Relaties
alle pijlers
Terug naar mijn ex?
dinsdag 29 november 2011 om 11:28
Hallo allemaal,
Ik ben nieuw hier, maar zit met een probleem waar ik met mijn vrienden niet goed over kan praten. Ik zal zo uitleggen waarom.
Ruim 7 jaar had ik een relatie met J. We leerden elkaar kennen op onze opleiding en hadden meteen een enorme klik. Toch veranderde er al snel iets. J. bleek dominanter dan gedacht en ik bleek daar maar moeilijk mee om te kunnen gaan. Ik trok me alles heel erg aan. Als hij zei dat hij mijn schoenen lelijk vond, droeg hij ze niet meer. Als hij zei dat hij jaloers was op mijn vriendschap met een jongen, verbrak ik die vriendschap voor hem.
Om een lang verhaal kort te maken: na 7 jaar, waarin hij het ook al een keer had uitgemaakt, was ik mezelf zo kwijt dat ik geen andere uitweg zag dan het uit te maken. Bovendien heb ik in die jaren last gekregen van hyperventilatie, waardoor ik steeds minder ging doen. Terwijl hij ging stappen, zat ik huilend thuis omdat ik niet mee durfde.
Direct nadat het uit was voelde ik een grote opluchting. Ik sprak veel met vriendinnen af. Ik miste J. niet. Ik sprak hem niet meer. Soms kreeg ik een vervelend smsje van hem, dat ik me wel aantrok, maar daarna weer naast me neer legde, omdat ik dacht dat het leven zonder hem veel makkelijker was.
Een paar maanden terug zag ik hem voor het eerst weer. Het was heel erg leuk. We zaten in een cafeetje en hebben urenlang gepraat, wijntjes gedronken en gelachen. Toen ik naar huis liep, miste ik hem al.
Daarna hebben we vaker afgesproken en is er natuurlijk van alles gebeurd. Allemaal in het geheim, omdat we gezamenlijke vrienden hebben.
Dit ging zo'n drie maanden door, waarin we elkaar 1, soms 2 keer in de twee weken zagen.
Het was fantastisch. Ik vond helemaal mijn verliefde gevoelens voor hem terug. En ik vond het ook heel fijn dat we niet op elkaars lip zaten. Ik kon mijn eigen leven behouden en hoefde geen rekening te houden met zijn mening.
Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken.
Heel logisch natuurlijk, hij is bang dat dit maar vrijblijvend is.
Het probleem is dat ik niet weet wat ik wil. J. en ik hebben het leuk gehad tijdens onze relatie, maar er zijn zoveel dingen en ruzies voorgevallen waardoor mijn omgeving alleen maar positief kon reageren toen ik vertelde dat ik het had uitgemaakt. Als ik aan mijn moeder vertel dat ik J. zo mis, begint ze meteen met een betoog waarin ze zegt dat ik zoveel beter af ben zonder hem. Ook mijn vriendinnen zeggen dat het beter is voor mij op deze manier.
Bovendien ben ik ook heel erg bang voor de reactie uit J's omgeving. Zijn familie heeft kenbaar gemaakt niet meer met mij om te willen gaan, omdat ik J. heb 'gedumpt'.
Het is een heel kinderachtig spelletje waar ik in ben beland. Ik wil J. aanhouden, maar niet de benauwdheid die ik in een relatie voelde. Ik hou vreselijk veel van hem. Maar ik wil ook mijn omgeving niet tegen mij in het harnas jagen. En ik zou zijn omgeving niet eens onder ogen durven te komen. Wat moet ik nu? Moet ik kiezen voor een relatie? Of moet ik alleen blijven en is dit slechts een uiting van liefdesverdriet die iedereen overkomt?
Ik weet echt niet waar ik voor moet kiezen. Hoe weet ik dat ik de juiste keuze maak?
Ik ben nieuw hier, maar zit met een probleem waar ik met mijn vrienden niet goed over kan praten. Ik zal zo uitleggen waarom.
Ruim 7 jaar had ik een relatie met J. We leerden elkaar kennen op onze opleiding en hadden meteen een enorme klik. Toch veranderde er al snel iets. J. bleek dominanter dan gedacht en ik bleek daar maar moeilijk mee om te kunnen gaan. Ik trok me alles heel erg aan. Als hij zei dat hij mijn schoenen lelijk vond, droeg hij ze niet meer. Als hij zei dat hij jaloers was op mijn vriendschap met een jongen, verbrak ik die vriendschap voor hem.
Om een lang verhaal kort te maken: na 7 jaar, waarin hij het ook al een keer had uitgemaakt, was ik mezelf zo kwijt dat ik geen andere uitweg zag dan het uit te maken. Bovendien heb ik in die jaren last gekregen van hyperventilatie, waardoor ik steeds minder ging doen. Terwijl hij ging stappen, zat ik huilend thuis omdat ik niet mee durfde.
Direct nadat het uit was voelde ik een grote opluchting. Ik sprak veel met vriendinnen af. Ik miste J. niet. Ik sprak hem niet meer. Soms kreeg ik een vervelend smsje van hem, dat ik me wel aantrok, maar daarna weer naast me neer legde, omdat ik dacht dat het leven zonder hem veel makkelijker was.
Een paar maanden terug zag ik hem voor het eerst weer. Het was heel erg leuk. We zaten in een cafeetje en hebben urenlang gepraat, wijntjes gedronken en gelachen. Toen ik naar huis liep, miste ik hem al.
Daarna hebben we vaker afgesproken en is er natuurlijk van alles gebeurd. Allemaal in het geheim, omdat we gezamenlijke vrienden hebben.
Dit ging zo'n drie maanden door, waarin we elkaar 1, soms 2 keer in de twee weken zagen.
Het was fantastisch. Ik vond helemaal mijn verliefde gevoelens voor hem terug. En ik vond het ook heel fijn dat we niet op elkaars lip zaten. Ik kon mijn eigen leven behouden en hoefde geen rekening te houden met zijn mening.
Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken.
Heel logisch natuurlijk, hij is bang dat dit maar vrijblijvend is.
Het probleem is dat ik niet weet wat ik wil. J. en ik hebben het leuk gehad tijdens onze relatie, maar er zijn zoveel dingen en ruzies voorgevallen waardoor mijn omgeving alleen maar positief kon reageren toen ik vertelde dat ik het had uitgemaakt. Als ik aan mijn moeder vertel dat ik J. zo mis, begint ze meteen met een betoog waarin ze zegt dat ik zoveel beter af ben zonder hem. Ook mijn vriendinnen zeggen dat het beter is voor mij op deze manier.
Bovendien ben ik ook heel erg bang voor de reactie uit J's omgeving. Zijn familie heeft kenbaar gemaakt niet meer met mij om te willen gaan, omdat ik J. heb 'gedumpt'.
Het is een heel kinderachtig spelletje waar ik in ben beland. Ik wil J. aanhouden, maar niet de benauwdheid die ik in een relatie voelde. Ik hou vreselijk veel van hem. Maar ik wil ook mijn omgeving niet tegen mij in het harnas jagen. En ik zou zijn omgeving niet eens onder ogen durven te komen. Wat moet ik nu? Moet ik kiezen voor een relatie? Of moet ik alleen blijven en is dit slechts een uiting van liefdesverdriet die iedereen overkomt?
Ik weet echt niet waar ik voor moet kiezen. Hoe weet ik dat ik de juiste keuze maak?
dinsdag 29 november 2011 om 11:32
Een man bezorgt je hyperventilatie, maakt het meerdere keren uit en als het uit is kan het opeens wel allemaal... Vreemd. Hoe weet je zeker dat dit niet meer gaat gebeuren? Dat de interesse van zijn kant er niet alleen is omdat hij je niet meer 'had'?
Als er geen verwachtingen meer zijn is de sfeer een stuk luchtiger, moet je je goed beseffen.
Ik zou lekker voor mezelf kiezen en toedeledokie met hem.
Waarom sprak je eigenlijk in de eerste plaats al weer met hem af? Uit is uit toch?
Als er geen verwachtingen meer zijn is de sfeer een stuk luchtiger, moet je je goed beseffen.
Ik zou lekker voor mezelf kiezen en toedeledokie met hem.
Waarom sprak je eigenlijk in de eerste plaats al weer met hem af? Uit is uit toch?
dinsdag 29 november 2011 om 11:43
quote: Ruim 7 jaar had ik een relatie met J. We leerden elkaar kennen op onze opleiding en hadden meteen een enorme klik. Toch veranderde er al snel iets. J. bleek dominanter dan gedacht en ik bleek daar maar moeilijk mee om te kunnen gaan. Ik trok me alles heel erg aan. Als hij zei dat hij mijn schoenen lelijk vond, droeg hij ze niet meer. Als hij zei dat hij jaloers was op mijn vriendschap met een jongen, verbrak ik die vriendschap voor hem.
Om een lang verhaal kort te maken: na 7 jaar, waarin hij het ook al een keer had uitgemaakt, was ik mezelf zo kwijt dat ik geen andere uitweg zag dan het uit te maken. Bovendien heb ik in die jaren last gekregen van hyperventilatie, waardoor ik steeds minder ging doen. Terwijl hij ging stappen, zat ik huilend thuis omdat ik niet mee durfde.
Vond je het fijn om je zo te voelen? Wil je je graag weer zo voelen?
quote:Direct nadat het uit was voelde ik een grote opluchting. Ik sprak veel met vriendinnen af. Ik miste J. niet. Ik sprak hem niet meer. Soms kreeg ik een vervelend smsje van hem, dat ik me wel aantrok, maar daarna weer naast me neer legde, omdat ik dacht dat het leven zonder hem veel makkelijker was.
Denk je dat je dat gevoel van opluchting kunt houden als je met J bent?
Je mag helemaal zelf weten wat je doet, maar ik zou eerst maar eens een paar hele goede redenen verzinnen waarom je eventueel terug zou gaan naar hem. En zet dan oook vooral de redenen waarom je dit niet zou doen er naast...
Om een lang verhaal kort te maken: na 7 jaar, waarin hij het ook al een keer had uitgemaakt, was ik mezelf zo kwijt dat ik geen andere uitweg zag dan het uit te maken. Bovendien heb ik in die jaren last gekregen van hyperventilatie, waardoor ik steeds minder ging doen. Terwijl hij ging stappen, zat ik huilend thuis omdat ik niet mee durfde.
Vond je het fijn om je zo te voelen? Wil je je graag weer zo voelen?
quote:Direct nadat het uit was voelde ik een grote opluchting. Ik sprak veel met vriendinnen af. Ik miste J. niet. Ik sprak hem niet meer. Soms kreeg ik een vervelend smsje van hem, dat ik me wel aantrok, maar daarna weer naast me neer legde, omdat ik dacht dat het leven zonder hem veel makkelijker was.
Denk je dat je dat gevoel van opluchting kunt houden als je met J bent?
Je mag helemaal zelf weten wat je doet, maar ik zou eerst maar eens een paar hele goede redenen verzinnen waarom je eventueel terug zou gaan naar hem. En zet dan oook vooral de redenen waarom je dit niet zou doen er naast...
dinsdag 29 november 2011 om 11:44
quote:mila26 schreef op 29 november 2011 @ 11:28:
J. bleek dominanter dan gedacht en ik bleek daar maar moeilijk mee om te kunnen gaan.
Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken.
Hij is niet echt veranderd, of wel? Blijkbaar nog steeds een dominant mannetje.
Laat hem toch gaan, je hebt het om een goede reden uitgemaakt en nu alweer je twijfels. Dit kan niet goed gaan.
J. bleek dominanter dan gedacht en ik bleek daar maar moeilijk mee om te kunnen gaan.
Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken.
Hij is niet echt veranderd, of wel? Blijkbaar nog steeds een dominant mannetje.
Laat hem toch gaan, je hebt het om een goede reden uitgemaakt en nu alweer je twijfels. Dit kan niet goed gaan.
dinsdag 29 november 2011 om 11:46
dinsdag 29 november 2011 om 11:46
Hij bleek dominanter dan je dacht......hier krijg ik al gelijk een naar gevoel bij.
En dan heb je ook nog eens hyperventilatie gekregen in die periode, nou klinkt allesbehalve een leuke relatie.
Denk maar eens goed terug aan die relatie die je toen had met hem, en hoe beroerd je je toen voelde.
Nu zet hij zijn beste beentje voor, maar zoiets is altijd maar tijdelijk
En dan heb je ook nog eens hyperventilatie gekregen in die periode, nou klinkt allesbehalve een leuke relatie.
Denk maar eens goed terug aan die relatie die je toen had met hem, en hoe beroerd je je toen voelde.
Nu zet hij zijn beste beentje voor, maar zoiets is altijd maar tijdelijk
dinsdag 29 november 2011 om 11:50
quote:mila26 schreef op 29 november 2011 @ 11:28:
Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken.
Heel logisch natuurlijk, hij is bang dat dit maar vrijblijvend is.
Dit is de kern. Een echte relatie, bij elkaar wonen dus, dat werkt in jullie geval niet goed. Jij verliest je in de relatie.
Als jij denkt, dat dit niet veranderd is, dan lijkt mij dat jullie nog steeds niet goed bij elkaar passen.
De rest lijkt mij bijzaak, wat familie en omgeving ervan denkt, dat komt op de tweede plaats als je voor een relatie kiest.
quote:mila26 schreef op 29 november 2011 @ 11:28:
Ik weet echt niet waar ik voor moet kiezen. Hoe weet ik dat ik de juiste keuze maak?
Dat weet je nooit. Maar weet je, je gaat niet dood van de verkeerde keuze maken, hoor. Na een verkeerde keuze kun je een goede keuze maken. Of niet. Maar je leeft nog steeds, hoor.
Als ik je post zo lees, ben je er onwijs mee bezig. Niet doen, is nergens goed voor. Leef je emotie, maar laat je niet leven. Maak een keus, en als het niet de goede blijkt, wijzig je de keus.
Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken.
Heel logisch natuurlijk, hij is bang dat dit maar vrijblijvend is.
Dit is de kern. Een echte relatie, bij elkaar wonen dus, dat werkt in jullie geval niet goed. Jij verliest je in de relatie.
Als jij denkt, dat dit niet veranderd is, dan lijkt mij dat jullie nog steeds niet goed bij elkaar passen.
De rest lijkt mij bijzaak, wat familie en omgeving ervan denkt, dat komt op de tweede plaats als je voor een relatie kiest.
quote:mila26 schreef op 29 november 2011 @ 11:28:
Ik weet echt niet waar ik voor moet kiezen. Hoe weet ik dat ik de juiste keuze maak?
Dat weet je nooit. Maar weet je, je gaat niet dood van de verkeerde keuze maken, hoor. Na een verkeerde keuze kun je een goede keuze maken. Of niet. Maar je leeft nog steeds, hoor.
Als ik je post zo lees, ben je er onwijs mee bezig. Niet doen, is nergens goed voor. Leef je emotie, maar laat je niet leven. Maak een keus, en als het niet de goede blijkt, wijzig je de keus.
dinsdag 29 november 2011 om 11:50
Als iemand eenmaal volwassen is verandert hij echt niet meer zo snel. Nu is hij aardig en lief tegen jou omdat hij graag weer een realtie met je wil. Jij deed precies wat hij zei en hij is er achter gekomen dat niet elke vrouw dat doet.
Als jij weer een relatie met hem begint dan heeft hij jou weer precies waar hij je hebben wil en zal hij zijn dominante gedrag weer gaan vertonen.
Je was alleen maar opgelucht toen het uit was en niet verdrietig. Dat zegt genoeg. Deze mnan is niet de ware voor jou.
Als jij weer een relatie met hem begint dan heeft hij jou weer precies waar hij je hebben wil en zal hij zijn dominante gedrag weer gaan vertonen.
Je was alleen maar opgelucht toen het uit was en niet verdrietig. Dat zegt genoeg. Deze mnan is niet de ware voor jou.
dinsdag 29 november 2011 om 12:01
Je relatie zoals die nu is vind je fijn, waarom zou je die dan wijzigen. Als het hem er om gaat dat hij niet stiekem en in het geheim met je wil zijn, dan snap ik hem wel. Jullie doen niets om je voor te schamen, dus geen enkele reden om stiekem te doen. Dat anderen er misschien niet blij mee zijn is hun probleem en als jij je daar wat van aantrekt, zegt misschien iets over wat je er zelf van vind? Misschien vind je het zelf ook niet zo'n goed idee??
Af en toe samen uit gaan, max. 1 keer per week als je dat wilt lijkt me prima, maar samen verder gaan als in samenwonen oid: Niet doen! Je was duidelijk niet gelukkig toen. Leef je eigen leven, maak jezelf gelukkig!
Af en toe samen uit gaan, max. 1 keer per week als je dat wilt lijkt me prima, maar samen verder gaan als in samenwonen oid: Niet doen! Je was duidelijk niet gelukkig toen. Leef je eigen leven, maak jezelf gelukkig!
dinsdag 29 november 2011 om 12:03
Wow.. Heel erg bedankt voor alle reacties (die allemaal dezelfde kant op wijzen.)
Ik denk dat jullie allemaal gelijk hebben. Ik heb mezelf nog niet volledig 'teruggevonden' om er ook zo over te kunnen denken, misschien. Ik ga vandaag lekker een dagje voor mezelf houden en eens iets doen waar ik zin in heb.
Liefs
Ik denk dat jullie allemaal gelijk hebben. Ik heb mezelf nog niet volledig 'teruggevonden' om er ook zo over te kunnen denken, misschien. Ik ga vandaag lekker een dagje voor mezelf houden en eens iets doen waar ik zin in heb.
Liefs
dinsdag 29 november 2011 om 12:29
'Nu heeft J. me voor een keuze gesteld. Of we gaan door en hebben een relatie OF hij wil het contact verbreken'
OF JIJ gaat het contact verbreken.
Bovendien ben ik ook heel erg bang voor de reactie uit J's omgeving. Zijn familie heeft kenbaar gemaakt niet meer met mij om te willen gaan, omdat ik J. heb 'gedumpt'.
Nou makkelijk toch. Ik zou daar persoonlijk scheit aan hebben, maar des te meer reden om het contact te verbreken want met zulke mensen wil je toch niet omgaan?
OF JIJ gaat het contact verbreken.
Bovendien ben ik ook heel erg bang voor de reactie uit J's omgeving. Zijn familie heeft kenbaar gemaakt niet meer met mij om te willen gaan, omdat ik J. heb 'gedumpt'.
Nou makkelijk toch. Ik zou daar persoonlijk scheit aan hebben, maar des te meer reden om het contact te verbreken want met zulke mensen wil je toch niet omgaan?
dinsdag 29 november 2011 om 12:42
Geen relatie mee beginnen! Voor je het weet ben je weer in dezelfde dynamiek belandt. Zeker als je al zeven jaar een relatie met hem had. Het is nu misschien even weer leuk, maar dat blijft echt niet zo. En dan moet je je familie en vrienden opnieuw onder ogen komen om te vertellen dat het toch weer uit is.
Bovendien, hij klinkt als een vervelende man. Jij verdient beter
Bovendien, hij klinkt als een vervelende man. Jij verdient beter
dinsdag 29 november 2011 om 19:38
dinsdag 29 november 2011 om 20:16
quote:sugarmiss schreef op 29 november 2011 @ 11:50:
Als iemand eenmaal volwassen is verandert hij echt niet meer zo snel. Nu is hij aardig en lief tegen jou omdat hij graag weer een realtie met je wil. Jij deed precies wat hij zei en hij is er achter gekomen dat niet elke vrouw dat doet.
Als jij weer een relatie met hem begint dan heeft hij jou weer precies waar hij je hebben wil en zal hij zijn dominante gedrag weer gaan vertonen.
Je was alleen maar opgelucht toen het uit was en niet verdrietig. Dat zegt genoeg. Deze mnan is niet de ware voor jou.Dat zou allemaal kunnen, maar een relatie is nu eenmaal actie/reactie. Hij kon zichzelf zijn omdat jij dat toeliet. Als jij nu verandert bent en je gaat anders om met zijn karakter/eigenschappen, moet hij zich ook anders opstellen naar jou. Als jij alles niet meer pikt, maar opkomt voor jezelf, moet hij wel veranderen. Ik wil niet zeggen dat jullie relatie nu goed zal gaan, maar het hoeft natuurlijk niet op dezelfde manier te gaan als de eerste keer. Ben jij sterker geworden?
Als iemand eenmaal volwassen is verandert hij echt niet meer zo snel. Nu is hij aardig en lief tegen jou omdat hij graag weer een realtie met je wil. Jij deed precies wat hij zei en hij is er achter gekomen dat niet elke vrouw dat doet.
Als jij weer een relatie met hem begint dan heeft hij jou weer precies waar hij je hebben wil en zal hij zijn dominante gedrag weer gaan vertonen.
Je was alleen maar opgelucht toen het uit was en niet verdrietig. Dat zegt genoeg. Deze mnan is niet de ware voor jou.Dat zou allemaal kunnen, maar een relatie is nu eenmaal actie/reactie. Hij kon zichzelf zijn omdat jij dat toeliet. Als jij nu verandert bent en je gaat anders om met zijn karakter/eigenschappen, moet hij zich ook anders opstellen naar jou. Als jij alles niet meer pikt, maar opkomt voor jezelf, moet hij wel veranderen. Ik wil niet zeggen dat jullie relatie nu goed zal gaan, maar het hoeft natuurlijk niet op dezelfde manier te gaan als de eerste keer. Ben jij sterker geworden?
dinsdag 29 november 2011 om 20:20
