Relaties
alle pijlers
Snap er niks van
dinsdag 8 november 2011 om 22:29
Hallo,
Moet even mn verhaal kwijt en weet even niet meer zo goed wat ik moet denken.....
Tijdje gedate met een jongen dit verliep al moeizaam ook al zei hij dat hij mij leuk vond maar dat hij nog niet goed wist wat hij wilde. Na verloop van tijd vroeg hij om een relatie hiermee stemde ik in en het was voor een korte periode heel leuk!
Nu weet hij het plotseling allemaal niet meer vind mij nog net zo leuk maar heeft het druk en wil nog wachten....Snap hier echt niks van en hij heeft mij hierin gekwetst. En eigenlijk wil ik niet iemand zijn die op hem moet wachten maar blijf hem nog net zo leuk vinden. Hebben jullie dit wel eens gehad en hoe is dat toen afgelopen?
Moet even mn verhaal kwijt en weet even niet meer zo goed wat ik moet denken.....
Tijdje gedate met een jongen dit verliep al moeizaam ook al zei hij dat hij mij leuk vond maar dat hij nog niet goed wist wat hij wilde. Na verloop van tijd vroeg hij om een relatie hiermee stemde ik in en het was voor een korte periode heel leuk!
Nu weet hij het plotseling allemaal niet meer vind mij nog net zo leuk maar heeft het druk en wil nog wachten....Snap hier echt niks van en hij heeft mij hierin gekwetst. En eigenlijk wil ik niet iemand zijn die op hem moet wachten maar blijf hem nog net zo leuk vinden. Hebben jullie dit wel eens gehad en hoe is dat toen afgelopen?
dinsdag 8 november 2011 om 22:39
dinsdag 8 november 2011 om 22:49
De start was gwn al niet goed en misschien is het ook allemaal te snel gegaan. Hij heeft het nu te druk met werk enz.. er speelt geen andere relatie.
Maar hij zegt ook dat hij nog hetzelfde voor mij voelt en ik voel dat ook nog voor hem alleen nu komt het niet goed uit. Maar wil niet zo jojo zijn want normaal ben ik ook helemaal niet zo. Bij hem is alles zo anders en hoop toch nog op een happy ending.... hoe naief ook
Maar hij zegt ook dat hij nog hetzelfde voor mij voelt en ik voel dat ook nog voor hem alleen nu komt het niet goed uit. Maar wil niet zo jojo zijn want normaal ben ik ook helemaal niet zo. Bij hem is alles zo anders en hoop toch nog op een happy ending.... hoe naief ook
dinsdag 8 november 2011 om 23:10
dinsdag 8 november 2011 om 23:46
woensdag 9 november 2011 om 00:19
Om een kort verhaal lang te maken. Afstand nemen...
En ja, ik spreek uit ervaring. Het is me een keer gebeurd. Het begon voor de gezelligheid en de seks, maar ik werd verliefd. Heel erg verliefd! Beiden net uit een lange relatie. Onze standaard uitdrukking was... "We zien wel waar het schip strandt" totdat hij zei dat hij daar niet mee verder wilde, ondanks dat we geen relatie hadden. Hij was er nog niet aan toe. Het stond niet in zijn plan van aanpak, zoals mijn vriendin zo mooi zei.
We namen afscheid, definitief. En ik nam een moeilijk besluit (voor mezelf met name) maar ik heb me eraan gehouden. Ik heb hem niet gebeld, geen smsjes verstuurd, geen mail... Niks! Radiostilte. Als hij net zoveel voor mij zou voelen als ik voor hem, dan zou hij ongetwijfeld nog eens contact opnemen. Al die weken kreeg ik 'm niet uit m'n hoofd, lijf en gedachten. Ik was zelf enorm verbaasd dat iemand die ik maar kort kende me zo van m'n stuk bracht.
En ineens, 5 weken later ofzo, smste hij. Hij was in de buurt en vroeg of hij even langs mocht komen om die ene DVD op te halen (Ik wist dat hij wel vaker in de buurt was, dus dat was onzin). Ik was thuis maar loog dat ik onderweg was. Een andere keer dan maar. Nee dus, Punt. Oooh wat vond ik mezelf stoer. Ik vond dat hij moest voelen dat ie niet zomaar even aan kon haken wanneer hij daar zin in had. Maar naar aanleiding daarvan besloot ik wel een e-card te sturen voor z'n verjaardag een paar dagen later. Gefeliciteerd met je verjaardag, niets meer.
Dat was de opening. Hij kon zich niet langer inhouden, denk ik
. Hij sprak me aan op MSN en gaf toe mij niet uit z'n gedachten te krijgen. Naar later bleek heeft hij in die 5 weken nog een keer een date gehad, maar het was het niet. Hij kon alleen maar aan mij denken. Ik was het, en ben het nog steeds. Inmiddels bijna 8 jaar samen en sinds deze zomer getrouwd.
Happily ever after
En ja, ik spreek uit ervaring. Het is me een keer gebeurd. Het begon voor de gezelligheid en de seks, maar ik werd verliefd. Heel erg verliefd! Beiden net uit een lange relatie. Onze standaard uitdrukking was... "We zien wel waar het schip strandt" totdat hij zei dat hij daar niet mee verder wilde, ondanks dat we geen relatie hadden. Hij was er nog niet aan toe. Het stond niet in zijn plan van aanpak, zoals mijn vriendin zo mooi zei.
We namen afscheid, definitief. En ik nam een moeilijk besluit (voor mezelf met name) maar ik heb me eraan gehouden. Ik heb hem niet gebeld, geen smsjes verstuurd, geen mail... Niks! Radiostilte. Als hij net zoveel voor mij zou voelen als ik voor hem, dan zou hij ongetwijfeld nog eens contact opnemen. Al die weken kreeg ik 'm niet uit m'n hoofd, lijf en gedachten. Ik was zelf enorm verbaasd dat iemand die ik maar kort kende me zo van m'n stuk bracht.
En ineens, 5 weken later ofzo, smste hij. Hij was in de buurt en vroeg of hij even langs mocht komen om die ene DVD op te halen (Ik wist dat hij wel vaker in de buurt was, dus dat was onzin). Ik was thuis maar loog dat ik onderweg was. Een andere keer dan maar. Nee dus, Punt. Oooh wat vond ik mezelf stoer. Ik vond dat hij moest voelen dat ie niet zomaar even aan kon haken wanneer hij daar zin in had. Maar naar aanleiding daarvan besloot ik wel een e-card te sturen voor z'n verjaardag een paar dagen later. Gefeliciteerd met je verjaardag, niets meer.
Dat was de opening. Hij kon zich niet langer inhouden, denk ik
. Hij sprak me aan op MSN en gaf toe mij niet uit z'n gedachten te krijgen. Naar later bleek heeft hij in die 5 weken nog een keer een date gehad, maar het was het niet. Hij kon alleen maar aan mij denken. Ik was het, en ben het nog steeds. Inmiddels bijna 8 jaar samen en sinds deze zomer getrouwd. Happily ever after
