Kinderen
alle pijlers
Kind is onzeker.
zaterdag 24 september 2011 om 08:59
Mijn dochtertje van 4 is een lief, vrolijk kind. Is makkelijk in omgang met andere kinderen en ook bij volwassenen is ze vrij snel op haar gemak.
Maar ze is zo onzeker in dingen die ze moet doen. Ze roept al heel snel dat ze het niet kan. Ik kan praten als brugman, dat ze het eerst moet proberen en dat ze het vast wel kan, maar dit levert alleen een boos en verdrietig kind op.
Ze kan bijv. heel netjes kleuren, maar als er 1 stippeltje buiten de lijntjes komt is ze helemaal over haar toeren en roept meteen: zie nou wel dat ik het niet kan.
Met aankleden ook zo, ze wil het heel graag ( wil groot zijn) maar als een sok of broek dan niet meewerkt, is het helemaal mis en wil ze helemaal niets meer, omdat ze het toch niet kan.
Overladen met complimenten heeft geen nut, ze gelooft het niet. Ze wil alles gewoon perfect kunnen en anders niet.
Ik weet niet zo goed wat ik er mee aanmoet. Heeft iemand hier toevallig ervaring mee en misschien tips hoe ik er mee om kan gaan?
Maar ze is zo onzeker in dingen die ze moet doen. Ze roept al heel snel dat ze het niet kan. Ik kan praten als brugman, dat ze het eerst moet proberen en dat ze het vast wel kan, maar dit levert alleen een boos en verdrietig kind op.
Ze kan bijv. heel netjes kleuren, maar als er 1 stippeltje buiten de lijntjes komt is ze helemaal over haar toeren en roept meteen: zie nou wel dat ik het niet kan.
Met aankleden ook zo, ze wil het heel graag ( wil groot zijn) maar als een sok of broek dan niet meewerkt, is het helemaal mis en wil ze helemaal niets meer, omdat ze het toch niet kan.
Overladen met complimenten heeft geen nut, ze gelooft het niet. Ze wil alles gewoon perfect kunnen en anders niet.
Ik weet niet zo goed wat ik er mee aanmoet. Heeft iemand hier toevallig ervaring mee en misschien tips hoe ik er mee om kan gaan?
zaterdag 24 september 2011 om 09:37
Ik ga idd zelf van alles fout doen ( zoals bij het voorbeeld van kleuren) om te laten zien dat grote mensen het ook wel eens verkeerd doen, maar dat heeft tot nu toe weinig effect. Ze geeft er niet zo veel om dat een ander het verkeerd doet, maar wil het zelf wel goed doen.
Haar zelf zoveel mogelijk fout laten doen? Hmmm, dat zou ik wel eens kunnen proberen, maar of ze er intrapt?
Haar zelf zoveel mogelijk fout laten doen? Hmmm, dat zou ik wel eens kunnen proberen, maar of ze er intrapt?
zaterdag 24 september 2011 om 09:37
Ik herken het wel een beetje van de zoon van mijn vriend (3,5 jaar). Maar die roept eigenlijk vooral dat hij het niet kan, en probeert het ook niet. En juist omdat hij niet probeert kan hij ook nog niet veel (dingen die zijn broertje van 14 maanden wel kan, zoals jas uittrekken enz).
Lastig inderdaad, en soms zo zielig om te zien...
Lastig inderdaad, en soms zo zielig om te zien...
zaterdag 24 september 2011 om 09:44
Dochter roept bij sommige dingen ook al bij voorbaat dat ze het niet kan, hoor. Dat moet ik dan maar doen, en dat levert dan weer de nodige tranen op, omdat ze het van mij toch zelf moet proberen. ( en soms kan het dan allemaal behoorlijk lang duren en moet ik tot honderd tellen om niet boos te worden)
zaterdag 24 september 2011 om 09:59
Mijn zoontje doet dat ook (in maart 4 geworden ) maar daarbij is nog eens heel onzeker in de omgang met anderen. Als hij eenmaal op zn plekkie zit dan is er niets aan de hand maar als hij iemand voor het eerst of de eerste paar keren zien dan zegt hij gewoon niet. Ook kan hij dit niet,dat niet, lukt niet wil niet enz...maar puur door onzekerheid want hij kan het wel..
Dochter 6 is omgekeerde en mag wel eens wat minder durf hebben met alles....houdt mijn hart vaak vast...
Dochter 6 is omgekeerde en mag wel eens wat minder durf hebben met alles....houdt mijn hart vaak vast...
Puck
zaterdag 24 september 2011 om 10:04
quote:Ikkuzzz schreef op 24 september 2011 @ 09:37:
Ik ga idd zelf van alles fout doen ( zoals bij het voorbeeld van kleuren) om te laten zien dat grote mensen het ook wel eens verkeerd doen, maar dat heeft tot nu toe weinig effect. Ze geeft er niet zo veel om dat een ander het verkeerd doet, maar wil het zelf wel goed doen.
Haar zelf zoveel mogelijk fout laten doen? Hmmm, dat zou ik wel eens kunnen proberen, maar of ze er intrapt?
Het is geen kwestie van er intrappen. Je maakt er gewoon een wedstrijdje van, beide een kleurplaat en degene die het lelijkst kleurt heeft gewonnen. Je gaat je beide aankleden en degene die zijn kleren het gekst aanheeft of de lelijkste kleren bij elkaar aan heeft heeft gewonnen. En dit dan gewoon een tijdje achter elkaar.. ik weet niet of het werkt hoor maar misschien leert ze dan dat fout doen ook juist leuk kan zijn. Dat het niet allemaal serieus hoeft. Laat desnoods vriendinnen of broertje/zusje meedoen?
Als alleen jij de fouten maakt zal ze inderdaad zich er niet veel van aantrekken.
Ik ga idd zelf van alles fout doen ( zoals bij het voorbeeld van kleuren) om te laten zien dat grote mensen het ook wel eens verkeerd doen, maar dat heeft tot nu toe weinig effect. Ze geeft er niet zo veel om dat een ander het verkeerd doet, maar wil het zelf wel goed doen.
Haar zelf zoveel mogelijk fout laten doen? Hmmm, dat zou ik wel eens kunnen proberen, maar of ze er intrapt?
Het is geen kwestie van er intrappen. Je maakt er gewoon een wedstrijdje van, beide een kleurplaat en degene die het lelijkst kleurt heeft gewonnen. Je gaat je beide aankleden en degene die zijn kleren het gekst aanheeft of de lelijkste kleren bij elkaar aan heeft heeft gewonnen. En dit dan gewoon een tijdje achter elkaar.. ik weet niet of het werkt hoor maar misschien leert ze dan dat fout doen ook juist leuk kan zijn. Dat het niet allemaal serieus hoeft. Laat desnoods vriendinnen of broertje/zusje meedoen?
Als alleen jij de fouten maakt zal ze inderdaad zich er niet veel van aantrekken.
zaterdag 24 september 2011 om 10:06
quote:NouEvenNiet schreef op 24 september 2011 @ 10:04:
Heb hier totaal geen verstand van, maar wat als je nou zegt: klopt, je kan het niet, maar je kunt het wel leren?
Dus in plaats van complimenten geven over wat ze kan of wat ze goed doet, de nadruk leggen op proberen en leren?Lijkt me niet slim, je bevestigt haar dan dat ze het niet kan en dat zou best wel eens heel lang kunnen blijven hangen.
Heb hier totaal geen verstand van, maar wat als je nou zegt: klopt, je kan het niet, maar je kunt het wel leren?
Dus in plaats van complimenten geven over wat ze kan of wat ze goed doet, de nadruk leggen op proberen en leren?Lijkt me niet slim, je bevestigt haar dan dat ze het niet kan en dat zou best wel eens heel lang kunnen blijven hangen.
zaterdag 24 september 2011 om 10:13
Hier ook een perfectionistisch kind. Uitdagen en dwingen werkt alleen maar averechts, dus ik zoek het in geruststelling en complimenten om het proberen. Daarnaast vertel ik vaak over toen ik een klein kindje was, want ik was qua karakter hetzelfde. Die herkenning helpt ook wel, merk ik. Zeker als we dan samen constateren dat ik het nu wel kan, dus dat het bij haar ook vast goed zal komen.
Expres dingen verkeerd doen ("kun jij heel goed buiten de lijntjes kleuren?") doe ik wel eens als spelletje, maar niet zo vaak. Dat is namelijk ook al haar eigen strategie. Wat ik vaker doe, is haar gewoon met rust laten of haar uitleggen dat ze het maar even opzij moet leggen en straks nog eens moet proberen. Bij het met rust laten merk ik dat ze vaker probeert (dat ze niet ook nog eens het gevoel heeft dat ze mij teleur stelt ofzo).
Expres dingen verkeerd doen ("kun jij heel goed buiten de lijntjes kleuren?") doe ik wel eens als spelletje, maar niet zo vaak. Dat is namelijk ook al haar eigen strategie. Wat ik vaker doe, is haar gewoon met rust laten of haar uitleggen dat ze het maar even opzij moet leggen en straks nog eens moet proberen. Bij het met rust laten merk ik dat ze vaker probeert (dat ze niet ook nog eens het gevoel heeft dat ze mij teleur stelt ofzo).
zaterdag 24 september 2011 om 10:15
Ik heb daar een artikel over gelezen, tomatensoep, over het verschil tussen jongens en meisjes op die leeftijd. Dat meisjes altijd complimenten krijgen en jongens altijd horen dat ze wat beter hun best moeten doen. Dat meisjes daardoor gaan denken dat wat ze kunnen iets is wat je hebt of niet, terwijl jongens leren dat je ervoor moet werken. En inderdaad, dat blijft heel lang hangen en zorgt ervoor dat slimme meisjes later in hun werk niet zo ver komen als jongens. Dus ik dacht: probeer de jongens-aanpak. Ik denk niet dat je bevestigt dat ze het niet kan, ik denk dat je haar leert dat je niks vanzelf kunt, maar dat het leuk is om het te leren.
Maar zeker weten doe ik het niet, heb het niet geprobeerd.
Maar zeker weten doe ik het niet, heb het niet geprobeerd.
zaterdag 24 september 2011 om 10:22
quote:NouEvenNiet schreef op 24 september 2011 @ 10:04:
Heb hier totaal geen verstand van, maar wat als je nou zegt: klopt, je kan het niet, maar je kunt het wel leren?
Dus in plaats van complimenten geven over wat ze kan of wat ze goed doet, de nadruk leggen op proberen en leren?Maar ze wil het niet proberen en leren, ze wil het gewoon meteen kunnen. Probleem nu ook, groep 2 en het kleine dametje wil gelijk kunnen schrijven...Kun je uitleggen dat ze dat allemaal nog leert, maar dat gaat aan haar voorbij.
Heb hier totaal geen verstand van, maar wat als je nou zegt: klopt, je kan het niet, maar je kunt het wel leren?
Dus in plaats van complimenten geven over wat ze kan of wat ze goed doet, de nadruk leggen op proberen en leren?Maar ze wil het niet proberen en leren, ze wil het gewoon meteen kunnen. Probleem nu ook, groep 2 en het kleine dametje wil gelijk kunnen schrijven...Kun je uitleggen dat ze dat allemaal nog leert, maar dat gaat aan haar voorbij.
zaterdag 24 september 2011 om 10:25
Oh, dat doe ik dus ook inderdaad: gerust stellen dat het niet erg is dat ze het niet kan (acceptatie van hoe ze NU is) en vertellen dat ze dat door veel oefenen en proberen wel kan leren (toekomst bieden, haar stimuleren er wel aan te blijven werken).
Als ik zeg dat het goed is, terwijl ze zelf ziet dat het dat niet is, dan merk ik dat ze daar onzekerder van wordt dan wanneer ik haar uitleg dat het al heel goed is voor haar leeftijd en haar mate van oefening... en dat het nog beter wordt als ze wat groter is en wat meer heeft kunnen oefenen.
Als ik zeg dat het goed is, terwijl ze zelf ziet dat het dat niet is, dan merk ik dat ze daar onzekerder van wordt dan wanneer ik haar uitleg dat het al heel goed is voor haar leeftijd en haar mate van oefening... en dat het nog beter wordt als ze wat groter is en wat meer heeft kunnen oefenen.
zaterdag 24 september 2011 om 10:26
quote:Tomatensoep schreef op 24 september 2011 @ 10:04:
[...]
Het is geen kwestie van er intrappen. Je maakt er gewoon een wedstrijdje van, beide een kleurplaat en degene die het lelijkst kleurt heeft gewonnen. Je gaat je beide aankleden en degene die zijn kleren het gekst aanheeft of de lelijkste kleren bij elkaar aan heeft heeft gewonnen. En dit dan gewoon een tijdje achter elkaar.. ik weet niet of het werkt hoor maar misschien leert ze dan dat fout doen ook juist leuk kan zijn. Dat het niet allemaal serieus hoeft. Laat desnoods vriendinnen of broertje/zusje meedoen?
Als alleen jij de fouten maakt zal ze inderdaad zich er niet veel van aantrekken.Dit kan ik wel eens uit proberen, even een heeeeeeele grote stapel kleurplaten uit gaan printen straks En broer die krast wel mee, die is nog niet veel verder.
[...]
Het is geen kwestie van er intrappen. Je maakt er gewoon een wedstrijdje van, beide een kleurplaat en degene die het lelijkst kleurt heeft gewonnen. Je gaat je beide aankleden en degene die zijn kleren het gekst aanheeft of de lelijkste kleren bij elkaar aan heeft heeft gewonnen. En dit dan gewoon een tijdje achter elkaar.. ik weet niet of het werkt hoor maar misschien leert ze dan dat fout doen ook juist leuk kan zijn. Dat het niet allemaal serieus hoeft. Laat desnoods vriendinnen of broertje/zusje meedoen?
Als alleen jij de fouten maakt zal ze inderdaad zich er niet veel van aantrekken.Dit kan ik wel eens uit proberen, even een heeeeeeele grote stapel kleurplaten uit gaan printen straks En broer die krast wel mee, die is nog niet veel verder.
zaterdag 24 september 2011 om 10:31
quote:qwertuu schreef op 24 september 2011 @ 10:13:
Hier ook een perfectionistisch kind. Uitdagen en dwingen werkt alleen maar averechts, dus ik zoek het in geruststelling en complimenten om het proberen. Daarnaast vertel ik vaak over toen ik een klein kindje was, want ik was qua karakter hetzelfde. Die herkenning helpt ook wel, merk ik. Zeker als we dan samen constateren dat ik het nu wel kan, dus dat het bij haar ook vast goed zal komen.
Expres dingen verkeerd doen ("kun jij heel goed buiten de lijntjes kleuren?") doe ik wel eens als spelletje, maar niet zo vaak. Dat is namelijk ook al haar eigen strategie. Wat ik vaker doe, is haar gewoon met rust laten of haar uitleggen dat ze het maar even opzij moet leggen en straks nog eens moet proberen. Bij het met rust laten merk ik dat ze vaker probeert (dat ze niet ook nog eens het gevoel heeft dat ze mij teleur stelt ofzo).
Ik ken het niet van mezelf, maar zie het wel bij mijn vriend ( en die is al in de 40) die kan nog zo onzeker zijn, omdat het allemaal perfect moet. ( niet met kleurplaten, hoor )
Ik probeer haar ook verder met rust te laten, en zelf d'r ding te laten doen, maar na een paar minuten is het meestal weer mis. Ik vind het zo sneu voor haar.
Hier ook een perfectionistisch kind. Uitdagen en dwingen werkt alleen maar averechts, dus ik zoek het in geruststelling en complimenten om het proberen. Daarnaast vertel ik vaak over toen ik een klein kindje was, want ik was qua karakter hetzelfde. Die herkenning helpt ook wel, merk ik. Zeker als we dan samen constateren dat ik het nu wel kan, dus dat het bij haar ook vast goed zal komen.
Expres dingen verkeerd doen ("kun jij heel goed buiten de lijntjes kleuren?") doe ik wel eens als spelletje, maar niet zo vaak. Dat is namelijk ook al haar eigen strategie. Wat ik vaker doe, is haar gewoon met rust laten of haar uitleggen dat ze het maar even opzij moet leggen en straks nog eens moet proberen. Bij het met rust laten merk ik dat ze vaker probeert (dat ze niet ook nog eens het gevoel heeft dat ze mij teleur stelt ofzo).
Ik ken het niet van mezelf, maar zie het wel bij mijn vriend ( en die is al in de 40) die kan nog zo onzeker zijn, omdat het allemaal perfect moet. ( niet met kleurplaten, hoor )
Ik probeer haar ook verder met rust te laten, en zelf d'r ding te laten doen, maar na een paar minuten is het meestal weer mis. Ik vind het zo sneu voor haar.
zaterdag 24 september 2011 om 10:33
mijn dochter (3) is net zo.
en ik moet bekennen dat ik het wel herken bij mezelf, al was het toen ik jonger was veel erger.
nu heb ik het met name nog bij dingen waar ik eigenlijk geen zin in heb. wat me teveel gedoe of gepruts is.
wil jouw dochter wel dat je haar helpt met dingen?
de mijne nl niet.
en ik moet bekennen dat ik het wel herken bij mezelf, al was het toen ik jonger was veel erger.
nu heb ik het met name nog bij dingen waar ik eigenlijk geen zin in heb. wat me teveel gedoe of gepruts is.
wil jouw dochter wel dat je haar helpt met dingen?
de mijne nl niet.
wij slapen nooit.
zaterdag 24 september 2011 om 10:33
Gevaar van expres dingen fout doen, is dat je je kind die strategie juist aanleert. Mijn dochter kan al een jaar redelijk binnen de lijntjes kleuren, maar vertikt het, omdat ze het volgens haar niet netjes genoeg kan. In plaats daarvan worden kleurplaten hier allemaal expres "fout" belfast, liefst met zwart, want dan zie je de lijntjes niet meer...
Als leuk ontspanningsmoment voor een totaal gefrustreerd kind werkt het hier goed. Als methode om haar wat losser te krijgen, zet ik het niet in, want ze gebruikt het zelf al als "vlucht".
Als leuk ontspanningsmoment voor een totaal gefrustreerd kind werkt het hier goed. Als methode om haar wat losser te krijgen, zet ik het niet in, want ze gebruikt het zelf al als "vlucht".
zaterdag 24 september 2011 om 10:36
quote:qwertuu schreef op 24 september 2011 @ 10:25:
Oh, dat doe ik dus ook inderdaad: gerust stellen dat het niet erg is dat ze het niet kan (acceptatie van hoe ze NU is) en vertellen dat ze dat door veel oefenen en proberen wel kan leren (toekomst bieden, haar stimuleren er wel aan te blijven werken).
Als ik zeg dat het goed is, terwijl ze zelf ziet dat het dat niet is, dan merk ik dat ze daar onzekerder van wordt dan wanneer ik haar uitleg dat het al heel goed is voor haar leeftijd en haar mate van oefening... en dat het nog beter wordt als ze wat groter is en wat meer heeft kunnen oefenen.
Dit doe ik dus ook, alleen vergelijkt ze zich nu met andere kindjes in haar klas en die zijn dus gemiddeld een half jaar ouder. Ze ziet natuurlijk elke dag wat die kinderen beter kunnen ( en de slechtere wil ze niet zien waarschijnlijk) en wordt hier nog onzekerder van.
Bedankt alvast voor jullie tips! Nu moet ik heel even weg, ik lees straks weer bij.
Oh, dat doe ik dus ook inderdaad: gerust stellen dat het niet erg is dat ze het niet kan (acceptatie van hoe ze NU is) en vertellen dat ze dat door veel oefenen en proberen wel kan leren (toekomst bieden, haar stimuleren er wel aan te blijven werken).
Als ik zeg dat het goed is, terwijl ze zelf ziet dat het dat niet is, dan merk ik dat ze daar onzekerder van wordt dan wanneer ik haar uitleg dat het al heel goed is voor haar leeftijd en haar mate van oefening... en dat het nog beter wordt als ze wat groter is en wat meer heeft kunnen oefenen.
Dit doe ik dus ook, alleen vergelijkt ze zich nu met andere kindjes in haar klas en die zijn dus gemiddeld een half jaar ouder. Ze ziet natuurlijk elke dag wat die kinderen beter kunnen ( en de slechtere wil ze niet zien waarschijnlijk) en wordt hier nog onzekerder van.
Bedankt alvast voor jullie tips! Nu moet ik heel even weg, ik lees straks weer bij.
zaterdag 24 september 2011 om 10:37
zaterdag 24 september 2011 om 10:40
ik laat mijn dochter maar gewoon. en nu maar horen dat het bij behorende gemekker ( meeehhh meehhhh) vanzelf verdwijnt.
mijn zoontje is heel anders, als die iets wil schat hij eerst de situatie in en begint er dan zonder te zeuren aan.
en dingen lukken dan bij hem ook.
mijn dochter moet eerst een hoop poeha maken.
mijn zoontje is heel anders, als die iets wil schat hij eerst de situatie in en begint er dan zonder te zeuren aan.
en dingen lukken dan bij hem ook.
mijn dochter moet eerst een hoop poeha maken.
wij slapen nooit.
zaterdag 24 september 2011 om 10:41
quote:valentinamaria schreef op 24 september 2011 @ 10:33:
mijn dochter (3) is net zo.
en ik moet bekennen dat ik het wel herken bij mezelf, al was het toen ik jonger was veel erger.
nu heb ik het met name nog bij dingen waar ik eigenlijk geen zin in heb. wat me teveel gedoe of gepruts is.
wil jouw dochter wel dat je haar helpt met dingen?
de mijne nl niet.
Ik zie het idd ook bij dingen waar ze geen zin in heeft, maar daar kan ik me dan wel iets bij voorstellen. Ik vind het "enger" bij de dingen die ze wel leuk vind, maar die ze niet doet, omdat ze het niet zou kunnen. ( da's niet echt nederlands geloof ik)
Ik mag haar wel helpen met dingen, maar ze is dan snel geneigd om het helemaal uit handen te geven.
mijn dochter (3) is net zo.
en ik moet bekennen dat ik het wel herken bij mezelf, al was het toen ik jonger was veel erger.
nu heb ik het met name nog bij dingen waar ik eigenlijk geen zin in heb. wat me teveel gedoe of gepruts is.
wil jouw dochter wel dat je haar helpt met dingen?
de mijne nl niet.
Ik zie het idd ook bij dingen waar ze geen zin in heeft, maar daar kan ik me dan wel iets bij voorstellen. Ik vind het "enger" bij de dingen die ze wel leuk vind, maar die ze niet doet, omdat ze het niet zou kunnen. ( da's niet echt nederlands geloof ik)
Ik mag haar wel helpen met dingen, maar ze is dan snel geneigd om het helemaal uit handen te geven.
zaterdag 24 september 2011 om 11:21
Perfectionisme is een goede eigenschap, waar ze veel aan kan hebben, als je het in goede banen kan leiden.
- regelmatig gezegden gebruiken als: vergissen is menselijk, waar gewerkt wordt, maakt men fouten, oefenen baart kunst, als iets niet lukt, is dat altijd beter dan wanneer je het niet eens hebt geprobeerd.
- heel vaak zeggen dat je van haar houdt, zodat ze niet het idee krijgt dat ze perfect hoeft te zijn om geliefd te worden.
- relativeringsvermogen stimuleren, door haar de humor van situaties te laten inzien (zonder haar belachelijk te maken).
- met haar praten over hoe de wereld eruit zou zien wanneer iedereen alleen dingen zou willen doen als ze het perfect konden uitvoeren.
- regelmatig gezegden gebruiken als: vergissen is menselijk, waar gewerkt wordt, maakt men fouten, oefenen baart kunst, als iets niet lukt, is dat altijd beter dan wanneer je het niet eens hebt geprobeerd.
- heel vaak zeggen dat je van haar houdt, zodat ze niet het idee krijgt dat ze perfect hoeft te zijn om geliefd te worden.
- relativeringsvermogen stimuleren, door haar de humor van situaties te laten inzien (zonder haar belachelijk te maken).
- met haar praten over hoe de wereld eruit zou zien wanneer iedereen alleen dingen zou willen doen als ze het perfect konden uitvoeren.
zaterdag 24 september 2011 om 13:55
quote:valentinamaria schreef op 24 september 2011 @ 10:43:
mijn dochter doet dan wel weer dingen waarvan ik hoopte dat ze het niet kon. graag gevaarlijk, een echte thrillseeker.
Dat doet dochter hier ook, maar goed, ik ben dan ook weer een echte schijterd, dus mss valt het dan meer op.
Over de positieve faalangst, mss op dit moment nog wel, maar ik zie bij vriend dus dat het ook een negatieve faalangst kan worden en dat is nou juist iets wat ik liever niet voor mijn kind heb.
mijn dochter doet dan wel weer dingen waarvan ik hoopte dat ze het niet kon. graag gevaarlijk, een echte thrillseeker.
Dat doet dochter hier ook, maar goed, ik ben dan ook weer een echte schijterd, dus mss valt het dan meer op.
Over de positieve faalangst, mss op dit moment nog wel, maar ik zie bij vriend dus dat het ook een negatieve faalangst kan worden en dat is nou juist iets wat ik liever niet voor mijn kind heb.
