TTToT-kluphuis (deel 20)
maandag 11 februari 2013 om 20:17
Na vele omzwervingen zijn we weer terug in het bos.
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
maandag 25 februari 2013 om 22:41
quote:sri schreef op 25 februari 2013 @ 22:36:
Lieve Peacy, je kunt het echt! Je bent het aan jezelf verplicht, om je leven te gaan starten. Maar ik voel ontzettend met je mee!
Daar ben ik mee bezig
. Al gaat het af en toe langzaam, gaat nu 2 stappen vooruit en 1 achteruit.
Voor jou ook een knuffel Sri!
Lieve Peacy, je kunt het echt! Je bent het aan jezelf verplicht, om je leven te gaan starten. Maar ik voel ontzettend met je mee!
Daar ben ik mee bezig
Voor jou ook een knuffel Sri!
maandag 25 februari 2013 om 22:50
quote:missy_Acy schreef op 25 februari 2013 @ 22:40:
Ja, Sri. Indisch zwijgen. Kijk ermee uit, want t haalt je in. En dan komt t keihard.
Het spijt me van en voor je zusje. En voor jou. Ik weet het, sayang, maar ik zwijg nu alleen tegenover de 'buitenwereld'. Niet meer tegenover mijn zusje en mijn andere zusje. We worden met z'n drieën nu steeds meer 1, en dat voelt erg goed, hoewel nog steeds erg angstig. En dat gaat nog wel een paar weken duren..
Ja, Sri. Indisch zwijgen. Kijk ermee uit, want t haalt je in. En dan komt t keihard.
Het spijt me van en voor je zusje. En voor jou. Ik weet het, sayang, maar ik zwijg nu alleen tegenover de 'buitenwereld'. Niet meer tegenover mijn zusje en mijn andere zusje. We worden met z'n drieën nu steeds meer 1, en dat voelt erg goed, hoewel nog steeds erg angstig. En dat gaat nog wel een paar weken duren..
maandag 25 februari 2013 om 22:59
maandag 25 februari 2013 om 23:03
quote:neweve schreef op 25 februari 2013 @ 17:17:
[...]
Je migraine je moeheid of beide?
Denk je dat je het zaterdag gaat redden met hoe het nu gaat? (voordeel is het is lekker dichtbij jouw huis en niet zo ver weg in datum dus niet veel tijd om nog verder achteruit te gaan).
Ik ben supermegamoe sinds de bruiloft Echt zo erg dat ik er gek van word. Mijn lichaam schreeuwt om rust in welke vorm dan ook. Ik breng zoon naar school en als ik thuis kom wil ik acuut naar bed om er pas weer uit te komen als hij opgehaald moet worden.
Ik heb dus geen idee voor zaterdag Peacy, maar ik denk dat ik beter nu al kan zeggen dat ik niet kom. Morgen moet ik een uur rijden om mijn oma nog één keer te zien samen met mijn moeder en de dagen erna sta ik er thuis weer alleen voor. (tot man thuiskomt, maar dat ik tussen 17u en 18u en dan ben ik al afgebrand)
Meld mij dus maar af Volgende keer beter.
[...]
Je migraine je moeheid of beide?
Denk je dat je het zaterdag gaat redden met hoe het nu gaat? (voordeel is het is lekker dichtbij jouw huis en niet zo ver weg in datum dus niet veel tijd om nog verder achteruit te gaan).
Ik ben supermegamoe sinds de bruiloft Echt zo erg dat ik er gek van word. Mijn lichaam schreeuwt om rust in welke vorm dan ook. Ik breng zoon naar school en als ik thuis kom wil ik acuut naar bed om er pas weer uit te komen als hij opgehaald moet worden.
Ik heb dus geen idee voor zaterdag Peacy, maar ik denk dat ik beter nu al kan zeggen dat ik niet kom. Morgen moet ik een uur rijden om mijn oma nog één keer te zien samen met mijn moeder en de dagen erna sta ik er thuis weer alleen voor. (tot man thuiskomt, maar dat ik tussen 17u en 18u en dan ben ik al afgebrand)
Meld mij dus maar af Volgende keer beter.
maandag 25 februari 2013 om 23:04
quote:Peacy schreef op 25 februari 2013 @ 22:30:
Loslaten, wat dan ook, is gewoon ontzettend moeilijk. Ondanks dat het voor iemand z'n eigen best wil is .Loslaten is ook moeilijk Peacy. Je bent een sterke vrouw dat je het wel probeert. Elke keer een beetje en dan komt er een dag dat je los bent van thuis.
Loslaten, wat dan ook, is gewoon ontzettend moeilijk. Ondanks dat het voor iemand z'n eigen best wil is .Loslaten is ook moeilijk Peacy. Je bent een sterke vrouw dat je het wel probeert. Elke keer een beetje en dan komt er een dag dat je los bent van thuis.
maandag 25 februari 2013 om 23:04
Och Yvonne . Op die leeftijd is overlijden geen tragedie meer, maar wel een toch droevige gebeurtenis. Er komt iedere keer weer een einde aan een tijdperk, een leven. Dat verschil tussen haar een fijn leven en een goede dood wensen, kan ik me zo voorstellen nu... maar de tijd voor het fijne leven is een beetje geweest. Dat gebeurt nu ook al met mijn vader... los van mijn zusje. Mijn vader is ook dik in de 80.
Ik voel met je mee .
Ik voel met je mee .
maandag 25 februari 2013 om 23:09
quote:sri schreef op 25 februari 2013 @ 23:04:
Och Yvonne . Op die leeftijd is overlijden geen tragedie meer, maar wel een toch droevige gebeurtenis. Er komt iedere keer weer een einde aan een tijdperk, een leven. Dat verschil tussen haar een fijn leven en een goede dood wensen, kan ik me zo voorstellen nu... maar de tijd voor het fijne leven is een beetje geweest. Dat gebeurt nu ook al met mijn vader... los van mijn zusje. Mijn vader is ook dik in de 80.
Ik voel met je mee .Je schrijft het precies zoals ik het voel. Het voelt verdrietig, maar niet triest. Haar boek is vol, al jaren geleden eigenlijk. Ze is net een grote baby, kan niets meer zelf, kan niet meer praten. Het is goed geweest, ik hoop dat ze snel en vredig in mag slapen. Vind het alleen zo erg dat ze waarschijnlijk alleen is als het gebeurt.
Och Yvonne . Op die leeftijd is overlijden geen tragedie meer, maar wel een toch droevige gebeurtenis. Er komt iedere keer weer een einde aan een tijdperk, een leven. Dat verschil tussen haar een fijn leven en een goede dood wensen, kan ik me zo voorstellen nu... maar de tijd voor het fijne leven is een beetje geweest. Dat gebeurt nu ook al met mijn vader... los van mijn zusje. Mijn vader is ook dik in de 80.
Ik voel met je mee .Je schrijft het precies zoals ik het voel. Het voelt verdrietig, maar niet triest. Haar boek is vol, al jaren geleden eigenlijk. Ze is net een grote baby, kan niets meer zelf, kan niet meer praten. Het is goed geweest, ik hoop dat ze snel en vredig in mag slapen. Vind het alleen zo erg dat ze waarschijnlijk alleen is als het gebeurt.
maandag 25 februari 2013 om 23:11
quote:sri schreef op 25 februari 2013 @ 22:50:
[...]
Ik weet het, sayang, maar ik zwijg nu alleen tegenover de 'buitenwereld'. Niet meer tegenover mijn zusje en mijn andere zusje. We worden met z'n drieën nu steeds meer 1, en dat voelt erg goed, hoewel nog steeds erg angstig. En dat gaat nog wel een paar weken duren..Vervelend SRI van je zusje. Ik ben wel 'blij' te lezen dat je tegen haar niet zwijgt. Mijn zus doet dat namelijk wel altijd en ik heb me nooit zo eenzaam gevoelt als op die momenten.
[...]
Ik weet het, sayang, maar ik zwijg nu alleen tegenover de 'buitenwereld'. Niet meer tegenover mijn zusje en mijn andere zusje. We worden met z'n drieën nu steeds meer 1, en dat voelt erg goed, hoewel nog steeds erg angstig. En dat gaat nog wel een paar weken duren..Vervelend SRI van je zusje. Ik ben wel 'blij' te lezen dat je tegen haar niet zwijgt. Mijn zus doet dat namelijk wel altijd en ik heb me nooit zo eenzaam gevoelt als op die momenten.
maandag 25 februari 2013 om 23:14
quote:Yvonne77 schreef op 25 februari 2013 @ 23:03:
[...]
Ik ben supermegamoe sinds de bruiloft Echt zo erg dat ik er gek van word. Mijn lichaam schreeuwt om rust in welke vorm dan ook. Ik breng zoon naar school en als ik thuis kom wil ik acuut naar bed om er pas weer uit te komen als hij opgehaald moet worden.
Ik heb dus geen idee voor zaterdag Peacy, maar ik denk dat ik beter nu al kan zeggen dat ik niet kom. Morgen moet ik een uur rijden om mijn oma nog één keer te zien samen met mijn moeder en de dagen erna sta ik er thuis weer alleen voor. (tot man thuiskomt, maar dat ik tussen 17u en 18u en dan ben ik al afgebrand)
Meld mij dus maar af Volgende keer beter.Dan meld ik jou af, lieverd
[...]
Ik ben supermegamoe sinds de bruiloft Echt zo erg dat ik er gek van word. Mijn lichaam schreeuwt om rust in welke vorm dan ook. Ik breng zoon naar school en als ik thuis kom wil ik acuut naar bed om er pas weer uit te komen als hij opgehaald moet worden.
Ik heb dus geen idee voor zaterdag Peacy, maar ik denk dat ik beter nu al kan zeggen dat ik niet kom. Morgen moet ik een uur rijden om mijn oma nog één keer te zien samen met mijn moeder en de dagen erna sta ik er thuis weer alleen voor. (tot man thuiskomt, maar dat ik tussen 17u en 18u en dan ben ik al afgebrand)
Meld mij dus maar af Volgende keer beter.Dan meld ik jou af, lieverd
maandag 25 februari 2013 om 23:15
quote:Yvonne77 schreef op 25 februari 2013 @ 23:09:
[...]
Je schrijft het precies zoals ik het voel. Het voelt verdrietig, maar niet triest. Haar boek is vol, al jaren geleden eigenlijk. Ze is net een grote baby, kan niets meer zelf, kan niet meer praten. Het is goed geweest, ik hoop dat ze snel en vredig in mag slapen. Vind het alleen zo erg dat ze waarschijnlijk alleen is als het gebeurt.Maar dat gaat ze niet merken, dat is jouw invulling, dat alleen zijn. Zij is allang 'vertrokken'. Ik weet dat nog van mijn schoonmoeder, die was er net zo aan toe. Laat haar maar los, ze kan het nu echt alleen. Ik ben niet gelovig, maar sinds ik een paar jaar geleden mijn schoonmoeder zo heb zien gaan, denk ik: ze werd verwacht en was welkom. Het komt goed.
[...]
Je schrijft het precies zoals ik het voel. Het voelt verdrietig, maar niet triest. Haar boek is vol, al jaren geleden eigenlijk. Ze is net een grote baby, kan niets meer zelf, kan niet meer praten. Het is goed geweest, ik hoop dat ze snel en vredig in mag slapen. Vind het alleen zo erg dat ze waarschijnlijk alleen is als het gebeurt.Maar dat gaat ze niet merken, dat is jouw invulling, dat alleen zijn. Zij is allang 'vertrokken'. Ik weet dat nog van mijn schoonmoeder, die was er net zo aan toe. Laat haar maar los, ze kan het nu echt alleen. Ik ben niet gelovig, maar sinds ik een paar jaar geleden mijn schoonmoeder zo heb zien gaan, denk ik: ze werd verwacht en was welkom. Het komt goed.
maandag 25 februari 2013 om 23:15
quote:Yvonne77 schreef op 25 februari 2013 @ 23:13:
Welterusten lieverds Ik ga zo maar proberen te slapen. Hopelijk kan ik morgen met mijn moeder nog even mijn oma zien. Misschien gebeurt het vannacht en dan gaan we ook denk ik. Bah, weet even niks meer te zeggen, mijn hart voelt zwaar Lieverd: denk aan je
Welterusten lieverds Ik ga zo maar proberen te slapen. Hopelijk kan ik morgen met mijn moeder nog even mijn oma zien. Misschien gebeurt het vannacht en dan gaan we ook denk ik. Bah, weet even niks meer te zeggen, mijn hart voelt zwaar Lieverd: denk aan je
dinsdag 26 februari 2013 om 06:12
Hoi......even een kort bericht, wij hebben zo weer een belangrijk gesprek.
Een heel belangrijk gesprek wat alle kanten op kan gaan.
Peacy....ja hallo daar heb je geen pycholoog voor nodig.Dat kan iedereen je wel vertellen. Ik ben harder dan de rest, maar ik zie het weer als smoesjes en uitstel.
Ik heb je diverse dingen aangeboden om eens te kijken.........vrjwilligerswerk, zomerwerk in het buitenland.
Je geeft geen enkele reaktie terug.
Nu slaap je wel eens ergens anders.......tja daar kom je niet mee verder hoor meid.
Maar als jij er voor kiest om zo met je leven om te gaan is dat jou beslissing. Dan moet je ook het accepteren en dat betekend ook je ouders! Ook al ben je volwassen, het is hun huis.
Ik ben niet bij de meet.
Sterkte voor sommige die het nodig hebben. Missy hoi!
Een heel belangrijk gesprek wat alle kanten op kan gaan.
Peacy....ja hallo daar heb je geen pycholoog voor nodig.Dat kan iedereen je wel vertellen. Ik ben harder dan de rest, maar ik zie het weer als smoesjes en uitstel.
Ik heb je diverse dingen aangeboden om eens te kijken.........vrjwilligerswerk, zomerwerk in het buitenland.
Je geeft geen enkele reaktie terug.
Nu slaap je wel eens ergens anders.......tja daar kom je niet mee verder hoor meid.
Maar als jij er voor kiest om zo met je leven om te gaan is dat jou beslissing. Dan moet je ook het accepteren en dat betekend ook je ouders! Ook al ben je volwassen, het is hun huis.
Ik ben niet bij de meet.
Sterkte voor sommige die het nodig hebben. Missy hoi!
dinsdag 26 februari 2013 om 09:33
Peecee: smoesjes/uitstellen? Neuh, dat zijn ook dingen die ik aan t uitzoeken ben. Maar ook probeer ik nu iets van de opleiding te maken, ondanks mn twijfel.
En ja , zolang ik er nog voor kies om thuis te wonen zal ik t moeten accepteren. Dat weet ik.
Feit voor mij is: dit kan geen jaar meer duren, want dan kan ik in een inrichting. Dus nu stappen zetten om er over een jaar beter bij te zitten.
En ja , zolang ik er nog voor kies om thuis te wonen zal ik t moeten accepteren. Dat weet ik.
Feit voor mij is: dit kan geen jaar meer duren, want dan kan ik in een inrichting. Dus nu stappen zetten om er over een jaar beter bij te zitten.