Psyche
alle pijlers
zit er zo doorheen
maandag 26 september 2011 om 17:12
maandag 26 september 2011 om 17:22
ik weet niet zo goed de oorzaak.
ben vooral de laatste tijd maar doorgegaan en doorgegaan,
en de persoon tegen wie ik nu zo ben uitgevallen,daar geef ik veel om,misschien bang dat ik haar kwijt raak,en mij daar nu zo schuldig en ''alleen'' om voel.
bang om in de steek gelaten te worden?
maar ze heeft ook dingen gedaan die gingen om vertrouwen,en dat heeft ze zo weggegooid.
en dat ik iedereen zo wegduw,is pure overleving.
niemand die mij verder nog kan raken of pijn doen,niemand die ik dan in de weg zit.
heb wel een psych maar die is al een paar weken op vakantie.
en ook zij heeft mijn vertrouwen beschadigd.
ben nu helemaal wantrouwend naar iedereen,
ben vooral de laatste tijd maar doorgegaan en doorgegaan,
en de persoon tegen wie ik nu zo ben uitgevallen,daar geef ik veel om,misschien bang dat ik haar kwijt raak,en mij daar nu zo schuldig en ''alleen'' om voel.
bang om in de steek gelaten te worden?
maar ze heeft ook dingen gedaan die gingen om vertrouwen,en dat heeft ze zo weggegooid.
en dat ik iedereen zo wegduw,is pure overleving.
niemand die mij verder nog kan raken of pijn doen,niemand die ik dan in de weg zit.
heb wel een psych maar die is al een paar weken op vakantie.
en ook zij heeft mijn vertrouwen beschadigd.
ben nu helemaal wantrouwend naar iedereen,
maandag 26 september 2011 om 17:25
Wat een lastige situatie Annie. Je zegt dat je psych jouw vertrouwen beschadigd heeft. Kun je dat misschien een beetje toelichten? Een psych die jouw vertrouwen beschadigd is namelijk een ernstige zaak. Zeker omdat zij jou hoort te helpen, en dat is erg lastig als de basis beschadigd is.
Heb je overwogen over te stappen naar een andere therapeut?
Heb je overwogen over te stappen naar een andere therapeut?
maandag 26 september 2011 om 17:28
Als je vriendschap normaalgesproken goed is, is het een kwestie van de telefoon pakken en dingen uitpraten. Al begin je maar met "joh, nog even over van de week..." en daarna verder. Als zij iets gedaan heeft dat jouw vertrouwen in haar heeft beschadigd, is dat ook iets wat besproken moet worden. Zoiets mag je best benoemen. Sterker nog: dat moet je echt benoemen! Anders zit jij er in je eentje mee en weet zij wellicht niet eens dat dit een issue is voor jou.
En als de psych je vertrouwen geschaad heeft, moet ook daar over gesproken worden. Wellicht kan je haar uitleggen wat jou zo geraakt heeft en kan zij jou uitleggen waarom ze deed wat ze deed. En als jouw vertrouwen in haar niet meer terugkomt, kun je altijd nog een nieuwe psych zoeken natuurlijk...
Je moet niet wantrouwend zijn naar iedereen. Niet iedereen heeft jou gekwetst of pijn gedaan. Dat is slechts een enkeling en daarover kun je met diegenen communiceren. Je moet het voor jezelf niet ongrijpbaar veel groter maken dan het is. Ik zeg zeker niet dat het niets is, maar maak het jezelf niet te moeilijk door direct het vertrouwen in de hele wereld kwijt te raken. Er zijn nog genoeg mensen om je heen die jou kunnen helpen. Je moet ze alleen wel zelf om hulp vragen....
En als de psych je vertrouwen geschaad heeft, moet ook daar over gesproken worden. Wellicht kan je haar uitleggen wat jou zo geraakt heeft en kan zij jou uitleggen waarom ze deed wat ze deed. En als jouw vertrouwen in haar niet meer terugkomt, kun je altijd nog een nieuwe psych zoeken natuurlijk...
Je moet niet wantrouwend zijn naar iedereen. Niet iedereen heeft jou gekwetst of pijn gedaan. Dat is slechts een enkeling en daarover kun je met diegenen communiceren. Je moet het voor jezelf niet ongrijpbaar veel groter maken dan het is. Ik zeg zeker niet dat het niets is, maar maak het jezelf niet te moeilijk door direct het vertrouwen in de hele wereld kwijt te raken. Er zijn nog genoeg mensen om je heen die jou kunnen helpen. Je moet ze alleen wel zelf om hulp vragen....
maandag 26 september 2011 om 17:32
bedankt voor jullie reacties
mn psych heeft mn vertrouwen beschadigd door achter mijn rug om naar mn ha te bellen,omdat ze mij 2 x niet te pakken kreeg.
niet nog een keer proberen mij te bellen,nee huppa de ha.
ze zegt altijd dat ze niks doet zonder overleg en ze weet mijn verleden en dat daarin mijn ouders,vriendje etc ver over mijn grenzen zijn gegaan en ik daarom al nihil vertrouwen heb.
heb het haar ook gezegd en ze snapte mij daarin maar zij zei geen andere keus te hebben,wat echt onzin is.
mn psych heeft mn vertrouwen beschadigd door achter mijn rug om naar mn ha te bellen,omdat ze mij 2 x niet te pakken kreeg.
niet nog een keer proberen mij te bellen,nee huppa de ha.
ze zegt altijd dat ze niks doet zonder overleg en ze weet mijn verleden en dat daarin mijn ouders,vriendje etc ver over mijn grenzen zijn gegaan en ik daarom al nihil vertrouwen heb.
heb het haar ook gezegd en ze snapte mij daarin maar zij zei geen andere keus te hebben,wat echt onzin is.
maandag 26 september 2011 om 17:38
quote:annie87 schreef op 26 september 2011 @ 17:32:
bedankt voor jullie reacties
mn psych heeft mn vertrouwen beschadigd door achter mijn rug om naar mn ha te bellen,omdat ze mij 2 x niet te pakken kreeg.
niet nog een keer proberen mij te bellen,nee huppa de ha.
ze zegt altijd dat ze niks doet zonder overleg en ze weet mijn verleden en dat daarin mijn ouders,vriendje etc ver over mijn grenzen zijn gegaan en ik daarom al nihil vertrouwen heb.
heb het haar ook gezegd en ze snapte mij daarin maar zij zei geen andere keus te hebben,wat echt onzin is.
Heeft ze ook duidelijk uitgelegd waarom ze naar je HA gebeld heeft? Stel je namelijk eens voor.... jij bent haar patient en ze kan jou niet bereiken (was je niet op komen dagen op een afspraak?). Als de pysch inschat dat er een kans aanwezig is dat jij jezelf mogelijkerwijs iets aangedaan zou kunnen hebben, dan is jouw psych verplicht daar actie op te ondernemen. Een telefoontje naar jouw huisarts is dan helemaal niet zo'n vreemde actie. Persoonlijk zou ik het zien als betrokken en bezorgd in plaats van het zien als dat zij mijn vertrouwen heeft beschaamd.
Heeft ze je zelf verteld dat ze je huisarts heeft gebeld?
bedankt voor jullie reacties
mn psych heeft mn vertrouwen beschadigd door achter mijn rug om naar mn ha te bellen,omdat ze mij 2 x niet te pakken kreeg.
niet nog een keer proberen mij te bellen,nee huppa de ha.
ze zegt altijd dat ze niks doet zonder overleg en ze weet mijn verleden en dat daarin mijn ouders,vriendje etc ver over mijn grenzen zijn gegaan en ik daarom al nihil vertrouwen heb.
heb het haar ook gezegd en ze snapte mij daarin maar zij zei geen andere keus te hebben,wat echt onzin is.
Heeft ze ook duidelijk uitgelegd waarom ze naar je HA gebeld heeft? Stel je namelijk eens voor.... jij bent haar patient en ze kan jou niet bereiken (was je niet op komen dagen op een afspraak?). Als de pysch inschat dat er een kans aanwezig is dat jij jezelf mogelijkerwijs iets aangedaan zou kunnen hebben, dan is jouw psych verplicht daar actie op te ondernemen. Een telefoontje naar jouw huisarts is dan helemaal niet zo'n vreemde actie. Persoonlijk zou ik het zien als betrokken en bezorgd in plaats van het zien als dat zij mijn vertrouwen heeft beschaamd.
Heeft ze je zelf verteld dat ze je huisarts heeft gebeld?
maandag 26 september 2011 om 17:45
ik heb geen afspraak gemist, we zouden een belafspraak hebben,maar mijn telefoon valt vaak uit en die middag had ik dat niet in de gaten.
de volgende dag,eind vd middag is hij pas gebeld,ze had makkelijk nog daarvoor kunnen bellen.
ik belde zelf die middag en toen had zij hem net gesproken zei ze.
en van de ene kant snap ik haar punt ook wel,en is het een positieve actie van haar maar van de andere kant,vind ik het overdreven en veelste snel gehandeld.
de volgende dag,eind vd middag is hij pas gebeld,ze had makkelijk nog daarvoor kunnen bellen.
ik belde zelf die middag en toen had zij hem net gesproken zei ze.
en van de ene kant snap ik haar punt ook wel,en is het een positieve actie van haar maar van de andere kant,vind ik het overdreven en veelste snel gehandeld.
maandag 26 september 2011 om 17:46
quote:annie87 schreef op 26 september 2011 @ 17:45:
ik heb geen afspraak gemist, we zouden een belafspraak hebben,maar mijn telefoon valt vaak uit en die middag had ik dat niet in de gaten.
de volgende dag,eind vd middag is hij pas gebeld,ze had makkelijk nog daarvoor kunnen bellen.
ik belde zelf die middag en toen had zij hem net gesproken zei ze.
en van de ene kant snap ik haar punt ook wel,en is het een positieve actie van haar maar van de andere kant,vind ik het overdreven en veelste snel gehandeld.Dan heb je dus wel een afspraak gemist. Als je haar punt en haar redenatiepatroon snapt, waarom is dan voor jouw gevoel het vertrouwen nog steeds beschadigd? Wat in haar actie zorgt bij jou voor dat gevoel?
ik heb geen afspraak gemist, we zouden een belafspraak hebben,maar mijn telefoon valt vaak uit en die middag had ik dat niet in de gaten.
de volgende dag,eind vd middag is hij pas gebeld,ze had makkelijk nog daarvoor kunnen bellen.
ik belde zelf die middag en toen had zij hem net gesproken zei ze.
en van de ene kant snap ik haar punt ook wel,en is het een positieve actie van haar maar van de andere kant,vind ik het overdreven en veelste snel gehandeld.Dan heb je dus wel een afspraak gemist. Als je haar punt en haar redenatiepatroon snapt, waarom is dan voor jouw gevoel het vertrouwen nog steeds beschadigd? Wat in haar actie zorgt bij jou voor dat gevoel?
maandag 26 september 2011 om 17:50
maandag 26 september 2011 om 17:51
ja als je het zo bekijkt haha,
ik weet het niet,dat gevoel dat het achter je rug om is gegaan denk ik.
Het gevoel dat anderen maar over je kunnen praten over best serieuze dingen zonder dat je het zelf weet ofzo?
dat stiekeme gedoe, denk dat dat de trigger is, vroeger bij mijn ouders ook zulk soort dingen gebeurd,nu ik eraan denk.
ik weet het niet,dat gevoel dat het achter je rug om is gegaan denk ik.
Het gevoel dat anderen maar over je kunnen praten over best serieuze dingen zonder dat je het zelf weet ofzo?
dat stiekeme gedoe, denk dat dat de trigger is, vroeger bij mijn ouders ook zulk soort dingen gebeurd,nu ik eraan denk.
maandag 26 september 2011 om 17:54
Ok, dus de ervaring die je hebt opgedaan bij je ouders projecteer je nu op de situatie met je psycholoog.
Vraag je eens af.... heeft ze het echt achter je rug om gedaan? Toen je belde heeft ze je immers meteen verteld dat ze net jouw huisarts had gesproken. Je bent er niet via via via achtergekomen.
Vraag je eens af.... heeft ze het echt achter je rug om gedaan? Toen je belde heeft ze je immers meteen verteld dat ze net jouw huisarts had gesproken. Je bent er niet via via via achtergekomen.
maandag 26 september 2011 om 18:00
ja maar dat is ook omdat ik belde,anders had ik het voorlopig niet geweten door haar vakantie,die dezelfde dag nog inging.
ik snap wat jullie proberen te zeggen alleen dat gevoel zit zo diep.
ik weet niet zo goed hoe daarmee om te gaan.
mischien ook hier wel het gevoel bang dat zij mij laat vallen,en dat ik daarom maar boos op haar ben,om de angst niet te hoeven voelen?
ik snap wat jullie proberen te zeggen alleen dat gevoel zit zo diep.
ik weet niet zo goed hoe daarmee om te gaan.
mischien ook hier wel het gevoel bang dat zij mij laat vallen,en dat ik daarom maar boos op haar ben,om de angst niet te hoeven voelen?
maandag 26 september 2011 om 18:01
quote:annie87 schreef op 26 september 2011 @ 17:51:
j
Het gevoel dat anderen maar over je kunnen praten over best serieuze dingen zonder dat je het zelf weet ofzo?
dat stiekeme gedoe, denk dat dat de trigger is, vroeger bij mijn ouders ook zulk soort dingen gebeurd,nu ik eraan denk.
Ik denk wel dat je die twee los van elkaar moet zien: dus aan de ene kant je psycholoog / ha en aan de andere kant je ouders.
Die artsen hebben ook onderling contact over serieuze dingen, dat is immers hun werk. Vanuit hun professie hebben ze contact en ze hebben heus het beste met je voor. Onderling roddelen ze niet en bedenken ze ook niet hoe ze jou kunnen dwarsbomen. Ze hebben professioneel overleg over de manier waarop jij het beste behandeld kunt worden en waar jij baad bij hebt.
Ik denk dat jij nu zo 'heftig' reageert op hen omdat je je gekwetst voelt door het stiekeme gedrag van je ouders. En dat is begrijpelijk, maar misschien niet de beste oplossing.
Ik zou je adviseren proberen niet boos te zijn op je psychologe.
j
Het gevoel dat anderen maar over je kunnen praten over best serieuze dingen zonder dat je het zelf weet ofzo?
dat stiekeme gedoe, denk dat dat de trigger is, vroeger bij mijn ouders ook zulk soort dingen gebeurd,nu ik eraan denk.
Ik denk wel dat je die twee los van elkaar moet zien: dus aan de ene kant je psycholoog / ha en aan de andere kant je ouders.
Die artsen hebben ook onderling contact over serieuze dingen, dat is immers hun werk. Vanuit hun professie hebben ze contact en ze hebben heus het beste met je voor. Onderling roddelen ze niet en bedenken ze ook niet hoe ze jou kunnen dwarsbomen. Ze hebben professioneel overleg over de manier waarop jij het beste behandeld kunt worden en waar jij baad bij hebt.
Ik denk dat jij nu zo 'heftig' reageert op hen omdat je je gekwetst voelt door het stiekeme gedrag van je ouders. En dat is begrijpelijk, maar misschien niet de beste oplossing.
Ik zou je adviseren proberen niet boos te zijn op je psychologe.
maandag 26 september 2011 om 18:07
quote:annie87 schreef op 26 september 2011 @ 18:03:
ja denk dat je wel gelijk hebt.
en het zal ook niet de beste oplossing zijn,maar het zit diep en ik probeer het ook wel los te laten.
alleen is alles zoveel makkelijker gezegd dan gedaan
ben ik overdreven in mijn reacties enz?Niet zo zeer overdreven, maar wel vervuld van wantrouwen. En dat is iets waar je juist met je psych over zou kunnen praten. Maak van deze ervaring een leermomentje voor jezelf...
ja denk dat je wel gelijk hebt.
en het zal ook niet de beste oplossing zijn,maar het zit diep en ik probeer het ook wel los te laten.
alleen is alles zoveel makkelijker gezegd dan gedaan
ben ik overdreven in mijn reacties enz?Niet zo zeer overdreven, maar wel vervuld van wantrouwen. En dat is iets waar je juist met je psych over zou kunnen praten. Maak van deze ervaring een leermomentje voor jezelf...
maandag 26 september 2011 om 18:07
quote:annie87 schreef op 26 september 2011 @ 18:00:
ja maar dat is ook omdat ik belde,anders had ik het voorlopig niet geweten door haar vakantie,die dezelfde dag nog inging.
ik snap wat jullie proberen te zeggen alleen dat gevoel zit zo diep.
ik weet niet zo goed hoe daarmee om te gaan.
mischien ook hier wel het gevoel bang dat zij mij laat vallen,en dat ik daarom maar boos op haar ben,om de angst niet te hoeven voelen?
Dat je het voorlopig nog niet had geweten....Wat voor verschil maakt dat? Is de actie die zij heeft ondernomen daardoor uit andere bedoelingen voortgekomen? Is hij daardoor stiekem geworden?
Ik begrijp dat je niet weet hoe je daarmee om moet gaan. Het kan inderdaad heel goed zo zijn dat je het makkelijker vindt om boos te zijn dan toe te geven aan de (irreële) angst die je hebt. Zou deze situatie juist niet een heel mooi aangrijpingspunt zijn om (een deel van) de behandeling op te baseren?
Wat voor therapie krijg je eigenlijk van haar? Is misschien wel handig om even te vermelden.
ja maar dat is ook omdat ik belde,anders had ik het voorlopig niet geweten door haar vakantie,die dezelfde dag nog inging.
ik snap wat jullie proberen te zeggen alleen dat gevoel zit zo diep.
ik weet niet zo goed hoe daarmee om te gaan.
mischien ook hier wel het gevoel bang dat zij mij laat vallen,en dat ik daarom maar boos op haar ben,om de angst niet te hoeven voelen?
Dat je het voorlopig nog niet had geweten....Wat voor verschil maakt dat? Is de actie die zij heeft ondernomen daardoor uit andere bedoelingen voortgekomen? Is hij daardoor stiekem geworden?
Ik begrijp dat je niet weet hoe je daarmee om moet gaan. Het kan inderdaad heel goed zo zijn dat je het makkelijker vindt om boos te zijn dan toe te geven aan de (irreële) angst die je hebt. Zou deze situatie juist niet een heel mooi aangrijpingspunt zijn om (een deel van) de behandeling op te baseren?
Wat voor therapie krijg je eigenlijk van haar? Is misschien wel handig om even te vermelden.
maandag 26 september 2011 om 18:09
quote:annie87 schreef op 26 september 2011 @ 18:03:
ben ik overdreven in mijn reacties enz?Ja, maar dat is niet erg. Zolang je er iets mee doet en zelf leert zien dat het een overdreven reactie is. Zodra je dat zelf in de gaten gaat krijgen kun je er ook (met hulp) verandering in gaan brengen. Je begint je eigen gedachtenprocessen te leren kennen.
ben ik overdreven in mijn reacties enz?Ja, maar dat is niet erg. Zolang je er iets mee doet en zelf leert zien dat het een overdreven reactie is. Zodra je dat zelf in de gaten gaat krijgen kun je er ook (met hulp) verandering in gaan brengen. Je begint je eigen gedachtenprocessen te leren kennen.
maandag 26 september 2011 om 18:13
Dat is ook véél makkelijker gezegd dan gedaan.
Overdreven in je reactie op je psycholoog bedoel je?
Een beetje wel vind ik. Aan de ene kant begrijp ik wel dat je het vervelend vind dat ze achter jouw rug om dingen doet, terwijl jij daar in je verleden juist om gekwetst bent en om die reden bij haar loopt.
Aan de andere kant vind ik het wel overdreven. Om de reden die ik eerder schreef: ze doet dit vanuit haar professie en het heeft ook niet zo veel te maken met stiekem doen. Vanuit professie praten docenten bijv. ook onderling over hun leerlingen, zo zit dat gewoon.
Je betrekt het in mijn ogen teveel op jezelf en daarom reageer je zo heftig. En het leidt ook af, want jij loopt bij haar omdat je problemen hebt en die zouden opgelost moeten worden. Maar nu je van haar telefoontje een 'drama' gaat maken, hoef je dus niet over jouw issues te praten.
Overdreven in je reactie op je psycholoog bedoel je?
Een beetje wel vind ik. Aan de ene kant begrijp ik wel dat je het vervelend vind dat ze achter jouw rug om dingen doet, terwijl jij daar in je verleden juist om gekwetst bent en om die reden bij haar loopt.
Aan de andere kant vind ik het wel overdreven. Om de reden die ik eerder schreef: ze doet dit vanuit haar professie en het heeft ook niet zo veel te maken met stiekem doen. Vanuit professie praten docenten bijv. ook onderling over hun leerlingen, zo zit dat gewoon.
Je betrekt het in mijn ogen teveel op jezelf en daarom reageer je zo heftig. En het leidt ook af, want jij loopt bij haar omdat je problemen hebt en die zouden opgelost moeten worden. Maar nu je van haar telefoontje een 'drama' gaat maken, hoef je dus niet over jouw issues te praten.
