Kinderen
alle pijlers
Zoon 2 jaar, afwijkend gedrag?
woensdag 21 september 2011 om 22:08
Hallo meiden,
Ik heb een zoontje van 2 jaar. Meestal is het een makkelijk, vrolijk, lief kereltje. Af en toe heeft hij een flinke driftbui, maar ja dat hoort er bij op deze leeftijd!
Ik maak me echter toch wel een beetje zorgen. Hij speelt al máááááándenlang alleen maar met auto's. Hij heeft best wel wat verschillend speelgoed, maar naar de rest kijkt hij totaal niet om. Ook als hij bij andere kindjes komt zoekt hij direct de auto's op. Daarmee rijdt hij dan over het randje van de tafel. Hij gaat helemaal op in dat spelletje en krijgt dan ook zo goed als niks mee.
Een ander spelletje is dat hij spulletjes uit een keuken kastje haalt en die een voor een op tafel zet, vervolgens weer terug in de kast, weer op tafel, enz.
Praten deed hij tot nu toe nog bijna niet (maar een paar woordjes), maar begint nu wel een beetje te komen. Het is vaak ook lastig om contact met hem te krijgen, hij is vaak heel geconcentreerd ergens mee bezig.
Verder is het echt een 'knuffelbeertje'. Hij vindt het heerlijk om even tegen mij of mijn man aan te kruipen, zeker als hij tv kijkt of moe is.
Is zijn 'speelgedrag' normaal en hoort dit bij deze leeftijd of moet ik me toch zorgen maken?
Ik heb een zoontje van 2 jaar. Meestal is het een makkelijk, vrolijk, lief kereltje. Af en toe heeft hij een flinke driftbui, maar ja dat hoort er bij op deze leeftijd!
Ik maak me echter toch wel een beetje zorgen. Hij speelt al máááááándenlang alleen maar met auto's. Hij heeft best wel wat verschillend speelgoed, maar naar de rest kijkt hij totaal niet om. Ook als hij bij andere kindjes komt zoekt hij direct de auto's op. Daarmee rijdt hij dan over het randje van de tafel. Hij gaat helemaal op in dat spelletje en krijgt dan ook zo goed als niks mee.
Een ander spelletje is dat hij spulletjes uit een keuken kastje haalt en die een voor een op tafel zet, vervolgens weer terug in de kast, weer op tafel, enz.
Praten deed hij tot nu toe nog bijna niet (maar een paar woordjes), maar begint nu wel een beetje te komen. Het is vaak ook lastig om contact met hem te krijgen, hij is vaak heel geconcentreerd ergens mee bezig.
Verder is het echt een 'knuffelbeertje'. Hij vindt het heerlijk om even tegen mij of mijn man aan te kruipen, zeker als hij tv kijkt of moe is.
Is zijn 'speelgedrag' normaal en hoort dit bij deze leeftijd of moet ik me toch zorgen maken?
woensdag 21 september 2011 om 23:39
Als het al een afwijking is, dan is het het tegenovergestelde van wat mijn dochter heeft. Die trok op die leeftijd gewoon alles uit het keukenkastje, liet de hele bliksemse bende als één berg op de keukenvloer achter, om vervolgens bij haar speelgoedkast en daarna bij de bakken met speelgoed hetzelfde te doen. Als ik geluk had, trok ze tijdens haar rustuurtjes als ze nog niet sliep ook nog haar hele kledingkast op haar kamer leeg, om vervolgens gelukzalig in een ledikant vol speelgoed, kleding en hydrofielen volledig opgekropen in slaap te vallen (want meer ruimte was er niet).
Maar goed, ik geloof ook zomaar dat dit allemaal valt onder normaal gedrag.
Maar goed, ik geloof ook zomaar dat dit allemaal valt onder normaal gedrag.
woensdag 21 september 2011 om 23:50
ik heb al een keer een gesprek met de juf gehad. ze vond het ,,vreemd ,, dat mijn zoontje zo lang en geconcentreerd met auto,s en treinbaan kon spelen terwijl hij dat met knutselen en andere dingen niet kan. nogal logisch, want die andere dingen interesseren hem niet.
en dan probeert hij zich eronderuit te draaien.
en dan probeert hij zich eronderuit te draaien.
wij slapen nooit.
woensdag 21 september 2011 om 23:51
Ik heb geen idee wat kinderen van twee kunnen of behoren te doen, maar het lijkt normaal als ik het zo lees van anderen.
Maar wat iemand ook zegt: je vraagt je dit niet voor niets af, dus je moedergevoel mag je ook gerust serieus nemen. Ik vermoed dat ik wel weet in welke hoek je denkt, maar ik zou me er niet teveel zorgen over maken. De tijd zal het leren.
Maar wat iemand ook zegt: je vraagt je dit niet voor niets af, dus je moedergevoel mag je ook gerust serieus nemen. Ik vermoed dat ik wel weet in welke hoek je denkt, maar ik zou me er niet teveel zorgen over maken. De tijd zal het leren.
donderdag 22 september 2011 om 00:07
Ik vind het toch altijd knap als mensen na 2 zinnen gelezen te hebben gelijk al kunnen zeggen dat bepaald gedrag normaal is. TO heeft er blijkbaar zorgen over. Ik weet uit eigen ervaring hoe gek en onprettig het is als je geen contact krijgt met je eigen kind en dat in combinatie met het steeds herhalen van bepaalde handelingen... Ik kan me heel goed voorstellen waar jij bang voor bent. Ik zou het even aankaarten bij het consultatiebureau, zij kunnen je hier verder adviseren en helpen mocht dat nodig zijn. Succes!
donderdag 22 september 2011 om 00:14
Maar wat moeten we dan zeggen, Schatteboutje? Als ze zich zorgen maakt om een totaalplaatje, dan moet TO in gesprek met mensen die haar zoontje kennen en aan hen vragen wat ze er van denken. TO schrijft hier zelf twee zinnen en op basis van die twee zinnen denk ik niet "sjee, dúidelijk een afwijking". Ik denk wel: "volgens mij normaal gedrag". En dat is wat TO vraagt, toch? Wat onze gedachte is op basis van die twee zinnen...
donderdag 22 september 2011 om 00:30
Ik lees net je opening no evwn en daar schreef je in dat je kindje nog weinig praat. Daar hebben ze bij het CB lexilijsten voor, om te kijken of de taalbeheersing acceptabel is voor de leeftijd. En ze kunnen je doorsturen naar een audiologisch centrum waar ze een gehoortest af kumnen nemen als er aan het gehoor getwijfeld wordt.
Blijf er niet alleen over piekeren, maar overleg met mensen die er echt verstand van hebben!
Geloof me, hoe lief bedoeld zijn de adviezen van de mensen die zeggen dat het allemaal vanzelf wel goed komt, als je eigen gevoel het niet vetrouwd zoek dan iemand op die het wel kan weten. Want mocht er iets zijn dan is vroege behandeling misschien wel zo slecht nog niet. En duidelijkheid voor jezelf!
Blijf er niet alleen over piekeren, maar overleg met mensen die er echt verstand van hebben!
Geloof me, hoe lief bedoeld zijn de adviezen van de mensen die zeggen dat het allemaal vanzelf wel goed komt, als je eigen gevoel het niet vetrouwd zoek dan iemand op die het wel kan weten. Want mocht er iets zijn dan is vroege behandeling misschien wel zo slecht nog niet. En duidelijkheid voor jezelf!
donderdag 22 september 2011 om 00:35
Maakt je zoontje op andere momenten wel contact? Dan is er niet zoveel aan de hand. Hij speelt, leert, etc. Het ene kind is het andere niet, hij kan zich best meer moeten concentreren op zijn spel dan een ander kind. Ook is het best logisch dat hij voor hetzelfde kiest. Er is niet maar één manier waarop het moet gaan. Je kunt het idd proberen te stimuleren door samen met hem te spelen met ander speelgoed. Eerst een x voordoen, kijken of hij het oppakt en zo niet, samendoen. Als hij iets met het andere speelgoed doet: belonen (met je stem)... Als hij daar niks mee doet, lekker zo laten en na een tijdje weer proberen.
donderdag 22 september 2011 om 00:40
Schatteboutje, je hebt wel een punt dat dit niet de plek is voor diagnoses. Dat is iedereen denk ik best met je eens. En tuurlijk, bij twijfel kan het absoluut geen kwaad om eens naar het jochie te laten kijken.
Maar verder schrijven een aantal moeders dat hun zoontjes ook dergelijk gedrag vertonen. TO vroeg naar ervaringen en die krijgt ze.
Wat betreft taalontwikkeling, jongetjes zijn in de regel wat trager dan meisjes. Rond het tweede jaar gebruiken ze 10 tot 50 woorden. Gemiddeld. Dat beteknt dat minder ook niet heel zorgelijk is, sommige kinderen zijn nu eenmaal sneller dan anderen. Er is dan gelukkig niet altijd wat mis. Veel kinderen halen dat later gewoon weer in.
Maar wat jij al zei: bij twijfel gewoon even navragen bij CB of huisarts. Kan geen kwaad.
Maar verder schrijven een aantal moeders dat hun zoontjes ook dergelijk gedrag vertonen. TO vroeg naar ervaringen en die krijgt ze.
Wat betreft taalontwikkeling, jongetjes zijn in de regel wat trager dan meisjes. Rond het tweede jaar gebruiken ze 10 tot 50 woorden. Gemiddeld. Dat beteknt dat minder ook niet heel zorgelijk is, sommige kinderen zijn nu eenmaal sneller dan anderen. Er is dan gelukkig niet altijd wat mis. Veel kinderen halen dat later gewoon weer in.
Maar wat jij al zei: bij twijfel gewoon even navragen bij CB of huisarts. Kan geen kwaad.
donderdag 22 september 2011 om 00:40
donderdag 22 september 2011 om 01:00
Je zou ook een poosje zijn auto's kunnen weghalen en ander speelgoed aanbieden. Duplo bijv. of houten blokken, een duwwagentje/auto/fiets oid, en tekenen vinden ze ook leuk ( gebruik dikke potloden van Bruynzeel of waskrijt, verf is hélemaal top hier)
Ik wissel regelmatig ( elke twee a drie weken) hun speelgoed om. Heb alles in stapelbakken op zolder, en drie bakken staan beneden. Na zoveel tijd haal ik drie bakken weg en zet er drie anderen neer. (kan je gelijk alles nalopen en schoonmaken)
Maar die obsessie vóór 1 soort speelgoed herken ik wel van mijn twee jongens, nu 7 en 3. Volgens mij héél normaal en anders geef je het aan op het CB, als je het niet vertrouwt. En echt gestructureerd spelen komt later pas, jouw kindje is twee, dus tijd genoeg nog hoor!
Maak je je toch zorgen zou ik gewoon het CB bellen of naar het inloopspreekuur gaan. (weet niet of ze dat ook bij jouw CB hebben) Meestal hebben moeders het goed wat betreft hun gevoel over hun kind. Ben zelf weggestuurd met een uitgedroogde baby, want alle kinderen spugen weleens. Een dag later is hij opgenomen in het Radboudziekenhuis.
Wat ik zeggen wil is dat je moet vertrouwen op je moedergevoel, óók als anderen zeggen dat er niks is. Júist dan zeg ik, maar dat komt door mijn situatie toen. En komt er uit dat er niks aan de hand is? Nou, dan weet je het, beter een keer te vaak als een keer te laat.
Ik wissel regelmatig ( elke twee a drie weken) hun speelgoed om. Heb alles in stapelbakken op zolder, en drie bakken staan beneden. Na zoveel tijd haal ik drie bakken weg en zet er drie anderen neer. (kan je gelijk alles nalopen en schoonmaken)
Maar die obsessie vóór 1 soort speelgoed herken ik wel van mijn twee jongens, nu 7 en 3. Volgens mij héél normaal en anders geef je het aan op het CB, als je het niet vertrouwt. En echt gestructureerd spelen komt later pas, jouw kindje is twee, dus tijd genoeg nog hoor!
Maak je je toch zorgen zou ik gewoon het CB bellen of naar het inloopspreekuur gaan. (weet niet of ze dat ook bij jouw CB hebben) Meestal hebben moeders het goed wat betreft hun gevoel over hun kind. Ben zelf weggestuurd met een uitgedroogde baby, want alle kinderen spugen weleens. Een dag later is hij opgenomen in het Radboudziekenhuis.
Wat ik zeggen wil is dat je moet vertrouwen op je moedergevoel, óók als anderen zeggen dat er niks is. Júist dan zeg ik, maar dat komt door mijn situatie toen. En komt er uit dat er niks aan de hand is? Nou, dan weet je het, beter een keer te vaak als een keer te laat.
donderdag 22 september 2011 om 09:54
Bedankt voor al julie reacties!
Ik ben iig blij om te horen dat zijn speelgedrag niet 'abnormaal' is. Ben weer een beetje gerust gesteld.
Ik ga gewoon volop genieten van mijn superlieve mannetje en zijn gedrag een beetje in de gaten houden. Als ik het niet vertrouw zal ik het eens aankaarten op het CB.
Thanx!
Ik ben iig blij om te horen dat zijn speelgedrag niet 'abnormaal' is. Ben weer een beetje gerust gesteld.
Ik ga gewoon volop genieten van mijn superlieve mannetje en zijn gedrag een beetje in de gaten houden. Als ik het niet vertrouw zal ik het eens aankaarten op het CB.
Thanx!
donderdag 22 september 2011 om 12:35
Luister altijd naar je eigen gevoel en laat je niets aanpraten door de omgeving. Volgens mij - als ik de OP zo lees - denk je zelf in de richting van autisme. Zou kunnen, mijn autist gedroeg zich ook zo op die leeftijd. Dochter overigens ook, maar die heeft zich verder wel normaal ontwikkeld. Blijf in ieder geval niet met vragen rondlopen.
donderdag 22 september 2011 om 12:42
donderdag 22 september 2011 om 14:26
quote:mali30 schreef op 21 september 2011 @ 23:31:
Serieus als ik op het schoolplein sta om mijn oudste op te halen, hoor ik 8 van de 10 keer wel een moeder over wat haar zoon of dochter wel niet heeft, testen zus en medicijnen zo. En de 1 heeft nog een groter verhaal als de ander. Alsof ze tegen mekaar opbieden.
Maar das off-topic!
*edit* probeer hier overigens niet mee te zeggen TO dat jij zo'n moeder bent!Ik vraag me eerlijk gezegd af wat je hier wel mee wil zeggen. Jij denkt dat ouders het wel hip vinden als hun kind gediagnosticeerd wordt met een stoornis?
Serieus als ik op het schoolplein sta om mijn oudste op te halen, hoor ik 8 van de 10 keer wel een moeder over wat haar zoon of dochter wel niet heeft, testen zus en medicijnen zo. En de 1 heeft nog een groter verhaal als de ander. Alsof ze tegen mekaar opbieden.
Maar das off-topic!
*edit* probeer hier overigens niet mee te zeggen TO dat jij zo'n moeder bent!Ik vraag me eerlijk gezegd af wat je hier wel mee wil zeggen. Jij denkt dat ouders het wel hip vinden als hun kind gediagnosticeerd wordt met een stoornis?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 22 september 2011 om 15:57
quote:wassie75 schreef op 21 september 2011 @ 22:08:
Hallo meiden,
Ik heb een zoontje van 2 jaar. Meestal is het een makkelijk, vrolijk, lief kereltje. Af en toe heeft hij een flinke driftbui, maar ja dat hoort er bij op deze leeftijd!
Ik maak me echter toch wel een beetje zorgen. Hij speelt al máááááándenlang alleen maar met auto's. Hij heeft best wel wat verschillend speelgoed, maar naar de rest kijkt hij totaal niet om. Ook als hij bij andere kindjes komt zoekt hij direct de auto's op. Daarmee rijdt hij dan over het randje van de tafel. Hij gaat helemaal op in dat spelletje en krijgt dan ook zo goed als niks mee.
Een ander spelletje is dat hij spulletjes uit een keuken kastje haalt en die een voor een op tafel zet, vervolgens weer terug in de kast, weer op tafel, enz.
Praten deed hij tot nu toe nog bijna niet (maar een paar woordjes), maar begint nu wel een beetje te komen. Het is vaak ook lastig om contact met hem te krijgen, hij is vaak heel geconcentreerd ergens mee bezig.
Verder is het echt een 'knuffelbeertje'. Hij vindt het heerlijk om even tegen mij of mijn man aan te kruipen, zeker als hij tv kijkt of moe is.
Is zijn 'speelgedrag' normaal en hoort dit bij deze leeftijd of moet ik me toch zorgen maken?Ik zou zeggen: tel je zegeningen.
Hallo meiden,
Ik heb een zoontje van 2 jaar. Meestal is het een makkelijk, vrolijk, lief kereltje. Af en toe heeft hij een flinke driftbui, maar ja dat hoort er bij op deze leeftijd!
Ik maak me echter toch wel een beetje zorgen. Hij speelt al máááááándenlang alleen maar met auto's. Hij heeft best wel wat verschillend speelgoed, maar naar de rest kijkt hij totaal niet om. Ook als hij bij andere kindjes komt zoekt hij direct de auto's op. Daarmee rijdt hij dan over het randje van de tafel. Hij gaat helemaal op in dat spelletje en krijgt dan ook zo goed als niks mee.
Een ander spelletje is dat hij spulletjes uit een keuken kastje haalt en die een voor een op tafel zet, vervolgens weer terug in de kast, weer op tafel, enz.
Praten deed hij tot nu toe nog bijna niet (maar een paar woordjes), maar begint nu wel een beetje te komen. Het is vaak ook lastig om contact met hem te krijgen, hij is vaak heel geconcentreerd ergens mee bezig.
Verder is het echt een 'knuffelbeertje'. Hij vindt het heerlijk om even tegen mij of mijn man aan te kruipen, zeker als hij tv kijkt of moe is.
Is zijn 'speelgedrag' normaal en hoort dit bij deze leeftijd of moet ik me toch zorgen maken?Ik zou zeggen: tel je zegeningen.
donderdag 22 september 2011 om 20:47
Het klinkt heel normaal hoor. Er zijn nog genoeg kleuters die altijd voor hetzelfde speelgoed kiezen.
Als je graag zou willen dat je zoon met iets anders gaat spelen dan auto's kan je proberen of hij samen met jou met blokken een garage wil bouwen voor de auto's. Of met duplo parkeerplaatsen of een weg tekenen op vellen papier die hij 'inkleurt'.
Als je graag zou willen dat je zoon met iets anders gaat spelen dan auto's kan je proberen of hij samen met jou met blokken een garage wil bouwen voor de auto's. Of met duplo parkeerplaatsen of een weg tekenen op vellen papier die hij 'inkleurt'.
vrijdag 23 september 2011 om 09:52
ja, ik snap je zorgen wel. Ik denk ook dat ouders zelf meestal het beste aanvoelen wanneer zorgen op zijn plaats zijn of niet.
Ik neem aan dat je zorgen in de richting van het autistisch spectrum gaan?
Zit dat verder in de familie? Vaak zie je dat autistisch spectrum stoornissen in de familie vaak voorkomen, varrierend van sociaal onhandig of weinig empatisch, tot klassiek autistisch.
Ik denk dat naarmate je zoontje ouder wordt, je vanzelf aanvoelt of en waar hij eventueel extra ondersteuning bij nodig heeft. Dat kan bijvoorbeeld zijn onbekende dingen goed doorspreken en behapbaar maken, of pictotjes gebruiken voor de dagindeling.
Dat wil niet zeggen dat ik op grond van je beschrijving vind dat er iets zorgwekkends aan de hand is..Ik geloof alleen dat ouders dat zelf vaak het beste aanvoelen.
Ik neem aan dat je zorgen in de richting van het autistisch spectrum gaan?
Zit dat verder in de familie? Vaak zie je dat autistisch spectrum stoornissen in de familie vaak voorkomen, varrierend van sociaal onhandig of weinig empatisch, tot klassiek autistisch.
Ik denk dat naarmate je zoontje ouder wordt, je vanzelf aanvoelt of en waar hij eventueel extra ondersteuning bij nodig heeft. Dat kan bijvoorbeeld zijn onbekende dingen goed doorspreken en behapbaar maken, of pictotjes gebruiken voor de dagindeling.
Dat wil niet zeggen dat ik op grond van je beschrijving vind dat er iets zorgwekkends aan de hand is..Ik geloof alleen dat ouders dat zelf vaak het beste aanvoelen.