Ach wat erg, probeer je niet schuldig te voelen. Je hebt ongetwijfeld geen andere keuze gehad. Het zou erger zijn om een dier, je maatje te laten lijden omdat je hem of haar niet kunt laten gaan.

Ik heb sinds kort weer een hondje, 5 jaar geleden stierf de vorige van ouderdom, thuis. Gelukkig geen gang naar de DA dat is me bespaard gebleven. Maar jarenlang dacht ik echt dat ik een ander hondje tekort zou doen en vergelijken met mijn vorige goeie lieve reus..

Tot dit hondje op mijn pad kwam. Toch denk ik nog heel vaak aan mijn vorige honden, katten en andere dieren. Sterkte en bedenk dat geen enkele DA een dier in laat slapen dat nog een fijn leven kan leiden..
Alle reacties Link kopieren
quote:Bestaardigopzich schreef op 04 maart 2017 @ 01:14:

[...]





Ach wat erg, probeer je niet schuldig te voelen. Je hebt ongetwijfeld geen andere keuze gehad. Het zou erger zijn om een dier, je maatje te laten lijden omdat je hem of haar niet kunt laten gaan.

Ik heb sinds kort weer een hondje, 5 jaar geleden stierf de vorige van ouderdom, thuis. Gelukkig geen gang naar de DA dat is me bespaard gebleven. Maar jarenlang dacht ik echt dat ik een ander hondje tekort zou doen en vergelijken met mijn vorige goeie lieve reus..

Tot dit hondje op mijn pad kwam. Toch denk ik nog heel vaak aan mijn vorige honden, katten en andere dieren. Sterkte en bedenk dat geen enkele DA een dier in laat slapen dat nog een fijn leven kan leiden..



Dank je wel Ik weet dat je gelijk hebt. Mijn brein weet het. Maar mijn hart zegt iets anders. Hij is ook echt heel fijn en omringd door liefde in slaap gekriebeld, voor hem moet het een fijn eind zijn geweest. Maar het feit dat ik zei 'ga maar lekker slapen' terwijl ik wist dat hij niet meer wakker zou worden en hij wist dat niet.. dat vind ik zo erg. En natuurlijk had hij dat ook niet kunnen weten of begrijpen. Dat weet mijn brein ook. Maar m'n hart hè.



Wat fijn dat je weer een hondje hebt! Ik hoop dat het bij ons ooit weer zover komt. Geniet er maar goed van!
quote:Titato212 schreef op 04 maart 2017 @ 00:19:

Heel veel sterkte !

Hier alweer bijna 4wk geleden (pfff tijd vliegt ) onze kater van 3 ook plots overleden . at ook nauwlijks en na 2e bezoek dierenarts bleek hij heel slecht te gaan, hij is niet meer mee naar huis gekomen en zelf ingeslapen bij opname . (Weten nog steeds niet precies wat er gaande was)



Jouw berichtje voel ik heel diep , mis mn vriendje nog steeds en wil jullie ook dan een dikke knuffel geven .Oh wat verdrietig... dat is nog meer plotseling dan bij onze poes. Hele dikke knuffel
quote:Mevrouw75 schreef op 03 maart 2017 @ 21:09:

[...]

Ik snap je helemaal hoor!

Mijn poes was mijn baby en heb haar vorige week moeten laten inslapen. Zelfde verhaal.Dikke knuffel, zo naar.. het komt zo hard binnen. Heb je nog afscheid kunnen nemen?
quote:z-u-s schreef op 03 maart 2017 @ 21:17:

[...]





wij hebben een paar maanden terug een van onze ratten moeten laten inslapen. Vergelijkbaar verhaal. Tumor zo groot als een fors paasei in zn buikje...



Traaaaaaaaaaaaaanen met tuiten om wat de meeste mensen ongedierte vinden. Maar het is toch je maatje. Heel erg veel sterkte!Hele dikke knuffel.. mijn vriendin had vroeger ook ratten, die zijn echt super slim en lief. Kan me echt heel goed voorstellen dat je superverdrietig was
quote:DesieQ schreef op 04 maart 2017 @ 08:32:

[...]

Dank je wel Ik weet dat je gelijk hebt. Mijn brein weet het. Maar mijn hart zegt iets anders. Hij is ook echt heel fijn en omringd door liefde in slaap gekriebeld, voor hem moet het een fijn eind zijn geweest. Maar het feit dat ik zei 'ga maar lekker slapen' terwijl ik wist dat hij niet meer wakker zou worden en hij wist dat niet.. dat vind ik zo erg. En natuurlijk had hij dat ook niet kunnen weten of begrijpen. Dat weet mijn brein ook. Maar m'n hart hè. :Hele dikke knuffel voor jou En ik denk dat hij vooral heeft aangevoeld hoeveel je van hem hield, en al je liefde kreeg op het moment dat hij ging. Voel je niet schuldig meis..
En een hele dikke knuffel voor alle andere baasjes van overleden dieren.. fijn al die warme woorden en knuffels
Ik had gister een afspraak om mijn poes te laten inslapen... hij at niet meer en heeft een geschiedenis met darmproblemen. Nu ging het gisteren alleen veel beter met hem, hij vroeg om eten en aandacht, dus heb ik de afspraak afgezegd. Ik ben wel langsgeweest voor een check, maar ze kunnen echt niets meer doen om zijn problemen te verhelpen. En nu twijfel ik eigenlijk of ik er wel goed aan heb gedaan... hij eet, purt, is graag bij ons, maar hij is ook nog steeds misselijk en kotst te veel
quote:neener-neener schreef op 04 maart 2017 @ 09:43:

Ik had gister een afspraak om mijn poes te laten inslapen... hij at niet meer en heeft een geschiedenis met darmproblemen. Nu ging het gisteren alleen veel beter met hem, hij vroeg om eten en aandacht, dus heb ik de afspraak afgezegd. Ik ben wel langsgeweest voor een check, maar ze kunnen echt niets meer doen om zijn problemen te verhelpen. En nu twijfel ik eigenlijk of ik er wel goed aan heb gedaan... hij eet, purt, is graag bij ons, maar hij is ook nog steeds misselijk en kotst te veel

Moeilijke beslissing he.

Er is een klein boekje 'Zijn we niet te vroeg' van Hugo van Duin. Die kregen we van de dierenarts en is om te helpen de keuze te maken. Misschien heeft jouw dierenarts het boekje ook?
Geen idee, goeie tip! Ik ga op zoek. Het is ontzettend moeilijk, ik wil niet dat hij onnodig lijdt, maar wanneer is het lijden vaker dan het plezier hebben? Op dit moment denk ik dat hij nog wil.
ik heb het boekje gevonden op internet Zijn we niet te vroeg
Heel veel sterkte met jouw verlies, zo'n klein beestje neemt toch veel ruimte in je hart in
quote:neener-neener schreef op 04 maart 2017 @ 10:34:

ik heb het boekje gevonden op internet Zijn we niet te vroegJa deze is het! Wij vonden het een fijn boekje ook al hadden we de knoop eigenlijk al doorgehakt. Bij onze poes was het echt nog max een week lijden en dan zou het over zijn. Maar wel fijn om te lezen dat ziek zijn niet persé wil zeggen dat je schatje moet inslapen. Veel sterkte
quote:neener-neener schreef op 04 maart 2017 @ 10:34:

ik heb het boekje gevonden op internet Zijn we niet te vroegEn dank je wel.. hij had een hele grote plek in ons hart . We maken een doosje met zijn mandje, dekentje en favo speeltje erin om te bewaren. Onze kleine poes krijgt vandaag een nieuw mandje, het oude mandje is nu onze herinnering aan broer-Poes
quote:Labalade schreef op 04 maart 2017 @ 09:10:

[...]



Hele dikke knuffel.. mijn vriendin had vroeger ook ratten, die zijn echt super slim en lief. Kan me echt heel goed voorstellen dat je superverdrietig was Bedankt voor je lieve bericht!
Dank je, na het lezen van het boekje zit ik nog meer in een tweestrijd. Gister ging het beter, maar ik zie vandaag helaas geen verdere vooruitgang als dit zo blijft, maken we maandag weer een nieuwe afspraak.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven