Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
dinsdag 22 november 2011 om 22:38
quote:hova schreef op 22 november 2011 @ 22:34:
Weet niet eens of ik hoop wil hebben, Champ. Vooralsnog sta ik nog steeds achter mijn beslissing om te scheiden...Ik denk dat je er inderdaad goed aan doet om hoe dan ook voor jezelf te kiezen en je keuze niet te laten afhangen van de grillen van je ex. Want ik kan wel 100 keer gelijk hebben, maar dat betekent niet dat hij jou nooit meer pijn zal doen, of dat hij niet meer tegen je zal liegen. Dat kan JIJ ook niet voorkomen, en dus is het goed dat JIJ nu een keuze hebt gemaakt, onafhankelijk van wat hij doet.
Weet niet eens of ik hoop wil hebben, Champ. Vooralsnog sta ik nog steeds achter mijn beslissing om te scheiden...Ik denk dat je er inderdaad goed aan doet om hoe dan ook voor jezelf te kiezen en je keuze niet te laten afhangen van de grillen van je ex. Want ik kan wel 100 keer gelijk hebben, maar dat betekent niet dat hij jou nooit meer pijn zal doen, of dat hij niet meer tegen je zal liegen. Dat kan JIJ ook niet voorkomen, en dus is het goed dat JIJ nu een keuze hebt gemaakt, onafhankelijk van wat hij doet.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
dinsdag 22 november 2011 om 23:27
quote:_newwoman_ schreef op 22 november 2011 @ 21:01:
[...]
Eerst ge kluit belazeren en dan als eindelijk het doek is gevallen werkelijk alles uit de kast trekken om weer bij mama op schoot te mogen uithuilen.
.
Mijn theorie is de volgende (heb ik Hova ook gemaild) Hovaman
had vorige week, tegen alle afspraken in, een afspraak met de
15 jaar jongere collega om te kijken "of er nog wat over is"
En let op mijn woorden, de 15 jaar jongere collega is inmiddels
ook van haar roze wolk afgevallen en heeft dit weekend natuurlijk
glashelder gemaakt dat ze bijvoorbeeld nog kinderen wil, of
helemaal geen relatie.
Bij HOVAMAN sloeg de stress toe, geen vrouw, dure scheiding,
alimentatie en omgangsregelingen.
Ik garandeer jullie dat hij donderdag een knieval maakt.
Om zuiver praktische redenen, maar dat zal hij niet vertellen.
[...]
Eerst ge kluit belazeren en dan als eindelijk het doek is gevallen werkelijk alles uit de kast trekken om weer bij mama op schoot te mogen uithuilen.
.
Mijn theorie is de volgende (heb ik Hova ook gemaild) Hovaman
had vorige week, tegen alle afspraken in, een afspraak met de
15 jaar jongere collega om te kijken "of er nog wat over is"
En let op mijn woorden, de 15 jaar jongere collega is inmiddels
ook van haar roze wolk afgevallen en heeft dit weekend natuurlijk
glashelder gemaakt dat ze bijvoorbeeld nog kinderen wil, of
helemaal geen relatie.
Bij HOVAMAN sloeg de stress toe, geen vrouw, dure scheiding,
alimentatie en omgangsregelingen.
Ik garandeer jullie dat hij donderdag een knieval maakt.
Om zuiver praktische redenen, maar dat zal hij niet vertellen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
woensdag 23 november 2011 om 01:00
Ik was op internet op zoek naar lotgenoten om uit te vinden of mijn reacties zo extreem zijn als mij verteld wordt door mijn vreemdgaande man. Ik herkende me zo in al jullie verhalen. Het mijne is als volgt: we zijn 22 jaar getrouwd (blijkbaar een cruciaal aantal) en al 27 jaar bij elkaar. Op 1 oktober kwam ik er achter dat hij een relatie had met iemand anders. Mijn wereld stortte in. Hij werkt al jarenlang weg van huis, dus dat betekent dat hij alleen in de weekenden thuis is. We hebben twee kinderen van 21 en 20 jaar. Toen de kinderen werden geboren hebben we samen besloten dat ik thuis zou blijven en hem de ruimte zou geven om zijn carriere uit te bouwen (had meer kansen dan ik, en mijn werk beviel me niet zo). Nu ben ik 50 en wordt aan de kant gezet. Heb geen kans op een fatsoenlijke baan en ga evenals velen van jullie door de dezelfde mallemolen van verdriet, pijn, woede, vernedering en ga zo maar door. Ik hoop dat ik hier wat steun kan vinden. Tot nu toe weet nog niemand wat er aan de hand is (voor als het nog goed komt). Maar vanavond is de kogel door de kerk gegaan. Hij kiest voor iemand anders en laat mij als een dweil achter. Ik weet niet meer hou ik verder moet. Ik hoop dat ik hier mijn hart kan luchten want anders stuur ik alleen maar hatelijke berichtjes naar hem, wat de situatie niet bevordert. Help!
woensdag 23 november 2011 om 05:40
quote:hova schreef op 22 november 2011 @ 20:04:
Heb nog niet gelezen, maar tjeez, waar bijna-ex nu mee aankomt moet ik echt even kwijt. Hij komt net even wat ophalen en deelt mij doodleuk mee dat de afdeling waar zij werkt waarschijnlijk verkocht gaat worden door strategie-wijzigingen. Tjeez, een jaar lang wilde ik dat zij uit het bedrijf ging en nu, nu het eigenlijk te laat is.... Ongelofelijk gewoon...
Ik weet ook niet goed waarom hij het me nu verteld, het was zowat het eerste wat hij zei. En hij vroeg of we niet moesten afspreken om te praten. Pfff.... waarom voel ik dan weer dat
sprankje hoop in mijn buik omhoog fladderen? Hou op, laat me
met rust, ik wil geen hoop meer, ik wil rust.
Heb hem gezegd dat ik hem donderdag wel even zie als hij hier bij de kinderen is, verder niet. Weet niet wat ik hiermee moet...
Jaaaaaaaa! Ze gaat weg! Dus nu kan alles weer goedkomen!
Hoi, hoi, hoi!
Niet omdat Hovaman dat hele 'vlindersindebuikpandamonium' als een groot mens af kan sluiten en 200% voor zijn gezin kan gaan (wat hij beloofd had toen het goed kwam, 'ik wil álles doen om het weer goed te maken Hoof....') met KV gewoon in de buurt, maar omdat een deel van de hut verkocht wordt, met KV d'r bij! Ze wordt afgestoten, de minnares, yesssssss!
Moeten we niet praten vraagt hij dan. En jij voelt hoop. Echt waar Hova? Denk je dat het dan wél gaat lukken, jullie samen? Terwijl hij haar vorige week nog opzoekt om 'zijn gevoelens te onderzoeken'? Weet je nog hoeveel pijn dat deed?
Het was de letterlijke doodsteek voor je huwelijk, zijn contact met die vrouw en nu zou een zakelijke beslissing, die verder niks met jou, hem of haar persoonlijk te maken heeft, eventueel zorgen voor een wiedergutmachung?
Ook als ze daar niet meer werkt kan er contact zijn natuurlijk. Of denk je dat het dan écht voorbij is?
Snap jij overigens waarom hij dan wil praten? Zou hij ook vinden dat met het verkopen van KV er weer ruimte is voor jullie relatie? Want zonder haar in de buurt is alles anders? En zijn gevoelens voor haar dan?
Jij zit er middenin Hoofstra, dus dat je hierdoor geraakt wordt begrijp ik, je hebt nooit een scheiding gewild tenslotte. Maar snap je dat jouw trouwe lezertjes met hun wenkbrauwen in hun haargrens zitten en what the fúck! denken, als ze bovenstaande
lezen?
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik hardop proestte naast mijn slapende man toen ik het las. Van verontwaardiging. Om hem, niet om jou. Om die vraag......
Jij krijgt er hoop van, wat ik vanuit jouw positie best begrijp, mij ontlokt het een 'nou jaáááááááaá zeg!, dat méééén je niet! reactie.
Heb nog niet gelezen, maar tjeez, waar bijna-ex nu mee aankomt moet ik echt even kwijt. Hij komt net even wat ophalen en deelt mij doodleuk mee dat de afdeling waar zij werkt waarschijnlijk verkocht gaat worden door strategie-wijzigingen. Tjeez, een jaar lang wilde ik dat zij uit het bedrijf ging en nu, nu het eigenlijk te laat is.... Ongelofelijk gewoon...
Ik weet ook niet goed waarom hij het me nu verteld, het was zowat het eerste wat hij zei. En hij vroeg of we niet moesten afspreken om te praten. Pfff.... waarom voel ik dan weer dat
sprankje hoop in mijn buik omhoog fladderen? Hou op, laat me
met rust, ik wil geen hoop meer, ik wil rust.
Heb hem gezegd dat ik hem donderdag wel even zie als hij hier bij de kinderen is, verder niet. Weet niet wat ik hiermee moet...
Jaaaaaaaa! Ze gaat weg! Dus nu kan alles weer goedkomen!
Hoi, hoi, hoi!
Niet omdat Hovaman dat hele 'vlindersindebuikpandamonium' als een groot mens af kan sluiten en 200% voor zijn gezin kan gaan (wat hij beloofd had toen het goed kwam, 'ik wil álles doen om het weer goed te maken Hoof....') met KV gewoon in de buurt, maar omdat een deel van de hut verkocht wordt, met KV d'r bij! Ze wordt afgestoten, de minnares, yesssssss!
Moeten we niet praten vraagt hij dan. En jij voelt hoop. Echt waar Hova? Denk je dat het dan wél gaat lukken, jullie samen? Terwijl hij haar vorige week nog opzoekt om 'zijn gevoelens te onderzoeken'? Weet je nog hoeveel pijn dat deed?
Het was de letterlijke doodsteek voor je huwelijk, zijn contact met die vrouw en nu zou een zakelijke beslissing, die verder niks met jou, hem of haar persoonlijk te maken heeft, eventueel zorgen voor een wiedergutmachung?
Ook als ze daar niet meer werkt kan er contact zijn natuurlijk. Of denk je dat het dan écht voorbij is?
Snap jij overigens waarom hij dan wil praten? Zou hij ook vinden dat met het verkopen van KV er weer ruimte is voor jullie relatie? Want zonder haar in de buurt is alles anders? En zijn gevoelens voor haar dan?
Jij zit er middenin Hoofstra, dus dat je hierdoor geraakt wordt begrijp ik, je hebt nooit een scheiding gewild tenslotte. Maar snap je dat jouw trouwe lezertjes met hun wenkbrauwen in hun haargrens zitten en what the fúck! denken, als ze bovenstaande
lezen?
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik hardop proestte naast mijn slapende man toen ik het las. Van verontwaardiging. Om hem, niet om jou. Om die vraag......
Jij krijgt er hoop van, wat ik vanuit jouw positie best begrijp, mij ontlokt het een 'nou jaáááááááaá zeg!, dat méééén je niet! reactie.
woensdag 23 november 2011 om 05:46
Ach Kunstje toch, allereerst een hele dikke knuffel voor jou, wat een drama's spelen zich toch af achter gesloten deuren.
Oke, wat nu?
Het is dus duidelijk, jouw aanstaande ex is er uit, hij kiest voor die ander. Keihard en bijzonder pijnlijk maar wel duidelijk.
Jullie kinderen zijn groot, wonen ze al op zichzelf?
Het eerste wat je moet doen denk ik, is het vertellen aan de mensen in je omgeving, je familie, vrienden, mensen bij wie je terecht kan. Het niet vertellen omdat het eventueel nog goed zou kunnen komen, die reden is inmiddels weggevallen..
Jullie zullen het de kinderen ook moeten gaan vertellen, denk je dat dat samen kan worden gedaan, of zijn de verhoudingen inmiddels al zo verstoord dat dat niet op een normale manier kan?
Je zal de steun irl hard nodig hebben, natuurlijk zijn we er hier ook voor je, maar in praktische zin heb je mensen om je heen nodig waar je je verhaal bij kwijt kan en bij wie je kan uithuilen.
Doe dit niet alleen meid.
Hatelijke sms'jes sturen zal er inderdaad geen goed aan doen. (hoewel zeer verleidelijk en begrijpelijk..)
Zo te lezen heeft hij zijn keuze gemaakt.
Het is zaak om te gaan regelen hoe jij straks je eigen inkomen voor elkaar krijgt, en dat je een plek hebt om te wonen.
En aangezien jij je carriere hebt opgegeven om voor de kinderen te zorgen en om hem de ruimte te geven om zijn carriere uit te bouwen zal er goed moeten worden gekeken naar de verdeling van geld en goederen.
Ik zou morgen meteen een advocaat bellen om dit te bespreken.
Laat je niet met een kluitje in het riet sturen. Het is dankzij jouw werk achter de schermen dat hij nu is waar hij is op carrieregebied.
Daarin heb jij ook een groot aandeel gehad. Het zou toch te zuur zijn als jij straks op een houtje kan bijten en hij er riant van kan leven.
Dit is niet iets wat je gezamenlijk kan proberen op te lossen.
Misschien hebben julllie een koophuis, hoe gaat dit verder? Denk dat het teveel en te ingewikkeld zal zijn om het via bv een mediator op te lossen.
Bovendien is het duidelijk toch? Hij wil je niet meer.
Dan zijn de consequenties dat jij goed voor jezelf gaat opkomen.
Tot nu toe was alles goed geregeld en vertrouwde je hem daarin.
die tijd is nu voorbij.
De gezamenlijke belangen zijn er niet meer.
Kom op voor jezelf, hij gaat het niet doen, zoveel is al wel duidelijk.
Heel veel sterkte.
Oke, wat nu?
Het is dus duidelijk, jouw aanstaande ex is er uit, hij kiest voor die ander. Keihard en bijzonder pijnlijk maar wel duidelijk.
Jullie kinderen zijn groot, wonen ze al op zichzelf?
Het eerste wat je moet doen denk ik, is het vertellen aan de mensen in je omgeving, je familie, vrienden, mensen bij wie je terecht kan. Het niet vertellen omdat het eventueel nog goed zou kunnen komen, die reden is inmiddels weggevallen..
Jullie zullen het de kinderen ook moeten gaan vertellen, denk je dat dat samen kan worden gedaan, of zijn de verhoudingen inmiddels al zo verstoord dat dat niet op een normale manier kan?
Je zal de steun irl hard nodig hebben, natuurlijk zijn we er hier ook voor je, maar in praktische zin heb je mensen om je heen nodig waar je je verhaal bij kwijt kan en bij wie je kan uithuilen.
Doe dit niet alleen meid.
Hatelijke sms'jes sturen zal er inderdaad geen goed aan doen. (hoewel zeer verleidelijk en begrijpelijk..)
Zo te lezen heeft hij zijn keuze gemaakt.
Het is zaak om te gaan regelen hoe jij straks je eigen inkomen voor elkaar krijgt, en dat je een plek hebt om te wonen.
En aangezien jij je carriere hebt opgegeven om voor de kinderen te zorgen en om hem de ruimte te geven om zijn carriere uit te bouwen zal er goed moeten worden gekeken naar de verdeling van geld en goederen.
Ik zou morgen meteen een advocaat bellen om dit te bespreken.
Laat je niet met een kluitje in het riet sturen. Het is dankzij jouw werk achter de schermen dat hij nu is waar hij is op carrieregebied.
Daarin heb jij ook een groot aandeel gehad. Het zou toch te zuur zijn als jij straks op een houtje kan bijten en hij er riant van kan leven.
Dit is niet iets wat je gezamenlijk kan proberen op te lossen.
Misschien hebben julllie een koophuis, hoe gaat dit verder? Denk dat het teveel en te ingewikkeld zal zijn om het via bv een mediator op te lossen.
Bovendien is het duidelijk toch? Hij wil je niet meer.
Dan zijn de consequenties dat jij goed voor jezelf gaat opkomen.
Tot nu toe was alles goed geregeld en vertrouwde je hem daarin.
die tijd is nu voorbij.
De gezamenlijke belangen zijn er niet meer.
Kom op voor jezelf, hij gaat het niet doen, zoveel is al wel duidelijk.
Heel veel sterkte.
woensdag 23 november 2011 om 07:15
thanx new woman.
De zoon is gedurende al die perikelen weer thuis komen wonen (gestopt met zijn studie), dochter zit momenteel in buitenland voor studie (komt net voor Kerstmis thuis). Ze weten nog van niets. Ik ben zo boos en verdrietig, maar probeer mezelf bij elkaar te rapen. Nu moet ik gaan, want ik heb dadelijk therapie.
De zoon is gedurende al die perikelen weer thuis komen wonen (gestopt met zijn studie), dochter zit momenteel in buitenland voor studie (komt net voor Kerstmis thuis). Ze weten nog van niets. Ik ben zo boos en verdrietig, maar probeer mezelf bij elkaar te rapen. Nu moet ik gaan, want ik heb dadelijk therapie.
woensdag 23 november 2011 om 07:19
@leo, waarom hij nou wil praten? Weet het eigenlijk niet, hij zag kv wegwerken uit zijn leven altijd als iets dat hij niet kon doen. De enige manier dat hij dat voor elkaar kon krijgen dacht hij, was door zelf uit het bedrijf te stappen, wat hij niet kon/wilde doen. Nu denk ik dat hij denkt dat voor deze ooit 'onmogelijke' eis van mij eindelijk een oplossing gevonden is.
Maar voor mij heeft dit net zo'n hoog 'wtf' gehalte als jij, hoor. Wist niet wat ik hoorde, wist niet wat ik moest zeggen. Sta nog steeds achter mijn beslissing te willen scheiden, er is zoveel gebeurd en het doet allemaal zoveel pijn. Het gegeven dat kv uit het bedrijf verdwijnt (ik zeg bewust niet 'uit zijn leven') is zeker niet genoeg. Neemt niet weg dat ik het behoorlijk wrang vind dat kv nu wel uit het bedrijf kan/gaat verdwijnen, terwijl ik daar zo lang op gehoopt heb....
Wat er ook gebeurt, ik blijf voorlopig alleen met mijn kids, dat voelt het beste. En misschien komt er in de toekomst weer een man, of hij dat is zal de tijd moeten leren. Maar ik weet eerlijk gezegd niet of ik hem ooit nog kan vertrouwen.
@kunstje, welkom hier, het is heel fijn hier je verdriet en pijn kwijt te kunnen in zo'n afschuwelijke tijd. Ik hoop dat je er Net zoveel steun van ondervindt als wij.
Dikke knuffel.
Maar voor mij heeft dit net zo'n hoog 'wtf' gehalte als jij, hoor. Wist niet wat ik hoorde, wist niet wat ik moest zeggen. Sta nog steeds achter mijn beslissing te willen scheiden, er is zoveel gebeurd en het doet allemaal zoveel pijn. Het gegeven dat kv uit het bedrijf verdwijnt (ik zeg bewust niet 'uit zijn leven') is zeker niet genoeg. Neemt niet weg dat ik het behoorlijk wrang vind dat kv nu wel uit het bedrijf kan/gaat verdwijnen, terwijl ik daar zo lang op gehoopt heb....
Wat er ook gebeurt, ik blijf voorlopig alleen met mijn kids, dat voelt het beste. En misschien komt er in de toekomst weer een man, of hij dat is zal de tijd moeten leren. Maar ik weet eerlijk gezegd niet of ik hem ooit nog kan vertrouwen.
@kunstje, welkom hier, het is heel fijn hier je verdriet en pijn kwijt te kunnen in zo'n afschuwelijke tijd. Ik hoop dat je er Net zoveel steun van ondervindt als wij.
Dikke knuffel.
woensdag 23 november 2011 om 11:41
Gewoon even googlen kunstje. Je moet iemand zoeken die gespecialiseerd is in familierecht. Als je recht hebt op een toevoeging voor je advocaatkosten kan je ook kijken op www.rechtspraak.nl . Daar staat ook de hele procedure op.
Meestal is het eerste consult bij een advocaat gratis en kan je peilen of hij/zij je goed ligt.
Hou er wel rekening mee dat als je voor de rechter komt (vooral als jullie kinderen hebben) de rechter eerst zal aansturen op een mediation traject.
Meestal is het eerste consult bij een advocaat gratis en kan je peilen of hij/zij je goed ligt.
Hou er wel rekening mee dat als je voor de rechter komt (vooral als jullie kinderen hebben) de rechter eerst zal aansturen op een mediation traject.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
woensdag 23 november 2011 om 13:55
Net vandaag gehoord dat beide oudsten het ontzettend slecht doen op school de laatste weken; het regent onvoldoendes. Gaat deze situatie ook nog hun studie kosten? Wat kan ik hieraan doen, wat moet ik hieraan doen, kan ik hier iets aan doen?
Ben zo boos op mijn bijna-ex; door zijn egoistische gedrag van het laatste jaar kunnen de oudsten hun studie ook wel vergeten. ZAK!!
Ben zo boos op mijn bijna-ex; door zijn egoistische gedrag van het laatste jaar kunnen de oudsten hun studie ook wel vergeten. ZAK!!
woensdag 23 november 2011 om 14:12
Hier ook hoor Hova: oudste zoon is blijven zitten en twee niveaus naar beneden gegaan en zijn resultaten zijn weer niet goed. Ook is hij uit huis geplaatst. Wel ik merk ik de laatste tijd (3 jaar later) dat hij weer wat vrolijker wordt. Wat je kunt doen? Niet veel. Liefde geven, bijsturen, helpen, accepteren enz.
woensdag 23 november 2011 om 14:13
het enigste wat je hier aan kunt doen is er voor je kinderen te zijn en nu de basis stabiel houden.
daarmee bedoel ik je man is vorig jaar een tijd weggeweest en na een aantal maanden weer teruggekomen en nu is hij weer weg.
wat gebeurt er straks komt hij dan weer terug en dan over een jaar is die dan weer weg ???? het is een grote raadsel en de sfeer thuis is niet leuk voor hun en dat zit bij hun in de koppies.
we kunnen niet in de toekomst kijken maar laat ze weten dat ze het allerbelangrijkste zijn en wees duidelijk tegen ze.
kinderen hebben structuur en duidelijkheid nodig en die moeten jullie nu gezamenlijk invullen om de best mogelijke ouders te zijn voor je kinderen en dat hoeft niet altijd als een stel die n og samen zijn maar dat kan ook als een ouderfront.
wat er nog tussen jou en je man speelt is niet eens meer belangrijk. je kids hebben er heel moeilijk mee en hova je kunt het gewoon niet allemaal alleen.
je probeert het wel je instelling van schouders eronder.
je moet je verdriet verwerken je boosheid giert door je lichaam.
probeer jezelf bij elkaar te pakken en richt je op de kinderen die hebben je nu het hardst nodig je man kan wel voor zichzelf zorgen.
vanochtend ergens gelezen en ik vond het een mooie : denk niet aan de problemen maar denk in oplossingen.
daarmee bedoel ik je man is vorig jaar een tijd weggeweest en na een aantal maanden weer teruggekomen en nu is hij weer weg.
wat gebeurt er straks komt hij dan weer terug en dan over een jaar is die dan weer weg ???? het is een grote raadsel en de sfeer thuis is niet leuk voor hun en dat zit bij hun in de koppies.
we kunnen niet in de toekomst kijken maar laat ze weten dat ze het allerbelangrijkste zijn en wees duidelijk tegen ze.
kinderen hebben structuur en duidelijkheid nodig en die moeten jullie nu gezamenlijk invullen om de best mogelijke ouders te zijn voor je kinderen en dat hoeft niet altijd als een stel die n og samen zijn maar dat kan ook als een ouderfront.
wat er nog tussen jou en je man speelt is niet eens meer belangrijk. je kids hebben er heel moeilijk mee en hova je kunt het gewoon niet allemaal alleen.
je probeert het wel je instelling van schouders eronder.
je moet je verdriet verwerken je boosheid giert door je lichaam.
probeer jezelf bij elkaar te pakken en richt je op de kinderen die hebben je nu het hardst nodig je man kan wel voor zichzelf zorgen.
vanochtend ergens gelezen en ik vond het een mooie : denk niet aan de problemen maar denk in oplossingen.
woensdag 23 november 2011 om 14:48
@Gianna; 3 jaar later pas weer vrolijk worden, wat ontzettend verdrietig. Mijn oudste heeft al de neiging wat zwaarder op de hand te zijn, dit vreet waarschijnlijk aan hem. Alleen hij zegt er helemaal niets over.
@Silencer, dat is nu zo moeilijk; een ouderfront zijn. We hebben zojuist via mail afgesproken vanavond samen met hem te gaan praten. Eigenlijk wil ik hem niet zien, maar goed, het moet even.
Zit nu toch weer te denken sint maar samen te vieren, is toch wel fijner voor de kids denk ik. moet nu aan hen gaan denken, kan niet aan mezelf denken.
Je hebt gelijk; momenteel is het vooral boosheid die door mijn lijf giert. Moet zo oppassen, heb de neiging ook heel boos naar bijna-ex te gaan doen; het gemak waarmee hij mijn beslissing van willen scheiden accepteert, maakt me zo woest. Zijn totale gebrek aan keuzes willen maken, aan willen vechten ergens voor maakt me woest. En nu dit...
Hij vroeg via de mail; maar denk je echt dat dit door onze problemen komt? En toen ik zei van wel, zei hij dat hij het erg vond dat ik nu 'weer' beschuldigend naar hem toe was.
Hoe stom kun je zijn? Hij zou liever ontkennen dat deze problemen er iets mee te maken hebben natuurlijk,. want dan is hij tenminste nergens schuldig aan. Hij gaat maar door met ellende aanrichten, alleen voor zichzelf kiezen, met geen oog voor de ellende die hij bij mij maar erger nog bij de kinderen aanricht. Zo is hij steeds; zo was hij bv boos dat ik al zijn kleding in de garage had gezet en vond dat echt een 'statement' van mij, maar ondertussen vergat hij even dat dat een directe reactie was op zijn afspraak met die tr*t. Hij is echt alleen maar met zichzelf bezig; natuurlijk vindt hij dat de kids wel vaker mindere periodes hebben, dit zal er 'toevallig' ook een zijn; alles om maar niet te hoeven horen dat de ellende die hij veroorzaakt heeft er de hoofdoorzaak van is!! Tjeez, ben zo ontzettend, ontiegelijk woest ineens!!! Kan hem wel wat doen ,met zijn egoistische gedrag!!
Hij weet dat oudste de laatste weken heel boos is, toen ik hem dat aangaf zei hij dat hij met hem zou gaan praten, nou weken later moet hij dat nog doen! Als ik boos tegen hem praat, zegt hij dat hij nog nooit boos tegen mij heeft gedaan op zo'n heel zielig toontje. Hij wijst alle schuld af, alles ligt altijd aan een ander; ik heb zijn spullen in de garage gezet, ik wilde scheiden, ik heb mijn trouwring afgedaan. L*l!!!!!
Ben het zo spuugzat!!!!
Ga van nu af aan alleen nog maar voor mijn kids!! Ga zoveel tijd in ze steken; met ze spelen/tijd besteden, ga het huiswerk nauwlettend in de gaten houden van nu af aan (was er een beetje bij ingeschoten de laatste tijd omdat ik zelf met mijn ellende zat). Van nu af aan draait het om hen! Ik wil alleen nog met hem afspreken als het om de kids gaat, ik zal sint met hem vieren vanwege de kids, verder moet hij mijn leven uit!!!
@Silencer, dat is nu zo moeilijk; een ouderfront zijn. We hebben zojuist via mail afgesproken vanavond samen met hem te gaan praten. Eigenlijk wil ik hem niet zien, maar goed, het moet even.
Zit nu toch weer te denken sint maar samen te vieren, is toch wel fijner voor de kids denk ik. moet nu aan hen gaan denken, kan niet aan mezelf denken.
Je hebt gelijk; momenteel is het vooral boosheid die door mijn lijf giert. Moet zo oppassen, heb de neiging ook heel boos naar bijna-ex te gaan doen; het gemak waarmee hij mijn beslissing van willen scheiden accepteert, maakt me zo woest. Zijn totale gebrek aan keuzes willen maken, aan willen vechten ergens voor maakt me woest. En nu dit...
Hij vroeg via de mail; maar denk je echt dat dit door onze problemen komt? En toen ik zei van wel, zei hij dat hij het erg vond dat ik nu 'weer' beschuldigend naar hem toe was.
Hoe stom kun je zijn? Hij zou liever ontkennen dat deze problemen er iets mee te maken hebben natuurlijk,. want dan is hij tenminste nergens schuldig aan. Hij gaat maar door met ellende aanrichten, alleen voor zichzelf kiezen, met geen oog voor de ellende die hij bij mij maar erger nog bij de kinderen aanricht. Zo is hij steeds; zo was hij bv boos dat ik al zijn kleding in de garage had gezet en vond dat echt een 'statement' van mij, maar ondertussen vergat hij even dat dat een directe reactie was op zijn afspraak met die tr*t. Hij is echt alleen maar met zichzelf bezig; natuurlijk vindt hij dat de kids wel vaker mindere periodes hebben, dit zal er 'toevallig' ook een zijn; alles om maar niet te hoeven horen dat de ellende die hij veroorzaakt heeft er de hoofdoorzaak van is!! Tjeez, ben zo ontzettend, ontiegelijk woest ineens!!! Kan hem wel wat doen ,met zijn egoistische gedrag!!
Hij weet dat oudste de laatste weken heel boos is, toen ik hem dat aangaf zei hij dat hij met hem zou gaan praten, nou weken later moet hij dat nog doen! Als ik boos tegen hem praat, zegt hij dat hij nog nooit boos tegen mij heeft gedaan op zo'n heel zielig toontje. Hij wijst alle schuld af, alles ligt altijd aan een ander; ik heb zijn spullen in de garage gezet, ik wilde scheiden, ik heb mijn trouwring afgedaan. L*l!!!!!
Ben het zo spuugzat!!!!
Ga van nu af aan alleen nog maar voor mijn kids!! Ga zoveel tijd in ze steken; met ze spelen/tijd besteden, ga het huiswerk nauwlettend in de gaten houden van nu af aan (was er een beetje bij ingeschoten de laatste tijd omdat ik zelf met mijn ellende zat). Van nu af aan draait het om hen! Ik wil alleen nog met hem afspreken als het om de kids gaat, ik zal sint met hem vieren vanwege de kids, verder moet hij mijn leven uit!!!
woensdag 23 november 2011 om 15:03
quote:Soyli schreef op 22 november 2011 @ 13:05:
Ik zou trouwens graag jullie mening willen hebben over hetvolgende. Mijn ex wil nog niet scheiden. Is hij emotioneel nog niet klaar voor. Hij schat in dat dat ergens in het voorjaar wel het geval is. Daarnaast vindt hij het wél heel normaal dat hij zijn vriendin (vanaf april, ik kwam er een paar weken geleden achter, al die tijd ging hij al dus met haar vreemd) blijft zien. ..~
Mijn ex stelde ook zo iets voor, nog erger zelfs. Hij zou donderdagavond, vrijdagavond en zaterdagavond hier zijn en op zondag naar zijn minnares gaan. (door de week zit hij op locatie voor zijn werk)
Uiteraard heb ik dit geweigerd.
Toen zouden we aan onze relatie werken, relatietherapie beginnen. Gedurende de tijd die we moesten wachten ging hij elke week een avond naar haar toe Na de eerste therapiesessie ging hij notabene 's avonds naar haar toe en bij de volgende sessie komt hij regelrecht uit haar bed naar de therapie. Toen heb ik een ultimatum gesteld: je ziet haar de hele maand december niet en we werken aan onze relatie of eruit. Hij kiest voor haar maar wil ook niet vertrekken. Hij weet niet waar hij dan in het weekend naar toe moet. Haar appartement is te klein voor hem en haar gezin. Alsof mij dat nog wat boeit.
Nu wil hij weer getrouwd blijven, omdat dat financieel handiger is.
Ik weet het nu niet meer, het doet zo'n pijn en eigenlijk hoop ik dat als hij hele weekenden bij haar is, de dagelijkse sores hun intrede doen en hij uit zijn midlifecrisis schiet en terugkomt en aan de andere kant denk ik: verrek maar.
Zo ik heb mijn hart weer even gelucht.
Ik bedoelde dus te zeggen dat ik ook niet weet wat ik er mee aan moet. Je wilt zo graag dat het goed komt, maar we moeten toch ook niet over ons laten lopen.
Ik zou trouwens graag jullie mening willen hebben over hetvolgende. Mijn ex wil nog niet scheiden. Is hij emotioneel nog niet klaar voor. Hij schat in dat dat ergens in het voorjaar wel het geval is. Daarnaast vindt hij het wél heel normaal dat hij zijn vriendin (vanaf april, ik kwam er een paar weken geleden achter, al die tijd ging hij al dus met haar vreemd) blijft zien. ..~
Mijn ex stelde ook zo iets voor, nog erger zelfs. Hij zou donderdagavond, vrijdagavond en zaterdagavond hier zijn en op zondag naar zijn minnares gaan. (door de week zit hij op locatie voor zijn werk)
Uiteraard heb ik dit geweigerd.
Toen zouden we aan onze relatie werken, relatietherapie beginnen. Gedurende de tijd die we moesten wachten ging hij elke week een avond naar haar toe Na de eerste therapiesessie ging hij notabene 's avonds naar haar toe en bij de volgende sessie komt hij regelrecht uit haar bed naar de therapie. Toen heb ik een ultimatum gesteld: je ziet haar de hele maand december niet en we werken aan onze relatie of eruit. Hij kiest voor haar maar wil ook niet vertrekken. Hij weet niet waar hij dan in het weekend naar toe moet. Haar appartement is te klein voor hem en haar gezin. Alsof mij dat nog wat boeit.
Nu wil hij weer getrouwd blijven, omdat dat financieel handiger is.
Ik weet het nu niet meer, het doet zo'n pijn en eigenlijk hoop ik dat als hij hele weekenden bij haar is, de dagelijkse sores hun intrede doen en hij uit zijn midlifecrisis schiet en terugkomt en aan de andere kant denk ik: verrek maar.
Zo ik heb mijn hart weer even gelucht.
Ik bedoelde dus te zeggen dat ik ook niet weet wat ik er mee aan moet. Je wilt zo graag dat het goed komt, maar we moeten toch ook niet over ons laten lopen.
woensdag 23 november 2011 om 15:08
Herkenbaar Kunstje... maar dat is volgens mij juist waar wij de neiging toe hebben; over ons laten lopen!! Het is toch niet ok dat je man soms bij haar is, soms bij jou?
Ik heb gezegd dat ik wil scheiden toen ik erachter kwam dat mijn bijna-ex alleen maar wat met haar is gaan drinken!! Kom op; ik ben toch geen tweede keus? Kan toch niet zo zijn dat hij eerst gaat uitzoeken wat hij voor haar voelt en dan weer bij mij terugkomt of zo?? Moet niet gekker worden...
Laat niet over je lopen, hoor!
Ik heb gezegd dat ik wil scheiden toen ik erachter kwam dat mijn bijna-ex alleen maar wat met haar is gaan drinken!! Kom op; ik ben toch geen tweede keus? Kan toch niet zo zijn dat hij eerst gaat uitzoeken wat hij voor haar voelt en dan weer bij mij terugkomt of zo?? Moet niet gekker worden...
Laat niet over je lopen, hoor!
woensdag 23 november 2011 om 15:10
Zit nu toch weer te denken sint maar samen te vieren, is toch wel fijner voor de kids denk ik. moet nu aan hen gaan denken, kan niet aan mezelf denken.
ik denk dat het juist niet is wat de kinderen nodig hebben dat gezellig samen zijn terwijl dat een grote toneelstuk is.
duidelijk zijn dat jullie niet meer samen zijn dus ook geen valse verwachtingen opwekken bij de kinderen.
dat geeft valse hoop en zeker voor de kleinste die snapt er nu al niets van laat staan dat jullie nog gezellig sint kerst etc samen gaan zitten te vieren.
nee duidelijk uit spreken dat het niet meer goed gaat komen en afspraken maken met je ex-man dat ze daar ook op vaste dagen heen gaan/zien.
rust en structuur proberen te krijgen en geef dat de tijd dan wennen je kinderen er over een paar maandjes aan.
het is een zwaar en lang proces maar jij ,echt waar jij kan het wel.
iedereen hier heeft het beste voor jou en pen het hier neer.
je ex is ongelooflijk ja wat kan ik ervan zeggen.
een struisvogel is hij zeker lekker zijn kop in het zand steken en wachten op hova dat ze de brandende kolen uit het vuur haalt voor hem.
ik hoop dat je deze woede blijft houden om toch afstand te creëren. maak duidelijke plannen over de kinderen vanavond en mail de afspraken naar zijn adres toe.
en hova zet aub nu de scheiding door en dan bedoel ik als je op hem moet gaan wachten totdat hij het een en ander op papier zet dan wacht je tot sintjuttemis ofzo.
pak door nu, je kunt het echt wel alleen.
Hij wijst alle schuld af, alles ligt altijd aan een ander; ik heb zijn spullen in de garage gezet, ik wilde scheiden, ik heb mijn trouwring afgedaan. L*l!!!!!
hova jij weet beter geloof niet in zijn praatjes want wij allemaal en jij weten hoe hard jij in je eentje eraan hebt gewerkt dus wij weten wel beter nu jij nog.
geloof in jezelf.
ik denk dat het juist niet is wat de kinderen nodig hebben dat gezellig samen zijn terwijl dat een grote toneelstuk is.
duidelijk zijn dat jullie niet meer samen zijn dus ook geen valse verwachtingen opwekken bij de kinderen.
dat geeft valse hoop en zeker voor de kleinste die snapt er nu al niets van laat staan dat jullie nog gezellig sint kerst etc samen gaan zitten te vieren.
nee duidelijk uit spreken dat het niet meer goed gaat komen en afspraken maken met je ex-man dat ze daar ook op vaste dagen heen gaan/zien.
rust en structuur proberen te krijgen en geef dat de tijd dan wennen je kinderen er over een paar maandjes aan.
het is een zwaar en lang proces maar jij ,echt waar jij kan het wel.
iedereen hier heeft het beste voor jou en pen het hier neer.
je ex is ongelooflijk ja wat kan ik ervan zeggen.
een struisvogel is hij zeker lekker zijn kop in het zand steken en wachten op hova dat ze de brandende kolen uit het vuur haalt voor hem.
ik hoop dat je deze woede blijft houden om toch afstand te creëren. maak duidelijke plannen over de kinderen vanavond en mail de afspraken naar zijn adres toe.
en hova zet aub nu de scheiding door en dan bedoel ik als je op hem moet gaan wachten totdat hij het een en ander op papier zet dan wacht je tot sintjuttemis ofzo.
pak door nu, je kunt het echt wel alleen.
Hij wijst alle schuld af, alles ligt altijd aan een ander; ik heb zijn spullen in de garage gezet, ik wilde scheiden, ik heb mijn trouwring afgedaan. L*l!!!!!
hova jij weet beter geloof niet in zijn praatjes want wij allemaal en jij weten hoe hard jij in je eentje eraan hebt gewerkt dus wij weten wel beter nu jij nog.
geloof in jezelf.
woensdag 23 november 2011 om 15:36
Natuurlijk gaat hij niet erkennen dat zijn gedrag zijn kinderen ongelukkig maakt, Hova; hij heeft immers boter op zijn hoofd! Dat maakt dat je ook niet je kind kunt helpen met hem erbij, want 'er immers geen probleem.' Zo werkte dat hier. Ik heb veel geld en tijd besteed aan psychologische intakes, maar die werden door ex geblokkeerd. Zolang ik te maken had met een ex die het alleen maar had over dat wij "uit elkaar waren" had therapie voor zoon geen zin. Haha 'uit elkaar.' Vreemd gaan met gezamenlijke collega is toch echt iets anders!
woensdag 23 november 2011 om 15:42
@Silencer, denk je niet dat het beter is als de kids zien dat we het iig nog goed met elkaar kunnen vinden, dat we soms nog dingen samen kunnen doen? Pfff... weet dat echt niet, vind dat zo moeilijk.
En we hebben sowieso afgesproken de officiele scheiding voorlopig even te laten rusten tot jan/feb. Gaat nu zo niet goed met mij, kan het er even niet bij hebben denk ik. Eerst even rust n de tent.
En we hebben sowieso afgesproken de officiele scheiding voorlopig even te laten rusten tot jan/feb. Gaat nu zo niet goed met mij, kan het er even niet bij hebben denk ik. Eerst even rust n de tent.
woensdag 23 november 2011 om 15:45
Hova,
tot nu toe was ik een stille meelezer van jullie/jouw topic. Heb nooit geplaatst, om de simpele reden dat er al veel goede posts staan waar ik niet veel aan kan toevoegen.
Nu schrijf je in je laatste post dat je er toch aan denkt om Sinterklaas samen te vieren, in het belang van je kinderen, kan ik het niet nalaten om te reageren.
Zelf ben ik 6 jaar geleden gescheiden, ook in deze periode van het jaar. Mijn ex-man en ik hebben toen ook, voor de kinderen, besloten samen Sinterklaas te vieren.
Wat een drama was dat, zeg! We zaten allebei nog veel te veel in onze emoties om een leuke knusse gezellige avond ervan te maken. Er was veel spanning, die we niet uitspraken (het moest per slot van rekening gezellig blijven), maar de spanning was om te snijden. En de kinderen snapten het ook niet: papa was toch weg?
Ik denk dat je veel beter af bent, met name voor je kinderen, om alleen met hun, of met je familie erbij, Sinterklaas/de feestdagen door te brengen.
Voor jouw kinderen kan ik niet schrijven, maar de mijne hadden behoefte aan rust en duidelijkheid.
Hova, ik wens je alle sterkte toe, en wat Silincer zegt: Geloof in jezelf. Je bent sterker dan je denkt.
Lieve groet, gkaatje
tot nu toe was ik een stille meelezer van jullie/jouw topic. Heb nooit geplaatst, om de simpele reden dat er al veel goede posts staan waar ik niet veel aan kan toevoegen.
Nu schrijf je in je laatste post dat je er toch aan denkt om Sinterklaas samen te vieren, in het belang van je kinderen, kan ik het niet nalaten om te reageren.
Zelf ben ik 6 jaar geleden gescheiden, ook in deze periode van het jaar. Mijn ex-man en ik hebben toen ook, voor de kinderen, besloten samen Sinterklaas te vieren.
Wat een drama was dat, zeg! We zaten allebei nog veel te veel in onze emoties om een leuke knusse gezellige avond ervan te maken. Er was veel spanning, die we niet uitspraken (het moest per slot van rekening gezellig blijven), maar de spanning was om te snijden. En de kinderen snapten het ook niet: papa was toch weg?
Ik denk dat je veel beter af bent, met name voor je kinderen, om alleen met hun, of met je familie erbij, Sinterklaas/de feestdagen door te brengen.
Voor jouw kinderen kan ik niet schrijven, maar de mijne hadden behoefte aan rust en duidelijkheid.
Hova, ik wens je alle sterkte toe, en wat Silincer zegt: Geloof in jezelf. Je bent sterker dan je denkt.
Lieve groet, gkaatje
woensdag 23 november 2011 om 16:02
quote:hova schreef op 23 november 2011 @ 15:08:
Herkenbaar Kunstje... maar dat is volgens mij juist waar wij de neiging toe hebben; over ons laten lopen!! Het is toch niet ok dat je man soms bij haar is, soms bij jou?
Ik heb gezegd dat ik wil scheiden toen ik erachter kwam dat mijn bijna-ex alleen maar wat met haar is gaan drinken!! Kom op; ik ben toch geen tweede keus?
Je bent geen tweede keus, het is nog veel erger: hij kiest helemaal niets. Maar ondertussen verwacht hij wel van jou dat je alles stilzwijgend accepteert en lief blijft voor hem. En dat je dat vrolijk lachend doet, want HIJ heeft het moeilijk. Makkelijke Harry.
Het is ook veel gemakkelijker om jou de schuld te geven natuurlijk, dan om die bij zichzelf te zoeken.
Kan toch niet zo zijn dat hij eerst gaat uitzoeken wat hij voor haar voelt en dan weer bij mij terugkomt of zo?? Moet niet gekker worden...
Laat niet over je lopen, hoor!
Herkenbaar Kunstje... maar dat is volgens mij juist waar wij de neiging toe hebben; over ons laten lopen!! Het is toch niet ok dat je man soms bij haar is, soms bij jou?
Ik heb gezegd dat ik wil scheiden toen ik erachter kwam dat mijn bijna-ex alleen maar wat met haar is gaan drinken!! Kom op; ik ben toch geen tweede keus?
Je bent geen tweede keus, het is nog veel erger: hij kiest helemaal niets. Maar ondertussen verwacht hij wel van jou dat je alles stilzwijgend accepteert en lief blijft voor hem. En dat je dat vrolijk lachend doet, want HIJ heeft het moeilijk. Makkelijke Harry.
Het is ook veel gemakkelijker om jou de schuld te geven natuurlijk, dan om die bij zichzelf te zoeken.
Kan toch niet zo zijn dat hij eerst gaat uitzoeken wat hij voor haar voelt en dan weer bij mij terugkomt of zo?? Moet niet gekker worden...
Laat niet over je lopen, hoor!
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 23 november 2011 om 16:28