Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder: help!
woensdag 9 november 2011 om 14:59
quote:Bagheera schreef op 09 november 2011 @ 12:44:
[...]
Probeer het als iets positiefs te zien, grootouders herbeleven een beetje hun eigen kind door hun kleinkind en dat is toch mooi?
Daar ligt dus ook het probleem: die schoonouders en dan met name schoonloeder, denkt dat haar kleinkind ook nog aan haar vastzit met een navelstreng
Omdat jij als schoondochter haar lieve zoontje hebt 'afgepakt', zoekt schoonloeder dus een nieuw slachtoffer: het kleinkind!
Godzijdank heb ik mijn schoonloeder al vrij vroeg het huis uitgeflikkerd...............lekker rustig en geen stress.
Kan het iedereen aanraden!
[...]
Probeer het als iets positiefs te zien, grootouders herbeleven een beetje hun eigen kind door hun kleinkind en dat is toch mooi?
Daar ligt dus ook het probleem: die schoonouders en dan met name schoonloeder, denkt dat haar kleinkind ook nog aan haar vastzit met een navelstreng
Omdat jij als schoondochter haar lieve zoontje hebt 'afgepakt', zoekt schoonloeder dus een nieuw slachtoffer: het kleinkind!
Godzijdank heb ik mijn schoonloeder al vrij vroeg het huis uitgeflikkerd...............lekker rustig en geen stress.
Kan het iedereen aanraden!
woensdag 9 november 2011 om 15:07
Zo is dat Jojo! Goed om te horen dat je het niet meer laat gebeuren én dat je van tevoren over de verwachtingen en grezen gaat praten. Fijn dat je een alternatief hebt als het niet lukt. Ik zou dat ook benoemen. Dan weet schoonmoeder dat ze het niet kan verprutsen en dat ze gewoon naar jou moet luisteren, zoals het hoort. Succes!
woensdag 9 november 2011 om 17:03
Ik vind de opmerkingen ook wel erg tactloos en ze zouden mij zeker zo vlak na de bevalling ook raken. Ik vraag me af of erover praten zin heeft. Zou het niet erger worden? Ze komt niet echt begripvol over (je man trouwens ook niet echt gezien die vaste dag oppas annuleren geen optie is)
Overigens hadden wij met ons kindje (2 jaar nu) ook in eerste instantie afgesproken dat schoonmoeder een vaste dag zou gaan oppassen. Na een paar maanden hebben we dat teruggetrokken. Hoewel ik best een goede band met haar heb, vind ik het moeilijk haar te peilen. Ze zat er vaak ongeinteresseerd bij als ik de kleine kwam ophalen, aan de luiers kon ik zien dat er niet vaak verschoond was en erger nog, ons kind was vaak huilerig (normaal juist helemaal niet). Ik had geen zin in een ruzie dus ik heb gewoon gezegd dat mijn werkschema per die en die datum zou veranderen zodat die vaste dag niet meer nodig was.
Nu, ruim een jaar later, past ze af en toe (eens per maand ofzo) op en dat gaat veel beter. Die afhankelijkheid van een vaste oppasdag is niet alles hoor en zeker niet als je band niet optimaal is. Je kindje een hele dag ergens onderbrengen is best moeilijk in het begin, het is belangrijk dat jij je er goed bij voelt.
Overigens is het advies van het gemiddelde KDV toch wel 2 dagen te doen i.p.v. 1. Ze wennen niet echt met 1 dag. Zou je nog als argument kunnen gebruiken.
Overigens hadden wij met ons kindje (2 jaar nu) ook in eerste instantie afgesproken dat schoonmoeder een vaste dag zou gaan oppassen. Na een paar maanden hebben we dat teruggetrokken. Hoewel ik best een goede band met haar heb, vind ik het moeilijk haar te peilen. Ze zat er vaak ongeinteresseerd bij als ik de kleine kwam ophalen, aan de luiers kon ik zien dat er niet vaak verschoond was en erger nog, ons kind was vaak huilerig (normaal juist helemaal niet). Ik had geen zin in een ruzie dus ik heb gewoon gezegd dat mijn werkschema per die en die datum zou veranderen zodat die vaste dag niet meer nodig was.
Nu, ruim een jaar later, past ze af en toe (eens per maand ofzo) op en dat gaat veel beter. Die afhankelijkheid van een vaste oppasdag is niet alles hoor en zeker niet als je band niet optimaal is. Je kindje een hele dag ergens onderbrengen is best moeilijk in het begin, het is belangrijk dat jij je er goed bij voelt.
Overigens is het advies van het gemiddelde KDV toch wel 2 dagen te doen i.p.v. 1. Ze wennen niet echt met 1 dag. Zou je nog als argument kunnen gebruiken.
woensdag 9 november 2011 om 18:04
TO, je zegt dat het bijna obsessief gedrag is van je schoonmoeder. Hierdoor zal jij als reactie je kind nog meer naar je toe willen trekken, en hoe harder jij je kind voor jezelf wil houden, en haar wegduwt, hoe meer zij aan je zal trekken. Als je alles wat los zou laten (ik weet het, heel moeilijk) zal je zien dat zij ook wat minder aan je kind trekt.
En voor de rest; neem een bepaalde zin in je hoofd, die je er meteen uit kan gooien als ze weer iets zegt wat onaardig op je over komt. En probeer het niet te zwaar te maken, houd het wat luchtig, voor zover mogelijk.
En voor de rest; neem een bepaalde zin in je hoofd, die je er meteen uit kan gooien als ze weer iets zegt wat onaardig op je over komt. En probeer het niet te zwaar te maken, houd het wat luchtig, voor zover mogelijk.
woensdag 9 november 2011 om 19:30
quote:Jojo2008 schreef op 09 november 2011 @ 15:00:
[...]
Praten met haar ga ik ook doen. En als ze weer zo'n opmerking maakt ga ik ook aangeven dat ik het niet leuk vind/het een vreemde opmerking vind.
Daarnaast heb ik inmiddels wel afgesproken met vriendlief enkele weken voor het oppasmoment met haar om de tafel te gaan zitten om verwachtingen af te stemmen en grenzen aan te geven. Gelukkig heb ik een uitweg. Mocht het tóch niet bevallen, dan breng ik de kleine naar het kdv (gelukkig geen wachtlijst!).
.
Klinkt hartstikke goed! Je gaat je grenzen aangeven zonder de boel hormonaal te laten escaleren (wat overigens best te begrijpen zou zijn maar voor niemand prettig), je gaat in principe gewoon door met de oppasdagen bij oma, waar je in eerste instantie ook erg achter stond (het voelt nu even anders, maar je eerdere gevoel was vast ook terecht), je zorgt er wel voor dat de wederzijdse verwachtingen vooral duidelijk zijn zodat je misverstanden voorkomt, én je hebt een plan B voor als het anders loopt dan je zou willen. Beter kan je het niet hebben!
Goed gedaan, succes en geniet van je kleintje!!
[...]
Praten met haar ga ik ook doen. En als ze weer zo'n opmerking maakt ga ik ook aangeven dat ik het niet leuk vind/het een vreemde opmerking vind.
Daarnaast heb ik inmiddels wel afgesproken met vriendlief enkele weken voor het oppasmoment met haar om de tafel te gaan zitten om verwachtingen af te stemmen en grenzen aan te geven. Gelukkig heb ik een uitweg. Mocht het tóch niet bevallen, dan breng ik de kleine naar het kdv (gelukkig geen wachtlijst!).
.
Klinkt hartstikke goed! Je gaat je grenzen aangeven zonder de boel hormonaal te laten escaleren (wat overigens best te begrijpen zou zijn maar voor niemand prettig), je gaat in principe gewoon door met de oppasdagen bij oma, waar je in eerste instantie ook erg achter stond (het voelt nu even anders, maar je eerdere gevoel was vast ook terecht), je zorgt er wel voor dat de wederzijdse verwachtingen vooral duidelijk zijn zodat je misverstanden voorkomt, én je hebt een plan B voor als het anders loopt dan je zou willen. Beter kan je het niet hebben!
Goed gedaan, succes en geniet van je kleintje!!
woensdag 9 november 2011 om 19:39
quote:Jojo2008 schreef op 08 november 2011 @ 21:17:
[...]
Dat zegt mijn man ook. En elke keer neem ik mij dit voor, maar als ze dan weer gaat benadrukken dat ze straks gaat oppassen krijg ik alweer de kriebels..
De sneaky opmerkingen zou ik me aantrekken. Die wel.
Dat andere, over 'dan heb ik je voor mezelf', die zou ik lekker laten gaan. Dat is wel zoiets waar je je als kersverse moeder veel te druk om maakt.
Maar die andere opmerkingen dus niet.
[...]
Dat zegt mijn man ook. En elke keer neem ik mij dit voor, maar als ze dan weer gaat benadrukken dat ze straks gaat oppassen krijg ik alweer de kriebels..
De sneaky opmerkingen zou ik me aantrekken. Die wel.
Dat andere, over 'dan heb ik je voor mezelf', die zou ik lekker laten gaan. Dat is wel zoiets waar je je als kersverse moeder veel te druk om maakt.
Maar die andere opmerkingen dus niet.
woensdag 9 november 2011 om 22:14
quote:Jojo2008 schreef op 09 november 2011 @ 15:00:
[...]
Praten met haar ga ik ook doen. En als ze weer zo'n opmerking maakt ga ik ook aangeven dat ik het niet leuk vind/het een vreemde opmerking vind.
Daarnaast heb ik inmiddels wel afgesproken met vriendlief enkele weken voor het oppasmoment met haar om de tafel te gaan zitten om verwachtingen af te stemmen en grenzen aan te geven. Gelukkig heb ik een uitweg. Mocht het tóch niet bevallen, dan breng ik de kleine naar het kdv (gelukkig geen wachtlijst!).
Hoe dan ook vind ik het van haar kant niet kunnen. Ze maakt het er niet makkelijker op en ik snap simpelweg niet waarom je als schoonmoeder het niet op kunt brengen aardiger te zijn. Ben wel de moeder van haar kleinkind en de vrouw van haar zoon.
Beste Jojo, ik denk dat dit een heel goed plan is! Vooral het feit dat je dit goed met je vriend hebt besproken en dat jullie één lijn aanhouden, is héél belangrijk om ernstige problemen te voorkomen. Probeer grote ruzie met je schoonmoeder te voorkomen want het is niet goed voor je relatie met je vriend. Een vaste oppasdag vraagt echt veel van de relatie met je schoonmoeder en dat kan alleen goed gaan als die relatie op voorhand heel goed en vooral gelijkwaardig is. Je moet beiden kunnen uitspreken wat je anders wilt of wat je eventueel dwars zit. De ouders blijven echter de baas en als oma heb je je te houden aan wat zíj willen met hun kind. Je zult zien dat er straks toch allerlei onverwachte zaken op jullie pad komen m.b.t de opvoeding. Elke ouder heeft zijn eigen aanpak voor problemen met kinderen en je moet ervan op aan kunnen dat oma zich houdt aan de aanpak die jullie als ouders willen. En als het oma niet bevalt, moet ze ermee stoppen.
Ik heb een hele goede relatie met mijn dochter en toch had ik van tevoren best wel mijn twijfels of het goed zou gaan. We hebben daarom van tevoren goed afgesproken dat beiden er mee moesten kunnen stoppen als het niet beviel. Als vaste oppasoma heb je niet alleen een gezellige taak maar neem je ook een deel van de opvoeding op je. Het is dan noodzakelijk dat je wat dat betreft op één lijn zit. Ik heb bijvoorbeeld van tevoren aangegeven dat ik niet kon accepteren dat kinderen hun zin doordrijven en dan de hele boel bij elkaar schreeuwen. Dat is iets wat ik tegenwoordig vaak zie gebeuren bij kleine kinderen. En dan van die ouders die eindeloos onderhandelen met kinderen. Ik begin daar echt niet aan!
Jouw kindje is nu nog een schattig babytje maar voor je het weet verandert het in een opstandige dreumes met een eigen willetje. Wel belangrijk dat de oppasoma dan dezelfde regels hanteert als de ouders. En al gauw begint dat al met kleine dingen zoals het voedingsschema en het slaapschema. Schoonmoeder kan daar zo haar eigen methodes op nahouden. Het moet dan niet zo zijn dat je schoonmoeder jou gaat vertellen dat jij het niet goed zou doen en het beter anders kan. En een mooi voorbeeld dat op de langere duur tot problemen kan leiden en dat hier ook al genoemd werd, is het eten en snoepen. \Kortom ik noem maar even op wat je straks allemaal nog kunt verwachten en wat het moeilijk kan maken als oma haar eigen regels hanteert en meent dat zij de dominante ouderrol kan blijven vervullen over zowel kinderen als kleinkinderen. Van een schoonmoeder irriteert het je wellicht nog eerder dan van je eigen moeder. Ik wens je veel wijsheid en ben benieuwd hoe het afloopt. Ik pas nu al een paar jaar op en geniet er echt van. De relatie met mijn dochter is er eerder beter op geworden. Ik heb het idee dat we nu iets gemeen hebben namelijk dat we beiden moeder zijn en dat ze nu beter begrijpt hoe dat is.
[...]
Praten met haar ga ik ook doen. En als ze weer zo'n opmerking maakt ga ik ook aangeven dat ik het niet leuk vind/het een vreemde opmerking vind.
Daarnaast heb ik inmiddels wel afgesproken met vriendlief enkele weken voor het oppasmoment met haar om de tafel te gaan zitten om verwachtingen af te stemmen en grenzen aan te geven. Gelukkig heb ik een uitweg. Mocht het tóch niet bevallen, dan breng ik de kleine naar het kdv (gelukkig geen wachtlijst!).
Hoe dan ook vind ik het van haar kant niet kunnen. Ze maakt het er niet makkelijker op en ik snap simpelweg niet waarom je als schoonmoeder het niet op kunt brengen aardiger te zijn. Ben wel de moeder van haar kleinkind en de vrouw van haar zoon.
Beste Jojo, ik denk dat dit een heel goed plan is! Vooral het feit dat je dit goed met je vriend hebt besproken en dat jullie één lijn aanhouden, is héél belangrijk om ernstige problemen te voorkomen. Probeer grote ruzie met je schoonmoeder te voorkomen want het is niet goed voor je relatie met je vriend. Een vaste oppasdag vraagt echt veel van de relatie met je schoonmoeder en dat kan alleen goed gaan als die relatie op voorhand heel goed en vooral gelijkwaardig is. Je moet beiden kunnen uitspreken wat je anders wilt of wat je eventueel dwars zit. De ouders blijven echter de baas en als oma heb je je te houden aan wat zíj willen met hun kind. Je zult zien dat er straks toch allerlei onverwachte zaken op jullie pad komen m.b.t de opvoeding. Elke ouder heeft zijn eigen aanpak voor problemen met kinderen en je moet ervan op aan kunnen dat oma zich houdt aan de aanpak die jullie als ouders willen. En als het oma niet bevalt, moet ze ermee stoppen.
Ik heb een hele goede relatie met mijn dochter en toch had ik van tevoren best wel mijn twijfels of het goed zou gaan. We hebben daarom van tevoren goed afgesproken dat beiden er mee moesten kunnen stoppen als het niet beviel. Als vaste oppasoma heb je niet alleen een gezellige taak maar neem je ook een deel van de opvoeding op je. Het is dan noodzakelijk dat je wat dat betreft op één lijn zit. Ik heb bijvoorbeeld van tevoren aangegeven dat ik niet kon accepteren dat kinderen hun zin doordrijven en dan de hele boel bij elkaar schreeuwen. Dat is iets wat ik tegenwoordig vaak zie gebeuren bij kleine kinderen. En dan van die ouders die eindeloos onderhandelen met kinderen. Ik begin daar echt niet aan!
Jouw kindje is nu nog een schattig babytje maar voor je het weet verandert het in een opstandige dreumes met een eigen willetje. Wel belangrijk dat de oppasoma dan dezelfde regels hanteert als de ouders. En al gauw begint dat al met kleine dingen zoals het voedingsschema en het slaapschema. Schoonmoeder kan daar zo haar eigen methodes op nahouden. Het moet dan niet zo zijn dat je schoonmoeder jou gaat vertellen dat jij het niet goed zou doen en het beter anders kan. En een mooi voorbeeld dat op de langere duur tot problemen kan leiden en dat hier ook al genoemd werd, is het eten en snoepen. \Kortom ik noem maar even op wat je straks allemaal nog kunt verwachten en wat het moeilijk kan maken als oma haar eigen regels hanteert en meent dat zij de dominante ouderrol kan blijven vervullen over zowel kinderen als kleinkinderen. Van een schoonmoeder irriteert het je wellicht nog eerder dan van je eigen moeder. Ik wens je veel wijsheid en ben benieuwd hoe het afloopt. Ik pas nu al een paar jaar op en geniet er echt van. De relatie met mijn dochter is er eerder beter op geworden. Ik heb het idee dat we nu iets gemeen hebben namelijk dat we beiden moeder zijn en dat ze nu beter begrijpt hoe dat is.
woensdag 9 november 2011 om 22:19
quote:Captain_Obvious schreef op 09 november 2011 @ 19:39:
[...]
De sneaky opmerkingen zou ik me aantrekken. Die wel.
Dat andere, over 'dan heb ik je voor mezelf', die zou ik lekker laten gaan. Dat is wel zoiets waar je je als kersverse moeder veel te druk om maakt.
Maar die andere opmerkingen dus niet.
Wat mij betreft vind ik de opmerking "dan heb ik haar lekker voor mezelf" niet echt gunstig. Dit impliceert dat ze het dan toch lekker op haar eigen manier wil doen. Als echter iets op de langere duur met opgroeiende kinderen tot problemen kan leiden is het dat wel. Als oppasoma neem je een deel van de opvoeding op je maar je hebt wèl de lijn te volgen die de ouders hebben uitgezet voor hún kind. Wanneer je als oma voor vast gaat oppassen, is dat heel wat anders dan wanneer de kleinkinderen in de vakantie een keertje komen logeren.
Het gaat hier niet om het probleem van een paar 'lullige' opmerkingen van een schoonmoeder en hoe je daarmee moet omgaan maar om de vraag of je je schoonmoeder een dergelijke zware taak kunt toevertrouwen.
[...]
De sneaky opmerkingen zou ik me aantrekken. Die wel.
Dat andere, over 'dan heb ik je voor mezelf', die zou ik lekker laten gaan. Dat is wel zoiets waar je je als kersverse moeder veel te druk om maakt.
Maar die andere opmerkingen dus niet.
Wat mij betreft vind ik de opmerking "dan heb ik haar lekker voor mezelf" niet echt gunstig. Dit impliceert dat ze het dan toch lekker op haar eigen manier wil doen. Als echter iets op de langere duur met opgroeiende kinderen tot problemen kan leiden is het dat wel. Als oppasoma neem je een deel van de opvoeding op je maar je hebt wèl de lijn te volgen die de ouders hebben uitgezet voor hún kind. Wanneer je als oma voor vast gaat oppassen, is dat heel wat anders dan wanneer de kleinkinderen in de vakantie een keertje komen logeren.
Het gaat hier niet om het probleem van een paar 'lullige' opmerkingen van een schoonmoeder en hoe je daarmee moet omgaan maar om de vraag of je je schoonmoeder een dergelijke zware taak kunt toevertrouwen.
woensdag 9 november 2011 om 22:33
quote:melouise1982 schreef op 09 november 2011 @ 17:03:
Ik vind de opmerkingen ook wel erg tactloos en ze zouden mij zeker zo vlak na de bevalling ook raken. Ik vraag me af of erover praten zin heeft. Zou het niet erger worden? Ze komt niet echt begripvol over (je man trouwens ook niet echt gezien die vaste dag oppas annuleren geen optie is)
Overigens hadden wij met ons kindje (2 jaar nu) ook in eerste instantie afgesproken dat schoonmoeder een vaste dag zou gaan oppassen. Na een paar maanden hebben we dat teruggetrokken. Hoewel ik best een goede band met haar heb, vind ik het moeilijk haar te peilen. Ze zat er vaak ongeinteresseerd bij als ik de kleine kwam ophalen, aan de luiers kon ik zien dat er niet vaak verschoond was en erger nog, ons kind was vaak huilerig (normaal juist helemaal niet). Ik had geen zin in een ruzie dus ik heb gewoon gezegd dat mijn werkschema per die en die datum zou veranderen zodat die vaste dag niet meer nodig was.
Nu, ruim een jaar later, past ze af en toe (eens per maand ofzo) op en dat gaat veel beter. Die afhankelijkheid van een vaste oppasdag is niet alles hoor en zeker niet als je band niet optimaal is. Je kindje een hele dag ergens onderbrengen is best moeilijk in het begin, het is belangrijk dat jij je er goed bij voelt.
Overigens is het advies van het gemiddelde KDV toch wel 2 dagen te doen i.p.v. 1. Ze wennen niet echt met 1 dag. Zou je nog als argument kunnen gebruiken. Voor vast oppassen is een hele taak en als je daar als oma en moeder niet voor de volle 100% achterstaat, lijkt het mij heel lastig voor beide partijen. Het heeft heel wat bijkomstigheden want wat denk je bijvoorbeeld van alle verkoudheden en virussen die ook opa en oma weer vol treffen. Je moet het er allemaal voor over hebben. Daarnaast komen er dan ook nog de dagen dat de kindertjes ziek zijn en niet naar het kdv kunnen. Hoe los je dat op? Past oma dan ook op? In mijn geval komt het erop neer dat ik geregeld wel vaker oppas dan die ene vaste dag. Ik vind het echter heel leuk om te doen en het geeft mij veel voldoening. En je krijgt een hele leuke band met je kleinkinderen.
Ik vind de opmerkingen ook wel erg tactloos en ze zouden mij zeker zo vlak na de bevalling ook raken. Ik vraag me af of erover praten zin heeft. Zou het niet erger worden? Ze komt niet echt begripvol over (je man trouwens ook niet echt gezien die vaste dag oppas annuleren geen optie is)
Overigens hadden wij met ons kindje (2 jaar nu) ook in eerste instantie afgesproken dat schoonmoeder een vaste dag zou gaan oppassen. Na een paar maanden hebben we dat teruggetrokken. Hoewel ik best een goede band met haar heb, vind ik het moeilijk haar te peilen. Ze zat er vaak ongeinteresseerd bij als ik de kleine kwam ophalen, aan de luiers kon ik zien dat er niet vaak verschoond was en erger nog, ons kind was vaak huilerig (normaal juist helemaal niet). Ik had geen zin in een ruzie dus ik heb gewoon gezegd dat mijn werkschema per die en die datum zou veranderen zodat die vaste dag niet meer nodig was.
Nu, ruim een jaar later, past ze af en toe (eens per maand ofzo) op en dat gaat veel beter. Die afhankelijkheid van een vaste oppasdag is niet alles hoor en zeker niet als je band niet optimaal is. Je kindje een hele dag ergens onderbrengen is best moeilijk in het begin, het is belangrijk dat jij je er goed bij voelt.
Overigens is het advies van het gemiddelde KDV toch wel 2 dagen te doen i.p.v. 1. Ze wennen niet echt met 1 dag. Zou je nog als argument kunnen gebruiken. Voor vast oppassen is een hele taak en als je daar als oma en moeder niet voor de volle 100% achterstaat, lijkt het mij heel lastig voor beide partijen. Het heeft heel wat bijkomstigheden want wat denk je bijvoorbeeld van alle verkoudheden en virussen die ook opa en oma weer vol treffen. Je moet het er allemaal voor over hebben. Daarnaast komen er dan ook nog de dagen dat de kindertjes ziek zijn en niet naar het kdv kunnen. Hoe los je dat op? Past oma dan ook op? In mijn geval komt het erop neer dat ik geregeld wel vaker oppas dan die ene vaste dag. Ik vind het echter heel leuk om te doen en het geeft mij veel voldoening. En je krijgt een hele leuke band met je kleinkinderen.
donderdag 10 november 2011 om 09:33
donderdag 10 november 2011 om 10:41
De sneaky opmerkingen zou ik ook wat van zeggen op het moment zelf in de trant "Nou, dat vind ik geen aardige opmerking".
Het "voor jezelf hebben" zou ik laten gaan. Ik kan me goed voorstellen dat het anders is voor een oma om een kleinkind te zien bij de ouders thuis, of lekker in je eentje mee te tutten en verzorgen. Ik heb dat zelf ook met kleintjes van vriendinnen, het is toch lekker om er even rustig mee te zitten en te knuffelen en tegen te kletsen. Dat doe ik niet zo makkelijk als moeders zelf naast me zit.
Ben je misschien ook wat afwijzend op dit moment? Dat je liever je kindje niet aan schoonmoeder geeft als ze bij jullie is?
En verder vind ik het heel logisch dat je nu als een leeuw over je kindje waakt. Ze is pas 4,5 week, dan is dat heel normaal. Langzaamaan zal dat wat minder worden. Bij mij nog niet op het moment dat ik weer aan het werk moest, maar later wel. En waardeer je schoonmoeder ook om de goede dingen. Ze zijn van een andere generatie, zeggen dingen anders, maar dat ze zo ontzettend gek is op jullie kind is eigenlijk ook wel heel mooi.
Mijn schoonmoeder is ook niet de makkelijkste. Kan ook dingen nogal lomp zeggen (jouw opmerkingen zijn herkenbaar) en deed dingen met de kleine soms ook niet zoals ik het wilde. Nu, terugkijkend, zie ik dat ze dingen ook deed zoals zij dacht dat het beste was. Dat het ook niet uitmaakt in veel gevallen. En dat ik ook moest loslaten.
De relatie tussen mij en mijn schoonmoeder is sinds de kinderen wel stukken beter geworden. Omdat ik haar in haar waarde heb gelaten, omdat ik zie dat ze een ontzettend leuke oma voor de kinderen is. En omdat gedeelde trots ook heel leuk is. En soms is het gewoon, linkeroor in, rechteroor uit.
Ergens las ik nog ergens een zin, dat je haar deze oma gunt omdat ze de ander al mist. Begrijp ik daaruit dat jouw moeder overleden is? Ik weet hoe moeilijk dat is.
Het "voor jezelf hebben" zou ik laten gaan. Ik kan me goed voorstellen dat het anders is voor een oma om een kleinkind te zien bij de ouders thuis, of lekker in je eentje mee te tutten en verzorgen. Ik heb dat zelf ook met kleintjes van vriendinnen, het is toch lekker om er even rustig mee te zitten en te knuffelen en tegen te kletsen. Dat doe ik niet zo makkelijk als moeders zelf naast me zit.
Ben je misschien ook wat afwijzend op dit moment? Dat je liever je kindje niet aan schoonmoeder geeft als ze bij jullie is?
En verder vind ik het heel logisch dat je nu als een leeuw over je kindje waakt. Ze is pas 4,5 week, dan is dat heel normaal. Langzaamaan zal dat wat minder worden. Bij mij nog niet op het moment dat ik weer aan het werk moest, maar later wel. En waardeer je schoonmoeder ook om de goede dingen. Ze zijn van een andere generatie, zeggen dingen anders, maar dat ze zo ontzettend gek is op jullie kind is eigenlijk ook wel heel mooi.
Mijn schoonmoeder is ook niet de makkelijkste. Kan ook dingen nogal lomp zeggen (jouw opmerkingen zijn herkenbaar) en deed dingen met de kleine soms ook niet zoals ik het wilde. Nu, terugkijkend, zie ik dat ze dingen ook deed zoals zij dacht dat het beste was. Dat het ook niet uitmaakt in veel gevallen. En dat ik ook moest loslaten.
De relatie tussen mij en mijn schoonmoeder is sinds de kinderen wel stukken beter geworden. Omdat ik haar in haar waarde heb gelaten, omdat ik zie dat ze een ontzettend leuke oma voor de kinderen is. En omdat gedeelde trots ook heel leuk is. En soms is het gewoon, linkeroor in, rechteroor uit.
Ergens las ik nog ergens een zin, dat je haar deze oma gunt omdat ze de ander al mist. Begrijp ik daaruit dat jouw moeder overleden is? Ik weet hoe moeilijk dat is.
donderdag 10 november 2011 om 10:53
quote:marianko schreef op 09 november 2011 @ 22:33:
[...]
Voor vast oppassen is een hele taak en als je daar als oma en moeder niet voor de volle 100% achterstaat, lijkt het mij heel lastig voor beide partijen. Het heeft heel wat bijkomstigheden want wat denk je bijvoorbeeld van alle verkoudheden en virussen die ook opa en oma weer vol treffen. Je moet het er allemaal voor over hebben. Daarnaast komen er dan ook nog de dagen dat de kindertjes ziek zijn en niet naar het kdv kunnen. Hoe los je dat op? Past oma dan ook op? In mijn geval komt het erop neer dat ik geregeld wel vaker oppas dan die ene vaste dag. Ik vind het echter heel leuk om te doen en het geeft mij veel voldoening. En je krijgt een hele leuke band met je kleinkinderen.
Als ons kind ziek is en dat komt bij weerstand-opbouwende-dreumesjes nogal eens voor, dan nemen mijn man en ik beiden een halve dag vrij en wisselen we af. Ik doe dan geen beroep op mijn schoonmoeder. Als een kind ziek is heeft zijn ouders nodig, vind ik, maar dat is heel persoonlijk natuurlijk.
Van die leuke band, dat zal inderdaad zeker zo zijn. Maar goed, mijn ouders zien ons kind door omstandigheden niet veel en ze zijn helemaal gek op hun kleinkind en andersom ook. Ik merk bij ons kindje ook veel meer enthousiasme bij mijn ouders dan bij mijn schoonmoeder, dus het heeft zeker niet alles te maken met vaste dagen, maar vooral met wat je met je kleinkind doet en hoe je dat doet.
[...]
Voor vast oppassen is een hele taak en als je daar als oma en moeder niet voor de volle 100% achterstaat, lijkt het mij heel lastig voor beide partijen. Het heeft heel wat bijkomstigheden want wat denk je bijvoorbeeld van alle verkoudheden en virussen die ook opa en oma weer vol treffen. Je moet het er allemaal voor over hebben. Daarnaast komen er dan ook nog de dagen dat de kindertjes ziek zijn en niet naar het kdv kunnen. Hoe los je dat op? Past oma dan ook op? In mijn geval komt het erop neer dat ik geregeld wel vaker oppas dan die ene vaste dag. Ik vind het echter heel leuk om te doen en het geeft mij veel voldoening. En je krijgt een hele leuke band met je kleinkinderen.
Als ons kind ziek is en dat komt bij weerstand-opbouwende-dreumesjes nogal eens voor, dan nemen mijn man en ik beiden een halve dag vrij en wisselen we af. Ik doe dan geen beroep op mijn schoonmoeder. Als een kind ziek is heeft zijn ouders nodig, vind ik, maar dat is heel persoonlijk natuurlijk.
Van die leuke band, dat zal inderdaad zeker zo zijn. Maar goed, mijn ouders zien ons kind door omstandigheden niet veel en ze zijn helemaal gek op hun kleinkind en andersom ook. Ik merk bij ons kindje ook veel meer enthousiasme bij mijn ouders dan bij mijn schoonmoeder, dus het heeft zeker niet alles te maken met vaste dagen, maar vooral met wat je met je kleinkind doet en hoe je dat doet.
donderdag 10 november 2011 om 11:37
@marije, Het is zeker waar wat je zegt maar omdat ik noch het karakter van To noch van de schoonmoeder ken, schrijf ik op wat ik de afgelopen jaren persoonlijk heb ervaren. Voor vast oppassen kan goed gaan en de relaties alleen maar sterker maken zoals jij het hebt ervaren en ik ook. Ik ken nog meer voorbeelden waar het wel heel goed gaat maar net zo goed andersom. Als zowel de moeder als de oma beiden in staat zijn om zich aan te passen aan elkaar en goed kunnen communiceren, kan het voor iedereen heel leuk zijn. Maar als één of allebei dat niet in hun karakter hebben, kunnen er een hoop spanningen ontstaan die de relatie op den duur niet beter zullen maken. Het is dus absoluut niet verkeerd om er goed over na te denken en dit soort zaken goed af te wegen voordat je er aan begint. En als je eraan begint, is het belangrijk om van tevoren met elkaar een goede uitwijkmogelijkheid af te spreken als het één van beiden tegenvalt. Toen ik eraan begon heb ik me dat terdege gerealiseerd en ik vond het best een hele stap. Ondanks dat de relatie met mijn dochter voor die tijd al heel goed was. Ik wilde dat echter graag zo houden en had het heel jammer gevonden als dit onze relatie had verslechterd.
Als oma neem je toch een hele grote verantwoordelijkheid op je en het is daarnaast een verplichting. Je kunt niet zomaar de oppasdag afzeggen omdat er ineens iets anders op je pad komt. Denk alleen maar eens aan het plannen van vakanties.
En natuurlijk kun je ook een goede band met je kleinkinderen opbouwen als je niet voor vast oppast. Als je echter je kleinkind van baby af aan zo intensief verzorgt, is de band (denk ik) wel anders. Het heeft z'n voor- en nadelen.
@melouise, Niet iedereen heeft een baan waar je je zomaar 's ochtends kunt afmelden. Mijn dochter en schoonzoon kunnen dat absoluut niet want daar zouden dan heel veel andere mensen de dupe van worden. Bovendien zijn kleine kinderen niet zomaar een dagje ziek maar meestal voor meerdere dagen. In de wintermaanden kan het ook nog wel eens vaker achter elkaar voorkomen. Ik vraag me dan ook wel eens af hoe andere vaders en moeders zonder oma's dat oplossen. Ik weet dat mijn dochter eerst zelf met haar man heeft geprobeerd het op te lossen en mij pas vraagt als het echt niet anders kan. Ik zou er ook van balen als mijn dochter zou denken: "oh ziek, ik bel mijn moeder wel!". En dat is dan precies weer een goed voorbeeld van zaken die irritaties kunnen opwekken en die je goed bespreekbaar moeten zijn zonder dat het tot nog meer irritaties leidt.
Als oma neem je toch een hele grote verantwoordelijkheid op je en het is daarnaast een verplichting. Je kunt niet zomaar de oppasdag afzeggen omdat er ineens iets anders op je pad komt. Denk alleen maar eens aan het plannen van vakanties.
En natuurlijk kun je ook een goede band met je kleinkinderen opbouwen als je niet voor vast oppast. Als je echter je kleinkind van baby af aan zo intensief verzorgt, is de band (denk ik) wel anders. Het heeft z'n voor- en nadelen.
@melouise, Niet iedereen heeft een baan waar je je zomaar 's ochtends kunt afmelden. Mijn dochter en schoonzoon kunnen dat absoluut niet want daar zouden dan heel veel andere mensen de dupe van worden. Bovendien zijn kleine kinderen niet zomaar een dagje ziek maar meestal voor meerdere dagen. In de wintermaanden kan het ook nog wel eens vaker achter elkaar voorkomen. Ik vraag me dan ook wel eens af hoe andere vaders en moeders zonder oma's dat oplossen. Ik weet dat mijn dochter eerst zelf met haar man heeft geprobeerd het op te lossen en mij pas vraagt als het echt niet anders kan. Ik zou er ook van balen als mijn dochter zou denken: "oh ziek, ik bel mijn moeder wel!". En dat is dan precies weer een goed voorbeeld van zaken die irritaties kunnen opwekken en die je goed bespreekbaar moeten zijn zonder dat het tot nog meer irritaties leidt.
donderdag 10 november 2011 om 13:46
quote:marianko schreef op 10 november 2011 @ 11:37:
@melouise, Niet iedereen heeft een baan waar je je zomaar 's ochtends kunt afmelden. Mijn dochter en schoonzoon kunnen dat absoluut niet want daar zouden dan heel veel andere mensen de dupe van worden. Bovendien zijn kleine kinderen niet zomaar een dagje ziek maar meestal voor meerdere dagen. In de wintermaanden kan het ook nog wel eens vaker achter elkaar voorkomen. Ik vraag me dan ook wel eens af hoe andere vaders en moeders zonder oma's dat oplossen. Ik weet dat mijn dochter eerst zelf met haar man heeft geprobeerd het op te lossen en mij pas vraagt als het echt niet anders kan. Ik zou er ook van balen als mijn dochter zou denken: "oh ziek, ik bel mijn moeder wel!". En dat is dan precies weer een goed voorbeeld van zaken die irritaties kunnen opwekken en die je goed bespreekbaar moeten zijn zonder dat het tot nog meer irritaties leidt.Tja, ik vind een kind met 40.5 graden koorts niet "zomaar even afmelden" en gelukkig begrijpt zowel mijn baas als die van mijn man dit. Mijn ervaring met kleine kindjes is overigens juist dat het níét dagenlang duurt, maar even plotseling verdwijnt als dat het kwam (gelukkig maar). Daarnaast zijn we geen hele dag afwezig, en vinden wij beiden flexibiliteit iets wat je geeft en neemt. En daarnaast, om maar even terug te komen op het onderwerp, anders heeft TO er ook niet zoveel aan
: ook niet iedereen WIL zijn kind bij oma onderbrengen. En daar gaat het om, het is jouw kind, jij doet wat je denkt dat het beste is (met of zonder compromis) én waar je je goed bij voelt. Anders krijg je geheid problemen. Ik was voor ik moeder werd ook altijd van de lieve vrede bewaren, maar zoals al eerder in dit topic is aangegeven, met moederschap komt vaak zo'n leeuwin-gevoel mee. De lieve vrede laat ik gerust voor wat het is, als ik ervan overtuigd ben dat het beter (vrolijker, duidelijkere regels, betere verzorging) voor mijn kind is.
@melouise, Niet iedereen heeft een baan waar je je zomaar 's ochtends kunt afmelden. Mijn dochter en schoonzoon kunnen dat absoluut niet want daar zouden dan heel veel andere mensen de dupe van worden. Bovendien zijn kleine kinderen niet zomaar een dagje ziek maar meestal voor meerdere dagen. In de wintermaanden kan het ook nog wel eens vaker achter elkaar voorkomen. Ik vraag me dan ook wel eens af hoe andere vaders en moeders zonder oma's dat oplossen. Ik weet dat mijn dochter eerst zelf met haar man heeft geprobeerd het op te lossen en mij pas vraagt als het echt niet anders kan. Ik zou er ook van balen als mijn dochter zou denken: "oh ziek, ik bel mijn moeder wel!". En dat is dan precies weer een goed voorbeeld van zaken die irritaties kunnen opwekken en die je goed bespreekbaar moeten zijn zonder dat het tot nog meer irritaties leidt.Tja, ik vind een kind met 40.5 graden koorts niet "zomaar even afmelden" en gelukkig begrijpt zowel mijn baas als die van mijn man dit. Mijn ervaring met kleine kindjes is overigens juist dat het níét dagenlang duurt, maar even plotseling verdwijnt als dat het kwam (gelukkig maar). Daarnaast zijn we geen hele dag afwezig, en vinden wij beiden flexibiliteit iets wat je geeft en neemt. En daarnaast, om maar even terug te komen op het onderwerp, anders heeft TO er ook niet zoveel aan
: ook niet iedereen WIL zijn kind bij oma onderbrengen. En daar gaat het om, het is jouw kind, jij doet wat je denkt dat het beste is (met of zonder compromis) én waar je je goed bij voelt. Anders krijg je geheid problemen. Ik was voor ik moeder werd ook altijd van de lieve vrede bewaren, maar zoals al eerder in dit topic is aangegeven, met moederschap komt vaak zo'n leeuwin-gevoel mee. De lieve vrede laat ik gerust voor wat het is, als ik ervan overtuigd ben dat het beter (vrolijker, duidelijkere regels, betere verzorging) voor mijn kind is.
donderdag 10 november 2011 om 15:17
quote:melouise1982 schreef op 10 november 2011 @ 13:46:
[...]
Tja, ik vind een kind met 40.5 graden koorts niet "zomaar even afmelden" en gelukkig begrijpt zowel mijn baas als die van mijn man dit. Mijn ervaring met kleine kindjes is overigens juist dat het níét dagenlang duurt, maar even plotseling verdwijnt als dat het kwam (gelukkig maar). Daarnaast zijn we geen hele dag afwezig, en vinden wij beiden flexibiliteit iets wat je geeft en neemt. En daarnaast, om maar even terug te komen op het onderwerp, anders heeft TO er ook niet zoveel aan: ook niet iedereen WIL zijn kind bij oma onderbrengen. En daar gaat het om, het is jouw kind, jij doet wat je denkt dat het beste is (met of zonder compromis) én waar je je goed bij voelt. Anders krijg je geheid problemen. Ik was voor ik moeder werd ook altijd van de lieve vrede bewaren, maar zoals al eerder in dit topic is aangegeven, met moederschap komt vaak zo'n leeuwin-gevoel mee. De lieve vrede laat ik gerust voor wat het is, als ik ervan overtuigd ben dat het beter (vrolijker, duidelijkere regels, betere verzorging) voor mijn kind is.
@melouise ik denk dat we langs elkaar heen 'praten'. Ik vind het niet dat je je "zomaar" afmeldt als je kind 40,5 graden koorts heeft. Zo bedoel ik het niet. Ik bedoel dat afmelden 'niet makkelijk' kan als je een beroep hebt waarbij mensen afhankelijk zijn van jouw komst. Natuurlijk moet het mogelijk zijn om je ziek te melden maar kinderen zijn nu eenmaal vaak ziek en in sommige beroepen is het niet mogelijk om je kort tevoren af te melden voor een KDV-virus. In dat geval zijn ouders met bepaalde beroepen afhankelijk van een achterwacht. Je zou het zelf ook niet fijn vinden als je iets belangrijks moet ondergaan en je wordt afgebeld dat het niet door gaat omdat iemand zichheeft afgemeld omdat zijn of haar kind een KDV-virus heeft.
En dat niet iedereen zijn of haar kind wil overlaten aan een oma of welke andere oppas ook is niet het onderwerp waar het hier over gaat. Het punt is dat TO waarschijnlijk niet de goede basis heeft om haar schoonmoeder voor vast te laten oppassen en ze zoekt naar een oplossing. Ik waarschuw TO juist voor problemen als die basis niet goed is en niet alles in openheid kan worden besproken. TO lijkt (ik schrijf "lijk" want ik ken haar niet persoonlijk) juist iemand die voor de lieve vrede nog teveel haar mond houdt en dat vind ik nou precies geen goede basis om voor vast de overeenkomst aan te gaan om voor vast op te passen. Inderdaad is de kans op problemen dan heel groot. Het is voor zowel de oma als de moeder van het allergrootste belang dat eventuele misverstanden en/of problemen goed (en zonder ruzie) besproken kunnen worden. Ik pleit er nergens voor om voor de lieve vrede maar je mond te houden. Als oma heb je je te houden aan de regels m.b.t. de opvoeding die de ouders hebben afgesproken.
[...]
Tja, ik vind een kind met 40.5 graden koorts niet "zomaar even afmelden" en gelukkig begrijpt zowel mijn baas als die van mijn man dit. Mijn ervaring met kleine kindjes is overigens juist dat het níét dagenlang duurt, maar even plotseling verdwijnt als dat het kwam (gelukkig maar). Daarnaast zijn we geen hele dag afwezig, en vinden wij beiden flexibiliteit iets wat je geeft en neemt. En daarnaast, om maar even terug te komen op het onderwerp, anders heeft TO er ook niet zoveel aan
: ook niet iedereen WIL zijn kind bij oma onderbrengen. En daar gaat het om, het is jouw kind, jij doet wat je denkt dat het beste is (met of zonder compromis) én waar je je goed bij voelt. Anders krijg je geheid problemen. Ik was voor ik moeder werd ook altijd van de lieve vrede bewaren, maar zoals al eerder in dit topic is aangegeven, met moederschap komt vaak zo'n leeuwin-gevoel mee. De lieve vrede laat ik gerust voor wat het is, als ik ervan overtuigd ben dat het beter (vrolijker, duidelijkere regels, betere verzorging) voor mijn kind is.@melouise ik denk dat we langs elkaar heen 'praten'. Ik vind het niet dat je je "zomaar" afmeldt als je kind 40,5 graden koorts heeft. Zo bedoel ik het niet. Ik bedoel dat afmelden 'niet makkelijk' kan als je een beroep hebt waarbij mensen afhankelijk zijn van jouw komst. Natuurlijk moet het mogelijk zijn om je ziek te melden maar kinderen zijn nu eenmaal vaak ziek en in sommige beroepen is het niet mogelijk om je kort tevoren af te melden voor een KDV-virus. In dat geval zijn ouders met bepaalde beroepen afhankelijk van een achterwacht. Je zou het zelf ook niet fijn vinden als je iets belangrijks moet ondergaan en je wordt afgebeld dat het niet door gaat omdat iemand zichheeft afgemeld omdat zijn of haar kind een KDV-virus heeft.
En dat niet iedereen zijn of haar kind wil overlaten aan een oma of welke andere oppas ook is niet het onderwerp waar het hier over gaat. Het punt is dat TO waarschijnlijk niet de goede basis heeft om haar schoonmoeder voor vast te laten oppassen en ze zoekt naar een oplossing. Ik waarschuw TO juist voor problemen als die basis niet goed is en niet alles in openheid kan worden besproken. TO lijkt (ik schrijf "lijk" want ik ken haar niet persoonlijk) juist iemand die voor de lieve vrede nog teveel haar mond houdt en dat vind ik nou precies geen goede basis om voor vast de overeenkomst aan te gaan om voor vast op te passen. Inderdaad is de kans op problemen dan heel groot. Het is voor zowel de oma als de moeder van het allergrootste belang dat eventuele misverstanden en/of problemen goed (en zonder ruzie) besproken kunnen worden. Ik pleit er nergens voor om voor de lieve vrede maar je mond te houden. Als oma heb je je te houden aan de regels m.b.t. de opvoeding die de ouders hebben afgesproken.
donderdag 10 november 2011 om 15:37
quote:Jojo2008 schreef op 10 november 2011 @ 14:27:
[...]
Dank voor je rake opmerkingen! Helemaal waar en ik moet eerlijk zeggen dat ik mij dit alles niet gerealiseerd heb toen ik zwanger was. En nu de kleine er is begint dit steeds meer door te dringen..Schoonmoeder vindt nu alles vooral heeel erg leuk en voorziet op geen enkele manier problemen. Heb haar namelijk al wel eerder aangegeven dat het niet als een verplichting mag voelen en dat ze het moet aangeven als het niet bevalt. (Wil namelijk ook voorkomen dat zij straks gaat roepen;'ik offer wel mijn vrije dag op voor de kleine...'. Daar heb ik geen zin in). Bovendien heb ik ook toen al benoemd dat het ook weleens níet leuk kan zijn. De kleine kan immers ook een huildag hebben...of vervelend zijn...of of...Vooralsnog wuift zij dit allemaal weg en voorziet zij hierin geen enkele problemen. Ook mijn man niet. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik wat dat betreft wat sneller beren op de weg zie...Mijn schoonmoeder en man zijn wat dat betreft eerder geneigd heel naief/te luchtig erover te denken.
Ideeen hoe ik dit het beste kan aankaarten? Of is het een kwestie van haar dit gewoon te laten ervaren?
Met name moet je voorkomen dat je schoonmoeder het gaat zien en verkondigen als een opoffering!. Mijn dochter heeft gelijk heel duidelijk tegen mij gezegd dat haar kinderen gelijk een dag langer naar het KDV gingen als ik dát maar één keer zou zeggen. Men kan het onaardig vinden dat mijn dochter dat zo heeft gezegd maar het was wel duidelijk hoe ze het zag. En ik wist wat ik kon verwachten. Precies weer zo'n voorbeeld waar je vooraf beide partijen heel duidelijk afspraken over moeten maken. Er is niets zo'n belasting voor een jong gezin dan wanneer ze altijd een moeder of schoonmoeder "ter wille" moeten zijn omdat ze immers een dag oppast. Ik herhaal het nog maar eens wat ik hier al vaker heb geschreven. Als oma moet je het doen omdat het je zelf voldoening geeft en omdat je er zelf plezier in hebt. Of dat zo is en hoe het voelt, merk je pas als je aan de klus bent begonnen. Daarom moet je daarover van tevoren heel duidelijk met elkaar afspraken maken.
Verder moet je goed afspreken welke dag en ook de vakantie aankaarten want je zit wel vast aan die dag en de vraag is of je schoonmoeder zich dat goed realiseert. Ze kan niet zomaar een vakantie plannen zonder dat met jullie te overleggen. Ook moet je haar zeggen dat ze zich houdt aan de regels m.b.t. tot voeding, slapen en opvoeding. Verder moet je haar waarschuwen dat opa en oma gegarandeerd de nodige KDV-virussen zullen ondergaan. Als oma bij jou thuis oppast, is het makkelijk maar als je het kind bij haar brengt, zal ze thuis de nodige aanpassingen moeten doen i.v.m. de veiligheid. En onderschat de onveilige situaties niet met rondlopende dreumesen. Traphekjes, stopcontacten, draden van schemerlampen, keukenkastjes met schoonmaakmiddelen, hete koffie en thee op tafel, punten waar ze hun hoofd aan kunnen stoten, vingers tussen de deur, begeleiding in het verkeer, eventuele hond in huis etc etc. Als oma krijg je een flinke verantwoordelijkheid en je moet energie hebben, snel en alert zijn. Kortom een oma moet er niet lichtzinnig over denken.
[...]
Dank voor je rake opmerkingen! Helemaal waar en ik moet eerlijk zeggen dat ik mij dit alles niet gerealiseerd heb toen ik zwanger was. En nu de kleine er is begint dit steeds meer door te dringen..Schoonmoeder vindt nu alles vooral heeel erg leuk en voorziet op geen enkele manier problemen. Heb haar namelijk al wel eerder aangegeven dat het niet als een verplichting mag voelen en dat ze het moet aangeven als het niet bevalt. (Wil namelijk ook voorkomen dat zij straks gaat roepen;'ik offer wel mijn vrije dag op voor de kleine...'. Daar heb ik geen zin in). Bovendien heb ik ook toen al benoemd dat het ook weleens níet leuk kan zijn. De kleine kan immers ook een huildag hebben...of vervelend zijn...of of...Vooralsnog wuift zij dit allemaal weg en voorziet zij hierin geen enkele problemen. Ook mijn man niet. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik wat dat betreft wat sneller beren op de weg zie...Mijn schoonmoeder en man zijn wat dat betreft eerder geneigd heel naief/te luchtig erover te denken.
Ideeen hoe ik dit het beste kan aankaarten? Of is het een kwestie van haar dit gewoon te laten ervaren?
Met name moet je voorkomen dat je schoonmoeder het gaat zien en verkondigen als een opoffering!. Mijn dochter heeft gelijk heel duidelijk tegen mij gezegd dat haar kinderen gelijk een dag langer naar het KDV gingen als ik dát maar één keer zou zeggen. Men kan het onaardig vinden dat mijn dochter dat zo heeft gezegd maar het was wel duidelijk hoe ze het zag. En ik wist wat ik kon verwachten. Precies weer zo'n voorbeeld waar je vooraf beide partijen heel duidelijk afspraken over moeten maken. Er is niets zo'n belasting voor een jong gezin dan wanneer ze altijd een moeder of schoonmoeder "ter wille" moeten zijn omdat ze immers een dag oppast. Ik herhaal het nog maar eens wat ik hier al vaker heb geschreven. Als oma moet je het doen omdat het je zelf voldoening geeft en omdat je er zelf plezier in hebt. Of dat zo is en hoe het voelt, merk je pas als je aan de klus bent begonnen. Daarom moet je daarover van tevoren heel duidelijk met elkaar afspraken maken.
Verder moet je goed afspreken welke dag en ook de vakantie aankaarten want je zit wel vast aan die dag en de vraag is of je schoonmoeder zich dat goed realiseert. Ze kan niet zomaar een vakantie plannen zonder dat met jullie te overleggen. Ook moet je haar zeggen dat ze zich houdt aan de regels m.b.t. tot voeding, slapen en opvoeding. Verder moet je haar waarschuwen dat opa en oma gegarandeerd de nodige KDV-virussen zullen ondergaan. Als oma bij jou thuis oppast, is het makkelijk maar als je het kind bij haar brengt, zal ze thuis de nodige aanpassingen moeten doen i.v.m. de veiligheid. En onderschat de onveilige situaties niet met rondlopende dreumesen. Traphekjes, stopcontacten, draden van schemerlampen, keukenkastjes met schoonmaakmiddelen, hete koffie en thee op tafel, punten waar ze hun hoofd aan kunnen stoten, vingers tussen de deur, begeleiding in het verkeer, eventuele hond in huis etc etc. Als oma krijg je een flinke verantwoordelijkheid en je moet energie hebben, snel en alert zijn. Kortom een oma moet er niet lichtzinnig over denken.
donderdag 10 november 2011 om 16:45
Jojo, je spreekt jezelf wel een beetje tegen. Het moet voor beide partijen leuk zijn, schrijf je. Maar ze mag het niet op voorhand te leuk vinden, want zich erop verheugen is ook al niet goed.
Laat het nou gewoon even gaan. Je hoeft voorlopig nog niet aan het werk. Laat jouw hormonen tot rust komen, laat oma even wennen aan haar rol. En over een aantal weken ga je om tafel en bespreek je hoe het gaat met brengen/halen/voeden/slapen. En als ze ouder wordt en gaat kruipen, breng je de stopcontacten ter sprake. En als ze gaat eten breng je welk eten en wel/geen snoep ter sprake.
En hoe groter je kindje wordt, hoe minder het uitmaakt als oma het een keer niet doet zoals jij het zou willen.
Hoe doe je dat met het kdv, ga je daar ook doornemen hoe ze dingen doen? En hoe ga je ermee om, dat ze je kindje daar heus wel eens zullen laten huilen als ze bezig zijn met andere kinderen? Ik denk dat je blij moet zijn met een betrokken oma die wil oppassen.
Laat het nou gewoon even gaan. Je hoeft voorlopig nog niet aan het werk. Laat jouw hormonen tot rust komen, laat oma even wennen aan haar rol. En over een aantal weken ga je om tafel en bespreek je hoe het gaat met brengen/halen/voeden/slapen. En als ze ouder wordt en gaat kruipen, breng je de stopcontacten ter sprake. En als ze gaat eten breng je welk eten en wel/geen snoep ter sprake.
En hoe groter je kindje wordt, hoe minder het uitmaakt als oma het een keer niet doet zoals jij het zou willen.
Hoe doe je dat met het kdv, ga je daar ook doornemen hoe ze dingen doen? En hoe ga je ermee om, dat ze je kindje daar heus wel eens zullen laten huilen als ze bezig zijn met andere kinderen? Ik denk dat je blij moet zijn met een betrokken oma die wil oppassen.
donderdag 10 november 2011 om 16:55
quote:Jojo2008 schreef op 10 november 2011 @ 16:23:
[...]
Exact hoe ik daar ook over denk hoor! Het moet voor beide partijen 'leuk' zijn. Heb er geen trek in haar straks 'ontzettend dankbaar' te moeten zijn omdat zij zich zogezegd opoffert. Ik hoop ook dat ik straks kan zeggen het ook leuk te vinden (of in ieder geval oke) dat de kleine naar mijn schoonmoeder gaat.
Ik ga die dingen in ieder geval met haar bespreken. Maarja, vind je dat ik van haar mag eisen dat ze haar stopcontacten e.d. aanpast? Krijg namelijk nu het idee dat ik dan de reactie krijg van: ach nu is het nog een baby...en dat komt heus wel goed, etc. etc.
En ja, ze hebben ook een grote hond. Ben zelf allergisch, ben benieuwd of mijn kindje hier ook last van heeft (anders heb ik natuurlijk nog een excuus)
Ik pas op bij mijn dochter thuis maar af en toe zijn de kinderen natuurlijk ook hier. En het is dan toch vanzelfsprekend dat je de veiligheid in je huis aanpast aan het feit dat er kleine kinderen in huis zijn?? Ik heb dus inderdaad traphekjes, veiligheidsstopcontacten, haken op de keukenkastjes met schoonmaakmiddelen etc. Voordat ze komen, wordt er nog e.e.a. aangepast voor de periode dat ze hier zijn. Zelfs de kraan van het bad heb ik laten vervangen door een veilige thermostatische kraan. Ik zie dat als vanzelfsprekend en daar is niet eens ooit echt over gesproken. Naarmate de kinderen groter werden, kwamen er meer aanpassingen. Precies zo als bij de ouders thuis.
Een hond vind ik per definitie altijd een gevaar. Niet zolang het kind baby is maar wel als het gaat lopen. Is de hond jaloers en hoe gaat het kind om met de hond?? Ook dat vraagt de nodige aandacht van zowel ouders als grootouders. Ik beweer niet dat het níet goed zou kunnen gaan maar het moet wel allemaal bespreekbaar zijn. Wij hebben ook een hondje maar dat is een joris goedbloed en een ras dat goed met kinderen overweg kan en niet jaloers is aangelegd. Maar toch...... wij zijn er heel voorzichtig mee en laten nóóit hond en kind zonder toezicht. We leren de kinderen wel met respect met het dier om te gaan maar dat is niet eenvoudig als ze nog heel klein zijn. Als jouw schoonmoeder dit allemaal gemakkelijk wegwuift en nergens problemen ziet, lijkt het me niet eenvoudig om je kind daar met een gerust hart achter te laten. Ik denk dat je deze punten allemaal maar eens op een rijtje moet zetten en op schrift. Ga die punten bespreken, eerst met je vriend en dan samen met je schoonouders. Zorg dat je vriend achter jou blijft staan!
[...]
Exact hoe ik daar ook over denk hoor! Het moet voor beide partijen 'leuk' zijn. Heb er geen trek in haar straks 'ontzettend dankbaar' te moeten zijn omdat zij zich zogezegd opoffert. Ik hoop ook dat ik straks kan zeggen het ook leuk te vinden (of in ieder geval oke) dat de kleine naar mijn schoonmoeder gaat.
Ik ga die dingen in ieder geval met haar bespreken. Maarja, vind je dat ik van haar mag eisen dat ze haar stopcontacten e.d. aanpast? Krijg namelijk nu het idee dat ik dan de reactie krijg van: ach nu is het nog een baby...en dat komt heus wel goed, etc. etc.
En ja, ze hebben ook een grote hond. Ben zelf allergisch, ben benieuwd of mijn kindje hier ook last van heeft (anders heb ik natuurlijk nog een excuus)
Ik pas op bij mijn dochter thuis maar af en toe zijn de kinderen natuurlijk ook hier. En het is dan toch vanzelfsprekend dat je de veiligheid in je huis aanpast aan het feit dat er kleine kinderen in huis zijn?? Ik heb dus inderdaad traphekjes, veiligheidsstopcontacten, haken op de keukenkastjes met schoonmaakmiddelen etc. Voordat ze komen, wordt er nog e.e.a. aangepast voor de periode dat ze hier zijn. Zelfs de kraan van het bad heb ik laten vervangen door een veilige thermostatische kraan. Ik zie dat als vanzelfsprekend en daar is niet eens ooit echt over gesproken. Naarmate de kinderen groter werden, kwamen er meer aanpassingen. Precies zo als bij de ouders thuis.
Een hond vind ik per definitie altijd een gevaar. Niet zolang het kind baby is maar wel als het gaat lopen. Is de hond jaloers en hoe gaat het kind om met de hond?? Ook dat vraagt de nodige aandacht van zowel ouders als grootouders. Ik beweer niet dat het níet goed zou kunnen gaan maar het moet wel allemaal bespreekbaar zijn. Wij hebben ook een hondje maar dat is een joris goedbloed en een ras dat goed met kinderen overweg kan en niet jaloers is aangelegd. Maar toch...... wij zijn er heel voorzichtig mee en laten nóóit hond en kind zonder toezicht. We leren de kinderen wel met respect met het dier om te gaan maar dat is niet eenvoudig als ze nog heel klein zijn. Als jouw schoonmoeder dit allemaal gemakkelijk wegwuift en nergens problemen ziet, lijkt het me niet eenvoudig om je kind daar met een gerust hart achter te laten. Ik denk dat je deze punten allemaal maar eens op een rijtje moet zetten en op schrift. Ga die punten bespreken, eerst met je vriend en dan samen met je schoonouders. Zorg dat je vriend achter jou blijft staan!
donderdag 10 november 2011 om 17:01