Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder: help!
woensdag 9 november 2011 om 10:26
Die opmeringen, heel erg naar, daar moet je gewoon meteen van zeggen dat je dat niet aardig vindt.
Dat oppassen.. ach, ze heeft de leukste persoon op aarde grootgebracht, jouw man, dus daar is ze kennelijk heel erg goed in.
Ik denk dat je goed onderscheid moet maken tussen contact met jou of contact met jullie kind. Op jou heeft ze het mischien niet zo, dat is iets om eens goed te bespreken. Maar ze is vast heel lief voor jullie baby.
Dat oppassen.. ach, ze heeft de leukste persoon op aarde grootgebracht, jouw man, dus daar is ze kennelijk heel erg goed in.
Ik denk dat je goed onderscheid moet maken tussen contact met jou of contact met jullie kind. Op jou heeft ze het mischien niet zo, dat is iets om eens goed te bespreken. Maar ze is vast heel lief voor jullie baby.
woensdag 9 november 2011 om 10:30
quote:Aureel schreef op 09 november 2011 @ 08:09:
[...]
Waarom moet TO alles slikken en mag oma zich als een idioot gedragen en denigrerend lopen doen? TO is nu eenmaal de vrouw van haar zoon. Dus ook aan háár de verantwoordelijkheid de rust te bewaren en normaal te doen.
Eens. Om eerlijk te zijn verwacht ik juist van oudere mensen dat zij zich weten te gedragen.
Grootouders zouden hun plaats moeten weten.
[...]
Waarom moet TO alles slikken en mag oma zich als een idioot gedragen en denigrerend lopen doen? TO is nu eenmaal de vrouw van haar zoon. Dus ook aan háár de verantwoordelijkheid de rust te bewaren en normaal te doen.
Eens. Om eerlijk te zijn verwacht ik juist van oudere mensen dat zij zich weten te gedragen.
Grootouders zouden hun plaats moeten weten.
woensdag 9 november 2011 om 11:23
heel herkenbaar, ik heb ook zo'n schoonmoeder.
En ik dacht ook altijd dat het aan mij lag, dat ik te lichtgeraakt was o.i.d., dus ik zei er maar niets van en ik probeerde vervelende opmerkingen te negeren.
Totdat ze een keer weer wat opmerkingen maakte in het bijzijn van een vriendin van mij, die op dat moment bij mij op kraamvisite was. Ik negeerde de opmerking, zoals gewoonlijk, maar ik kreeg het later van mijn vriendin te horen. Zij vond het echt niet normaal hoe mijn schoonmoeder tegen mij deed, en wat voor steken onder water ze steeds gaf. Toen gingen mijn ogen min of meer open en begreep ik dat het niet aan mij lag, maar dat zij gewoon een vervelend oud mens is.
Tips voor jou heb ik niet, het is per persoon afhankelijk hoe ze zouden reageren als ze ermee geconfronteerd zouden worden. Mijn schoonmoeder maakte er een hele scéne van, dat is onze relatie ook niet ten goede gekomen. We zijn nu op een punt aanbeland waar we gewoon beleefd tegen elkaar doen, maar niet meer dan dat.
Achteraf zou ik denken dat negeren gewoon de beste oplossing is, als je tenminste in staat bent om het écht te negeren en je er écht niets van aan te trekken.
En ik dacht ook altijd dat het aan mij lag, dat ik te lichtgeraakt was o.i.d., dus ik zei er maar niets van en ik probeerde vervelende opmerkingen te negeren.
Totdat ze een keer weer wat opmerkingen maakte in het bijzijn van een vriendin van mij, die op dat moment bij mij op kraamvisite was. Ik negeerde de opmerking, zoals gewoonlijk, maar ik kreeg het later van mijn vriendin te horen. Zij vond het echt niet normaal hoe mijn schoonmoeder tegen mij deed, en wat voor steken onder water ze steeds gaf. Toen gingen mijn ogen min of meer open en begreep ik dat het niet aan mij lag, maar dat zij gewoon een vervelend oud mens is.
Tips voor jou heb ik niet, het is per persoon afhankelijk hoe ze zouden reageren als ze ermee geconfronteerd zouden worden. Mijn schoonmoeder maakte er een hele scéne van, dat is onze relatie ook niet ten goede gekomen. We zijn nu op een punt aanbeland waar we gewoon beleefd tegen elkaar doen, maar niet meer dan dat.
Achteraf zou ik denken dat negeren gewoon de beste oplossing is, als je tenminste in staat bent om het écht te negeren en je er écht niets van aan te trekken.
woensdag 9 november 2011 om 12:44
quote:mimpje schreef op 08 november 2011 @ 20:54:
"oh wat ben je een lieverdje, echt precies je vader blablabla maar wordt maar snel groot en laat de tijd maar heel snel gaan want over 4 maanden heb ik je lekker een dag per week voor mezelf"
Kan er nog boos om worden.
.
Maar wat is hier zo erg aan?
Van mijn kind zijn alle leuke eigenschappen ook van zijn vader volgens mijn schoonmoeder. En ik merk dat mijn moeder dit ook (in mindere mate) doet. Dat is toch niet erg? Mijn schoonmoeder heeft mij als kind niet meegemaakt, dus zij kan ook niet zeggen dat wat zoon doet, hij dat van mij heeft. Dat weet ze nl. niet.
En beiden aasden ze op zoon om hem af en toe voor zich alleen te hebben. Heerlijk toch dat je (schoon-) moeder zo enthousiast is over je kind? Je hebt ook grootouders die helemaal niet willen oppassen, zelfs niet als je omhoog zit.
Als mijn schoonmoeder rare opmerkingen maakt, laat ik ze van mij afglijden. Bij mijn eigen moeder zeg ik er wat van. En of dat heel rustig of kattig is, ligt aan de mate van irritatie of vermoeidheid .
Probeer het als iets positiefs te zien, grootouders herbeleven een beetje hun eigen kind door hun kleinkind en dat is toch mooi?
"oh wat ben je een lieverdje, echt precies je vader blablabla maar wordt maar snel groot en laat de tijd maar heel snel gaan want over 4 maanden heb ik je lekker een dag per week voor mezelf"
Kan er nog boos om worden.
.
Maar wat is hier zo erg aan?
Van mijn kind zijn alle leuke eigenschappen ook van zijn vader volgens mijn schoonmoeder. En ik merk dat mijn moeder dit ook (in mindere mate) doet. Dat is toch niet erg? Mijn schoonmoeder heeft mij als kind niet meegemaakt, dus zij kan ook niet zeggen dat wat zoon doet, hij dat van mij heeft. Dat weet ze nl. niet.
En beiden aasden ze op zoon om hem af en toe voor zich alleen te hebben. Heerlijk toch dat je (schoon-) moeder zo enthousiast is over je kind? Je hebt ook grootouders die helemaal niet willen oppassen, zelfs niet als je omhoog zit.
Als mijn schoonmoeder rare opmerkingen maakt, laat ik ze van mij afglijden. Bij mijn eigen moeder zeg ik er wat van. En of dat heel rustig of kattig is, ligt aan de mate van irritatie of vermoeidheid .
Probeer het als iets positiefs te zien, grootouders herbeleven een beetje hun eigen kind door hun kleinkind en dat is toch mooi?
woensdag 9 november 2011 om 12:46
[quote]Jojo2008 schreef op 09 november 2011 @ 12:42:
[...]
Het raakt me en vind het ook wel een beetje gemeen. En ja, ik ga er zeker de volgende keer wat van zeggen maar soms sta je gewoon perplex als er zo'n opmerking tegen je wordt gemaakt!
Schoonmoeder kan ook opmerkingen maken als:"Wat ben je lief met baby" of "Je kunt merken dat je er steeds handiger in wordt" of wat dan ook. Of "ik heb echt zin in oppassen" i.p.v. "heb ik haar lekker voor mij alleen en is er níémand bij, héérlijk".[/quote]
Maar wat is hier erg aan dan, dat ze dit zegt? Eerlijk, ik lees er niets verkeerds in.
[...]
Het raakt me en vind het ook wel een beetje gemeen. En ja, ik ga er zeker de volgende keer wat van zeggen maar soms sta je gewoon perplex als er zo'n opmerking tegen je wordt gemaakt!
Schoonmoeder kan ook opmerkingen maken als:"Wat ben je lief met baby" of "Je kunt merken dat je er steeds handiger in wordt" of wat dan ook. Of "ik heb echt zin in oppassen" i.p.v. "heb ik haar lekker voor mij alleen en is er níémand bij, héérlijk".[/quote]
Maar wat is hier erg aan dan, dat ze dit zegt? Eerlijk, ik lees er niets verkeerds in.
woensdag 9 november 2011 om 12:53
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar kleinkind alleen voor zichzelf wil?
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar zoon in haar kleinkind herkent?
Ik lees hier alleen maar enorme opwinding/enthousiasme in. Kan het zijn dat je alles verkeerd opvat omdat je vooraf al een nare opmerking gaat verwachten?
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar zoon in haar kleinkind herkent?
Ik lees hier alleen maar enorme opwinding/enthousiasme in. Kan het zijn dat je alles verkeerd opvat omdat je vooraf al een nare opmerking gaat verwachten?
woensdag 9 november 2011 om 12:54
quote:[message=10420110,noline]Aureel schreef op 09 november 2011 @ 09:54 ]Hallo zeg, TO is net bevallen.
Ja, en? Dan verlies je je mond of zo? Dan ben je hulpeloos?
Kom op zeg. Wanneer je een kort lontje hebt, of licht geraakt of je durft niet voor jezelf op te komen, dan moet je dáár wat aan doen. Niet alles is te gooien op de hormonen die bij een moederschap vrij komen.
Soms is het ook eens goed om jezelf een speigel voor te houden en je echt eens afvragen of je onzekerheid niet een andere oorzaak heeft dan wat schoonmoeder zegt.
Negatief geraakt zijn omdat oma zegt dat ze er naar uitkijkt om de baby lekker een dag voor zichzelf te hebben of als ze zegt dat je zo lief voor de baby bent is in mijn ogen heel vreemd. TO zou moeten onderzoeken waar deze gevoelens vandaan komen.
Ja, en? Dan verlies je je mond of zo? Dan ben je hulpeloos?
Kom op zeg. Wanneer je een kort lontje hebt, of licht geraakt of je durft niet voor jezelf op te komen, dan moet je dáár wat aan doen. Niet alles is te gooien op de hormonen die bij een moederschap vrij komen.
Soms is het ook eens goed om jezelf een speigel voor te houden en je echt eens afvragen of je onzekerheid niet een andere oorzaak heeft dan wat schoonmoeder zegt.
Negatief geraakt zijn omdat oma zegt dat ze er naar uitkijkt om de baby lekker een dag voor zichzelf te hebben of als ze zegt dat je zo lief voor de baby bent is in mijn ogen heel vreemd. TO zou moeten onderzoeken waar deze gevoelens vandaan komen.
woensdag 9 november 2011 om 12:56
quote:aardappelhoofd schreef op 09 november 2011 @ 12:53:
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar kleinkind alleen voor zichzelf wil?
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar zoon in haar kleinkind herkent?
Ik lees hier alleen maar enorme opwinding/enthousiasme in. Kan het zijn dat je alles verkeerd opvat omdat je vooraf al een nare opmerking gaat verwachten?
Het kan ook zijn dat TO gewoon een hekel heeft aan schoonmoeder. In dat geval zal de schoonmoeder nooit het juiste doen.
TO, welk gevoel krijg je als een vriendin of iemand anders waar je een warme band mee hebt dit tegen jou zou zeggen?
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar kleinkind alleen voor zichzelf wil?
Wat vind je er erg aan als je schoonmoeder haar zoon in haar kleinkind herkent?
Ik lees hier alleen maar enorme opwinding/enthousiasme in. Kan het zijn dat je alles verkeerd opvat omdat je vooraf al een nare opmerking gaat verwachten?
Het kan ook zijn dat TO gewoon een hekel heeft aan schoonmoeder. In dat geval zal de schoonmoeder nooit het juiste doen.
TO, welk gevoel krijg je als een vriendin of iemand anders waar je een warme band mee hebt dit tegen jou zou zeggen?
woensdag 9 november 2011 om 13:00
Ik herken er gewoon heel veel in. Ik hoorde ook alleen maar negatieve dingen in alles wat ze zei. Op een gegeven moment zit je gewoon op die dingen te wachten en het maakt niet uit wat ze zegt, die bevestiging komt er. ZIE JE WEL! Denk je dan weer direct 
Nu weet ik dat het er soms veel negatiever uitkomt als dat ze bedoeld. Nog steeds vind ik dat van haar niet goed, maar ik maak me er niet druk om want veranderen doet ze het toch niet en bovendien héb ik er niks aan om nijdig te worden. Het is vele malen gezelliger en ik ben nooit meer pissig om welke opmerking dan ook
Nu weet ik dat het er soms veel negatiever uitkomt als dat ze bedoeld. Nog steeds vind ik dat van haar niet goed, maar ik maak me er niet druk om want veranderen doet ze het toch niet en bovendien héb ik er niks aan om nijdig te worden. Het is vele malen gezelliger en ik ben nooit meer pissig om welke opmerking dan ook
woensdag 9 november 2011 om 13:05
ik snap je heel goed hoor, en ik vind de opmerkingen ook niet kunnen! De eerste 2 die je noemt zijn ronduit kwetsend naar jou toe, de 3e zal wel puur uit enthousiasme zijn maar zou bij mij ook verkeerd vallen.
Een van de eerste dingen die mijn schoonmoeder zei toen we vertelden dat ik zwanger was van de eerste was "houden jullie er wel rekening mee dat het kind ook van ons is?"
Heb ik een halve zwangerschap van wakker gelegen, maar inmiddels hebben we 2 dochters en een prima modus met schoonmoeder. (Heeft best wat voeten in de aarde gehad hoor!) Laat de tijd ook een beetje z'n werk doen, iedereen moet wennen. En spreek duidelijk je verwachtingen en bedoelingen uit.
(Voorbeeld: wij hebben op een gegeven moment echt gezegd dat het niet de bedoeling was dat oma de baby wanneer ze maar wilde even onaangekondigd zou komen bekijken, bang dat ze dagelijks op de stoep zou staan. Voor oma was dat een tegenvaller, die had hele andere verwachtingen in eerste instantie, die wilde geen "toestemming" vragen om haar kleinkind te zien... Inmiddels hebben we hierin een prima middenweg gevonden.)
Bewaak je grenzen, en denk na over of je het oppassen wil laten doorgaan. Als je het echt niet ziet zitten: niet doen. (Wij hebben al tijdens de zwangerschap heel bewust voor kdv gekozen, en niet voor opa's en oma's). Maar je was eerst wél enthousiast, misschien moet je e.e.a. even laten bezinken? Dit kunnen ook de beginperikelen zijn, iedereen moet wennen aan de nieuwe situatie en nieuwe rollen. Geef het ook een beetje de tijd. En sterkte!
Een van de eerste dingen die mijn schoonmoeder zei toen we vertelden dat ik zwanger was van de eerste was "houden jullie er wel rekening mee dat het kind ook van ons is?"
Heb ik een halve zwangerschap van wakker gelegen, maar inmiddels hebben we 2 dochters en een prima modus met schoonmoeder. (Heeft best wat voeten in de aarde gehad hoor!) Laat de tijd ook een beetje z'n werk doen, iedereen moet wennen. En spreek duidelijk je verwachtingen en bedoelingen uit.
(Voorbeeld: wij hebben op een gegeven moment echt gezegd dat het niet de bedoeling was dat oma de baby wanneer ze maar wilde even onaangekondigd zou komen bekijken, bang dat ze dagelijks op de stoep zou staan. Voor oma was dat een tegenvaller, die had hele andere verwachtingen in eerste instantie, die wilde geen "toestemming" vragen om haar kleinkind te zien... Inmiddels hebben we hierin een prima middenweg gevonden.)
Bewaak je grenzen, en denk na over of je het oppassen wil laten doorgaan. Als je het echt niet ziet zitten: niet doen. (Wij hebben al tijdens de zwangerschap heel bewust voor kdv gekozen, en niet voor opa's en oma's). Maar je was eerst wél enthousiast, misschien moet je e.e.a. even laten bezinken? Dit kunnen ook de beginperikelen zijn, iedereen moet wennen aan de nieuwe situatie en nieuwe rollen. Geef het ook een beetje de tijd. En sterkte!
woensdag 9 november 2011 om 13:08
quote:Jojo2008 schreef op 09 november 2011 @ 12:47:
[...]
Wat je zegt klopt ook wel en iedere keer neem ik mij dit ook voor: het van mij af laten glijden etc. etc.. Dan gaat het weer even goed en dan komen er weer een aantal van die kutopmerkingen. Vind haar trouwens meer dan enthousiast, het lijkt soms wel geobsedeerd. Ik bedoel: ze had de babykamer (met commode, ledikant, wipstoel etc.) eerder af dan ikzelf!
Ik voel me schijnbaar op de een of andere manier bedreigd door haar houding.
Mijn reactie was op Mimsje, daar zag ik niets wat heel erg zou kunnen zijn.
Ik snap dat opmerkingen als 'jij moest kennelijk nog even wennen' niet leuk zijn. Zeg dat op dat moment: Schoonma, ik vind dit niet zo'n leuke opmerking, je doet mij hiermee tekort.
Mijn schoonmoeder is ook best een portret, het leek inderdaad wel of ze kleinzoon zelf op de wereld had gezet terwijl de zwangerschap in het begin haar niet kon boeien, ze heeft me nooit gefeliciteerd en de eerste maanden heeft ze er nooit uit zichzelf wat over gezegd. Nooit gevraagd hoe het ging, informeren naar de uitslag van de vruchtwaterpunctie heeft ze ook nooit gedaan. En het is haar eerste en enige kleinkind, en er komen ook geen kleinkinderen meer. Het was zo erg, dat ik mijn man moest bewerken omdat hij helemaal klaar met haar gedrag was, ik heb moeten lullen als brugman om de relatie tussen hen een beetje goed te houden. Omdat het haar enige kleinkind is, had ik me voorgenomen haar mee te nemen naar de verloskundige en een keer een pretecho te laten maken zodat ze meekon. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, dat kon ik niet opbrengen met haar desinteresse. Ik denk maar zo: haar verlies, niet het mijne.
Vorig jaar belde ze een dag voor sinterklaas op dat ze toch maar niet kwam, ze had iets belangrijkers te doen in de kerk en 2 dingen op een dag was wel een beetje veel.
Maar ach, ze is een heel lieve oma en kleinzoon en oma genieten van elkaar. Ik laat het maar zo. Sommige opmerkingen gaan wel een beetje ver, maar ze is oud en ik heb geen zin in discussie. Als er weer iets is voorgevallen, bel ik mijn zus, ik roddel het eruit en ik probeer naar alle leuke dingen van haar te kijken. Ik erger mij er op dat moment wel aan, dat wel. Maar ik laat het maar zo.
[...]
Wat je zegt klopt ook wel en iedere keer neem ik mij dit ook voor: het van mij af laten glijden etc. etc.. Dan gaat het weer even goed en dan komen er weer een aantal van die kutopmerkingen. Vind haar trouwens meer dan enthousiast, het lijkt soms wel geobsedeerd. Ik bedoel: ze had de babykamer (met commode, ledikant, wipstoel etc.) eerder af dan ikzelf!
Ik voel me schijnbaar op de een of andere manier bedreigd door haar houding.
Mijn reactie was op Mimsje, daar zag ik niets wat heel erg zou kunnen zijn.
Ik snap dat opmerkingen als 'jij moest kennelijk nog even wennen' niet leuk zijn. Zeg dat op dat moment: Schoonma, ik vind dit niet zo'n leuke opmerking, je doet mij hiermee tekort.
Mijn schoonmoeder is ook best een portret, het leek inderdaad wel of ze kleinzoon zelf op de wereld had gezet terwijl de zwangerschap in het begin haar niet kon boeien, ze heeft me nooit gefeliciteerd en de eerste maanden heeft ze er nooit uit zichzelf wat over gezegd. Nooit gevraagd hoe het ging, informeren naar de uitslag van de vruchtwaterpunctie heeft ze ook nooit gedaan. En het is haar eerste en enige kleinkind, en er komen ook geen kleinkinderen meer. Het was zo erg, dat ik mijn man moest bewerken omdat hij helemaal klaar met haar gedrag was, ik heb moeten lullen als brugman om de relatie tussen hen een beetje goed te houden. Omdat het haar enige kleinkind is, had ik me voorgenomen haar mee te nemen naar de verloskundige en een keer een pretecho te laten maken zodat ze meekon. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, dat kon ik niet opbrengen met haar desinteresse. Ik denk maar zo: haar verlies, niet het mijne.
Vorig jaar belde ze een dag voor sinterklaas op dat ze toch maar niet kwam, ze had iets belangrijkers te doen in de kerk en 2 dingen op een dag was wel een beetje veel.
Maar ach, ze is een heel lieve oma en kleinzoon en oma genieten van elkaar. Ik laat het maar zo. Sommige opmerkingen gaan wel een beetje ver, maar ze is oud en ik heb geen zin in discussie. Als er weer iets is voorgevallen, bel ik mijn zus, ik roddel het eruit en ik probeer naar alle leuke dingen van haar te kijken. Ik erger mij er op dat moment wel aan, dat wel. Maar ik laat het maar zo.
woensdag 9 november 2011 om 13:11
woensdag 9 november 2011 om 13:19
Jojo, hoe oud is je kindje? Ik merkte aan mijzelf heel sterk dat ik hormonaal flink van slag was (een half jaar na de geboorte waren mijn hormoonwaardes nog niet normaal) en dat ik daardoor dingen anders opvatte dan ze bedoeld waren. Ik wist dit van mijzelf en kon mijn gedrag gelukkig corrigeren, al heb ik van bepaalde dingen echt wakker gelegen. Zaken waar ik me nu van afvraag waarom ik mij er zo druk om maakte.
Ga je je kindje laten wennen bij oma voordat ze de hele dag gaat oppassen? Wij hebben dit bij beide oma's gedaan. Was voor alle partijen prettig.
Zij passen overigens niet op werkdagen op, onze zoon gaat 3 dagen naar het kdv. Maar wij proberen iedere week onze zoon tijd bij de oma's te laten doorbrengen zonder dat wij erbij zijn, omdat de oma's (en zoon) hier zo van genieten.
Ga je je kindje laten wennen bij oma voordat ze de hele dag gaat oppassen? Wij hebben dit bij beide oma's gedaan. Was voor alle partijen prettig.
Zij passen overigens niet op werkdagen op, onze zoon gaat 3 dagen naar het kdv. Maar wij proberen iedere week onze zoon tijd bij de oma's te laten doorbrengen zonder dat wij erbij zijn, omdat de oma's (en zoon) hier zo van genieten.
woensdag 9 november 2011 om 13:27
quote:Jojo2008 schreef op 09 november 2011 @ 13:13:
[...]
Thanks!
Heb besloten het ook een kans te willen geven, maar van tevoren wel mijn grenzen aan te willen geven.Lijkt me goed!! Denk ook alvast na over dingen die je belangrijk vindt tijdens de oppasdagen. Tuurlijk kan je niet verwachten dat oma alles op jouw manier doet, maar als er specifieke dingen zijn die jij heel belangrijk vindt, zal het heel prettig zijn als je weet dat zij daar rekening mee houdt. Als je zoiets al vooraf kan afspreken, is het straks voor jou makkelijker om de baby bij haar te laten, en voorkom je lastige discussies achteraf. Dan is het gewoon iets wat jij graag wil, en niet een aanval op haar manier.
[...]
Thanks!
Heb besloten het ook een kans te willen geven, maar van tevoren wel mijn grenzen aan te willen geven.Lijkt me goed!! Denk ook alvast na over dingen die je belangrijk vindt tijdens de oppasdagen. Tuurlijk kan je niet verwachten dat oma alles op jouw manier doet, maar als er specifieke dingen zijn die jij heel belangrijk vindt, zal het heel prettig zijn als je weet dat zij daar rekening mee houdt. Als je zoiets al vooraf kan afspreken, is het straks voor jou makkelijker om de baby bij haar te laten, en voorkom je lastige discussies achteraf. Dan is het gewoon iets wat jij graag wil, en niet een aanval op haar manier.
woensdag 9 november 2011 om 13:29
4,5 week is nog heel klein, je hoeft nu nog helemaal niks anders dan gewoon zélf je kindje te leren kennen! Doe dat en geniet ervan. Starten met wegbrengen is sowieso eventjes lastig, of dat nou bij oma of naar een kdv is. En wennen is handig, maar kan ook één of 2 weken van te voren, hoeft echt nog niet nu!!