Thuis
alle pijlers
Zus zit altijd thuis
woensdag 22 februari 2017 om 17:27
quote:lux. schreef op 22 februari 2017 @ 17:22:
[...]
Nou dan zou ik een eigen kamer zoeken, studieschuld opbouwen, als investering in je eigen herstel. Want je kunt hier niks mee. Ik vind het heel vervelend dat je depressief bent en dat je je irritaties en boosheid niet onder controle hebt, maar ook dat is niet je zus haar probleem. Jij hebt niet meer recht om bij je moeder te wonen dan zij. Dus als je van haar af wil, dan is er maar 1 oplossing, en dat is zelf weggaan.
Als je dat niet wil, omdat je denkt dat een studieschuld je ondergang zal zijn, dan zul je dit moeten accepteren.Ik sluit me aan bij dit advies, goed geschreven lux.
[...]
Nou dan zou ik een eigen kamer zoeken, studieschuld opbouwen, als investering in je eigen herstel. Want je kunt hier niks mee. Ik vind het heel vervelend dat je depressief bent en dat je je irritaties en boosheid niet onder controle hebt, maar ook dat is niet je zus haar probleem. Jij hebt niet meer recht om bij je moeder te wonen dan zij. Dus als je van haar af wil, dan is er maar 1 oplossing, en dat is zelf weggaan.
Als je dat niet wil, omdat je denkt dat een studieschuld je ondergang zal zijn, dan zul je dit moeten accepteren.Ik sluit me aan bij dit advies, goed geschreven lux.
woensdag 22 februari 2017 om 17:28
Ondanks dat je het ontkent, proef ik toch enige vorm van jaloezie of vergelijk je je teveel met wat je zus krijgt en doet.
Als ik het zo lees, heb je het niet altijd makkelijk gehad en hard moeten werken om rond te komen en om te kunnen studeren. Jouw zus daarentegen zit thuis, werkt of studeert niet en wordt financieel tegemoet gekomen door je ouders, iets wat jij niet hebt gehad. Ik zie niet in op welke manier je daar last van kan hebben, behalve dan dat het oneerlijk kan voelen. Maar dat is niet iets wat je je zus kan verwijten, toch? Is het niet verstandiger om zelf of wellicht in therapie te onderzoeken waarom het thuiszitten van je zus je zo frustreert? Ik kan me bijvoorbeeld voorstellen dat het wel eens jaloers maakt als je vroeg moet opstaan en je zus kan uitslapen, maar als ze rustig in bed ligt kun je toch onmogelijk last van haar hebben?
Kan het zijn dat je je niet erkend voelt voor alles waar je zo hard voor gewerkt hebt en dat je daarmee extra geconfronteerd wordt door je zus die hele dagen thuis zit en daarvoor als 'beloning' of 'erkenning' financiële tegemoetkoming van je moeder krijgt, die jij nooit hebt gehad?
Als ik het zo lees, heb je het niet altijd makkelijk gehad en hard moeten werken om rond te komen en om te kunnen studeren. Jouw zus daarentegen zit thuis, werkt of studeert niet en wordt financieel tegemoet gekomen door je ouders, iets wat jij niet hebt gehad. Ik zie niet in op welke manier je daar last van kan hebben, behalve dan dat het oneerlijk kan voelen. Maar dat is niet iets wat je je zus kan verwijten, toch? Is het niet verstandiger om zelf of wellicht in therapie te onderzoeken waarom het thuiszitten van je zus je zo frustreert? Ik kan me bijvoorbeeld voorstellen dat het wel eens jaloers maakt als je vroeg moet opstaan en je zus kan uitslapen, maar als ze rustig in bed ligt kun je toch onmogelijk last van haar hebben?
Kan het zijn dat je je niet erkend voelt voor alles waar je zo hard voor gewerkt hebt en dat je daarmee extra geconfronteerd wordt door je zus die hele dagen thuis zit en daarvoor als 'beloning' of 'erkenning' financiële tegemoetkoming van je moeder krijgt, die jij nooit hebt gehad?
woensdag 22 februari 2017 om 17:30
Even gericht aan ALLE mensen die hier vrolijk kwetsende reacties plaatsen:
Mijn zusje is misschien nog ziek. Ik weet niet of haar dwang nog dermate aanwezig is, dat je van ziekte kunt spreken. Feit blijft wel dat zij vier jaar lang stilstaat. Vier jaar lang de boel thuis controleert. Vier jaar lang niets meebetaalt. Ik ben uit huis gegaan. Zoals iedereen aanraadt. Dat ging niet zo goed, in combinatie met een depressie. Zij is ziek, maar ik ben ook ziek.
Ik kwam hier om advies te vragen aan jullie. Hoe om te gaan met de huidige situatie. Want ik kan nu niet de verantwoordelijkheid van een bijbaan/studie en eigen huisje aan. Dat heb ik geprobeerd. Kunnen de reacties alsjeblieft minder kwetsend van toon zijn? Zo niet, voel je dan ook aub niet geroepen on te reageren.
Mijn zusje is misschien nog ziek. Ik weet niet of haar dwang nog dermate aanwezig is, dat je van ziekte kunt spreken. Feit blijft wel dat zij vier jaar lang stilstaat. Vier jaar lang de boel thuis controleert. Vier jaar lang niets meebetaalt. Ik ben uit huis gegaan. Zoals iedereen aanraadt. Dat ging niet zo goed, in combinatie met een depressie. Zij is ziek, maar ik ben ook ziek.
Ik kwam hier om advies te vragen aan jullie. Hoe om te gaan met de huidige situatie. Want ik kan nu niet de verantwoordelijkheid van een bijbaan/studie en eigen huisje aan. Dat heb ik geprobeerd. Kunnen de reacties alsjeblieft minder kwetsend van toon zijn? Zo niet, voel je dan ook aub niet geroepen on te reageren.
woensdag 22 februari 2017 om 17:34
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:22:
[...]
Wij mopperen niet gezellig samen op mijn zus, wij hebben haar aan alle kante. Proberen te helpen (gezinstherapie, uitstapjes, praten, praten, praten). Als je de toon niet kunt aanpassen in je reacties, reageer dan niet.
Ook reacties die jou niet bevallen kunnen zinvol zijn. Al is het maar omdat ze je ook een andere kant laten zien. Lezen, eruit halen wat van toepassing is en verder niets.
En juist helpen heeft vaak een averechts effect. Waarom zou je zelf iets doen als anderen het al doen? Gokje; als je zus de badkamer moet doen, en ze doet hem niet, dan gaat je moeder zelf aan de slag. Geef je zus nou eens één goede reden om die badkamer te doen?
Evengoed; het is niet jouw probleem. Jij studeert, bent over twee of drie jaar klaar, met wat mazzel vind je een leuke baan, kunt een eigen appartementje inrichten en dan komt hier een topic van je zus; Mijn zus heeft alles en ik heb niks.
Het gras van de buren is altijd groener. Staar je niet blind op het grasveldje van je zus, maar onderhoud je eigen.
[...]
Wij mopperen niet gezellig samen op mijn zus, wij hebben haar aan alle kante. Proberen te helpen (gezinstherapie, uitstapjes, praten, praten, praten). Als je de toon niet kunt aanpassen in je reacties, reageer dan niet.
Ook reacties die jou niet bevallen kunnen zinvol zijn. Al is het maar omdat ze je ook een andere kant laten zien. Lezen, eruit halen wat van toepassing is en verder niets.
En juist helpen heeft vaak een averechts effect. Waarom zou je zelf iets doen als anderen het al doen? Gokje; als je zus de badkamer moet doen, en ze doet hem niet, dan gaat je moeder zelf aan de slag. Geef je zus nou eens één goede reden om die badkamer te doen?
Evengoed; het is niet jouw probleem. Jij studeert, bent over twee of drie jaar klaar, met wat mazzel vind je een leuke baan, kunt een eigen appartementje inrichten en dan komt hier een topic van je zus; Mijn zus heeft alles en ik heb niks.
Het gras van de buren is altijd groener. Staar je niet blind op het grasveldje van je zus, maar onderhoud je eigen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 22 februari 2017 om 17:35
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:30:
Even gericht aan ALLE mensen die hier vrolijk kwetsende reacties plaatsen:
Mijn zusje is misschien nog ziek. Ik weet niet of haar dwang nog dermate aanwezig is, dat je van ziekte kunt spreken. Feit blijft wel dat zij vier jaar lang stilstaat. Vier jaar lang de boel thuis controleert. Vier jaar lang niets meebetaalt. Ik ben uit huis gegaan. Zoals iedereen aanraadt. Dat ging niet zo goed, in combinatie met een depressie. Zij is ziek, maar ik ben ook ziek.
Ik kwam hier om advies te vragen aan jullie. Hoe om te gaan met de huidige situatie. Want ik kan nu niet de verantwoordelijkheid van een bijbaan/studie en eigen huisje aan. Dat heb ik geprobeerd. Kunnen de reacties alsjeblieft minder kwetsend van toon zijn? Zo niet, voel je dan ook aub niet geroepen on te reageren.
Actie en reactie. Jij komt heel boos, jaloers tegenover je zus en verongelijkt over. En zo reageer je ook op iedereen die hier advies geeft dat jij niet blieft. Als je wilt dat mensen anders op je reageren, moet je zelf een andere toon aanslaan.
En je twijfelt dus wél aan het ziek zijn van je zusje. Dat oordeel is niet aan jou, dat is aan je behandelaars. Jij kan niet gaan zitten bepalen dat jouw klachten erger zijn dan die van haar, ook al heeft zij er al veel langer hulp voor. Het lijkt me nogal kut, met dwanggedachten al jaren thuiszitten, geen opleiding hebben afgemaakt en dus weinig way out hebben. Dat heb jij alvast veel beter voor elkaar.
Er zijn hier niet zoveel andere smaken dan al gegeven zijn. Je kan op jezelf gaan wonen en indien nodig bijlenen, zo doen massa's studenten dat, Je kan als dat een optie is bij je vader gaan wonen totdat je klaar bent met je studie. Maar je kan niet bepalen hoe je moeder met je zus moet omgaan en hoe zij zich moet gedragen. Daar ga jij gewoon niet over.
Even gericht aan ALLE mensen die hier vrolijk kwetsende reacties plaatsen:
Mijn zusje is misschien nog ziek. Ik weet niet of haar dwang nog dermate aanwezig is, dat je van ziekte kunt spreken. Feit blijft wel dat zij vier jaar lang stilstaat. Vier jaar lang de boel thuis controleert. Vier jaar lang niets meebetaalt. Ik ben uit huis gegaan. Zoals iedereen aanraadt. Dat ging niet zo goed, in combinatie met een depressie. Zij is ziek, maar ik ben ook ziek.
Ik kwam hier om advies te vragen aan jullie. Hoe om te gaan met de huidige situatie. Want ik kan nu niet de verantwoordelijkheid van een bijbaan/studie en eigen huisje aan. Dat heb ik geprobeerd. Kunnen de reacties alsjeblieft minder kwetsend van toon zijn? Zo niet, voel je dan ook aub niet geroepen on te reageren.
Actie en reactie. Jij komt heel boos, jaloers tegenover je zus en verongelijkt over. En zo reageer je ook op iedereen die hier advies geeft dat jij niet blieft. Als je wilt dat mensen anders op je reageren, moet je zelf een andere toon aanslaan.
En je twijfelt dus wél aan het ziek zijn van je zusje. Dat oordeel is niet aan jou, dat is aan je behandelaars. Jij kan niet gaan zitten bepalen dat jouw klachten erger zijn dan die van haar, ook al heeft zij er al veel langer hulp voor. Het lijkt me nogal kut, met dwanggedachten al jaren thuiszitten, geen opleiding hebben afgemaakt en dus weinig way out hebben. Dat heb jij alvast veel beter voor elkaar.
Er zijn hier niet zoveel andere smaken dan al gegeven zijn. Je kan op jezelf gaan wonen en indien nodig bijlenen, zo doen massa's studenten dat, Je kan als dat een optie is bij je vader gaan wonen totdat je klaar bent met je studie. Maar je kan niet bepalen hoe je moeder met je zus moet omgaan en hoe zij zich moet gedragen. Daar ga jij gewoon niet over.
woensdag 22 februari 2017 om 17:36
Nou wij geven advies maar dat wil je niet horen. Waarom ging het op kamers wonen niet? Zoals ik het begreep ging het niet omdat je dat niet redde zonder schuld. Ja sorry maar dat is je eigen keuze, om geen schuld te hebben.
Als jij liever rancuneus gaat zitten zijn over je zus omdat je ervan overtuigd bent dat dat de betere weg is dan uit huis gaan en een (te overziene) schuld opbouwen, dan soit. Maar je kunt anderen niet veranderen, alleen jezelf.
Mensen die mij alleen maar energie kosten (ja die ken ik ook, bizar hè, je bent niet de enige), die ga ik zoveel mogelijk uit de weg. Is namelijk niet hun probleem, maar het mijne. En daar ga ik zeker niet mee in huis wonen. En ZEKER niet alleen maar om een studieschuld te voorkomen.
Dat jij dat niet horen wil, dat je je zus niet kunt veranderen, dat kan ik niet helpen.
Als jij liever rancuneus gaat zitten zijn over je zus omdat je ervan overtuigd bent dat dat de betere weg is dan uit huis gaan en een (te overziene) schuld opbouwen, dan soit. Maar je kunt anderen niet veranderen, alleen jezelf.
Mensen die mij alleen maar energie kosten (ja die ken ik ook, bizar hè, je bent niet de enige), die ga ik zoveel mogelijk uit de weg. Is namelijk niet hun probleem, maar het mijne. En daar ga ik zeker niet mee in huis wonen. En ZEKER niet alleen maar om een studieschuld te voorkomen.
Dat jij dat niet horen wil, dat je je zus niet kunt veranderen, dat kan ik niet helpen.
woensdag 22 februari 2017 om 17:36
quote:Ceylon schreef op 22 februari 2017 @ 17:34:
[...]
Ook reacties die jou niet bevallen kunnen zinvol zijn. Al is het maar omdat ze je ook een andere kant laten zien. Lezen, eruit halen wat van toepassing is en verder niets.
En juist helpen heeft vaak een averechts effect. Waarom zou je zelf iets doen als anderen het al doen? Gokje; als je zus de badkamer moet doen, en ze doet hem niet, dan gaat je moeder zelf aan de slag. Geef je zus nou eens één goede reden om die badkamer te doen?
Evengoed; het is niet jouw probleem. Jij studeert, bent over twee of drie jaar klaar, met wat mazzel vind je een leuke baan, kunt een eigen appartementje inrichten en dan komt hier een topic van je zus; Mijn zus heeft alles en ik heb niks.
Het gras van de buren is altijd groener. Staar je niet blind op het grasveldje van je zus, maar onderhoud je eigen.Bedankt voor je reactie. Sommige reacties komen kwetsend over en dat is wel het laatste wat ik kan gebruiken in mijn huidige mentale toestand. Ik staar me niet blind op haar grasveldje.. Ik zoek tools om met deze situatie om te gaan zonder dat ik minder van mijn zusje ga houden. Want deze situatie vreet ook aan onze band en dat wil ik natuurlijk echt niet!
[...]
Ook reacties die jou niet bevallen kunnen zinvol zijn. Al is het maar omdat ze je ook een andere kant laten zien. Lezen, eruit halen wat van toepassing is en verder niets.
En juist helpen heeft vaak een averechts effect. Waarom zou je zelf iets doen als anderen het al doen? Gokje; als je zus de badkamer moet doen, en ze doet hem niet, dan gaat je moeder zelf aan de slag. Geef je zus nou eens één goede reden om die badkamer te doen?
Evengoed; het is niet jouw probleem. Jij studeert, bent over twee of drie jaar klaar, met wat mazzel vind je een leuke baan, kunt een eigen appartementje inrichten en dan komt hier een topic van je zus; Mijn zus heeft alles en ik heb niks.
Het gras van de buren is altijd groener. Staar je niet blind op het grasveldje van je zus, maar onderhoud je eigen.Bedankt voor je reactie. Sommige reacties komen kwetsend over en dat is wel het laatste wat ik kan gebruiken in mijn huidige mentale toestand. Ik staar me niet blind op haar grasveldje.. Ik zoek tools om met deze situatie om te gaan zonder dat ik minder van mijn zusje ga houden. Want deze situatie vreet ook aan onze band en dat wil ik natuurlijk echt niet!
woensdag 22 februari 2017 om 17:39
quote:lux. schreef op 22 februari 2017 @ 17:36:
Nou wij geven advies maar dat wil je niet horen. Waarom ging het op kamers wonen niet? Zoals ik het begreep ging het niet omdat je dat niet redde zonder schuld. Ja sorry maar dat is je eigen keuze, om geen schuld te hebben.
Als jij liever rancuneus gaat zitten zijn over je zus omdat je ervan overtuigd bent dat dat de betere weg is dan uit huis gaan en een (te overziene) schuld opbouwen, dan soit. Maar je kunt anderen niet veranderen, alleen jezelf.
Mensen die mij alleen maar energie kosten (ja die ken ik ook, bizar hè, je bent niet de enige), die ga ik zoveel mogelijk uit de weg. Is namelijk niet hun probleem, maar het mijne. En daar ga ik zeker niet mee in huis wonen. En ZEKER niet alleen maar om een studieschuld te voorkomen.
Dat jij dat niet horen wil, dat je je zus niet kunt veranderen, dat kan ik niet helpen.Dat staat er.. Vanwege de depressie. Deze hele situatie vreet energie aan ons drieën. Dat klopt. En ik wil niet boos zijn op mijn zusje. Ze is uitbehandeld volgens haar psychologen. Al een half jaar. Dus ik bepaal dat niet, dat hebben zij gedaan in een officiële brief.
Nou wij geven advies maar dat wil je niet horen. Waarom ging het op kamers wonen niet? Zoals ik het begreep ging het niet omdat je dat niet redde zonder schuld. Ja sorry maar dat is je eigen keuze, om geen schuld te hebben.
Als jij liever rancuneus gaat zitten zijn over je zus omdat je ervan overtuigd bent dat dat de betere weg is dan uit huis gaan en een (te overziene) schuld opbouwen, dan soit. Maar je kunt anderen niet veranderen, alleen jezelf.
Mensen die mij alleen maar energie kosten (ja die ken ik ook, bizar hè, je bent niet de enige), die ga ik zoveel mogelijk uit de weg. Is namelijk niet hun probleem, maar het mijne. En daar ga ik zeker niet mee in huis wonen. En ZEKER niet alleen maar om een studieschuld te voorkomen.
Dat jij dat niet horen wil, dat je je zus niet kunt veranderen, dat kan ik niet helpen.Dat staat er.. Vanwege de depressie. Deze hele situatie vreet energie aan ons drieën. Dat klopt. En ik wil niet boos zijn op mijn zusje. Ze is uitbehandeld volgens haar psychologen. Al een half jaar. Dus ik bepaal dat niet, dat hebben zij gedaan in een officiële brief.
woensdag 22 februari 2017 om 17:41
quote:spuit_111 schreef op 22 februari 2017 @ 17:35:
[...]
Actie en reactie. Jij komt heel boos, jaloers tegenover je zus en verongelijkt over. En zo reageer je ook op iedereen die hier advies geeft dat jij niet blieft. Als je wilt dat mensen anders op je reageren, moet je zelf een andere toon aanslaan.
En je twijfelt dus wél aan het ziek zijn van je zusje. Dat oordeel is niet aan jou, dat is aan je behandelaars. Jij kan niet gaan zitten bepalen dat jouw klachten erger zijn dan die van haar, ook al heeft zij er al veel langer hulp voor. Het lijkt me nogal kut, met dwanggedachten al jaren thuiszitten, geen opleiding hebben afgemaakt en dus weinig way out hebben. Dat heb jij alvast veel beter voor elkaar.
Er zijn hier niet zoveel andere smaken dan al gegeven zijn. Je kan op jezelf gaan wonen en indien nodig bijlenen, zo doen massa's studenten dat, Je kan als dat een optie is bij je vader gaan wonen totdat je klaar bent met je studie. Maar je kan niet bepalen hoe je moeder met je zus moet omgaan en hoe zij zich moet gedragen. Daar ga jij gewoon niet over.Ik ben niet boos op haar. Ze is uitbehandeld volgens de psychologen, nu al een half jaar. Ik heb dat dus niet beoordeeld, dat hebben professionals gedaan. Het enige wat ik had gewild met dit topic waren tools om met de huidige situatie om te gaan.
[...]
Actie en reactie. Jij komt heel boos, jaloers tegenover je zus en verongelijkt over. En zo reageer je ook op iedereen die hier advies geeft dat jij niet blieft. Als je wilt dat mensen anders op je reageren, moet je zelf een andere toon aanslaan.
En je twijfelt dus wél aan het ziek zijn van je zusje. Dat oordeel is niet aan jou, dat is aan je behandelaars. Jij kan niet gaan zitten bepalen dat jouw klachten erger zijn dan die van haar, ook al heeft zij er al veel langer hulp voor. Het lijkt me nogal kut, met dwanggedachten al jaren thuiszitten, geen opleiding hebben afgemaakt en dus weinig way out hebben. Dat heb jij alvast veel beter voor elkaar.
Er zijn hier niet zoveel andere smaken dan al gegeven zijn. Je kan op jezelf gaan wonen en indien nodig bijlenen, zo doen massa's studenten dat, Je kan als dat een optie is bij je vader gaan wonen totdat je klaar bent met je studie. Maar je kan niet bepalen hoe je moeder met je zus moet omgaan en hoe zij zich moet gedragen. Daar ga jij gewoon niet over.Ik ben niet boos op haar. Ze is uitbehandeld volgens de psychologen, nu al een half jaar. Ik heb dat dus niet beoordeeld, dat hebben professionals gedaan. Het enige wat ik had gewild met dit topic waren tools om met de huidige situatie om te gaan.
woensdag 22 februari 2017 om 17:41
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:39:
[...]
Dat staat er.. Vanwege de depressie. Deze hele situatie vreet energie aan ons drieën. Dat klopt. En ik wil niet boos zijn op mijn zusje. Ze is uitbehandeld volgens haar psychologen. Al een half jaar. Dus ik bepaal dat niet, dat hebben zij gedaan in een officiële brief.
Maar wat ging er dan niet aan alleen wonen icm je depressie?
En ik snap niet wat het ermee te maken heeft dat je zusje uitbehandeld is dat jij haar niet kunt veranderen.
[...]
Dat staat er.. Vanwege de depressie. Deze hele situatie vreet energie aan ons drieën. Dat klopt. En ik wil niet boos zijn op mijn zusje. Ze is uitbehandeld volgens haar psychologen. Al een half jaar. Dus ik bepaal dat niet, dat hebben zij gedaan in een officiële brief.
Maar wat ging er dan niet aan alleen wonen icm je depressie?
En ik snap niet wat het ermee te maken heeft dat je zusje uitbehandeld is dat jij haar niet kunt veranderen.
woensdag 22 februari 2017 om 17:42
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:41:
[...]
Ik ben niet boos op haar. Ze is uitbehandeld volgens de psychologen, nu al een half jaar. Ik heb dat dus niet beoordeeld, dat hebben professionals gedaan. Het enige wat ik had gewild met dit topic waren tools om met de huidige situatie om te gaan.Die worden je gegeven, maar die tools wil je niet.
[...]
Ik ben niet boos op haar. Ze is uitbehandeld volgens de psychologen, nu al een half jaar. Ik heb dat dus niet beoordeeld, dat hebben professionals gedaan. Het enige wat ik had gewild met dit topic waren tools om met de huidige situatie om te gaan.Die worden je gegeven, maar die tools wil je niet.
woensdag 22 februari 2017 om 17:43
quote:lux. schreef op 22 februari 2017 @ 17:41:
[...]
Maar wat ging er dan niet aan alleen wonen icm je depressie?
En ik snap niet wat het ermee te maken heeft dat je zusje uitbehandeld is dat jij haar niet kunt veranderen.Een van de symptomen is niet willen eten. Gewoon letterlijk geen trek. Ik viel 11 kilo af (van 60 naar 49) dus ik ben eigenlijk grotendeels om gezondheidsklachten weer teruggegaan naar mijn moeder.
[...]
Maar wat ging er dan niet aan alleen wonen icm je depressie?
En ik snap niet wat het ermee te maken heeft dat je zusje uitbehandeld is dat jij haar niet kunt veranderen.Een van de symptomen is niet willen eten. Gewoon letterlijk geen trek. Ik viel 11 kilo af (van 60 naar 49) dus ik ben eigenlijk grotendeels om gezondheidsklachten weer teruggegaan naar mijn moeder.
woensdag 22 februari 2017 om 17:46
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:36:
[...]
Bedankt voor je reactie. Sommige reacties komen kwetsend over en dat is wel het laatste wat ik kan gebruiken in mijn huidige mentale toestand. Ik staar me niet blind op haar grasveldje.. Ik zoek tools om met deze situatie om te gaan zonder dat ik minder van mijn zusje ga houden. Want deze situatie vreet ook aan onze band en dat wil ik natuurlijk echt niet!
Je houdt wel van haar, je vindt haar alleen op het moment niet zo aardig. En dat ligt aan jullie allebei, gecombineerd met jullie situaties. Komt later wel weer goed.
Intussen moet jij je realiseren dat jullie andere keuzes maken. Jij kiest ervoor om naar de toekomst te kijken, zij blijft hangen in verleden en heden. En je moeder is degene die ervoor zorgt dat je zus dat kan blijven doen.
Probeer eens anders naar de situatie te kijken. Doe net alsof je bij een hospita een kamer huurt. Bij een vreemde zou het je geen barst boeien wat ze privé uitspoken, zolang jij je kamer maar hebt. Zet een haakje op je deur. Als je studeert; briefje op de deur met ´niet storen´ erop, haakje sluiten, koptelefoon op. Jouw zus heeft niks te zoeken in jouw kamer en al helemaal niet als je bezig bent.
Want ja, je kunt naar de bieb, maar je hebt net zoveel recht om op je kamer te hangen als je zus. Dat jij hem gebruikt om te studeren en zij om te slapen maakt niet uit verder.
[...]
Bedankt voor je reactie. Sommige reacties komen kwetsend over en dat is wel het laatste wat ik kan gebruiken in mijn huidige mentale toestand. Ik staar me niet blind op haar grasveldje.. Ik zoek tools om met deze situatie om te gaan zonder dat ik minder van mijn zusje ga houden. Want deze situatie vreet ook aan onze band en dat wil ik natuurlijk echt niet!
Je houdt wel van haar, je vindt haar alleen op het moment niet zo aardig. En dat ligt aan jullie allebei, gecombineerd met jullie situaties. Komt later wel weer goed.
Intussen moet jij je realiseren dat jullie andere keuzes maken. Jij kiest ervoor om naar de toekomst te kijken, zij blijft hangen in verleden en heden. En je moeder is degene die ervoor zorgt dat je zus dat kan blijven doen.
Probeer eens anders naar de situatie te kijken. Doe net alsof je bij een hospita een kamer huurt. Bij een vreemde zou het je geen barst boeien wat ze privé uitspoken, zolang jij je kamer maar hebt. Zet een haakje op je deur. Als je studeert; briefje op de deur met ´niet storen´ erop, haakje sluiten, koptelefoon op. Jouw zus heeft niks te zoeken in jouw kamer en al helemaal niet als je bezig bent.
Want ja, je kunt naar de bieb, maar je hebt net zoveel recht om op je kamer te hangen als je zus. Dat jij hem gebruikt om te studeren en zij om te slapen maakt niet uit verder.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 22 februari 2017 om 17:48
quote:Ceylon schreef op 22 februari 2017 @ 17:46:
[...]
Je houdt wel van haar, je vindt haar alleen op het moment niet zo aardig. En dat ligt aan jullie allebei, gecombineerd met jullie situaties. Komt later wel weer goed.
Intussen moet jij je realiseren dat jullie andere keuzes maken. Jij kiest ervoor om naar de toekomst te kijken, zij blijft hangen in verleden en heden. En je moeder is degene die ervoor zorgt dat je zus dat kan blijven doen.
Probeer eens anders naar de situatie te kijken. Doe net alsof je bij een hospita een kamer huurt. Bij een vreemde zou het je geen barst boeien wat ze privé uitspoken, zolang jij je kamer maar hebt. Zet een haakje op je deur. Als je studeert; briefje op de deur met ´niet storen´ erop, haakje sluiten, koptelefoon op. Jouw zus heeft niks te zoeken in jouw kamer en al helemaal niet als je bezig bent.
Want ja, je kunt naar de bieb, maar je hebt net zoveel recht om op je kamer te hangen als je zus. Dat jij hem gebruikt om te studeren en zij om te slapen maakt niet uit verder.Tot nu toe de beste tip die ik heb gekregen! Ontzettend bedankt!
[...]
Je houdt wel van haar, je vindt haar alleen op het moment niet zo aardig. En dat ligt aan jullie allebei, gecombineerd met jullie situaties. Komt later wel weer goed.
Intussen moet jij je realiseren dat jullie andere keuzes maken. Jij kiest ervoor om naar de toekomst te kijken, zij blijft hangen in verleden en heden. En je moeder is degene die ervoor zorgt dat je zus dat kan blijven doen.
Probeer eens anders naar de situatie te kijken. Doe net alsof je bij een hospita een kamer huurt. Bij een vreemde zou het je geen barst boeien wat ze privé uitspoken, zolang jij je kamer maar hebt. Zet een haakje op je deur. Als je studeert; briefje op de deur met ´niet storen´ erop, haakje sluiten, koptelefoon op. Jouw zus heeft niks te zoeken in jouw kamer en al helemaal niet als je bezig bent.
Want ja, je kunt naar de bieb, maar je hebt net zoveel recht om op je kamer te hangen als je zus. Dat jij hem gebruikt om te studeren en zij om te slapen maakt niet uit verder.Tot nu toe de beste tip die ik heb gekregen! Ontzettend bedankt!
woensdag 22 februari 2017 om 17:49
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:43:
[...]
Een van de symptomen is niet willen eten. Gewoon letterlijk geen trek. Ik viel 11 kilo af (van 60 naar 49) dus ik ben eigenlijk grotendeels om gezondheidsklachten weer teruggegaan naar mijn moeder.
Dus je moeder moet voor je koken anders eet je niet en daarom woon je thuis? Tja. Dan zul je moeten accepteren dat jij net als je zus niet voor jezelf kunt zorgen en dus thuis moet wonen. Met haar. En dat zij niet gaat veranderen omdat jij je aan haar ergert (ik zeg het nog maar een keer). Jullie zijn vast allebei niet geweldig gezelschap op dit moment.
Jouw ziekte beperkt je in je vrijheid omdat je niet voor jezelf kan zorgen. Dat lijkt me heel verdrietig en heel naar. En vooral heel frustrerend. En vooral ook je echte probleem, en niet je zusje.
[...]
Een van de symptomen is niet willen eten. Gewoon letterlijk geen trek. Ik viel 11 kilo af (van 60 naar 49) dus ik ben eigenlijk grotendeels om gezondheidsklachten weer teruggegaan naar mijn moeder.
Dus je moeder moet voor je koken anders eet je niet en daarom woon je thuis? Tja. Dan zul je moeten accepteren dat jij net als je zus niet voor jezelf kunt zorgen en dus thuis moet wonen. Met haar. En dat zij niet gaat veranderen omdat jij je aan haar ergert (ik zeg het nog maar een keer). Jullie zijn vast allebei niet geweldig gezelschap op dit moment.
Jouw ziekte beperkt je in je vrijheid omdat je niet voor jezelf kan zorgen. Dat lijkt me heel verdrietig en heel naar. En vooral heel frustrerend. En vooral ook je echte probleem, en niet je zusje.
woensdag 22 februari 2017 om 17:51
Iedereen reageert anders op een situatie als een scheiding, jij hebt dat op jouw manier gedaan en je zusje op haar manier. Wellicht is jouw zus jaloers op jou omdat jij het in haar ogen goed oppakt, HBO studie etc en zij niet weet wat ze met haar leven aan moet. Probeer er eens op een andere manier tegenaan te kijken ipv van alles vanuit jouw optiek te bekijken. En probeer haar eens op een andere manier te benaderen dan dat je nu doet want als ik jouw reacties tot nu lees krijg ik het gevoel dat je haar op een erg verongelijkte manier benaderd. Zelfreflectie en wat meer inlevingsvermogen lijken mij hier de sleutelwoorden,.
woensdag 22 februari 2017 om 17:51
quote:Ceylon schreef op 22 februari 2017 @ 17:46:
[...]
Je houdt wel van haar, je vindt haar alleen op het moment niet zo aardig. En dat ligt aan jullie allebei, gecombineerd met jullie situaties. Komt later wel weer goed.
Intussen moet jij je realiseren dat jullie andere keuzes maken. Jij kiest ervoor om naar de toekomst te kijken, zij blijft hangen in verleden en heden. En je moeder is degene die ervoor zorgt dat je zus dat kan blijven doen.
Probeer eens anders naar de situatie te kijken. Doe net alsof je bij een hospita een kamer huurt. Bij een vreemde zou het je geen barst boeien wat ze privé uitspoken, zolang jij je kamer maar hebt. Zet een haakje op je deur. Als je studeert; briefje op de deur met ´niet storen´ erop, haakje sluiten, koptelefoon op. Jouw zus heeft niks te zoeken in jouw kamer en al helemaal niet als je bezig bent.
Want ja, je kunt naar de bieb, maar je hebt net zoveel recht om op je kamer te hangen als je zus. Dat jij hem gebruikt om te studeren en zij om te slapen maakt niet uit verder.Werkt misschien zelfs wel beter dan bij huisgenoten. Althans, die van mij waren vooral veel te gezellig, haakje op de deur of niet
[...]
Je houdt wel van haar, je vindt haar alleen op het moment niet zo aardig. En dat ligt aan jullie allebei, gecombineerd met jullie situaties. Komt later wel weer goed.
Intussen moet jij je realiseren dat jullie andere keuzes maken. Jij kiest ervoor om naar de toekomst te kijken, zij blijft hangen in verleden en heden. En je moeder is degene die ervoor zorgt dat je zus dat kan blijven doen.
Probeer eens anders naar de situatie te kijken. Doe net alsof je bij een hospita een kamer huurt. Bij een vreemde zou het je geen barst boeien wat ze privé uitspoken, zolang jij je kamer maar hebt. Zet een haakje op je deur. Als je studeert; briefje op de deur met ´niet storen´ erop, haakje sluiten, koptelefoon op. Jouw zus heeft niks te zoeken in jouw kamer en al helemaal niet als je bezig bent.
Want ja, je kunt naar de bieb, maar je hebt net zoveel recht om op je kamer te hangen als je zus. Dat jij hem gebruikt om te studeren en zij om te slapen maakt niet uit verder.Werkt misschien zelfs wel beter dan bij huisgenoten. Althans, die van mij waren vooral veel te gezellig, haakje op de deur of niet
woensdag 22 februari 2017 om 17:52
quote:Unicorn1992 schreef op 22 februari 2017 @ 17:41:
[...]
Ik ben niet boos op haar. Ze is uitbehandeld volgens de psychologen, nu al een half jaar. Ik heb dat dus niet beoordeeld, dat hebben professionals gedaan. Het enige wat ik had gewild met dit topic waren tools om met de huidige situatie om te gaan.
Uitbehandeld betekent niet dat je beter bent, dat betekent dat haar psychologen niet zoveel meer voor haar kunnen doen op dit moment. Je ergert je "groen en geel" aan je zusje, dus je bent wel degelijk boos op haar. Dat is gezien de situatie wellicht niet heel gek, de tools op oplossingen zitten alleen niet bij haar maar bij jou. Je kan het gedrag van een ander niet veranderen, dat van jezelf wel.
Kennelijk wil/ kan je echt niet uit huis. Dan is er 1 oplossing over: richt je op jezelf en je studie en hou op met je bezig houden met hoe je zusje leeft en hoe je moeder met haar omgaat. Als ze je lastig valt met studeren, zet je inderdaad een klip op je deur. Verder gaat het je allemaal niks aan.
[...]
Ik ben niet boos op haar. Ze is uitbehandeld volgens de psychologen, nu al een half jaar. Ik heb dat dus niet beoordeeld, dat hebben professionals gedaan. Het enige wat ik had gewild met dit topic waren tools om met de huidige situatie om te gaan.
Uitbehandeld betekent niet dat je beter bent, dat betekent dat haar psychologen niet zoveel meer voor haar kunnen doen op dit moment. Je ergert je "groen en geel" aan je zusje, dus je bent wel degelijk boos op haar. Dat is gezien de situatie wellicht niet heel gek, de tools op oplossingen zitten alleen niet bij haar maar bij jou. Je kan het gedrag van een ander niet veranderen, dat van jezelf wel.
Kennelijk wil/ kan je echt niet uit huis. Dan is er 1 oplossing over: richt je op jezelf en je studie en hou op met je bezig houden met hoe je zusje leeft en hoe je moeder met haar omgaat. Als ze je lastig valt met studeren, zet je inderdaad een klip op je deur. Verder gaat het je allemaal niks aan.
woensdag 22 februari 2017 om 18:23
Probeer echt de focus van je zusje af te halen en je op je eigen herstel en studie te richten. Want anders ben je straks zelf weer terug bij af.
Ipv je te ergeren over je zus, bekijk eens wat jouw behoeften zijn op het moment. Die zijn belangrijk!
Je hebt last van de prikkels thuis. Studeer op je school/bibliotheek.
Een slot op je kamerdeur?
Ga wat meer naar buiten en laat het leven van je zus los. Ik snap dat het lastig is als het om familie gaat bij wie je woont maar voor je eigen herstel is dat echt het beste.
Kijk hoe jij het voor jezelf het meest comfortabel kan maken. En wat een ander doet....boeien!
Succes!
Ipv je te ergeren over je zus, bekijk eens wat jouw behoeften zijn op het moment. Die zijn belangrijk!
Je hebt last van de prikkels thuis. Studeer op je school/bibliotheek.
Een slot op je kamerdeur?
Ga wat meer naar buiten en laat het leven van je zus los. Ik snap dat het lastig is als het om familie gaat bij wie je woont maar voor je eigen herstel is dat echt het beste.
Kijk hoe jij het voor jezelf het meest comfortabel kan maken. En wat een ander doet....boeien!
Succes!
woensdag 22 februari 2017 om 18:25
Ik kan je frustratie wel begrijpen. Je hebt waarschijnlijk het gevoel dat je zelf op je laatste krachten doorgaat terwijl je zus geen enkele moeite doet. Het is volgens mij hetzelfde soort verontwaardiging die sommige minimumloners hebben tov mensen met een uitkering. "Voor maar 50 euro meer in de maand moet ik 40u werken en vroeg opstaan en 'zij' hoeven helemaal niks'.
Ik begrijp dat gevoel wel, het lijkt ook heel oneerlijk als je er middenin zit. Dat gezegd zijnde snap je toch zelf ook dat dat gevoel onzinnig is? Het helpt je niet verder, je wordt er geen leuker mens van en al dat ergeren kost bakken energie. Focus op je studie, je baan en je vrienden, zorg dat je weer gezond wordt en maak wat van je leven.
Ik begrijp dat gevoel wel, het lijkt ook heel oneerlijk als je er middenin zit. Dat gezegd zijnde snap je toch zelf ook dat dat gevoel onzinnig is? Het helpt je niet verder, je wordt er geen leuker mens van en al dat ergeren kost bakken energie. Focus op je studie, je baan en je vrienden, zorg dat je weer gezond wordt en maak wat van je leven.
Doe maar gewoon normaal, dan doe je al gek genoeg!