TTToT-kluphuis (deel 20)
maandag 11 februari 2013 om 20:17
Na vele omzwervingen zijn we weer terug in het bos.
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
maandag 25 februari 2013 om 16:56
maandag 25 februari 2013 om 17:17
quote:Yvonne77 schreef op 25 februari 2013 @ 16:05:
[...]
Ja, maar ik weet niet of ik er bij kan zijn. Ik was al helemaal enthousiast, maar het gaat slecht de laatste tijd en het lijkt alleen maar erger te worden.
Je migraine je moeheid of beide?
Denk je dat je het zaterdag gaat redden met hoe het nu gaat? (voordeel is het is lekker dichtbij jouw huis en niet zo ver weg in datum dus niet veel tijd om nog verder achteruit te gaan).
[...]
Ja, maar ik weet niet of ik er bij kan zijn. Ik was al helemaal enthousiast, maar het gaat slecht de laatste tijd en het lijkt alleen maar erger te worden.
Je migraine je moeheid of beide?
Denk je dat je het zaterdag gaat redden met hoe het nu gaat? (voordeel is het is lekker dichtbij jouw huis en niet zo ver weg in datum dus niet veel tijd om nog verder achteruit te gaan).
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
maandag 25 februari 2013 om 20:48
Nee, zo bedoelde ik het niet . Weet dat jullie het ook doen.
Iedereen, als ik even goed rondkijk/navraag.
Waarom? Daar heb ik t met psych overgehad. Een stukje loyaliteit naar ouders toe (en op die manier ook echt alle schuld bij mij leggen). En het loslaten van broertje.
Ik heb vanaf de geboorte gezorgd voor hem, de opvoeding lag grotendeels bij mij in handen. Nu laat ik dat meer en meer los, zet broertje zich af tegen mij, wat ook weer kwetst langs beide kanten.
Het loslaten en een groot loyaliteitsconflict waaraan ik niks durf te veranderen.
Het is een stap, maar wel een enorm grote stap
Iedereen, als ik even goed rondkijk/navraag.
Waarom? Daar heb ik t met psych overgehad. Een stukje loyaliteit naar ouders toe (en op die manier ook echt alle schuld bij mij leggen). En het loslaten van broertje.
Ik heb vanaf de geboorte gezorgd voor hem, de opvoeding lag grotendeels bij mij in handen. Nu laat ik dat meer en meer los, zet broertje zich af tegen mij, wat ook weer kwetst langs beide kanten.
Het loslaten en een groot loyaliteitsconflict waaraan ik niks durf te veranderen.
Het is een stap, maar wel een enorm grote stap
maandag 25 februari 2013 om 22:11
Peacy, respect ! Ik vind het echt knap hoe je ermee om probeert te gaan.
Ik weet sinds kort op een andere manier hoe ontzettend moeilijk het kan zijn om iemand los te laten, ook al is de situatie anders en is het voor zijn/haar bestwil (wat een kutwoord zeg!). Dat schuldgevoel, die pijn in je maag, Alleen, ik ben (minstens) twee keer zo oud als jij Peacy. Jij moet loslaten om je leven te kunnen beginnen. Ik moet loslaten om te kunnen loslaten, over een tijdje. En god, wat is dat moeilijk.
Ik weet sinds kort op een andere manier hoe ontzettend moeilijk het kan zijn om iemand los te laten, ook al is de situatie anders en is het voor zijn/haar bestwil (wat een kutwoord zeg!). Dat schuldgevoel, die pijn in je maag, Alleen, ik ben (minstens) twee keer zo oud als jij Peacy. Jij moet loslaten om je leven te kunnen beginnen. Ik moet loslaten om te kunnen loslaten, over een tijdje. En god, wat is dat moeilijk.
maandag 25 februari 2013 om 22:32
Ach, lieve Missy . Ik hou het even basaal: mijn zusje blijkt heel ernstig ziek te zijn, en uit een soort bijgeloof (toch, hè, we hadden het er al eens over, weet je nog?) wil ik er nog liever niks over zeggen. Als ik er niet over spreek, dan is het er niet, of zoiets. Geef me rustig schoppen onder mijn kont, ik weet dat mijn houding onzin is en laf bovendien.
Hee, hoe voelt het in je nieuwe huis? Went het al? Heb je het al ingewijd met Vin??
Hee, hoe voelt het in je nieuwe huis? Went het al? Heb je het al ingewijd met Vin??