Relaties
alle pijlers
kat vergiftigd
maandag 26 september 2011 om 12:19
Ben er helemaal ziek van. Een aantal weken geleden heb ik een jong katertje gekregen uit een nestje. Heel blij mee. Sinds kort mocht hij buiten - eerst onder begeleiding nu alleen. De buren die allergisch zijn voor katten brachten hem een paar terug. Ik had daarna ineens een ziek katje thuis. Naar de dierenarts - infuus. Twee dagen later - katje kroop steeds weg - naar de dierenarts. Moest hem laten inslapen. N.a.w. is hem gif toegediend. Ik kan niet bewijzen dat die buren het waren maar ik loop met zulke boze gevoelens rond! Ook kan ik slecht omgaan met dat mensen zeggen - zonde, het was zo'n leuk beestje. En dat was het dan. Ik vraag me af hoe er gereageerd zou zijn als het een kind zou zijn geweest. Ik begrijp niet dat mensen dit doen. Pak een plantenspuit en verjaag hem steeds op die manier. Zo simpel, nee GIF en uitroeien. Moest het even kwijt.
maandag 26 september 2011 om 13:38
Wat verdrietig dat je je jonge katje hebt moeten laten inslapen... Ik snap dat je erg verdrietig en ook boos bent, maar voorzichtig met het beschuldigen van wie dan ook. Tenzij de dierenarts heeft gezegd dat het gif is dat je kat niet zelf ergens opgegeten kan hebben, kun je er niet vanuit gaan dat een ander hem heeft vergiftigd... en het beschuldigen van je buren is echt heel slecht voor jullie relatie (en mogelijk ook erg onrechtvaardig).
maandag 26 september 2011 om 14:19
quote:happyg schreef op 26 september 2011 @ 13:07:
Ben dol op dieren en vind t heel zielig voor je maar ik hoop toch echt niet dat iemand dit leest die net haar kind verloren heeft.....
Ik mag hopen dat die zich er niets van aantrekt en beseft dat het geen persoonlijk haatopmerking richting haar is. Bah, ik kan niet zo goed tegen mensen die zich bewust op welke manier dan ook aangesproken proberen te voelen.
Ontopic:
TO, ik vind het heel verdrietig voor je dat je je katje al zo snel hebt kwijt moeten raken. Ook al is het een huisdier, het kan nog steeds hard aankomen.
Toch hoop ik dat als je een nieuw katje wilt, dat je er iets minder lichtzinnig mee omgaat. De buurt is blijkbaar niet veilig bij jou, of je kat nu bewust werd vergiftigd of niet.
Veel mensen zien een huisdier als iets dat onder de mens staat. Vandaar ook dat er mensen zijn in jouw omgeving die jouw verdriet niet delen. Leer dat te accepteren of heb het er niet over met ze, want hun mening over huisdieren kan je niet veranderen.
Ben dol op dieren en vind t heel zielig voor je maar ik hoop toch echt niet dat iemand dit leest die net haar kind verloren heeft.....
Ik mag hopen dat die zich er niets van aantrekt en beseft dat het geen persoonlijk haatopmerking richting haar is. Bah, ik kan niet zo goed tegen mensen die zich bewust op welke manier dan ook aangesproken proberen te voelen.
Ontopic:
TO, ik vind het heel verdrietig voor je dat je je katje al zo snel hebt kwijt moeten raken. Ook al is het een huisdier, het kan nog steeds hard aankomen.
Toch hoop ik dat als je een nieuw katje wilt, dat je er iets minder lichtzinnig mee omgaat. De buurt is blijkbaar niet veilig bij jou, of je kat nu bewust werd vergiftigd of niet.
Veel mensen zien een huisdier als iets dat onder de mens staat. Vandaar ook dat er mensen zijn in jouw omgeving die jouw verdriet niet delen. Leer dat te accepteren of heb het er niet over met ze, want hun mening over huisdieren kan je niet veranderen.
maandag 26 september 2011 om 14:27
quote:summer73 schreef op 26 september 2011 @ 12:55:
Echt naar voor je dat je katje dood is, maar moet mijn voorgangers wel gelijk geven.
En het kan inderdaad zomaar zijn dat het katje zichzelf heeft vergiftigd. Ik heb bijvoorbeeld gister in onze tuin een aantal stronken van recent gekapte bomen ingesmeerd met pure roundup. Hoeft het katje maar 1x aan te likken en ik denk dat hij daar ook zomaar dood van kan gaan.
Hou voortaan je katje gewoon binnen, wel zo veilig.
Ze heeft nu geen kat meer om binnen te laten
Sterkte hertog
Echt naar voor je dat je katje dood is, maar moet mijn voorgangers wel gelijk geven.
En het kan inderdaad zomaar zijn dat het katje zichzelf heeft vergiftigd. Ik heb bijvoorbeeld gister in onze tuin een aantal stronken van recent gekapte bomen ingesmeerd met pure roundup. Hoeft het katje maar 1x aan te likken en ik denk dat hij daar ook zomaar dood van kan gaan.
Hou voortaan je katje gewoon binnen, wel zo veilig.
Ze heeft nu geen kat meer om binnen te laten
Sterkte hertog
maandag 26 september 2011 om 14:48
Als ik het zo lees, denk ik ook dat het beestje aan andere dingen heeft lopen knabbelen (zoals eerder gezegd: vergiftige slakken, muizen of planten). Als de buren zo'n hekel hebben aan katten, zullen ze hem denk ik niet eerst een paar keer bij jou thuis hebben gebracht.
Er zijn helaas wel gevoelloze idioten op deze aardkloot die met opzet beestjes pijn doen maar ik heb het vermoeden dat je buren dit niet zo hebben gedaan (tenzij je meer redenen hebt om aan te nemen dat ze dit zouden hebben kunnen gedaan).
Ik zou inderdaad ook eens vragen aan je buren of zij misschien weleens hebben gezien of de kat aan het knagen is geweest bij hun in de tuin en een lijntje uitgooien over vergiftiging. Niet op een manier dat je hun verdenkt maar wel dat je de mogelijkheid hebt laten passeren zeg maar...
Maar vooral: sterkte!! Het is al niet leuk om je kat te verliezen (zacht uitgedrukt) maar op deze manier helemaal!
Er zijn helaas wel gevoelloze idioten op deze aardkloot die met opzet beestjes pijn doen maar ik heb het vermoeden dat je buren dit niet zo hebben gedaan (tenzij je meer redenen hebt om aan te nemen dat ze dit zouden hebben kunnen gedaan).
Ik zou inderdaad ook eens vragen aan je buren of zij misschien weleens hebben gezien of de kat aan het knagen is geweest bij hun in de tuin en een lijntje uitgooien over vergiftiging. Niet op een manier dat je hun verdenkt maar wel dat je de mogelijkheid hebt laten passeren zeg maar...
Maar vooral: sterkte!! Het is al niet leuk om je kat te verliezen (zacht uitgedrukt) maar op deze manier helemaal!
maandag 26 september 2011 om 14:54
quote:deborah53 schreef op 26 september 2011 @ 14:48:
Ik zou inderdaad ook eens vragen aan je buren of zij misschien weleens hebben gezien of de kat aan het knagen is geweest bij hun in de tuin en een lijntje uitgooien over vergiftiging. Niet op een manier dat je hun verdenkt maar wel dat je de mogelijkheid hebt laten passeren zeg maar...
En wat schiet je daarmee op?
Ik zou not amused zijn als iemand liet doorschemeren dat ze de mogelijkheid heeft laten passeren dat ik haar kat zou hebben vergiftigd! Die buren hebben de kat notabene verschillende keren terug gebracht. Als ze echt zo'n hekel aan dat beest gehad zouden hebben, had hij wel iedere keer een emmer water over zich heen gehad ofzo.
Ik zou inderdaad ook eens vragen aan je buren of zij misschien weleens hebben gezien of de kat aan het knagen is geweest bij hun in de tuin en een lijntje uitgooien over vergiftiging. Niet op een manier dat je hun verdenkt maar wel dat je de mogelijkheid hebt laten passeren zeg maar...
En wat schiet je daarmee op?
Ik zou not amused zijn als iemand liet doorschemeren dat ze de mogelijkheid heeft laten passeren dat ik haar kat zou hebben vergiftigd! Die buren hebben de kat notabene verschillende keren terug gebracht. Als ze echt zo'n hekel aan dat beest gehad zouden hebben, had hij wel iedere keer een emmer water over zich heen gehad ofzo.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 26 september 2011 om 15:12
quote:himalaya schreef op 26 september 2011 @ 14:54:
[...]
En wat schiet je daarmee op?
Ik zou not amused zijn als iemand liet doorschemeren dat ze de mogelijkheid heeft laten passeren dat ik haar kat zou hebben vergiftigd! Die buren hebben de kat notabene verschillende keren terug gebracht. Als ze echt zo'n hekel aan dat beest gehad zouden hebben, had hij wel iedere keer een emmer water over zich heen gehad ofzo.Precies, ik heb opzich helemaal geen hekel aan katten, maar ik ben wel allergisch en vind dat katteneigenaren meer verantwoordelijkheid voor hun loslopende poepende en vogeltjesvangende huisdieren moeten nemen en no way dat ik de kat van de buren eerst ga vangen en dan terugbrengen mocht die in mijn buurt komen. Die kan een ksst! of een slecht gemikte plens water verwachten.
[...]
En wat schiet je daarmee op?
Ik zou not amused zijn als iemand liet doorschemeren dat ze de mogelijkheid heeft laten passeren dat ik haar kat zou hebben vergiftigd! Die buren hebben de kat notabene verschillende keren terug gebracht. Als ze echt zo'n hekel aan dat beest gehad zouden hebben, had hij wel iedere keer een emmer water over zich heen gehad ofzo.Precies, ik heb opzich helemaal geen hekel aan katten, maar ik ben wel allergisch en vind dat katteneigenaren meer verantwoordelijkheid voor hun loslopende poepende en vogeltjesvangende huisdieren moeten nemen en no way dat ik de kat van de buren eerst ga vangen en dan terugbrengen mocht die in mijn buurt komen. Die kan een ksst! of een slecht gemikte plens water verwachten.
maandag 26 september 2011 om 15:39
Ik snap die katteneigenaren nooit die hun huisdier gewoon op straat gooien. Vervolgens gaat de kat andermans tuin onderkakken. Je buren hebben al een paar keer de kitten teruggebracht wegens allergie notabene! En toch laat je het dier steeds weer naar buiten, en dus ook naar de buren.
Ik vind dat gedrag echt onbegrijpelijk en ergens ook nogal asociaal. Hou je huisdieren gewoon binnen, zodat ze geen overlast veroorzaken bij mensen die niks hebben met katten.
Het is heel zielig voor het beestje wat er gebeurd is, het beestje kan er natuurlijk ook niks aan doen. Maar om meteen de buren te beschuldigen van vergiftiging vind ik nogal wat.. Je laat je huisdier onbeheerd buiten rondlopen dus je hebt geen idee wat er gebeurd is!
Ik vind dat gedrag echt onbegrijpelijk en ergens ook nogal asociaal. Hou je huisdieren gewoon binnen, zodat ze geen overlast veroorzaken bij mensen die niks hebben met katten.
Het is heel zielig voor het beestje wat er gebeurd is, het beestje kan er natuurlijk ook niks aan doen. Maar om meteen de buren te beschuldigen van vergiftiging vind ik nogal wat.. Je laat je huisdier onbeheerd buiten rondlopen dus je hebt geen idee wat er gebeurd is!
maandag 26 september 2011 om 16:11
quote:YouWish schreef op 26 september 2011 @ 15:39:
Ik snap die katteneigenaren nooit die hun huisdier gewoon op straat gooien. Vervolgens gaat de kat andermans tuin onderkakken. Je buren hebben al een paar keer de kitten teruggebracht wegens allergie notabene! En toch laat je het dier steeds weer naar buiten, en dus ook naar de buren.
Ik vind dat gedrag echt onbegrijpelijk en ergens ook nogal asociaal. Hou je huisdieren gewoon binnen, zodat ze geen overlast veroorzaken bij mensen die niks hebben met katten.
Het is heel zielig voor het beestje wat er gebeurd is, het beestje kan er natuurlijk ook niks aan doen. Maar om meteen de buren te beschuldigen van vergiftiging vind ik nogal wat.. Je laat je huisdier onbeheerd buiten rondlopen dus je hebt geen idee wat er gebeurd is!Nou dat mag je ook wel een beetje nuanceren hoor. Ik "smijt" mijn kat niet op straat hoor. Ze loopt gewoon via haar kattenluikje naar binnen en buiten wanneer zij dat wil. En daarbij komt: ze doet netjes haar behoefte op de kattenbak (welke binnen staat). Dus die ruim ik ook netjes dagelijks op.
Ik snap die katteneigenaren nooit die hun huisdier gewoon op straat gooien. Vervolgens gaat de kat andermans tuin onderkakken. Je buren hebben al een paar keer de kitten teruggebracht wegens allergie notabene! En toch laat je het dier steeds weer naar buiten, en dus ook naar de buren.
Ik vind dat gedrag echt onbegrijpelijk en ergens ook nogal asociaal. Hou je huisdieren gewoon binnen, zodat ze geen overlast veroorzaken bij mensen die niks hebben met katten.
Het is heel zielig voor het beestje wat er gebeurd is, het beestje kan er natuurlijk ook niks aan doen. Maar om meteen de buren te beschuldigen van vergiftiging vind ik nogal wat.. Je laat je huisdier onbeheerd buiten rondlopen dus je hebt geen idee wat er gebeurd is!Nou dat mag je ook wel een beetje nuanceren hoor. Ik "smijt" mijn kat niet op straat hoor. Ze loopt gewoon via haar kattenluikje naar binnen en buiten wanneer zij dat wil. En daarbij komt: ze doet netjes haar behoefte op de kattenbak (welke binnen staat). Dus die ruim ik ook netjes dagelijks op.
maandag 26 september 2011 om 16:25
quote:Bammetjebam schreef op 26 september 2011 @ 14:19:
[...]
Ik mag hopen dat die zich er niets van aantrekt en beseft dat het geen persoonlijk haatopmerking richting haar is. Bah, ik kan niet zo goed tegen mensen die zich bewust op welke manier dan ook aangesproken proberen te voelen.
denk dat wanneer je zo'n groot verlies hebt geleden, je niet helemaal verstandelijk zult reageren, maar meer vanuit je gevoel. En dat je al helemaal niet jezelf in allerlei bochten probeert te wringen om je vooral persoonlijk aangesproken te voelen.
Als je een open wond hebt, is het nogal lastig om het zout te vermijden als iemand een emmer zeewater over je heen gooit
Ontopic:
TO, ik vind het heel verdrietig voor je dat je je katje al zo snel hebt kwijt moeten raken. Ook al is het een huisdier, het kan nog steeds hard aankomen.
Toch hoop ik dat als je een nieuw katje wilt, dat je er iets minder lichtzinnig mee omgaat. De buurt is blijkbaar niet veilig bij jou, of je kat nu bewust werd vergiftigd of niet.
Veel mensen zien een huisdier als iets dat onder de mens staat. Vandaar ook dat er mensen zijn in jouw omgeving die jouw verdriet niet delen. Leer dat te accepteren of heb het er niet over met ze, want hun mening over huisdieren kan je niet veranderen.
[...]
Ik mag hopen dat die zich er niets van aantrekt en beseft dat het geen persoonlijk haatopmerking richting haar is. Bah, ik kan niet zo goed tegen mensen die zich bewust op welke manier dan ook aangesproken proberen te voelen.
denk dat wanneer je zo'n groot verlies hebt geleden, je niet helemaal verstandelijk zult reageren, maar meer vanuit je gevoel. En dat je al helemaal niet jezelf in allerlei bochten probeert te wringen om je vooral persoonlijk aangesproken te voelen.
Als je een open wond hebt, is het nogal lastig om het zout te vermijden als iemand een emmer zeewater over je heen gooit
Ontopic:
TO, ik vind het heel verdrietig voor je dat je je katje al zo snel hebt kwijt moeten raken. Ook al is het een huisdier, het kan nog steeds hard aankomen.
Toch hoop ik dat als je een nieuw katje wilt, dat je er iets minder lichtzinnig mee omgaat. De buurt is blijkbaar niet veilig bij jou, of je kat nu bewust werd vergiftigd of niet.
Veel mensen zien een huisdier als iets dat onder de mens staat. Vandaar ook dat er mensen zijn in jouw omgeving die jouw verdriet niet delen. Leer dat te accepteren of heb het er niet over met ze, want hun mening over huisdieren kan je niet veranderen.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 26 september 2011 om 16:32
quote:Beauke schreef op 26 september 2011 @ 15:16:
Waarom vergelijk jij je kitten met een kind?
Om even in de bres te springen voor TO (die aan zulke opmerkingen nu niets heeft, of een opmerking zoals Wen die schrijft): ze zegt niet dat ze haar kitten vergelijkt met een kind.
Maar het gevoel wat je hebt voor een huisdier kan net zo erg zijn voor een huisdierenbezitter, als het gevoel van een ouder voor zijn kind. Zeker als je geen kinderen hebt, is het huisdier het grootste bezit. En voor zo'n baasje is dat dan net zo'n groot verlies qua gevoel.
Waarom vergelijk jij je kitten met een kind?
Om even in de bres te springen voor TO (die aan zulke opmerkingen nu niets heeft, of een opmerking zoals Wen die schrijft): ze zegt niet dat ze haar kitten vergelijkt met een kind.
Maar het gevoel wat je hebt voor een huisdier kan net zo erg zijn voor een huisdierenbezitter, als het gevoel van een ouder voor zijn kind. Zeker als je geen kinderen hebt, is het huisdier het grootste bezit. En voor zo'n baasje is dat dan net zo'n groot verlies qua gevoel.
maandag 26 september 2011 om 16:38
quote:molly74 schreef op 26 september 2011 @ 16:32:
[...]
Om even in de bres te springen voor TO (die aan zulke opmerkingen nu niets heeft, of een opmerking zoals Wen die schrijft): ze zegt niet dat ze haar kitten vergelijkt met een kind.
Maar het gevoel wat je hebt voor een huisdier kan net zo erg zijn voor een huisdierenbezitter, als het gevoel van een ouder voor zijn kind. Zeker als je geen kinderen hebt, is het huisdier het grootste bezit. En voor zo'n baasje is dat dan net zo'n groot verlies qua gevoel.
Hey speurneus Molly!
Ben het helemaal met je eens.
[...]
Om even in de bres te springen voor TO (die aan zulke opmerkingen nu niets heeft, of een opmerking zoals Wen die schrijft): ze zegt niet dat ze haar kitten vergelijkt met een kind.
Maar het gevoel wat je hebt voor een huisdier kan net zo erg zijn voor een huisdierenbezitter, als het gevoel van een ouder voor zijn kind. Zeker als je geen kinderen hebt, is het huisdier het grootste bezit. En voor zo'n baasje is dat dan net zo'n groot verlies qua gevoel.
Hey speurneus Molly!
Ben het helemaal met je eens.
maandag 26 september 2011 om 17:06
quote:molly74 schreef op 26 september 2011 @ 16:54:
Ha Debs!
@Dickens en Ronnie: "dat is toch echt van een andere orde van grootte."
Mahatma Gandhi zei: "The greatness of a nation and its moral progress can be judged by the way its animals are treated."
En vanuit die optiek bekijk ik dieren. :-)Het gezegde van Gandhi gaat niet voor iedereen op omdat je het verschil tussen dierenliefde en de liefde van je kinderen kent, wil dat niet zeggen dat je je dieren slecht behandeld dat is dan weer een staaltje vooroordelen van jouw kant!
Ha Debs!
@Dickens en Ronnie: "dat is toch echt van een andere orde van grootte."
Mahatma Gandhi zei: "The greatness of a nation and its moral progress can be judged by the way its animals are treated."
En vanuit die optiek bekijk ik dieren. :-)Het gezegde van Gandhi gaat niet voor iedereen op omdat je het verschil tussen dierenliefde en de liefde van je kinderen kent, wil dat niet zeggen dat je je dieren slecht behandeld dat is dan weer een staaltje vooroordelen van jouw kant!
maandag 26 september 2011 om 17:07
quote:rosanna08 schreef op 26 september 2011 @ 16:25:
[...]
Ik kan het verdriet echt wel voorstellen, heb ook te maken gehad dat ons hondje (bij mijn ouders thuis) overleed en dat onze tamme parkiet dood ging, zeker heb ik daar een paar dagen verdriet van gehad, maar als je kinderen hebt gebaard je eigen vlees en bloed op de wereld hebt gezet besef je echt wel dat een kind verliezen er wat meer inhakt dan je huisdier moeten verliezen, sterker nog toen de hond van mijn zus onveilig werd voor de kinderen werd die toch echt uit huis geplaatst hoor en werd er een goed tehuis gezocht, niet andersom. ik denk dat er bij keuze toch echt voor kinderen wordt gekozen, maar daarmee onderschat ik niet het verdriet en gemis van een huisdier.
daar komen de meeste mensen echter wel weer bovenop, een kind verliezen daar draag je je leven lang het verdriet van met je mee.
[...]
Ik kan het verdriet echt wel voorstellen, heb ook te maken gehad dat ons hondje (bij mijn ouders thuis) overleed en dat onze tamme parkiet dood ging, zeker heb ik daar een paar dagen verdriet van gehad, maar als je kinderen hebt gebaard je eigen vlees en bloed op de wereld hebt gezet besef je echt wel dat een kind verliezen er wat meer inhakt dan je huisdier moeten verliezen, sterker nog toen de hond van mijn zus onveilig werd voor de kinderen werd die toch echt uit huis geplaatst hoor en werd er een goed tehuis gezocht, niet andersom. ik denk dat er bij keuze toch echt voor kinderen wordt gekozen, maar daarmee onderschat ik niet het verdriet en gemis van een huisdier.
daar komen de meeste mensen echter wel weer bovenop, een kind verliezen daar draag je je leven lang het verdriet van met je mee.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
maandag 26 september 2011 om 17:18
quote:doddie schreef op 26 september 2011 @ 17:07:
[...]
Ik kan het verdriet echt wel voorstellen, heb ook te maken gehad dat ons hondje (bij mijn ouders thuis) overleed, maar als je kinderen hebt gebaard je eigen vlees en bloed op de wereld hebt gezet besef je echt wel dat een kind verliezen er wat meer inhakt dan je huisdier moeten verliezen, sterker nog toen de hond van mijn zus onveilig werd voor de kinderen werd die toch echt uit huis geplaatst hoor en werd er een goed tehuis gezocht, niet andersom. ik denk dat er bij keuze toch echt voor kinderen wordt gekozen, maar daarmee onderschat ik niet het verdriet en gemis van een huisdier.
daar komen de meeste mensen echter wel weer bovenop, een kind verliezen daar draag je je leven lang het verdriet van met je mee. geloof me, ik snap het verdriet heel goed, heb zelf 2 poezebeesten hier rondlopen en ik zou echt mijn ogen uit mijn hoofd janken als daar iets mee zou gebeuren. Maar ook al heb ik geen kinderen en betekenen mijn katten heel veel voor me, wanneer iemand het verdriet om een huisdier gelijkstelt aan het verdriet om het verlies van een kind, dan gaan bij mij de nekharen overeind staan.
En al helemaal wanneer iemand niet snapt dat wanneer zoiets je overkomt als ouder, je verstandelijk kunt reageren wanneer de ander dat verdriet wel gelijkstelt. Zelfs stelt dat je je bewust als slachtoffer opstelt. Hoe verzint iemand dat?
[...]
Ik kan het verdriet echt wel voorstellen, heb ook te maken gehad dat ons hondje (bij mijn ouders thuis) overleed, maar als je kinderen hebt gebaard je eigen vlees en bloed op de wereld hebt gezet besef je echt wel dat een kind verliezen er wat meer inhakt dan je huisdier moeten verliezen, sterker nog toen de hond van mijn zus onveilig werd voor de kinderen werd die toch echt uit huis geplaatst hoor en werd er een goed tehuis gezocht, niet andersom. ik denk dat er bij keuze toch echt voor kinderen wordt gekozen, maar daarmee onderschat ik niet het verdriet en gemis van een huisdier.
daar komen de meeste mensen echter wel weer bovenop, een kind verliezen daar draag je je leven lang het verdriet van met je mee. geloof me, ik snap het verdriet heel goed, heb zelf 2 poezebeesten hier rondlopen en ik zou echt mijn ogen uit mijn hoofd janken als daar iets mee zou gebeuren. Maar ook al heb ik geen kinderen en betekenen mijn katten heel veel voor me, wanneer iemand het verdriet om een huisdier gelijkstelt aan het verdriet om het verlies van een kind, dan gaan bij mij de nekharen overeind staan.
En al helemaal wanneer iemand niet snapt dat wanneer zoiets je overkomt als ouder, je verstandelijk kunt reageren wanneer de ander dat verdriet wel gelijkstelt. Zelfs stelt dat je je bewust als slachtoffer opstelt. Hoe verzint iemand dat?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 26 september 2011 om 17:25
maandag 26 september 2011 om 17:26
maandag 26 september 2011 om 17:30
hertog tja je krijg een hoop kwade reacties naar je hoofd ,maar aan de andere kant moet je ze toch ook gelijk geven in veel dingen ,bv de slakkenkorrels inderdaad ik heb ze ook in de tuin .
dat een kitten overal aan bijt ja is ook weer zo .het is niet voor niks dat ik mijn poesjes binnen hou en ik neem ook geen poes om maar een hele dag buiten te laten lopen .veel stof om na te denken .maar dat neem niet weg dat ik het wel heel erg vind.
dat een kitten overal aan bijt ja is ook weer zo .het is niet voor niks dat ik mijn poesjes binnen hou en ik neem ook geen poes om maar een hele dag buiten te laten lopen .veel stof om na te denken .maar dat neem niet weg dat ik het wel heel erg vind.
maandag 26 september 2011 om 17:35
quote:ronniemitchel schreef op 26 september 2011 @ 17:06:
[...]
Het gezegde van Gandhi gaat niet voor iedereen op omdat je het verschil tussen dierenliefde en de liefde van je kinderen kent, wil dat niet zeggen dat je je dieren slecht behandeld dat is dan weer een staaltje vooroordelen van jouw kant!
Het getuigt juist van júllie vooroordeel dat je denkt dat TO (en ik) een kattenleven zwaarder vinden wegen. Je begrijpt de finesse niet van wat er gezegd wordt en valt over zo'n zin. Je bent er niet de enige in: dat zijn altijd mensen die zich persoonlijk voelen aangevallen als iemand zegt dat het 'm pijn doet als zijn verlies van een kat/hond minder erg wordt gevonden dan van een (andermans) kind.
Het is ZIJN gevoel, dus daar moet om te beginnen sowieso geen waardeoordeel over gegeven worden. Maar dat schijnt iedereen wél te doen bij wijze van troost. En dát is wat TO bedoelt: het verdriet wordt daarmee gebagatelliseerd!
[...]
Het gezegde van Gandhi gaat niet voor iedereen op omdat je het verschil tussen dierenliefde en de liefde van je kinderen kent, wil dat niet zeggen dat je je dieren slecht behandeld dat is dan weer een staaltje vooroordelen van jouw kant!
Het getuigt juist van júllie vooroordeel dat je denkt dat TO (en ik) een kattenleven zwaarder vinden wegen. Je begrijpt de finesse niet van wat er gezegd wordt en valt over zo'n zin. Je bent er niet de enige in: dat zijn altijd mensen die zich persoonlijk voelen aangevallen als iemand zegt dat het 'm pijn doet als zijn verlies van een kat/hond minder erg wordt gevonden dan van een (andermans) kind.
Het is ZIJN gevoel, dus daar moet om te beginnen sowieso geen waardeoordeel over gegeven worden. Maar dat schijnt iedereen wél te doen bij wijze van troost. En dát is wat TO bedoelt: het verdriet wordt daarmee gebagatelliseerd!
