Relaties
alle pijlers
Terecht/onterecht
woensdag 19 oktober 2011 om 18:22
Mijn vriend (sinds kort een relatie) en ik hebben hele erge ruzie over het volgende. Ik ben benieuwd wat jullie van deze situatie vinden en of jullie misschien tips/adviezen hebben.
Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.
Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.
Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.
Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.
Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.
Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.
Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.
Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:29
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 22:23:
[...]
Ik blijf niet bij hem om mezelf iets waard te vinden. Dat ik slim en mooi ben krijg ik wel vaak te horen trouwens. Lief niet, van mijn ouders wel eens ja maar dan houdt het op
Ik ben dus niet lief.
Maar dat kun je wel worden als je dat wilt. Echt waar.
Vlinder nu nog gewoon wat rond, want dat mag als je 18 bent en kijk dan later nog eens of je al klaar voor een commitment bent.
[...]
Ik blijf niet bij hem om mezelf iets waard te vinden. Dat ik slim en mooi ben krijg ik wel vaak te horen trouwens. Lief niet, van mijn ouders wel eens ja maar dan houdt het op
Ik ben dus niet lief.Maar dat kun je wel worden als je dat wilt. Echt waar.
Vlinder nu nog gewoon wat rond, want dat mag als je 18 bent en kijk dan later nog eens of je al klaar voor een commitment bent.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:34
Of ik huisdieren heb, wat een aparte vraag.
Ik heb mijn hele leven een kat gehad, die sliep zelfs vaak bij mij vroeger, daar was ik heel erg gehecht aan (hoe raar dat ook klinkt) maar toen ik veertien was is hij doodgegaan wegens ouderdom aangezien mijn kat toen al achttien was. Helaas. Hij was trouwens ook echt heel mooi rood wat je helemaal niet vaak ziet.
Nu heb ik een drukke jack russel van zes jaar en ik heb een nieuwe puppy gekregen van mijn vader twee weken geleden, heel schattig.
Hoezo eigenlijk?
Ik heb mijn hele leven een kat gehad, die sliep zelfs vaak bij mij vroeger, daar was ik heel erg gehecht aan (hoe raar dat ook klinkt) maar toen ik veertien was is hij doodgegaan wegens ouderdom aangezien mijn kat toen al achttien was. Helaas. Hij was trouwens ook echt heel mooi rood wat je helemaal niet vaak ziet.
Nu heb ik een drukke jack russel van zes jaar en ik heb een nieuwe puppy gekregen van mijn vader twee weken geleden, heel schattig.
Hoezo eigenlijk?
woensdag 19 oktober 2011 om 22:39
Pffffft, ik word er gewoon moe van. Ikbenlief, doe lekker wat je zelf wil, maar val anderen er niet mee lastig. Ik mag toch hopen dat je onderhand wel door hebt dat je behoorlijk onvolwassen bent.
Je hebt van je ouders geen goed voorbeeld gekregen. Dat je weet dat het zo niet moet, wil niet zeggen dat je weet hoe het wel moet. Ik wil daarmee ook niet zeggen dat er maar één manier is, maar jouw manier van omgaan met je vriend is er volgens mij niet één die vruchten af gaat werpen.
Dus, ga lekker studeren, voordat je een langstudeerboete krijgt, ga lekker je eigen leven leiden, blijf tot 's morgens 6 uur op feestjes hangen met je telefoon uit en blijf gewoon met niemand rekening houden. Maar val dan ook niemand lastig.
Je hebt van je ouders geen goed voorbeeld gekregen. Dat je weet dat het zo niet moet, wil niet zeggen dat je weet hoe het wel moet. Ik wil daarmee ook niet zeggen dat er maar één manier is, maar jouw manier van omgaan met je vriend is er volgens mij niet één die vruchten af gaat werpen.
Dus, ga lekker studeren, voordat je een langstudeerboete krijgt, ga lekker je eigen leven leiden, blijf tot 's morgens 6 uur op feestjes hangen met je telefoon uit en blijf gewoon met niemand rekening houden. Maar val dan ook niemand lastig.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:45
quote:elastiekje schreef op 19 oktober 2011 @ 22:19:
Nog even een reactie op Veronicas (en om jou te laten zien hoe het óók kan)
Ik ben dit jaar op een doe-vakantie geweest terwijl ik een lekker-luieren-vakantie in de zon wilde. Ik had écht geen zin om in het koude België en Frankrijk een beetje te fietsen en klimmen, maar wilde lekker bruin worden en zwoel doen op het strand.
Toen ik eenmaal in België was begon het ontzettend hard te regenen, net toen we aan het fietsen waren. Maar op dat moment moesten we beiden enorm hard lachen en hebben we heel cliché gezoend in de regen en daarna met een deken voor de open haard gezeten.
Het bleek uiteindelijk de meest romantische vakantie te zijn geweest, waar ik in eerste instantie totaal géén zin in had, maar wel voor hem over had. We hebben er nu hartstikke leuke herinneringen aan.
En volgend jaar doen we 'mijn' vakantie, compromis heet zoiets oftewel: geven en nemen.Klinkt leuk opzich.
Nog even een reactie op Veronicas (en om jou te laten zien hoe het óók kan)
Ik ben dit jaar op een doe-vakantie geweest terwijl ik een lekker-luieren-vakantie in de zon wilde. Ik had écht geen zin om in het koude België en Frankrijk een beetje te fietsen en klimmen, maar wilde lekker bruin worden en zwoel doen op het strand.
Toen ik eenmaal in België was begon het ontzettend hard te regenen, net toen we aan het fietsen waren. Maar op dat moment moesten we beiden enorm hard lachen en hebben we heel cliché gezoend in de regen en daarna met een deken voor de open haard gezeten.
Het bleek uiteindelijk de meest romantische vakantie te zijn geweest, waar ik in eerste instantie totaal géén zin in had, maar wel voor hem over had. We hebben er nu hartstikke leuke herinneringen aan.
En volgend jaar doen we 'mijn' vakantie, compromis heet zoiets oftewel: geven en nemen.Klinkt leuk opzich.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:47
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 22:44:
Nou ja, ik heb me misschien wel teveel aan die kat gehecht vroeger. Vandaar. Ik denk nog steeds dat die kat en ik een soort van band hadden met elkaar. Klinkt vaag maar het was volgens mij wel zo.
Ooh nee is klinkt echt niet vaag hoor!
Dat is best normaal!
Nou ja, ik heb me misschien wel teveel aan die kat gehecht vroeger. Vandaar. Ik denk nog steeds dat die kat en ik een soort van band hadden met elkaar. Klinkt vaag maar het was volgens mij wel zo.
Ooh nee is klinkt echt niet vaag hoor!
Dat is best normaal!
woensdag 19 oktober 2011 om 22:47
Nou das toch heel normaal, een band hebben met je huisdier.
En door voor huisdieren te zorgen leer je (als het goed is) wat het is om te geven en nemen. De kattenbak legen doe je bijv. ook niet voor de lol maar omdat je je beessie niet in de ellende wilt zien. En met je hond ga je wandelen omdat hij dat nodig heeft, niet jij. Dat soort dingen dus.
En door voor huisdieren te zorgen leer je (als het goed is) wat het is om te geven en nemen. De kattenbak legen doe je bijv. ook niet voor de lol maar omdat je je beessie niet in de ellende wilt zien. En met je hond ga je wandelen omdat hij dat nodig heeft, niet jij. Dat soort dingen dus.
Optimist tot in de kist!
woensdag 19 oktober 2011 om 22:48
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 22:34:
Of ik huisdieren heb, wat een aparte vraag.
Ik heb mijn hele leven een kat gehad, die sliep zelfs vaak bij mij vroeger, daar was ik heel erg gehecht aan (hoe raar dat ook klinkt) maar toen ik veertien was is hij doodgegaan wegens ouderdom aangezien mijn kat toen al achttien was. Helaas. Hij was trouwens ook echt heel mooi rood wat je helemaal niet vaak ziet.
Nu heb ik een drukke jack russel van zes jaar en ik heb een nieuwe puppy gekregen van mijn vader twee weken geleden, heel schattig.
Hoezo eigenlijk?
Omdat de aanhankelijkheid en afhankelijkheid van huisdieren misschien nog wel het dichtst bij onvoorwaardelijke liefde komt. Ik was benieuwd of je dat gevoel wel eens ervaren had.
Ik vind het dan ook absoluut niet raar dat je je heel erg gehecht had aan je kat. En vraag me eigenlijk ook af waarom je dat zelf wel raar vindt, of bang bent dat anderen dat misschien wel raar vinden.
Weet je, ik denk dat die psycholoog waar je naar toe gaat jou best 'n hoop te bieden kan hebben. Het beeld dat jij van relaties en liefde hebt, vind ik eigenlijk heel droevig en het maakt me ergens wat verdrietig dat jij zo over die dingen denkt. Niet omdat je mij daar persoonlijk mee raakt, maar omdat ik zelf ervaren heb dat van alle mooie en waardevolle dingen in het leven de liefde nog wel het allermooist en allerwaardevolst is. Verdrietig dat iemand op jouw leeftijd daar heel andere beelden bij heeft.
Liefde is het enige waar je meer van krijgt als je het weggeeft. <--- probeer maar eens, begin bij je vriend zou ik zeggen
Of ik huisdieren heb, wat een aparte vraag.
Ik heb mijn hele leven een kat gehad, die sliep zelfs vaak bij mij vroeger, daar was ik heel erg gehecht aan (hoe raar dat ook klinkt) maar toen ik veertien was is hij doodgegaan wegens ouderdom aangezien mijn kat toen al achttien was. Helaas. Hij was trouwens ook echt heel mooi rood wat je helemaal niet vaak ziet.
Nu heb ik een drukke jack russel van zes jaar en ik heb een nieuwe puppy gekregen van mijn vader twee weken geleden, heel schattig.
Hoezo eigenlijk?
Omdat de aanhankelijkheid en afhankelijkheid van huisdieren misschien nog wel het dichtst bij onvoorwaardelijke liefde komt. Ik was benieuwd of je dat gevoel wel eens ervaren had.
Ik vind het dan ook absoluut niet raar dat je je heel erg gehecht had aan je kat. En vraag me eigenlijk ook af waarom je dat zelf wel raar vindt, of bang bent dat anderen dat misschien wel raar vinden.
Weet je, ik denk dat die psycholoog waar je naar toe gaat jou best 'n hoop te bieden kan hebben. Het beeld dat jij van relaties en liefde hebt, vind ik eigenlijk heel droevig en het maakt me ergens wat verdrietig dat jij zo over die dingen denkt. Niet omdat je mij daar persoonlijk mee raakt, maar omdat ik zelf ervaren heb dat van alle mooie en waardevolle dingen in het leven de liefde nog wel het allermooist en allerwaardevolst is. Verdrietig dat iemand op jouw leeftijd daar heel andere beelden bij heeft.
Liefde is het enige waar je meer van krijgt als je het weggeeft. <--- probeer maar eens, begin bij je vriend zou ik zeggen
woensdag 19 oktober 2011 om 22:59
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 22:44:
Nou ja, ik heb me misschien wel teveel aan die kat gehecht vroeger. Vandaar. Ik denk nog steeds dat die kat en ik een soort van band hadden met elkaar. Klinkt vaag maar het was volgens mij wel zo.
Ik geloof ook wel dat dat kan hoor, een heel sterke band met 'n huisdier hebben. Ik heb 'n huis vol dieren. Weer, ondanks dat ik na het overlijden van de vorige kat en hond gezworen heb 't niet meer te doen. Ik wilde 't niet meer omdat 't hele gezin van de kaart was, lange tijd. Om de kat die aanvoelde als onze zoon de griep ging krijgen en daarom dagen van tevoren al op zijn bed sliep (terwijl die kat altijd 's-nachts buiten rondspookte en nooit op zoon's slaapkamer kwam). Om de hond die niet at als zoon uit logeren was.
Nu weer twee katten en 'n hond. De katten mogen niet meer op zoon's slaapkamer omdat ze z'n lego bouwwerken omgooien, maar als zoon zich niet fijn voelt haalt hij ze altijd binnen om met ze te knuffelen. De hond kan (neem ik aan) geen klok kijken, maar iedere dag op het tijdstip dat zoon naar buiten wandelt bij school, zit de hond rechtop uit het raam te kijken waar hij blijft. Of als de scouting is afgelopen.
Ze zijn er altijd voor ons. Wie er ook 'n rotdag heeft, die persoon kan altijd op 'n knuffel rekenen. Natuurlijk speelt het mee dat ze van ons afhankelijk zijn voor hun basisbehoeften. Maar los daarvan geloof ik echt dat ze ons best toffe mensen vinden
Nou ja, ik heb me misschien wel teveel aan die kat gehecht vroeger. Vandaar. Ik denk nog steeds dat die kat en ik een soort van band hadden met elkaar. Klinkt vaag maar het was volgens mij wel zo.
Ik geloof ook wel dat dat kan hoor, een heel sterke band met 'n huisdier hebben. Ik heb 'n huis vol dieren. Weer, ondanks dat ik na het overlijden van de vorige kat en hond gezworen heb 't niet meer te doen. Ik wilde 't niet meer omdat 't hele gezin van de kaart was, lange tijd. Om de kat die aanvoelde als onze zoon de griep ging krijgen en daarom dagen van tevoren al op zijn bed sliep (terwijl die kat altijd 's-nachts buiten rondspookte en nooit op zoon's slaapkamer kwam). Om de hond die niet at als zoon uit logeren was.
Nu weer twee katten en 'n hond. De katten mogen niet meer op zoon's slaapkamer omdat ze z'n lego bouwwerken omgooien, maar als zoon zich niet fijn voelt haalt hij ze altijd binnen om met ze te knuffelen. De hond kan (neem ik aan) geen klok kijken, maar iedere dag op het tijdstip dat zoon naar buiten wandelt bij school, zit de hond rechtop uit het raam te kijken waar hij blijft. Of als de scouting is afgelopen.
Ze zijn er altijd voor ons. Wie er ook 'n rotdag heeft, die persoon kan altijd op 'n knuffel rekenen. Natuurlijk speelt het mee dat ze van ons afhankelijk zijn voor hun basisbehoeften. Maar los daarvan geloof ik echt dat ze ons best toffe mensen vinden
woensdag 19 oktober 2011 om 23:02
Dat heb ik wel ervaren met dieren en mensen. Ergens zou het ook raar zijn als ik zoiets niet zou hebben ervaren. Dat zou misschien wel betekenen dat ik met haat opgegroeid ben en geen liefde heb gekend van mijn ouders bijvoorbeeld.
Fijn vind ik al helemaal apart/raar klinken als je het hebt over een band met een dier heel eerlijk gezegd.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.
Fijn vind ik al helemaal apart/raar klinken als je het hebt over een band met een dier heel eerlijk gezegd.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:06
Waarom is fijn een gek woord? Ik word blij als ik bepaalde dieren knuffel (ik heb zelf geen huisdieren maar wel een aantal "stiefhuisdieren"). Dat bedoel ik met fijn: dat het contact je een goed gevoel geeft.
Je spreekt jezelf tegen: aan de ene kant snap je hoe relaties werken (zeg je), aan de andere kant wil je het niet in de praktijk brengen. Vind je echt dat je relatie zo goed werkt? Niet lullig bedoeld, maar vind je je relatie prettig zo? Wat is voor jou "over het algemeen wel goed"? Dat klinkt niet alsof je dolverliefd bent, maar misschien heb ik het mis.
Je spreekt jezelf tegen: aan de ene kant snap je hoe relaties werken (zeg je), aan de andere kant wil je het niet in de praktijk brengen. Vind je echt dat je relatie zo goed werkt? Niet lullig bedoeld, maar vind je je relatie prettig zo? Wat is voor jou "over het algemeen wel goed"? Dat klinkt niet alsof je dolverliefd bent, maar misschien heb ik het mis.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:11
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 23:02:
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.
Ik denk dat jij pas echt gaat begrijpen wat je met de mensen om je heen doet/hebt gedaan als jij iemand tegenkomt waar JIJ stapelgek op bent en hij niet op jou. Die jou dan niet de moeite waard vindt om zijn best voor te doen. Dat gaat een pijnlijke les worden, ben ik bang. Maar uiteindelijk wellicht ook een heel waardevolle. Misschien dat je dan snapt waar Veronicas het in haar post over heeft.
Wat ik van je lees schetst geen fraai beeld van jouw karakter en hoe je met mensen omgaat. Het woord dat me te binnen schiet is egocentrisch. En dan mag je nog zo mooi zijn qua uiterlijk, als mensen je egocentrisme gaan herkennen, dan zullen ze niet bij je willen zijn. Egocentrisme maakt mensen heel erg eenzaam op de lange termijn.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.
Ik denk dat jij pas echt gaat begrijpen wat je met de mensen om je heen doet/hebt gedaan als jij iemand tegenkomt waar JIJ stapelgek op bent en hij niet op jou. Die jou dan niet de moeite waard vindt om zijn best voor te doen. Dat gaat een pijnlijke les worden, ben ik bang. Maar uiteindelijk wellicht ook een heel waardevolle. Misschien dat je dan snapt waar Veronicas het in haar post over heeft.
Wat ik van je lees schetst geen fraai beeld van jouw karakter en hoe je met mensen omgaat. Het woord dat me te binnen schiet is egocentrisch. En dan mag je nog zo mooi zijn qua uiterlijk, als mensen je egocentrisme gaan herkennen, dan zullen ze niet bij je willen zijn. Egocentrisme maakt mensen heel erg eenzaam op de lange termijn.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:14
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 23:02:
Dat heb ik wel ervaren met dieren en mensen. Ergens zou het ook raar zijn als ik zoiets niet zou hebben ervaren. Dat zou misschien wel betekenen dat ik met haat opgegroeid ben en geen liefde heb gekend van mijn ouders bijvoorbeeld.
Fijn vind ik al helemaal apart/raar klinken als je het hebt over een band met een dier heel eerlijk gezegd.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.Ja als je ouder bent zal je meer investeren in een relatie dan de jeugd doet in een fling, maar jezelf geven is altijd fijn in een liefdevolle relatie.
Dat heb ik wel ervaren met dieren en mensen. Ergens zou het ook raar zijn als ik zoiets niet zou hebben ervaren. Dat zou misschien wel betekenen dat ik met haat opgegroeid ben en geen liefde heb gekend van mijn ouders bijvoorbeeld.
Fijn vind ik al helemaal apart/raar klinken als je het hebt over een band met een dier heel eerlijk gezegd.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.Ja als je ouder bent zal je meer investeren in een relatie dan de jeugd doet in een fling, maar jezelf geven is altijd fijn in een liefdevolle relatie.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:18
woensdag 19 oktober 2011 om 23:20
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 23:02:
Dat heb ik wel ervaren met dieren en mensen. Ergens zou het ook raar zijn als ik zoiets niet zou hebben ervaren. Dat zou misschien wel betekenen dat ik met haat opgegroeid ben en geen liefde heb gekend van mijn ouders bijvoorbeeld.
Fijn vind ik al helemaal apart/raar klinken als je het hebt over een band met een dier heel eerlijk gezegd.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.
Ik heb nu bijna 2 jaar een relatie, ben ook 22. Wij werken heel hard voor elkaar, doen moeite voor elkaar, de een kookt voor de ander na lange werkdagen, we doen beiden wat consessies, hebben nog geen ruzie gehad. En toch doen we ontzettend veel moeite voor elkaar. Je WIL ook moeite doen voor elkaar als je stapelgek op iemand bent.
Ik denk dus echt dat jij niet verliefd bent. Is niet erg, maar wees gewoon eerlijk tegen jezelf.
Dat heb ik wel ervaren met dieren en mensen. Ergens zou het ook raar zijn als ik zoiets niet zou hebben ervaren. Dat zou misschien wel betekenen dat ik met haat opgegroeid ben en geen liefde heb gekend van mijn ouders bijvoorbeeld.
Fijn vind ik al helemaal apart/raar klinken als je het hebt over een band met een dier heel eerlijk gezegd.
Ik heb geen verkeerd beeld van relaties. Ik weet dat het geven en nemen is (sowieso in het leven opzich) maar ik zie niet in waarom ik mijn best voor hem zou moeten doen als het nu over het algemeen ook wel goed gaat op deze situatie na. Ik vind het maar moeilijk doenerij, ben ik eerlijk in. Ik denk trouwens ook dat dat iets is voor oudere mensen die al een langere relatie met elkaar hebben.
Ik heb nu bijna 2 jaar een relatie, ben ook 22. Wij werken heel hard voor elkaar, doen moeite voor elkaar, de een kookt voor de ander na lange werkdagen, we doen beiden wat consessies, hebben nog geen ruzie gehad. En toch doen we ontzettend veel moeite voor elkaar. Je WIL ook moeite doen voor elkaar als je stapelgek op iemand bent.
Ik denk dus echt dat jij niet verliefd bent. Is niet erg, maar wees gewoon eerlijk tegen jezelf.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:22
Ik vind mijn relatie \wel prettig. Aangezien hij veel voor mij over heeft.
Hij is voor mij ook goed aangezien hij mij helpt met bepaalde dingen in mijn leven. Door hem doe ik nu wat voor mijn studie en eerlijk gezegd heeft hij ook wel eens bepaalde dingen voor mij gedaan voor de universiteit zoals laatst een uitgebreide recensie schrijven over een bepaalde voorstelling omdat ik daar geen tijd voor had aangezien ik had afgesproken met een vriendin die ik niet vaak zie. Hij heeft dit gedaan met super slimme/moeilijke woorden waar ik nog nooit van had gehoord en ik kreeg dan ook een compliment van de docent.
Ik zeg niet dat dit onze basis is trouwens, maar wel supertof dat hij dat voor mij doet aangezien ik toen de tijd niet had en het heel belangrijk was.
Door hem heb ik ook een soa test gedaan, wat ik zelf eigenlijk niet eens ''durfde'' en het dus uitstelde en zelfs niet deed. Nu voel ik me een stuk zekerder en opgelucht omdat ik de uitslag heb. Ook heb ik mede door hem (ook mijn ouders dan), een psycholoog gemaild over mijn situatie nu en over drie weken ga ik daarheen.
Hij is voor mij ook goed aangezien hij mij helpt met bepaalde dingen in mijn leven. Door hem doe ik nu wat voor mijn studie en eerlijk gezegd heeft hij ook wel eens bepaalde dingen voor mij gedaan voor de universiteit zoals laatst een uitgebreide recensie schrijven over een bepaalde voorstelling omdat ik daar geen tijd voor had aangezien ik had afgesproken met een vriendin die ik niet vaak zie. Hij heeft dit gedaan met super slimme/moeilijke woorden waar ik nog nooit van had gehoord en ik kreeg dan ook een compliment van de docent.
Ik zeg niet dat dit onze basis is trouwens, maar wel supertof dat hij dat voor mij doet aangezien ik toen de tijd niet had en het heel belangrijk was.
Door hem heb ik ook een soa test gedaan, wat ik zelf eigenlijk niet eens ''durfde'' en het dus uitstelde en zelfs niet deed. Nu voel ik me een stuk zekerder en opgelucht omdat ik de uitslag heb. Ook heb ik mede door hem (ook mijn ouders dan), een psycholoog gemaild over mijn situatie nu en over drie weken ga ik daarheen.
