wonen in woongroep

14-12-2011 11:53 27 berichten
Hallo allemaal



Binnenkort krijg ik waarschijnlijk de kans om te gaan wonen in een woonvereniging. Ik ben op kennismakingsgesprek geweest en dat beviel wederzijds goed. De ruimtes die ik prive zou hebben (een grote zitkamer en een slaapkamer) en de gemeenschappelijke ruimtes zijn groot en mooi en het pand is een woonboerderij tussen de weilanden. Ik wil heel graag "buiten" wonen maar kan zelf geen eigen woning kopen, daarvoor verdien ik niet genoeg. De mensen zijn ook aardig en gezellig en ik wil graag wat meer mensen om je heen buiten het werk. (woon nu alleen) Ook het samen eten lijkt me fijn.

Dus.....het lijkt me wel wat. Toch vind ik het een lastige beslissing want het is een grote stap van alleen wonen sinds jaren naar een woonvereniging.

Zijn er mensen die deze stap hebben gewaagd of die in een woongroep wonen en daar iets over kunnen vertellen?

Wat viel je mee / tegen? Waar liep je tegenaan waaraan je van tevoren niet had gedacht etc? alle ervaringen hoor ik graag.



Groeten,



Judith
Ik heb er geen ervaring mee, maar het klinkt leuk. Zou het gewoon doen, klinkt fantastisch! Kun je eventueel terug naar de stad, door bv je huidige woning een tijdje onder te verhuren/een huisbewaarder aan te stellen?
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt mij een soort vervroegd bejaardentehuis dus het idee alleen al van mensen de hele dag op mijn lip zou mij gillend gek maken, maar we zijn niet allemaal hetzelfde.



Sommigen vinden het ook heel fijn in een kibboets bijvoorbeeld dus je bent zeker niet uniek. En je kan altijd weer op jezelf mocht je toch van smaak veranderen.
Het lijkt me zoiets als op kamers als je geen eigen wc/douche en kookgelegenheid hebt. Moet er persoonlijk niet aan denken!
Alle reacties Link kopieren
Zijn die mensen van jouw leeftijd? Hebben ze dezelfde interesses? Dezelfde werktijden? Dezelfde ideeen over het runnen van een gezamelijk huishouden, tuin, privacy, etc.?
Ik wist niet dat dit bestond, zijn dat dan allemaal alleenstaanden? Kan iedereen daar wonen?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zelf geen ervaring maar wat ik van belang zou vinden:



Hoe vaak MOET je dingen samen doen? Hoe vaak MAG je dingen samen doen?

De dingen die je samen MOET doen spreekt dat je aan?



Verder vind ik het geen slecht idee om te kijken of je je andere woning eventueel tijdelijk aan kunt houden.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het een beetje sektarisch, maar waarom probeer je het niet gewoon een tijdje? Eventueel op proef of zo?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er zelf nooit in gewoond, maar een vriend van me wel. Ik kom er ook wel eens.



Zijn ervaringen zijn positief. Hij heeft het er naar zijn zin. Sommige dingen zijn wel een beetje schipperen, maar dat zal je altijd hebben, met z'n allen in meer of mindere mate samenwonen in een pand. Hij heeft dat bijvoorbeeld met de huisvergaderingen - soms moet je een beetje meebuigen met de standpunten van een ander zodat je met z'n allen tot een overeenstemming komt waar iedereen (min of meer) tevreden mee is.



Voor de rest vindt hij het heel prettig. Je woont alleen maar toch weer niet. Je deelt wat je wilt delen - samen eten als je daar zin in hebt, maar als je dat niet doet, ook goed. Het is bij hun ook geen zoete inval hoor. Als je de deur van je privé vertrekken dicht hebt, betekent het dat niemand er zomaar binnen kan komen. Heb je de deur openstaan, dan mag iemand binnen komen voor wat aanspraak.



Als je gevoelsmatig het idee hebt dat je "past" bij de mensen die er wonen, dan zou ik er gewoon voor gaan. Je moet wel allemaal een beetje hetzelfde in het leven staan wat betreft levensvisie. En daarnaast: je kan altijd gewoon weer verhuizen he?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben opgegroeid in een woongroep.

het pad bestond uit eengezins woningen ( slaapkamers, woonkamer keuken toilet, badkamer echt een gewone eengezinswoning dus)

er waren appartementen en een (gezamelijk) dakterras.

de tuin was gezamelijk , er was een gezamelijke huiskamer en keuken,

een overdekte "binnen straat" waaraan de voordeuren lagen.

een gezamelijke schuur, en gezamelijk gebruik van 3 wasmachines in het washok. (met oog op millieu, en kosten delen)
Alle reacties Link kopieren
Als het maar klikt met je medebewoners. Een kennis van me heeft een paar jaar in zo'n woongroep geleefd, tot ze tegen de liefde van haar leven aanliep met wie ze naar de andere kant van het land is verhuisd. Ze had het in die woongroep reuze naar haar zin, voldoende privacy, er was een rooster voor huishoudelijke karweitjes, door de week werd er gezamenlijk gekookt en gegeten. Er waren wel eens conflicten maar die werden dan aan de eettafel uitgepraat. Meestal ging het om futiliteiten zoals haren in het putje van de douche of om de maaltijd, niet iedereen houdt van zuurkool of lamsbout. Voor de boodschappen was er een huishoudpot. Ze waren, als ik het goed heb, met elf mensen.
verba volant, scripta manent.
quote:Yamuna schreef op 14 december 2011 @ 12:25:

Ik ben opgegroeid in een woongroep.

het pad bestond uit eengezins woningen ( slaapkamers, woonkamer keuken toilet, badkamer echt een gewone eengezinswoning dus)

er waren appartementen en een (gezamelijk) dakterras.

de tuin was gezamelijk , er was een gezamelijke huiskamer en keuken,

een overdekte "binnen straat" waaraan de voordeuren lagen.

een gezamelijke schuur, en gezamelijk gebruik van 3 wasmachines in het washok. (met oog op millieu, en kosten delen)Wat interessant zeg, ik wist helemaal niet dat er zo iets bestond.. Zijn die mensen dan in eerste instantie als je daar gaat wonen wildvreemden?
Ik ken ook iemand die in een woongroep gewoond heeft. Het was een beetje een nettere vorm van een studentenhuis. Eigen woonkamer, keuken, douche, wc, slaapkamer. En dan extra een gezamenlijke keuken en woonkamer en de tuin was gezamenlijk. (Wasmachine weet ik eigenlijk niet)

Ze hadden 1 vaste dag in de week dat er gezamelijk gegeten werd, je kon dan kiezen of je mee wilde eten of niet.

Iemand kon 'voorgedragen' worden als nieuwe bewoner als er een huis vrij kwam. Dan kwam je een keer mee eten en werd er gekeken of het klikte.
Alle reacties Link kopieren
quote:knagertje schreef op 14 december 2011 @ 12:28:

[...]





Wat interessant zeg, ik wist helemaal niet dat er zo iets bestond.. Zijn die mensen dan in eerste instantie als je daar gaat wonen wildvreemden?



het initiatief voor deze woongroep bestond al voor het pand er was.

We gingen dus al een aantal zomers gezamelijk op vakantie naar texel en regelmatig aten we samen om elkaar te leren kennen.

werden er besprekingen gehouden over de plannen , hoe het gebouw er uit moest zien , wat de verwachtingen zijn/waren van elkaar en van het groepsgebeuren, wat verplichten en wat vrij te laten etc



uiteraard zijn er in die periode mensen bijgekomen , en weer mensen weggegaan ... moet toch kijken of het "matched"
Als je alle faciliteiten privé hebt, vind ik het toch al beter klinken. Dan kun je tenminste zelf koken wat en wanneer je wil en ongestoord in de douche/wc gaan e.d.

Je hebt dan alleen in de tuin geen privacy.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan niet zeggen dat ik volledig positief ben over het wonen in een woongroep, het is niet altijd makkelijk omdat je met veel mensen te maken hebt en het gewoon niet altijd te doen is om alle neuzen één kant uit te krijgen.

Er zullen altijd mensen zijn die je iets irriteren, of waarvan je vind dat ze de kantjes er af lopen. mensen waar je het gewoon niet zo heel goed mee kan vinden , botsende karakters .

In een wonngroep heb je het er gewoon maar mee te doen.

bij gewoon buren in een straat hoef je elkaar geen gedag te zeggen, kun je elkaar ontwijken als je elkaar niet leuk vind.

in een woongroep kan dat niet.

De sociale controle is hoog, als tiener vond ik dat natuurlijk niet altijd even tof
Alle reacties Link kopieren
ik heb het over de linie genomen een leuke tijd gevonden in de woongroep (maar zou er vandaag de dag niet meer voor kiezen)

Doordat er steeds andere mensen koken krijg je een heel veel soorten eten op je bord, leuk !

Er is altijd wel iemand voor een praatje / spelletje / kopje thee

vele handen maken licht werk
Lijkt me dus echt vreselijk om te moeten eten wat de pot schaft. Was juist blij dat ik daar vanaf was toen ik op mezelf ging wonen. En de ene keer wil ik om 18 uur eten, de andere keer om 20 uur. Lijkt me dus ook niet fijn als je 'n gemeenschappelijke keuken hebt, want voor 't zelfde geld staan er al anderen te koken terwijl jij ook net trek krijgt. En dan is de oven bijv. de komende 30 minuten bezet.
Alle reacties Link kopieren
dat was bij ons niet aan de orde elninjoo

er was een gemeenschappelijke keuken en woon+ eetkamer

maar in ons eigen (prive) huis binnen de woongroep was alles aanwezig wat er in een gewone ééngezinswoning ook is

keuken , woonkamer, gang, toilet, drie slaapkamers + overloop badkamer + zolderkamer.
Alle reacties Link kopieren
In deze aflevering van Puberruil kan je zien hoe het er in een woongroep aan toe gaat.Niet mijn ding (ik ben gesteld op mijn privacy) maar het ziet er op zich gezellig uit. Ik zou me alleen voor kunnen stellen dat je niet altijd zin hebt in al die andere mensen, en dat je je moet plooien naar de anderen. Hangt er ook vanaf hoeveel je samen moet doen, natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een paar jaar in een woongroep gewoond en was er erg over te spreken!

Het ligt er denk ik wel heel erg aan met wat voor mensen je er woont, hoeveel ruimte er is en hoe vrij het is (mag je mee eten? of wordt er van je verwacht dat je mee eet?)



Bij ons was het erg relaxed, we woonden er met 12 mensen de kamers waren minimaal 25 vierkante meter er was een grote woonkeuken en een woonkamer. Je kon je inschrijven als je mee wou eten of wou koken. Voor 5 mensen koken betekende dat je 5 keer mee kon eten. Het was een gezellige verzameling mensen, van begin 20 tot eind 30 met hele verschillende interesses. Het klikte goed en met een paar ben ik zelfs op vakantie geweest.



Niks was verplicht, als je geen zin in mensen had was dat prima.



Natuurlijk zijn er ook ergernissen, altijd de zelfde persoon die de afwas ontduikt of de deur te hard dicht doet bij het thuiskomen van een nachtdienst. Maar over het algemeen verliep alles erg gemoedelijk. Het had geen studentenhuis sfeer en alles zag er ook gewoon goed uit.



Succes met je keuze! Je kan altijd weer opzoek naar eigen plekje als het je echt niet bevalt toch?
Het lijkt me anders als single twintiger dan wanneer je met gezinnen in een woongroep woont.



TO, de voordelen klinken prima. Mooie woning, aanspraak wanneer je dat wilt, genoeg privacy. Had ik misschien ook wel gedaan als ik de kans had gehad (en nog single was geweest in mijn twenties).
Alle reacties Link kopieren
quote:helene31 schreef op 14 december 2011 @ 13:05:

Het lijkt me anders als single twintiger dan wanneer je met gezinnen in een woongroep woont.TO, de voordelen klinken prima. Mooie woning, aanspraak wanneer je dat wilt, genoeg privacy. Had ik misschien ook wel gedaan als ik de kans had gehad (en nog single was geweest in mijn twenties).



het ligt ook een beetje aan de samenstelling van de woongroep



Wij hadden trouwens heel grappig in de appartementen een gescheiden koppel wonen ex man en ex vrouw waren buren zo was Co ouderschap heel makkelijk !

zo kon hun kleutertje zonder enkel gevaar van verkeer oid zelfstandig van vader naar moeder en vice versa lopen

als partners deden ze t niet zo goed , maar als buren konden ze prima met elkaar overweg
Dat is een slimme oplossing zeg! En waarschijnlijk veel goedkoper dan twee huizen naast elkaar kopen.
Alle reacties Link kopieren
Ik woon met veel plezier in een woongroep. Vind het vooral erg gezellig, je hebt altijd aanspraak als je wilt en samen eten vind ik ook veel leuker dan in m'n eentje. Toen ik een tijdje op het huis van een vriendin paste werd ik gek van het iedere dag moeten bedenken wat ik nu weer zou moeten eten, ik vind het ideaal dat er meestal (lekker!) gekookt wordt en dat ik af en toe voor iedereen kook. Ik woon prachtig, op een locatie die ik me in m'n eentje nooit had kunnen veroorloven. Doordat we er samen tijd in steken is de huur ook nog eens heel laag.



Het lijkt mij echt vreselijk om in zo'n anonieme wijk te wonen waar de buren nog maar net hallo kunnen zeggen. Als ik 's avonds door zo'n nieuwbouwwijk kom waar iedereen in zijn eigen hokje naar zijn eigen TV zit te kijken krijg ik echt de griebels.



Maar goed, het is heel persoonlijk natuurlijk en hangt ook heel erg van je huisgenoten af. Ik zou vooral goed nagaan of je een beetje op één lijn zit wat betreft schoonmaken, al dan niet samen eten, wel/niet vegetarisch, wat wel/niet samen doen etc. Voelde het 'thuis' toen je op gesprek kwam? Is er veel doorstroom in het huis en waarom?



Als ik de OP lees lijkt het me wel goed komen ;-)!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven