Psyche
alle pijlers
POWERVROUWEN!
vrijdag 14 oktober 2011 om 20:35
Een topic voor en door vrouwen die vanuit een diep dal naar een hoge berg zijn geklommen vanuit hun eigen kracht! 
Iedere vrouw die zich aangesproken voelt, die zich herkent in de topictitel en een POSITIEVE bijdrage wil leveren, voor haarzelf en/of voor anderen, is welkom.
'Powerwoman' staat voor een vrouw die de moed en de kracht heeft om uit een dal te komen, ongeacht de diepte van het dal en het soort dal, met wiens hulp dan ook. Een vrouw die weet waar haar kracht ligt en die niet schroomt om die kracht in te zetten, ook al maakt ze een moeilijke tijd door. De kracht dus die getoond is ten tijde van moeilijke, pittige of eenzame tijden, maar zeker ook tijdens mooie, liefdevolle of zelf-overstijgende momenten.
Veel lieve dames hebben een powervrouw in hun leven (gehad); prachtig om te lezen. Maar wat hebben jullie zelf aan lessen eruit gehaald, wat heeft het jullie gebracht, hoe ga jij om met een moeilijke situatie, met verdriet, boosheid, etc.?
Welke associaties hebben de powervrouwen hier bij dat woord, voel jij je een powervrouw, of in hoeverre ben je zelf in je proces een powervrouw te worden? Ervaringen zijn welkom, wijsheden daarop gebaseerd ook. Steun, reacties vanuit je hart zijn welkom. Oprechtheid, vanuit je eigen beleving, de leuke en minder leuke dingen des levens, maar..... wel positief bedoelend richting anderen en het topic an sich. Deel het met ons, deel je kracht!
Dat het maar een enorm positief topic mag worden, met inspirerende teksten en mooie verhalen!
Iedere vrouw die zich aangesproken voelt, die zich herkent in de topictitel en een POSITIEVE bijdrage wil leveren, voor haarzelf en/of voor anderen, is welkom.
'Powerwoman' staat voor een vrouw die de moed en de kracht heeft om uit een dal te komen, ongeacht de diepte van het dal en het soort dal, met wiens hulp dan ook. Een vrouw die weet waar haar kracht ligt en die niet schroomt om die kracht in te zetten, ook al maakt ze een moeilijke tijd door. De kracht dus die getoond is ten tijde van moeilijke, pittige of eenzame tijden, maar zeker ook tijdens mooie, liefdevolle of zelf-overstijgende momenten.
Veel lieve dames hebben een powervrouw in hun leven (gehad); prachtig om te lezen. Maar wat hebben jullie zelf aan lessen eruit gehaald, wat heeft het jullie gebracht, hoe ga jij om met een moeilijke situatie, met verdriet, boosheid, etc.?
Welke associaties hebben de powervrouwen hier bij dat woord, voel jij je een powervrouw, of in hoeverre ben je zelf in je proces een powervrouw te worden? Ervaringen zijn welkom, wijsheden daarop gebaseerd ook. Steun, reacties vanuit je hart zijn welkom. Oprechtheid, vanuit je eigen beleving, de leuke en minder leuke dingen des levens, maar..... wel positief bedoelend richting anderen en het topic an sich. Deel het met ons, deel je kracht!
Dat het maar een enorm positief topic mag worden, met inspirerende teksten en mooie verhalen!
zaterdag 15 oktober 2011 om 07:12
Hallo kanjers!
Ik las de topictitel, en iets zei me: meid dat ben jij ook!
In het kort mijn verhaal:
Van mijn 6e tot mijn 12e sexueel misbruikt, een ex die het nodig vond om € 22.000 schuld op mijn naam te maken... Nodige therapie gehad om met mijn incestverleden om te kunnen gaan. En nu: een prachtgezin met 2 mooie lieve kinderen, en de beste man die ik maar wensen kan! Vorige week de laatste termijn van de schuld betaald (is me gelukt door 2 banen), ik kan een baan opzeggen, weer gaan genieten van alles in het leven! De herfst, de bladeren die knisperen onder m'n voeten, mijn 2 oogappeltjes, mijn leuke huis...kortom: ik kan weer ademhalen!
Ik las de topictitel, en iets zei me: meid dat ben jij ook!
In het kort mijn verhaal:
Van mijn 6e tot mijn 12e sexueel misbruikt, een ex die het nodig vond om € 22.000 schuld op mijn naam te maken... Nodige therapie gehad om met mijn incestverleden om te kunnen gaan. En nu: een prachtgezin met 2 mooie lieve kinderen, en de beste man die ik maar wensen kan! Vorige week de laatste termijn van de schuld betaald (is me gelukt door 2 banen), ik kan een baan opzeggen, weer gaan genieten van alles in het leven! De herfst, de bladeren die knisperen onder m'n voeten, mijn 2 oogappeltjes, mijn leuke huis...kortom: ik kan weer ademhalen!
zaterdag 15 oktober 2011 om 10:29
zaterdag 15 oktober 2011 om 14:16
voor Koetie. En waarom zou jij geen powervrouw zijn? Jouw powermoeder heeft vast ook een powerdochter grootgebracht!
Hé Kalliope, ook aanwezig! Ik was je in de OP even vergeten. Sorry daarvoor, maar dat komt omdat ik je in dat andere topic niet meer gezien heb op de laatste pagina's. Maar wel begrijpelijk hoor! Precies wat je zegt: het was een herhaling van zetten. En nu doet iemand er nog een schepje bovenop ook...
Inmiddels heb ik de OP uitgebreid aangepast. Ik heb al jullie teksten van dit topic erin verwerkt. Wat jullie vinden dat een powervrouw is, hoe jullie tegen dit topic aankijken: alles staat erin.
Op- of aanmerkingen? Laat maar horen, dan pas ik het aan.
@BellyButton: voor jou, voor het openlijk delen hier en voor de wijze hoe jij ermee omgaat.
@Dibbes en Diaantje: hebben jullie misschien nog een ervaring wat jullie zélf tot powervrouw maakt? Of hoe sta je nu zelf in het leven?
Hé Kalliope, ook aanwezig! Ik was je in de OP even vergeten. Sorry daarvoor, maar dat komt omdat ik je in dat andere topic niet meer gezien heb op de laatste pagina's. Maar wel begrijpelijk hoor! Precies wat je zegt: het was een herhaling van zetten. En nu doet iemand er nog een schepje bovenop ook...
Inmiddels heb ik de OP uitgebreid aangepast. Ik heb al jullie teksten van dit topic erin verwerkt. Wat jullie vinden dat een powervrouw is, hoe jullie tegen dit topic aankijken: alles staat erin.
Op- of aanmerkingen? Laat maar horen, dan pas ik het aan.
@BellyButton: voor jou, voor het openlijk delen hier en voor de wijze hoe jij ermee omgaat.
@Dibbes en Diaantje: hebben jullie misschien nog een ervaring wat jullie zélf tot powervrouw maakt? Of hoe sta je nu zelf in het leven?
zaterdag 15 oktober 2011 om 14:21
Ach LaRouge, wat fijn dat je dit schrijft. Alleen dát al zal voor jou de deur nóg verder open zetten. En al waait ie af en toe weer dicht, je weet nu dat hij in ieder geval op kán, het zit niet vastgeroest of wat dan ook. Ik ken jouw verhaal niet, dat hoef je natuurlijk ook niet opnieuw te delen. Maar het is al fijn dat je ook elders je verhaal al kwijt kon.
En fijn dat je emotioneel bent, dan stroomt het in ieder geval.
En fijn dat je emotioneel bent, dan stroomt het in ieder geval.
zaterdag 15 oktober 2011 om 14:23
Heel snel even OP gelezen. Sta op het punt om weg te gaan.
Misschien vinden jullie het prettig als ik me nog even voorstel, vandaag of morgen. Of jullie moeten meegelezen hebben ergens en mij al 'kennen'.
Wat laatst een paar keer in mijn gedachten naar boven kwam, is dat mijn moeder niet zozeer een powervrouw is.
Het is een hele toegewijde vrouw die haar uiterste best heeft gedaan om ons een goede jeugd te geven. Wat ook gelukt is. Ik realiseer me dat ik in een luxe positie zit daarmee.
Maar ze is erg onzeker in van alles. Vraagt bevestiging aan mijn vader, aan mijn broers en mij.
Soms leer ik sterke vrouwen kennen en denk: Had mijn moeder daar maar een beetje van. Want ik vraag haar niet vaak om raar. Omdat die raad dan toch een beetje vanuit angst gevormd is.
En dat is jammer want ik heb best wat in me, talenten en dat soort dingen maar als ik de wereld betreed met veel onzekerheid, dan komt dat er niet uit.
Maar ik moet nu weg. Misschien schrijf ik later verder hierover.
Misschien vinden jullie het prettig als ik me nog even voorstel, vandaag of morgen. Of jullie moeten meegelezen hebben ergens en mij al 'kennen'.
Wat laatst een paar keer in mijn gedachten naar boven kwam, is dat mijn moeder niet zozeer een powervrouw is.
Het is een hele toegewijde vrouw die haar uiterste best heeft gedaan om ons een goede jeugd te geven. Wat ook gelukt is. Ik realiseer me dat ik in een luxe positie zit daarmee.
Maar ze is erg onzeker in van alles. Vraagt bevestiging aan mijn vader, aan mijn broers en mij.
Soms leer ik sterke vrouwen kennen en denk: Had mijn moeder daar maar een beetje van. Want ik vraag haar niet vaak om raar. Omdat die raad dan toch een beetje vanuit angst gevormd is.
En dat is jammer want ik heb best wat in me, talenten en dat soort dingen maar als ik de wereld betreed met veel onzekerheid, dan komt dat er niet uit.
Maar ik moet nu weg. Misschien schrijf ik later verder hierover.
zaterdag 15 oktober 2011 om 15:07
quote:Moonlight82 schreef op 15 oktober 2011 @ 14:29:
Overigens is mijn oma geen makkelijke vrouw en hebben haar dochters (mijn moeder dus ook) het daar ook wel moeilijk mee (gehad).
Maar ze zijn niet allemaal zo onzeker als mijn moeder.Moonlight, dat herken ik wel als ik naar mijn zus kijk. Wij zijn in hetzelfde gezin opgegroeid en toch gaan we allebei heel anders om met dingen en hebben onze levens een hele verschillende richting. Ik denk altijd dat ook karakter/positie binnen een gezin meespeeld in het verwerken/omgaan van/met situaties.
Overigens is mijn oma geen makkelijke vrouw en hebben haar dochters (mijn moeder dus ook) het daar ook wel moeilijk mee (gehad).
Maar ze zijn niet allemaal zo onzeker als mijn moeder.Moonlight, dat herken ik wel als ik naar mijn zus kijk. Wij zijn in hetzelfde gezin opgegroeid en toch gaan we allebei heel anders om met dingen en hebben onze levens een hele verschillende richting. Ik denk altijd dat ook karakter/positie binnen een gezin meespeeld in het verwerken/omgaan van/met situaties.
Je gelijk halen is als achteruit lopen om te bewijzen waar je bent geweest.
zaterdag 15 oktober 2011 om 15:29
LaRouge, ook ik herken wat je zegt, mijn familie (broer en ouders) gaan heel anders om met problemen/tegenslagen in het leven. Ik ben heel open en praat over wat me dwars zit. De rest van het gezin is heel gesloten, zijn echte binnenvetters. Ik ben de jonkie van het stel, en heb gezien wat geslotenheid kan doen, ook binnen de relatie van mijn ouders. Ik kan openheid altijd heel erg waarderen, maar heb bij mijn ouders nooit echt het gevoel gehad dat ik met mijn 'problemen' daar terecht kon.
Maar gelukkig, waren er altijd andere mensen om me heen bij wie ik mijn ei kwijt kon!
Maar gelukkig, waren er altijd andere mensen om me heen bij wie ik mijn ei kwijt kon!
zaterdag 15 oktober 2011 om 15:55
@Moonlight: Je schrijft dat je moeder naar jouw idee geen powervrouw is. Met haar tools in haar tijd heeft ze gedaan wat ze kon, zoals je zegt. Het is al goed van jou dat je voelt dat jij door haar/de opvoeding (zonder dat er sprake is van schuld) onzeker bent geworden. Let op het woordje 'geworden', want zo ben je niet geboren. Je was toen nog 'schoon' als het ware. Weliswaar met je eigen karaktertrekken, maar wel zonder aangeleerde patronen. En iets wat je gewórden bent, want aangeleerd is, door opvoeding/buitenaf, kan ook weer afgeleerd worden.
Het is niet fijn voor je Moonlight dat je geen advies kunt vragen aan je moeder. Misschien draaien de rollen langzaam een beetje om, als je moeder ziet hoe goed jij ermee omgaat. Dan 'kopieert' ze jouw gedrag misschien wel en verandert ze in een meer sterke vrouw. Goed voorbeeld doet goed volgen.
En het mooie is dat powervrouwen dit beseffen, dat ze alles in zich hebben om er iets van te maken en een goed voorbeeld te geven, ze kunnen er dus ook mee aan de slag. Of het zal slagen? Geen idee, maar je weet dat je zelf verantwoordelijk bent voor hoe je dit in gaat vullen.
Moonlight, zoals jouw oma jouw moeder en haar zussen heeft opgevoed en bepaalde dingen heeft doorgegeven, zo heeft je moeder dat ook naar jou gedaan. Het gaat van generatie op generatie. Maar jíj kan degene zijn die daar een stokje voor kan steken, zoals je ziet. Want zoals je zelf al zegt: je hebt veel talenten in je. Tuurlijk heb je die en die kun je allemaal inzetten! Met onzekerheid bereik je het inderdaad niet. Maar dat je dit beseft, geeft je meteen een opening om er iets mee te kunnen! You go girl!
Het is niet fijn voor je Moonlight dat je geen advies kunt vragen aan je moeder. Misschien draaien de rollen langzaam een beetje om, als je moeder ziet hoe goed jij ermee omgaat. Dan 'kopieert' ze jouw gedrag misschien wel en verandert ze in een meer sterke vrouw. Goed voorbeeld doet goed volgen.
En het mooie is dat powervrouwen dit beseffen, dat ze alles in zich hebben om er iets van te maken en een goed voorbeeld te geven, ze kunnen er dus ook mee aan de slag. Of het zal slagen? Geen idee, maar je weet dat je zelf verantwoordelijk bent voor hoe je dit in gaat vullen.
Moonlight, zoals jouw oma jouw moeder en haar zussen heeft opgevoed en bepaalde dingen heeft doorgegeven, zo heeft je moeder dat ook naar jou gedaan. Het gaat van generatie op generatie. Maar jíj kan degene zijn die daar een stokje voor kan steken, zoals je ziet. Want zoals je zelf al zegt: je hebt veel talenten in je. Tuurlijk heb je die en die kun je allemaal inzetten! Met onzekerheid bereik je het inderdaad niet. Maar dat je dit beseft, geeft je meteen een opening om er iets mee te kunnen! You go girl!
zaterdag 15 oktober 2011 om 16:14
@LaRouge: als eerste een voor jouw traantjes. Het is ook zó waar dat je altijd een dochter zult blijven, ongeacht je leeftijd en je eigen positie als oma of moeder.
Wat verdrietig dat je jeugd niet was zoals het hoorde en dat je eigenlijk geen kind kon zijn door alles wat je mee hebt gemaakt. Misschien maakt dat ook wel dat je het kind-zijn op andere momenten, op latere leeftijd, terugverlangt.
Wellicht ook logisch dat je dan foute mannen aantrekt, je verlangt iets wat je hebt gemist en dat maakt je kwetsbaar. Foute mannen voelen dat feilloos aan. En toch, ondanks die situatie, heeft het je toch iets moois gebracht. Soms zijn dingen nodig in je leven om iets anders te bereiken, hoe ironisch het ook is.
Zoals nu ook weer, je wordt oma. En juist dat opent voor jou weer iets: het raakt iets bij je van binnen aan, waardoor je er weer aan kunt werken. Je hebt wel dingen weggestopt, maar het komt er toch altijd uit. En hoe ellendig dat ook voelt, ook lichamelijk nog eens problemen schrijf je, toch is het een positief iets.
Jij schrijft dat jij de patronen van vroeger doorbroken hebt richting je dochter. Dat is geweldig! Zoiets schreef ik net ook bij Moonlight. Het gaat van generatie op generatie, totdat iemand het anders doet. Jouw moeder had niet de juiste handvatten, dus het powervrouw zijn kwam misschien niet naar de oppervlakte, maar toch heb je er iets van meegekregen blijkbaar.
Zij kon niet bij haar gevoel, vanwege haar verleden. Jij ook niet schrijf je, met je maskers naar de buitenwereld. Toch ben jij al verder dan je moeder ooit was. En misschien moet je opnieuw even kind worden, terug naar de bron, om te zien en te voelen wat je dwars zit. En dan verdwijnen die maskers vanzelf.
Je schrijft ook nog dat je zus en jij weliswaar in hetzelfde gezin opgegroeid zijn, maar toch anders omgaan met dingen. En dat je denkt dat karakter/positie binnen een gezin meespelen in het verwerken/omgaan van/met situaties.
Dat speelt zeker mee. Ken je de term Familieopstellingen, of Psychodynamica? Dat gaat o.a. over hoe je gevormd wordt door de plaats in de kinderrij. Zelf ben ik de jongste en een nakomertje. Mijn oudste broer is 54, ik ben 36. Daar tussen zitten nog 5 kinderen. Hoewel we dezelfde ouders hebben, hebben we toch een verschillende opvoeding gehad, in verschillende decennia. Díe feiten, ik bedoel de plaats in de kinderrij e.d., spelen een grote rol, die dan tegelijkertijd een effect hebben hoe je karakter zicht vormt bij een al aanwezig (aangeboren) karakter. Het 'nurture or nature' principe dus.
Wanneer word je trouwens oma?
Wat verdrietig dat je jeugd niet was zoals het hoorde en dat je eigenlijk geen kind kon zijn door alles wat je mee hebt gemaakt. Misschien maakt dat ook wel dat je het kind-zijn op andere momenten, op latere leeftijd, terugverlangt.
Wellicht ook logisch dat je dan foute mannen aantrekt, je verlangt iets wat je hebt gemist en dat maakt je kwetsbaar. Foute mannen voelen dat feilloos aan. En toch, ondanks die situatie, heeft het je toch iets moois gebracht. Soms zijn dingen nodig in je leven om iets anders te bereiken, hoe ironisch het ook is.
Zoals nu ook weer, je wordt oma. En juist dat opent voor jou weer iets: het raakt iets bij je van binnen aan, waardoor je er weer aan kunt werken. Je hebt wel dingen weggestopt, maar het komt er toch altijd uit. En hoe ellendig dat ook voelt, ook lichamelijk nog eens problemen schrijf je, toch is het een positief iets.
Jij schrijft dat jij de patronen van vroeger doorbroken hebt richting je dochter. Dat is geweldig! Zoiets schreef ik net ook bij Moonlight. Het gaat van generatie op generatie, totdat iemand het anders doet. Jouw moeder had niet de juiste handvatten, dus het powervrouw zijn kwam misschien niet naar de oppervlakte, maar toch heb je er iets van meegekregen blijkbaar.
Zij kon niet bij haar gevoel, vanwege haar verleden. Jij ook niet schrijf je, met je maskers naar de buitenwereld. Toch ben jij al verder dan je moeder ooit was. En misschien moet je opnieuw even kind worden, terug naar de bron, om te zien en te voelen wat je dwars zit. En dan verdwijnen die maskers vanzelf.
Je schrijft ook nog dat je zus en jij weliswaar in hetzelfde gezin opgegroeid zijn, maar toch anders omgaan met dingen. En dat je denkt dat karakter/positie binnen een gezin meespelen in het verwerken/omgaan van/met situaties.
Dat speelt zeker mee. Ken je de term Familieopstellingen, of Psychodynamica? Dat gaat o.a. over hoe je gevormd wordt door de plaats in de kinderrij. Zelf ben ik de jongste en een nakomertje. Mijn oudste broer is 54, ik ben 36. Daar tussen zitten nog 5 kinderen. Hoewel we dezelfde ouders hebben, hebben we toch een verschillende opvoeding gehad, in verschillende decennia. Díe feiten, ik bedoel de plaats in de kinderrij e.d., spelen een grote rol, die dan tegelijkertijd een effect hebben hoe je karakter zicht vormt bij een al aanwezig (aangeboren) karakter. Het 'nurture or nature' principe dus.
Wanneer word je trouwens oma?
zaterdag 15 oktober 2011 om 16:16
En Moonlight: je schrijft "Misschien vinden jullie het prettig als ik me nog even voorstel, vandaag of morgen. Of jullie moeten meegelezen hebben ergens en mij al 'kennen'."
Hoewel ik je hier en daar wel gelezen heb, ken ik niet je hele verhaal. Maar intussen heb je hier in dit topic tussen de regels door heel veel verteld. Misschien is dat voldoende? Maar dat moet je natuurlijk helemaal zelf invullen.
Hoewel ik je hier en daar wel gelezen heb, ken ik niet je hele verhaal. Maar intussen heb je hier in dit topic tussen de regels door heel veel verteld. Misschien is dat voldoende? Maar dat moet je natuurlijk helemaal zelf invullen.
zaterdag 15 oktober 2011 om 16:20
@Bellybutton: Jij hebt dus ook ervaren hoe andere gezinsleden anders omgaan met situaties. Ik vind het wel typisch dat 'wij' jonkies van het gezin, veel opener zijn dan onze oudere broer(s) en zus(sen).
Als je zelf heel open bent, kunnen ouders daar vaak niets mee. Ze schrikken er bijna van, als het ware. Heel herkenbaar.
Fijn in ieder geval dat je toch elders je verhaal kwijt kon! Dat heeft je eveneens gevormd en ervoor gezorgd dat je toch kon knokken op het moment dat het nodig was!
Als je zelf heel open bent, kunnen ouders daar vaak niets mee. Ze schrikken er bijna van, als het ware. Heel herkenbaar.
Fijn in ieder geval dat je toch elders je verhaal kwijt kon! Dat heeft je eveneens gevormd en ervoor gezorgd dat je toch kon knokken op het moment dat het nodig was!
zaterdag 15 oktober 2011 om 16:24
quote:molly74 schreef op 15 oktober 2011 @ 14:16:
voor Koetie. En waarom zou jij geen powervrouw zijn? Jouw powermoeder heeft vast ook een powerdochter grootgebracht!
Misschien iets later, ik ben nog lang niet uit m'n dal!
Maar ik ben supertrots op mijn supermoeder dat ze tóch gescheiden is en eindelijk voor haarzelf gekozen heeft. Het was een diep dal voor haar maar ik heb haar nog nooit zo gelukkig gezien. Nieuwe vriend, nieuwe vrienden, meer zelfvertrouwen, meer doelen en dingen die ze wilt doen. Gewoon super!
voor Koetie. En waarom zou jij geen powervrouw zijn? Jouw powermoeder heeft vast ook een powerdochter grootgebracht!
Misschien iets later, ik ben nog lang niet uit m'n dal!
Maar ik ben supertrots op mijn supermoeder dat ze tóch gescheiden is en eindelijk voor haarzelf gekozen heeft. Het was een diep dal voor haar maar ik heb haar nog nooit zo gelukkig gezien. Nieuwe vriend, nieuwe vrienden, meer zelfvertrouwen, meer doelen en dingen die ze wilt doen. Gewoon super!
zaterdag 15 oktober 2011 om 16:34
Molly74, ik heb dat zeer zeker gemerkt! Over problemen als puber werd niet gesproken, eigenlijk alleen over koetjes en kalfjes. Dat is ook de reden dat ik ook pas met mijn moeder over het misbruik heb kunnen praten toen ik zwanger was van mijn oudste. Ook toen kwam er nauwelijks reactie..
Nu met mijn nog jonge kinderen pak ik het al heel anders aan, ik ben open naar mijn kinderen, en zij naar mij. Ook al zijn ze pas zes en vier, ze weten dat ze met alles, klein of groot bij hun mama kunnen aankloppen. En dat ze dat ook (nu al) doen, maakt mij een rijk mens!
Nu met mijn nog jonge kinderen pak ik het al heel anders aan, ik ben open naar mijn kinderen, en zij naar mij. Ook al zijn ze pas zes en vier, ze weten dat ze met alles, klein of groot bij hun mama kunnen aankloppen. En dat ze dat ook (nu al) doen, maakt mij een rijk mens!
zaterdag 15 oktober 2011 om 16:49
Koetie, misschien ben je nu nog een 'powermeisje' en ben je nog aan het groeien. Fijn dat je zo trots bent op je supermoeder. Zij is vast een goed voorbeeld voor je, waarmee je dan ook kampt!
Moonlight: rustig aan, adem in, adem uit. Dat is de reden dat ik nooit op zaterdag ga winken. Of beter gezegd: ik winkel nooit!
Bellybutton: ik vind het zo triest dat je dat hebt moeten meemaken, en dat je dit niet bij je moeder kwijt kon. Zelfs niet toen je zwanger was, ik kan me geen voorstelling maken van hoe dát gevoeld moet hebben.... Maar wat ongelofelijk knap van je dat je dat patroon doorbroken hebt en aan je kinderen iets heel anders meegeeft!
Moonlight: rustig aan, adem in, adem uit. Dat is de reden dat ik nooit op zaterdag ga winken. Of beter gezegd: ik winkel nooit!
Bellybutton: ik vind het zo triest dat je dat hebt moeten meemaken, en dat je dit niet bij je moeder kwijt kon. Zelfs niet toen je zwanger was, ik kan me geen voorstelling maken van hoe dát gevoeld moet hebben.... Maar wat ongelofelijk knap van je dat je dat patroon doorbroken hebt en aan je kinderen iets heel anders meegeeft!
