Kinderen
alle pijlers
ondernemend kind...
vrijdag 4 november 2011 om 08:30
Mijn dochter van 15 maanden is een ondernemend kind. Ze klimt op de trap, de bank, de subwoofer, haar kinderstoel of onze stoelen. Ze haalt in de keuken alle laden leeg, voert de kat, weet hoe de weegschaal aan moet (piept zo leuk), belt met alle telefoons, trekt haar sokken en kleren uit, knuffelt dfe open haard, rent achter de kat aan, haalt de aarde uit de bleompotten, wil zelf eten, giet haar drinken uit over de vloer... Als ze de kans krijgt. Ze is watervlug en probeert het rustig 10 keer. Negeren, afleiden, weghalen, en soms boos worden, het helpt niks. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk dat ze zo'n actief en pienter kind is. Maar soms, zoals nu, als ik vanaf half 6 met haar wakker ben, en twee half gedronken koude koppen koffie heb staan, dan wil ik wel eens dat ze gewoon zoet gaat spelen. En eindelijk, na 3 uur wervelwind, doet ze dat ook. Ik probeer zo veel mogelijk met haar te doen, maar vaak is ze meer geinteresseerd in de afstandbediening uit elkaar halen of de stereo aan en uit zetten dan in met mij spelen. Ik kan toch moeilijk een heel kaal huis hebben...
Ach weet je, soms moet ik even zeuren, maar ze is ook echt heel lief. Wie heeft er ook zo'n wervelwind?
Ach weet je, soms moet ik even zeuren, maar ze is ook echt heel lief. Wie heeft er ook zo'n wervelwind?
vrijdag 4 november 2011 om 09:21
vrijdag 4 november 2011 om 09:22
Hier hetzelfde verhaal. 1e rustig, 2e ziet geen gevaar en nummer 3 is een echt klimgeit. Bij nummer 2 hebben we hem een eigen, oude mobiel van mij, gegeven. Hij mocht daarmee bellen enzo. Verders kastjes dicht gemaakt en alles waar hij niet aan mag komen weg gezet. Ik weet dat ze het moeten leren maar soms word je er zo moe van. Toen het huis nr2-proof was, was het gelijk een stuk rustiger in huis want ik hoefde hem niet te corrigeren.
Buiten tuigje om en dat beetje bij beetje afgebouwd. Nu hij drie is moet hij nog steeds een handje geven omdat ik hem nog niet bij een weg kan vertrouwen. Maar het gaat nu een heel stuk beter. Nog even volhouden dus!
Buiten tuigje om en dat beetje bij beetje afgebouwd. Nu hij drie is moet hij nog steeds een handje geven omdat ik hem nog niet bij een weg kan vertrouwen. Maar het gaat nu een heel stuk beter. Nog even volhouden dus!
vrijdag 4 november 2011 om 09:23
Herkenbaar!! Mijn zoontje van 15 maanden is ook zo. Sinds kort gaat ie lopend mee naar de supermarkt maar ik moet hem dus echt vasthouden anders loopt ie zo door naar de volgende winkel. Thuis overal aanzitten, lades en kasten leeghalen, trappen op en af enz. En driftig worden als iets niet lukt. Ik loop er vaak de hele dag achter aan 'nee, niet aan de afstandbediening, niet aan de dit, niet aan de dat enz.
De oudste van mijn man is ook niet zo, die blijft gewoon netjes naast je staan als je dat zegt, en je hoeft maar één keer te zeggen dat iets niet mag. Verder kan die helemaal gelukkig zijn met één auto'tje, mijn zoon móet ze allemaal vast gehad hebben.
Voor de oudste stond op deze leeftijd de box ook niet meer, mijn zoon moet ik soms echt nog even in de box zetten. Vooral als ie maar aan de afstandbediening en de telefoons blijft komen, dan moet ie even in de box.
Het is zeker vermoeiend af en toe. Voordeel is wel dat ie er zelf ook moe van wordt en dus regelmatig nog naar bed gaat. Gelukkig klimt ie daar nog niet uit
.
De oudste van mijn man is ook niet zo, die blijft gewoon netjes naast je staan als je dat zegt, en je hoeft maar één keer te zeggen dat iets niet mag. Verder kan die helemaal gelukkig zijn met één auto'tje, mijn zoon móet ze allemaal vast gehad hebben.
Voor de oudste stond op deze leeftijd de box ook niet meer, mijn zoon moet ik soms echt nog even in de box zetten. Vooral als ie maar aan de afstandbediening en de telefoons blijft komen, dan moet ie even in de box.
Het is zeker vermoeiend af en toe. Voordeel is wel dat ie er zelf ook moe van wordt en dus regelmatig nog naar bed gaat. Gelukkig klimt ie daar nog niet uit
.
vrijdag 4 november 2011 om 09:25
Ah, hier ook een ondernemend kind. Gelukkig is ze een beetje verlegen, dus bij anderen is ze in eerste instantie wat meer terughoudend.
Wij hebben heel veel weggehaald en omhoog gezet in de kamer, een traphekje voor de keuken, kinderstoel met een riempje. We hebben alle telefoons (ook de vast lijn) op vergrendeling staan. Sinds kort klimt ze (18 maanden) ook op de eettafel
.
Maar zo lief en vrolijk
Wij hebben heel veel weggehaald en omhoog gezet in de kamer, een traphekje voor de keuken, kinderstoel met een riempje. We hebben alle telefoons (ook de vast lijn) op vergrendeling staan. Sinds kort klimt ze (18 maanden) ook op de eettafel
. Maar zo lief en vrolijk
vrijdag 4 november 2011 om 09:25
Dat de oudste rustiger is dan de jongste gaat hier ook op. Al scheelt het maar 1 minuut.
En is het enige verschil dat zij lief zwaait als ze weg loopt.... dahag mama!
Zoonlief heeft hier trouwens de kindersloten van de kast weten te halen. Hij trok het deurtje open. Keek van boven naar beneden. Weer naar boven. Haalde zijn hand door de kier en Hoppa .... deurtje open.
Had ik al gezegd dat zijn vader techneut is ....
En is het enige verschil dat zij lief zwaait als ze weg loopt.... dahag mama!
Zoonlief heeft hier trouwens de kindersloten van de kast weten te halen. Hij trok het deurtje open. Keek van boven naar beneden. Weer naar boven. Haalde zijn hand door de kier en Hoppa .... deurtje open.
Had ik al gezegd dat zijn vader techneut is ....
vrijdag 4 november 2011 om 09:27
Wat een herkenning! Hier ook een heel ondernemend dametje! Ze is nu net twee, klimt ook overal op en in en zoekt altijd overal naar een manier om te ontsnappen. Op het kdv schrikken ze ook vaak genoeg en geven ze ook aan dat ze wel HEEEEL erg ondernemend is. Hoge kasten klimt ze met gemak in en luisteren vindt ze voor dummies.....Net op school ook, dan wil ik mijn zoontje zijn klas in lopen, kijk even de andere kant op en mevrouw rent al weer ergens naar toe.
Maar in huis gaat het nu beter, rond anderhalf pakte ze ook alles wat los en vast zat. Maar dat is nu over. Ze kan echt goed spelen, maar af en toe moet ze ook echt haar energie kwijt. Dat kan ook echt schelen. Ze heeft met haar 2e verjaardag een loopfietsje gehad en dat is heerlijk voor een kindje met een hoop energie. Ik merk dan echt dat ze daarna weer heerlijk rustig met haar keukentje en de poppen kan spelen.
Overigens ben ik het ook echt eens met dat het ene kind veel ondernemender is dan de ander. Mijn zoontje heeft dit soort dingen nooit gedaan (die deed weer andere dingen, maar goed.....). Ik snap je frustratie dus wel goed....hier kunnen dus de koppen koffie wel weer warm worden gedronken, maar buiten kan ik echt geen tel de andere kant op kijken.
Maar in huis gaat het nu beter, rond anderhalf pakte ze ook alles wat los en vast zat. Maar dat is nu over. Ze kan echt goed spelen, maar af en toe moet ze ook echt haar energie kwijt. Dat kan ook echt schelen. Ze heeft met haar 2e verjaardag een loopfietsje gehad en dat is heerlijk voor een kindje met een hoop energie. Ik merk dan echt dat ze daarna weer heerlijk rustig met haar keukentje en de poppen kan spelen.
Overigens ben ik het ook echt eens met dat het ene kind veel ondernemender is dan de ander. Mijn zoontje heeft dit soort dingen nooit gedaan (die deed weer andere dingen, maar goed.....). Ik snap je frustratie dus wel goed....hier kunnen dus de koppen koffie wel weer warm worden gedronken, maar buiten kan ik echt geen tel de andere kant op kijken.
vrijdag 4 november 2011 om 09:27
Grappig, dit hoor je zo vaak over kinderen maar zelf heb ik het nooit meegemaakt. Twee (jongen en meisje) echt extreem rustige kinderen gekregen. Die wandelden op die leeftijd kalm wat door de tuin of het huis om vervolgens anderhalfuur met de duplo ofzo t gaan spelen en in een boekje te bladeren. Als ze zich richting een stopcontact ofzo bewogen en ik zei 'nee' vanaf de bank dan veranderden ze van richting haha.
Vond ik toen heel normaal, was dan ook de eerste in omgeving die kinderen kreeg- later kon ik vergelijken en zag ik wel dat het vrij uitzonderlijk is
Ik moet erg lachen om jouw voorbeeldzinnetjes Annie Ooi en om die magneetsleutel van Yamuna.
Vond ik toen heel normaal, was dan ook de eerste in omgeving die kinderen kreeg- later kon ik vergelijken en zag ik wel dat het vrij uitzonderlijk is
Ik moet erg lachen om jouw voorbeeldzinnetjes Annie Ooi en om die magneetsleutel van Yamuna.
vrijdag 4 november 2011 om 09:39
Oh wat herkenbaar!
De twee oudste zijn helemaal niet zo erg geweest, maar de jongste (3) is echt veeeeerschrikkelijk bezig momenteel haha!
Overal moet ie aanzitten, alles wilt ie uitproberen, en gevaarlijke dingen dat ie doet, ik hou soms echt m'n hart vast.
Was pas even de was ophangen (op de zolder) en daar voor zit een kamertje met de wasmachine, verlies hem 2 seconde uit het oog. En waar zit ie? Met z'n hoofd in de wasmachine en dan roepend; IK WIL OOK RONDJES DRAAIEN MAMA!
De twee oudste zijn helemaal niet zo erg geweest, maar de jongste (3) is echt veeeeerschrikkelijk bezig momenteel haha!
Overal moet ie aanzitten, alles wilt ie uitproberen, en gevaarlijke dingen dat ie doet, ik hou soms echt m'n hart vast.
Was pas even de was ophangen (op de zolder) en daar voor zit een kamertje met de wasmachine, verlies hem 2 seconde uit het oog. En waar zit ie? Met z'n hoofd in de wasmachine en dan roepend; IK WIL OOK RONDJES DRAAIEN MAMA!
vrijdag 4 november 2011 om 09:42
quote:Annie.Ooi schreef op 04 november 2011 @ 09:19:
Mijn man en ik verbazen ons heel erg over wat voor soort zinnen we soms zeggen; Wil je nu wel even uit de vrieskist komen (in een winkel), nee, pissebedden moet je niet eten, je kan beter niet met je fiets op de tafel klimmen....Ik zat laatst met mijn zus aan de telefoon toen ik haar hoorde zeggen 'Nee Grote Broer (3 jr), je kunt niet over Kleine Broer (1,5) heenfietsen!'. Toen was ze ineens weg om eea te redden....
Mijn man en ik verbazen ons heel erg over wat voor soort zinnen we soms zeggen; Wil je nu wel even uit de vrieskist komen (in een winkel), nee, pissebedden moet je niet eten, je kan beter niet met je fiets op de tafel klimmen....Ik zat laatst met mijn zus aan de telefoon toen ik haar hoorde zeggen 'Nee Grote Broer (3 jr), je kunt niet over Kleine Broer (1,5) heenfietsen!'. Toen was ze ineens weg om eea te redden....
vrijdag 4 november 2011 om 09:54
Ik was zelf zo'n kind ... Hallo!
Ik liep vooral weg dus ik moest overal in een tuigje heen, in een tuigje op de fiets, anders sprong ik eraf, in een grote verplaatsbare box zodat ik op elke plek in een box kon enz enz.
Ik ben inderdaad een keer toen ik 2,5 jaar was, ontsnapt en ben toen een grote weg overgestoken, met mijn moeder gillend achter me aan. Moet spectaculair zijn geweest
Nog steeds zit dat ondernemende erin, maar het is veel beter gegaan toen ik naar school ging toen ik vier was. Ik kon mijn energie gewoonweg niet kwijt thuis en op school veel beter. Toen mijn ouders dat merkten hebben ze heel veel boeken, spellen en puzzels gekocht (en mijn moeder heeft mij vroeg leren lezen, tegen advies van de school in) en vanaf dat moment was ik verknocht aan lezen. Nooit meer over gegaan en ik ben daardoor altijd rustig gebleven.
Ik liep vooral weg dus ik moest overal in een tuigje heen, in een tuigje op de fiets, anders sprong ik eraf, in een grote verplaatsbare box zodat ik op elke plek in een box kon enz enz.
Ik ben inderdaad een keer toen ik 2,5 jaar was, ontsnapt en ben toen een grote weg overgestoken, met mijn moeder gillend achter me aan. Moet spectaculair zijn geweest
Nog steeds zit dat ondernemende erin, maar het is veel beter gegaan toen ik naar school ging toen ik vier was. Ik kon mijn energie gewoonweg niet kwijt thuis en op school veel beter. Toen mijn ouders dat merkten hebben ze heel veel boeken, spellen en puzzels gekocht (en mijn moeder heeft mij vroeg leren lezen, tegen advies van de school in) en vanaf dat moment was ik verknocht aan lezen. Nooit meer over gegaan en ik ben daardoor altijd rustig gebleven.
vrijdag 4 november 2011 om 10:14
Ik lees grinnikend mee terwijl dochterlief van 15 mnd weer het keukenkastje leeghaalt.....
grappig om te lezen ook dat vaak de oudste de rustigste is..nou hier niet.....mijn oudste is nu 6 en is van wervelwind uitgroeid tot orkaan...is een meisjemeisje maar dan met een leuk rokje met blauwe benen eronderuit..ziet geen gevaar (nee ook niet als het halve gebitje door de onderlip gaat enz) en gaat gewoon weer verder en door...zit geen seconde stil..het uitpakken en overal aankomen is dan wel over maar er komen veel meer ander onbezuizde acties voor in de plaats...
Mijn zoontje van 4 is echt het liefste jongetje van de wereld..niets mee te doen...
dan mijn dochter van 15 maand..die gaat denk ik haar grote zus achterna..pff..helemaal nu ze loopt......maar ik moet er wel om lachen hoor... (en dat te bedenken dat er nog zo'n exemplaar heel rustig in de kinderwagen ligt te slapen nu van 1 maandje oud)
wat mijn oplossing voor uitpakkende keukenkastje is (want niet alle kinderslootdingen passen op de kastjes) : ik heb 1 kastje waar alleen maar plastic instaat dus de bekers bordjes enz die je vaak voor e kids gebruikt..Die mogen en mochten (deed ik bij de oudste al en het werk echt) ze uitpakken en de rest niet..daar zeg ik ook stellig nee bij enz..bij 1 kastje niet en die mogen ze naar hartelust leegpakken (en mama weer inpakken )...
grappig om te lezen ook dat vaak de oudste de rustigste is..nou hier niet.....mijn oudste is nu 6 en is van wervelwind uitgroeid tot orkaan...is een meisjemeisje maar dan met een leuk rokje met blauwe benen eronderuit..ziet geen gevaar (nee ook niet als het halve gebitje door de onderlip gaat enz) en gaat gewoon weer verder en door...zit geen seconde stil..het uitpakken en overal aankomen is dan wel over maar er komen veel meer ander onbezuizde acties voor in de plaats...
Mijn zoontje van 4 is echt het liefste jongetje van de wereld..niets mee te doen...
dan mijn dochter van 15 maand..die gaat denk ik haar grote zus achterna..pff..helemaal nu ze loopt......maar ik moet er wel om lachen hoor... (en dat te bedenken dat er nog zo'n exemplaar heel rustig in de kinderwagen ligt te slapen nu van 1 maandje oud)
wat mijn oplossing voor uitpakkende keukenkastje is (want niet alle kinderslootdingen passen op de kastjes) : ik heb 1 kastje waar alleen maar plastic instaat dus de bekers bordjes enz die je vaak voor e kids gebruikt..Die mogen en mochten (deed ik bij de oudste al en het werk echt) ze uitpakken en de rest niet..daar zeg ik ook stellig nee bij enz..bij 1 kastje niet en die mogen ze naar hartelust leegpakken (en mama weer inpakken )...
Puck
vrijdag 4 november 2011 om 10:19
quote:lionlily schreef op 04 november 2011 @ 09:54:
Ik was zelf zo'n kind ... Hallo!
Ik liep vooral weg dus ik moest overal in een tuigje heen, in een tuigje op de fiets, anders sprong ik eraf, in een grote verplaatsbare box zodat ik op elke plek in een box kon enz enz.
Ik ben inderdaad een keer toen ik 2,5 jaar was, ontsnapt en ben toen een grote weg overgestoken, met mijn moeder gillend achter me aan. Moet spectaculair zijn geweest
Nog steeds zit dat ondernemende erin, maar het is veel beter gegaan toen ik naar school ging toen ik vier was. Ik kon mijn energie gewoonweg niet kwijt thuis en op school veel beter. Toen mijn ouders dat merkten hebben ze heel veel boeken, spellen en puzzels gekocht (en mijn moeder heeft mij vroeg leren lezen, tegen advies van de school in) en vanaf dat moment was ik verknocht aan lezen. Nooit meer over gegaan en ik ben daardoor altijd rustig gebleven.
Hier nog zo'n 1.. Klom in de hoogste bomen , zelfs keer brandweer erbij geweest om mij eruit te halen. Maar dat was niet omdat ik zelf niet durfde , ik mocht niet van al die schreeuwende mensen onder de boom *hahaha*
Ondanks 2 traphekjes toch naar boven geklommen en uit het raam gesprongen
Mijn moeder heeft mij ook aan het lezen gezet , ondanks dat het van school nog niet mocht. Verknocht aan lezen, zit er helemaal in en hoor en zie niemand meer dan.
Maar goed 15 maanden is nog wel heel jong om te lezen natuurlijk. Zoals ze zo leuk zeggen.. Het is een fase..
Heb nu zelf een dochter met al een behoorlijk eigen willetje , vermoed dat dat net zo'n draakje wordt als TO haar dochter. En zoals ik dus vroeger zelf was, breng mijn dochter wel naar mijn moeder , die heeft ervaring
Ik was zelf zo'n kind ... Hallo!
Ik liep vooral weg dus ik moest overal in een tuigje heen, in een tuigje op de fiets, anders sprong ik eraf, in een grote verplaatsbare box zodat ik op elke plek in een box kon enz enz.
Ik ben inderdaad een keer toen ik 2,5 jaar was, ontsnapt en ben toen een grote weg overgestoken, met mijn moeder gillend achter me aan. Moet spectaculair zijn geweest
Nog steeds zit dat ondernemende erin, maar het is veel beter gegaan toen ik naar school ging toen ik vier was. Ik kon mijn energie gewoonweg niet kwijt thuis en op school veel beter. Toen mijn ouders dat merkten hebben ze heel veel boeken, spellen en puzzels gekocht (en mijn moeder heeft mij vroeg leren lezen, tegen advies van de school in) en vanaf dat moment was ik verknocht aan lezen. Nooit meer over gegaan en ik ben daardoor altijd rustig gebleven.
Hier nog zo'n 1.. Klom in de hoogste bomen , zelfs keer brandweer erbij geweest om mij eruit te halen. Maar dat was niet omdat ik zelf niet durfde , ik mocht niet van al die schreeuwende mensen onder de boom *hahaha*
Ondanks 2 traphekjes toch naar boven geklommen en uit het raam gesprongen
Mijn moeder heeft mij ook aan het lezen gezet , ondanks dat het van school nog niet mocht. Verknocht aan lezen, zit er helemaal in en hoor en zie niemand meer dan.
Maar goed 15 maanden is nog wel heel jong om te lezen natuurlijk. Zoals ze zo leuk zeggen.. Het is een fase..
Heb nu zelf een dochter met al een behoorlijk eigen willetje , vermoed dat dat net zo'n draakje wordt als TO haar dochter. En zoals ik dus vroeger zelf was, breng mijn dochter wel naar mijn moeder , die heeft ervaring
vrijdag 4 november 2011 om 10:31
Ja, die haakjes zijn echt niet kind-proof hoor. Mijn dochter is gewoon aan het deurtje gaan hangen: dag haakje.
Hoe dan ook: ze is inmiddels twee en van een ongeleid projectiel is ze steeds geleider geworden. Ze werpt zich niet meer zomaar voor aanstormende vrachtwagens en in de supermarkt rent ze niet meteen naar de dichtsbijzijnde wiebelende kopstelling. Ze snapt ons nu, en ze vertelt op haar beurt wat ze gaat doen, dus dat maakt het dagelijks leven een stuk minder inspannend
Thuis haalt ze niet meer alle kastjes leeg, en als ze het al doet, stopt ze alles ook weer netjes terug als ik het haar vraag. Ze weet hoe de afstandsbediening werkt, dus die blijft inmiddels heel, ze weet dat ze alleen op papier mag kleuren, niet op meubels (al kleurt ze nog wel op zichzelf, maar ach, dat gaat er wel af). En het allerbeste: ze helpt mee! Ze kan inmiddels de vaatwasser uitpakken, haar eigen gemorste drinken opdoen met een doekje en zooi in de prullenbak gooien. In de supermarkt weet ze waar de essentialia liggen, dus die pakt ze zelf en zij pakt de boodschappen in terwijl ik betaal. Ideaal
Het wordt beter dus. Echt!
Hoe dan ook: ze is inmiddels twee en van een ongeleid projectiel is ze steeds geleider geworden. Ze werpt zich niet meer zomaar voor aanstormende vrachtwagens en in de supermarkt rent ze niet meteen naar de dichtsbijzijnde wiebelende kopstelling. Ze snapt ons nu, en ze vertelt op haar beurt wat ze gaat doen, dus dat maakt het dagelijks leven een stuk minder inspannend
Thuis haalt ze niet meer alle kastjes leeg, en als ze het al doet, stopt ze alles ook weer netjes terug als ik het haar vraag. Ze weet hoe de afstandsbediening werkt, dus die blijft inmiddels heel, ze weet dat ze alleen op papier mag kleuren, niet op meubels (al kleurt ze nog wel op zichzelf, maar ach, dat gaat er wel af). En het allerbeste: ze helpt mee! Ze kan inmiddels de vaatwasser uitpakken, haar eigen gemorste drinken opdoen met een doekje en zooi in de prullenbak gooien. In de supermarkt weet ze waar de essentialia liggen, dus die pakt ze zelf en zij pakt de boodschappen in terwijl ik betaal. Ideaal
Het wordt beter dus. Echt!
vrijdag 4 november 2011 om 10:51
Wat heerlijk al die herkenning!
Mijn oudste(meisje) is heel rustig, voorzichtig, lief en wat afwachtend. Onze jongen, net 3 is het tegenovergestelde. As we speak wurmt hij zich via de triptrap en de tafel, op mijn schoot om pepernoten te pakken en met mij mee te kijken. Hij heeft vanmorgen een rustig uurtje gehad voor de tv, ik beken . Maar als hij wakker is, dan is hij wakker. Ik vind het heerlijk, hij leeft to the max, zeg maar, maar het is ook vermoeiend. En hoe goed we ook uitkijken, we hebben al regelmatig met hem met fikse builen van het vallen of een gebroken been bij de seh gezeten...... Wilde onze dochter nog wel luisteren als we "pas op" zeiden, het is aan hem niet besteed. Hij wordt groot met vallen en opstaan, letterlijk en figuurlijk.
We moeten m constant in de gaten houden, hij haalt nu alle pasjes uit mijn portomenee nadat hij eerst de kapotte mobiele telefoon heeft "gerepareerd".
Gelukkig is het wel een schatje.
Mijn oudste(meisje) is heel rustig, voorzichtig, lief en wat afwachtend. Onze jongen, net 3 is het tegenovergestelde. As we speak wurmt hij zich via de triptrap en de tafel, op mijn schoot om pepernoten te pakken en met mij mee te kijken. Hij heeft vanmorgen een rustig uurtje gehad voor de tv, ik beken . Maar als hij wakker is, dan is hij wakker. Ik vind het heerlijk, hij leeft to the max, zeg maar, maar het is ook vermoeiend. En hoe goed we ook uitkijken, we hebben al regelmatig met hem met fikse builen van het vallen of een gebroken been bij de seh gezeten...... Wilde onze dochter nog wel luisteren als we "pas op" zeiden, het is aan hem niet besteed. Hij wordt groot met vallen en opstaan, letterlijk en figuurlijk.
We moeten m constant in de gaten houden, hij haalt nu alle pasjes uit mijn portomenee nadat hij eerst de kapotte mobiele telefoon heeft "gerepareerd".
Gelukkig is het wel een schatje.
vrijdag 4 november 2011 om 10:54
Ik heb een zoon van 23 maanden en die zit geen seconde stil.
Soms is hij lekker aan het spelen (rustig durf ik er niet bij te zetten, het gaat altijd met veel kabaal en als iets niet meteen lukt dan wordt er ook wel met eea gegooid), maar het volgende moment racet hij op zijn karretje door het huis, terroriseert de kat, trekt de lades leeg, wordt boos omdat hij niet in de kast past, zet zijn krukje op de tafel om dan daar weer op te gaan staan, gaat op de rugleuning van de bank staan om zich er vervolgens af te laten vallen of trekt zo ongeveer mijn gordijnen van de muur omdat hij zich er achter wil verstoppen.
Buiten rent hij er vandoor, vaak gaat hij op zijn karretje* mee en kan ik er achter aan rennen, boodschappen doen is een ramp en hij wil ook naar ieder dier dat we tegenkomen toe.
*het bewuste karretje:
Soms is hij lekker aan het spelen (rustig durf ik er niet bij te zetten, het gaat altijd met veel kabaal en als iets niet meteen lukt dan wordt er ook wel met eea gegooid), maar het volgende moment racet hij op zijn karretje door het huis, terroriseert de kat, trekt de lades leeg, wordt boos omdat hij niet in de kast past, zet zijn krukje op de tafel om dan daar weer op te gaan staan, gaat op de rugleuning van de bank staan om zich er vervolgens af te laten vallen of trekt zo ongeveer mijn gordijnen van de muur omdat hij zich er achter wil verstoppen.
Buiten rent hij er vandoor, vaak gaat hij op zijn karretje* mee en kan ik er achter aan rennen, boodschappen doen is een ramp en hij wil ook naar ieder dier dat we tegenkomen toe.
*het bewuste karretje:
vrijdag 4 november 2011 om 11:00
Ook hier herkenning. Oudste dochter wordt volgende maand 4 en is en was een bijzonder actief dametje. Overal op, in en onder. Vol blauwe plekken en altijd druk.
Ik moet wel zeggen dat het minder is geworden nu ze goed kan praten. Nadeel daarvan is wel dat ze dat nu dus aan een stuk door doet en liefst in discussie zou gaan over alles wat je haar vertelt, voor waarschuwt en verbiedt.
Dochter 2 is momenteel pas 7 weken, maar ik zie er trekjes in van haar grote zus. Heel druk en beweeglijk, en wat driftig en ongeduldig karaktertje...... Ik hou mijn hart vast! Een voordeel: haar zus heeft ervoor gezorgd dat alle kastjes en lades hier in huis de beste sloten etc hebben, aangezien de eerste kindersluitingen vakkundig werden gesloopt....
Wat trouwens bij de oudste een verademing is: knutselen!! Ze heeft gewoonlijk geen rust, maar kan uuuuuuuren bezig zijn met schaar, plakband, lijm, potloden en bergen papier. Echt fantastisch!!
Alleen jammer dat ze álles vastlijmt..... inclusief zichzelf, haar bord, beker, bestek, schoenen...... zucht...
Ik moet wel zeggen dat het minder is geworden nu ze goed kan praten. Nadeel daarvan is wel dat ze dat nu dus aan een stuk door doet en liefst in discussie zou gaan over alles wat je haar vertelt, voor waarschuwt en verbiedt.
Dochter 2 is momenteel pas 7 weken, maar ik zie er trekjes in van haar grote zus. Heel druk en beweeglijk, en wat driftig en ongeduldig karaktertje...... Ik hou mijn hart vast! Een voordeel: haar zus heeft ervoor gezorgd dat alle kastjes en lades hier in huis de beste sloten etc hebben, aangezien de eerste kindersluitingen vakkundig werden gesloopt....
Wat trouwens bij de oudste een verademing is: knutselen!! Ze heeft gewoonlijk geen rust, maar kan uuuuuuuren bezig zijn met schaar, plakband, lijm, potloden en bergen papier. Echt fantastisch!!
Alleen jammer dat ze álles vastlijmt..... inclusief zichzelf, haar bord, beker, bestek, schoenen...... zucht...
vrijdag 4 november 2011 om 11:02
Zijn jullie ondernemende kindjes ook minder 'kleinzerig' dan de rustigere? Hier duidelijk verschil, de oudste van mijn man kan het flink op een brullen zetten als hij valt, de jongste zegt gewoon 'boem' en gaat weer verder. Ook bij een tand door z'n lip maar één traantje en dan zodra bijv. de kat voorbij komt is hij het al weer vergeten. Ben benieuwd hoe mijn tweede wordt, was in m'n buik in elk geval ook al weer flink druk, was op de echo te zien...
vrijdag 4 november 2011 om 12:06
Haha wat een herkenning. Mijn dochter eet nu het beleg van haar brood en rolt balletjes van wat overblijft. Relatief rustig moment dus. Net lekker wezen fietsen, dat vind ze altijd geweldig. Ze heeft alle rekjes in de kaartenwinkel laten donddraaien, gelukkig mocht dat. Buiten nog even het grind gesotreerd en in de droogmolenhouder gekiept. Maar een draak is het niet. Gewoon vlot en dapper en druk.
