Thuis
alle pijlers
Broer en ouders
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:06
Hey,
Mijn ouderste broer komt over een maand weer terug uit de gevangenis. De afgelopen 5 jaar kan ik me niet anders heugen dan dat hij 2 maanden eruit is en er weer 1 jaar tot 2 jaar in is.
Mijn ouders zijn hem al die tijd blijven steunen en ik hen.
Ik heb alleen besloten dat ik zelf geen contact meer met hem wil, mede door wat er vroeger thuis is gebeurd, maar ook de redenen waarom hij vast zit.
Mijn ouders weten dit, maar ik geloof niet dat ze mij serieus nemen hierin.
Nu zit ik alleen met het volgende; mijn vriend is over anderhalve maand jarig en al een week peins ik erover wat ik moet doen als mijn broer dus voor de deur staat.
Mijn vriend vind dat deze keuze geheel bij mij ligt, omdat het mijn broer is, wat hem betreft hoeft hij er niet in te komen.
Jullie zullen denken reageren; ach joh, simpel, keuze gemaakt, deur dicht kwakken in zn #)&^@)&^smoel en wegwezen, graag! Heel graag dat ik daar het lef voor heb! Maar mijn ouders zijn er ook bij..
We krijgen straks natuurlijk ook kerst en aangezien hij nog wel welkom is bij hun (en wij natuurlijk ook) maar ik hem niet wil zien, word dit erg lastig.
Ik vind het erg lastig om aan mijn ouders echt duidelijk te maken dat ik niks met hem te maken wil hebben, ik heb eerder al gezien hoe kapot ze gingen aan een gezinsbreuk (wat uiteindelijk wel hersteld is).
Wat denken jullie? Moet ik stellig achter mijn eigen gevoel blijven staan of die ene dag in het jaar overleven voor min ouders?
Als er andere suggesties zijn hoor ik dat ook graag
Mijn ouderste broer komt over een maand weer terug uit de gevangenis. De afgelopen 5 jaar kan ik me niet anders heugen dan dat hij 2 maanden eruit is en er weer 1 jaar tot 2 jaar in is.
Mijn ouders zijn hem al die tijd blijven steunen en ik hen.
Ik heb alleen besloten dat ik zelf geen contact meer met hem wil, mede door wat er vroeger thuis is gebeurd, maar ook de redenen waarom hij vast zit.
Mijn ouders weten dit, maar ik geloof niet dat ze mij serieus nemen hierin.
Nu zit ik alleen met het volgende; mijn vriend is over anderhalve maand jarig en al een week peins ik erover wat ik moet doen als mijn broer dus voor de deur staat.
Mijn vriend vind dat deze keuze geheel bij mij ligt, omdat het mijn broer is, wat hem betreft hoeft hij er niet in te komen.
Jullie zullen denken reageren; ach joh, simpel, keuze gemaakt, deur dicht kwakken in zn #)&^@)&^smoel en wegwezen, graag! Heel graag dat ik daar het lef voor heb! Maar mijn ouders zijn er ook bij..
We krijgen straks natuurlijk ook kerst en aangezien hij nog wel welkom is bij hun (en wij natuurlijk ook) maar ik hem niet wil zien, word dit erg lastig.
Ik vind het erg lastig om aan mijn ouders echt duidelijk te maken dat ik niks met hem te maken wil hebben, ik heb eerder al gezien hoe kapot ze gingen aan een gezinsbreuk (wat uiteindelijk wel hersteld is).
Wat denken jullie? Moet ik stellig achter mijn eigen gevoel blijven staan of die ene dag in het jaar overleven voor min ouders?
Als er andere suggesties zijn hoor ik dat ook graag
anoniem_107920 wijzigde dit bericht op 21-10-2011 14:06
Reden: privacy
Reden: privacy
% gewijzigd
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:16
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:16
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:18
Nare situatie.
Ik vind het moeilijk in te schatten omdat ik de precieze omstandigheden niet ken en jou gevoel bij hem natuurlijk.
Ik neig ernaar om te zeggen die 2 dagen per jaar je kiezen op elkaar te bijten. Niet omdat je het recht niet hebt hem niet te willen zien, maar omdat het anders zoveel meer gedoe met zich meebrengt.
Je zou ook nog kunnen zeggen bij je ouders elkaar zien is oke, maar niet bij jou thuis.. Dan kan je zelf nog bepalen of je naar je ouders gaat als hij er is..
Maar zoals ik al zei, vanuit deze positie lastig te beoordelen.
Ik vind het moeilijk in te schatten omdat ik de precieze omstandigheden niet ken en jou gevoel bij hem natuurlijk.
Ik neig ernaar om te zeggen die 2 dagen per jaar je kiezen op elkaar te bijten. Niet omdat je het recht niet hebt hem niet te willen zien, maar omdat het anders zoveel meer gedoe met zich meebrengt.
Je zou ook nog kunnen zeggen bij je ouders elkaar zien is oke, maar niet bij jou thuis.. Dan kan je zelf nog bepalen of je naar je ouders gaat als hij er is..
Maar zoals ik al zei, vanuit deze positie lastig te beoordelen.
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:21
Ik heb mijn broer de laatste keer toen hij hier was gezegd dat ik nooit meer iets met hem te maken wil hebben als hij weer word opgepakt. Dus ja, hij weet het.
Het is in onze familie niet gebruikelijk dat je elkaar uitnodigd, het word gewoon gevierd en iedereen kan gewoon komen. Kan natuurlijk niet hem bellen om te zeggen dat hij niet mag komen.
Wat betreft; voor mijn ouders is kerst met het hele gezin (incl. aanhang) gezellig een dagje wat eten etc. Is eigenlijk een van de enige dagen in het jaar dat het hele gezin bij elkaar is (ik kom uit een groot gezin), dus voor hun best een belangrijke dag egworden.
Ik denk dat, hoewel ik het behoorlijk tegenstrijdig vind, eigenlijk weinig andere keus heb dan wat bibliotheek voorsteld inderdaad.. Ik wil mijn ouders gewoon niet kwetsen en passeren hierin, omdat ik niks met hem van doen wil hebben.
En aan de andere kant ook zo'n stem die dan vraagt 'he, waar is mijn steun dan van hun kant? Ik moet maar over mijn gevoel en bezwaren heen stappen omdat zij hem wel welkom achtte terwijl als ik hem uberhaupt al zie of zijn naam valt moet walgen?'
Goed, ik ga er gewoon nog eens goed over nadenken, vind het erg moeilijk!
Het is in onze familie niet gebruikelijk dat je elkaar uitnodigd, het word gewoon gevierd en iedereen kan gewoon komen. Kan natuurlijk niet hem bellen om te zeggen dat hij niet mag komen.
Wat betreft; voor mijn ouders is kerst met het hele gezin (incl. aanhang) gezellig een dagje wat eten etc. Is eigenlijk een van de enige dagen in het jaar dat het hele gezin bij elkaar is (ik kom uit een groot gezin), dus voor hun best een belangrijke dag egworden.
Ik denk dat, hoewel ik het behoorlijk tegenstrijdig vind, eigenlijk weinig andere keus heb dan wat bibliotheek voorsteld inderdaad.. Ik wil mijn ouders gewoon niet kwetsen en passeren hierin, omdat ik niks met hem van doen wil hebben.
En aan de andere kant ook zo'n stem die dan vraagt 'he, waar is mijn steun dan van hun kant? Ik moet maar over mijn gevoel en bezwaren heen stappen omdat zij hem wel welkom achtte terwijl als ik hem uberhaupt al zie of zijn naam valt moet walgen?'
Goed, ik ga er gewoon nog eens goed over nadenken, vind het erg moeilijk!
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:31
quote:Geheim21 schreef op 21 oktober 2011 @ 14:21:
Ik heb mijn broer de laatste keer toen hij hier was gezegd dat ik nooit meer iets met hem te maken wil hebben als hij weer word opgepakt. Dus ja, hij weet het.
Het is in onze familie niet gebruikelijk dat je elkaar uitnodigd, het word gewoon gevierd en iedereen kan gewoon komen. Kan natuurlijk niet hem bellen om te zeggen dat hij niet mag komen.
Natuurlijk kun je hem wel bellen. 'Broer, ik heb je eerder verteld dat ik geen contact meer met je wil. Je bent daarom niet langer welkom in mijn huis, ook niet met verjaardagen.'
quote:Wat betreft; voor mijn ouders is kerst met het hele gezin (incl. aanhang) gezellig een dagje wat eten etc. Is eigenlijk een van de enige dagen in het jaar dat het hele gezin bij elkaar is (ik kom uit een groot gezin), dus voor hun best een belangrijke dag egworden.
Ik denk dat, hoewel ik het behoorlijk tegenstrijdig vind, eigenlijk weinig andere keus heb dan wat bibliotheek voorsteld inderdaad.. Ik wil mijn ouders gewoon niet kwetsen en passeren hierin, omdat ik niks met hem van doen wil hebben.
En aan de andere kant ook zo'n stem die dan vraagt 'he, waar is mijn steun dan van hun kant? Ik moet maar over mijn gevoel en bezwaren heen stappen omdat zij hem wel welkom achtte terwijl als ik hem uberhaupt al zie of zijn naam valt moet walgen?'
Goed, ik ga er gewoon nog eens goed over nadenken, vind het erg moeilijk!Waarom moeten je ouders je steunen? Jij wilt geen contact met je broer, dat heeft als het goed is niets met je ouders te maken, toch? Ik denk dat je het je ouders erg moeilijk maakt als je steun eist. Je broer is namelijk ook hun kind, net als jij. Verder: je ouders mogen hem gewoon uitnodigen in hun huis, dat is namelijk hún huis. Jij wilt hem niet zien, dus is hij niet welkom in jouw huis. Jij maakt er geen problemen van als zij hem uitnodigen en zij maken er geen probleem van als jij hem niet uitnodigt. Ik denk dat dat de meest leefbare oplossing is voor iedereen.
Ik heb mijn broer de laatste keer toen hij hier was gezegd dat ik nooit meer iets met hem te maken wil hebben als hij weer word opgepakt. Dus ja, hij weet het.
Het is in onze familie niet gebruikelijk dat je elkaar uitnodigd, het word gewoon gevierd en iedereen kan gewoon komen. Kan natuurlijk niet hem bellen om te zeggen dat hij niet mag komen.
Natuurlijk kun je hem wel bellen. 'Broer, ik heb je eerder verteld dat ik geen contact meer met je wil. Je bent daarom niet langer welkom in mijn huis, ook niet met verjaardagen.'
quote:Wat betreft; voor mijn ouders is kerst met het hele gezin (incl. aanhang) gezellig een dagje wat eten etc. Is eigenlijk een van de enige dagen in het jaar dat het hele gezin bij elkaar is (ik kom uit een groot gezin), dus voor hun best een belangrijke dag egworden.
Ik denk dat, hoewel ik het behoorlijk tegenstrijdig vind, eigenlijk weinig andere keus heb dan wat bibliotheek voorsteld inderdaad.. Ik wil mijn ouders gewoon niet kwetsen en passeren hierin, omdat ik niks met hem van doen wil hebben.
En aan de andere kant ook zo'n stem die dan vraagt 'he, waar is mijn steun dan van hun kant? Ik moet maar over mijn gevoel en bezwaren heen stappen omdat zij hem wel welkom achtte terwijl als ik hem uberhaupt al zie of zijn naam valt moet walgen?'
Goed, ik ga er gewoon nog eens goed over nadenken, vind het erg moeilijk!Waarom moeten je ouders je steunen? Jij wilt geen contact met je broer, dat heeft als het goed is niets met je ouders te maken, toch? Ik denk dat je het je ouders erg moeilijk maakt als je steun eist. Je broer is namelijk ook hun kind, net als jij. Verder: je ouders mogen hem gewoon uitnodigen in hun huis, dat is namelijk hún huis. Jij wilt hem niet zien, dus is hij niet welkom in jouw huis. Jij maakt er geen problemen van als zij hem uitnodigen en zij maken er geen probleem van als jij hem niet uitnodigt. Ik denk dat dat de meest leefbare oplossing is voor iedereen.
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:37
Waarom ga je niet eerst een gesprek met je broer aan als hij terug is uit de gevangenis. Gewoon in een cafe'tje ofzo. In zn gesprek heb je gauw genoeg door of hij zijn leven wil beteren of dat hij op de zelfde voet verder gaat. Ik zou eerst voor zo iets kiezen, dan dat je op een verjaardag stampij gaat lopen maken terwijl binnen de visite zit. Wees het gewoon voor door direct met hem te gaan praten.
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:42
quote:Geheim21 schreef op 21 oktober 2011 @ 14:21:
Ik wil mijn ouders gewoon niet kwetsen en passeren hierin, omdat ik niks met hem van doen wil hebben.
En aan de andere kant ook zo'n stem die dan vraagt 'he, waar is mijn steun dan van hun kant? Ik moet maar over mijn gevoel en bezwaren heen stappen omdat zij hem wel welkom achtte terwijl als ik hem uberhaupt al zie of zijn naam valt moet walgen?'
Goed, ik ga er gewoon nog eens goed over nadenken, vind het erg moeilijk!
Jij kunt niet voor je ouders beslissen dat zij ook met je broer moeten breken. Als jij hem niet meer wilt zien, dan mag je hem natuurlijk uit je eigen huis weren. Je kunt echter niet verhinderen dat je ouders hun huis wel voor hem open stellen. Ze hoeven jou dan ook niet in je houding te steunen.
Dat jij het vervolgens als een probleem ervaart dat hij ook in huis is als jij zou komen, dat is jouw probleem. Dat moet je wel beseffen. De manier waarop je er nu tegen aankijkt komt op mij over alsof je je ouders het liefst tot de keuze zou dwingen: hij of ik. En dat gaat natuurlijk niet. Jullie zijn beide hun kind en in die zin gelijkwaardig.
Ik zou je gevoelens eerlijk met je ouders bespreken en vragen of er een manier mogelijk is waarop rekening kan worden gehouden met jouw afkeer van je broer. Het staat ze echter vrij je daarin niet tegemoet te komen. Je kunt bij een ander niets afdwingen.
Het is wel een hele lastige kwestie, want het feit dat hij vanaf nu (voor zolang het duurt?) weer aanwezig is bij gezinsfeesten, zou jou er dus van weerhouden deel te nemen aan de dingen waar jij ook waarde aan hecht.
Het staat jou natuurlijk ook vrij je hele familie minus die broer bij jou thuis uit te nodigen. Is dat een optie?
Ik wil mijn ouders gewoon niet kwetsen en passeren hierin, omdat ik niks met hem van doen wil hebben.
En aan de andere kant ook zo'n stem die dan vraagt 'he, waar is mijn steun dan van hun kant? Ik moet maar over mijn gevoel en bezwaren heen stappen omdat zij hem wel welkom achtte terwijl als ik hem uberhaupt al zie of zijn naam valt moet walgen?'
Goed, ik ga er gewoon nog eens goed over nadenken, vind het erg moeilijk!
Jij kunt niet voor je ouders beslissen dat zij ook met je broer moeten breken. Als jij hem niet meer wilt zien, dan mag je hem natuurlijk uit je eigen huis weren. Je kunt echter niet verhinderen dat je ouders hun huis wel voor hem open stellen. Ze hoeven jou dan ook niet in je houding te steunen.
Dat jij het vervolgens als een probleem ervaart dat hij ook in huis is als jij zou komen, dat is jouw probleem. Dat moet je wel beseffen. De manier waarop je er nu tegen aankijkt komt op mij over alsof je je ouders het liefst tot de keuze zou dwingen: hij of ik. En dat gaat natuurlijk niet. Jullie zijn beide hun kind en in die zin gelijkwaardig.
Ik zou je gevoelens eerlijk met je ouders bespreken en vragen of er een manier mogelijk is waarop rekening kan worden gehouden met jouw afkeer van je broer. Het staat ze echter vrij je daarin niet tegemoet te komen. Je kunt bij een ander niets afdwingen.
Het is wel een hele lastige kwestie, want het feit dat hij vanaf nu (voor zolang het duurt?) weer aanwezig is bij gezinsfeesten, zou jou er dus van weerhouden deel te nemen aan de dingen waar jij ook waarde aan hecht.
Het staat jou natuurlijk ook vrij je hele familie minus die broer bij jou thuis uit te nodigen. Is dat een optie?
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:47
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:51
quote:bibliotheek schreef op 21 oktober 2011 @ 14:31:
[...]
Waarom moeten je ouders je steunen? Jij wilt geen contact met je broer, dat heeft als het goed is niets met je ouders te maken, toch? Ik denk dat je het je ouders erg moeilijk maakt als je steun eist. Je broer is namelijk ook hun kind, net als jij. Verder: je ouders mogen hem gewoon uitnodigen in hun huis, dat is namelijk hún huis. Jij wilt hem niet zien, dus is hij niet welkom in jouw huis. Jij maakt er geen problemen van als zij hem uitnodigen en zij maken er geen probleem van als jij hem niet uitnodigt. Ik denk dat dat de meest leefbare oplossing is voor iedereen.Haar ouders hebben het haar blijkbaar ook moeilijk gemaakt door de broer te steunen. Zij is ook hun kind, dus mogen ze ook wel wat voor de niet-criminele sibling over hebben. De crimineel hoeft niet op de eerste plaats te komen lijkt me.
[...]
Waarom moeten je ouders je steunen? Jij wilt geen contact met je broer, dat heeft als het goed is niets met je ouders te maken, toch? Ik denk dat je het je ouders erg moeilijk maakt als je steun eist. Je broer is namelijk ook hun kind, net als jij. Verder: je ouders mogen hem gewoon uitnodigen in hun huis, dat is namelijk hún huis. Jij wilt hem niet zien, dus is hij niet welkom in jouw huis. Jij maakt er geen problemen van als zij hem uitnodigen en zij maken er geen probleem van als jij hem niet uitnodigt. Ik denk dat dat de meest leefbare oplossing is voor iedereen.Haar ouders hebben het haar blijkbaar ook moeilijk gemaakt door de broer te steunen. Zij is ook hun kind, dus mogen ze ook wel wat voor de niet-criminele sibling over hebben. De crimineel hoeft niet op de eerste plaats te komen lijkt me.
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:54
quote:elninjoo schreef op 21 oktober 2011 @ 14:51:
[...]
Haar ouders hebben het haar blijkbaar ook moeilijk gemaakt door de broer te steunen. Zij is ook hun kind, dus mogen ze ook wel wat voor de niet-criminele sibling over hebben. De crimineel hoeft niet op de eerste plaats te komen lijkt me.Waaruit blijkt dat de crimineel op de eerste plaats komt?
[...]
Haar ouders hebben het haar blijkbaar ook moeilijk gemaakt door de broer te steunen. Zij is ook hun kind, dus mogen ze ook wel wat voor de niet-criminele sibling over hebben. De crimineel hoeft niet op de eerste plaats te komen lijkt me.Waaruit blijkt dat de crimineel op de eerste plaats komt?
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:55
quote:nummerzoveel schreef op 21 oktober 2011 @ 14:51:
Nien, wat ben je weer veroordelend! TO schrijft dat het in haar familie gebruikelijk is om elkaars verjaardagen zonder uitnodiging te bezoeken. Dan is het dus niet asociaal om spontaan op de stoep te staan.ik vind onuitgenodigd voor de deur staan asociaal ja, wat is nu de moeite van 'n belletje om af te spreken op welke dag je welkom bent, áls je welkom bent
Nien, wat ben je weer veroordelend! TO schrijft dat het in haar familie gebruikelijk is om elkaars verjaardagen zonder uitnodiging te bezoeken. Dan is het dus niet asociaal om spontaan op de stoep te staan.ik vind onuitgenodigd voor de deur staan asociaal ja, wat is nu de moeite van 'n belletje om af te spreken op welke dag je welkom bent, áls je welkom bent
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:55
quote:elninjoo schreef op 21 oktober 2011 @ 14:47:
Ik zou broer laten weten dat hij niet welkom is, als ie de asociale gewoonte heeft om zomaar zonder afspraak voor de deur te kunnen staan.
elninjoo, ze schrijft al dat dat in de hele familie de gewoonte is om gewoon langs te komen op verjaardagen bij elkaar, dus dat is bij hen gewoon. Ze kan hem wel bellen om hem te laten weten dat hij expliciet niet welkom is. Overigens vraag ik me af of je broer zich dat niet herinnert TO, heeft hij vanuit de gevangenis contact met je gezocht of helemaal niet? Als mijn broer me zoiets zou zeggen dan zou dat vreselijk veel indruk op me maken en dan zou ik echt niet zomaar op de stoep gaan als ik wist dat ik de overtreding gemaakt had en nu dus niet meer welkom was, maar jij weet hoe je broer in elkaar zit en je lijkt te denken dat hij het of niet meer weet of geen waarde hecht aan je opmerking. Dan moet je dat dus eigenlijk nogmaals overbrengen.
Ben je bang voor je broer? Indien ja, kun je steun krijgen van andere familieleden of vrienden om je eigen weg hierin te volgen?
Ik zou broer laten weten dat hij niet welkom is, als ie de asociale gewoonte heeft om zomaar zonder afspraak voor de deur te kunnen staan.
elninjoo, ze schrijft al dat dat in de hele familie de gewoonte is om gewoon langs te komen op verjaardagen bij elkaar, dus dat is bij hen gewoon. Ze kan hem wel bellen om hem te laten weten dat hij expliciet niet welkom is. Overigens vraag ik me af of je broer zich dat niet herinnert TO, heeft hij vanuit de gevangenis contact met je gezocht of helemaal niet? Als mijn broer me zoiets zou zeggen dan zou dat vreselijk veel indruk op me maken en dan zou ik echt niet zomaar op de stoep gaan als ik wist dat ik de overtreding gemaakt had en nu dus niet meer welkom was, maar jij weet hoe je broer in elkaar zit en je lijkt te denken dat hij het of niet meer weet of geen waarde hecht aan je opmerking. Dan moet je dat dus eigenlijk nogmaals overbrengen.
Ben je bang voor je broer? Indien ja, kun je steun krijgen van andere familieleden of vrienden om je eigen weg hierin te volgen?
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:57
vrijdag 21 oktober 2011 om 15:00
Wat een lastige situatie.
Er zijn al veel goede dingen gezegd.
Los van wanneer je hem wel of niet ziet, is het misschien ook goed om te leren je voor hem af te sluiten, gevoelsmatig. Dus ook al is hij er wel, met kerst oid, probeer je niks van hem aan te trekken en zijn sores ook niet mee naar huis te nemen.
Is heel moeilijk en ik kan je helaas ook niet vertellen hoe je dat moet leren. Maar realiseer je dat hem zien en hem toelaten twee verschillende dingen zijn.
Er zijn al veel goede dingen gezegd.
Los van wanneer je hem wel of niet ziet, is het misschien ook goed om te leren je voor hem af te sluiten, gevoelsmatig. Dus ook al is hij er wel, met kerst oid, probeer je niks van hem aan te trekken en zijn sores ook niet mee naar huis te nemen.
Is heel moeilijk en ik kan je helaas ook niet vertellen hoe je dat moet leren. Maar realiseer je dat hem zien en hem toelaten twee verschillende dingen zijn.
vrijdag 21 oktober 2011 om 15:00
Misschien is die broer wel iemand die altijd al op een hele negatieve manier aandacht eist. Zulke kinderen krijgen wel vaker meer aandacht dan de brave borsten in de familie. En dat dus ook van ouders krijgt, ook als volwassen bajesklant.
Er valt hier verder niet over te oordelen of adviseren als je de preciese details niet kent.
Ik kan me zo voorstellen dat je die broer niet meer wil zien als-ie bv een gewelds- of seksueel misdrijf heeft begaan, om maar wat te noemen. Dat zou bij mij wel wat hoger scoren dan een auto jatten, of iets dergelijks.
Er valt hier verder niet over te oordelen of adviseren als je de preciese details niet kent.
Ik kan me zo voorstellen dat je die broer niet meer wil zien als-ie bv een gewelds- of seksueel misdrijf heeft begaan, om maar wat te noemen. Dat zou bij mij wel wat hoger scoren dan een auto jatten, of iets dergelijks.
vrijdag 21 oktober 2011 om 15:01
vrijdag 21 oktober 2011 om 15:04
quote:bibliotheek schreef op 21 oktober 2011 @ 14:31:
[...]
Natuurlijk kun je hem wel bellen. 'Broer, ik heb je eerder verteld dat ik geen contact meer met je wil. Je bent daarom niet langer welkom in mijn huis, ook niet met verjaardagen.'
[...]
Waarom moeten je ouders je steunen? Jij wilt geen contact met je broer, dat heeft als het goed is niets met je ouders te maken, toch? Ik denk dat je het je ouders erg moeilijk maakt als je steun eist. Je broer is namelijk ook hun kind, net als jij. Verder: je ouders mogen hem gewoon uitnodigen in hun huis, dat is namelijk hún huis. Jij wilt hem niet zien, dus is hij niet welkom in jouw huis. Jij maakt er geen problemen van als zij hem uitnodigen en zij maken er geen probleem van als jij hem niet uitnodigt. Ik denk dat dat de meest leefbare oplossing is voor iedereen.Hier sluit ik me bij aan!
[...]
Natuurlijk kun je hem wel bellen. 'Broer, ik heb je eerder verteld dat ik geen contact meer met je wil. Je bent daarom niet langer welkom in mijn huis, ook niet met verjaardagen.'
[...]
Waarom moeten je ouders je steunen? Jij wilt geen contact met je broer, dat heeft als het goed is niets met je ouders te maken, toch? Ik denk dat je het je ouders erg moeilijk maakt als je steun eist. Je broer is namelijk ook hun kind, net als jij. Verder: je ouders mogen hem gewoon uitnodigen in hun huis, dat is namelijk hún huis. Jij wilt hem niet zien, dus is hij niet welkom in jouw huis. Jij maakt er geen problemen van als zij hem uitnodigen en zij maken er geen probleem van als jij hem niet uitnodigt. Ik denk dat dat de meest leefbare oplossing is voor iedereen.Hier sluit ik me bij aan!
vrijdag 21 oktober 2011 om 15:07
quote:elninjoo schreef op 21 oktober 2011 @ 14:57:
[...]
Dat is nog niet duidelijk. Maar stel dat TO met kerst naar haar ouders wil gaan, vind ik dat die ouders de morele plicht hebben haar eerste keus te geven boven de crimineel.
Gatver. Ik mag toch hopen dat mijn kinderen nooit dit soort bizarre eisen gaan stellen. Je kiest mij, en niet hem, want anders... Wat mij betreft zou je dan ook kunnen ophoepelen eigenlijk.
De kerstdagen kunnen prima verdeeld worden. Net of kiezen de enige oplossing is. Bah, wat een nare instelling.
[...]
Dat is nog niet duidelijk. Maar stel dat TO met kerst naar haar ouders wil gaan, vind ik dat die ouders de morele plicht hebben haar eerste keus te geven boven de crimineel.
Gatver. Ik mag toch hopen dat mijn kinderen nooit dit soort bizarre eisen gaan stellen. Je kiest mij, en niet hem, want anders... Wat mij betreft zou je dan ook kunnen ophoepelen eigenlijk.
De kerstdagen kunnen prima verdeeld worden. Net of kiezen de enige oplossing is. Bah, wat een nare instelling.
