Kinderen
alle pijlers
Kleuteraspergers!
donderdag 22 september 2011 om 17:05
Zo, ik ben op zoek naar lotgenoten en ervaringsdeskundigen etc etc!
Wij hebben een zoon, Robbie, 4 jaar oud. Al tijden is hij 'anders dan anderen', vaak helaas op een enigszins negatieve manier. Tegelijkertijd is het natuurlijk de liefste van de hele wereld, maar daar gaat het hier niet om
We zijn met hem naar de kinderarts geweest, en naar een therapiecentrum (we wonen in Zwitserland). De diagnose, die overigens nog officieel gesteld moet worden maar waar wij 100% van overtuigd zijn, is het syndroom van Asperger.
Het leek mij handig, en leuk, en fijn, om met andere moeders te vergelijken, maar vooral ook: tips te krijgen. Het gedrag is soms zo afwijkend dat ik er ten eerste geen lol meer aan heb en ten tweede niet weet hoe ik er op moet reageren. Natuurlijk krijgen we professionele hulp, maar die molens draaien zo langzaam..
Voordat ik helemaal uitgebreid op Robbies problemen en obstakels inga, wil ik eerst es weten of er überhaupt andere moeders met kindjes met Asperger zijn, en of dit topic dus een toekomst heeft.
Daarnaast hangt er een kleuter aan mijn been die persé het alfabet achterstevoren en binnenstebuiten met mij wil opzeggen. En ik kan goed multitasken, maar dàt gaat me toch even te ver
shoot!
Wij hebben een zoon, Robbie, 4 jaar oud. Al tijden is hij 'anders dan anderen', vaak helaas op een enigszins negatieve manier. Tegelijkertijd is het natuurlijk de liefste van de hele wereld, maar daar gaat het hier niet om
We zijn met hem naar de kinderarts geweest, en naar een therapiecentrum (we wonen in Zwitserland). De diagnose, die overigens nog officieel gesteld moet worden maar waar wij 100% van overtuigd zijn, is het syndroom van Asperger.
Het leek mij handig, en leuk, en fijn, om met andere moeders te vergelijken, maar vooral ook: tips te krijgen. Het gedrag is soms zo afwijkend dat ik er ten eerste geen lol meer aan heb en ten tweede niet weet hoe ik er op moet reageren. Natuurlijk krijgen we professionele hulp, maar die molens draaien zo langzaam..
Voordat ik helemaal uitgebreid op Robbies problemen en obstakels inga, wil ik eerst es weten of er überhaupt andere moeders met kindjes met Asperger zijn, en of dit topic dus een toekomst heeft.
Daarnaast hangt er een kleuter aan mijn been die persé het alfabet achterstevoren en binnenstebuiten met mij wil opzeggen. En ik kan goed multitasken, maar dàt gaat me toch even te ver
shoot!
zaterdag 24 september 2011 om 09:22
quote:Xaloy schreef op 23 september 2011 @ 23:15:
Noerie, mag ik vragen hoe je dit bedoelt?
'Ik heb het afgelopen jaar vooral nodig gehad om het te accepteren en hem niet als een 'normaal' kind te behandelen en hem dus op zijn gedrag af te rekenen. '
Hoe kan je een kind niet op zijn gedrag afrekenen? Je moet toch wel, als je wilt dat hij enigszins goed terecht komt later? Of bedoel je voornamelijk in je eigen hoofd?
.-)
Lekker geslapen?
Ik bedoel het inderdaad in mijn eigen hoofd. En ik bedoel ermee dat ik bijvoorbeeld bozig werd als hij iets na 3 keer zeggen nog niet deed. Hij luisterde dan niet. Bij een kind zonder stoornis in het AS zou ik dan boos worden en het 'afreken' op mijn gedrag. Niet luisteren=boze moeder en misschien wel straf.
Nu zie ik dat datgene wat ik zeg of vraag vaak niet doordringt. Zijn hoofd zit te vol. Het beklijft niet. Het is dus geen onwil en dus moet ik er niet boos om worden (boos worden is sowieso niet zo een goeie...).
Ik deed dat wel vaak. Ik behandelde en ging te veel met hem om als een 'normaal' kind. En dat werkte niet. Hij snapte het niet en werd er alleen maar gespannen van.
Ik heb dat te vaak wel gedaan en dus niet goed gedaan. Ik heb er echt naartoe moeten groeien om te accepteren dat dingne bij hem anders werken en hem ook zo te behandelen en te benaderen.
Noerie, mag ik vragen hoe je dit bedoelt?
'Ik heb het afgelopen jaar vooral nodig gehad om het te accepteren en hem niet als een 'normaal' kind te behandelen en hem dus op zijn gedrag af te rekenen. '
Hoe kan je een kind niet op zijn gedrag afrekenen? Je moet toch wel, als je wilt dat hij enigszins goed terecht komt later? Of bedoel je voornamelijk in je eigen hoofd?
.-)
Lekker geslapen?
Ik bedoel het inderdaad in mijn eigen hoofd. En ik bedoel ermee dat ik bijvoorbeeld bozig werd als hij iets na 3 keer zeggen nog niet deed. Hij luisterde dan niet. Bij een kind zonder stoornis in het AS zou ik dan boos worden en het 'afreken' op mijn gedrag. Niet luisteren=boze moeder en misschien wel straf.
Nu zie ik dat datgene wat ik zeg of vraag vaak niet doordringt. Zijn hoofd zit te vol. Het beklijft niet. Het is dus geen onwil en dus moet ik er niet boos om worden (boos worden is sowieso niet zo een goeie...).
Ik deed dat wel vaak. Ik behandelde en ging te veel met hem om als een 'normaal' kind. En dat werkte niet. Hij snapte het niet en werd er alleen maar gespannen van.
Ik heb dat te vaak wel gedaan en dus niet goed gedaan. Ik heb er echt naartoe moeten groeien om te accepteren dat dingne bij hem anders werken en hem ook zo te behandelen en te benaderen.
zaterdag 24 september 2011 om 09:40
Zelfs mijn logopediste kende die term niet of heeft die diagnose in ieder geval gemist (ze is nu met zwangerschapsverlof, dus ik moet even wachten met haar 'terechtstellen'
Ok, dus je bedoelt dat je hem niet straft voor het niet moedwillig niet opletten. Nee, dat is OK inderdaad. Het vergt wel vreselijk veel meer geduld! Ik moet ook éérst aandacht trekken en dan pas praten, anders werkt het meestal ook niet.
Ik moet nog zoveel leren. Ik heb een hele goede website gevonden uit Vlaanderen. Dat is bijna een boek op zich:
http://www.participate-au ... _is_autisme/de_triade.cfm
Hier staan ook vreselijk veel tips op, hoe met bepaald gedrag om te gaan. Ik heb bijvoorbeeld zo'n ontzettende moeite met dat eeuwige herhalen, dat repetitieve gedrag. Ik word daar, eerlijk gezegd, doodmoe van. Het is ook zo dwíngend. Het MOET. Er staan goede tips op die site over hoe dat in te perken. Dus als robbie honderd keer dezelfde vraag stelt en hetzelfde antwoord verwacht, dan kan je na een paar keer zeggen: 'en nu nog 2 keer...... en nu nog 1 keer... en nu klaar!' en dat werkt zowaar. Deels omdat het op zijn niveau werkt (cijfertjes!) en deels omdat... geen idee. Maar het werkt
Ok, dus je bedoelt dat je hem niet straft voor het niet moedwillig niet opletten. Nee, dat is OK inderdaad. Het vergt wel vreselijk veel meer geduld! Ik moet ook éérst aandacht trekken en dan pas praten, anders werkt het meestal ook niet.
Ik moet nog zoveel leren. Ik heb een hele goede website gevonden uit Vlaanderen. Dat is bijna een boek op zich:
http://www.participate-au ... _is_autisme/de_triade.cfm
Hier staan ook vreselijk veel tips op, hoe met bepaald gedrag om te gaan. Ik heb bijvoorbeeld zo'n ontzettende moeite met dat eeuwige herhalen, dat repetitieve gedrag. Ik word daar, eerlijk gezegd, doodmoe van. Het is ook zo dwíngend. Het MOET. Er staan goede tips op die site over hoe dat in te perken. Dus als robbie honderd keer dezelfde vraag stelt en hetzelfde antwoord verwacht, dan kan je na een paar keer zeggen: 'en nu nog 2 keer...... en nu nog 1 keer... en nu klaar!' en dat werkt zowaar. Deels omdat het op zijn niveau werkt (cijfertjes!) en deels omdat... geen idee. Maar het werkt
zaterdag 24 september 2011 om 10:01
Oh ik merk dat we al zo gewend zijn aan "eigenaardigheden" van zoon dat ik vergeet dat hij iets wat hij eerst lekker vond later ineens smerig kan vinden.Dat hij doucht onder wat wij koud water vinden maar aan de andere kant trekt hij als het buiten voor ons niet heel koud is het liefst dikke kleding aan, ook liefst grote truien zodat hij het gevoel heeft dat hij er in weg kan kruipen met capuchon graag...
En hij lijkt soms doof te zijn, dan dringen we gewoon echt niet tot hem door, hoe vermoeider hij is hoe erger dat naar voren komt.
Hij heeft een heel zachtaardig karakter en is introvert dus mensen buiten onze "kring" merken niet veel aan hem, je hebt er tussen die wat meer extravert zijn maar hij totaal niet. Wat keinom dus ook ervaart
En Xaloy volgens mij hebben onze zoons nog een overeenkomst, als ik me niet vergis tenminste. Onze zoon heeft, op 3.5 jarige leeftijd, hersenvliesontsteking gehad. Jullie Robbie toch ook?
En ik snap ook wel wat Noerie zegt, doordat de diagnose er is en er veel gelinkt kan worden van niet willen naar heel moeilijk of niet kunnen krijg je meer begrip voor het gedrag van je kind. Vroeger als zoon niet luisterde werd ik inderdaad wel boos, zeker in de spits van de dag met nog twee kinderen met een extraatje, nu weet ik dat ik mijn gedrag kan veranderen (loop naar hem toe, maak contact en wacht 4 seconden zodat de informatie verwerkt kan worden enzovoorts) zodat het voor iedereen fijner is.
En ik schreef al dat zoon op speciaal onderwijs zit, mijn man en ik zeiden gisteren nog tegen elkaar dat het wel elite-onderwijs lijkt. Groepen van 15 leerlingen met 1 leerkracht en een leraarondersteuner (niet te verwarren met een onderwijs assistent!), individuele aandacht voor elk kind toegespitst op wat ze kunnen, positieve benadering, prachtige digi borden, gelegen in het bos, enorm gestructureerd. Gisteren is zoon op schoolreisje geweest en we hebben er qua gedrag echt nauwelijks iets van gemerkt, die kinderen kwamen zo rustig de bus uit geen geschreeuw, kreten of geren, bijzonder om te zien al die tevreden snoetjes zonder stress Het sinterklaas feest wordt meteen gevierd als hij aankomt in Nederland, huppekee weg stress!
Ik heb de serie "autistisch, wat nu?" gezien en daar zei een moeder; voor mijn kind is er geen voorpret. Nou zo is dat ook voor zoon.
Fijn om herkenning te lezen hier, goed gedaan Xaloy
En hij lijkt soms doof te zijn, dan dringen we gewoon echt niet tot hem door, hoe vermoeider hij is hoe erger dat naar voren komt.
Hij heeft een heel zachtaardig karakter en is introvert dus mensen buiten onze "kring" merken niet veel aan hem, je hebt er tussen die wat meer extravert zijn maar hij totaal niet. Wat keinom dus ook ervaart
En Xaloy volgens mij hebben onze zoons nog een overeenkomst, als ik me niet vergis tenminste. Onze zoon heeft, op 3.5 jarige leeftijd, hersenvliesontsteking gehad. Jullie Robbie toch ook?
En ik snap ook wel wat Noerie zegt, doordat de diagnose er is en er veel gelinkt kan worden van niet willen naar heel moeilijk of niet kunnen krijg je meer begrip voor het gedrag van je kind. Vroeger als zoon niet luisterde werd ik inderdaad wel boos, zeker in de spits van de dag met nog twee kinderen met een extraatje, nu weet ik dat ik mijn gedrag kan veranderen (loop naar hem toe, maak contact en wacht 4 seconden zodat de informatie verwerkt kan worden enzovoorts) zodat het voor iedereen fijner is.
En ik schreef al dat zoon op speciaal onderwijs zit, mijn man en ik zeiden gisteren nog tegen elkaar dat het wel elite-onderwijs lijkt. Groepen van 15 leerlingen met 1 leerkracht en een leraarondersteuner (niet te verwarren met een onderwijs assistent!), individuele aandacht voor elk kind toegespitst op wat ze kunnen, positieve benadering, prachtige digi borden, gelegen in het bos, enorm gestructureerd. Gisteren is zoon op schoolreisje geweest en we hebben er qua gedrag echt nauwelijks iets van gemerkt, die kinderen kwamen zo rustig de bus uit geen geschreeuw, kreten of geren, bijzonder om te zien al die tevreden snoetjes zonder stress Het sinterklaas feest wordt meteen gevierd als hij aankomt in Nederland, huppekee weg stress!
Ik heb de serie "autistisch, wat nu?" gezien en daar zei een moeder; voor mijn kind is er geen voorpret. Nou zo is dat ook voor zoon.
Fijn om herkenning te lezen hier, goed gedaan Xaloy
zaterdag 24 september 2011 om 10:10
Xaloy ik weet niet of je aan het boek "geef me de vijf" van Colette de Bruin kent?
De serie "autistisch, wat nu?" kan je misschien via uitzending gemist kijken als je dat interessant vind, Colette de Bruin heeft die serie gemaakt, zij heeft zelf 5 (!!!!) pleegkinderen met autisme.
Alleen al de rust die zij uitstraalt ben ik knetter jaloers op, dat wil ik oooooook
Oh en als aanvulling op mijn vorige post; zoon vind zelf het (school)busje heerlijk. Ze mogen hun DS- mp3 en weet ik wat meer meenemen het busje in en nog veel belangrijker; haha mam ik hoef niet meer door de regen te fietsen
De serie "autistisch, wat nu?" kan je misschien via uitzending gemist kijken als je dat interessant vind, Colette de Bruin heeft die serie gemaakt, zij heeft zelf 5 (!!!!) pleegkinderen met autisme.
Alleen al de rust die zij uitstraalt ben ik knetter jaloers op, dat wil ik oooooook
Oh en als aanvulling op mijn vorige post; zoon vind zelf het (school)busje heerlijk. Ze mogen hun DS- mp3 en weet ik wat meer meenemen het busje in en nog veel belangrijker; haha mam ik hoef niet meer door de regen te fietsen
zaterdag 24 september 2011 om 10:28
Ben net naar de winkel geweest met Robbie. We hebben 151 donkergrijze stenen tussen ons huis en de winkel. Weten we dat ook weer
Anyco, ja, Robbel heeft een bacteriele hersenvliesontsteking gehad, maar met 7 maanden. Hij is er bijna aan onderdoor gegaan, het scheelde niets. Hoe is jouw zoon daar uit gekomen?
En dan de vraag waar wij binnenkort voor moeten staan: waarom hebben jullie gekozen voor speciaal onderwijs, of juist niet?
Colette de Bruin ken ik niet. Ik zal het opzoeken. Thx
Anyco, ja, Robbel heeft een bacteriele hersenvliesontsteking gehad, maar met 7 maanden. Hij is er bijna aan onderdoor gegaan, het scheelde niets. Hoe is jouw zoon daar uit gekomen?
En dan de vraag waar wij binnenkort voor moeten staan: waarom hebben jullie gekozen voor speciaal onderwijs, of juist niet?
Colette de Bruin ken ik niet. Ik zal het opzoeken. Thx
zaterdag 24 september 2011 om 10:40
quote:Xaloy schreef op 24 september 2011 @ 08:46:
Ik snap trouwens maar weinig tussen de verschillen van de autistische storingen. Wat is het verschil tussen Asperger en PDD Nos? Dat laatste is in Zwitserland trouwens niet erkend als diagnose, dus daar hoor ik hier sowieso erg weinig over. Het is dan gewoon een autistische storing en geen PDD NOS. Geef het beestje een naam. Maar waarom heeft het éne kind nou Asperger en het andere PDD NOS /AS?
Het is ook lastig te snappen Xaloy.
Het komt waarschijnlijk omdat Nederland ten aanzien van Autisme de meeste verschillende diagnoses gebruikt van alle landen ter wereld. Misschien komt dit door het poldermodel? De neiging alles dat onduidelijk is in een eigen kader te plaatsen?
Hier (in NL) is de neiging groot om te "superdiagnosticeren" in de nieuwe DSMV gaan veel subdiagnoses eruit.
In Vlaanderen (Dé experts van het NL taalgebied) ben je gewoon iemand met een stoornis in het autistisch spectrum (ASS) en maken ze hooguit het onderscheid tussen hoog en laag IQ.
Dit klinkt wat flauw, maar maakt het een stuk gemakkelijker en duidelijker.
In NL kan het zo zijn dat hetzelfde kind door de ene psychiater het label Asperger krijgt en door een andere psychiater het label PDDNos. Dit is afhankelijk van hoe de psychiater kijkt en in hoeverre hij hangt aan de lijst die Hans Asperger in 1948 opstelde.
Bijvoorbeeld:
Een kind met taalproblemen (van welke orde dan ook) kan geen Asperger zijn, want Hans Asperger heeft omschreven dat de kinderen een goede taalontwikkeling hadden.
De term Hyperlexie die ik in dit topic voorbij zie komen, is een vrij nieuw begrip. En ten tijde van Hans Asperger nog onbekend.
PDDNos betekent eigenlijk niets anders dan het herkennen van Autisme kenmerken, maar net niet passend of opvallend genoeg om ook Autisme genoemd te worden. De neiging het duidelijker te maken leidt feitelijk tot onduidelijkheid.
Daarbij komt nog dat in deze tijd feitelijk geen kind meer te diagnosticeren is puur op de lijst die Hans Asperger hanteerde. Enkel en alleen al omdat we nu veel meer weten en anders naar kinderen kijken, voortschrijdend inzicht betreft de ontwikkeling van kinderen.
Het is volgens sommige deskundigen onnodig om aan ieder type kind een eigen labeltje te hangen. Veel duidelijker zou zijn: we zien een kind met Autisme gedrag en zo begeleiden we hem ook.
(ASS stoornis dus)
Ik snap trouwens maar weinig tussen de verschillen van de autistische storingen. Wat is het verschil tussen Asperger en PDD Nos? Dat laatste is in Zwitserland trouwens niet erkend als diagnose, dus daar hoor ik hier sowieso erg weinig over. Het is dan gewoon een autistische storing en geen PDD NOS. Geef het beestje een naam. Maar waarom heeft het éne kind nou Asperger en het andere PDD NOS /AS?
Het is ook lastig te snappen Xaloy.
Het komt waarschijnlijk omdat Nederland ten aanzien van Autisme de meeste verschillende diagnoses gebruikt van alle landen ter wereld. Misschien komt dit door het poldermodel? De neiging alles dat onduidelijk is in een eigen kader te plaatsen?
Hier (in NL) is de neiging groot om te "superdiagnosticeren" in de nieuwe DSMV gaan veel subdiagnoses eruit.
In Vlaanderen (Dé experts van het NL taalgebied) ben je gewoon iemand met een stoornis in het autistisch spectrum (ASS) en maken ze hooguit het onderscheid tussen hoog en laag IQ.
Dit klinkt wat flauw, maar maakt het een stuk gemakkelijker en duidelijker.
In NL kan het zo zijn dat hetzelfde kind door de ene psychiater het label Asperger krijgt en door een andere psychiater het label PDDNos. Dit is afhankelijk van hoe de psychiater kijkt en in hoeverre hij hangt aan de lijst die Hans Asperger in 1948 opstelde.
Bijvoorbeeld:
Een kind met taalproblemen (van welke orde dan ook) kan geen Asperger zijn, want Hans Asperger heeft omschreven dat de kinderen een goede taalontwikkeling hadden.
De term Hyperlexie die ik in dit topic voorbij zie komen, is een vrij nieuw begrip. En ten tijde van Hans Asperger nog onbekend.
PDDNos betekent eigenlijk niets anders dan het herkennen van Autisme kenmerken, maar net niet passend of opvallend genoeg om ook Autisme genoemd te worden. De neiging het duidelijker te maken leidt feitelijk tot onduidelijkheid.
Daarbij komt nog dat in deze tijd feitelijk geen kind meer te diagnosticeren is puur op de lijst die Hans Asperger hanteerde. Enkel en alleen al omdat we nu veel meer weten en anders naar kinderen kijken, voortschrijdend inzicht betreft de ontwikkeling van kinderen.
Het is volgens sommige deskundigen onnodig om aan ieder type kind een eigen labeltje te hangen. Veel duidelijker zou zijn: we zien een kind met Autisme gedrag en zo begeleiden we hem ook.
(ASS stoornis dus)
zaterdag 24 september 2011 om 10:43
quote:Xaloy schreef op 24 september 2011 @ 10:28:
Ben net naar de winkel geweest met Robbie. We hebben 151 donkergrijze stenen tussen ons huis en de winkel. Weten we dat ook weer
Anyco, ja, Robbel heeft een bacteriele hersenvliesontsteking gehad, maar met 7 maanden. Hij is er bijna aan onderdoor gegaan, het scheelde niets. Hoe is jouw zoon daar uit gekomen?
En dan de vraag waar wij binnenkort voor moeten staan: waarom hebben jullie gekozen voor speciaal onderwijs, of juist niet?
Colette de Bruin ken ik niet. Ik zal het opzoeken. Thx
Onze zoon is er wonderbaarlijk goed uitgekomen, volgens de kinderarts geen rest schade, althans niet meer meetbaar. Hij heeft 3 a 4 dagen kritiek gelegen en ik had geen uur later met hem in het ziekenhuis moeten zijn. Ook hier trouwens een bacteriële infectie.
Ik ga later vanmiddag uitgebreider antwoorden, nu naar het eerste judo toernooi van desbetreffende zoon en jongste zoon, spannend
Ben net naar de winkel geweest met Robbie. We hebben 151 donkergrijze stenen tussen ons huis en de winkel. Weten we dat ook weer
Anyco, ja, Robbel heeft een bacteriele hersenvliesontsteking gehad, maar met 7 maanden. Hij is er bijna aan onderdoor gegaan, het scheelde niets. Hoe is jouw zoon daar uit gekomen?
En dan de vraag waar wij binnenkort voor moeten staan: waarom hebben jullie gekozen voor speciaal onderwijs, of juist niet?
Colette de Bruin ken ik niet. Ik zal het opzoeken. Thx
Onze zoon is er wonderbaarlijk goed uitgekomen, volgens de kinderarts geen rest schade, althans niet meer meetbaar. Hij heeft 3 a 4 dagen kritiek gelegen en ik had geen uur later met hem in het ziekenhuis moeten zijn. Ook hier trouwens een bacteriële infectie.
Ik ga later vanmiddag uitgebreider antwoorden, nu naar het eerste judo toernooi van desbetreffende zoon en jongste zoon, spannend
zaterdag 24 september 2011 om 12:56
Wij hebben het boek geef me de vijf van Colette de Bruijn! heel helder, leest lekker en zeer practisch. De uitzendingen van "autisme, wat nu? " vielen ons echter tegen: weinig herkenbaar.
Xaloy: wij hebben begrepen dat in de toekomst alles autistische stoornissen het label ASS krijgen, dus dat de verschillende vormen niet meer apart genoemd gaan worden.
Xaloy: wij hebben begrepen dat in de toekomst alles autistische stoornissen het label ASS krijgen, dus dat de verschillende vormen niet meer apart genoemd gaan worden.
zaterdag 24 september 2011 om 20:39
Hier ook een zoon met autistische trekjes. Hij wordt bijna 10 en zit in groep 7. Waarschijnlijk heeft hij Asperger. Hij is een paar jaar geleden getest maar toen kon er nog niet een diagnose gesteld worden. Hij had duidelijke kenmerken maar niet genoeg voor een diagnose.
We zijn nu weer terug bij de orthopedagoog omdat we weer tegen dingen aanliepen, ook op school. Het gaat mij eingelijk niet om de diagnose, om het labeltje. Maar hij heeft wel hulp nodig met bepaalde dingen en dan moet je toch vaak eerst een diagnose hebben.
Ik ga zo met hem televisie kijken, lekker samen op de bank, dus ik heb nu niet zoveel tijd.
Maar, ik heb een vraag aan EvelynSalt. Ik heb ook de tip visoliecapsules gekregen. Dit zou ik wel willen proberen omdat het voor mijn gevoel een onschuldig middel is. Nu weet ik alleen niet wat dan "goede" zijn. Ik zou dan ook graag willen weten welke je dan hebt en hoeveel je geeft. Alvast bedankt.
We zijn nu weer terug bij de orthopedagoog omdat we weer tegen dingen aanliepen, ook op school. Het gaat mij eingelijk niet om de diagnose, om het labeltje. Maar hij heeft wel hulp nodig met bepaalde dingen en dan moet je toch vaak eerst een diagnose hebben.
Ik ga zo met hem televisie kijken, lekker samen op de bank, dus ik heb nu niet zoveel tijd.
Maar, ik heb een vraag aan EvelynSalt. Ik heb ook de tip visoliecapsules gekregen. Dit zou ik wel willen proberen omdat het voor mijn gevoel een onschuldig middel is. Nu weet ik alleen niet wat dan "goede" zijn. Ik zou dan ook graag willen weten welke je dan hebt en hoeveel je geeft. Alvast bedankt.
zaterdag 24 september 2011 om 21:14
Hoi,
Ik heb een dochter van 4 met McDD. We hadden het vermoeden al toen ze net 1 was. En in april is de diagnose gesteld. In augustus is ze naar een MKD gegaan. Gewone school kan ze niet aan.
Dochter heeft heel veel angsten. Ook veel kleintjes. Ze houdt ook echt niet van groepen. En heeft veel last van prikkels, voor auditief. Zo heeft ze regelmatig oorkappen op (wel mooie roze) en slaapt ze met oordopjes in.
En ze kan heel lang door blijven gaan met "zeuren". Ze heeft een wekker met een schaapje dat wakker wordt. (zonder dat schaapje moesten we er 's nachts 10 x uit om te antwoorden of het al ochtend was)Maar zodra het schaapje wakker is begint ze "schaapje is wakker, schaapje is wakker"en dat houdt ze vol tot we naar haar toe gaan.
We moeten ook steeds nadenken wat we doen. Een slokje water voor het naar bed gaan of een keer neusspray kan ervoor zorgen dat je iedere nacht wakker wordt. Gelukkig kunnen we nog zeggen, "staat op de doos voor het slapen 1x doen en dan pas morgen weer"
Ook spelen kan ze niet. Ze imiteert mij met de poppen en oma met haar keukentje. Ze heeft zo'n hoop speelgoed, maar ze kan er niets mee. Klaar zetten en klaar is klara.
Voor bepaalde handelingen hebben we een reeks picto's. Geeft ook weer rust.
Soms is het best wel vermoeiend.
Ik heb een dochter van 4 met McDD. We hadden het vermoeden al toen ze net 1 was. En in april is de diagnose gesteld. In augustus is ze naar een MKD gegaan. Gewone school kan ze niet aan.
Dochter heeft heel veel angsten. Ook veel kleintjes. Ze houdt ook echt niet van groepen. En heeft veel last van prikkels, voor auditief. Zo heeft ze regelmatig oorkappen op (wel mooie roze) en slaapt ze met oordopjes in.
En ze kan heel lang door blijven gaan met "zeuren". Ze heeft een wekker met een schaapje dat wakker wordt. (zonder dat schaapje moesten we er 's nachts 10 x uit om te antwoorden of het al ochtend was)Maar zodra het schaapje wakker is begint ze "schaapje is wakker, schaapje is wakker"en dat houdt ze vol tot we naar haar toe gaan.
We moeten ook steeds nadenken wat we doen. Een slokje water voor het naar bed gaan of een keer neusspray kan ervoor zorgen dat je iedere nacht wakker wordt. Gelukkig kunnen we nog zeggen, "staat op de doos voor het slapen 1x doen en dan pas morgen weer"
Ook spelen kan ze niet. Ze imiteert mij met de poppen en oma met haar keukentje. Ze heeft zo'n hoop speelgoed, maar ze kan er niets mee. Klaar zetten en klaar is klara.
Voor bepaalde handelingen hebben we een reeks picto's. Geeft ook weer rust.
Soms is het best wel vermoeiend.
zaterdag 24 september 2011 om 21:21
zaterdag 24 september 2011 om 22:49
Xaloy, het is niet zo dat je zomaar kunt kiezen voor speciaal onderwijs. Daar gaat een heel traject aan vooraf ism met de school en Jeugdzorg. Als de reguliere school kan aantonen dat ze er alles aan gedaan heeft om het kind in kwestie goed te begeleiden dan komt het in aanmerking voor speciaal onderwijs. Overigens is dat bij mijn zoon niet aan de orde want hij kan goed op school meekomen.
zondag 25 september 2011 om 07:49
Oh. Dat is hier anders. Hier kies je als ouders, in goed overleg met de psychologische dienst van de gemeente.
Oeps, er lijken enorme grote verschillen tussen artsen en zelfs landen te bestaan over het gebruik van welke diagnose nu wanneer. Ik zie ook dat een aantal asperger kenmerken nog niet bij mijn zoon voorkomen. Maar ben er eigenlijk wel van overtuigd die later toch te herkennen.
Kennelijk doet de naam er niet zo toe en is het allemaal straks toch ASS (Tenminste, in Nederland.) HIer houden ze het op asperger.
Bieb, ik moet even opzoeken wat McDD is. Klinkt heel heftig inderdaad, en je klinkt een beetje erg moe.
Oeps, er lijken enorme grote verschillen tussen artsen en zelfs landen te bestaan over het gebruik van welke diagnose nu wanneer. Ik zie ook dat een aantal asperger kenmerken nog niet bij mijn zoon voorkomen. Maar ben er eigenlijk wel van overtuigd die later toch te herkennen.
Kennelijk doet de naam er niet zo toe en is het allemaal straks toch ASS (Tenminste, in Nederland.) HIer houden ze het op asperger.
Bieb, ik moet even opzoeken wat McDD is. Klinkt heel heftig inderdaad, en je klinkt een beetje erg moe.
zondag 25 september 2011 om 08:18
zondag 25 september 2011 om 09:25
Ik gebruik de picto's voor toiletbezoek. Ik heb een cirkel met daarin alle stappen die ze moet doorlopen. In de hoop dat ze binnenkort eindelijk eens alleen naar de wc kan. (deur open, lamp aan, broek naar beneden etc etc). Bij de kraan in de keuken hangt een strook met alle stappen om je handen te wassen. En boven en beneden hangt een rijtje met de volgorde die ze 's ochtends moet doen. Tandenpoetsen, wassen tm eten. En we hebben nog een overzicht met de gekleurde dagen (die van het MKD) en daar staat op wie haar brengt en haalt en welke groep ze die dag heeft.
Verder gebruik ik ze wel eens los als ik wil dat ze "gericht"gaat spelen. Dan moet ze bijv 15 min met iets spelen. En van dat iets heb ik dan een plaatje. En dan zet ik de TimeTimer erbij aan. (ideaal ding!!!!)
Oh en ik heb een kaartje voor beide kinderen met een foto. Die heeft dan weekbeurt. We lezen op die kamer voor en die mag ook de filmpjes uitkiezen als ze tv mogen kijken. Scheelt een hele hoop ruzie en gedoe.
Verder probeer ik het gebruik van de picto's te beperken. Dus we gebruiken niet voor alles picto's. Dit heeft ze nu nog niet nodig. En het houdt het verder allemaal wat flexibeler.
Mooie dingen met picto's kun je maken met Picto Selector (gratis te downloaden)
Het klopt dat ik moe klink. We zijn op dit moment ook erg moe. Dochter is bijna 2 maanden geleden gestart op het MKD. Het begon goed. Te goed. Er waren maar 2 andere kindjes. Nu is de vaste groep 9 kindjes. En ze moet ook de middagen naar de kleuterklas. Daar zitten maar liefst 14 kindjes. En dat is voor dochter die niet van groepen houdt erg veel. Gevolg dat het iedere ochtend een drama is en dat ze echt huilt. Eerste wat ze vraagt is "moet ik naar school?".
Ze is ook echt overprikkeld. Zeker na 4 dagen school. Ze reageert dit af door bozig te zijn en dan op mij of broertje.
We lopen bij het Curium. De dag dat ze begon op het MKD hadden we ons laatste gesprek bij de ouderbegeleiding. Onze eerst volgende afspraak stond 5 weken later gepland. Eerste keer dat er zoveel tijd tussen zat. Alleen die afspraak is afgezegd. En we hebben inmiddels nog geen nieuwe. En we hebben even zoveel behoeften om er over te praten...
Verder is het een hartstikke lief meidje hoor!
Ze is trouwens met 33w geboren. Zijn de andere kindjes ook te vroeg geboren? Dat vraag ik me af...
Verder gebruik ik ze wel eens los als ik wil dat ze "gericht"gaat spelen. Dan moet ze bijv 15 min met iets spelen. En van dat iets heb ik dan een plaatje. En dan zet ik de TimeTimer erbij aan. (ideaal ding!!!!)
Oh en ik heb een kaartje voor beide kinderen met een foto. Die heeft dan weekbeurt. We lezen op die kamer voor en die mag ook de filmpjes uitkiezen als ze tv mogen kijken. Scheelt een hele hoop ruzie en gedoe.
Verder probeer ik het gebruik van de picto's te beperken. Dus we gebruiken niet voor alles picto's. Dit heeft ze nu nog niet nodig. En het houdt het verder allemaal wat flexibeler.
Mooie dingen met picto's kun je maken met Picto Selector (gratis te downloaden)
Het klopt dat ik moe klink. We zijn op dit moment ook erg moe. Dochter is bijna 2 maanden geleden gestart op het MKD. Het begon goed. Te goed. Er waren maar 2 andere kindjes. Nu is de vaste groep 9 kindjes. En ze moet ook de middagen naar de kleuterklas. Daar zitten maar liefst 14 kindjes. En dat is voor dochter die niet van groepen houdt erg veel. Gevolg dat het iedere ochtend een drama is en dat ze echt huilt. Eerste wat ze vraagt is "moet ik naar school?".
Ze is ook echt overprikkeld. Zeker na 4 dagen school. Ze reageert dit af door bozig te zijn en dan op mij of broertje.
We lopen bij het Curium. De dag dat ze begon op het MKD hadden we ons laatste gesprek bij de ouderbegeleiding. Onze eerst volgende afspraak stond 5 weken later gepland. Eerste keer dat er zoveel tijd tussen zat. Alleen die afspraak is afgezegd. En we hebben inmiddels nog geen nieuwe. En we hebben even zoveel behoeften om er over te praten...
Verder is het een hartstikke lief meidje hoor!
Ze is trouwens met 33w geboren. Zijn de andere kindjes ook te vroeg geboren? Dat vraag ik me af...
zondag 25 september 2011 om 09:27
quote:coos schreef op 24 september 2011 @ 20:39:
Maar, ik heb een vraag aan EvelynSalt. Ik heb ook de tip visoliecapsules gekregen. Dit zou ik wel willen proberen omdat het voor mijn gevoel een onschuldig middel is. Nu weet ik alleen niet wat dan "goede" zijn. Ik zou dan ook graag willen weten welke je dan hebt en hoeveel je geeft. Alvast bedankt.Waarvoor zouden deze helpen? Heb ik misschien overheen gelezen.
Maar, ik heb een vraag aan EvelynSalt. Ik heb ook de tip visoliecapsules gekregen. Dit zou ik wel willen proberen omdat het voor mijn gevoel een onschuldig middel is. Nu weet ik alleen niet wat dan "goede" zijn. Ik zou dan ook graag willen weten welke je dan hebt en hoeveel je geeft. Alvast bedankt.Waarvoor zouden deze helpen? Heb ik misschien overheen gelezen.
zondag 25 september 2011 om 10:23
Ai.. Ik zie daar zo enorm tegenop.. Robbie hoeft hier pas met 5 naar school (volgend jaar september). We zijn nu elke dinsdagmiddag naar een speciale speelgroep met 4 (!) kindjes, en daar gilt hij al de hele buurt bij elkaar.Ik denk ook dat hij (en wij) het erg moeilijk gaan krijgen als hij e l k e dag moet gaan.
Ik leef erg met je mee, dat begrijp je *voorzichtige smiley*
Robbie is keurig met 38.5 geboren.
Dankjewel voor de picto downloader. Super.
Ik leef erg met je mee, dat begrijp je *voorzichtige smiley*
Robbie is keurig met 38.5 geboren.
Dankjewel voor de picto downloader. Super.