Het spijt me...
donderdag 20 oktober 2011 om 21:40
Volgende week donderdagavond begint het programma 'Het spijt me!' Na een pauze, van ongeveer 18 jaar, komt er een restart van het programma. Overigens nu gepresenteerd door onze überbabe John, alleen dat is het kijken al meer dan waard...
Jammer dat mensen deze mediavorm nodig hebben om een, vaak jarenlange, ruzie/misverstand proberen op te lossen.
Wie kijkt vanaf volgende week naar het programma en wil op dit topic gezellig hierover meepraten?
Tot volgende week!
Jammer dat mensen deze mediavorm nodig hebben om een, vaak jarenlange, ruzie/misverstand proberen op te lossen.
Wie kijkt vanaf volgende week naar het programma en wil op dit topic gezellig hierover meepraten?
Tot volgende week!
donderdag 17 november 2011 om 21:01
quote:S0LEIL schreef op 17 november 2011 @ 20:57:
Nastik en Tickel, heftig ook jullie verhalen
Nastik, is je moeder nog verslaafd? En Tick, je hebt nu wel weer contact dus? Gaat dat goed?Nee, mijn moeder drinkt niet meer. We drinken soms zelfs samen een wijntje, kan gewoon weer. Maar het was een hele lange weg, en soms verbaasd ze me nog.
Nastik en Tickel, heftig ook jullie verhalen
Nastik, is je moeder nog verslaafd? En Tick, je hebt nu wel weer contact dus? Gaat dat goed?Nee, mijn moeder drinkt niet meer. We drinken soms zelfs samen een wijntje, kan gewoon weer. Maar het was een hele lange weg, en soms verbaasd ze me nog.
donderdag 17 november 2011 om 21:03
quote:xdienx schreef op 17 november 2011 @ 21:01:
Ik begrijp dat meisje wel, ik heb sinds 3 jaar niet tot nauwelijks contact met mijn moeder. Geen verslaving oid in het spel, wel de teleurstelling i.v.m een "nieuwe vriend".
Als je je door je moeder aan de kant geschoven voelt doet dat zoveel pijn, heb je dat hoofdstuk eenmaal afgesloten dan is het bijna onmogelijk om dat weer te openen. Al is het alleen maar om jezelf te behoeden voor nog meer verdriet.Ik gaf in het begin ook veel steken onder water. Toch een soort frustratie omdat je zij dingen niet wilde erkennen. Ze bleven bij hun verhaal, terwijl ik wíst dat het niet de waarheid was.
Maar als je het gelijk niet krijgt, dan kun je gefrustreerd blijven, of proberen het naast je neer te leggen.
Ik begrijp dat meisje wel, ik heb sinds 3 jaar niet tot nauwelijks contact met mijn moeder. Geen verslaving oid in het spel, wel de teleurstelling i.v.m een "nieuwe vriend".
Als je je door je moeder aan de kant geschoven voelt doet dat zoveel pijn, heb je dat hoofdstuk eenmaal afgesloten dan is het bijna onmogelijk om dat weer te openen. Al is het alleen maar om jezelf te behoeden voor nog meer verdriet.Ik gaf in het begin ook veel steken onder water. Toch een soort frustratie omdat je zij dingen niet wilde erkennen. Ze bleven bij hun verhaal, terwijl ik wíst dat het niet de waarheid was.
Maar als je het gelijk niet krijgt, dan kun je gefrustreerd blijven, of proberen het naast je neer te leggen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 17 november 2011 om 21:03
quote:Tickel schreef op 17 november 2011 @ 21:01:
[...]
Dat denk ik ook. Misschien dat er later een kans is, als ze wat ouder is, misschien ook wat milder wordt.Was bij mij wel zo. Naarmate ik wat ouder werd, ben ik me meer gaan verdiepen in haar geschiedenis en heb ik wat meer begrip voor haar keuzes kunnen krijgen. In hoeverre je van begrip kunt spreken.
[...]
Dat denk ik ook. Misschien dat er later een kans is, als ze wat ouder is, misschien ook wat milder wordt.Was bij mij wel zo. Naarmate ik wat ouder werd, ben ik me meer gaan verdiepen in haar geschiedenis en heb ik wat meer begrip voor haar keuzes kunnen krijgen. In hoeverre je van begrip kunt spreken.
donderdag 17 november 2011 om 21:12
quote:Nastik schreef op 17 november 2011 @ 21:10:
[...]
Altijd gezeik. Ik sta ook op zo'n deeltijd-gesjellige-privéstal. Tis dat ik zoveel van paarden houd.Dat is volgens mij gewoon vrouwen-gerelateerd. Overal waar veel vrouwen vaak samen zijn of werken is altijd wel iets aan de hand.
[...]
Altijd gezeik. Ik sta ook op zo'n deeltijd-gesjellige-privéstal. Tis dat ik zoveel van paarden houd.Dat is volgens mij gewoon vrouwen-gerelateerd. Overal waar veel vrouwen vaak samen zijn of werken is altijd wel iets aan de hand.
“Don’t look back – you’re not going that way.”