Psyche
alle pijlers
eetstoornis?
woensdag 19 oktober 2011 om 21:59
Mijn familie maakt zich zorgen, omdat ze denken dat ik een eetstoornis aan het ontwikkelen ben, of er mogelijk al een heb.
Zelf vind ik het onzin. Ik eet gewoonweg niet veel omdat we net een tweede kindje hebben waardoor het er al wat vaker bij inschiet. Ook omdat ze erg onrustig is. Daarnaast heb ik erg weinig eetlust. Ik maak me vooral veel zorgen en heb het erg druk, waardoor bij mij mijn eetlust vaak al afneemt. Ik eet 2 a 3 keer per dag een maaltijd maar meestal niet erg veel.
Ik ben twee maanden geleden bevallen van ons tweede kindje en zit nu 2 kilo onder mijn startgewicht. Ik ben 1.68 en weeg nu 55 kilo. Ik woog aan het einde van de zwangerschap 75 kilo, dus ben 20 kilo kwijt. Ik moet wel zeggen dat ik het zelf pirma vind en het geeft me wel een goed gevoel dat ik alle kilo's kwijt ben. Als ik nu zie dat ik aangekomen ben, let ik wel wat meer op mijn eten.
Verder heb een ik postpartum depressie, waarvoor ik sinds vorige week antidepressiva krijg. Ook hierdoor neemt mijn eetlust wat af.
Men maakt zich echt zorgen en ik word een beetje moe van het gezeur. Ik hang echt niet boven het toilet om alles weer uit te spugen.
Wat zou ik dan voor een eetstoornis moeten hebben?
Ik begin nu onderhand zelf te twijfelen of alles wel goed is namelijk.
Zelf vind ik het onzin. Ik eet gewoonweg niet veel omdat we net een tweede kindje hebben waardoor het er al wat vaker bij inschiet. Ook omdat ze erg onrustig is. Daarnaast heb ik erg weinig eetlust. Ik maak me vooral veel zorgen en heb het erg druk, waardoor bij mij mijn eetlust vaak al afneemt. Ik eet 2 a 3 keer per dag een maaltijd maar meestal niet erg veel.
Ik ben twee maanden geleden bevallen van ons tweede kindje en zit nu 2 kilo onder mijn startgewicht. Ik ben 1.68 en weeg nu 55 kilo. Ik woog aan het einde van de zwangerschap 75 kilo, dus ben 20 kilo kwijt. Ik moet wel zeggen dat ik het zelf pirma vind en het geeft me wel een goed gevoel dat ik alle kilo's kwijt ben. Als ik nu zie dat ik aangekomen ben, let ik wel wat meer op mijn eten.
Verder heb een ik postpartum depressie, waarvoor ik sinds vorige week antidepressiva krijg. Ook hierdoor neemt mijn eetlust wat af.
Men maakt zich echt zorgen en ik word een beetje moe van het gezeur. Ik hang echt niet boven het toilet om alles weer uit te spugen.
Wat zou ik dan voor een eetstoornis moeten hebben?
Ik begin nu onderhand zelf te twijfelen of alles wel goed is namelijk.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:18
Het lijkt er (nog) niet op dat je een eetstoornis hebt nee. Door een depressie kun je ook minder eetlust hebben.
Maar het gebeurt vaker dat vrouwen na een zwangerschap een eetstoornis ontwikkelen. En dat gaat heel geleidelijk. Je gaat niet zomaar ineens boven de wc-pot hangen om je eten uit te spugen. Het begint altijd met een periode van lijnen, waardoor je een obsessie voor eten kunt ontwikkelen. Je schijnt wel veel met je gewicht bezig te zijn, aangezien je gelijk weer minder gaat eten als je iets aankomt, terwijl je dus al vrij weinig eet zoals ik begrijp uit je tekst. Het lijkt me ook dat je familie zich niet voor niets zorgen maakt. Die zorgen van je familie komen toch niet uit de lucht vallen. Waarom denk je dat ze zich nu precies zulke zorgen maken? Sla je al het eten/tussendoortjes af bv ofzo?
Lijkt me wel heel vervelend als je je familie steeds naar je eetgedrag informeert terwijl je zelf geen problemen ervaart.
Maar het gebeurt vaker dat vrouwen na een zwangerschap een eetstoornis ontwikkelen. En dat gaat heel geleidelijk. Je gaat niet zomaar ineens boven de wc-pot hangen om je eten uit te spugen. Het begint altijd met een periode van lijnen, waardoor je een obsessie voor eten kunt ontwikkelen. Je schijnt wel veel met je gewicht bezig te zijn, aangezien je gelijk weer minder gaat eten als je iets aankomt, terwijl je dus al vrij weinig eet zoals ik begrijp uit je tekst. Het lijkt me ook dat je familie zich niet voor niets zorgen maakt. Die zorgen van je familie komen toch niet uit de lucht vallen. Waarom denk je dat ze zich nu precies zulke zorgen maken? Sla je al het eten/tussendoortjes af bv ofzo?
Lijkt me wel heel vervelend als je je familie steeds naar je eetgedrag informeert terwijl je zelf geen problemen ervaart.
wat je water geeft, groeit
woensdag 19 oktober 2011 om 22:23
Het lijkt alsof je eten ziet als iets waar je weinig tijd voor hebt, en daarnaast dat je het associeert met aankomen. Hierdoor vergeet je een beetje waar eten voor is: om energie te krijgen! En energie is iets wat je met een tweede kindje, en je depressie, juist goed kan gebruiken lijkt mij.
Ik weet dat het moeilijk is om te eten als je het druk hebt, en moe bent dus geen trek hebt. Maar bedenk dan bij jezelf dat je de energie goed kunt gebruiken, de reden waarom we eten nodig hebben.
Ik weet dat het moeilijk is om te eten als je het druk hebt, en moe bent dus geen trek hebt. Maar bedenk dan bij jezelf dat je de energie goed kunt gebruiken, de reden waarom we eten nodig hebben.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:30
Als je een kleine hebt moet je goed voor jezelf zorgen. Jij vindt gebrek aan eetlust wel prima omdat je nu weer op gewicht zou zijn. Ik vind dat raar. Dit zijn tropenjaren. je hebt alle voedingsstoffen nu heel hard nodig. Drie keer per dag een karig maal is niet genoeg. Geen tijd is een lullige smoes
woensdag 19 oktober 2011 om 22:36
Misschien koppel ik eten wat meer aan negativiteit dan een gemiddeld persoon. Als ik mijn beginpost doorlees zie ik dat zelf ook wel. Het is nu vooral zo dat ik het makkelijk vind om op te letten, omdat ik toch geen eetlust heb.
Ik merk aan mijn energielevel dat ik inderdaad wel wat meer zou kunnen eten en wat me dan weer tegenhoudt is het idee dat ik misschien dan weer aankom. Het geeft me wel een goed gevoel dat ik weer in mijn oude kleding pas en dat ik controle heb over mijn gewicht.
Ik begrijp ergens wel dat mijn omgeving nu zegt, tot hier en niet verder. Maar om het nu een eetstoornis te noemen...
Het is vooral zo dat mijn andere klachten wat gebaggetaliseerd worden, ik slik niet voor niets antidepressiva maar iedereen denkt vooral dat dat overdreven is en ik me gewoon wat drukker maak omdat we nu een huilbaby hebben. Een postpartum depressie vinden ze maar onzin. Maar een eetstoornis dan weer niet.
Bedankt voor jullie reacties. Ik merk er wel uit op dat mijn eetgedrag niet helemaal is zoals het hoort.
Ik merk aan mijn energielevel dat ik inderdaad wel wat meer zou kunnen eten en wat me dan weer tegenhoudt is het idee dat ik misschien dan weer aankom. Het geeft me wel een goed gevoel dat ik weer in mijn oude kleding pas en dat ik controle heb over mijn gewicht.
Ik begrijp ergens wel dat mijn omgeving nu zegt, tot hier en niet verder. Maar om het nu een eetstoornis te noemen...
Het is vooral zo dat mijn andere klachten wat gebaggetaliseerd worden, ik slik niet voor niets antidepressiva maar iedereen denkt vooral dat dat overdreven is en ik me gewoon wat drukker maak omdat we nu een huilbaby hebben. Een postpartum depressie vinden ze maar onzin. Maar een eetstoornis dan weer niet.
Bedankt voor jullie reacties. Ik merk er wel uit op dat mijn eetgedrag niet helemaal is zoals het hoort.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:39
quote:bacchus schreef op 19 oktober 2011 @ 22:30:
Als je een kleine hebt moet je goed voor jezelf zorgen. Jij vindt gebrek aan eetlust wel prima omdat je nu weer op gewicht zou zijn. Ik vind dat raar. Dit zijn tropenjaren. je hebt alle voedingsstoffen nu heel hard nodig. Drie keer per dag een karig maal is niet genoeg. Geen tijd is een lullige smoesHet is niet echt een smoes hoor, dat ik geen tijd heb. Ik zit het gros van de dag met een heel hard huilend kindje thuis. Ik maak me steeds zoveel zorgen dat mijn eetlust daardoor weggaat en ik me er echt toe moet zetten om wat te eten en haar even weg te leggen om mijn handen vrij te hebben. Dat ik het gebrek aan eetlust wel wat handig vindt vanwege mijn afgenomen gewicht dat klopt wel en dat is wel iets waar ik iets mee moet.
Als je een kleine hebt moet je goed voor jezelf zorgen. Jij vindt gebrek aan eetlust wel prima omdat je nu weer op gewicht zou zijn. Ik vind dat raar. Dit zijn tropenjaren. je hebt alle voedingsstoffen nu heel hard nodig. Drie keer per dag een karig maal is niet genoeg. Geen tijd is een lullige smoesHet is niet echt een smoes hoor, dat ik geen tijd heb. Ik zit het gros van de dag met een heel hard huilend kindje thuis. Ik maak me steeds zoveel zorgen dat mijn eetlust daardoor weggaat en ik me er echt toe moet zetten om wat te eten en haar even weg te leggen om mijn handen vrij te hebben. Dat ik het gebrek aan eetlust wel wat handig vindt vanwege mijn afgenomen gewicht dat klopt wel en dat is wel iets waar ik iets mee moet.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:45
Djuuls, ik moet even goed terughalen wat ik gegeten heb. Maar bijvoorbeeld vandaag.
Vanmiddag 1 stuk ontbijtkoek met boter en vanavond een handje friet en een kaassoufle en nog een klein stukje taart omdat mijn schoonmoeder dat meegenomen had. Dat laatste wel met tegenzin omdat ik het zelf niet nodig vind om 2x per dag iets ongezonds naar binnen te werken. Maar goed.
Gisteren heb ik 1 boterham met hagelslag gegeten 's morgens, 's middags niets en 's avonds wat miehoen met kip.
Verder drink ik veel koffie, waar ik gewoon suiker en melk in doe. Ik heb ook totaal geen idee van hoeveel calorieen waar in zitten. Dus ook daar ben ik niet mee bezig.
Vanmiddag 1 stuk ontbijtkoek met boter en vanavond een handje friet en een kaassoufle en nog een klein stukje taart omdat mijn schoonmoeder dat meegenomen had. Dat laatste wel met tegenzin omdat ik het zelf niet nodig vind om 2x per dag iets ongezonds naar binnen te werken. Maar goed.
Gisteren heb ik 1 boterham met hagelslag gegeten 's morgens, 's middags niets en 's avonds wat miehoen met kip.
Verder drink ik veel koffie, waar ik gewoon suiker en melk in doe. Ik heb ook totaal geen idee van hoeveel calorieen waar in zitten. Dus ook daar ben ik niet mee bezig.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:52
Door te weinig eten kun je ook depressief worden. Je bouwt immers een tekort aan vitamines en mineralen op. En een tekort aan magnesium bv (geloof ik) kan leiden tot depressieve stemming.
Ben je overmatig bezig met (niet) eten? Wees eerlijk tegenover jezelf.
Het lijkt er nl wel op dat je meer bezig bent met je gewicht/.aankomen dan met je gezondheid.
Ben je overmatig bezig met (niet) eten? Wees eerlijk tegenover jezelf.
Het lijkt er nl wel op dat je meer bezig bent met je gewicht/.aankomen dan met je gezondheid.
wat je water geeft, groeit
woensdag 19 oktober 2011 om 22:54
Ik vind dat je inderdaad zorgwekkend weinig eet.
Zeker gezien het feit dat je recent bevallen bent en herstel daarvan en de nieuwe baby een hoop energie kosten.
Ook klinkt het zorgwekkend dat je (nog) minder gaat eten als je onverhoopt aankomt. (vraag me eigenlijk af of dat uberhaupt wel kan zonder helemaal niets te eten).
Of dat een teken van een eetstoornis is durf ik niet te zeggen, maar ik snap de bezorgdheid van je omgeving wel.
Zeker gezien het feit dat je recent bevallen bent en herstel daarvan en de nieuwe baby een hoop energie kosten.
Ook klinkt het zorgwekkend dat je (nog) minder gaat eten als je onverhoopt aankomt. (vraag me eigenlijk af of dat uberhaupt wel kan zonder helemaal niets te eten).
Of dat een teken van een eetstoornis is durf ik niet te zeggen, maar ik snap de bezorgdheid van je omgeving wel.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:55
Oeh, dat is wel heel erg weinig wat je eet. Ik vergeet ook makkelijk om te eten, maar zorg er wel voor dat ik voldoende voedingsstoffen binnen krijg.
Je hebt je energie echt nodig hoor, dit is niet voldoende om een dag op door te komen, zeker niet met een kleine baby. Zorg beter voor jezelf, wie weet heeft het ook een positief effect op je depressie.
Je hebt je energie echt nodig hoor, dit is niet voldoende om een dag op door te komen, zeker niet met een kleine baby. Zorg beter voor jezelf, wie weet heeft het ook een positief effect op je depressie.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:58
quote:judith29 schreef op 19 oktober 2011 @ 22:45:
Djuuls, ik moet even goed terughalen wat ik gegeten heb. Maar bijvoorbeeld vandaag.
Vanmiddag 1 stuk ontbijtkoek met boter en vanavond een handje friet en een kaassoufle en nog een klein stukje taart omdat mijn schoonmoeder dat meegenomen had. Dat laatste wel met tegenzin omdat ik het zelf niet nodig vind om 2x per dag iets ongezonds naar binnen te werken. Maar goed.
Gisteren heb ik 1 boterham met hagelslag gegeten 's morgens, 's middags niets en 's avonds wat miehoen met kip.
Verder drink ik veel koffie, waar ik gewoon suiker en melk in doe. Ik heb ook totaal geen idee van hoeveel calorieen waar in zitten. Dus ook daar ben ik niet mee bezig.Ik vind persoonlijk dat je extreem weinig eet. Waarom sla je (als je nu echt eerlijk bent) maaltijden over trouwens (geen tijd is een slap excuus)? En bij die ene uitspraak van je gaan bij mij de alarmbellen wel rinkelen eigenlijk. Je telt mss geen calorieen maar je maakt dus wel sterk onderscheid tussen slecht-gezond voedsel.
Djuuls, ik moet even goed terughalen wat ik gegeten heb. Maar bijvoorbeeld vandaag.
Vanmiddag 1 stuk ontbijtkoek met boter en vanavond een handje friet en een kaassoufle en nog een klein stukje taart omdat mijn schoonmoeder dat meegenomen had. Dat laatste wel met tegenzin omdat ik het zelf niet nodig vind om 2x per dag iets ongezonds naar binnen te werken. Maar goed.
Gisteren heb ik 1 boterham met hagelslag gegeten 's morgens, 's middags niets en 's avonds wat miehoen met kip.
Verder drink ik veel koffie, waar ik gewoon suiker en melk in doe. Ik heb ook totaal geen idee van hoeveel calorieen waar in zitten. Dus ook daar ben ik niet mee bezig.Ik vind persoonlijk dat je extreem weinig eet. Waarom sla je (als je nu echt eerlijk bent) maaltijden over trouwens (geen tijd is een slap excuus)? En bij die ene uitspraak van je gaan bij mij de alarmbellen wel rinkelen eigenlijk. Je telt mss geen calorieen maar je maakt dus wel sterk onderscheid tussen slecht-gezond voedsel.
wat je water geeft, groeit
woensdag 19 oktober 2011 om 22:59
woensdag 19 oktober 2011 om 23:33
quote:judith29 schreef op 19 oktober 2011 @ 22:36:
Misschien koppel ik eten wat meer aan negativiteit dan een gemiddeld persoon. Als ik mijn beginpost doorlees zie ik dat zelf ook wel. Het is nu vooral zo dat ik het makkelijk vind om op te letten, omdat ik toch geen eetlust heb.
Ik merk aan mijn energielevel dat ik inderdaad wel wat meer zou kunnen eten en wat me dan weer tegenhoudt is het idee dat ik misschien dan weer aankom. Het geeft me wel een goed gevoel dat ik weer in mijn oude kleding pas en dat ik controle heb over mijn gewicht.
Ik begrijp ergens wel dat mijn omgeving nu zegt, tot hier en niet verder. Maar om het nu een eetstoornis te noemen...
Het is vooral zo dat mijn andere klachten wat gebaggetaliseerd worden, ik slik niet voor niets antidepressiva maar iedereen denkt vooral dat dat overdreven is en ik me gewoon wat drukker maak omdat we nu een huilbaby hebben. Een postpartum depressie vinden ze maar onzin. Maar een eetstoornis dan weer niet.
Bedankt voor jullie reacties. Ik merk er wel uit op dat mijn eetgedrag niet helemaal is zoals het hoort.Meid, kijk uit.. het lijkt erop dat je niet goed bezig bent (zegt een ex-uithongeraarster die nu nog een paar kilo te veel heeft na de zwangerschap en weet dat ze zelf uit moet kijken niet weer terug te vallen)
Misschien koppel ik eten wat meer aan negativiteit dan een gemiddeld persoon. Als ik mijn beginpost doorlees zie ik dat zelf ook wel. Het is nu vooral zo dat ik het makkelijk vind om op te letten, omdat ik toch geen eetlust heb.
Ik merk aan mijn energielevel dat ik inderdaad wel wat meer zou kunnen eten en wat me dan weer tegenhoudt is het idee dat ik misschien dan weer aankom. Het geeft me wel een goed gevoel dat ik weer in mijn oude kleding pas en dat ik controle heb over mijn gewicht.
Ik begrijp ergens wel dat mijn omgeving nu zegt, tot hier en niet verder. Maar om het nu een eetstoornis te noemen...
Het is vooral zo dat mijn andere klachten wat gebaggetaliseerd worden, ik slik niet voor niets antidepressiva maar iedereen denkt vooral dat dat overdreven is en ik me gewoon wat drukker maak omdat we nu een huilbaby hebben. Een postpartum depressie vinden ze maar onzin. Maar een eetstoornis dan weer niet.
Bedankt voor jullie reacties. Ik merk er wel uit op dat mijn eetgedrag niet helemaal is zoals het hoort.Meid, kijk uit.. het lijkt erop dat je niet goed bezig bent (zegt een ex-uithongeraarster die nu nog een paar kilo te veel heeft na de zwangerschap en weet dat ze zelf uit moet kijken niet weer terug te vallen)
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
donderdag 20 oktober 2011 om 00:10
Was je voor je zwangerschap ook zo met je gewicht bezig?
Ik kan niet zo goed inschatten in hoeverre je echt geen trek hebt of in hoeverre je het negeert omdat dat je wel goed uitkomt.
In ieder geval: Ik heb ook een periode heel weinig gegeten omdat ik depressief was. At wel avondeten maar de rest van de dag kreeg ik bijna niks weg (zat overdag in therapie maar dat is ander verhaal).
Misschien kun je proberen met goedemorgen drinkontbijt of ander drinkontbijt (hoeft niet per se als ontbijt) je voeding wat aan te vullen.
Als je bijna niets eet heb je ook geen energie om brood te smeren/ eten te koken en zo kom je in een cirkel.
Ik kan niet zo goed inschatten in hoeverre je echt geen trek hebt of in hoeverre je het negeert omdat dat je wel goed uitkomt.
In ieder geval: Ik heb ook een periode heel weinig gegeten omdat ik depressief was. At wel avondeten maar de rest van de dag kreeg ik bijna niks weg (zat overdag in therapie maar dat is ander verhaal).
Misschien kun je proberen met goedemorgen drinkontbijt of ander drinkontbijt (hoeft niet per se als ontbijt) je voeding wat aan te vullen.
Als je bijna niets eet heb je ook geen energie om brood te smeren/ eten te koken en zo kom je in een cirkel.
donderdag 20 oktober 2011 om 07:42
Toen ik door medicijngebruik een verminderde eetlust had, kwam me dat ergens ook goed uit. Tot zover begrijp ik je wel.
Maar al snel kwam ik erachter dat weinig slecht eten ook resulteerde in een belabberd energieniveau. Vanaf toen ben ik me gaan verdiepen in wat er nou in m'n eten zit. Om ervoor te zorgen dat wat ik binnenkreeg ook daadwerkelijk goed voor me is.
En dat lijkt me het enige juiste om te doen wanneer meer eten geen optie is.
Helaas heb ik toch een vitaminetekort opgelopen. Het gevolg daarvan waren sterk depressieve klachten. Ik krijg nu sinds 6 weken injecties om het aan te vullen.
Gisteren heb ik voor het eerst in lange lange tijd weer eens zomaar gelachen. Iets wat ik eigenlijk altijd deed. Om maar even aan te geven wat het effect van voeding op je gemoedstoestand kan zijn.
Je bent het jezelf en je kindjes verplicht om goed voor jezelf te zorgen!
Maar al snel kwam ik erachter dat weinig slecht eten ook resulteerde in een belabberd energieniveau. Vanaf toen ben ik me gaan verdiepen in wat er nou in m'n eten zit. Om ervoor te zorgen dat wat ik binnenkreeg ook daadwerkelijk goed voor me is.
En dat lijkt me het enige juiste om te doen wanneer meer eten geen optie is.
Helaas heb ik toch een vitaminetekort opgelopen. Het gevolg daarvan waren sterk depressieve klachten. Ik krijg nu sinds 6 weken injecties om het aan te vullen.
Gisteren heb ik voor het eerst in lange lange tijd weer eens zomaar gelachen. Iets wat ik eigenlijk altijd deed. Om maar even aan te geven wat het effect van voeding op je gemoedstoestand kan zijn.
Je bent het jezelf en je kindjes verplicht om goed voor jezelf te zorgen!
donderdag 20 oktober 2011 om 07:49
donderdag 20 oktober 2011 om 09:18
donderdag 20 oktober 2011 om 10:26
Vanmorgen maar eens ontbeten met een glas vers geperste jus en een boterham met kaas. Ik moet wel zeggen, het kost even moeite om het binnen te krijgen maar het is wel gelukt. Mijn eetlust is echt afgenomen. Ik denk deels door de depressie en deels door medicijnen.
De tip van drinkontbijt is ook een goede, dat staat op mijn boodschappenlijstje.
Ik heb er nu zeker niets aan om nog dieper in de put te raken door slecht eten. Ik ga nu wat meer fruit eten. Groente eet ik 's avonds juist wel goed. Wat ik vaak laat staan is vlees (ook omdat ik altijd al de kriebels krijg bij het eten van vlees). Aardappels en pasta vind ik ook vaak te zwaar op de maag en daar word ik ook echt misselijk van. Ik ben er wel voor bij de dokter geweest, omdat ik het snelle gewichtsverlies ook wel zorgwekkend begon te vinden, maar na bloedprikken kwam hier alleen bloedarmoede uit.
Ik wil absoluut geen eetstoornis ontwikkelen, maar omdat ik weet dat zoiets er weleens insluipt en een ziekte niet voor niets een ziekte heet, dus dat je er vaak zelf geen grip op hebt, wilde ik even wat meningen horen.
Bedankt daarvoor.
De tip van drinkontbijt is ook een goede, dat staat op mijn boodschappenlijstje.
Ik heb er nu zeker niets aan om nog dieper in de put te raken door slecht eten. Ik ga nu wat meer fruit eten. Groente eet ik 's avonds juist wel goed. Wat ik vaak laat staan is vlees (ook omdat ik altijd al de kriebels krijg bij het eten van vlees). Aardappels en pasta vind ik ook vaak te zwaar op de maag en daar word ik ook echt misselijk van. Ik ben er wel voor bij de dokter geweest, omdat ik het snelle gewichtsverlies ook wel zorgwekkend begon te vinden, maar na bloedprikken kwam hier alleen bloedarmoede uit.
Ik wil absoluut geen eetstoornis ontwikkelen, maar omdat ik weet dat zoiets er weleens insluipt en een ziekte niet voor niets een ziekte heet, dus dat je er vaak zelf geen grip op hebt, wilde ik even wat meningen horen.
Bedankt daarvoor.
