Moeilijk
maandag 31 oktober 2011 om 17:43
Ik zit in een moeilijk parket: een tante van me, met wie ik vroeger (toen ik kind was) wel goed contact had maar sinds de laatste 20 jaar nauwelijk nog gezien heb, is erg slecht. Het raakt me. Ze heeft kanker en is al lang onder behandeling, het slaat niet aan en de ene uitzaaiing na de andere wordt vastgesteld. Eind deze week gaan we op vakantie, ik zou van de ene kant direct naar haar toe willen, ze zal verrast zijn denk ik, maar ze zal het wel waarderen. Van de andere kant vind ik het zo vreemd: we hebben al jaren en jaren geen contact en dan zou ik nu ineens op de stoep staan.... ik vind het moeilijk.
maandag 31 oktober 2011 om 17:47
En straks is ze overleden en kun je nooit meer naar haar toe gaan en een schuldgevoel hebben omdat je toen noet bent gegaan. Gewoon gaan joh:) ze zal het ook heel erg op prijs stellen dat je haar na al die jaren niet bent vergeten:). En het is heel lief van je:) Heel veel sterkte voor jou en je tante!
maandag 31 oktober 2011 om 17:55
maandag 31 oktober 2011 om 18:03
quote:italiagirl schreef op 31 oktober 2011 @ 17:50:
Hou er trouwens wel rekening mee dat ze er geen energie meer voor heeft. Mijn schoonzusje wilde aan het eind geen mensen meer zien waar ze geen goede band mee had. Daar had ze gewoon geen energie meer voor. Maar dat hoor je vanzelf als je eerst even belt.Dit dus. Dat was bij mijn schoonmoeder en ouders net zo.
Hou er trouwens wel rekening mee dat ze er geen energie meer voor heeft. Mijn schoonzusje wilde aan het eind geen mensen meer zien waar ze geen goede band mee had. Daar had ze gewoon geen energie meer voor. Maar dat hoor je vanzelf als je eerst even belt.Dit dus. Dat was bij mijn schoonmoeder en ouders net zo.
maandag 31 oktober 2011 om 18:14
Goede beslissing. Het is altijd moeilijk dit soort situaties. Sterkte in ieder geval.
Toen mijn moeder aan het eind was gekomen, ik was toen nog maar net het huis uit, had ik er wel eens moeite mee wanneer er mensen langs kwamen waarmee nauwelijks of geen contact was geweest. Het nam kostbare tijd en energie weg van ons. Klinkt egoistisch (en was het ook) maar zo voelde het toen. Ik kon op een gegeven moment alle tantes (4!) wel wegkijken. Ik wou zo graag nog even alleen zijn met ons gezinnetje.
Toen mijn moeder aan het eind was gekomen, ik was toen nog maar net het huis uit, had ik er wel eens moeite mee wanneer er mensen langs kwamen waarmee nauwelijks of geen contact was geweest. Het nam kostbare tijd en energie weg van ons. Klinkt egoistisch (en was het ook) maar zo voelde het toen. Ik kon op een gegeven moment alle tantes (4!) wel wegkijken. Ik wou zo graag nog even alleen zijn met ons gezinnetje.
Optimist tot in de kist!
maandag 31 oktober 2011 om 18:41
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 31 oktober 2011 @ 18:14:
Toen mijn moeder aan het eind was gekomen, ik was toen nog maar net het huis uit, had ik er wel eens moeite mee wanneer er mensen langs kwamen waarmee nauwelijks of geen contact was geweest. Het nam kostbare tijd en energie weg van ons. Klinkt egoistisch (en was het ook) maar zo voelde het toen. Ik kon op een gegeven moment alle tantes (4!) wel wegkijken. Ik wou zo graag nog even alleen zijn met ons gezinnetje.Goed dat je dit aangeeft, de kostbare tijd inderdaad.
Toen mijn moeder aan het eind was gekomen, ik was toen nog maar net het huis uit, had ik er wel eens moeite mee wanneer er mensen langs kwamen waarmee nauwelijks of geen contact was geweest. Het nam kostbare tijd en energie weg van ons. Klinkt egoistisch (en was het ook) maar zo voelde het toen. Ik kon op een gegeven moment alle tantes (4!) wel wegkijken. Ik wou zo graag nog even alleen zijn met ons gezinnetje.Goed dat je dit aangeeft, de kostbare tijd inderdaad.
maandag 31 oktober 2011 om 18:46
Toen mijn tante aan het eind van haar leven was, ben ik ook bij haar op bezoek geweest.
Ik had al een tijd geen contact meer gehad, maar vroeger was het altijd gezellig bij haar.
Nooit spijt gehad dat ik gegaan ben. Ze heeft iig meegemaakt waar ik mee bezig was (opleiding, werk, vriend).
Ik had al een tijd geen contact meer gehad, maar vroeger was het altijd gezellig bij haar.
Nooit spijt gehad dat ik gegaan ben. Ze heeft iig meegemaakt waar ik mee bezig was (opleiding, werk, vriend).
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
maandag 31 oktober 2011 om 18:56
maandag 31 oktober 2011 om 18:59
Ik denk dat het van de persoon afhankelijk is. Mijn vader is ernstig ziek en leeft op bij elk contact. En ikzelf merk dat ik meer heb aan de mensen waar ik het niet van verwachtte dan de mensen waar ik het wel van verwachtte. Vriendschap en medeleven blijkt ineens uit onverklaarbare hoeken te komen. Ik zou een lief kaartje/ brief sturen en daarna nog een keer bellen. Misschien stelt ze het wel enorm op prijs.
maandag 31 oktober 2011 om 19:03
maandag 31 oktober 2011 om 19:08
Flowerbombje en Empress, lief die hugs. Het is al best heel lang geleden maar het blijft een moeilijke (en soms mooie) periode om aan terug te denken. Ik heb hierdoor zelf wel geleerd om even "andersom" te denken: wat heeft degene (zieke, stervende) er zelf aan als ik op bezoek kom, voegt het nog iets toe aan zijn/haar leven of doe ik het alleen voor mijzelf?
Optimist tot in de kist!
maandag 31 oktober 2011 om 19:12
Zelf heb ik kort geleden mijn peettante verloren aan kanker waar ik ook al 15 jaar geen contact meer mee had.
Ik ben (op verzoek van haar man en haar broer) afscheid gaan nemen. Ik heb dus wel gewacht op hun uitnodiging omdat zij ervan overtuigd waren dat mijn tante dat ontzettend zou waarderen. Was ook zo, ze vond het heel fijn dat ik nog ben geweest en mij heeft het ontzettend geholpen om afscheid te nemen van haar.
Sterkte
Ik ben (op verzoek van haar man en haar broer) afscheid gaan nemen. Ik heb dus wel gewacht op hun uitnodiging omdat zij ervan overtuigd waren dat mijn tante dat ontzettend zou waarderen. Was ook zo, ze vond het heel fijn dat ik nog ben geweest en mij heeft het ontzettend geholpen om afscheid te nemen van haar.
Sterkte
maandag 31 oktober 2011 om 19:16
Wat lief van je dat je zo begaan bent met je tante!
Jouw tante zal echt wel begrip voor je hebben dat het jou zoveel doet dat zij binnen afzienbare tijd zal gaan sterven en dat je je rot voelt over de voorafgaande jaren. Tijd is maar relatief in deze situatie lijkt me. Het gaat om de intentie van jou: je wil nu graag contact met haar, nu het nog kan.
Ik zou haar een kaartje, met enveloppe erom, sturen met jouw verzoek tot hernieuwde kennismaking erin en jouw directe telefoonnummer en mailadres erbij vermeldt. Zodat zij of iemand bij haar contact met je kan opnemen wanneer het haar uitkomt.
Of stop het in haar brievenbus en meld dat je eind deze week vertrekt voor een vakantie.
De keus is dan aan haar om hier iets mee te doen.
Sterkte meis!
Jouw tante zal echt wel begrip voor je hebben dat het jou zoveel doet dat zij binnen afzienbare tijd zal gaan sterven en dat je je rot voelt over de voorafgaande jaren. Tijd is maar relatief in deze situatie lijkt me. Het gaat om de intentie van jou: je wil nu graag contact met haar, nu het nog kan.
Ik zou haar een kaartje, met enveloppe erom, sturen met jouw verzoek tot hernieuwde kennismaking erin en jouw directe telefoonnummer en mailadres erbij vermeldt. Zodat zij of iemand bij haar contact met je kan opnemen wanneer het haar uitkomt.
Of stop het in haar brievenbus en meld dat je eind deze week vertrekt voor een vakantie.
De keus is dan aan haar om hier iets mee te doen.
Sterkte meis!