moeilijke situatie

Kom op ze gaan naar Frankrijk rijden, niet naar Senegal. Zo ver is het niet, ze hoeven niet door de middle of nowhere en alles komt goed.

Stel dat hun auto goed komt, dan moeten ze wachten, dingen regelen en kost dat geld en tijd. Maar die auto kan in nederland ook stuk gaan en dat is dan precies dezelfde situatie.

Ze kunnen gewoon de weg vragen aan iemand! En als ze om moeten rijden komen ze een half uurtje later aan. Geen probleem hoor!

Nogmaals de vraag: hoe oud ben je?



Je maakt je wel vreselijk druk om 2 volwassen mensen die een paar 100 km moeten afleggen...

@Desyyyy: Allereerst gecondoleerd met het overlijden van je oma. Dat je ongerust bent is normaal en prima. Het zijn ook allebei je ouders tegelijk als je bang bent dat er iets gebeurt. Omgekeerd hebben ouders dat soms ook, als ze samen in een vliegtuig stappen en (jonge) kinderen blijven thuis.



Ik weet niet hoe oud je bent, maar je had achteraf beter bij een vriendin thuis (met ouders) kunnen gaan logeren of bij familie. Of minstens met je ouders afspreken dat ze je hadden gebeld als ze veilig in het hotel zijn aangekomen. Tuurlijk kan je zelf dat hotel bellen om te kijken of ze aangekomen zijn, maar dan paar uur "uitloop" geven: kan dat ze onderweg lekker een hapje zijn gaan eten bijv, waardoor ze later aankomen dan jij verwacht.



Verder zal je toch jezelf tot de orde moeten roepen. Accepteren dat je niet alles onder controle kan hebben. Rampen kunnen altijd gebeuren, je kan je overal druk om maken, of je kan je eraan overgeven dat jij hier geen invloed op hebt vanaf hier, en erop hopen of vertrouwen dat het allemaal goedkomt.



Roep jezelf tot de orde en ga aktief proberen je gedachten een andere wending te geven: dat je ouders prachtig weer hebben onderweg, mooie uitzichten hebben, tot rust komen, veel praten onderweg, dichterbij elkaar komen deze reis, samen emoties kunnen delen, van tijd tot tijd stoppen omdat ze geen haast hebben, het rustig is op de weg (ivm vakantie en weekend). Dat ze lekker een hapje eten onderweg en -hoewel het geen fijne aanleiding is- ze toch ook genieten van de reis zelf.



Accepteer dat het normaal is dat je je zorgen maakt over geliefden, zeker rondom een sterfgeval, maar laat het verder los, het heeft geen enkele zin noch invloed of jij je hier zorgen zit te maken of niet.

Je ouders zijn verder in goed gezelschap straks, de dood hoort er bij op een bepaalde leeftijd en hoe droevig ook, het is ook fijn dat ze onder familie zijn morgen en het samen kunnen regelen en praten en verwerken. Wat voor een kind eng/angstig kan zijn, kunnen volwassenen gewoon hebben en handellen. Dat je ouders ook emoties en verdriet hebben, is normaal en moet je niet van slag van raken: ze hebben ook inmiddels geleerd dat eea bij het leven hoort en ook weer voorbijgaat.



Zoek afleiding en gezelschap, er komt iemand slapen, dat is goed. Misschien kan je alsnog ergens gaan logeren de rest van de week als je denkt dat je overspoeld raakt door je eigen gedachten als je alleen thuis bent.



Geen idee hoe oud je bent, en leeftijd doet er ook niet zoveel toe als je zoiets voor het eerst meemaakt. Loslaten is niet altijd makkelijk, ook niet voor ouders, maar moet toch echt. Ben laatst zelf met dochter weekje weg geweest, per vliegtuig. Zoon (bijna 16) alleen thuis, hij vond het super! En ik maakte me ook geen zorgen om hem. Dochter 2 maanden in Spanje geweest op haar 17e: je moet dat als ouders ook laten gaan en erop vertrouwen dat ze zelf volwassen genoeg is om evt tegenslagen op te vangen en/of hulp te vragen als er iets is.



Jouw ouders zijn volwassen en kunnen zich prima redden, ook bij dingen die jij eng vindt (maar zij helemaal niet), zoals omleidinjgen of drukke wegen. Let go, dus! Richt je op jezelf en je eigen bezigheden ondertussen, meer kan je niet doen. Het leven kent genoeg risico's, meestal kleine kans op, dus sta jezelf niet toe dat zorgen en onwaarschijnlijke doemscenario's de overhand krijgen!



Jij zit nog in een proces naar volwassenheid, dus je moet dit (loslaten) leren door te ervaren. Accepteer dus dat je best bezorgd mag zijn, logisch is als je van je ouders houdt (en nog afhankelijk van ze bent), dat dat normaal is, maar ga het ook niet verder aanwakkeren tot enorme paniek en houdt het binnen proportie.



Veel succes en sterkte!

Neem iets te lezen mee naar bed. Of ga na je werk met een collega nog even wat drinken oid voor je naar huis gaat. Dan ben je extra moe als je uiteindelijk naar bed gaat. Heb je al eerder paniekaanvallen gehad?

Trusten desyyyy.

Hopelijk heb je nog een beetje kunnen slapen vanacht en heb je een rustige dag vandaag. Bel anders de huisarts even als je paniek echt erg wordt. Misschien kan je er iets voor krijgen?

Fijn dat alles goed is met je ouders.

Anders laat je vanavond en vanacht gewoon een extra lampje aan op de overloop Desyyyy. Doe ik ook wel als mijn man er niet is. Misschien stom hoor maar dan voel ik me net even iets prettiger.