Relaties
alle pijlers
Ben ik onredelijk?
dinsdag 22 november 2011 om 09:21
Daar is weer 1 van de vele topics over relatie gezeik...
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
dinsdag 22 november 2011 om 12:17
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:03:
[...]
Ik WIL dat het werkt
Willen en kunnen zijn vaak 2 verschillende dingen.
Als jij het pikt dat hij alleen maar doet wat hij wil, en alleen maar bevestiging van zijn moeder en zus nodig heeft, dan moet je vooral zo met hem doorgaan.
Wil jij een gelijkwaardige relatie, waarin je elkaars wensen en gevoelens respecteert, dan zal hij moeten veranderen. En of hij dat wil, is vraag 2.
[...]
Ik WIL dat het werkt
Willen en kunnen zijn vaak 2 verschillende dingen.
Als jij het pikt dat hij alleen maar doet wat hij wil, en alleen maar bevestiging van zijn moeder en zus nodig heeft, dan moet je vooral zo met hem doorgaan.
Wil jij een gelijkwaardige relatie, waarin je elkaars wensen en gevoelens respecteert, dan zal hij moeten veranderen. En of hij dat wil, is vraag 2.
dinsdag 22 november 2011 om 12:19
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:09:
[...]
Ik loop daar ook voor bij mijn psycholoog, die mij en hem tips geeft hoe hier mee om te gaan. Het probleem is alleen dat hij dit af en toe onzin vindt en dat ik mezelf dan op een gegeven moment 'verlies'.
Dus eigenlijk doet hij iets dat vor jou erg belangrijk is ( want anders liep je er niet voor bij een psycholoog) onzin is. Dat roept bij mij twee vragen op. 1) Waarom is hij eigenlijk bij jou, aangezien hij alles wat jij vindt kennelijk maar onzin vind en hij niet van plan is om aan jouw wensen mbt een respectvolle omgang tegemoet te komen? Sta jij eeuwig in het krijt omdat hij bij jou is ingetrokken?
vraag 2: Wat doet dat met jou, dat hij dat onzin vindt? Ga je daardoor ook weer aan jezelf twijfelen of maakt het je boos dat ie iets waar je zo hard aan werkt afdoet als "onzin"?
Ik wil wel even benadrukken dat ik dit niet riep om dit ene voorval maar dat er wel vaker soortgelijke situaties zijn.
Ik had het niet moeten roepen nee, maar ik voelde me voor de zoveelste keer machteloos tegenover hem in onze relatie.
Continu heb ik het gevoel alleen te vechten, als we dan praten erover dan is hij of heel begripvol of ik ben raar.
Ik wist gewoon even niet meer wat ik moest doen
Lees dat dikgedrukte nu nog eens een keer of 10 voor jezelf hardop en beantwoord dasn nog eens de vraag : "Waarom blijf ik in een relatie met iemand die nooit laat zien dat ie respect voor me heeft"?
Ik krijg de indruk dat hij en jij geloven dat je god op je blote knietjes mag danken dat hij het met jou uithoudt en dat jij er van overtuigd bent dat je moeilijk en onredelijk bent en daarom helemaal geen liefdevolle partenr die je respecteert verdient.
Jij bent mss geen lieverdje, maar dat is wie je bent en zou ook moeten zijn waarom je vriend bij jou is. Waarom denk je eigenlijk dat hij bij jou is? ( Ik ben ook niet de makkelijkste maar mijn man noemt dat karakter en hoewel we af en toe elkaar flink kunnen uitlachen weten we allebei dat elkaar respectloos behandelen het einde van onze relatie zou zijn, want zonder respect geen liefde).
[...]
Ik loop daar ook voor bij mijn psycholoog, die mij en hem tips geeft hoe hier mee om te gaan. Het probleem is alleen dat hij dit af en toe onzin vindt en dat ik mezelf dan op een gegeven moment 'verlies'.
Dus eigenlijk doet hij iets dat vor jou erg belangrijk is ( want anders liep je er niet voor bij een psycholoog) onzin is. Dat roept bij mij twee vragen op. 1) Waarom is hij eigenlijk bij jou, aangezien hij alles wat jij vindt kennelijk maar onzin vind en hij niet van plan is om aan jouw wensen mbt een respectvolle omgang tegemoet te komen? Sta jij eeuwig in het krijt omdat hij bij jou is ingetrokken?
vraag 2: Wat doet dat met jou, dat hij dat onzin vindt? Ga je daardoor ook weer aan jezelf twijfelen of maakt het je boos dat ie iets waar je zo hard aan werkt afdoet als "onzin"?
Ik wil wel even benadrukken dat ik dit niet riep om dit ene voorval maar dat er wel vaker soortgelijke situaties zijn.
Ik had het niet moeten roepen nee, maar ik voelde me voor de zoveelste keer machteloos tegenover hem in onze relatie.
Continu heb ik het gevoel alleen te vechten, als we dan praten erover dan is hij of heel begripvol of ik ben raar.
Ik wist gewoon even niet meer wat ik moest doen
Lees dat dikgedrukte nu nog eens een keer of 10 voor jezelf hardop en beantwoord dasn nog eens de vraag : "Waarom blijf ik in een relatie met iemand die nooit laat zien dat ie respect voor me heeft"?
Ik krijg de indruk dat hij en jij geloven dat je god op je blote knietjes mag danken dat hij het met jou uithoudt en dat jij er van overtuigd bent dat je moeilijk en onredelijk bent en daarom helemaal geen liefdevolle partenr die je respecteert verdient.
Jij bent mss geen lieverdje, maar dat is wie je bent en zou ook moeten zijn waarom je vriend bij jou is. Waarom denk je eigenlijk dat hij bij jou is? ( Ik ben ook niet de makkelijkste maar mijn man noemt dat karakter en hoewel we af en toe elkaar flink kunnen uitlachen weten we allebei dat elkaar respectloos behandelen het einde van onze relatie zou zijn, want zonder respect geen liefde).
dinsdag 22 november 2011 om 12:19
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:15:
[...]
Ik denk dat je gelijk hebt, maar uiteindelijk wordt hij toch een keer volwassener lijkt me, hij is al veranderd het afgelopen jaar moet ik zeggen..Wel ja, ga lekker zitten wachten tot hij zin heeft om volwassen te worden.. Wat heb je te verliezen?
[...]
Ik denk dat je gelijk hebt, maar uiteindelijk wordt hij toch een keer volwassener lijkt me, hij is al veranderd het afgelopen jaar moet ik zeggen..Wel ja, ga lekker zitten wachten tot hij zin heeft om volwassen te worden.. Wat heb je te verliezen?
dinsdag 22 november 2011 om 12:21
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 11:44:
[...]
Ik begrijp gewoon niet waarom er niet eerst een telefoontje naar mij toe kon om op zijn minst even te 'overleggen'.
En dat hun het natuurlijk weer helemaal met hem eens waren dat frustreert me ook.
Ik denk dat hij gewoon graag doet waar hij zin in heeft. Hij heeft zin om wat anders te gaan doen. Maar hij heeft geen zin in een 'nee' van jou. Dus verzamelt hij vast twee ja's van zijn moeder en zus, dan is het 3 tegen 1 en heeft hij gewonnen.
Doet hij ook wel eens wat waar hij geen zin in heeft? Iets wat voor jou belangrijk is?
[...]
Ik begrijp gewoon niet waarom er niet eerst een telefoontje naar mij toe kon om op zijn minst even te 'overleggen'.
En dat hun het natuurlijk weer helemaal met hem eens waren dat frustreert me ook.
Ik denk dat hij gewoon graag doet waar hij zin in heeft. Hij heeft zin om wat anders te gaan doen. Maar hij heeft geen zin in een 'nee' van jou. Dus verzamelt hij vast twee ja's van zijn moeder en zus, dan is het 3 tegen 1 en heeft hij gewonnen.
Doet hij ook wel eens wat waar hij geen zin in heeft? Iets wat voor jou belangrijk is?
Ga in therapie!
dinsdag 22 november 2011 om 12:22
Maar TO, je kan toch niet aan jezelf werken binnen een niet functionerende relatie.
De adviezen klinken hard. Maar het lijkt erop alsof iedereen meer wenst voor jou dan jijzelf.
Je kan het wel willen, en het is ook bewonderenswaardig dat je echt je best doet in een relatie.maar willen is niet genoeg. Ik wil al jaren een miljoen op mn bankrekening en die heb ik ook niet
als het nu al zo is gaat het niet beter worden. Zeker niet als hij zich niet aan wil passen en jou niet steunt in het werken aan jezelf.
Je verdient beter.
Steek je energie eerst maar eens in jezelf en zoek dan iemand die echt bij je past en waar wederzijds respect de norm is.
De adviezen klinken hard. Maar het lijkt erop alsof iedereen meer wenst voor jou dan jijzelf.
Je kan het wel willen, en het is ook bewonderenswaardig dat je echt je best doet in een relatie.maar willen is niet genoeg. Ik wil al jaren een miljoen op mn bankrekening en die heb ik ook niet
als het nu al zo is gaat het niet beter worden. Zeker niet als hij zich niet aan wil passen en jou niet steunt in het werken aan jezelf.
Je verdient beter.
Steek je energie eerst maar eens in jezelf en zoek dan iemand die echt bij je past en waar wederzijds respect de norm is.
dinsdag 22 november 2011 om 12:22
quote:dogcrazy schreef op 22 november 2011 @ 11:32:
Zijn hart lig blijkbaar bij zijn oude stad. Familie en vrienden verkiest hij boven jou. Dat is trekken aan een dood paard. Je houdt jezelf voor de gek door je aan te passen omdat hij vind dat hij alles voor je op heeft gegeven moet jij dagelijks boete doen. Is dat hoe je je relatie met hem had voorgesteld toen jullie gingen samenwonen?
Nee, absoluut niet, het is ook erg frustrerend om telkens voor je voeten geworpen te krijgen 'ik ben hier voor jou komen wonen en ik heb hier niks, als ik weg had willen gaan had ik dat wel gedaan maar ik ben er toch nog steeds' bij elke ruzie.
Moet er ook bij zeggen dat dit tijdelijk was, we zouden binnen nu en een jaartje gaan kijken voor een huis daar.
Zijn hart lig blijkbaar bij zijn oude stad. Familie en vrienden verkiest hij boven jou. Dat is trekken aan een dood paard. Je houdt jezelf voor de gek door je aan te passen omdat hij vind dat hij alles voor je op heeft gegeven moet jij dagelijks boete doen. Is dat hoe je je relatie met hem had voorgesteld toen jullie gingen samenwonen?
Nee, absoluut niet, het is ook erg frustrerend om telkens voor je voeten geworpen te krijgen 'ik ben hier voor jou komen wonen en ik heb hier niks, als ik weg had willen gaan had ik dat wel gedaan maar ik ben er toch nog steeds' bij elke ruzie.
Moet er ook bij zeggen dat dit tijdelijk was, we zouden binnen nu en een jaartje gaan kijken voor een huis daar.
dinsdag 22 november 2011 om 12:23
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:15:
[...]
Ik denk dat je gelijk hebt, maar uiteindelijk wordt hij toch een keer volwassener lijkt me, hij is al veranderd het afgelopen jaar moet ik zeggen..Opvoeden had zijn moeder moeten doen. Hij zegt zelf dat hij helemaal niet wil veranderen. Wat denk je nou?
[...]
Ik denk dat je gelijk hebt, maar uiteindelijk wordt hij toch een keer volwassener lijkt me, hij is al veranderd het afgelopen jaar moet ik zeggen..Opvoeden had zijn moeder moeten doen. Hij zegt zelf dat hij helemaal niet wil veranderen. Wat denk je nou?
Ga in therapie!
dinsdag 22 november 2011 om 12:23
quote:fantastissima schreef op 22 november 2011 @ 11:33:
Nog een aanvulling: jazeker kun je hem wel eruit zetten.
Of je moet nog een poging doen om samen iets te veranderen mbv bijv relatietherapie. Maar zo te lezen staat hij daar niet voor open. Jammer, his loss.Ik ga het vanavond voorstellen maar hij is daar niet positief over nee van wat ik weet.
Nog een aanvulling: jazeker kun je hem wel eruit zetten.
Of je moet nog een poging doen om samen iets te veranderen mbv bijv relatietherapie. Maar zo te lezen staat hij daar niet voor open. Jammer, his loss.Ik ga het vanavond voorstellen maar hij is daar niet positief over nee van wat ik weet.
dinsdag 22 november 2011 om 12:23
Waarom zou ie volwassen worden als jij m toch telkens zijn zin geeft en alles doet zodat ie maar niet weggaat?
Kans is zelfs groot dat hij jou steeds slechter gaat behandelen. Als jij je als een hondje gedraagt, ga je ook als een hondje behandeld worden en wordt je ook net zo afhankelijk van hem als een hond van zijn baas wordt.
Kans is zelfs groot dat hij jou steeds slechter gaat behandelen. Als jij je als een hondje gedraagt, ga je ook als een hondje behandeld worden en wordt je ook net zo afhankelijk van hem als een hond van zijn baas wordt.
anoniem_76430 wijzigde dit bericht op 22-11-2011 12:24
Reden: tiepen is moeilijk
Reden: tiepen is moeilijk
% gewijzigd
dinsdag 22 november 2011 om 12:26
quote:rozenstruikje schreef op 22 november 2011 @ 11:34:
[...]
Wat WEL aan jou ligt is dat jij jezelf hoe dan ook nestelt in een ongelijkwaardige positie. Je hoeft namelijk niet te smeken. Het is graag of niet. Het komt altijd neer bij jezelf en hoe je wil dat er met je omgegaan wordt. Het is geven en nemen mbt respect.
Als hij dat niet wil, dan komt het ALWEER terug bij jezelf wat jij ermee doet.
En dat is het laatste wat ik er over zeg. Want ik lul in loze ruimte.
Nee maar ik krijg ondertussen wel gevoel dat ik het zelf allemaal verkloot, ik hoor niks anders en doe steeds mijn best maar ook ik ben maar een mens.
Wat ik ermee doe dat weet ik nu ook even niet meer, ik wil hem nog steeds niet kwijt maar ik zou eigenlijk gek zijn als ik hier mee door blijf gaan.
Bedankt voor je posts iig.
[...]
Wat WEL aan jou ligt is dat jij jezelf hoe dan ook nestelt in een ongelijkwaardige positie. Je hoeft namelijk niet te smeken. Het is graag of niet. Het komt altijd neer bij jezelf en hoe je wil dat er met je omgegaan wordt. Het is geven en nemen mbt respect.
Als hij dat niet wil, dan komt het ALWEER terug bij jezelf wat jij ermee doet.
En dat is het laatste wat ik er over zeg. Want ik lul in loze ruimte.
Nee maar ik krijg ondertussen wel gevoel dat ik het zelf allemaal verkloot, ik hoor niks anders en doe steeds mijn best maar ook ik ben maar een mens.
Wat ik ermee doe dat weet ik nu ook even niet meer, ik wil hem nog steeds niet kwijt maar ik zou eigenlijk gek zijn als ik hier mee door blijf gaan.
Bedankt voor je posts iig.
dinsdag 22 november 2011 om 12:28
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:22:
[...]
Nee, absoluut niet, het is ook erg frustrerend om telkens voor je voeten geworpen te krijgen 'ik ben hier voor jou komen wonen en ik heb hier niks, als ik weg had willen gaan had ik dat wel gedaan maar ik ben er toch nog steeds' bij elke ruzie.
Dan bij deze de minutie om m terug te kaatsen:
"Ik hou geen gijzelaars, het was jouw keuze om hier te zijn,ik ben niet verantwoordelijk voor jouw geluk hier, al hoop ik wel dat je hier gelukkig zou zijn, met mij".Moet er ook bij zeggen dat dit tijdelijk was, we zouden binnen nu en een jaartje gaan kijken voor een huis daar.Bij jou intrekken is zijn keuze geweest, en het moet niet zo zijn dat dat ongelijkwaardigheid creeert en dat jij tot het einde der tijden in het krijt staat omdat hij zijn vomgeving achterliet om bij jou te zijn.
[...]
Nee, absoluut niet, het is ook erg frustrerend om telkens voor je voeten geworpen te krijgen 'ik ben hier voor jou komen wonen en ik heb hier niks, als ik weg had willen gaan had ik dat wel gedaan maar ik ben er toch nog steeds' bij elke ruzie.
Dan bij deze de minutie om m terug te kaatsen:
"Ik hou geen gijzelaars, het was jouw keuze om hier te zijn,ik ben niet verantwoordelijk voor jouw geluk hier, al hoop ik wel dat je hier gelukkig zou zijn, met mij".Moet er ook bij zeggen dat dit tijdelijk was, we zouden binnen nu en een jaartje gaan kijken voor een huis daar.Bij jou intrekken is zijn keuze geweest, en het moet niet zo zijn dat dat ongelijkwaardigheid creeert en dat jij tot het einde der tijden in het krijt staat omdat hij zijn vomgeving achterliet om bij jou te zijn.
dinsdag 22 november 2011 om 12:30
quote:lavan568 schreef op 22 november 2011 @ 11:40:
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 11:26:
[...]
Natuurlijk had hij die afspraak niet vergeten, hij had immers toch bijval gevraagd van zijn moeder en zusje? wat sowieso al belachelijk is. Jullie horen samen een relatie te hebben, en niet hij met zijn moeder en zusje, en jij hebt je maar overal in te schikken.
En smeken om samen iets leuks te gaan doen ? buhhhh.....nee hoor, das niet goed.
Dat is waar.
Heb dat ook weleens gezegd tegen hem, maar dan krijg ik het verweer dat ik blij moet zijn voor hem dat hij het zo goed kan vinden met zijn familie.
En dat ben ik ook. Maar niet als ze telkens lelijk spreken over mij als hun arme kindje/broertje weer ruzie heeft met zijn vriendin omdat ze haar grens aangeeft.
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 11:26:
[...]
Natuurlijk had hij die afspraak niet vergeten, hij had immers toch bijval gevraagd van zijn moeder en zusje? wat sowieso al belachelijk is. Jullie horen samen een relatie te hebben, en niet hij met zijn moeder en zusje, en jij hebt je maar overal in te schikken.
En smeken om samen iets leuks te gaan doen ? buhhhh.....nee hoor, das niet goed.
Dat is waar.
Heb dat ook weleens gezegd tegen hem, maar dan krijg ik het verweer dat ik blij moet zijn voor hem dat hij het zo goed kan vinden met zijn familie.
En dat ben ik ook. Maar niet als ze telkens lelijk spreken over mij als hun arme kindje/broertje weer ruzie heeft met zijn vriendin omdat ze haar grens aangeeft.
dinsdag 22 november 2011 om 12:31
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:22:
[...]
Nee, absoluut niet, het is ook erg frustrerend om telkens voor je voeten geworpen te krijgen 'ik ben hier voor jou komen wonen en ik heb hier niks, als ik weg had willen gaan had ik dat wel gedaan maar ik ben er toch nog steeds' bij elke ruzie.
.
Dus jij mag elke keer God danken op je blote knieën dat hij nog steeds bij jou woont, en vervolgens lekker alleen maar doet waar hij zin in heeft.
Ik vraag me steeds af waarom jij zoveel ongelijkwaardigheid accepteert. Wat heeft hij jou te bieden eigenlijk?
[...]
Nee, absoluut niet, het is ook erg frustrerend om telkens voor je voeten geworpen te krijgen 'ik ben hier voor jou komen wonen en ik heb hier niks, als ik weg had willen gaan had ik dat wel gedaan maar ik ben er toch nog steeds' bij elke ruzie.
.
Dus jij mag elke keer God danken op je blote knieën dat hij nog steeds bij jou woont, en vervolgens lekker alleen maar doet waar hij zin in heeft.
Ik vraag me steeds af waarom jij zoveel ongelijkwaardigheid accepteert. Wat heeft hij jou te bieden eigenlijk?
dinsdag 22 november 2011 om 12:33
dinsdag 22 november 2011 om 12:37
quote:ster89 schreef op 22 november 2011 @ 11:47:
Jij neemt nu de slachtofferrol aan. Jij moet alles maar slikken omdat hij naar jou toe is verhuist en daar ben je het eigenlijk nog mee eens ook, aangezien je vindt dat je hem er echt niet uit 'kan' zetten. Natuurlijk heb je veel gevoel voor hem, je bent niet voor niets gaan samenwonen natuurlijk. Maar als iemand over jouw grenzen heen gaat hoef je dat niet te accepteren.
In een liefdevolle relatie wil je graag bij elkaar zijn en is het geven en nemen en overleggen en compromissen sluiten. Nu heeft hij de machtspositie en jij doet er alles aan om hem te behouden. Hij wil jou toch ook behouden zou je denken? Als je alles maar over je heen laat komen en zulke dingen accepteert en uiteindelijk zelfs jezelf er de schuld van geeft, voor wie moet hij zich dan aanpassen? Jij pikt het blijkbaar toch wel.
Als hij vreemdgaat, kun je hem er dan ook niet uitzetten omdat hij zijn werk heeft in 'jouw' stad? Ik zie niet in wat daar anders aan is dan de manier waarop hij nu over jouw grenzen heen gaat.
Je post raakt me heel erg, het is waar wat je zegt.
Ik probeer koste wat het kost deze relatie in stand te houden terwijl de enige die hier aan meewerkt ikzelf ben.
We hebben het er ooit weleens over gehad wat we zouden doen als het uit zou gaan, ik heb hem toen beloofd dat ik hem er niet zomaar uit zou zetten.
Toch zegt mijn omgeving ook wat jij zegt, dat als hij er hier om klaar mee is ik ook gewoon echt klaar met hem moet zijn en hem de deur moet wijzen.
(nu heeft hij zich hier ook nooit in willen schrijven..)
Jij neemt nu de slachtofferrol aan. Jij moet alles maar slikken omdat hij naar jou toe is verhuist en daar ben je het eigenlijk nog mee eens ook, aangezien je vindt dat je hem er echt niet uit 'kan' zetten. Natuurlijk heb je veel gevoel voor hem, je bent niet voor niets gaan samenwonen natuurlijk. Maar als iemand over jouw grenzen heen gaat hoef je dat niet te accepteren.
In een liefdevolle relatie wil je graag bij elkaar zijn en is het geven en nemen en overleggen en compromissen sluiten. Nu heeft hij de machtspositie en jij doet er alles aan om hem te behouden. Hij wil jou toch ook behouden zou je denken? Als je alles maar over je heen laat komen en zulke dingen accepteert en uiteindelijk zelfs jezelf er de schuld van geeft, voor wie moet hij zich dan aanpassen? Jij pikt het blijkbaar toch wel.
Als hij vreemdgaat, kun je hem er dan ook niet uitzetten omdat hij zijn werk heeft in 'jouw' stad? Ik zie niet in wat daar anders aan is dan de manier waarop hij nu over jouw grenzen heen gaat.
Je post raakt me heel erg, het is waar wat je zegt.
Ik probeer koste wat het kost deze relatie in stand te houden terwijl de enige die hier aan meewerkt ikzelf ben.
We hebben het er ooit weleens over gehad wat we zouden doen als het uit zou gaan, ik heb hem toen beloofd dat ik hem er niet zomaar uit zou zetten.
Toch zegt mijn omgeving ook wat jij zegt, dat als hij er hier om klaar mee is ik ook gewoon echt klaar met hem moet zijn en hem de deur moet wijzen.
(nu heeft hij zich hier ook nooit in willen schrijven..)
dinsdag 22 november 2011 om 12:45
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:02:
[...]
Ik gaf eerder al ergens aan dat we veel hebben meegemaakt samen.Hij weet wie ik ben, ik kan mezelf zijn bij hem.
Ik ben geen lieverdje, als we ruzie maken ben ik te emotioneel en gaat het er heftig aan toe, soms doe ik moeilijk omdat ik graag wat tijd met hem door wil brengen naast de dagelijkse dingen als sporten etc.
Ik ben echt niet makkelijk en al die tijd is hij wel bij mij gebleven.
We hebben veel ruzie en ja daar komt ie: we hebben het ook heel fijn samen. Ik weet wat ik aan hem heb ook al zitten daar ook slechte dingen bij, ik accepteer hem zoals hij is het enige wat ik wil is dat hij op een respectvolle manier met mij omgaat.
Ik hoor niks waaruit dat blijkt. Je kan niet jezelf zijn want dan heb je ruzie zodra je een grens aangeeft.Als jullie zoveel hebben meegemaakt en hij heeft nog geen respect voor je dan gaat dat ook niet komen.
Als je hm accepteerd zoals hij is moet je niet verder zeuren En accepteren dat hij repectloos is naar jou toe.
[...]
Ik gaf eerder al ergens aan dat we veel hebben meegemaakt samen.Hij weet wie ik ben, ik kan mezelf zijn bij hem.
Ik ben geen lieverdje, als we ruzie maken ben ik te emotioneel en gaat het er heftig aan toe, soms doe ik moeilijk omdat ik graag wat tijd met hem door wil brengen naast de dagelijkse dingen als sporten etc.
Ik ben echt niet makkelijk en al die tijd is hij wel bij mij gebleven.
We hebben veel ruzie en ja daar komt ie: we hebben het ook heel fijn samen. Ik weet wat ik aan hem heb ook al zitten daar ook slechte dingen bij, ik accepteer hem zoals hij is het enige wat ik wil is dat hij op een respectvolle manier met mij omgaat.
Ik hoor niks waaruit dat blijkt. Je kan niet jezelf zijn want dan heb je ruzie zodra je een grens aangeeft.Als jullie zoveel hebben meegemaakt en hij heeft nog geen respect voor je dan gaat dat ook niet komen.
Als je hm accepteerd zoals hij is moet je niet verder zeuren En accepteren dat hij repectloos is naar jou toe.
dinsdag 22 november 2011 om 12:45
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:27:
[...]
Nee.
Volgens mij verdien jij een gelijkwaardige relatie met iemand die gewoon met je overlegt als hij de plannen wil wijzigen. Ik weet niet hoe makkelijk het is om een niet gelijkwaardige relatie een gelijkwaardige relatie te laten worden.
Maar je vriend zal zich moeten realiseren dat beider mening telt en dat beiden water bij de wijn moeten doen en dat je allebei niet altijd kunt doen wat je zelf zou willen.
Jij zult je moeten realiseren dat je je mening mag geven, maar dat je die wel op een normale manier moet communiceren, dat je je verwachtingen moet uitspreken en dat je geen dingen moet verwachten die je niet expliciet hebt benoemd.
En samen zullen jullie je moeten realiseren dat het geen makkelijke weg is.
Bovenal moet jij je realiseren dat het er ook op neer kan komen dat je besluit zonder hem verder te gaan.
[...]
Nee.
Volgens mij verdien jij een gelijkwaardige relatie met iemand die gewoon met je overlegt als hij de plannen wil wijzigen. Ik weet niet hoe makkelijk het is om een niet gelijkwaardige relatie een gelijkwaardige relatie te laten worden.
Maar je vriend zal zich moeten realiseren dat beider mening telt en dat beiden water bij de wijn moeten doen en dat je allebei niet altijd kunt doen wat je zelf zou willen.
Jij zult je moeten realiseren dat je je mening mag geven, maar dat je die wel op een normale manier moet communiceren, dat je je verwachtingen moet uitspreken en dat je geen dingen moet verwachten die je niet expliciet hebt benoemd.
En samen zullen jullie je moeten realiseren dat het geen makkelijke weg is.
Bovenal moet jij je realiseren dat het er ook op neer kan komen dat je besluit zonder hem verder te gaan.
dinsdag 22 november 2011 om 12:49
quote:return_of_kreng schreef op 22 november 2011 @ 11:52:
Juist als je samenwoont is het belangrijk om qualitytime in te plannen samen, omdat je anders al snel huisgenoten wordt die alleen naast elkaar slapen, af en toe sex hebben maar weinig delen. ..... En vorlopig lekker met je vriendinnen afspreken voor evenementen, want die laten je niet op het laatste moment zitten.
Heb even een deel geknipt anders wordt het zo'n lang stuk
Latten zie ik eigenlijk niet zitten, maar misschien zou het ons kunnen helpen. Ik ben alleen bang dat dat niet gaat werken en het alles alleen maar erger zou maken. Ik kan het niet zo goed verwoorden..
Ik heb niet veel vriendinnen.. was eigenlijk altijd bezig om hem te 'vermaken'.
Niet omdat hij daar om vroeg hoor maar als ik weleens een avonddienst heb of het weekend moet werken dan zegt hij dat het zo saai is, ik voel me dan schuldig en doe mijn best om leuke dingen te doen.
Daarom was ik denk ik helemaal teleurgesteld door de gang van zaken zaterdag.
Juist als je samenwoont is het belangrijk om qualitytime in te plannen samen, omdat je anders al snel huisgenoten wordt die alleen naast elkaar slapen, af en toe sex hebben maar weinig delen. ..... En vorlopig lekker met je vriendinnen afspreken voor evenementen, want die laten je niet op het laatste moment zitten.
Heb even een deel geknipt anders wordt het zo'n lang stuk
Latten zie ik eigenlijk niet zitten, maar misschien zou het ons kunnen helpen. Ik ben alleen bang dat dat niet gaat werken en het alles alleen maar erger zou maken. Ik kan het niet zo goed verwoorden..
Ik heb niet veel vriendinnen.. was eigenlijk altijd bezig om hem te 'vermaken'.
Niet omdat hij daar om vroeg hoor maar als ik weleens een avonddienst heb of het weekend moet werken dan zegt hij dat het zo saai is, ik voel me dan schuldig en doe mijn best om leuke dingen te doen.
Daarom was ik denk ik helemaal teleurgesteld door de gang van zaken zaterdag.
dinsdag 22 november 2011 om 12:50
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:30:
[...]
Dat is waar.
Heb dat ook weleens gezegd tegen hem, maar dan krijg ik het verweer dat ik blij moet zijn voor hem dat hij het zo goed kan vinden met zijn familie.
En dat ben ik ook.
Dat is ook heel fijn voor hem natuurlijk, en volgens mij is het ook best normaal dat zijn familie achter hem staat..Maar niet als ze telkens lelijk spreken over mij als hun arme kindje/broertje weer ruzie heeft met zijn vriendin omdat ze haar grens aangeeft.Ja en dat doet jouw vriendje dus, als hij over jou klaagt/uithuilt bij zijn moeder en zusje dan krijgen ze misschien wel een heel ander beeld van jou! maar daar kunnen ze niks aandoen he, dat doet je vriend, ik vind dat echt heel kinderachtig maargoed.
[...]
Dat is waar.
Heb dat ook weleens gezegd tegen hem, maar dan krijg ik het verweer dat ik blij moet zijn voor hem dat hij het zo goed kan vinden met zijn familie.
En dat ben ik ook.
Dat is ook heel fijn voor hem natuurlijk, en volgens mij is het ook best normaal dat zijn familie achter hem staat..Maar niet als ze telkens lelijk spreken over mij als hun arme kindje/broertje weer ruzie heeft met zijn vriendin omdat ze haar grens aangeeft.Ja en dat doet jouw vriendje dus, als hij over jou klaagt/uithuilt bij zijn moeder en zusje dan krijgen ze misschien wel een heel ander beeld van jou! maar daar kunnen ze niks aandoen he, dat doet je vriend, ik vind dat echt heel kinderachtig maargoed.
dinsdag 22 november 2011 om 12:50
Meid, recht je rug en kies voor jezelf. Je vriend gedraagt zich als een kleuter (hoewel ik kleuters ken met meer verantwoordelijkheidsgevoel) en jij laat het gebeuren. Denk je echt dat dit op de lange termijn beter zal worden? Je maakt de klassieke fout om te denken dat hij nog wel zal veranderen. Dat gaat hij niet doen, zeker niet met zijn familie achter zich. Ik heb een beetje het idee dat je het gevoel hebt dat je alles van hem moet accepteren omdat hij bij je blijft ondanks je soms heftige gedrag. Maar wat heb je verder nou helemaal aan hem? Hij behandelt je niet als een mens waar je respect voor moet hebben, je wordt alleen maar ongelukkig van zijn gedrag. Kom uit die slachtofferrol! Je verdient beter! Zonder vriend kan je ook een gelukkig, compleet leven leiden dus niet alleen willen zijn is geen excuus.
Edit: ik klink wel erg hard, zo bedoel ik het niet. Ik wind me hierover op omdat ik denk dat je beter verdient.
Edit: ik klink wel erg hard, zo bedoel ik het niet. Ik wind me hierover op omdat ik denk dat je beter verdient.
dinsdag 22 november 2011 om 12:52
quote:ster89 schreef op 22 november 2011 @ 11:54:
[...]
Leg eens heel duidelijk uit dan waarom je vindt dat jij te ver gaat? Omdat je hem aan zijn afspraken houdt? Omdat je verwacht dat hij even iets overlegt in plaats van wel zijn moeder & zus belt jou smst?
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.
[...]
Leg eens heel duidelijk uit dan waarom je vindt dat jij te ver gaat? Omdat je hem aan zijn afspraken houdt? Omdat je verwacht dat hij even iets overlegt in plaats van wel zijn moeder & zus belt jou smst?
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.
