Wat doet dit pijn!
maandag 31 oktober 2011 om 15:43
Even nieuw account aangemaakt, ik schrijf hier regelmatig mee, al heb ik het niet eerder over deze situatie gehad.
Ik moet m'n ei kwijt. Zo in de knoop met mezelf.
Mezelf te lang pijn gedaan in een situatie die killing was voor mijzelf, en ook voor hem uiteindelijk.
Maandenlang mezelf gegeven en weggecijferd voor hem, om hem te helpen en ook maar een beetje happy proberen te maken.
Een man midden in een burnout, in een nogal gecompliceerd pakket wat betreft zijn leven.
Ik, normaal goeddenkende en sterke vrouw, voel me nu een hoopje ellende. Ik blijf janken, en het ergste is dat ik er te lang mee ben doorgegaan. Ik wéét het ook, en dat is het kutte. En ergens, wil ik hem niet kwijt, wil ik er voor hem blijven zijn, ook al ben ik hier aan onder door gegaan de laaste maanden.
En nu, nu zit ik hier. Alleen, ik voel me in de steek gelaten en onwijs genaaid. Hij kan het nu niet, wil het niet, kan niet met zijn schuldgevoel leven dat hij mij niets kan geven. Ik hoef niets van hem, vraag geen etiket ''relatie'', maar dit had ik niet verwacht. Rigoureus het contact verbreken en ik voel me in de steek gelaten. Eindelijk liet ik een vent dichtbij mijn hart komen terwijl ik niet open stond voor een relatie. Het was, buiten alle ellende om gezien, zo fijn als we samen waren. Geweldige seks, fijne momenten, gekke en leuke dingen samen gedaan.
Nu is het weg. Voorgoed. En ik voel me met mijn rug tegen de muur gedrukt. Ik ''mag'' geen contact meer opnemen, hij kan het niet en moet het loslaten en ziet geen andere mogelijkheid dan het op deze manier te doen.
Auw, dit doet zeer. Zo'n zeer!
Klootzak. Ik voel me zwak, verdrietig, aggressief en zit mezelf zo vreselijk in de weg, Ik kan dit niet! Ik wil dit niet en ik vind dat ik dit niet heb verdiend zo aan de kant gezet te worden na alles wat ik voor hem heb gedaan.
Ik weet het, ik was er zelf bij. Maar dit verzacht de pijn niet.
Geen idee wat ik met dit verhaal wil. Ik zoek steun, al wil ik gesprekken het liefst met hem voeren, maar het heeft geen zin. Hij wil het niet horen, hij kan het niet.
Zucht.
Ik moet m'n ei kwijt. Zo in de knoop met mezelf.
Mezelf te lang pijn gedaan in een situatie die killing was voor mijzelf, en ook voor hem uiteindelijk.
Maandenlang mezelf gegeven en weggecijferd voor hem, om hem te helpen en ook maar een beetje happy proberen te maken.
Een man midden in een burnout, in een nogal gecompliceerd pakket wat betreft zijn leven.
Ik, normaal goeddenkende en sterke vrouw, voel me nu een hoopje ellende. Ik blijf janken, en het ergste is dat ik er te lang mee ben doorgegaan. Ik wéét het ook, en dat is het kutte. En ergens, wil ik hem niet kwijt, wil ik er voor hem blijven zijn, ook al ben ik hier aan onder door gegaan de laaste maanden.
En nu, nu zit ik hier. Alleen, ik voel me in de steek gelaten en onwijs genaaid. Hij kan het nu niet, wil het niet, kan niet met zijn schuldgevoel leven dat hij mij niets kan geven. Ik hoef niets van hem, vraag geen etiket ''relatie'', maar dit had ik niet verwacht. Rigoureus het contact verbreken en ik voel me in de steek gelaten. Eindelijk liet ik een vent dichtbij mijn hart komen terwijl ik niet open stond voor een relatie. Het was, buiten alle ellende om gezien, zo fijn als we samen waren. Geweldige seks, fijne momenten, gekke en leuke dingen samen gedaan.
Nu is het weg. Voorgoed. En ik voel me met mijn rug tegen de muur gedrukt. Ik ''mag'' geen contact meer opnemen, hij kan het niet en moet het loslaten en ziet geen andere mogelijkheid dan het op deze manier te doen.
Auw, dit doet zeer. Zo'n zeer!
Klootzak. Ik voel me zwak, verdrietig, aggressief en zit mezelf zo vreselijk in de weg, Ik kan dit niet! Ik wil dit niet en ik vind dat ik dit niet heb verdiend zo aan de kant gezet te worden na alles wat ik voor hem heb gedaan.
Ik weet het, ik was er zelf bij. Maar dit verzacht de pijn niet.
Geen idee wat ik met dit verhaal wil. Ik zoek steun, al wil ik gesprekken het liefst met hem voeren, maar het heeft geen zin. Hij wil het niet horen, hij kan het niet.
Zucht.
maandag 31 oktober 2011 om 15:49
Heb dit enkele jaren geleden ook meegemaakt.
Ik weet wat je voelt.
Je kunt zo weinig, wil zoveel.
Je zal moeten berusten, en dat doet héél erg veel pijn.
Maar het is niet anders, helaas.
Een dikke voor jou!
Ik weet wat je voelt.
Je kunt zo weinig, wil zoveel.
Je zal moeten berusten, en dat doet héél erg veel pijn.
Maar het is niet anders, helaas.
Een dikke voor jou!
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
maandag 31 oktober 2011 om 15:52
quote:Eindeloos schreef op 31 oktober 2011 @ 15:49:
Heb dit enkele jaren geleden ook meegemaakt.
Ik weet wat je voelt.
Je kunt zo weinig, wil zoveel.
Je zal moeten berusten, en dat doet héél erg veel pijn.
Maar het is niet anders, helaas.
Een dikke voor jou!
Dankjewel.
Ik kan niet berusten, Eindeloos.
Ik kan het niet, m'n hoofd wilt het niet en ik kan hem niet loslaten. Ik heb al aardig wat dingen meegemaakt in mijn leven, maar dit. Dit doet écht pijn. M'n hart doet zeer. Helemaal met het idee dat ik niet weet hoe het gaat lopen. Ooit.. Hoop heb ik niet, al vind ik dat hij contact moet opnemen met me. Het is nog erg vers, en gisteren het laatste (heftige) sms contact gehad. Dit lukt me niet. Shit.!
Heb dit enkele jaren geleden ook meegemaakt.
Ik weet wat je voelt.
Je kunt zo weinig, wil zoveel.
Je zal moeten berusten, en dat doet héél erg veel pijn.
Maar het is niet anders, helaas.
Een dikke voor jou!
Dankjewel.
Ik kan niet berusten, Eindeloos.
Ik kan het niet, m'n hoofd wilt het niet en ik kan hem niet loslaten. Ik heb al aardig wat dingen meegemaakt in mijn leven, maar dit. Dit doet écht pijn. M'n hart doet zeer. Helemaal met het idee dat ik niet weet hoe het gaat lopen. Ooit.. Hoop heb ik niet, al vind ik dat hij contact moet opnemen met me. Het is nog erg vers, en gisteren het laatste (heftige) sms contact gehad. Dit lukt me niet. Shit.!
maandag 31 oktober 2011 om 15:58
Wat verdrietig dat al je inspanningen je niks hebben gebracht.
Dat loslaten, dat zul je wel moeten. Je kunt moeilijk aan zijn poot gaan hangen als hij je op dit moment niet kan geven wat hij je wil kunnen geven in een relatie en daarom geen contact meer met je wil. Respecteer zijn standpunt, zijn standpunt is ook respectvol naar jou.
Dat loslaten, dat zul je wel moeten. Je kunt moeilijk aan zijn poot gaan hangen als hij je op dit moment niet kan geven wat hij je wil kunnen geven in een relatie en daarom geen contact meer met je wil. Respecteer zijn standpunt, zijn standpunt is ook respectvol naar jou.
maandag 31 oktober 2011 om 16:02
Je hoefde niks van hem, maar voelt je nu wel ernstig tekortgedaan en "genaaid". Hij was je dus wel degelijk wat verplicht. Achteraf.
Geeft verder niet, maar houd jezelf niet voor de gek. Kijken naar mijn eigen aandeel helpt mij altijd enorm vooruit in dit soort situaties. Beseffen dat je er toch (achteraf) tot je nek toe in zat, al riep je om 't hardst hoe vrijblijvend het allemaal was.
Sterkte.
Geeft verder niet, maar houd jezelf niet voor de gek. Kijken naar mijn eigen aandeel helpt mij altijd enorm vooruit in dit soort situaties. Beseffen dat je er toch (achteraf) tot je nek toe in zat, al riep je om 't hardst hoe vrijblijvend het allemaal was.
Sterkte.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
maandag 31 oktober 2011 om 16:03
quote:patchouli_ schreef op 31 oktober 2011 @ 15:58:
Wat verdrietig dat al je inspanningen je niks hebben gebracht.
Dat loslaten, dat zul je wel moeten. Je kunt moeilijk aan zijn poot gaan hangen als hij je op dit moment niet kan geven wat hij je wil kunnen geven in een relatie en daarom geen contact meer met je wil. Respecteer zijn standpunt, zijn standpunt is ook respectvol naar jou.
Vind je dat? Dat dat getuigt van respect naar mij toe? Ik snap misschien wat je bedoelt, maar zwart wit gezien vind ik het erg egoistisch, omdat ik regelmatig op mijn tanden heb moeten bijten. Uitgekafferd worden, hem met rust moest laten. Ik kon het vaak niet aan, maar ging door voor hém, omdat ik van hem hield (houd).
En omdat die slappe zak het nu niet aan kan, hakt hij de knoop door.
Mijn hart klopt als een gek en staar constant voor me uit. Morgen weer een dag, dat weet ik. Ik voel me ellendig. En machteloos.
Wat verdrietig dat al je inspanningen je niks hebben gebracht.
Dat loslaten, dat zul je wel moeten. Je kunt moeilijk aan zijn poot gaan hangen als hij je op dit moment niet kan geven wat hij je wil kunnen geven in een relatie en daarom geen contact meer met je wil. Respecteer zijn standpunt, zijn standpunt is ook respectvol naar jou.
Vind je dat? Dat dat getuigt van respect naar mij toe? Ik snap misschien wat je bedoelt, maar zwart wit gezien vind ik het erg egoistisch, omdat ik regelmatig op mijn tanden heb moeten bijten. Uitgekafferd worden, hem met rust moest laten. Ik kon het vaak niet aan, maar ging door voor hém, omdat ik van hem hield (houd).
En omdat die slappe zak het nu niet aan kan, hakt hij de knoop door.
Mijn hart klopt als een gek en staar constant voor me uit. Morgen weer een dag, dat weet ik. Ik voel me ellendig. En machteloos.
maandag 31 oktober 2011 om 16:05
quote:Very.Cherry schreef op 31 oktober 2011 @ 16:02:
Je hoefde niks van hem, maar voelt je nu wel ernstig tekortgedaan en "genaaid". Hij was je dus wel degelijk wat verplicht. Achteraf.
Geeft verder niet, maar houd jezelf niet voor de gek. Kijken naar mijn eigen aandeel helpt mij altijd enorm vooruit in dit soort situaties. Beseffen dat je er toch (achteraf) tot je nek toe in zat, al riep je om 't hardst hoe vrijblijvend het allemaal was.
Sterkte.
Tuurlijk, heb je ook gelijk in.
Maar ik voel me niet tekort gedaan, ik vind niet dat hij nu het recht heeft deze beslissing te maken. Ik verdien dit niet, ook niet na wat we samen hebben meegemaakt.
Bah.. Kom niet eens uit mijn woorden, Zoveel dingen te zeggen , maar het heeft geen zin..
Je hoefde niks van hem, maar voelt je nu wel ernstig tekortgedaan en "genaaid". Hij was je dus wel degelijk wat verplicht. Achteraf.
Geeft verder niet, maar houd jezelf niet voor de gek. Kijken naar mijn eigen aandeel helpt mij altijd enorm vooruit in dit soort situaties. Beseffen dat je er toch (achteraf) tot je nek toe in zat, al riep je om 't hardst hoe vrijblijvend het allemaal was.
Sterkte.
Tuurlijk, heb je ook gelijk in.
Maar ik voel me niet tekort gedaan, ik vind niet dat hij nu het recht heeft deze beslissing te maken. Ik verdien dit niet, ook niet na wat we samen hebben meegemaakt.
Bah.. Kom niet eens uit mijn woorden, Zoveel dingen te zeggen , maar het heeft geen zin..
maandag 31 oktober 2011 om 16:09
Heel erg veel sterkte en een .
Maar misschien breekt er nu een tijd voorje aan waar je al die energie in jezelf kunt steken, in plaats van in hem. Ga weer de dingen oppakken die JOU een goed gevoel geven.
Op het begin zal dit misschien geen reet helpen, maar uiteindelijk wel. Probeer het van die kant te gaan zien!
Heel veel sterkte en kom gerust hier uithuilen!
Maar misschien breekt er nu een tijd voorje aan waar je al die energie in jezelf kunt steken, in plaats van in hem. Ga weer de dingen oppakken die JOU een goed gevoel geven.
Op het begin zal dit misschien geen reet helpen, maar uiteindelijk wel. Probeer het van die kant te gaan zien!
Heel veel sterkte en kom gerust hier uithuilen!
maandag 31 oktober 2011 om 16:11
Tja dat soort mannen..pfft.
Zodra iemand niet voor zichzelf kan/wil zorgen, oppassen geblazen. Zijn vaak bodemloze putten die geen enkele band smeden door wat je samen meemaakt/doet. Zijn ook niet in staat daartoe want vooral met zichzelf bezig. Egoisten ten top. Moeten ze ook anders moeten ze echt naar zichzelf kijken en dat willen ze niet. Sterkte!
Zodra iemand niet voor zichzelf kan/wil zorgen, oppassen geblazen. Zijn vaak bodemloze putten die geen enkele band smeden door wat je samen meemaakt/doet. Zijn ook niet in staat daartoe want vooral met zichzelf bezig. Egoisten ten top. Moeten ze ook anders moeten ze echt naar zichzelf kijken en dat willen ze niet. Sterkte!
maandag 31 oktober 2011 om 16:12
Je krijgt niet altijd wat je verdient. En dat jij je hebt laten uitkafferen enzo, daar was je zelf bij. Jij hebt besloten zoveel energie in deze man te steken. In de hoop dat er een relatie en verplichtingen uit zouden rollen. Hij laat je nu weten dat dat niet gebeurt. Wat moet hij dan, jou je nog verder in het zweet laten werken terwijl er toch niet uit gaat komen wat je wilt?
Dat hij je laat gaan, vind ik wel respectvol. Ik vind het eerder respectloos van jou naar jezelf toe dat je het zover hebt laten komen. Laat het niet zover komen dat deze man, die je niks te bieden heeft, jou van zich af moet duwen......
Dat hij je laat gaan, vind ik wel respectvol. Ik vind het eerder respectloos van jou naar jezelf toe dat je het zover hebt laten komen. Laat het niet zover komen dat deze man, die je niks te bieden heeft, jou van zich af moet duwen......
maandag 31 oktober 2011 om 16:13
quote:amonalisa schreef op 31 oktober 2011 @ 16:03:
[...]
Vind je dat? Dat dat getuigt van respect naar mij toe? Ik snap misschien wat je bedoelt, maar zwart wit gezien vind ik het erg egoistisch, omdat ik regelmatig op mijn tanden heb moeten bijten. Uitgekafferd worden, hem met rust moest laten. Ik kon het vaak niet aan, maar ging door voor hém, omdat ik van hem hield (houd).
En omdat die slappe zak het nu niet aan kan, hakt hij de knoop door.
Mijn hart klopt als een gek en staar constant voor me uit. Morgen weer een dag, dat weet ik. Ik voel me ellendig. En machteloos.
Hij deed wat jij al lang geleden had moeten doen.
Voor jezelf kiezen.
Als je er niet voor jezelf kunt zijn, kun je dat ook niet voor een ander. Hij ziet hoe jij eronder lijdt dat je er voor hem wilt (blijven) zijn.
Hij kan ook erg van je houden en om die reden dit zo doen.
[...]
Vind je dat? Dat dat getuigt van respect naar mij toe? Ik snap misschien wat je bedoelt, maar zwart wit gezien vind ik het erg egoistisch, omdat ik regelmatig op mijn tanden heb moeten bijten. Uitgekafferd worden, hem met rust moest laten. Ik kon het vaak niet aan, maar ging door voor hém, omdat ik van hem hield (houd).
En omdat die slappe zak het nu niet aan kan, hakt hij de knoop door.
Mijn hart klopt als een gek en staar constant voor me uit. Morgen weer een dag, dat weet ik. Ik voel me ellendig. En machteloos.
Hij deed wat jij al lang geleden had moeten doen.
Voor jezelf kiezen.
Als je er niet voor jezelf kunt zijn, kun je dat ook niet voor een ander. Hij ziet hoe jij eronder lijdt dat je er voor hem wilt (blijven) zijn.
Hij kan ook erg van je houden en om die reden dit zo doen.
maandag 31 oktober 2011 om 16:14
quote:butterfly_lila schreef op 31 oktober 2011 @ 16:09:
Heel erg veel sterkte en een .
Maar misschien breekt er nu een tijd voorje aan waar je al die energie in jezelf kunt steken, in plaats van in hem. Ga weer de dingen oppakken die JOU een goed gevoel geven.
Op het begin zal dit misschien geen reet helpen, maar uiteindelijk wel. Probeer het van die kant te gaan zien!
Heel veel sterkte en kom gerust hier uithuilen!Ik zoek ook afleiding, en dat werkt redelijk. Op dát moment. Daarna, als ik in mijn bed lig, dan bekruipt dat boze en machteloze gevoel me weer. Ik zeg ook tegen mezelf ; zijn verlies. Ik denk, heel arrogant gezegd, dat hij niet meer zo'n gek iemand als mij gaat tegenkomen. Het is een stuk ellende met eerder gestrande relaties, en ik heb zo'n vermoeden dat dat niet altijd aan de vrouwen heeft gelegen, maar hij daar een heel groot aandeel heeft in gehad. En wat betreft het uithuilen, ik denk dat ik dat echt even nodig heb, hier. Met iemand erover praten.
Heel erg veel sterkte en een .
Maar misschien breekt er nu een tijd voorje aan waar je al die energie in jezelf kunt steken, in plaats van in hem. Ga weer de dingen oppakken die JOU een goed gevoel geven.
Op het begin zal dit misschien geen reet helpen, maar uiteindelijk wel. Probeer het van die kant te gaan zien!
Heel veel sterkte en kom gerust hier uithuilen!Ik zoek ook afleiding, en dat werkt redelijk. Op dát moment. Daarna, als ik in mijn bed lig, dan bekruipt dat boze en machteloze gevoel me weer. Ik zeg ook tegen mezelf ; zijn verlies. Ik denk, heel arrogant gezegd, dat hij niet meer zo'n gek iemand als mij gaat tegenkomen. Het is een stuk ellende met eerder gestrande relaties, en ik heb zo'n vermoeden dat dat niet altijd aan de vrouwen heeft gelegen, maar hij daar een heel groot aandeel heeft in gehad. En wat betreft het uithuilen, ik denk dat ik dat echt even nodig heb, hier. Met iemand erover praten.
maandag 31 oktober 2011 om 16:16
quote:wolkje8 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:11:
Tja dat soort mannen..pfft.
Zodra iemand niet voor zichzelf kan/wil zorgen, oppassen geblazen. Zijn vaak bodemloze putten die geen enkele band smeden door wat je samen meemaakt/doet. Zijn ook niet in staat daartoe want vooral met zichzelf bezig. Egoisten ten top. Moeten ze ook anders moeten ze echt naar zichzelf kijken en dat willen ze niet. Sterkte!
Tja, dat soort vrouwen.
Die menen dat als ze maar lang genoeg voor je zorgen en zichzelf maar lang genoeg wegcijferen, dat je dan wel een relatie met ze wil.
Ze zijn niet te stoppen, ze gaan maar door.
Egoisten zijn het, denken alleen maar aan zichzelf, door de ander zichzelf op te dringen met hun gedrag.
Ze moeten eens voor zichzelf gaan zorgen, maar dat kunnen ze niet. Als je voor een ander zorgt, hoef je niet aan je eigen sores te beginnen.
Dusssss..... voor alles is een invulling
Tja dat soort mannen..pfft.
Zodra iemand niet voor zichzelf kan/wil zorgen, oppassen geblazen. Zijn vaak bodemloze putten die geen enkele band smeden door wat je samen meemaakt/doet. Zijn ook niet in staat daartoe want vooral met zichzelf bezig. Egoisten ten top. Moeten ze ook anders moeten ze echt naar zichzelf kijken en dat willen ze niet. Sterkte!
Tja, dat soort vrouwen.
Die menen dat als ze maar lang genoeg voor je zorgen en zichzelf maar lang genoeg wegcijferen, dat je dan wel een relatie met ze wil.
Ze zijn niet te stoppen, ze gaan maar door.
Egoisten zijn het, denken alleen maar aan zichzelf, door de ander zichzelf op te dringen met hun gedrag.
Ze moeten eens voor zichzelf gaan zorgen, maar dat kunnen ze niet. Als je voor een ander zorgt, hoef je niet aan je eigen sores te beginnen.
Dusssss..... voor alles is een invulling
maandag 31 oktober 2011 om 16:17
maandag 31 oktober 2011 om 16:18
Hier een verhaaltje in het engels over een moeder, zoon en een popcorn-machine. Het heeft mij altijd geholpen in situaties als de jouwe:
The son gets a coin from his mother for popcorn but comes back empty-handed, so his mother walks over to the machine with him to help. She is careful to put the right coin in the right slot, and she even shakes the machine, but no popcorn comes out. She turns away but he pulls her back, his heart set on popcorn. "The popcorn is right there," he cries, "I can see it, and we put the money in, so why can't you do something to get it?"
His mother gently explains why she can't help. "I'm afraid there's nothing you can do and nothing I can do; the machine is broken and the only one who can fix it is a popcorn machine repairman."
The son gets a coin from his mother for popcorn but comes back empty-handed, so his mother walks over to the machine with him to help. She is careful to put the right coin in the right slot, and she even shakes the machine, but no popcorn comes out. She turns away but he pulls her back, his heart set on popcorn. "The popcorn is right there," he cries, "I can see it, and we put the money in, so why can't you do something to get it?"
His mother gently explains why she can't help. "I'm afraid there's nothing you can do and nothing I can do; the machine is broken and the only one who can fix it is a popcorn machine repairman."
maandag 31 oktober 2011 om 16:20
Uiteindelijk slijt dat gevoel wel, die woede enzo.
Jij kent jezelf het beste dus weet wat het beste bij je past, maar van je afslaan op een kussen, brief erover schrijven (niet posten!) of gewoon veel uitgaan en nieuwe mensen ontmoeten. Zulke dingen klinken cliche, maar dat zijn ze natuurljk geworden omdat het ook helpt.
En ik zou ook boos zijn! Dat is juist een emotie die je nodig hebt om er overheen te komen. Gebruik die emotie dus ook om er over heen te stappen, en niet om er in te blijven hangen.
Jij kent jezelf het beste dus weet wat het beste bij je past, maar van je afslaan op een kussen, brief erover schrijven (niet posten!) of gewoon veel uitgaan en nieuwe mensen ontmoeten. Zulke dingen klinken cliche, maar dat zijn ze natuurljk geworden omdat het ook helpt.
En ik zou ook boos zijn! Dat is juist een emotie die je nodig hebt om er overheen te komen. Gebruik die emotie dus ook om er over heen te stappen, en niet om er in te blijven hangen.
maandag 31 oktober 2011 om 16:20
quote:wolkje8 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:15:
Tja dat had hij dan ook eerder kunnen bedenken , nadat hij haar geduld meerdere malen op de proef heeft gesteld, sorry hoor. Maar denk dat hij wel wat laat komt met zijn "ik kan het niet".Dit was geen nieuws, het is wat ik al zei, een nogal gecompliceerd verhaal. En ik ben er altijd bij geweest, tuurlijk. Maar dit, het definitieve besluit , doet zeer.
Tja dat had hij dan ook eerder kunnen bedenken , nadat hij haar geduld meerdere malen op de proef heeft gesteld, sorry hoor. Maar denk dat hij wel wat laat komt met zijn "ik kan het niet".Dit was geen nieuws, het is wat ik al zei, een nogal gecompliceerd verhaal. En ik ben er altijd bij geweest, tuurlijk. Maar dit, het definitieve besluit , doet zeer.