Psyche
alle pijlers
Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
maandag 28 november 2011 om 22:53
quote:achterblijver schreef op 28 november 2011 @ 22:51:
[...]
Dat is dan inderdaad de weg die ik moet gaan bewandelen... maar probleem nr 1... maatschappelijk werk kan alleen tijdens kantooruren (denk ik)... en vrij nemen van mn werk is voorlopig geen optie.Je hebt iig neem ik aan 1 uur per dag pauze? Dan zou je ook om de hoek bij je werk kunnen afspreken. Je zal toch wat moeten. En misschien kunnen ze ook in de avond.
[...]
Dat is dan inderdaad de weg die ik moet gaan bewandelen... maar probleem nr 1... maatschappelijk werk kan alleen tijdens kantooruren (denk ik)... en vrij nemen van mn werk is voorlopig geen optie.Je hebt iig neem ik aan 1 uur per dag pauze? Dan zou je ook om de hoek bij je werk kunnen afspreken. Je zal toch wat moeten. En misschien kunnen ze ook in de avond.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 28 november 2011 om 22:54
Bel maatschappellijk werk, desnoods reclassering en rechtshulp om adviezen in te winnen. En meld je aan bij de gemeente voor schuldsnaering als dat een uitweg biedt uit schulden. Ook als die mogelijk nog komen gaan is er begeleiding.
Als je man twee jaar krijgt was het geen kattenpis wat hij heeft versjouwd.. en er rust inderdaad een taboe op omdat er zoveel meer andere mensen zijn met problemen die het op andere manier oplossen..
Daar zal je de komende tijd nog vaker tegen aan lopen.. en dat is niet fijn voor je kinderen.
En ook niet voor jou.. al was je vast wel enigzins op de hoogte, ga ik eigenlijk een beetje vanuit.
En toch wil ik je sterkte wensen en een je zeggen dat ook dit goed gaat komen. We maken allemaal fouten..
Het komt goed, dit kost letterlijk gewoon tijd..
Als je man twee jaar krijgt was het geen kattenpis wat hij heeft versjouwd.. en er rust inderdaad een taboe op omdat er zoveel meer andere mensen zijn met problemen die het op andere manier oplossen..
Daar zal je de komende tijd nog vaker tegen aan lopen.. en dat is niet fijn voor je kinderen.
En ook niet voor jou.. al was je vast wel enigzins op de hoogte, ga ik eigenlijk een beetje vanuit.
En toch wil ik je sterkte wensen en een je zeggen dat ook dit goed gaat komen. We maken allemaal fouten..
Het komt goed, dit kost letterlijk gewoon tijd..
..popcorn?
maandag 28 november 2011 om 22:54
quote:Mylene_Valerie schreef op 28 november 2011 @ 22:51:
2 jaar straf is wel heftig, dat krijg je niet zomaar. Was dit niet zijn eerste keer?Ja... was wel zn eerste keer, maar hem wordt een veel heftiger feit ten laste gelegd, alsof hij aan het hoofd zou staan van een criminele organisatie.... hetgeen absoluut niet het geval is, maar juridisch gezien wel zo gepresenteerd kan worden. En dat maakt dat de straf vele malen langer zal zijn dan het werkelijke feit.
2 jaar straf is wel heftig, dat krijg je niet zomaar. Was dit niet zijn eerste keer?Ja... was wel zn eerste keer, maar hem wordt een veel heftiger feit ten laste gelegd, alsof hij aan het hoofd zou staan van een criminele organisatie.... hetgeen absoluut niet het geval is, maar juridisch gezien wel zo gepresenteerd kan worden. En dat maakt dat de straf vele malen langer zal zijn dan het werkelijke feit.
maandag 28 november 2011 om 22:55
quote:citronella schreef op 28 november 2011 @ 22:52:
Als ie geen spijt heeft vn de daad opzich, tja, dan vrees ik dat het misschien goed is dat ie nu 2 jaar moet zitten, dan denkt ie misschien de volgende keer wel beter na, voor ie nog eens een keer het risico neemt 2 jaar geen deel uit te kunnen maken van het leven van zijn kinderen..Dat is misschien wel zo, maar het is nu al gebeurd dus TO zal er iets mee moeten doen. Het is geen handige actie geweest, op zijn zachtst gezegd, maar nu zal er iets geregeld moeten worden om de rommel op te ruimen. Ik heb geen echte tips, maar wacht niet te lang af TO. Ga alvast onderzoeken waar je voor hulp kunt aankloppen om je situatie wat stabieler te maken voor jezelf en je kinderen.
Als ie geen spijt heeft vn de daad opzich, tja, dan vrees ik dat het misschien goed is dat ie nu 2 jaar moet zitten, dan denkt ie misschien de volgende keer wel beter na, voor ie nog eens een keer het risico neemt 2 jaar geen deel uit te kunnen maken van het leven van zijn kinderen..Dat is misschien wel zo, maar het is nu al gebeurd dus TO zal er iets mee moeten doen. Het is geen handige actie geweest, op zijn zachtst gezegd, maar nu zal er iets geregeld moeten worden om de rommel op te ruimen. Ik heb geen echte tips, maar wacht niet te lang af TO. Ga alvast onderzoeken waar je voor hulp kunt aankloppen om je situatie wat stabieler te maken voor jezelf en je kinderen.
maandag 28 november 2011 om 22:57
maandag 28 november 2011 om 22:59
Achterblijver: een hele dikke knuffel van mij! En ik weet zeker, dat het je lukt om je hoofd erbij te houden! Ik wil niet teveel in detail treden, maar ik heb het in familie kring mee gemaakt!
En weet je wat het ergste is:jouw kinderen en jij hebben niks gedaan, maar worden er wel voor aan gekeken! Zo werkt het in deze maatschappij namelijk gewoon! Financieel moet je t maar zien te rooien, je kan namelijk nergens aankloppen! Als je man langdurig in het ziekenhuis belandt, laten ze je al barsten, laat staan als hij gedetineerd is.... Knetterhard, maar een feit!
En weet je wat het ergste is:jouw kinderen en jij hebben niks gedaan, maar worden er wel voor aan gekeken! Zo werkt het in deze maatschappij namelijk gewoon! Financieel moet je t maar zien te rooien, je kan namelijk nergens aankloppen! Als je man langdurig in het ziekenhuis belandt, laten ze je al barsten, laat staan als hij gedetineerd is.... Knetterhard, maar een feit!
maandag 28 november 2011 om 22:59
Nee Aubrey, gelukkig dat allemaal niet. Ik voel me veilig.. mijn grootste zorg is dat hij zich onveilig voelt daar waar hij zit. Niet door zogenaamde partners in crime maar gewoon door de gefrustreerde mede-gevangen en de overbevolking in de inrichting waar hij zit, wat natuurlijk bij iedereen de nodige frustraties oplevert, en wat dus weleens ontploft.
Hij is zelf gelukkig heel rustig van aard... maar hoe lang duurt het voordat hij ook geknakt is?
Hij is zelf gelukkig heel rustig van aard... maar hoe lang duurt het voordat hij ook geknakt is?
maandag 28 november 2011 om 22:59
Ja het zou kunnen dat kennissen, vrienden of familie jullie de rug toekeren. Want afgezien dat het echt niet kan natuurlijk zo een uitweg te zoeken, is er ook geen spijt, dikke kans dat dat punt mensen helemaal tegen de borst zal stuiten.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 28 november 2011 om 23:00
Ja ga hem nog verdedigen ook...
Je man is dom bezig geweest en moet nu de gevolgen dragen. Daarmee stort hij zijn gezin in de ellende. Of de misdaad nu wel of niet geslaagd zou zijn, zou een verschrikkelijk slecht voorbeeld voor de kinderen zijn. Nu is hun vader een aanstaande veroordeelde crimineel, leuk voor hun sociale omgeving en toekomst.
Zelf klink je nogal slachtofferig vind ik. Alsof andere mensen de boel even moeten oplossen. Scheiden en zelf leven opbouwen zou ik je adviseren. Misschien valt er dan nog wat van te maken.
Je man is dom bezig geweest en moet nu de gevolgen dragen. Daarmee stort hij zijn gezin in de ellende. Of de misdaad nu wel of niet geslaagd zou zijn, zou een verschrikkelijk slecht voorbeeld voor de kinderen zijn. Nu is hun vader een aanstaande veroordeelde crimineel, leuk voor hun sociale omgeving en toekomst.
Zelf klink je nogal slachtofferig vind ik. Alsof andere mensen de boel even moeten oplossen. Scheiden en zelf leven opbouwen zou ik je adviseren. Misschien valt er dan nog wat van te maken.
maandag 28 november 2011 om 23:01
Ja eens, je man is geen onrecht aangedaan. En het is precies deze houding, ook van het wel accepteren zolang anderen geen kwaad gedaan zijn moet het kunnen, jammer dat ie gepakt is houding vind ik erg om te lezen.
Want ik vind het wel enorm asociaal om zo in het leven te staan, iets crimineels gaat ALTIJD ten koste van iemand of iets anders. Daarom zijn dingen ook onrechtmatig en strafbaar gesteld.
En als je man als enige gepakt is uit een groepering die al wel bij justitie bekend is mag hij inderdaad verantwoordelijk gesteld worden als zijnde lid van een crminiele organisatie.
Dus blijkbaar is het geen incident maar iets wat hij structureel in zijn leven heeft opgezocht, omdat zijn vriendenkring ook verdenking geniet..
het spijt me als dit allemaal aannames zijn van mijn kant.. Maar het is de indruk die even bij me werd gewekt..
Want ik vind het wel enorm asociaal om zo in het leven te staan, iets crimineels gaat ALTIJD ten koste van iemand of iets anders. Daarom zijn dingen ook onrechtmatig en strafbaar gesteld.
En als je man als enige gepakt is uit een groepering die al wel bij justitie bekend is mag hij inderdaad verantwoordelijk gesteld worden als zijnde lid van een crminiele organisatie.
Dus blijkbaar is het geen incident maar iets wat hij structureel in zijn leven heeft opgezocht, omdat zijn vriendenkring ook verdenking geniet..
het spijt me als dit allemaal aannames zijn van mijn kant.. Maar het is de indruk die even bij me werd gewekt..
..popcorn?
maandag 28 november 2011 om 23:01
quote:achterblijver schreef op 28 november 2011 @ 22:49:
Voor de duidelijkheid... mijn familie heb ik wel eerlijk alles verteld... zijn familie (nog) niet. Zn moeder is oud.. echt oud... grote kans dat hij die nooit meer gaat zien als hij twee jaar daar moet blijven tja, das het risico van een crimineel leven
Voor de duidelijkheid... mijn familie heb ik wel eerlijk alles verteld... zijn familie (nog) niet. Zn moeder is oud.. echt oud... grote kans dat hij die nooit meer gaat zien als hij twee jaar daar moet blijven tja, das het risico van een crimineel leven
maandag 28 november 2011 om 23:01
Als hij dit vantevoren geweten had had hij het niet gedaan MV, dat weet ik zeker. Maar met zn daad op zich heeft hij niemand wat aangedaan vandaar dat ik niet denk dat hij daarvan op zich spijt heeft. En dat is het meest eerlijke antwoord wat ik kan geven, maar wat ik dus beter naar de buitenwereld voor me kan houden
maandag 28 november 2011 om 23:02
quote:achterblijver schreef op 28 november 2011 @ 22:55:
Jullie fungeren nu voor mij als klankbord... maar ook een beetje als test van reacties van de buitenwereld... sorry dat ik jullie daarvoor gebruik hoor, want aan de adviezen heb ik zeker ook wat!
Je man wordt al gestraft door justitie. De hele situatie heeft ook gevolgen voor jou en jullie kinderen, dat lijkt mij al straf genoeg. Vandaar dat ik totaal niet de behoefte heb om hier de moraalridder gaan uit te hangen. Ik voel vooral erg met je mee. Maar wees er inderdaad op voorbereid dat niet iedereen zo mild zal zijn, zowel hier op het forum als irl zal je het nog behoorlijk moeilijk krijgen en hebben mensen waarschijnlijk snel een niet zo vriendelijk oordeel klaar.
Nogmaals sterkte
Jullie fungeren nu voor mij als klankbord... maar ook een beetje als test van reacties van de buitenwereld... sorry dat ik jullie daarvoor gebruik hoor, want aan de adviezen heb ik zeker ook wat!
Je man wordt al gestraft door justitie. De hele situatie heeft ook gevolgen voor jou en jullie kinderen, dat lijkt mij al straf genoeg. Vandaar dat ik totaal niet de behoefte heb om hier de moraalridder gaan uit te hangen. Ik voel vooral erg met je mee. Maar wees er inderdaad op voorbereid dat niet iedereen zo mild zal zijn, zowel hier op het forum als irl zal je het nog behoorlijk moeilijk krijgen en hebben mensen waarschijnlijk snel een niet zo vriendelijk oordeel klaar.
Nogmaals sterkte
maandag 28 november 2011 om 23:02
Heel eerlijk vind ik het niet zo erg voor jou. Jullie hebben zelf schulden gemaakt, en wouden daarvoor een gemakkelijke oplossing vinden in het criminele circuit.
Dan kan ik geen medelijden hebben met jouw of je man. Des te meer met je kinderen, die nu te lijden hebben onder de slimme keuze van hun ouders. Triestig dat het zover moet komen voor hen.
Dan kan ik geen medelijden hebben met jouw of je man. Des te meer met je kinderen, die nu te lijden hebben onder de slimme keuze van hun ouders. Triestig dat het zover moet komen voor hen.
maandag 28 november 2011 om 23:02
quote:achterblijver schreef op 28 november 2011 @ 22:47:
alle financien duidelijk op een rijtje zetten. Dan kijken wat het verstandigst is... geld lenen bij familie (dat hebben ze aangeboden) zodat ik hen afbetaal, of schuldsanering.
Ik pik even alleen dit stukje eruit. Als je denkt dat je zonder hommeles kunt lenen van familie (Lief dat ze het aanbieden!) is dat altijd de beste optie. Je betaald dan namelijk (naar ik aanneem) geen of een hele lage rente. Wat je voor jezelf wel héél goed moet bedenken of je dan wel echt maandelijks je plicht tot afbetalen na kunt komen. Familieleningen zijn wat dat betreft nogal eh... gevoelig.
Verder wens ik je sterkte. Beroepsmatig zie ik mensen als jouw man en je ook jouw lotgenoten op regelmatige basis voorbijkomen. Je hebt je keus gemaakt om achter hem te blijven staan, wat anderen (of iedereen hier for that matter) daar ook van vind. Dat maakt het voor hem in ieder geval 'makkelijker'. Het feit dat er een thuisfront is dat ze steunt is van groot belang voor gedetineerden.
alle financien duidelijk op een rijtje zetten. Dan kijken wat het verstandigst is... geld lenen bij familie (dat hebben ze aangeboden) zodat ik hen afbetaal, of schuldsanering.
Ik pik even alleen dit stukje eruit. Als je denkt dat je zonder hommeles kunt lenen van familie (Lief dat ze het aanbieden!) is dat altijd de beste optie. Je betaald dan namelijk (naar ik aanneem) geen of een hele lage rente. Wat je voor jezelf wel héél goed moet bedenken of je dan wel echt maandelijks je plicht tot afbetalen na kunt komen. Familieleningen zijn wat dat betreft nogal eh... gevoelig.
Verder wens ik je sterkte. Beroepsmatig zie ik mensen als jouw man en je ook jouw lotgenoten op regelmatige basis voorbijkomen. Je hebt je keus gemaakt om achter hem te blijven staan, wat anderen (of iedereen hier for that matter) daar ook van vind. Dat maakt het voor hem in ieder geval 'makkelijker'. Het feit dat er een thuisfront is dat ze steunt is van groot belang voor gedetineerden.
maandag 28 november 2011 om 23:04
Dit lijkt mij echt een rot situatie waar je in zit. Zo te horen houd je veel van je man, ondanks zijn misstap. Een misstap die hij, zo begrijp ik, heeft gedaan in een poging om jullie uit de penarie te helpen.
Probeer je er dan de komende jaren ook zo goed mogelijk doorheen te slaan. Ik wens je toe dat je de kracht vindt om hem te blijven betrekken bij het leven van jou en je gezin. Blijf naar hem positief en optimistisch en probeer je verdriet bij iemand anders te dumpen. Hij kan niets met jouw verdriet, want hij kan jou nu niet/ te weinig troosten en zo'n deprogevoel komt jullie relatie niet ten goede.
Schuldsanering is zwaar als je geen "achterban" hebt die je met raad en vooral daad ondersteunt. Zorg er voor dat je een goed gevulde oude sok hebt!
Probeer je er dan de komende jaren ook zo goed mogelijk doorheen te slaan. Ik wens je toe dat je de kracht vindt om hem te blijven betrekken bij het leven van jou en je gezin. Blijf naar hem positief en optimistisch en probeer je verdriet bij iemand anders te dumpen. Hij kan niets met jouw verdriet, want hij kan jou nu niet/ te weinig troosten en zo'n deprogevoel komt jullie relatie niet ten goede.
Schuldsanering is zwaar als je geen "achterban" hebt die je met raad en vooral daad ondersteunt. Zorg er voor dat je een goed gevulde oude sok hebt!
maandag 28 november 2011 om 23:05
Dat ik hem steun staat als een paal boven water Lunax... en daar voel ik me ook heel sterk in. Dat schrijf ik hem ook dagelijks en zeg ik hem dagelijk.
Dat van lenen van familie heb ik zelf ook over nagedacht, vandaar dat ik morgen alles op een rijtje ga zetten en kijken op welk bedrag ik dan maandelijks uitkom. Waarschijnlijk een stuk lager dan de afbetalingen die we nu doen omdat we dan ook nog kunnen proberen om wat regelingen minnelijk af te kopen door ineens een bedrag te kunnen storten.
Bovendien zijn we op huwelijkse voorwaarden getrouwd, en ga ik me alleen richting op 'mijn' schulden. Alles waar hij hoofdelijk voor aansprakelijk is ga ik aanschrijven met het verhaal dat hij nu gedetineerd is. Hij kan dan vanuit de instelling een schuldsaneringstraject in (of tegen het einde van zijn detentie heb ik gelezen).
Dat van lenen van familie heb ik zelf ook over nagedacht, vandaar dat ik morgen alles op een rijtje ga zetten en kijken op welk bedrag ik dan maandelijks uitkom. Waarschijnlijk een stuk lager dan de afbetalingen die we nu doen omdat we dan ook nog kunnen proberen om wat regelingen minnelijk af te kopen door ineens een bedrag te kunnen storten.
Bovendien zijn we op huwelijkse voorwaarden getrouwd, en ga ik me alleen richting op 'mijn' schulden. Alles waar hij hoofdelijk voor aansprakelijk is ga ik aanschrijven met het verhaal dat hij nu gedetineerd is. Hij kan dan vanuit de instelling een schuldsaneringstraject in (of tegen het einde van zijn detentie heb ik gelezen).
maandag 28 november 2011 om 23:09
maandag 28 november 2011 om 23:10
Je klinkt heel realistisch. Heel verstandig om nu jouw deel op te pakken. Zijn deel wordt nu als het ware bevroren. Inderdaad tot einde detentie. Tegen het einde van detentie wordt er met hem een plan gemaakt hoe e.e.a. weer op te pakken als hij weer vrij is. Hopelijk ben jij tegen die tijd schuldenvrij en kan je dan ook nog zo sterk zeggen dat je niet verantwoordelijk bent voor zijn deel.
Stond je al ingeschreven bij de woningbouw? Kom je denk je uberhaupt in aanmerking voor sociale woningbouw?
Stond je al ingeschreven bij de woningbouw? Kom je denk je uberhaupt in aanmerking voor sociale woningbouw?
