Ms. perfect? u there?

Beste lezers,



De afgelopen jaren hebben duidelijk littekens achtergelaten op het gebied van relaties. Aangezien ik hier nooit echt een kei in was, maar wel de behoefte had wil ik jullie graag de volgende situatie voorleggen en om raad/advies vragen.



Een aantal jaar geleden toen ik bij defensie ben gaan werken, was ik vrijgezel en helemaal klaar voor het avontuur dat mij te wachten stond. Hetgeen wat ik me niet realiseerde is dat de lading die je bij dit beroep meeneemt niet voor iedereen zo makkelijk te behappen is. Tijdens mijn leer perioden en oefen perioden waren er natuurlijk de reguliere stapavonden en heb ik hier ook met grote regelmaat aan deelgenomen.

Dit hield tevens in dat je veelal in contact kwam met lokale dames en een aantal vonden ons dan ook zeer interessant. Nu was ik natuurlijk al deze tijd wel op zoek naar een vaste relatie, maar begreep ik zelf ook wel dat het met de constante onzekerheid in deze periode (m.b.t. uitzendingen) dit geen makkelijke taak was.



Maar na een geruime periode van deze dames van korte duur was ik toch echt toe aan iemand waar ik 's avonds bij thuis kan komen en alles mee kan delen. Ik heb diezelfde avond nog besloten om het roer om te gooien en i.p.v. de manier waarop het nu ging iets permanents te zoeken. En dit hield in mijn ogen ook in niet meer in te gaan op bepaalde voorstellen.



Nu, 3 jaar later, heb ik het gevoel dat het er voor mij niet inzit. Ik ben afgelopen zomer van baan gewisseld nadat de bezuinigingen ook bij mij zijn tol hadden geeist en ik ben momenteel werkzaam bij de politie. Nu ben ik dus dagelijks op straat of op bureau te vinden en zul je mij altijd met een lach tegenkomen. Maar, diep van binnen heb ik het gevoel dat ik iets/iemand mis. Nu heeft dit beroep nog een heel groot nadeel, en dat is dat stappen/uitgaan in het gebied waar ik werkzaam ben bijna onmogelijk is geworden aangezien ik in een gedeelte van Nederland woon waar iedereen elkaar zowaar kent en het dus geen slim idee is om als agent gezellig tussen een groep feestgangers te gaan staan die je de week daarvoor nog mee naar het bureau hebt genomen. Dit neemt niet weg dat ik wel degelijk in andere regio's zo nu en dan op stap ga en hier ook zeker wel succes kan boeken, maar hier dus geen behoefte aan heb.



Momenteel ben ik een van de weinige binnen mijn vriendenkring die geen relatie heeft en dit heeft mij eigenlijk nooit echt veel gedaan totdat we afgelopen winter op wintersport vakantie zijn gegaan. Alle vrienden hadden hun vriendin mee, en het was natuurlijk stik gezellig, maar toch heeft het eenzame gevoel me hierna niet meer losgelaten. Dit vind ikzelf nogal frapant aangezien ik weet dat mijn vrienden & famillie alles voor me doen en ik ook alles bij ze kwijt kan, maar toch mis je iemand die nog iets dichterbij is. Dit gevoel zorgt ervoor dat ik hier nu zit met een brok in mijn keel en het gevoel dat een koude wind ervoor zorgt dat ik onder de kippenvel zit.



Ik heb zelf het gevoel dat het probleem bij mij ligt aangezien ik steevast te horen krijg dat ik te lief/rustig ben. Na de periode waarin ik goed los ben gegaan tijdens mijn militaire dienst ben ik dus heel erg veranderd in de manier waarop ik met mensen om ga. Voorheen kon ik door een grote mond en macho gedrag veel voor elkaar krijgen. Nu heb ik het gevoel dat "normaal" omgaan met mensen en dames op een respectvolle manier te behandelen blijkbaar niet gewaardeerd word. Laat ik het anders verwoorden, "Ik hoop dat ik binnenkort iemand ontmoet die mij weer opwarmd, en ik haar; mij het gevoel geeft dat ik ook nog ergens voor thuiskom; en last but not least, mijn leven het genieten weer waard wordt".



Zoals jullie hierboven kunnen lezen ben ik geen ster in verhalen schrijven en is dit gewoon een poging om het van me af te schrijven. Ik zou het zeer waarderen als er iets nutigs in de onderstaande reactie komt te staan en zo niet, dan ben ik het in iedergeval kwijt

In iedergeval allemaal bedankt voor de reacties zover.



Om maar meteen alle vragen te beantwoorden:

#nastik: Aangezien ik hierdoor juist onder de mensen wil zijn, ben ik meer weg als thuis. Zo fitness ik op de maandag, woensdag en de vrijdag en voetbal ik op de dinsdag, donderdag en zaterdag. Daarnaast ben ik in de zomermaanden ook operator (bestuurder boot en/of waterscooter) bij de reddingsbrigade/strandwacht. Stappen doe ik zoals ik al aangaf ook regelmatig buiten mijn eigen regio, maar loop hier tegen dezelfde problemen aan. Wat ik bedoelde met niet waarderen bedoelde ik miscchien meer op het feit dat alles dat toehapt niet geïnteresseerd is in een relatie, maar meer in een leuke avond.



@Ienimimi: Sorry, maar is geen contact advertentie internet dating is inderdaad iets waar ik nog niet over heb nagedacht..misschien het proberen waard?



@Nouevenniet: Zal het morgenavond is voorstellen bij een van de dames.



@xalliesuper: waar was je dan al die tijd?

@snormel: Nou ik probeer het niet zozeer via stappen te vinden, maar das een de weinige manieren om snel veel nieuwe mensen te leren kennen.... Alleen nu kom ik tijdens deze avonden bijna alleen maar mensen tegen die met een andere mindset van de avond genieten.



Heb je misschien concrete tips over waar ik het dan móet zoeken?

@nola: Je reactie klinkt erg wijs, maar een bijrol zal ze nooit hebben. Als ik er voor ga dan is het ook de volle 100%. Dat is hoe ik alles doe/probeer te doen. Maar uit je reactie valt af te lezen dat je vanuit mijn schrijven het gevoel bekruipt dat ik momenteel geen rust heb?



@xalliesuper: Geen idee, kroop net onder een steen vandaan.



@ladytravellerincyber: Ik heb geen flauw idee waar ik zou moeten beginnen



@nouevenniet: Is misschien het proberen waard



@xalliesuper: Prik maar een datum