Gezondheid alle pijlers

Kanker met uitzaaiing

17-09-2009 18:31 1725 berichten
Alle reacties Link kopieren
Sinds een paar weken weet ik dat ik melanoomkanker heb (huidkanker) met uitzaaiingen in mijn lymfeklieren.

Eind Juli zijn alle lymfeklieren in mijn linkerlies weggehaald. In 3 van de 11 klieren zaten uitzaaiingen, waarvan de grootste 1.3 cm was (groter dan 0.2 mm wordt al als "groot" gezien). Die uitzaaiing was ook naar het nabijgelegen vetweefsel uitgezaaid.



Bij melanoomkanker (of in ieder geval bij mijn uitzaaiingen) werkt chemo en bestraling niet, verder zijn er ook geen andere medicijnen die de tumorcellen doden.

Dinsdag 22 September ga ik beginnen met een experiment van een medicijn dat zijn 3e fase ingaat. Het medicijn heeft in eerdere experimenten al redelijke resultaten laten zien, maar ook vervelende bijwerkingen (mensen die blijvende darm-problemen hebben, als geperforeerde darmen ed).

De helft van de patienten krijgt het medicijn, de andere helft een placebo. Ook de arts weet niet wat je krijgt. Dit experiment zal 3 jaar duren (of korter als de kanker eerder terugkomt).



Volgens de specialist heb ik 50% kans dat ik over 5 jaar nog leef. Ik ben nu 36 jaar oud met een 2,5 jarig zoontje.

Een 2e kindje zullen we nooit krijgen, want hormonen hebben invloed op melanomen. Daarnaast kunnen uitzaaiingen via de placenta worden doorgegeven.



In het algemeen ben ik positief, maar af en toe is het toch wel moeilijk. In plaats van te denken of ik ooit oma wordt, moet ik denken of ik mijn zoon naar de basisschool kan brengen!



Deze week heb ik het moeilijk. Ik weet niet of het komt doordat de trial (experiment) nu snel dichterbij komt, of omdat je overal kanker tegenkomt, of omdat mijn zoon momenteel met Opa en Oma op vakantie is en ik dus tijd voor mezelf heb.

Wat dat aangaat zal ik blij zijn als ik volgende week kan beginnen, dan doe ik tenminsten iets anders dan alleen maar wachten.
Alle reacties Link kopieren
Hallo, ik begrijp niet dat ze in NL geen regelmatige Petscan en MRI's laten doen pij de patienten. Ik doe nu mee aan een trial en maar ervoor werd ik om de 3 maand getest en dat is de protocol in Belgie, om de 3 maand gedurende 2 jaar en indien alles ok is wordt het om de 6 maand gedurende 5 jaar, dan stap je over op levenslang 1 maal per jaar.....

Is het niet mogelijk om je te laten volgen in Belgie indien je in NL woont?
Alle reacties Link kopieren
Ik lees nog steeds mee met jullie.

Heftig allemaal.



diep respect voor jullie allemaal en heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Hai Billilou, volgens mij zou dat best kunnen om je vanuit NL in België te laten onderzoeken. Is afhankelijk van je zorgverzekeraar.



Ik ga er opstaan dat ik ook scans krijg. Als ik ze niet krijg, ga ik mooi op zoek naar een mogelijkheid ergens anders.



Ik merk dat ik deze week erg moe ben van alle spanningen. Heb een eigen praktijk (als kindercoach) en probeer eea zo goed mogelijk door te laten gaan. Maar merk dat eea wel een aanslag op je gemoed is.

Ook al ga ik van het meest positieve uit hoor. En ik heb het advies van Swissie ter harte genomen; niet verder kijken dan nu.

Na de uitslag ga ik dan ook snel een wintersport plannen. Heb ik zo'n zin in, lekker met de kleintjes weer op de ski's :-)
Alle reacties Link kopieren
Hey, dat is volkomen normaal dat je moe bent van al die spanningen! Mijn melanoomverhaal is al sinds februari bezig, ik heb verschillende operaties gehad, je wacht elke keer op resultaten maar je blijft mama, je hebt je huishouden, soms een zware job.....ik zit er soms volledig door.....dan neem ik 1 dag verlof om gewoon alleen op mijn gemak thuis te zitten.

Ik heb 3 operaties gehad en een paar plaatselijke vedovingen, dat vergt enorm van je lichaam....

Maar toch heb ik hebt gevoel dat ik iedere keer sterker word, een mens is sterker dan hij denkt en een positieve ingesteldheid doet er veel aan!

Fijn dat je plannen hebt met de kleintjes! Dit heb je nodig!

Toen ze me eind augustus vertelden dat de ziekte al terug was met uitzaaiingen heb ik een huwelijk gepland op 1 maand!

Mijn vriend en ik zijn na 12 jaar plots getrouwd, ik had iets nodig om mijn gedachten te verzetten......en toen de dokters me vertelden dat ze geen datum konden kleven op hoeveel tijd me rest of indien ik kan/zal genezen vonden we het beter voor ons kleintje om te trouwen :-)
Alle reacties Link kopieren
Billilou, hoe voel je je nu? Heb je al last van bijwerkingen?



Zwollenaartje, het is heel erg logisch dat je moe bent. Ik vind de tip van Billielou erg goed, probeer of je een dagje rust ik kan bouwen. Echt even een dagje voor jezelf.

Tijdens mijn trial heb ik mijn werkschema compleet omgegooid en heb ik mijn zoon een dag extra naar de opvang gedaan. Ik vond dat een moeilijke beslissing (hij was er al 3 volle dagen), maar het was echt nodig voor mijzelf. Ik moest 2 dagen door de week en in het weekend een beetje door kunnen slapen.

Nu werk ik (als het even kan) nog steeds op dinsdag en vrijdag vanuit huis. Ik slaap lekker wat langer, ga in mijn pyama achter de computer en doe alles rustig aan.



Wintersport is een heerlijk vooruitzicht. Ik heb ook al zin in de sneeuw. De ski's staan al klaar, dus de sneeuw kan komen!
Alle reacties Link kopieren
Vanavond is er een programma op nl 1 dat heet over leven met kanker en gaat over iemand die melanoomkanker heeft,misschien interessant om naar te kijken.
Alle reacties Link kopieren
Ja ik heb al last van bijwerkingen, van dag 2 al maar het is geen ondraagelijke pijn, het wordt wel iederer dag harder. Ik heb last van gewrichtspijnen en het is niet iedere dag op dezelfde plaats, dit weekend en gisteren rechtershouder en arm, ik kon die niet meer opheffen, en vandaag nog een klein beetje in de arm maar mijn bovenbenen beginnen pijn te doen. Maar het valt wel mee. Ben ook heel moe, ik heb geluk dat ik nu net 2 dagen thuis ben geweest maar morgen terug aan het werk! Als de pijn te sterk wordt moet ik onmiddellijk stoppen tot de nevenwerkingen voorbij zijn en dan moet ik terug naar de Prof. die me volgt om de dosis te verlagen. Ik zit nu op maximumdosis 1920mg/dag.

Ik was echt bang om die behandeling te starten omdat ik bang ben van het onbekende en de eventuele pijn maar als ik mij dochter wil zien opgroeien zal ik het erbij moeten nemen hé :-)

Hoe laat begint dat programma deze avond?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb even gekeken naar het programma dat Posie bedoelt.

Het heet ´over leven en kanker´ en het begint om 19.25 op Nederland 1
Alle reacties Link kopieren
Hi dames,



met mij gaat het met ups en downs.

afgelopen weekeinde ben ik op training/bijscholing geweest in Arnhem (Chris Irwin uit Canada) en heb mijn certificaten behaald! dubbel brons (grondwerk en rijden) en ben hier erg blij mee en trots op!



afgelopen woensdagavond ineens erge pijn in mijn darm/maagstreek en dit werd alsmaar erger. de volgende dag bleek het een dikke darmontsteking te zijn... van de stress (ik had woensdagmiddag mijn bijna ex-man gesproken en dit was een vervelende meeting).

gelukkig gin het zaterdag een stuk beter, na wat medicijnen, want toen vertrok ik naar Arnhem.



enige tijd geleden een nekhernia gehad en dezelfde pijnen kwamen terug op zondagavond... en toen moest ik de maandag nog trainen met de paarden voor mijn certificaten.Nu zit ik achter de pc met weer een nekkraag om... en met pijn.



ik baal dat ik 30 jaar oud ben maar dat mijn lijf zo ouwelijk is, vol met pijn en klachten.



Ik heb dus een topweekend gehad, qua invulling, maar ben helemaal gesloopt en moet mij nu weer bezighouden met mijn scheiding. Aanstaande zaterdag ga ik mijn spullen verhuizen van mijn oude huis naar een loods.

Ondertussen ben ik vanuit mijn ouders hun huis op zoek naar een eigen woning...



drukke, stressvolle tijden dus, die flink hun weerslag geven op mijn lijf. Doorbijten en uitkijken naar beter en rustigere tijden
Alle reacties Link kopieren
lieve Marijke,



jeetje. Dat je terwijl je ziek bent, je ook nog bezig moet houden met een scheiding klinkt als roofbouw op jezelf.

Ik kan me zo voorstellen dat dat je idd genoeg stress oplevert om maagpijn te krijgen.

Wat vervelend zeg.

Kun je de komende dagen wat rust nemen denk je?



En is de communicatie nog prettig met je bijna ex-man? (klinkt zo naar, maar ik weet niet hoe ik hem anders moet betitelen)



Ik wens voor jou wat meer rustige tijden lieve Marijke!!

Dikke knuffel voor jou!



@Billielou, hoe gaat het met de bijwerkingen? Hoe lang moet je dit goedje eigenlijk nemen? Het is bij jou ook een trial toch?



@Posie hoe gaat het met jou? Programma op ned 1 nog gekeken?



@Zeeland doe jij ook mee aan een trial eigenlijk? Hoe sta jij er nu voor?



@Swissie heeft jouw zoontje eigenlijk ook meegekregen dat jij ziek was / bent?



Hoe gaan jullie er met je kinderen eigenlijk mee om? Hier weten ze natuurlijk dat ik een gat in mijn rug heb, maar meer natuurlijk niet. Mocht de uitslag dinsdag niet goed zijn, wil ik ze wel wat meer vertellen, maar daar ga ik nu nog niet over nadenken.



Morgen is mijn man jarig en maandag mijn dochtertje. Ze wordt 6 en is er al weken mee bezig haha.

Eerst gaan we zaterdag Sint onthalen hier in de buurt. Dan komen ook haar neefjes, dat vindt ze helemaal geweldig. Mijn zoon (8) gelooft niet meer dus die geniet er van voor het eerst onderdeel van `het geheim` te zijn.



En nu een cappucino....
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal :-)



De bijwerkingen vallen nog wel mee, deze nacht niet geslapen van de gewrichtspijnen en deze ochtend heel moeilijk gehad.Ik kan mijn dochtertje dus niet meer in en uit haar bedje halen of op de verzorgingstafel zetten. Maar dan neem ik Voltaren Retard en gaat het iets beter. Ik heb 1 arm en schouder die vastzitten vandaag maar ben hier toch op mijn werk geraakt met wagen ( rij met een automaat, is handig) mijn been waaar de klierontruiming is gebeurd is ook een beetje gezwollen ( ik doe 2 x week manuele lymfedrainage bij de kiné)

Veel uitleg geef ik niet aan mijn dochter want ze was pas 15 maand toen de ziekte is ontdekt.....maar met mijn verschillende operaties heb ik wel iedere keer getoond dat ik pijn had en dat ze voorzichtig moest zijn want ik liep toch met een paar drains rond voor 10 dagen.

Als ik nu dagen heb waar het echt niet goed gaat zeg ik gewoon dat ik hoodpijn heb....dat begrijpt ze en dan is ze kalm.....hoe leg je anders uit dat je een beetje depri bent aan een kind van net 2 jaar......

Ik doe mee met een trial gedurende 5 à 6 maand denk ik ( met de Vermunafenib ( zelboraf) ( ik heb die BRAF gen mutatie), indien dit niet goed aanslaat schakel ik over naar de Ipi (Yervoy) zoals Swissie. Ze hebben al mijn witte bloedcellen verwijderd om de nodige cellen aan te maken via een leukaferese ( zoals die man van het programma op Nl1 eergisteren)

Ik probeer zo normaal mogelijk leven te leiden en enkel mijn collega's en beste vrienden weten dat ik kanker heb.

Ik ben super positief en denk ze zelfs aan om nog een kindje te maken indien ik ooit genees :-) In Amerika is er 1 vrouw die 2 zwangerschappen achter de rug heeft na haar Ipi behandeling en alles gaat goed :-) ( dit weet ik van de Prof. die me volgt)

Fijne dag aan iedereen!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Groetjes uit Belgie :-)
Alle reacties Link kopieren
Hallo Allemaal, Er is mij destijds gezegd dat het maken van scans "zekerheid tot aan de deur"geeft. Je kan schoon het pand verlaten en de maand daarna overal metastasen hebben. Iets overdreven, maar dat was de strekking van het vehaal. Je gaat pas onder het apparaat als je pijn krijgt. Misschien verzin ik wel een pijntje als ik erg onzeker en zenuwachtig ben, maar misschien ook niet. Voorlopig voel ik me goed en wil ik er niet altijd aan denken. In juni 2010 ben ik niet in een trail gegaan, dit om dat de prof. mij dit heeft afgeraden. Er zijn, voor zo ver we weten, nog geen uitzaaingen.. als het eenmaal wel zo ver is krijg ik toch de behandeling die er dan is. Ik weet dat Dr. Eggermont druk bezig is met een medicijn voor deze vorm van kanker. Dus hoe langer we het volhouden des te meer kans is er om het te overleven. Overleven !!!! Dat is waar we mee bezig zijn. Eigenlijk gaat het over het algemeen goed met me. Fijn om met dit te kunnen delen.

Zeeland
Alle reacties Link kopieren
Ik ben hier niet zo vaak omdat ik het erg druk heb met mijn werk maar probeer wel iedere dag mee te lezen.



Zwollenaartje ik heb het via uitzending gemist gekeken en vond het erg heftig allemaal en heel onwerkelijk dat een melanoom zoveel ellende kan geven.



Bij mij worden volgende week vrijdag de hechtingen bij beide ingrepen verwijderd en ik krijg dan ook de uitslag,ook al denk ik dat het nu wel goed zit toch blijft het iedere keer spannend.

Wel heb ik al sinds de ingreep vorige week ontzettende pijn tussen de schouderbladen,ben inmiddels naar de huisarts geweest omdat manlief zich zorgen maakte maar die vond het niet verdacht,ook geen longontsteking maar toch voelt het niet goed en heb er veel last van met ademen en mijn werk..



Billielou,heftig verhaal en heb diep respect hoe je hier mee omgaat.
Alle reacties Link kopieren
Goedenmorgen allemaal.

Ik zal vanavond eens naar uitzending gemist kijken, ben benieuwd.



Billielou, ja dat soort pijnen zijn bekende bijwerkingen heb ik gehoord. Als je normale pijnmedicatie niet helpt moet je wat anders vragen, okay? Ik had al aan het begin van de trial co-dafalgan gekregen, door de combinatie met codeeine werkt het goed en snel.

Sterkte meis, ik weet hoe vreemd het is om mee te doen met een trial. Je bent zo duidelijk met jezelf bezig, dat je ook van alles voelt (althans dat had ik).

Mijn zoon was ook 2 toen ik begon. Toen heeft hij vooral het verband gezien, zodat hij "begreep" dat mama pijn had en niet zo goed achter hem aan kon rennen.

Toen ik bijwerkingen kreeg van de trial (enorm moe, waardoor ik soms erg onredelijk uitviel, en daardoor weer boos op mezelf werd), heb ik hem geprobeerd uit te leggen dat mama een medicijn kreeg waardoor ze zich niet lekker voelde. Ik vond en vind het erg belangrijk dat hij toch weet dat mama niet helemaal 100% is.

Nu weet hij dat een paar van mama's moedervlekken ziek waren. Om die reden zal hij ook binnenkort een keer gecontroleerd worden.



Marijke, dikke knuffel voor jou. Je zit echt in een achtbaan van emoties en "bijwerkingen". Ik weet niet goed hoe ik je kan ondersteunen. Ik voel met je mee, en hoop, bid en smeek dat je je snel wat beter gaat voelen en dat je vast kan stellen dat die man van je je helemaal niet waard is. Jij bent een kanjer! Je bent te goed voor hem, en hij krijgt hier vast spijt van.

Als hij zo in elkaar zit dat hij je niet eens kan steunen in zware en moeilijke tijden is hij gewoon geen goede man.



Ik hoop dat je snel een eigen woning kunt vinden en positief bezig kan gaan met je leventje weer opbouwen.

En zoals zwollenaartje al zegt, probeer je rust te nemen.

Ik had vorig jaar een boek gekregen oven vermoeidheid bij / na kanker, en daarin stond ook dat je moet proberen elke dag een wandeling te maken maar dan ZONDER na te denken. Gewoon eens doelloos rondlopen. Ik vond dat erg moeilijk, maar probeer het nog steeds af en toe te doen.



Zeeland, sorry dat ik het zeg, maar dat vind ik zo'n onzinopmerking van artsen.

Ja het is zo dat melanoomuitzaaiingen heel erg snel groeien, en ja in dat geval kan het goed zijn dat een uitzaaiing als erg groot is als ze hem vinden.

Maar, ten eerste is niet elke tumor een snel groeiende tumor. En ten tweede, als je "regelmatige" scans hebt, VINDT je die tumor in ieder geval. Want een tumor moet echt groot zijn als je er last van hebt. Als je geen scans krijgt weet je ZEKER dat je er laat bij bent!

Grr, ik kan me hier echt vreselijk aan ergeren.



Het is inderdaad zo dat er momenteel verschillende nieuwe medicijnen getest worden. Er zijn hoge verwachtingen.

Waarom Nederland dan niet meedoet met het uittesten van deze medicijnen begrijp ik niet.

Er moeten zoveel mogelijk testen worden gedaan. Ze moeten begrijpen waarom een medicijn wel aanslaat bij de ene persoon en niet bij de andere. Alleen zo komen we verder.



Nou ja, laten we hopen dat wij allemaal voor de rest van ons leven schoon blijven, dat Nathalie nu een goede tijd heeft met haar kinderen en lang genoeg op deze aarde is om een voor haar werkend medicijn te krijgen, dat Zwollenaartje en Posie en alle anderen gewoon een "moedervlek" hebben laten weghalen enz, enz.



Fijne dag allemaal!
Alle reacties Link kopieren
Grrr, sorry moet even van me afschrijven.

Ik ben boos, kwaad, woedend, verdrietig, weet er geen eens woorden voor.

Schreef ik eerder vandaag in de trant van je kop in het zand steken dat je in NL geen scans krijgt (dan kom je erachter als het te laat is), jahoor een goede bekende, hele lieve vrouw uit mijn oude woonplaats heeft net te horen gekregen dat ze overal uitzaaiingen heeft, milt, lever, longen, buik, lymfeklieren.

Ze heeft maanden bij haar artsen gevraagd om een scan en heeft het nooit gekregen. Nu had ze een verandering in haar bloed, waarna ze weer aangaf toch echt een scan te willen, en nu dit.

Ze is vorig jaar April onder het mes gegaan om de klieren in haar oksel weg te laten halen en na de tijd heeft ze ondanks aandringen geen scan grekregen. Idd hetzelfde verhaal als wat Zeeland zegt.

Vreselijk, kut, shit, &@/(ç*%& grrrrrr
Alle reacties Link kopieren
quote:swissie schreef op 25 november 2011 @ 07:13:



Het is inderdaad zo dat er momenteel verschillende nieuwe medicijnen getest worden. Er zijn hoge verwachtingen.

Waarom Nederland dan niet meedoet met het uittesten van deze medicijnen begrijp ik niet.

Er moeten zoveel mogelijk testen worden gedaan. Ze moeten begrijpen waarom een medicijn wel aanslaat bij de ene persoon en niet bij de andere. Alleen zo komen we verder.







Swissie als eerste wat erg van je kennis die te horen heeft gekregen dat ze uitzaaingen heeft. Een verschrikkelijke boodaschap om te horen.



Ik lees normaal alleen mee maar wil je proberen iets uit te leggen over hoe trials worden gedaan. Ik werk zelf als project manager van klinische trials in een groot academisch ziekenhuis in NL.



Wat farmaceuten doen als ze een nieuw medicijn hebben gemaakt is het volgende: Als eerste gaan ze kijken hoeveel mensen ze nodig hebben om een goede studie te kunnen doen. Hiervoor zijn bepaalde berekeningen en daaruit komt dan een bepaald getal zeg 100 (veel teveel voor melanoom maar het is maar een voorbeeld). In deze groep moet een bepaalde leeftijdspreiding, rassen spreiding etc zitten. Daarna gaan ze kijken welke ziekenhuizen er mee zouden kunnen doen aan de trial zodat zo efficient mogelijk dit aantal patienten gehaald kan worden.



Niet ieder ziekenhuis kan zomaar meedoen, er is zeer strenge wet- en regelgeving voor dit soort dingen. De apotheek van het ziekenhuis moet aan strenge eisen voldoen en de artsen zelf ook. Omdat het doen van een trial heel veel tijd kost van de artsen kunnen ook niet alle artsen zomaar meedoen. Ze hebben bv het personeel niet om de patienten te begeleiden of niet de juiste accomodatie (bv bedden voor opnames om infusen in te laten lopen).



Verder bepaalt dus de farmaceut welke ziekenhuizen meedoen en niet de artsen zelf. Om de test kosten laag te houden is het van belang dat er alleen ziekenhuizen meedoen die ook voldoende patientaantallen kunnen leveren (ieder centrum dat meedoet kost namelijk enorm veel geld om te openen).



En dit is nog maar het topje van de ijsberg....



ik hoop dat je nu een beetje snapt dat het niet zo vanzelfsprekend is dat NL ziekenhuizen mee doen aan een trial (met wat voor soort medicatie dan ook).



Mocht je specifieke vragen hebben stel ze vooral!



En natuurlijk heel veel sterkte gewenst!
Alle reacties Link kopieren
Lieve Elmanita, dank je wel voor de duidelijke uitleg.

Je hebt natuurlijk groot gelijk. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het meeste nieuws uit amerika lees (verschillende forums) en daar klinkt het natuurlijk of er van alles beschikbaar is, maar dat is natuurlijk ook niet zo. Als je in NY woont, kan je niet voor een trial naar LA ofzo.



En de trials voor melanomen zijn idd heel erg klein (waarom eigenlijk).

Het is alleen zo vreselijk frustrerend! Mijn kennis had bij haar melanoom te horen gekregen dat ze genezen was en niet meer hoefde terug te komen, daarna kreeg ze bij de uitzaaiing in haar lymfe (lokaal) zo ongeveer te horen gekregen dat ze was opgegeven.



Ik weet dat stage III eigenlijk een k.. situatie zit. Je "wacht" tot je stage IV bent, aangezien je dan mee kan doen aan een trial (als je geluk hebt).

Ach, het is gewoon een rot-ziekte!
Alle reacties Link kopieren
Ongeveer anderhalve maand na mijn volledige klierontruiming ( zelfs in de buik, worde zelden gedaan) waren er vreemde heel kleine vlekjes op mijn litteken. Heb een petscan gedaan en idd uitzaaiing naar een klier aan de andere kant van mijn lies, heel klein hoor, onmiddellijk verwijderd maar zonder die petscan zou die klier nu misschien volledig aangetast ( was enkel gedeeltelijk zwart) zijn met uitzaaiingen naar de andere klieren......ze hebben die klier dan direct verwijderd en de volgende scan (6 weken later) was schoon.....ik heb nooit geen pijn gehad en toch positieve scan.......

Ben gestopt met de trial voor het ogenblik, de pijn was onmenselijk, heb gans de nacht moeten overgeven van donderdag op vrijdag, had koorts, koude rillingen, rechterkant zat volledig vast, kon niet meer stappen, 2 maal gevallen, mijn man kreeg me zelfs niet meer recht ( ik weeg amper 48kg), heb nochtans vele operaties achter de rug maar nooit zo'n pijn gehad.....mijn man is zelfs niet gaan werken op vrijdag, durfde me niet alleen laten, hij had me nog nooit zo gezien.....heb nu nog overal pijn maar het is te doen. Moet donderdag naar de oncoloog zal andere dosis aanvragen maar die max. dosis neem ik niet meer.....anders vraag ik om naar Ipi over te schakelen....

Fijn wk :-)
Alle reacties Link kopieren
Wat lees ik hier een triest nieuws,weet soms gewoon niet hoe hierop te reageren maar wens iedereen heel veel sterkte..



Zelf heb ik onverwachts vroeg gisteren de uitslag van mijn moedervlekken gehad,de arts belde zelf en daar schrok ik heel erg van maar het was goed nieuws,er was niets in deze moedervlekken gevonden dus voorlopig ben ik weer schoon tot de volgende controle...
Alle reacties Link kopieren
Oh Billielou, wat vervelend!

Ik begreep van verschillende kanten dat de bijwerkingen wel erg snel weg zijn als je stopt, dus ik hoop dat jij je ook snel weer beter voelt. Heel veel beterschap.

Fijn dat je man gisteren ook thuis is gebleven, je moet echt je rust nemen.

Ik begreep van diverse mensen dat ze bij een halvering van de hoeveelheid helemaal geen bijwerkingen hebben.

We hopen, bidden en smeken dat mijn kennis ook BRAF positief is, dan kan ze ook aan een trial beginnen.



Ja de regel wachten tot je iets voelt is belachelijk, want je voelt bijna geen enkele uitzaaiing.



Posie, wat een heerlijk nieuws! Geniet ervan, en vooral ook vieren. Elke goede nieuws moet gevierd worden!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb halfjaarlijkse controle (ben nu 2 jaar verder vanaf het verwijderen van de lymfeklieren rechts, bovenbeen, lies en buik) en heb 1x in het jaar een scan.

Wel heb ik pas voor een andere klacht (hernia) een MRI gehad van mijn bovenlijf en een longfoto (om uit de sluiten dat mijn klachten iets met melanoom te maken zou hebben) dus stiekem ben ik toch weer door de controlemolen geweest,



Posie39, gefeliciteerd met het goede nieuws!



Billilou, ik hoop dat die hevige klachten spoedig afnemen... Je hebt je energie zo hard nodig en dit vreet! Leun op anderen daar waar het kan (ik vind dat zelf heeeel moeilijk) en neem inderdaad je rustmomenten en doe dingen waar je plezier in hebt en weer energie van krijgt.



Zwollenaartje, wanneer kreeg jij nou de uitslag?



Thanx allemaal voor de steunende woorden.

Hoe het er nu voor staat:

gisteren heb ik mijn spullen weggehaald en bij een vriend van mijn ouders in de loods mogen wegzetten tot ik een eigen stulpje heb. Vrijdag met inpakken (met mijn zus en moeder) zag ik een cadeautje voor zijn nieuwe vriendinnetje liggen, achter de stoel in 'onze' slaapkamer... weer lekker pijnlijk.

Ik heb vrijdagavond heel veel verdriet gevoeld en geuit, ik heb al circa 3 weken niet meer gehuild, maar nu ik echt mijn spullen daar weg heb gehaald en merk dat hij deze feestdagen alles gewoon heeft alsof er niets gebeurt (is), een huis, een auto, een vriendin, vaste baan... en ik? ik zit bij mijn ouders, heb geen huis, heb een onzekere toekomst (melanoom, lymfoedeem) kan niet al mijn spullen bij mij hebben, ben nog steeds in shock dat mijn man niet verder wil met mij, vreemd gaat, niet eerlijk is, dwars ligt wat betreft de afwikkeling/convenant scheiding en mij een hoop stress bezorgd als ik niet oppas.

Ik voel zoveel dat ik soms niet meer voel... het blijft heftig en merk dat het ergste (emotioneel) nog maar net begint bij mij.



Ik ben dankbaar voor mijn ouders, mijn familie en vrienden en voor jullie, Voor de steun die iedereen mij geeft. Het maakt het niet minder pijnlijk, maar geeft mij wel meer kracht om door te gaan en het doet mij inzien dat ik erdoorheen kom, dat ik niet verbrand en niet verdrink, maar hier sterk van word...

ik weet het al wel, maar ervaar het nog niet.



Nou, ik lees mee hier en post soms iets, maar ik zit wel een beetje in mijn eigen ding, met weinig overzicht en vrede, dus als ik over iemand heen lees of een niet gepaste reactie schreef, vergeef me en zeg het mij gerust, ik wil niemand tekort doen, kwetsen of passeren.



liefs,

Marijke
Alle reacties Link kopieren
Montenegro, ik wens je veel sterkte, ik zou dit echt niet aankunnen hoor in je plaats....

Maar ja, ik heb enkel mijn man, niks anders van familie...misschien daardoor maar ik vind het toch heel moedig van je om dit proberen te verwerken. Ik hoop dat je voldoende steun krijgt van vrienden/familie.

Mannen zijn toch soms echte kl**tzakken hé, de mijne is ook niet altijd recht geweest maar de ziekte heeft ons terug bij elkaar gebracht, we waren van plan om uit elkaar te gaan enkele maanden na de geboorte van de kleine.....en tijdens mijn hospitalisatie voor klierverwijdering zat hij thuis virtueel vreemd te gaan op f*cebook (ben er pas 3 maand geleden achter gekomen) maar ik ben ook niet altijd perfect geweest..........

De pijn is er nog atlijd, zeker als ik 's morgens wil opstaan lukt het niet goed omdat ik gans de nacht niet veel heb bewogen. Zonder Dafalgan Codeine lukt het niet en ik kan nog altijd mij dochter niet zelf verzorgen. Ik heb precies het gevoel dat gans mijn lichaam vol blauwe plekken zit en mijn been waar mijn klieren verwijderd zijn doet het meeste pijn.......

Nog een fijne avond voor iedereen en veel sterkte aan de mensen die het nodig hebben :-)
Alle reacties Link kopieren
@Billilou ik heb een 'cocktailtje' aan medicijnen gehad na de operatie tegen pijn en zenuwpijn. Misschien kun je vragen aan de arts of het iets is? Ik slik het nu nog, maar in veel lagere dosering,

Diclofinac, Tramadol, Paracetamol en eventueel Oxynorm.

vooral de tramadol en oxynorm werkten goed op mijn zenuwpijn die ik had/heb door het klieven en omleggen van de kleermakerspier en er zijn sowiezo enkele zenuwbanen aangetast of opgeofferd. Ik voel mijn hele bovenbeen en lies niet, tot aan de knie, aan de binnenzijde, maar zo nu en dan wel zenuwpijn (of jeuk) waar je dus niets mee kan. Deze spullen werkten bij mij het beste.

Hoop dat je er iets aan hebt,
Lieve mensen van dit topic. Met veel verdriet wil ik jullie laten weten dat Nathalie (mamanath) gister is overleden. Ze laat een man en 2 kleine kindjes achter. Slechts 35 jaar mocht ze worden...

Wat heeft ze gestreden!
Alle reacties Link kopieren
lieve CharlotteAnnaSophie, bedankt voor het mededelen van dit vreselijke nieuws... ik brand hier een kaars en wil haar man, kinderen, familie en vrienden veel sterkte wensen met dit grote verlies wat zij lijden...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven