Relaties
alle pijlers
Ex eist dat ik meer ga werken
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:29
Hallo,
Ik ben bijna vijf jaar gescheiden. Samen hebben we een kind en alles is gegaan via een advocaat en dus via de rechter. In het verleden al problemen met ex gehad mbt tot betalen van KA. Hij vindt dat hij teveel betaald en dus betaalde hij simpelweg niet en verlaagde eigendhandig het bedrag.Via het LBIO toch nog gekregen. Naar de rechter voor vermindering stapt hij niet omdat hij weet dat hij in het ongelijk gesteld wordt omdat er geen enkele reden is om te verlagen. Mijn advocaat die ik ingeschakeld had toen hij achterwege bleef bevestigde dit ook. Ook naar mijn ex toe n.a.l. van zijn inkomstengegevens etc die hij haar had toe gestuurd. Hij heeft die gegevens notabene uitzichzelf zonder dat mijn advocate daarom had gevraagd, naar haar toe gestuurd. Zo was hij ervan overtuigd dat hij teveel betaalde.
Uiteindelijk werd er weer gewoon betaald maar wel op een treiterende manier en gewoon dwars liggen als het gaat om ons kind mbt omgang etc. Hetzij minder, want intussen heeft hij een relatie gehad en even samengewoond. Het was in die periode rustig wat de KA en treiteren aangaat. Maar nu is het inmiddels uit en woont hij weer alleen en begint het weer.
Twee weken terug werd ik wederom door hem gebeld. Hij eiste van mij, dat ik voortaan ons kind kom brengen en halen als het zijn weekend is. Toen hij samenwoonde mocht ik ons kind niet eens brengen of halen omdat zijn huis verhuurt werd en hij bij zijn vriendin woonde. Hij doet dat niet meer dat halen en brengen, zegt hij en hij wilt dat ik voortaan 40 uur per week ga werken want volgens hem is ons kind nu oud genoeg (net 9 jaar) dat ik meer kan gaan werken. Ik werk al drie dagen?? Want hij kon het allemaal niet opbrengen. Ik vroeg hoe moet ik dat doen dan? Dat was mij probleem hoe ik de opvang regelde. Als ik maar meer ging werken zodat de KA naar beneden kan.
De KA van oktober is trouwens ook niet gestort. Meneer moest even zien hoe hij dat ging doen. Ik zou nog horen.
Wat moet ik hier nu mee? Kan dit allemaal zomaar? Kan hij zo blijven treiteren? Kan hij eisen dat ik meer ga ga werken? Wat nu?
Ik ben bijna vijf jaar gescheiden. Samen hebben we een kind en alles is gegaan via een advocaat en dus via de rechter. In het verleden al problemen met ex gehad mbt tot betalen van KA. Hij vindt dat hij teveel betaald en dus betaalde hij simpelweg niet en verlaagde eigendhandig het bedrag.Via het LBIO toch nog gekregen. Naar de rechter voor vermindering stapt hij niet omdat hij weet dat hij in het ongelijk gesteld wordt omdat er geen enkele reden is om te verlagen. Mijn advocaat die ik ingeschakeld had toen hij achterwege bleef bevestigde dit ook. Ook naar mijn ex toe n.a.l. van zijn inkomstengegevens etc die hij haar had toe gestuurd. Hij heeft die gegevens notabene uitzichzelf zonder dat mijn advocate daarom had gevraagd, naar haar toe gestuurd. Zo was hij ervan overtuigd dat hij teveel betaalde.
Uiteindelijk werd er weer gewoon betaald maar wel op een treiterende manier en gewoon dwars liggen als het gaat om ons kind mbt omgang etc. Hetzij minder, want intussen heeft hij een relatie gehad en even samengewoond. Het was in die periode rustig wat de KA en treiteren aangaat. Maar nu is het inmiddels uit en woont hij weer alleen en begint het weer.
Twee weken terug werd ik wederom door hem gebeld. Hij eiste van mij, dat ik voortaan ons kind kom brengen en halen als het zijn weekend is. Toen hij samenwoonde mocht ik ons kind niet eens brengen of halen omdat zijn huis verhuurt werd en hij bij zijn vriendin woonde. Hij doet dat niet meer dat halen en brengen, zegt hij en hij wilt dat ik voortaan 40 uur per week ga werken want volgens hem is ons kind nu oud genoeg (net 9 jaar) dat ik meer kan gaan werken. Ik werk al drie dagen?? Want hij kon het allemaal niet opbrengen. Ik vroeg hoe moet ik dat doen dan? Dat was mij probleem hoe ik de opvang regelde. Als ik maar meer ging werken zodat de KA naar beneden kan.
De KA van oktober is trouwens ook niet gestort. Meneer moest even zien hoe hij dat ging doen. Ik zou nog horen.
Wat moet ik hier nu mee? Kan dit allemaal zomaar? Kan hij zo blijven treiteren? Kan hij eisen dat ik meer ga ga werken? Wat nu?
donderdag 20 oktober 2011 om 17:06
quote:Turkooiss schreef op 20 oktober 2011 @ 14:37:
[...]
Er was in een ander topic al eens over dat onderzoek gesproken. Maar vraag me af hoe een man erop vooruit gaat dan, gaan niet alle partijen erop achteruit?In eerste instantie gaan beide partijen erop achteruit; op termijn blijkt dat gescheiden mannen er financieel op vooruitgaan en vrouwen erop achteruitgaan. Wellicht doordat mannen vanouds minder vaak de zorg voor de kinderen op zich nemen en vaker een nieuwe relatie aangaan? Dat gok ik zomaar hoor.
[...]
Er was in een ander topic al eens over dat onderzoek gesproken. Maar vraag me af hoe een man erop vooruit gaat dan, gaan niet alle partijen erop achteruit?In eerste instantie gaan beide partijen erop achteruit; op termijn blijkt dat gescheiden mannen er financieel op vooruitgaan en vrouwen erop achteruitgaan. Wellicht doordat mannen vanouds minder vaak de zorg voor de kinderen op zich nemen en vaker een nieuwe relatie aangaan? Dat gok ik zomaar hoor.
Ga in therapie!
donderdag 20 oktober 2011 om 17:08
quote:een_man schreef op 20 oktober 2011 @ 16:58:
Door dus niet de vaste lasten te delen zou de KA dus niet omhoog gaan.
Nee, je woont samen en dus deel je de vaste lasten.
Daar wordt rekening mee gehouden en dat vind ik ook niet meer dan normaal. Je gaat niet proberen alimentatie te omzeilen door te zeggen dat je de lasten niet deelt!
Door dus niet de vaste lasten te delen zou de KA dus niet omhoog gaan.
Nee, je woont samen en dus deel je de vaste lasten.
Daar wordt rekening mee gehouden en dat vind ik ook niet meer dan normaal. Je gaat niet proberen alimentatie te omzeilen door te zeggen dat je de lasten niet deelt!
donderdag 20 oktober 2011 om 17:13
donderdag 20 oktober 2011 om 17:19
quote:Turkooiss schreef op 20 oktober 2011 @ 16:53:
Maar alleen omdat zij de nieuwe partner van is, wordt hier zo over gevallen.
Dat is precies mijn gevoel bij deze hele discussie. Ik kan praten als brugman, maar ik ben de nieuwe liefde van die slechte man en dus bij voorbaat fout en tegen de ex. Wat ik daar ook tegenin breng, ik ben de feeks die zijn ex niets gunt
Maar alleen omdat zij de nieuwe partner van is, wordt hier zo over gevallen.
Dat is precies mijn gevoel bij deze hele discussie. Ik kan praten als brugman, maar ik ben de nieuwe liefde van die slechte man en dus bij voorbaat fout en tegen de ex. Wat ik daar ook tegenin breng, ik ben de feeks die zijn ex niets gunt
donderdag 20 oktober 2011 om 17:23
quote:iry schreef op 20 oktober 2011 @ 17:13:
Lidiko, er zit trouwens wel een max aan de alimentatie hoor.
Ze berekenen de behoefte van het kind, hoger dan het bedrag wat daar uit komt gaat het nooit worden.
Maar dan heb je het alleen over KA. Daar zit inderdaad een bovengrens aan. Wat er daarna nog aan draagkracht overblijf wordt PA
De behoefte wordt berekend naar het gezinsinkomen tijdens het huwelijk.
Maar kunnen achteraf gewijzigd worden als de situatie verandert. Bijv. samenwonen (KA + PA) of meer gaan werken (PA).
Lidiko, er zit trouwens wel een max aan de alimentatie hoor.
Ze berekenen de behoefte van het kind, hoger dan het bedrag wat daar uit komt gaat het nooit worden.
Maar dan heb je het alleen over KA. Daar zit inderdaad een bovengrens aan. Wat er daarna nog aan draagkracht overblijf wordt PA
De behoefte wordt berekend naar het gezinsinkomen tijdens het huwelijk.
Maar kunnen achteraf gewijzigd worden als de situatie verandert. Bijv. samenwonen (KA + PA) of meer gaan werken (PA).
donderdag 20 oktober 2011 om 17:27
Ildiko,
Dat gevoel heb ik ook vaak bij discussies met zo'n onderwerp. Best vervelend om dan nog op een normale manier te blijven discussieren, want je mag als nieuwe partner van geen mening over de situatie (waar ik in en mee leef nota bene) hebben, want 'anders had je maar geen partner met kinderen moeten nemen'. Maar ondertussen help ik wel met zindelijkheidstraining, lees ik verhaaltjes voor, troost ik wanneer nodig, speel ik met ze, help ik met huiswerk etc etc....maar oweeeee je een mening hebt.
Dat gevoel heb ik ook vaak bij discussies met zo'n onderwerp. Best vervelend om dan nog op een normale manier te blijven discussieren, want je mag als nieuwe partner van geen mening over de situatie (waar ik in en mee leef nota bene) hebben, want 'anders had je maar geen partner met kinderen moeten nemen'. Maar ondertussen help ik wel met zindelijkheidstraining, lees ik verhaaltjes voor, troost ik wanneer nodig, speel ik met ze, help ik met huiswerk etc etc....maar oweeeee je een mening hebt.
donderdag 20 oktober 2011 om 17:27
quote:ildiko schreef op 20 oktober 2011 @ 14:51:
[...]
Er wordt mij hier overigens elke keer opnieuw met grote stelligheid verteld dat mannen de slechteriken zijn die niets voor hun kinderen over hebben, maar daar lijkt niemand over te vallen.
Waar lees je dat dan? Ik weet niet hoelang je op dit forum meeloopt, maar er zijn genoeg topics waarin vrouwen die bv. hun ex als de kwaaie pier afschilderen, vertellen dat ze hem helemaal uit willen kleden of haar kinderen bij hun vader willen weghouden, flink de waarheid wordt gezegd. Die vrouwen worden in niet mis te verstane toon gewezen op hun verantwoordelijkheid om a) hun eigen broek op te houden en b) mee te werken aan het opbouwen van een band tussen hun kinderen en de vader.
Ik hoor hier bijna niemand positief praten over ex, terwijl diezelfde moeders toch ooit met deze man kinderen wilden omdat het zo'n geweldige man en goede vader zou zijn. En waarom moet dan de vader wel bloeden voor het feit dat hij met de verkeerde vrouw aan kinderen is begonnen en hoeft moeder geen consequenties te dragen van het feit dat ze blijkbaar niet zo'n goede mensenkennis had en met een enorme hufter aan kinderen is begonnen. Hij had dus eerder moeten bedenken of hij haar wel 'vol sperma wilde spuiten' (niet mijn woorden, maar van een boze moeder die de man blijkbaar als enige schuldige ziet hiervoor, en ook vindt dat hij zal moeten bloeden voor die ene vrijpartij) en zij had zich toen moeten afvragen of het wel verstandig was met een enorme hufter die niets om kinderen geeft aan kinderen te beginnen.
Ik probeer dus vooral aan te geven dat het na een scheiding zo makkelijk is om alleen het negatieve van de ex te zien, maar dat die ex niet alleen maar negatief is.
Eens.
Vaders veranderen niet alleen in draken, moeders veranderen ook vaak in wraakzuchtige wezens. Als beiden nuchter naar de situatie kijken en even bedenkt dat die ander niet in en in slecht is, zou dat al een hoop ellende schelen.
Daar ben ik het hartgrondig mee eens! Ik denk dat de nieuwe partners daar ook een positieve rol in kunnen spelen. Ik zou persoonlijk meteen afknappen op een man die negatief praat over zijn ex (tenzij hij net uit de scheiding komt, maar dan is het sowieso niet handig om aan een relatie te beginnen). Voor hetzelfde geld praat hij over een paar jaar net zo lelijk over jou.
Het gedrag van mijn ex tegenover mij maar vooral de kinderen is niet om over naar huis te schrijven. Mensen verbazen zich vaak dat ik zo neutraal en respectvol over hem praat (zonder zijn gedrag goed te praten, want hij is een volwassen vent die daar zelf verantwoordelijk voor is). Positief ben ik ook over de punten die ik als positief zie.
Ik heb hem inderdaad zelf uitgekozen als vader van mijn kinderen... tja, dat hij het minder goed doet dan ik toen had verwacht, kun je inderdaad wijten aan mijn gebrek aan mensenkennis (en een boel andere zaken die daar een rol in kunnen spelen). Het punt is dat hij de vader van mijn kinderen is, en dat ik om die reden alleen al hem altijd respectvol zal blijven behandelen en respectvol over hem zal praten. Dat was in de eerste jaren na de scheiding wel anders, dan moet er ook een hoop gram uit. Maar dat moet je op een bepaald moment loslaten.
Ik zou niet graag die ballast willen meenemen in een nieuwe relatie en zou die ook niet graag van een toekomstige partner op de koop toe krijgen. Als er nog veel gedoe is met de ex, op welk gebied dan ook, zou ik ernstig kijken naar de rol die de man daar zelf in speelt. Het is nogal makkelijk om samen af te geven op de ex, maar ik ben ervan overtuigd dat de kinderen dit meekrijgen, ook als het niet wordt gezegd waar ze bij zijn. De onderliggende negatieve en respectloze gevoelens tegenover hun moeder voelen ze echt wel aan.
*edit: Ik heb nooit negatief over mijn ex gesproken tegen de kinderen, wel met anderen.
[...]
Er wordt mij hier overigens elke keer opnieuw met grote stelligheid verteld dat mannen de slechteriken zijn die niets voor hun kinderen over hebben, maar daar lijkt niemand over te vallen.
Waar lees je dat dan? Ik weet niet hoelang je op dit forum meeloopt, maar er zijn genoeg topics waarin vrouwen die bv. hun ex als de kwaaie pier afschilderen, vertellen dat ze hem helemaal uit willen kleden of haar kinderen bij hun vader willen weghouden, flink de waarheid wordt gezegd. Die vrouwen worden in niet mis te verstane toon gewezen op hun verantwoordelijkheid om a) hun eigen broek op te houden en b) mee te werken aan het opbouwen van een band tussen hun kinderen en de vader.
Ik hoor hier bijna niemand positief praten over ex, terwijl diezelfde moeders toch ooit met deze man kinderen wilden omdat het zo'n geweldige man en goede vader zou zijn. En waarom moet dan de vader wel bloeden voor het feit dat hij met de verkeerde vrouw aan kinderen is begonnen en hoeft moeder geen consequenties te dragen van het feit dat ze blijkbaar niet zo'n goede mensenkennis had en met een enorme hufter aan kinderen is begonnen. Hij had dus eerder moeten bedenken of hij haar wel 'vol sperma wilde spuiten' (niet mijn woorden, maar van een boze moeder die de man blijkbaar als enige schuldige ziet hiervoor, en ook vindt dat hij zal moeten bloeden voor die ene vrijpartij) en zij had zich toen moeten afvragen of het wel verstandig was met een enorme hufter die niets om kinderen geeft aan kinderen te beginnen.
Ik probeer dus vooral aan te geven dat het na een scheiding zo makkelijk is om alleen het negatieve van de ex te zien, maar dat die ex niet alleen maar negatief is.
Eens.
Vaders veranderen niet alleen in draken, moeders veranderen ook vaak in wraakzuchtige wezens. Als beiden nuchter naar de situatie kijken en even bedenkt dat die ander niet in en in slecht is, zou dat al een hoop ellende schelen.
Daar ben ik het hartgrondig mee eens! Ik denk dat de nieuwe partners daar ook een positieve rol in kunnen spelen. Ik zou persoonlijk meteen afknappen op een man die negatief praat over zijn ex (tenzij hij net uit de scheiding komt, maar dan is het sowieso niet handig om aan een relatie te beginnen). Voor hetzelfde geld praat hij over een paar jaar net zo lelijk over jou.
Het gedrag van mijn ex tegenover mij maar vooral de kinderen is niet om over naar huis te schrijven. Mensen verbazen zich vaak dat ik zo neutraal en respectvol over hem praat (zonder zijn gedrag goed te praten, want hij is een volwassen vent die daar zelf verantwoordelijk voor is). Positief ben ik ook over de punten die ik als positief zie.
Ik heb hem inderdaad zelf uitgekozen als vader van mijn kinderen... tja, dat hij het minder goed doet dan ik toen had verwacht, kun je inderdaad wijten aan mijn gebrek aan mensenkennis (en een boel andere zaken die daar een rol in kunnen spelen). Het punt is dat hij de vader van mijn kinderen is, en dat ik om die reden alleen al hem altijd respectvol zal blijven behandelen en respectvol over hem zal praten. Dat was in de eerste jaren na de scheiding wel anders, dan moet er ook een hoop gram uit. Maar dat moet je op een bepaald moment loslaten.
Ik zou niet graag die ballast willen meenemen in een nieuwe relatie en zou die ook niet graag van een toekomstige partner op de koop toe krijgen. Als er nog veel gedoe is met de ex, op welk gebied dan ook, zou ik ernstig kijken naar de rol die de man daar zelf in speelt. Het is nogal makkelijk om samen af te geven op de ex, maar ik ben ervan overtuigd dat de kinderen dit meekrijgen, ook als het niet wordt gezegd waar ze bij zijn. De onderliggende negatieve en respectloze gevoelens tegenover hun moeder voelen ze echt wel aan.
*edit: Ik heb nooit negatief over mijn ex gesproken tegen de kinderen, wel met anderen.
Ga in therapie!
donderdag 20 oktober 2011 om 17:52
quote:Turkooiss schreef op 20 oktober 2011 @ 17:27:
Ildiko,
Dat gevoel heb ik ook vaak bij discussies met zo'n onderwerp. Best vervelend om dan nog op een normale manier te blijven discussieren, want je mag als nieuwe partner van geen mening over de situatie (waar ik in en mee leef nota bene) hebben, want 'anders had je maar geen partner met kinderen moeten nemen'. Maar ondertussen help ik wel met zindelijkheidstraining, lees ik verhaaltjes voor, troost ik wanneer nodig, speel ik met ze, help ik met huiswerk etc etc....maar oweeeee je een mening hebt.
Exact! Ik heb ook luiers verschoond, ze 's nachts getroost en bedden verschoond, elke vorm van verzorging doe ik helemaal aan mee, emotioneel en financieel en daar klaag ik niet over, sterker nog, ik geniet ervan! Ik vind het eerlijk gezegd niet meer dan normaal dat ik dat doe en kan me ernstig storen aan mensen die roepen dat ik niet verantwoordelijk ben voor zijn kinderen.
Die mensen begrijpen dan niet dat dit mijn gezin is waar ik voor leef, met hart en ziel. Ik ben betrokken bij de kinderen op alle fronten, maar ook bij het wel en wee van de ex en we helpen haar ook waar/wanneer dat nodig is.
Maar dan nog is het allemaal niet goed...
Ildiko,
Dat gevoel heb ik ook vaak bij discussies met zo'n onderwerp. Best vervelend om dan nog op een normale manier te blijven discussieren, want je mag als nieuwe partner van geen mening over de situatie (waar ik in en mee leef nota bene) hebben, want 'anders had je maar geen partner met kinderen moeten nemen'. Maar ondertussen help ik wel met zindelijkheidstraining, lees ik verhaaltjes voor, troost ik wanneer nodig, speel ik met ze, help ik met huiswerk etc etc....maar oweeeee je een mening hebt.
Exact! Ik heb ook luiers verschoond, ze 's nachts getroost en bedden verschoond, elke vorm van verzorging doe ik helemaal aan mee, emotioneel en financieel en daar klaag ik niet over, sterker nog, ik geniet ervan! Ik vind het eerlijk gezegd niet meer dan normaal dat ik dat doe en kan me ernstig storen aan mensen die roepen dat ik niet verantwoordelijk ben voor zijn kinderen.
Die mensen begrijpen dan niet dat dit mijn gezin is waar ik voor leef, met hart en ziel. Ik ben betrokken bij de kinderen op alle fronten, maar ook bij het wel en wee van de ex en we helpen haar ook waar/wanneer dat nodig is.
Maar dan nog is het allemaal niet goed...
donderdag 20 oktober 2011 om 18:01
quote:Turkooiss schreef op 20 oktober 2011 @ 17:27:
maar oweeeee je een mening hebt.Ik ben overigens wel heel erg blij dat ik die mening vooral hier op het forum tegenkom en dat ik in het dagelijks leven (jawel ook door ex!) als volwaardig opvoeder van de kinderen word gezien en dat mijn bijdrage in het geheel ook wordt gezien als waardevol. Ex waardeert ook mijn mening en wij (ex en ik) overleggen samen wanneer het zo uitkomt over het wel en wee van de kinderen. Wij lijken daar samen soms zelfs beter over te kunnen communiceren dan lief met ex, wellicht gewoon het verschil man/vrouw. Mannen zijn over het algemeen (en de mijne in het bijzonder) nu eenmaal niet zulke praters.
maar oweeeee je een mening hebt.Ik ben overigens wel heel erg blij dat ik die mening vooral hier op het forum tegenkom en dat ik in het dagelijks leven (jawel ook door ex!) als volwaardig opvoeder van de kinderen word gezien en dat mijn bijdrage in het geheel ook wordt gezien als waardevol. Ex waardeert ook mijn mening en wij (ex en ik) overleggen samen wanneer het zo uitkomt over het wel en wee van de kinderen. Wij lijken daar samen soms zelfs beter over te kunnen communiceren dan lief met ex, wellicht gewoon het verschil man/vrouw. Mannen zijn over het algemeen (en de mijne in het bijzonder) nu eenmaal niet zulke praters.
donderdag 20 oktober 2011 om 18:59
quote:ildiko schreef op 20 oktober 2011 @ 17:52:
[...]
Exact! Ik heb ook luiers verschoond, ze 's nachts getroost en bedden verschoond, elke vorm van verzorging doe ik helemaal aan mee, emotioneel en financieel en daar klaag ik niet over, sterker nog, ik geniet ervan! Ik vind het eerlijk gezegd niet meer dan normaal dat ik dat doe en kan me ernstig storen aan mensen die roepen dat ik niet verantwoordelijk ben voor zijn kinderen.
Die mensen begrijpen dan niet dat dit mijn gezin is waar ik voor leef, met hart en ziel. Ik ben betrokken bij de kinderen op alle fronten, maar ook bij het wel en wee van de ex en we helpen haar ook waar/wanneer dat nodig is.
Maar dan nog is het allemaal niet goed...
Lidiko, lees je ook eigenlijk wel wanneer er forummers je wel steunen in je mening, of wanneer men wel begrip toont voor je gevoelens ?
Ik hoor je namelijk veel roepen dat je hier niet gewenst bent met je mening en al is de meerderheid een van een andere mening, maar volgens mij niet iedereen, dan wel lees ik ook begrip
Ik was trouwens diegene die riep dat je niet verantwoordelijk bent voor zijn kinderen ( al mag je die wel nemen wanneer dat toegelaten wordt)
Ik bedoel daarmee dat vader en moeder simpelweg de verantwoordelijkheid dragen, zij bepalen, beslissen, en zullen zaken op moeten lossen.
Ik zou persoonlijk niet willen dat een medepartner dat op zich gaat nemen.
Je kan betrokken zijn, mee zorgen en natuurlijk ben je verantwoordelijk voor zorg en welzijn wanneer je ze onder je hoede hebt.
Maar goed, iedereen regelt dat anders en misschien ook omdat ik zelf ook kinderen heb schept dat voor mij een grens en duidelijkheid.
Ik ben zeker heel erg betrokken en wanneer we bij elkaar zijn zorgen we samen alleen als het er op aan komt dan regelt ieder het voor zijn eigen kind( waar je best in bij kan springen wanneer nodig, zo zwart/wit is het ook weer niet)
Ik denk dat het anders is als je twee gezinnen gaat samen voegen dan wanneer je als partner alleen in een gezin komt.
[...]
Exact! Ik heb ook luiers verschoond, ze 's nachts getroost en bedden verschoond, elke vorm van verzorging doe ik helemaal aan mee, emotioneel en financieel en daar klaag ik niet over, sterker nog, ik geniet ervan! Ik vind het eerlijk gezegd niet meer dan normaal dat ik dat doe en kan me ernstig storen aan mensen die roepen dat ik niet verantwoordelijk ben voor zijn kinderen.
Die mensen begrijpen dan niet dat dit mijn gezin is waar ik voor leef, met hart en ziel. Ik ben betrokken bij de kinderen op alle fronten, maar ook bij het wel en wee van de ex en we helpen haar ook waar/wanneer dat nodig is.
Maar dan nog is het allemaal niet goed...
Lidiko, lees je ook eigenlijk wel wanneer er forummers je wel steunen in je mening, of wanneer men wel begrip toont voor je gevoelens ?
Ik hoor je namelijk veel roepen dat je hier niet gewenst bent met je mening en al is de meerderheid een van een andere mening, maar volgens mij niet iedereen, dan wel lees ik ook begrip
Ik was trouwens diegene die riep dat je niet verantwoordelijk bent voor zijn kinderen ( al mag je die wel nemen wanneer dat toegelaten wordt)
Ik bedoel daarmee dat vader en moeder simpelweg de verantwoordelijkheid dragen, zij bepalen, beslissen, en zullen zaken op moeten lossen.
Ik zou persoonlijk niet willen dat een medepartner dat op zich gaat nemen.
Je kan betrokken zijn, mee zorgen en natuurlijk ben je verantwoordelijk voor zorg en welzijn wanneer je ze onder je hoede hebt.
Maar goed, iedereen regelt dat anders en misschien ook omdat ik zelf ook kinderen heb schept dat voor mij een grens en duidelijkheid.
Ik ben zeker heel erg betrokken en wanneer we bij elkaar zijn zorgen we samen alleen als het er op aan komt dan regelt ieder het voor zijn eigen kind( waar je best in bij kan springen wanneer nodig, zo zwart/wit is het ook weer niet)
Ik denk dat het anders is als je twee gezinnen gaat samen voegen dan wanneer je als partner alleen in een gezin komt.
donderdag 20 oktober 2011 om 19:12
quote:iry schreef op 20 oktober 2011 @ 18:59:
Lidiko, lees je ook eigenlijk wel wanneer er forummers je wel steunen in je mening, of wanneer men wel begrip toont voor je gevoelens ?
Jazeker, en naar mijn weten reageer ik daar meestal ook op, maar wellicht toch te weinig. Ik ga niet constant namen noemen, dat doe ik ook niet bij de negatieve reacties
Ik bedoel daarmee dat vader en moeder simpelweg de verantwoordelijkheid dragen, zij bepalen, beslissen, en zullen zaken op moeten lossen.
Ik ben ontzettend blij dat zowel vader als moeder het hier prima vinden dat ik meebeslis. Zij zijn echter wel EINDverantwoordelijk en nemen samen de grote beslissingen over bijvoorbeeld schoolkeuze ed. Ook moeder ziet mij als een volwaardige opvoeder in dezen en waardeert mijn inbreng enorm. In mijn huis bepaal ik evenveel als mijn partner, ook wat betreft de kinderen, al zijn ze niet van mij.
Ik denk dat het anders is als je twee gezinnen gaat samen voegen dan wanneer je als partner alleen in een gezin komt.
Ik geloof inderdaad dat dat veel verschil maakt. Ik heb niet ook nog eens kinderen van mezelf om me druk om te maken, dus dat scheelt
Lidiko, lees je ook eigenlijk wel wanneer er forummers je wel steunen in je mening, of wanneer men wel begrip toont voor je gevoelens ?
Jazeker, en naar mijn weten reageer ik daar meestal ook op, maar wellicht toch te weinig. Ik ga niet constant namen noemen, dat doe ik ook niet bij de negatieve reacties
Ik bedoel daarmee dat vader en moeder simpelweg de verantwoordelijkheid dragen, zij bepalen, beslissen, en zullen zaken op moeten lossen.
Ik ben ontzettend blij dat zowel vader als moeder het hier prima vinden dat ik meebeslis. Zij zijn echter wel EINDverantwoordelijk en nemen samen de grote beslissingen over bijvoorbeeld schoolkeuze ed. Ook moeder ziet mij als een volwaardige opvoeder in dezen en waardeert mijn inbreng enorm. In mijn huis bepaal ik evenveel als mijn partner, ook wat betreft de kinderen, al zijn ze niet van mij.
Ik denk dat het anders is als je twee gezinnen gaat samen voegen dan wanneer je als partner alleen in een gezin komt.
Ik geloof inderdaad dat dat veel verschil maakt. Ik heb niet ook nog eens kinderen van mezelf om me druk om te maken, dus dat scheelt
donderdag 20 oktober 2011 om 19:17
quote:iry schreef op 20 oktober 2011 @ 19:01:
Trouwens, wel een dik compliment voor je lidiko hoe je naar het gezin kijkt en er in gaat staan.
Er vol voor gaat, helaas hoor je daar ook andere verhalen over.
En het stiefmoederschap is een pittige taak.
Thanx!
Het is in veel gevallen vooral een erg ondankbare taak. Ook al doe je vaak evenveel als de vader of de moeder, je blijft toch 'maar' een stiefje. Ik heb het grote geluk dat er in mijn directe omgeving niet zo gedacht wordt. Alleen buitenstaanders kunnen nog weleens zo reageren.
En tsja...de kinderen zijn weliswaar niet 'mijn kinderen', maar ze zijn wel 'mijn mannen'.
En ik ben voor hun niet 'hun eigen vader' of 'hun eigen moeder', maar wel 'hun eigen Ildiko'.
Trouwens, wel een dik compliment voor je lidiko hoe je naar het gezin kijkt en er in gaat staan.
Er vol voor gaat, helaas hoor je daar ook andere verhalen over.
En het stiefmoederschap is een pittige taak.
Thanx!
Het is in veel gevallen vooral een erg ondankbare taak. Ook al doe je vaak evenveel als de vader of de moeder, je blijft toch 'maar' een stiefje. Ik heb het grote geluk dat er in mijn directe omgeving niet zo gedacht wordt. Alleen buitenstaanders kunnen nog weleens zo reageren.
En tsja...de kinderen zijn weliswaar niet 'mijn kinderen', maar ze zijn wel 'mijn mannen'.
En ik ben voor hun niet 'hun eigen vader' of 'hun eigen moeder', maar wel 'hun eigen Ildiko'.
donderdag 20 oktober 2011 om 19:20
Het is fijn dat je een volwaardige rol krijgt lidiko, en weet je.
Dat maakt wel een hoop uit in hoe je je rol kan invullen.
Ook naar de kinderen toe.
Het is natuurlijk ook heel normaal dat je regels mag stellen in je eigen huis.
Ik heb zelf ook wel het gevoel dat ik gewaardeerd wordt in mijn rol, al ben ik nog maar een parttimer want we latten nog.
Maar doen ook al veel gezamelijk en de omgangsregeling tussen onze kinderen wisselen elkaar af, wat maakt dat we constant een andere samenstelling zullen hebben.
Ik ben samen met mijn partner ook nog zoekende hoe we dit allemaal gaan invullen. We praten er veel over.
Gelukkig kunnen we het allemaal prima met elkaar vinden onderling( behalve met mijn ex dan, maar dat is een verhaal apart we gaan er wel beleefd mee om), ook de kinderen en de kinderen met mij en mijn kinderen met hem.
Maar goed, in ons geval zal er ook heel goed over gepraat moeten worden en het heel zorgvuldig bedacht krijgen( al zal de praktijk leren wat de echte wijsheid is) , Hij heeft namelijk 4 kinderen en ik 3( eentje niet meer thuis wonend) dus zomaar wat doen is geen goed plan
Dat maakt wel een hoop uit in hoe je je rol kan invullen.
Ook naar de kinderen toe.
Het is natuurlijk ook heel normaal dat je regels mag stellen in je eigen huis.
Ik heb zelf ook wel het gevoel dat ik gewaardeerd wordt in mijn rol, al ben ik nog maar een parttimer want we latten nog.
Maar doen ook al veel gezamelijk en de omgangsregeling tussen onze kinderen wisselen elkaar af, wat maakt dat we constant een andere samenstelling zullen hebben.
Ik ben samen met mijn partner ook nog zoekende hoe we dit allemaal gaan invullen. We praten er veel over.
Gelukkig kunnen we het allemaal prima met elkaar vinden onderling( behalve met mijn ex dan, maar dat is een verhaal apart we gaan er wel beleefd mee om), ook de kinderen en de kinderen met mij en mijn kinderen met hem.
Maar goed, in ons geval zal er ook heel goed over gepraat moeten worden en het heel zorgvuldig bedacht krijgen( al zal de praktijk leren wat de echte wijsheid is) , Hij heeft namelijk 4 kinderen en ik 3( eentje niet meer thuis wonend) dus zomaar wat doen is geen goed plan
donderdag 20 oktober 2011 om 19:24
quote:ildiko schreef op 20 oktober 2011 @ 19:17:
[...]
Thanx!
Het is in veel gevallen vooral een erg ondankbare taak. Ook al doe je vaak evenveel als de vader of de moeder, je blijft toch 'maar' een stiefje. Ik heb het grote geluk dat er in mijn directe omgeving niet zo gedacht wordt. Alleen buitenstaanders kunnen nog weleens zo reageren.
En tsja...de kinderen zijn weliswaar niet 'mijn kinderen', maar ze zijn wel 'mijn mannen'.
En ik ben voor hun niet 'hun eigen vader' of 'hun eigen moeder', maar wel 'hun eigen Ildiko'.
Ik ben ook dol op zijn kinderen!
Zie ze niet als ook mijn kinderen, maar wel als kadokinderen en ik hoop dat de band zicht steeds meer gaat verdiepen.
Ik zou graag een toevoeging willen zijn in hun leventje, een extraatje waar ze altijd op terug kunnen vallen.
Een soort grote vriendin?( met regeltjes... al ben ik niet zo'n mama van de regels, meer een tuttelmoeder ofzo)
[...]
Thanx!
Het is in veel gevallen vooral een erg ondankbare taak. Ook al doe je vaak evenveel als de vader of de moeder, je blijft toch 'maar' een stiefje. Ik heb het grote geluk dat er in mijn directe omgeving niet zo gedacht wordt. Alleen buitenstaanders kunnen nog weleens zo reageren.
En tsja...de kinderen zijn weliswaar niet 'mijn kinderen', maar ze zijn wel 'mijn mannen'.
En ik ben voor hun niet 'hun eigen vader' of 'hun eigen moeder', maar wel 'hun eigen Ildiko'.
Ik ben ook dol op zijn kinderen!
Zie ze niet als ook mijn kinderen, maar wel als kadokinderen en ik hoop dat de band zicht steeds meer gaat verdiepen.
Ik zou graag een toevoeging willen zijn in hun leventje, een extraatje waar ze altijd op terug kunnen vallen.
Een soort grote vriendin?( met regeltjes... al ben ik niet zo'n mama van de regels, meer een tuttelmoeder ofzo)
donderdag 20 oktober 2011 om 19:26
quote:iry schreef op 20 oktober 2011 @ 19:20:
Ik heb zelf ook wel het gevoel dat ik gewaardeerd wordt in mijn rol
Gelukkig maar, want dat is inderdaad wel heel erg belangrijk. Anders hou je het volgens mij ook niet vol.
Maar goed, in ons geval zal er ook heel goed over gepraat moeten worden en het heel zorgvuldig bedacht krijgen( al zal de praktijk leren wat de echte wijsheid is) , Hij heeft namelijk 4 kinderen en ik 3( eentje niet meer thuis wonend) dus zomaar wat doen is geen goed plan
Jeetje, wat zal jij het druk hebben, zeg! Wel fijn dat iedereen het goed met elkaar kan vinden. Inderdaad goed bedenken hoe je dit het best vorm kunt gaan geven!
Ik heb zelf ook wel het gevoel dat ik gewaardeerd wordt in mijn rol
Gelukkig maar, want dat is inderdaad wel heel erg belangrijk. Anders hou je het volgens mij ook niet vol.
Maar goed, in ons geval zal er ook heel goed over gepraat moeten worden en het heel zorgvuldig bedacht krijgen( al zal de praktijk leren wat de echte wijsheid is) , Hij heeft namelijk 4 kinderen en ik 3( eentje niet meer thuis wonend) dus zomaar wat doen is geen goed plan
Jeetje, wat zal jij het druk hebben, zeg! Wel fijn dat iedereen het goed met elkaar kan vinden. Inderdaad goed bedenken hoe je dit het best vorm kunt gaan geven!
donderdag 20 oktober 2011 om 19:44
Ik heb het druk, maar we latten nog dus er is ook nog voldoende ruimte voor eigen ruimte. Bovendien zijn we 1 weekend in de twee weken samen zonder kinderen en die tijd is ook erg fijn om bij te tanken.
De toekomst zal zien wat het brengt voor ons, maar dat we bij elkaar willen zijn en samen oud worden staat niet ter discussie
De toekomst zal zien wat het brengt voor ons, maar dat we bij elkaar willen zijn en samen oud worden staat niet ter discussie
vrijdag 21 oktober 2011 om 08:23
quote:Turkooiss schreef op 20 oktober 2011 @ 18:50:
Wat fijn dat het zo kan Ildiko! Wenste dat het hier zo ging...
Dan heb je het zwaar! Ik hoop voor je dat je binnen je eigen gezin (man + kinderen) wel voldoende gewaardeerd wordt zodat dat een beetje compenseert!
Ik begrijp ook niet waarom mensen meestal zo'n intense hekel hebben aan de nieuwe partner. Die heeft over het algemeen namelijk helemaal niets te maken met het niet slagen van het huwelijk, stappen redelijk blanco in een relatie waarbij ze kinderen en een ex + haat kado krijgen. Ondertussen worden ze wel geacht de kinderen liefdevol op te vangen.
De nieuwe partner hoeft geen vriendin te worden, maar je mag best waarderen wat diegene voor je kinderen doet. Als je die nieuwe partner intens haat zonder reden (en dat is meestal het geval, want de exen zijn geen heksen en de nieuwe partners ook niet! Dat worden ze door haatgevoelens, wrok en jaloezie.) dan heeft dat ook z'n weerslag op je eigen kinderen.
Beter dus de haat/jaloezie opzij zetten en kijken naar wat diegene wel goed doet. Natuurlijk mag je dan alsnog bepaalde punten niet leuk vinden, maar zolang er genoeg punten zijn die je wel waardeert, gaat het je leven niet teveel beheersen en ondervinden je kinderen er geen nadeel aan.
Ik ben de ex van mijn lief ontzettend dankbaar dat zij in haar houding naar de kinderen duidelijk laat merken dat ze van mij mogen houden. De kinderen zijn zo op geen enkele manier geremd. De jongste vindt het heerlijk om tussen zijn moeder en mij in, hand in hand, te lopen. Als ik ze met hun moeder bij ons voor op het pleintje tegenkom, dan vliegen ze mij in de armen. Moeder vindt het alleen maar fijn dat de kinderen zo dol op mij zijn. Zij ziet dat namelijk als een duidelijk signaal dat ze het goed hebben bij hun vader en dat maakt weer dat zij zich minder zorgen hoeft te maken om ze.
En dat is: Boven je eigen gevoel uit stijgen en doen waar je kinderen het meest bij gebaat zijn.
Wat fijn dat het zo kan Ildiko! Wenste dat het hier zo ging...
Dan heb je het zwaar! Ik hoop voor je dat je binnen je eigen gezin (man + kinderen) wel voldoende gewaardeerd wordt zodat dat een beetje compenseert!
Ik begrijp ook niet waarom mensen meestal zo'n intense hekel hebben aan de nieuwe partner. Die heeft over het algemeen namelijk helemaal niets te maken met het niet slagen van het huwelijk, stappen redelijk blanco in een relatie waarbij ze kinderen en een ex + haat kado krijgen. Ondertussen worden ze wel geacht de kinderen liefdevol op te vangen.
De nieuwe partner hoeft geen vriendin te worden, maar je mag best waarderen wat diegene voor je kinderen doet. Als je die nieuwe partner intens haat zonder reden (en dat is meestal het geval, want de exen zijn geen heksen en de nieuwe partners ook niet! Dat worden ze door haatgevoelens, wrok en jaloezie.) dan heeft dat ook z'n weerslag op je eigen kinderen.
Beter dus de haat/jaloezie opzij zetten en kijken naar wat diegene wel goed doet. Natuurlijk mag je dan alsnog bepaalde punten niet leuk vinden, maar zolang er genoeg punten zijn die je wel waardeert, gaat het je leven niet teveel beheersen en ondervinden je kinderen er geen nadeel aan.
Ik ben de ex van mijn lief ontzettend dankbaar dat zij in haar houding naar de kinderen duidelijk laat merken dat ze van mij mogen houden. De kinderen zijn zo op geen enkele manier geremd. De jongste vindt het heerlijk om tussen zijn moeder en mij in, hand in hand, te lopen. Als ik ze met hun moeder bij ons voor op het pleintje tegenkom, dan vliegen ze mij in de armen. Moeder vindt het alleen maar fijn dat de kinderen zo dol op mij zijn. Zij ziet dat namelijk als een duidelijk signaal dat ze het goed hebben bij hun vader en dat maakt weer dat zij zich minder zorgen hoeft te maken om ze.
En dat is: Boven je eigen gevoel uit stijgen en doen waar je kinderen het meest bij gebaat zijn.
vrijdag 21 oktober 2011 om 08:28
quote:iry schreef op 20 oktober 2011 @ 19:44:
Ik heb het druk, maar we latten nog dus er is ook nog voldoende ruimte voor eigen ruimte. Bovendien zijn we 1 weekend in de twee weken samen zonder kinderen en die tijd is ook erg fijn om bij te tanken.
De toekomst zal zien wat het brengt voor ons, maar dat we bij elkaar willen zijn en samen oud worden staat niet ter discussie Dat is heel erg fijn! En gelukkig hebben jullie af en toe ook tijd om van elkaar te genieten en elkaar beter te leren kennen zonder de kinderen.
Ik heb het druk, maar we latten nog dus er is ook nog voldoende ruimte voor eigen ruimte. Bovendien zijn we 1 weekend in de twee weken samen zonder kinderen en die tijd is ook erg fijn om bij te tanken.
De toekomst zal zien wat het brengt voor ons, maar dat we bij elkaar willen zijn en samen oud worden staat niet ter discussie Dat is heel erg fijn! En gelukkig hebben jullie af en toe ook tijd om van elkaar te genieten en elkaar beter te leren kennen zonder de kinderen.
