Psyche
alle pijlers
blegh
maandag 17 oktober 2011 om 14:28
Blegh blegh blegh.
Ik weet niet wat er met mij aan de hand is, maar het enige wat ik op dit moment lijk te kunnen is janken.
Het ging zo goed met me. Ik was bovenop mijn ellendige relatie. Nieuwe baan ging zo goed. Met de kinderen gaat het gelukkig goed, maar ik kan om 1 of andere reden niet ophouden met janken.
Het begon een paar dagen terug. Ik werd door iets wat ik zag geraakt, en kreeg tranen. Haha, het is wel lekker vaag, maar ik schrijf zoals ik het voel. Vanaf dat moment is het eigenlijk nauwelijks meer opgehouden (behalve het ene lachmoment van aardbei hier op het forum )
Ik begreep het niet, want ik voelde me niet verdrietig, ik had niks om over te huilen, geen last van zelfmedelijden zoals ik dat had na de breuk van mijn relatie maar ik kon niet stoppen. En nu denk ik dat ik weldegelijk verdriet heb. Mijn ex was hier gisteren om de kleine terug te brengen waar ik zo een waanzinnig misselijk gevoel van over heb gehouden dat ik het contact volledig gestopt heb buiten de kleine om. Ik was nog vriendelijk, ik stond hem nog te woord, maar na gisteren heb ik besloten dat ook niet meer te doen. Het was net een druppel denk ik.
Mijn werk lijk ik grip te verliezen. Dingen gaan niet zoals ik wil. Het is nogal solistisch en de consequenties groot als er iets misgaat (op het gebied van afrekening van functioneren). Ik kan dat normaal gesproken heel goed hebben, maar nu wordt alles teveel.
Ik kom er wel weer doorheen, zoals ik altijd doe, maar soms mis ik een schouder om om te steunen. Iemand die me weer even de goede weg opwijst, weer wat moed inspreekt. Even wat input die constructief positief is.
Misschien moet ik gewoon ongesteld worden of zo...
Wat wil ik met dit topic? Eigenlijk niet zo veel. Beetje van me aflullen.
Ik weet niet wat er met mij aan de hand is, maar het enige wat ik op dit moment lijk te kunnen is janken.
Het ging zo goed met me. Ik was bovenop mijn ellendige relatie. Nieuwe baan ging zo goed. Met de kinderen gaat het gelukkig goed, maar ik kan om 1 of andere reden niet ophouden met janken.
Het begon een paar dagen terug. Ik werd door iets wat ik zag geraakt, en kreeg tranen. Haha, het is wel lekker vaag, maar ik schrijf zoals ik het voel. Vanaf dat moment is het eigenlijk nauwelijks meer opgehouden (behalve het ene lachmoment van aardbei hier op het forum )
Ik begreep het niet, want ik voelde me niet verdrietig, ik had niks om over te huilen, geen last van zelfmedelijden zoals ik dat had na de breuk van mijn relatie maar ik kon niet stoppen. En nu denk ik dat ik weldegelijk verdriet heb. Mijn ex was hier gisteren om de kleine terug te brengen waar ik zo een waanzinnig misselijk gevoel van over heb gehouden dat ik het contact volledig gestopt heb buiten de kleine om. Ik was nog vriendelijk, ik stond hem nog te woord, maar na gisteren heb ik besloten dat ook niet meer te doen. Het was net een druppel denk ik.
Mijn werk lijk ik grip te verliezen. Dingen gaan niet zoals ik wil. Het is nogal solistisch en de consequenties groot als er iets misgaat (op het gebied van afrekening van functioneren). Ik kan dat normaal gesproken heel goed hebben, maar nu wordt alles teveel.
Ik kom er wel weer doorheen, zoals ik altijd doe, maar soms mis ik een schouder om om te steunen. Iemand die me weer even de goede weg opwijst, weer wat moed inspreekt. Even wat input die constructief positief is.
Misschien moet ik gewoon ongesteld worden of zo...
Wat wil ik met dit topic? Eigenlijk niet zo veel. Beetje van me aflullen.
maandag 17 oktober 2011 om 14:33
Ik gok op PMS. Dan huil ik al om een vlieg die zich vliegend tegen een helm van een motorrijder stort Het journaal grijpt me dan ook heel erg aan. En verder is nuets leuk, lekker, gezellig of de moeite waard
Duurt een weekje, is het weer klaar
(had het vroeger veel heftiger, dus het valt best mee).
Sterkte iig
Duurt een weekje, is het weer klaar
(had het vroeger veel heftiger, dus het valt best mee).
Sterkte iig
maandag 17 oktober 2011 om 15:04
Lief Struikje, schrijf maar lekker van je af hoor. Wij lullen wel met je mee . En I know the feeling. Misschien is het een teken dat je even een paar dagen of iets langer pas op de plaats moet nemen. Misschien even wat voor jou onbelangrijke afspraken afzeggen/verzetten om wat meer tijd voor jezelf te kunnen nemen? Even richten op wat nu het belangrijkste is. En het kan natuurlijk heel goed dat er nog verdriet zit wat er nog niet helemaal goed uit komt/kwam. Ook logisch ergens want misschien heb je daar nog niet genoeg tijd voor genomen (na de breuk, nieuwe baan, doorploeteren, enzovoorts). Als je in principe je werk met plezier doet, maar het zit nu tegen, is het denk ik even nodig ook daar bij stil te staan. Wat loopt er precies niet lekker, en wat zou je eraan kunnen doen om het weer op de rit te krijgen? Dat soort dingen. Even wat zaken opschrijven helpt misschien ook om het overzichtelijker te maken.
Ik zeg ook maar wat, weet natuurlijk niet je hele situatie.
Iig hele dikke knuffel
Ik zeg ook maar wat, weet natuurlijk niet je hele situatie.
Iig hele dikke knuffel
maandag 17 oktober 2011 om 15:27
quote:vlinder72 schreef op 17 oktober 2011 @ 14:44:
Ik snap het niet eerst zeg je dat het met je kids en baan zo goed gaat en dan begin je erover dat je kind de vader niet meer mag zien en dat het op je werk ook niet lekker loopt.
Het ging zo goed met mijn baan en nu lijkt het wat minder te gaan. Tenminste, ik voel me alleen staan.
Mijn kind mag zijn vader wel zien, alleen kap ik zelf alle contact af. Ik krijg zoveel negatiefs over me heen dat ik dat wil stoppen. Alle communicatie behalve dan over de kleine zet ik stop.
Ik snap het niet eerst zeg je dat het met je kids en baan zo goed gaat en dan begin je erover dat je kind de vader niet meer mag zien en dat het op je werk ook niet lekker loopt.
Het ging zo goed met mijn baan en nu lijkt het wat minder te gaan. Tenminste, ik voel me alleen staan.
Mijn kind mag zijn vader wel zien, alleen kap ik zelf alle contact af. Ik krijg zoveel negatiefs over me heen dat ik dat wil stoppen. Alle communicatie behalve dan over de kleine zet ik stop.
maandag 17 oktober 2011 om 15:29
quote:gaia9 schreef op 17 oktober 2011 @ 15:04:
Lief Struikje, schrijf maar lekker van je af hoor. Wij lullen wel met je mee . En I know the feeling. Misschien is het een teken dat je even een paar dagen of iets langer pas op de plaats moet nemen. Misschien even wat voor jou onbelangrijke afspraken afzeggen/verzetten om wat meer tijd voor jezelf te kunnen nemen? Even richten op wat nu het belangrijkste is. En het kan natuurlijk heel goed dat er nog verdriet zit wat er nog niet helemaal goed uit komt/kwam. Ook logisch ergens want misschien heb je daar nog niet genoeg tijd voor genomen (na de breuk, nieuwe baan, doorploeteren, enzovoorts). Als je in principe je werk met plezier doet, maar het zit nu tegen, is het denk ik even nodig ook daar bij stil te staan. Wat loopt er precies niet lekker, en wat zou je eraan kunnen doen om het weer op de rit te krijgen? Dat soort dingen. Even wat zaken opschrijven helpt misschien ook om het overzichtelijker te maken.
Ik zeg ook maar wat, weet natuurlijk niet je hele situatie.
Iig hele dikke knuffel
Ik denk dat je precies zegt hoe het is. En zoveel is er niet aan de hand, ook niet met mijn werk. Ik kan trek het momenteel alleen even wat minder. This too shall pass.
Dank je
Lief Struikje, schrijf maar lekker van je af hoor. Wij lullen wel met je mee . En I know the feeling. Misschien is het een teken dat je even een paar dagen of iets langer pas op de plaats moet nemen. Misschien even wat voor jou onbelangrijke afspraken afzeggen/verzetten om wat meer tijd voor jezelf te kunnen nemen? Even richten op wat nu het belangrijkste is. En het kan natuurlijk heel goed dat er nog verdriet zit wat er nog niet helemaal goed uit komt/kwam. Ook logisch ergens want misschien heb je daar nog niet genoeg tijd voor genomen (na de breuk, nieuwe baan, doorploeteren, enzovoorts). Als je in principe je werk met plezier doet, maar het zit nu tegen, is het denk ik even nodig ook daar bij stil te staan. Wat loopt er precies niet lekker, en wat zou je eraan kunnen doen om het weer op de rit te krijgen? Dat soort dingen. Even wat zaken opschrijven helpt misschien ook om het overzichtelijker te maken.
Ik zeg ook maar wat, weet natuurlijk niet je hele situatie.
Iig hele dikke knuffel
Ik denk dat je precies zegt hoe het is. En zoveel is er niet aan de hand, ook niet met mijn werk. Ik kan trek het momenteel alleen even wat minder. This too shall pass.
Dank je
maandag 17 oktober 2011 om 17:00
He bah, wat naar.
En ik herken het nog ook. Om de een of andere reden kan ik de laatste dagen geen greintje stress meer handelen, terwijl ik al een jaar of 5 in dezelfde situatie verkeer (en er dus aan gewend zou moeten zijn).
Is hier nog ergens een algemeen klaag-topic waar ik effe van me af kan zeuren en zaniken?
En ik herken het nog ook. Om de een of andere reden kan ik de laatste dagen geen greintje stress meer handelen, terwijl ik al een jaar of 5 in dezelfde situatie verkeer (en er dus aan gewend zou moeten zijn).
Is hier nog ergens een algemeen klaag-topic waar ik effe van me af kan zeuren en zaniken?
maandag 17 oktober 2011 om 17:05
Ik kom ook de boel even mee stutten.
Die Roosvicee 'komt wel goed schatje' deed mij even lachen, hopelijk jou ook. Fijn dat de grootste spanning er nu even af is.
Ook rozenstruikjes verliezen wel eens hun pracht. Maar dat is nodig, even alle bloemblaadjes laten vallen. Dan maken ze plaats voor nieuwe knoppen. Die dan later weer kunnen gaan bloeien.
Zoals Gaia al zegt, misschien is het even nodig en een teken: pas op de plaats maken, alle rottigheid eruit gooien, alles met je tranen weg laten vloeien.
Ik herken het gevoel wel: dat je denkt dat je eigenlijk alles goed op orde hebt, maar dat je toch een gevoel hebt dat niets lukt. Als je je zorgen en problemen even scheidt, uit elkaar haalt, dan is het niet zo'n warrige boel. Dan is er duidelijkheid, dan kun je beter overzien waar alles, waar jij, staat. Dat geeft lucht.
En als je dan beter kunt ademen, voelt het van binnen ook een beetje anders. voor een mooie bloem.
Die Roosvicee 'komt wel goed schatje' deed mij even lachen, hopelijk jou ook. Fijn dat de grootste spanning er nu even af is.
Ook rozenstruikjes verliezen wel eens hun pracht. Maar dat is nodig, even alle bloemblaadjes laten vallen. Dan maken ze plaats voor nieuwe knoppen. Die dan later weer kunnen gaan bloeien.
Zoals Gaia al zegt, misschien is het even nodig en een teken: pas op de plaats maken, alle rottigheid eruit gooien, alles met je tranen weg laten vloeien.
Ik herken het gevoel wel: dat je denkt dat je eigenlijk alles goed op orde hebt, maar dat je toch een gevoel hebt dat niets lukt. Als je je zorgen en problemen even scheidt, uit elkaar haalt, dan is het niet zo'n warrige boel. Dan is er duidelijkheid, dan kun je beter overzien waar alles, waar jij, staat. Dat geeft lucht.
En als je dan beter kunt ademen, voelt het van binnen ook een beetje anders. voor een mooie bloem.
maandag 17 oktober 2011 om 17:11
maandag 17 oktober 2011 om 20:05
quote:rozenstruikje schreef op 17 oktober 2011 @ 15:29:
[...]
Ik denk dat je precies zegt hoe het is. En zoveel is er niet aan de hand, ook niet met mijn werk. Ik kan trek het momenteel alleen even wat minder. This too shall pass.
Dank je
You're welcome
Fijn dat je het een beetje kunt relativeren. Het is ook niet niks denk ik wat je te verstouwen hebt gehad. En fijn dat je inmiddels je hart hebt kunnen luchten bij je vriendin.
Combinatie met PMS is inderdaad ook geen gek idee Bij mij is het altijd wisselend, de ene keer heb ik weinig in de gaten en de andere keer ben ik idd enorm emotioneel. En dan kan een bepaalde confrontatie idd nét even de druppel zijn.
Laat het dan maar komen hoor die tranen. Moet er dan ook gewoon uit.
[...]
Ik denk dat je precies zegt hoe het is. En zoveel is er niet aan de hand, ook niet met mijn werk. Ik kan trek het momenteel alleen even wat minder. This too shall pass.
Dank je
You're welcome
Fijn dat je het een beetje kunt relativeren. Het is ook niet niks denk ik wat je te verstouwen hebt gehad. En fijn dat je inmiddels je hart hebt kunnen luchten bij je vriendin.
Combinatie met PMS is inderdaad ook geen gek idee Bij mij is het altijd wisselend, de ene keer heb ik weinig in de gaten en de andere keer ben ik idd enorm emotioneel. En dan kan een bepaalde confrontatie idd nét even de druppel zijn.
Laat het dan maar komen hoor die tranen. Moet er dan ook gewoon uit.
maandag 17 oktober 2011 om 23:41
Jullie zijn lief
Het gaat al weer beter met me. Iemand op mijn werk heeft het zodanig verkloot zodanig triest met gevolgen voor mijn werk, dat ik er inmiddels om kan lachen. Ik ben zo gestressed geweest van alle verantwoording die ik naar me toegeschoven kreeg, dat ik het een opluchting vind dat een ander een fuckup heeft gemaakt. Klinkt gemeen, maar ik bedoel het op een menselijke manier. Anderen maken ook fouten. Dat weet ik, maar degene die ze nu gemaakt hebben niet altijd
Ik ben zeer begripvol geweest, niet boos, en heb gezegd hem naar voren te kijken en niet naar het verleden.
Dat potje janken hier en tegen een vriendin heeft me goed gedaan. Nog steeds niet ongesteld, wellicht morgen
Dames, dank jullie voor de oppepper
Het gaat al weer beter met me. Iemand op mijn werk heeft het zodanig verkloot zodanig triest met gevolgen voor mijn werk, dat ik er inmiddels om kan lachen. Ik ben zo gestressed geweest van alle verantwoording die ik naar me toegeschoven kreeg, dat ik het een opluchting vind dat een ander een fuckup heeft gemaakt. Klinkt gemeen, maar ik bedoel het op een menselijke manier. Anderen maken ook fouten. Dat weet ik, maar degene die ze nu gemaakt hebben niet altijd
Ik ben zeer begripvol geweest, niet boos, en heb gezegd hem naar voren te kijken en niet naar het verleden.
Dat potje janken hier en tegen een vriendin heeft me goed gedaan. Nog steeds niet ongesteld, wellicht morgen
Dames, dank jullie voor de oppepper
