Relaties
alle pijlers
onbereikbare liefde
zondag 30 oktober 2011 om 19:22
Beste forummers,
Ik zit al tijden (een jaar of 3) met een onwijs grote vraagteken in mijn hoofd. Ik hoop op een doorbraak, want hoe dit nu gaat, vreet me langzaam om.
Ik zal bij het begin beginnen.
Toen ik de heer P leerde kennen, was ik een jonge meid van een jaar of 20 met een rammelbak van een Volvo. En P was automonteur, ergens rond de 50. Ik kwam bij hem vanwege een simpel probleem (want heb een simpele auto) waar twee volvo-dealers me al een poot mee hebben uitgedraaid. De heer P heeft een 1-mans zaak zonder dealerschap en repareert elke auto die hij kan. Zo ook de mijne, voor een heel schappelijk bedrag. Ik had mijn nieuwe garage gevonden.
Mijn interesse voor techniek wist hij te waarderen. Ik kwam inmiddels niet alleen voor problemen aan mijn eigen auto, maar ik kwam ook regelmatig bij hem in de werkplaats meekijken wanneer hij bezig was met auto's van een ander. Ik leerde gierig, en hij doceerde mij met een enthousiasme van een echte vakman. Hij leerde me het reguliere onderhoud van mijn eigen auto zelf te doen en verkoopt me met regelmaat onderdelen tegen inkoopsprijs.
Tussen het sleutelen en koffie drinken door, hadden we gesprekken over alles wat ons bezig hield. Hij weet weinig van mij, want ik ben een echte luisteraar en liet hem vertellen. En zo doende weet ik bijna alles van hem.
Het noodlot sloeg toe in mijn familie. Terwijl ik al die ellende onderging, wipte ik met regelmaat aan bij de heer P om mijn verhaal kwijt te kunnen. Zijn nuchterheid, levensvisie en humor hebben mij door deze periode heen gesleept.
Nu een korte intermezzo. Ik moet zeggen dat ik voor P ben gaan vallen. Maar dit gezegd hebbende - dit is absoluut de enige keer dat ik me onwijs tot iemand aangetrokken voel zonder enig seksueel gevoel. Het is ook volledig onvoorwaardelijke liefde, want ik weet dat P mij slechts alleen maar een sympathieke meid vindt en ik geef hem groot gelijk. Hij heeft een stevige relatie en 2 kinderen en zijn degelijke karakter zou hem geen ruimte geven voor gerotzooi met een meid die zijn dochter had kunnen zijn.
Het klinkt misschien allemaal heel positief. Ik heb een soort vaderfiguur gevonden waar ik mijn ei bij kwijt kan. Ik leer van hem, meet mijzelf een nieuwe levensvisie aan waar ik wel bij vaar, en heb blijkbaar een goeroe in mijn leven waar ik veel energie uit haal.
Nu de negatieve kant. Sinds ik P heb ontmoet, is elke jongen in mijn ogen een slapjanus. Ik heb 1 vaste relatie gehad van vóór ik P heb leren kennen. Dit is uitgegaan omdat ik in P een avontuur zag wat ik al die tijd al begeerde en miste in mijn vriend. Na dat ik geobsedeerd door hem ben geraakt, heb ik alleen scharrels, puur voor de lust. Geen man kan mijn hart nog vangen, omdat die strak wordt belegerd door P.
Het gaat nu al 3 jaar zo en ik ben er zat van. Ik probeer P al een jaar of 2 uit mijn hoofd te zetten en dat gaat zonder hulp niet lukken. Ik sta op het punt om die hulp bij P zelf te zoeken. Ik zit er aan te denken om P te vertellen hoe de zaak in elkaar steekt en wil hem vragen om me te helpen wat meer afstand te nemen.
Dat gezegd hebbende, ben ik bang dat dat betekend dat ik de rol die P in mijn leven heeft, onwijs ga missen. Wie praat me dan nuchtere optimisme in wanneer ik in zak en as zit? Ik ben op een positieve manier onwijs veranderd sinds ik P ken, Ga ik niet terug in mijn slechte patroon wanneer ik P niet meer als voorbeeld heb?
Ik ben blij dat ik dit een beetje van mij af heb kunnen schrijven en ben heel benieuwd naar jullie reactie. Ik ben benieuwd of er hier ook meiden op het forum zitten die een onbereikbare en platonische liefde hebben, en hoe jullie daar mee omgaan.
Ik zit al tijden (een jaar of 3) met een onwijs grote vraagteken in mijn hoofd. Ik hoop op een doorbraak, want hoe dit nu gaat, vreet me langzaam om.
Ik zal bij het begin beginnen.
Toen ik de heer P leerde kennen, was ik een jonge meid van een jaar of 20 met een rammelbak van een Volvo. En P was automonteur, ergens rond de 50. Ik kwam bij hem vanwege een simpel probleem (want heb een simpele auto) waar twee volvo-dealers me al een poot mee hebben uitgedraaid. De heer P heeft een 1-mans zaak zonder dealerschap en repareert elke auto die hij kan. Zo ook de mijne, voor een heel schappelijk bedrag. Ik had mijn nieuwe garage gevonden.
Mijn interesse voor techniek wist hij te waarderen. Ik kwam inmiddels niet alleen voor problemen aan mijn eigen auto, maar ik kwam ook regelmatig bij hem in de werkplaats meekijken wanneer hij bezig was met auto's van een ander. Ik leerde gierig, en hij doceerde mij met een enthousiasme van een echte vakman. Hij leerde me het reguliere onderhoud van mijn eigen auto zelf te doen en verkoopt me met regelmaat onderdelen tegen inkoopsprijs.
Tussen het sleutelen en koffie drinken door, hadden we gesprekken over alles wat ons bezig hield. Hij weet weinig van mij, want ik ben een echte luisteraar en liet hem vertellen. En zo doende weet ik bijna alles van hem.
Het noodlot sloeg toe in mijn familie. Terwijl ik al die ellende onderging, wipte ik met regelmaat aan bij de heer P om mijn verhaal kwijt te kunnen. Zijn nuchterheid, levensvisie en humor hebben mij door deze periode heen gesleept.
Nu een korte intermezzo. Ik moet zeggen dat ik voor P ben gaan vallen. Maar dit gezegd hebbende - dit is absoluut de enige keer dat ik me onwijs tot iemand aangetrokken voel zonder enig seksueel gevoel. Het is ook volledig onvoorwaardelijke liefde, want ik weet dat P mij slechts alleen maar een sympathieke meid vindt en ik geef hem groot gelijk. Hij heeft een stevige relatie en 2 kinderen en zijn degelijke karakter zou hem geen ruimte geven voor gerotzooi met een meid die zijn dochter had kunnen zijn.
Het klinkt misschien allemaal heel positief. Ik heb een soort vaderfiguur gevonden waar ik mijn ei bij kwijt kan. Ik leer van hem, meet mijzelf een nieuwe levensvisie aan waar ik wel bij vaar, en heb blijkbaar een goeroe in mijn leven waar ik veel energie uit haal.
Nu de negatieve kant. Sinds ik P heb ontmoet, is elke jongen in mijn ogen een slapjanus. Ik heb 1 vaste relatie gehad van vóór ik P heb leren kennen. Dit is uitgegaan omdat ik in P een avontuur zag wat ik al die tijd al begeerde en miste in mijn vriend. Na dat ik geobsedeerd door hem ben geraakt, heb ik alleen scharrels, puur voor de lust. Geen man kan mijn hart nog vangen, omdat die strak wordt belegerd door P.
Het gaat nu al 3 jaar zo en ik ben er zat van. Ik probeer P al een jaar of 2 uit mijn hoofd te zetten en dat gaat zonder hulp niet lukken. Ik sta op het punt om die hulp bij P zelf te zoeken. Ik zit er aan te denken om P te vertellen hoe de zaak in elkaar steekt en wil hem vragen om me te helpen wat meer afstand te nemen.
Dat gezegd hebbende, ben ik bang dat dat betekend dat ik de rol die P in mijn leven heeft, onwijs ga missen. Wie praat me dan nuchtere optimisme in wanneer ik in zak en as zit? Ik ben op een positieve manier onwijs veranderd sinds ik P ken, Ga ik niet terug in mijn slechte patroon wanneer ik P niet meer als voorbeeld heb?
Ik ben blij dat ik dit een beetje van mij af heb kunnen schrijven en ben heel benieuwd naar jullie reactie. Ik ben benieuwd of er hier ook meiden op het forum zitten die een onbereikbare en platonische liefde hebben, en hoe jullie daar mee omgaan.
zondag 30 oktober 2011 om 19:27
Spaanse mensen leren wel moeilijker een andere taal, dat heb ik vaak gemerkt.
Ik denk dat je niet alles op orde hebt in je hoofd.
Je wil P toch ook niet voor een relatie?
Ik zou het contact minderen, sowieso.
Je kunt niet om P geen normale relatie krijgen, dat weet je toch?
Ik zou het overigens NIET met hem delen..
Ik denk dat je niet alles op orde hebt in je hoofd.
Je wil P toch ook niet voor een relatie?
Ik zou het contact minderen, sowieso.
Je kunt niet om P geen normale relatie krijgen, dat weet je toch?
Ik zou het overigens NIET met hem delen..
zondag 30 oktober 2011 om 19:29
quote:mika65 schreef op 30 oktober 2011 @ 19:26:
Goh wat is dat toch leuk om een forummer uit te lachen om een spelfout. Kleuters!
Hey Mika je bent er nog!
Eens.
@TO ik heb geen helaas voor jou geen ervaring.
Goh wat is dat toch leuk om een forummer uit te lachen om een spelfout. Kleuters!
Hey Mika je bent er nog!
Eens.
@TO ik heb geen helaas voor jou geen ervaring.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 30 oktober 2011 om 19:31
zondag 30 oktober 2011 om 19:34
zondag 30 oktober 2011 om 19:36
zondag 30 oktober 2011 om 19:36
quote:missdory schreef op 30 oktober 2011 @ 19:33:
Misschien beter om hem niet meer te zien totdat je hem wat meer uit je hoofd kan zetten?Misschien wel. Maar ik heb een half jaar in Spanje gezeten een jaar terug, en hem dus 6 maanden niet gezien en gebeld. Al die tijd heb ik alleen maar aan hem kunnen denken.
Misschien beter om hem niet meer te zien totdat je hem wat meer uit je hoofd kan zetten?Misschien wel. Maar ik heb een half jaar in Spanje gezeten een jaar terug, en hem dus 6 maanden niet gezien en gebeld. Al die tijd heb ik alleen maar aan hem kunnen denken.
