Op welk moment wist je dat je relatie definitief over was?

08-07-2021 16:26 97 berichten
Nav mijn huidige relatie twijfels over wel/niet doorgaan, bedacht ik me dat ik bij vorige relaties altijd heel precies wist 'het is klaar'. Nu waren dat ook relaties die korter waren en zonder kinderen, dus wellicht heel anders.
Maar wat was voor jou het doorslaggevende moment dat je dacht 'nu is het klaar'.

Om toch een voorbeeld te geven (lang geleden):
we lagen in bed na een vakantie lanterfanten/borrelen etc, en we hadden al vaker wat mismatch ideeen over de toekomst, en hij zei: dit wil ik gewoon m'n hele leven volhouden, 2 dagen werken, en de rest uitslapen/langzaam aan doen... Toen dacht ik, nee, dit past echt niet..

Jullie?
Nadat ik verliefd was geworden op iemand anders. Die helemaal niet mijn type was. Ik kreeg denk ik vooral de kriebels omdat deze man er geen geheim van maakte dat hij erg verliefd op mij was. Uiteraard niets mee gedaan, ook niet nadat mijn relatie voorbij was. Maar het opende wel mijn ogen; het liep al langer niet zo lekker, ik moest maar eens een knoop doorhakken.
En dat heb ik ook gedaan.

Dit was overigens ook een relatie zonder kinderen.
Alle reacties Link kopieren
In 2018 was ik 4 jaar samen mijn mijn ex-vriend. We lagen in bed en ineens was het heel duidelijk voor mij. Met hem kon ik niet meer verder. Daar waren zeker redenen voor. De dag erna heb ik de relatie verbroken. Het was een lieve jongen, maar ik kon er geen toekomst mee uitbouwen.
Alle reacties Link kopieren
Geen plotsklaps moment. Meer al een tijdje met het idee rondlopen dat ik niet op deze manier nog 10 jaar door wilde.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Alle reacties Link kopieren
Zodra de gedachte in me opkwam om uit elkaar te gaan was het duveltje ook niet meer in het doosje te krijgen bij mij... elke keer eigenlijk, ookal was ik er soms emotioneel gezien nog niet eens klaar mee... die gedachte verpestte dan meteen de weinige goede dingen aan de relatie ook
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Toen ik er gewoon geen zin meer in had. Was er helemaal klaar mee. Zag in hem toch ook niet de vader van mijn kinderen (en dat nog zonder echte kinderwens). Ik wist dat we geen goeie match zouden zijn. Leuk voor nu, niet voor "altijd".

Huidige man (en vader van mijn kinderen) komt me ook wel eens de neus uit, maar het is zo allesomvattend overduidelijk, dat ik er geen zin meer in heb. Dan is er strijdlust om samen te praten en is het doel, samen oud worden.

Het is als met verliefd worden, als het je overkomt weet je het.
Alle reacties Link kopieren
ik wist allang dat het voorbij was maar durfde de knoop niet door te hakken.

hij had twee dagen amper van zich laten horen, en ik had een spiekbriefje bij de telefoon gelegd welke woorden ik moest zeggen; ik was bang dat ik anders zou gaan stamelen of een blackout zou krijgen.

ineens toch nog onverwacht belde hij, en hij wou nét een verhaal afsteken dat hij ontslagen was en toen onderbrak ik hem en stak mijn vier of vijf afscheidsregels af. Daarna beëindigde het gesprek zonder een reactie af te wachten. Het eerste uur dacht ik: wat heb ik gedaan? Maar ik wist ook dat het goed was. De volgende dag al liep ik alweer te zingen. Ik vond het leven wel mooi, ook zonder hem. Juíst zonder hem.

Ik had eigenlijk al heel lang geleden afstand genomen dus de verwerking had ik al goeddeels achter me.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Het moment dat ik niet meer open sta voor een gesprek is het moment dat ik een point of no return voorbij ben.
Alle reacties Link kopieren
Er waren een paar situaties voorgevallen dat hij niet aan mijn kant stond en aan m’n gevoel voorbij ging.
Ik weet nog goed wat de druppel was. Hij had een feest georganiseerd en daar zouden ook vage ex scharrels van hem komen en die wilden ook blijven slapen en had ze nog nooit eerder gezien.
Ik vertelde hem dat ik het er best moeilijk mee had als ze zouden blijven slapen. Maar hij vond dat ik me niet moest aanstellen en ik werd steeds gefrustreerder en verdrietiger dat hij hen boven mij verkoos.
We kregen ook steeds vaker discussies over onderwerpen mbt toekomst dat ik me realiseerde dat we te verschillend waren.
Hij was ook obsessief met schoonmaken, ik was al gestresst als hij langs kwam. Dan nog vloog het commentaar me rond de oren, dat ik een hoekje had overgeslagen enzo. Op een gegeven moment kon ik er gewoon niet meer tegen
robinson wijzigde dit bericht op 08-07-2021 21:33
57.61% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Bij mijn laatste relatie: Zij wilde per se samenwonen (ze begon eigenlijk al met daarop te sturen na twee maanden) en ik niet. Beide twee basisschool kinderen en we woonde nog geen twintig minuten van elkaar. Ik zag het niet zitten om al kinderen uit hun omgeving te trekken en wilde wachten met samenwonen of tot we drie jaar een stabiele relatie hadden of liever nog tot ze klaar waren met de basisschool. Dit was allemaal niet bespreekbaar, dus de relatie gestopt.
Alle reacties Link kopieren
Toen hij mijn spullen opgestuurd had, die nog bij hem lagen...
Alle reacties Link kopieren
Leuk topic, ik had idd ook zo’n moment bij ex. Ik was emotioneel uitgeput van het proberen de relatie werkend te krijgen, waarbij ik vond dat ik veel meer gaf en niet genoeg terug kreeg. Ik was bang hem te verliezen, ik dacht wel dat wij samen hoorde. Maar hij misdroeg zich wel steeds meer. Hij was toen een avond heel chagrijnig en dronken en schold me uren lang uit. Probeerde de gevoelige plekken te raken. Hele kwetsende opmerkingen. En toen realiseerde ik me dat ik er als een onderdanig dom vrouwtje bij zat. Volgende dag heb ik de relatie verbroken. Toen nam ik Netflix. Geen liefdesverdriet, er volgde echt een hele mooie periode.
Alle reacties Link kopieren
Toen hij aangaf te willen scheiden en die avond bij haar zou slapen maar de volgende dag weer thuis zou slapen.
Voor de duidelijkheid, we hadden geen logeerbed.
Toen ik de wc-bril thuis ineens steeds omhoog aantrof.
Alle reacties Link kopieren
Toen ik wéér twee uur naar hem toe moest rijden, daar aankwam en het weer een en al doffe ellende en ruzie was. Ineens voelde ik me tussen alle verwijten door heel licht worden en ik dacht, ik kan van vandaag ook nog een leuke dag maken, ik ga niet eens meer reageren, ik ga. Doei.
Ik heb mijn onuitgepakte tas gepakt, ben de deur uitgelopen en heb hem nooit meer gesproken.
Wat een jodelahietie gevoel zeg.
Alle reacties Link kopieren
Toen we een hond kochten en de fokker vroeg op welke naam hij moest komen.
Ineens wist ik het zeker….
Alle reacties Link kopieren
Toen hij een week weg was voor werk en dat voelde als een gordijn wat open ging, alles werd lichter en leuker.

En in het algemeen: als ik voel dat het alleen leuker is dan samen.
Alle reacties Link kopieren
Toen ik naast me keek en me besefte dat het bijna 20 jaar grotendeels hartstikke leuk was geweest, maar dat ik er niet aan moest denken NOG 20 jaar met hem verder te moeten. De koek was gewoon op, en hij was een leuke huisgenoot geworden. Er zijn best nog wat wat tranen gevloeid hoor in de gesprekken die toen volgden, maar uiteindelijk waren we het er beiden over eens dat we beter zonder elkaar verder konden. We hebben nog wel een aantal maanden in hetzelfde huis gewoond, tot zijn nieuwe huis opgeleverd werd. Ging ook prima, en we hebben ook samen verhuisd en nieuwe spullen voor zijn huis gekocht. Inmiddels beiden al jaren een nieuwe partner, en zo af en toe nog eens contact met elkaar en dat is altijd weer gezellig.
Alle reacties Link kopieren
Toen ik niet eens meer hoopte dat het goed zou komen.
Dat kwam tegelijkertijd met het besef: in mijn eentje heb ik het minstens net zo leuk, zo niet leuker, dan zonder jou.
Alle reacties Link kopieren
milena1 schreef:
08-07-2021 17:32
Toen ik naast me keek en me besefte dat het bijna 20 jaar grotendeels hartstikke leuk was geweest, maar dat ik er niet aan moest denken NOG 20 jaar met hem verder te moeten. De koek was gewoon op, en hij was een leuke huisgenoot geworden. Er zijn best nog wat wat tranen gevloeid hoor in de gesprekken die toen volgden, maar uiteindelijk waren we het er beiden over eens dat we beter zonder elkaar verder konden. We hebben nog wel een aantal maanden in hetzelfde huis gewoond, tot zijn nieuwe huis opgeleverd werd. Ging ook prima, en we hebben ook samen verhuisd en nieuwe spullen voor zijn huis gekocht. Inmiddels beiden al jaren een nieuwe partner, en zo af en toe nog eens contact met elkaar en dat is altijd weer gezellig.
Dit klinkt zoals ik met de moeder van onze kinderen uit elkaar ben gegaan. Nog steeds hele goede vrienden met kinderen. Ook echt een mooie, leuke en lieve vrouw, maar tussen ons werkte het niet meer. Dan moet je niet door willen gaan, maar elkaar het beste gunnen.
Alle reacties Link kopieren
Dat weet ik nog precies..
Met een groep vriendinnen was ik een weekendje weg en toen kwam het gesprek op scheidingen en dat statistisch gezien een aantal van ons ooit zouden gaan scheiden. Echt onmiddellijk dacht ik toen "daar ben ik er een van". Ik wist het zeker en ik schrok er zelf van.
Op dat moment waren we al zo'n 15 jaar samen en hadden we 2 jonge kinderen. Het liep al een tijdje niet lekker tussen ons en het lukte niet echt om dat tij te keren.
Achteraf gezien bleek dat mijn inmiddels ex rond de tijd van dat weekendje weg een affaire was begonnen, maar daar kwam ik zeker een half jaar later pas achter..
Toen ik langsging met mijn sleutel en ineens bij iemand anders in huis stond.
Die vertelde er al een paar weken te wonen.
Mijn 'vriend' wilde de maanden ervoor al steeds bij me afspreken.
Hij bleek een ander huis te hebben en het voelde voor hem niet goed me daar te hebben.
Toen dit uitkwam heeft hij me ten huwelijk gevraagd, want ik moest niet denken dat ik niet de liefde van zijn leven was.
Hij wilde me alleen niet in zijn nieuwe huis.
Alle reacties Link kopieren
Ik had een partner die altijd alles verkeerd deed, in het honderd liet lopen en op geen enkele wijze een nuttige bijdrage kon leveren in het leven.

Terwijl ik juist extreem gestructureerd en georganiseerd ben.

Ik heb het heel lang met de mantel der liefde kunnen bedekken want: "Ach, zo was hij nou eenmaal." Maar op een gegeven moment kon ik gewoon niet meer de energie opbrengen om continu met damage-control bezig te zijn en zijn gedrag tegenover anderen goed te praten.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
Alle reacties Link kopieren
S7rin schreef:
08-07-2021 18:13
Ik had een partner die altijd alles verkeerd deed, in het honderd liet lopen en op geen enkele wijze een nuttige bijdrage kon leveren in het leven.

Terwijl ik juist extreem gestructureerd en georganiseerd ben.

Ik heb het heel lang met de mantel der liefde kunnen bedekken want: "Ach, zo was hij nou eenmaal." Maar op een gegeven moment kon ik gewoon niet meer de energie opbrengen om continu met damage-control bezig te zijn en zijn gedrag tegenover anderen goed te praten.
Goed dat je hem hebt laten gaan.
Klinkt in mijn oren als een heerlijke man…. Ik ben zelf ook zo… ik hou d’r van.
Alle reacties Link kopieren
Snouth schreef:
08-07-2021 18:15
Goed dat je hem hebt laten gaan.
Klinkt in mijn oren als een heerlijke man…. Ik ben zelf ook zo… ik hou d’r van.
Ja? Zo iemand die regelmatig midden in de nacht straalbezopen voor je deur staat omdat hij zijn telefoon, portemonnee en huissleutels is verloren? En oh ja: of je even voor hem de taxi wil betalen waarmee hij is gekomen.

Op een gegeven moment is de lol daar wel vanaf hoor.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven