Schuldig voelen over geluk
donderdag 22 september 2011 om 11:11
Mijn eerste post hier, na lang meelezen.
Ik probeer mijn verhaal zo kort mogelijk te houden.
Ik heb een aantal moeilijke jaren achter de rug waarin ik veel heb meegemaakt. Ik ben een aantal jaren in therapie geweest, heb ondertussen een fijne, stabiele relatie en kan zeggen dat ik stukje bij beetje echt gelukkig ben.
Nu is het helaas zo dat het met veel mensen in mijn omgeving niet lekker gaat; mijn beste vriendin heeft veel verdriet, mijn vader is eenzaam, met een ex gaat het niet goed.
Al met al vind ik het moeilijk om me niet schuldig te voelen en te genieten van waar ik nu sta in het leven. ik ben bang om alles wat ik nu heb opgebouwd te verliezen - gelukkig zijn vind ik echt een beetje eng
- en om mensen om mij heen te kwetsen.
Hoewel ik rationeel weet dat ik het ook verdien om gelukkig te zijn en dat mensen die echt om me geven mij mijn geluk moeten gunnen, zoals ik hen ook het beste van de wereld gun, maar hoe zorg ik ervoor dat het ook zo gaat voelen?
Wie herkent dit? Wie heeft er tips of wijze woorden voor me?
Ik probeer mijn verhaal zo kort mogelijk te houden.
Ik heb een aantal moeilijke jaren achter de rug waarin ik veel heb meegemaakt. Ik ben een aantal jaren in therapie geweest, heb ondertussen een fijne, stabiele relatie en kan zeggen dat ik stukje bij beetje echt gelukkig ben.
Nu is het helaas zo dat het met veel mensen in mijn omgeving niet lekker gaat; mijn beste vriendin heeft veel verdriet, mijn vader is eenzaam, met een ex gaat het niet goed.
Al met al vind ik het moeilijk om me niet schuldig te voelen en te genieten van waar ik nu sta in het leven. ik ben bang om alles wat ik nu heb opgebouwd te verliezen - gelukkig zijn vind ik echt een beetje eng
Hoewel ik rationeel weet dat ik het ook verdien om gelukkig te zijn en dat mensen die echt om me geven mij mijn geluk moeten gunnen, zoals ik hen ook het beste van de wereld gun, maar hoe zorg ik ervoor dat het ook zo gaat voelen?
Wie herkent dit? Wie heeft er tips of wijze woorden voor me?
donderdag 22 september 2011 om 11:14
donderdag 22 september 2011 om 11:26
Zolang je nog denkt over geluk in termen van verdienen en schuld maak je het je zelf wel lastig.
Ervaar gewoon het geluk dat je voelt.
Klinkt lekker zweverig en dat is het ook. Van geluk ga je namelijk zweven, je hebt het niet in de hand.
Prettig toch, dat je na zoveel jaar weer 'ns wat van geluk op je pad vindt? Geniet ervan. Biedt af en toe een luisterend oor aan je dierbaren die in de knel zitten, maar neem niet hun zorgen over. Daar mee te dealen is hun eigen verantwoordelijkheid.
Ervaar gewoon het geluk dat je voelt.
Klinkt lekker zweverig en dat is het ook. Van geluk ga je namelijk zweven, je hebt het niet in de hand.
Prettig toch, dat je na zoveel jaar weer 'ns wat van geluk op je pad vindt? Geniet ervan. Biedt af en toe een luisterend oor aan je dierbaren die in de knel zitten, maar neem niet hun zorgen over. Daar mee te dealen is hun eigen verantwoordelijkheid.
donderdag 22 september 2011 om 11:30
quote:fairlady schreef op 22 september 2011 @ 11:11:
[...]
Al met al vind ik het moeilijk om me niet schuldig te voelen en te genieten van waar ik nu sta in het leven. ik ben bang om alles wat ik nu heb opgebouwd te verliezen - gelukkig zijn vind ik echt een beetje eng
- en om mensen om mij heen te kwetsen.[...]Nam je het vroeger - toen je nog ongelukkig was - anderen kwalijk dat zij wel gelukkig waren?
[...]
Al met al vind ik het moeilijk om me niet schuldig te voelen en te genieten van waar ik nu sta in het leven. ik ben bang om alles wat ik nu heb opgebouwd te verliezen - gelukkig zijn vind ik echt een beetje eng
donderdag 22 september 2011 om 11:36
Toen ik je titel schreef, wilde ik schrijven: Niet doen! Geniet ervan, het is zo fijn!
Nu ik je post erbij heb gelezen, realiseer ik dat je een heel bijzonder mens bent. Probeer je geluk te delen met je naasten. Nu het beter met jou gaat, kun je er ook beter zijn voor je geliefden en naasten. Ze gunnen het je. Net als jij het hun gunt. Nu het er niet is, kun jij een lichtje in hun verdriet en eenzaamheid zijn! Maak gebruik van je geluk. Gedeeld geluk is nog altijd geluk!
Veel succes! En wees gelukkig... het is zo lekker!
Nu ik je post erbij heb gelezen, realiseer ik dat je een heel bijzonder mens bent. Probeer je geluk te delen met je naasten. Nu het beter met jou gaat, kun je er ook beter zijn voor je geliefden en naasten. Ze gunnen het je. Net als jij het hun gunt. Nu het er niet is, kun jij een lichtje in hun verdriet en eenzaamheid zijn! Maak gebruik van je geluk. Gedeeld geluk is nog altijd geluk!
Veel succes! En wees gelukkig... het is zo lekker!
Volg je hart. Dat klopt.
donderdag 22 september 2011 om 11:51
Bedankt voor alle snelle, lieve reacties.
@flowerbombje - ik ben niet bang dat ik me weer ongelukkig ga voelen als mensen om mij heen gelukkig zijn, maar ik vind de situatie heel moeilijk.
@skurar - is het niet normaal dat je een beetje zorgen van je dierbaren met je meedraagt?
@waranka - nee, zeker niet! Ik hou van gelukkige mensen, maar vind het niet makkelijk dat het mij nu goed gaat, terwijl ik zie dat anderen het moeilijk hebben.
@pink dankjewel voor je mooie woorden...
Ik probeer er zeker te zijn voor de mensen om mij heen en natuurlijk hoop ik dat ze blij voor mij zijn en dat het snel beter met ze gaat, maar ik merk gewoon dat ik me schuldig voel als ik net naar hun verhaal heb zitten luisteren en ze vragen hoe het met mij gaat.
@flowerbombje - ik ben niet bang dat ik me weer ongelukkig ga voelen als mensen om mij heen gelukkig zijn, maar ik vind de situatie heel moeilijk.
@skurar - is het niet normaal dat je een beetje zorgen van je dierbaren met je meedraagt?
@waranka - nee, zeker niet! Ik hou van gelukkige mensen, maar vind het niet makkelijk dat het mij nu goed gaat, terwijl ik zie dat anderen het moeilijk hebben.
@pink dankjewel voor je mooie woorden...
Ik probeer er zeker te zijn voor de mensen om mij heen en natuurlijk hoop ik dat ze blij voor mij zijn en dat het snel beter met ze gaat, maar ik merk gewoon dat ik me schuldig voel als ik net naar hun verhaal heb zitten luisteren en ze vragen hoe het met mij gaat.
donderdag 22 september 2011 om 11:52
Ik begrijp je wel. Heb zelf ook moeite met oprecht genieten, terwijl veel mensen om me heen ernstig ziek zijn of net een geliefde hebben verloren etc. Toch denk ik dat je echt aan jezelf moet denken. Het is nog altijd jóuw leven en de mensen met wie het minder gaat hebben er helemaal niks aan als jij je laat meeslepen door hun ongeluk. Ze kunnen zich juist optrekken aan jouw plezier en geluk, tenminste zo heb ik dat wel ervaren tijdens mijn slechte periode. Ik heb toen veel geleerd van een huisgenoot die zó gelukkig en ongecompliceerd in het leven stond. Het was ontzettend fijn om haar als voorbeeld om me heen te hebben!!
donderdag 22 september 2011 om 11:56
quote:fairlady schreef op 22 september 2011 @ 11:51:
Bedankt voor alle snelle, lieve reacties.
@flowerbombje - ik ben niet bang dat ik me weer ongelukkig ga voelen als mensen om mij heen gelukkig zijn, maar ik vind de situatie heel moeilijk.
@skurar - is het niet normaal dat je een beetje zorgen van je dierbaren met je meedraagt?
@waranka - nee, zeker niet! Ik hou van gelukkige mensen, maar vind het niet makkelijk dat het mij nu goed gaat, terwijl ik zie dat anderen het moeilijk hebben.
@pink dankjewel voor je mooie woorden...
Ik probeer er zeker te zijn voor de mensen om mij heen en natuurlijk hoop ik dat ze blij voor mij zijn en dat het snel beter met ze gaat, maar ik merk gewoon dat ik me schuldig voel als ik net naar hun verhaal heb zitten luisteren en ze vragen hoe het met mij gaat.
Dat is niet wat ik zei Fairlady. Het gaat erom dat er niet een vaste hoeveelheid geluk is op deze wereld. Als jij weer ongelukkig wordt dan zal het "overgebleven" niet opeens bij hun terecht komen. Heeft niks met bang zijn om weer ongelukkig te worden te maken.
Tuurlijk is het normaal dat jij je bezorgd maakt om de mensen waarvan je houdt. Dat hoeft ook echt niet te veranderen. Besef alleen wel dat dat bezorgd maken los staat van je eigen geluk.
Bedankt voor alle snelle, lieve reacties.
@flowerbombje - ik ben niet bang dat ik me weer ongelukkig ga voelen als mensen om mij heen gelukkig zijn, maar ik vind de situatie heel moeilijk.
@skurar - is het niet normaal dat je een beetje zorgen van je dierbaren met je meedraagt?
@waranka - nee, zeker niet! Ik hou van gelukkige mensen, maar vind het niet makkelijk dat het mij nu goed gaat, terwijl ik zie dat anderen het moeilijk hebben.
@pink dankjewel voor je mooie woorden...
Ik probeer er zeker te zijn voor de mensen om mij heen en natuurlijk hoop ik dat ze blij voor mij zijn en dat het snel beter met ze gaat, maar ik merk gewoon dat ik me schuldig voel als ik net naar hun verhaal heb zitten luisteren en ze vragen hoe het met mij gaat.
Dat is niet wat ik zei Fairlady. Het gaat erom dat er niet een vaste hoeveelheid geluk is op deze wereld. Als jij weer ongelukkig wordt dan zal het "overgebleven" niet opeens bij hun terecht komen. Heeft niks met bang zijn om weer ongelukkig te worden te maken.
Tuurlijk is het normaal dat jij je bezorgd maakt om de mensen waarvan je houdt. Dat hoeft ook echt niet te veranderen. Besef alleen wel dat dat bezorgd maken los staat van je eigen geluk.
donderdag 22 september 2011 om 11:57
quote:Pink2510 schreef op 22 september 2011 @ 11:36:
Toen ik je titel schreef, wilde ik schrijven: Niet doen! Geniet ervan, het is zo fijn!
Nu ik je post erbij heb gelezen, realiseer ik dat je een heel bijzonder mens bent. Probeer je geluk te delen met je naasten. Nu het beter met jou gaat, kun je er ook beter zijn voor je geliefden en naasten. Ze gunnen het je. Net als jij het hun gunt. Nu het er niet is, kun jij een lichtje in hun verdriet en eenzaamheid zijn! Maak gebruik van je geluk. Gedeeld geluk is nog altijd geluk!
Veel succes! En wees gelukkig... het is zo lekker!@ mooie post.
Toen ik je titel schreef, wilde ik schrijven: Niet doen! Geniet ervan, het is zo fijn!
Nu ik je post erbij heb gelezen, realiseer ik dat je een heel bijzonder mens bent. Probeer je geluk te delen met je naasten. Nu het beter met jou gaat, kun je er ook beter zijn voor je geliefden en naasten. Ze gunnen het je. Net als jij het hun gunt. Nu het er niet is, kun jij een lichtje in hun verdriet en eenzaamheid zijn! Maak gebruik van je geluk. Gedeeld geluk is nog altijd geluk!
Veel succes! En wees gelukkig... het is zo lekker!@ mooie post.
donderdag 22 september 2011 om 12:06
Elninjoo - ik besteed veel tijd aan mijn naasten; ik ben er voor ze, beur ze op en doe leuke dingen met ze zoals ze er ook altijd voor mij zijn geweest toen het minder ging met mij.
Ik merk alleen dat ik het moeilijk vind om me happy te voelen als ik niet bij ze ben; juit op momenten dat ik even geniet, denk ik aan mensen die dat niet hebben en voel ik me schuldig (bij gebrek aan een beter woord)
Ik weet dat ik hun problemen niet kan oplossen, maar ik maak er mijn problemen van en dat is ook niet de bedoeling natuurlijk.
Ik merk alleen dat ik het moeilijk vind om me happy te voelen als ik niet bij ze ben; juit op momenten dat ik even geniet, denk ik aan mensen die dat niet hebben en voel ik me schuldig (bij gebrek aan een beter woord)
Ik weet dat ik hun problemen niet kan oplossen, maar ik maak er mijn problemen van en dat is ook niet de bedoeling natuurlijk.
donderdag 22 september 2011 om 12:16
Stop in ieder geval met denken over geluk in termen als verdienen en gunnen. Dat slaat nergens op. Geluk zie je of je ziet het niet. Jij ziet het wel in je eigen leven, en that's it!
Daar hoef je je niet miserabel om te vullen. een ander is blij dat jij gelukkig bent. Als jij je ongelukkiger voelt wordt een ander daar niet gelukkiger van.
Schuldgevoel is een volstrekt nutteloze emotie.
Daar hoef je je niet miserabel om te vullen. een ander is blij dat jij gelukkig bent. Als jij je ongelukkiger voelt wordt een ander daar niet gelukkiger van.
Schuldgevoel is een volstrekt nutteloze emotie.
donderdag 22 september 2011 om 12:21
quote:flowerbombje schreef op 22 september 2011 @ 12:09:
Fairlady, misschien een aparte vraag, maar wat levert deze gedachtengang je op?
Mijn moeder voelt zich ook vaak zo, en die verwoorde het een keer als volgt: Alsof ik het ongeluk van een ander niet ernstig neem als ik zelf wel gelukkig ben.
Volstrekt nutteloos inderdaad, want als je zelf gelukkig bent, ben je sterker en kun je een ander helpen. Samen ongelukkig zijn, daar schiet niemand wat mee op. Een ongelukkig iemand misgunt niemand dat die wel gelukkig is. Die zou hooguit jalours kunnen zijn. Maar die gedachte komt dan ook weer voort uit de eigen state of mind.
Fairlady, misschien een aparte vraag, maar wat levert deze gedachtengang je op?
Mijn moeder voelt zich ook vaak zo, en die verwoorde het een keer als volgt: Alsof ik het ongeluk van een ander niet ernstig neem als ik zelf wel gelukkig ben.
Volstrekt nutteloos inderdaad, want als je zelf gelukkig bent, ben je sterker en kun je een ander helpen. Samen ongelukkig zijn, daar schiet niemand wat mee op. Een ongelukkig iemand misgunt niemand dat die wel gelukkig is. Die zou hooguit jalours kunnen zijn. Maar die gedachte komt dan ook weer voort uit de eigen state of mind.
donderdag 22 september 2011 om 12:29
Door je rot te voelen gaan de mensen om je heen zich niet ineens gelukkiger voelen. Andersom zou het best wel eens zo kunnen werken. Als ik net met een vriendin heb afgesproken die lekker in haar vel zit en dit ook uitstraalt, dan krijg ik daar ook weer energie van. Het werkt dus wel een klein beetje aanstekelijk. Jouw geluk kan dus anderen ook weer iets blijer maken. Misschien kun je dit meenemen in je gedachtes als je hier weer over piekert?
donderdag 22 september 2011 om 15:16
@flowerbombje Deze gedachtegang, zoals jij het omschrijft, levert mij niet veel op, vandaar ook mijn vraag hoe hiermee om te gaan... Ik had je eerdere post verkeerd geïnterpreteerd; sorry! 
Ik weet dat het niet 'nuttig' is zoals sommigen zeggen, maar het is nou eenmaal zo.
Vandaar mijn vraag of mensen dit herkennen. Ik kan me namelijk voorstellen dat dit onlogisch klinkt; dat is het ook! Maar ik VOEL het zo...
Cici - dankjewel!
Ik weet dat het niet 'nuttig' is zoals sommigen zeggen, maar het is nou eenmaal zo.
Vandaar mijn vraag of mensen dit herkennen. Ik kan me namelijk voorstellen dat dit onlogisch klinkt; dat is het ook! Maar ik VOEL het zo...
Cici - dankjewel!