Psyche
alle pijlers
Groepstherapie
vrijdag 2 december 2011 om 16:03
Mijn therapeut dringt, na ongeveer een jaar, al een tijdje aan op groepstherapie.
Ik twijfel hier zelf erg over. Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen. Ik vraag me dus af of het iets voor mij is, en of het me zal helpen.
Kort mijn probleem; ik heb een angst- (hoewel dat een te groot woord is) en vermijdingsprobleem. Moeilijke dingen, eigenlijk gewoon 'het leven zelf', durf ik niet aan te gaan, zie ik tegenop, en vermijd ik dus ook zoveel mogelijk. Ik heb mezelf een uiterst negatief denkpatroon en zelf- en wereldbeeld aangeleerd, waar ik erg moeilijk, momenteel eigenlijk niet, vanaf kom.
De groep zou een groep jongvolwassenen zijn die min of meer met dezelfde problematiek te maken heeft (sociale fobie, etc).
Ik zou graag ervaringen horen van mensen hier die wellicht te maken hebben gehad met dergelijke groepstherapie. Heeft het je geholpen? Is het fijn, of ook vaak moeilijk/eng?
Ik hoop dat ik op die manier beter een afweging kan maken.
Ik twijfel hier zelf erg over. Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen. Ik vraag me dus af of het iets voor mij is, en of het me zal helpen.
Kort mijn probleem; ik heb een angst- (hoewel dat een te groot woord is) en vermijdingsprobleem. Moeilijke dingen, eigenlijk gewoon 'het leven zelf', durf ik niet aan te gaan, zie ik tegenop, en vermijd ik dus ook zoveel mogelijk. Ik heb mezelf een uiterst negatief denkpatroon en zelf- en wereldbeeld aangeleerd, waar ik erg moeilijk, momenteel eigenlijk niet, vanaf kom.
De groep zou een groep jongvolwassenen zijn die min of meer met dezelfde problematiek te maken heeft (sociale fobie, etc).
Ik zou graag ervaringen horen van mensen hier die wellicht te maken hebben gehad met dergelijke groepstherapie. Heeft het je geholpen? Is het fijn, of ook vaak moeilijk/eng?
Ik hoop dat ik op die manier beter een afweging kan maken.
vrijdag 2 december 2011 om 16:10
quote:peecee schreef op 02 december 2011 @ 16:07:
Ik denk dat het een modeverschijnsel is.....ik lees hier veel over therapie hier en therapie daar.
Accepteer eens gewoon wie je bent.
Ik ben het daarin wel met je eens.
Ik liep de ene na de andere therapie af, en niets hielp. Ik stopte met therapie en ik voel me better than ever.
Ik denk dat het een modeverschijnsel is.....ik lees hier veel over therapie hier en therapie daar.
Accepteer eens gewoon wie je bent.
Ik ben het daarin wel met je eens.
Ik liep de ene na de andere therapie af, en niets hielp. Ik stopte met therapie en ik voel me better than ever.
vrijdag 2 december 2011 om 16:15
quote:peecee schreef op 02 december 2011 @ 16:07:
Ik denk dat het een modeverschijnsel is.....ik lees hier veel over therapie hier en therapie daar.
Accepteer eens gewoon wie je bent.
Ik zou je eerst eens inlezen in een onderwerp voordat je dergelijke onzin uit gaat kramen. Therapie bestaat al ik weet niet hoelang. Vroeger was het alleen voor de rijken en werden de methode niet onderworpen aan grondig onderzoek. Nu is het voor iedereen bereikbaar en wordt bij de meeste instelling evidence based gewerkt.
Therapie is zeker geen onzin en een goede therapeut geeft het ook aan als hij denkt je niet te kunnen helpen.
Ik denk dat het een modeverschijnsel is.....ik lees hier veel over therapie hier en therapie daar.
Accepteer eens gewoon wie je bent.
Ik zou je eerst eens inlezen in een onderwerp voordat je dergelijke onzin uit gaat kramen. Therapie bestaat al ik weet niet hoelang. Vroeger was het alleen voor de rijken en werden de methode niet onderworpen aan grondig onderzoek. Nu is het voor iedereen bereikbaar en wordt bij de meeste instelling evidence based gewerkt.
Therapie is zeker geen onzin en een goede therapeut geeft het ook aan als hij denkt je niet te kunnen helpen.
vrijdag 2 december 2011 om 16:16
quote:peecee schreef op 02 december 2011 @ 16:13:
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?Een klotedag ja, dat heeft iedereen en is normaal. Je elke dag klote voelen en dingen gaan vermijden is niet normaal. Daar kan iemand best hulp bij gebruiken.
En hoe duur dat kost??? Ja dat kost heel erg duur
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?Een klotedag ja, dat heeft iedereen en is normaal. Je elke dag klote voelen en dingen gaan vermijden is niet normaal. Daar kan iemand best hulp bij gebruiken.
En hoe duur dat kost??? Ja dat kost heel erg duur
vrijdag 2 december 2011 om 16:17
Juist voor de problemen die jij noemt is groepstherapie een hele goede oplossing.
Je stapt dan namelijk uit de ongelijkwaardige (afhankelijke)relatie therapeut/client. In plaats daar van ga je een gelijkwaardige relatie aan met je groepsleden. Dit kan heel zwaar en confronterend zijn, maar je leert hier wel heel veel beter met je problemen omgaan en waarschijnlijk oplossen.
Je stapt dan namelijk uit de ongelijkwaardige (afhankelijke)relatie therapeut/client. In plaats daar van ga je een gelijkwaardige relatie aan met je groepsleden. Dit kan heel zwaar en confronterend zijn, maar je leert hier wel heel veel beter met je problemen omgaan en waarschijnlijk oplossen.
vrijdag 2 december 2011 om 16:20
Ik wilde hetzelfde zeggen als jo , ik denk juist dat het goed voor je kan zijn om de problemen die je aankaart.
Ik heb 15 jaar geleden groepstherapie gevolg en het was een van de beste dingen die ik heb gedaan.
En ik stond ook niet te juichen en ging vaak met tegenzin.
Juist van een groep leer je veel over jezelf en over anderen.
Ik heb 15 jaar geleden groepstherapie gevolg en het was een van de beste dingen die ik heb gedaan.
En ik stond ook niet te juichen en ging vaak met tegenzin.
Juist van een groep leer je veel over jezelf en over anderen.
vrijdag 2 december 2011 om 16:21
Ik heb lange tijd groepstherapie gedaan voor iets andere klachten (hoewel negatief zelf en wereldbeeld daar wel onderdeel van uitmaakten) en zat ook bij andere jongvolwassenen.
Voor mij heeft het goed geholpen, maar anderen die gingen deelnemen aan mijn groepstherapie waren er soms nog niet aan toe, of daar was het gewoon (soms na een bepaalde tijd) niets (meer) voor. Ik denk dat dit om ongeveer 33% v.d leden ging. Waardoor het bij hun vaak 'fout' ging was omdat ze niet genoeg vertelden, te ontwijkend waren. Ik denk wel dat alle leden (zowel degenen voor wie het niets was, dus snel weg zijn gegaan, als leden die de therapie af hebben gemaakt) iets van de therapie hebben geleerd.
Je hebt in principe niets te verliezen, alleen maar iets te winnen. Imo.
Voor mij heeft het goed geholpen, maar anderen die gingen deelnemen aan mijn groepstherapie waren er soms nog niet aan toe, of daar was het gewoon (soms na een bepaalde tijd) niets (meer) voor. Ik denk dat dit om ongeveer 33% v.d leden ging. Waardoor het bij hun vaak 'fout' ging was omdat ze niet genoeg vertelden, te ontwijkend waren. Ik denk wel dat alle leden (zowel degenen voor wie het niets was, dus snel weg zijn gegaan, als leden die de therapie af hebben gemaakt) iets van de therapie hebben geleerd.
Je hebt in principe niets te verliezen, alleen maar iets te winnen. Imo.
vrijdag 2 december 2011 om 16:22
quote:peecee schreef op 02 december 2011 @ 16:13:
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?
En wat als je zodanig vast zit zodat je niet verder komt?
Therapie heeft mij erg geholpen , ik durf zelfs te beweren dat als ik niet in therapie was geweest de kosten uiteindelijk veel hoger zouden zijn.
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?
En wat als je zodanig vast zit zodat je niet verder komt?
Therapie heeft mij erg geholpen , ik durf zelfs te beweren dat als ik niet in therapie was geweest de kosten uiteindelijk veel hoger zouden zijn.
vrijdag 2 december 2011 om 16:24
quote:Ste_ schreef op 02 december 2011 @ 16:03:
Mijn therapeut dringt, na ongeveer een jaar, al een tijdje aan op groepstherapie.
Ik twijfel hier zelf erg over. Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen. Ik vraag me dus af of het iets voor mij is, en of het me zal helpen.
En voel je je hier lekker bij, hoe je nu functioneert binnen een groep?
Zo ja, dan is groepstherapie niks voor je, zo nee, dan is het bij uitstek geschikt voor je.
Kort mijn probleem; ik heb een angst- (hoewel dat een te groot woord is) en vermijdingsprobleem. Moeilijke dingen, eigenlijk gewoon 'het leven zelf', durf ik niet aan te gaan, zie ik tegenop, en vermijd ik dus ook zoveel mogelijk. Ik heb mezelf een uiterst negatief denkpatroon en zelf- en wereldbeeld aangeleerd, waar ik erg moeilijk, momenteel eigenlijk niet, vanaf kom.
De groep zou een groep jongvolwassenen zijn die min of meer met dezelfde problematiek te maken heeft (sociale fobie, etc).
Ik zou graag ervaringen horen van mensen hier die wellicht te maken hebben gehad met dergelijke groepstherapie. Heeft het je geholpen? Is het fijn, of ook vaak moeilijk/eng?
Ik hoop dat ik op die manier beter een afweging kan maken.
Mijn therapeut dringt, na ongeveer een jaar, al een tijdje aan op groepstherapie.
Ik twijfel hier zelf erg over. Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen. Ik vraag me dus af of het iets voor mij is, en of het me zal helpen.
En voel je je hier lekker bij, hoe je nu functioneert binnen een groep?
Zo ja, dan is groepstherapie niks voor je, zo nee, dan is het bij uitstek geschikt voor je.
Kort mijn probleem; ik heb een angst- (hoewel dat een te groot woord is) en vermijdingsprobleem. Moeilijke dingen, eigenlijk gewoon 'het leven zelf', durf ik niet aan te gaan, zie ik tegenop, en vermijd ik dus ook zoveel mogelijk. Ik heb mezelf een uiterst negatief denkpatroon en zelf- en wereldbeeld aangeleerd, waar ik erg moeilijk, momenteel eigenlijk niet, vanaf kom.
De groep zou een groep jongvolwassenen zijn die min of meer met dezelfde problematiek te maken heeft (sociale fobie, etc).
Ik zou graag ervaringen horen van mensen hier die wellicht te maken hebben gehad met dergelijke groepstherapie. Heeft het je geholpen? Is het fijn, of ook vaak moeilijk/eng?
Ik hoop dat ik op die manier beter een afweging kan maken.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 2 december 2011 om 16:24
Ik denk dat het heel nuttig kan zijn en dat je op je therapeut moet vertrouwen; zij heeft er immers verstand van.
Overigens ben ik het er wel een beetje mee eens dat er al heel snel naar therapie gerend wordt als er iets niet goed zit. Soms moet je inderdaad dingen van jezelf accepteren, of het gewoon even de tijd geven. Maar om dat op basis van deze OP te roepen is wel erg kort door de bocht.
Overigens ben ik het er wel een beetje mee eens dat er al heel snel naar therapie gerend wordt als er iets niet goed zit. Soms moet je inderdaad dingen van jezelf accepteren, of het gewoon even de tijd geven. Maar om dat op basis van deze OP te roepen is wel erg kort door de bocht.
vrijdag 2 december 2011 om 16:50
Sommige reacties zijn inderdaad erg kort door de bocht. Ik kamp al met deze problemen (in meer of mindere mate) vanaf mijn 17e.
Het beperkt me ontzettend in mijn dagelijks leven. Ik heb een tijd niet gewerkt, sinds een tijdje heb ik een parttime baantje wat al een hele overwinning voor me was. Ik sluit me grotendeels af voor een sociaal leven, leef het grootste deel van de week in angst en spanning en zie geen toekomst voor mezelf.
Het is dus geen kwestie van mezelf accepteren zoals ik ben, omdat ik geen normaal leven kan leiden zonder hulp.
Het beperkt me ontzettend in mijn dagelijks leven. Ik heb een tijd niet gewerkt, sinds een tijdje heb ik een parttime baantje wat al een hele overwinning voor me was. Ik sluit me grotendeels af voor een sociaal leven, leef het grootste deel van de week in angst en spanning en zie geen toekomst voor mezelf.
Het is dus geen kwestie van mezelf accepteren zoals ik ben, omdat ik geen normaal leven kan leiden zonder hulp.
vrijdag 2 december 2011 om 17:00
Je schrijft: Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen.
Vanuit mijn ervaring met groepstherapie:
Jezelf erbuiten plaatsen is niet mogelijk. Als je eenmaal in de groep zit, is het de bedoeling dat iedereen er bij hoort. Jezelf buiten sluiten is niet mogelijk.
Gedrag van anderen analyseren deed ik ook. Ik ging therapeut spelen door iedereen advies te geven. Word vanzelf iets van gezegd en dan moet je aan de slag met jezelf ipv je op anderen focussen (want dat is jezelf vermijden).
Cynisch gaan doen is niet verstandig of vind je zelf van wel? Wij hadden ook een cynisch persoon en daardoor kregen we behoorlijk hoog oplopende discussies. Uiteindelijk ging diegene weg, die was er toch nog niet klaar voor. Je hebt alleen jezelf ermee dus.
Dingen aantrekken van anderen vind ik een menselijk iets. Als het je beperkt in je eigen functioneren is het niet goed. Maar daar leer je ook mee omgaan.
Op basis van wat ik van jou gelezen heb, denk ik dat groepstherapie iets voor je is. Je leert jezelf beter kennen, je leert omgaan met jezelf en he ervaart hoe anderen tegen bepaalde dingen aanlopen.
Je kan het meid, gewoon proberen. Na 3 maanden kun je kijken of het wel of niet iets voor je is. Het leven is vallen en opstaan. En als je dan hulp kan krijgen bij het strikken van je veters om ervoor te zorgen dat je minder snel valt, moet je dat zeker aannemen
Vanuit mijn ervaring met groepstherapie:
Jezelf erbuiten plaatsen is niet mogelijk. Als je eenmaal in de groep zit, is het de bedoeling dat iedereen er bij hoort. Jezelf buiten sluiten is niet mogelijk.
Gedrag van anderen analyseren deed ik ook. Ik ging therapeut spelen door iedereen advies te geven. Word vanzelf iets van gezegd en dan moet je aan de slag met jezelf ipv je op anderen focussen (want dat is jezelf vermijden).
Cynisch gaan doen is niet verstandig of vind je zelf van wel? Wij hadden ook een cynisch persoon en daardoor kregen we behoorlijk hoog oplopende discussies. Uiteindelijk ging diegene weg, die was er toch nog niet klaar voor. Je hebt alleen jezelf ermee dus.
Dingen aantrekken van anderen vind ik een menselijk iets. Als het je beperkt in je eigen functioneren is het niet goed. Maar daar leer je ook mee omgaan.
Op basis van wat ik van jou gelezen heb, denk ik dat groepstherapie iets voor je is. Je leert jezelf beter kennen, je leert omgaan met jezelf en he ervaart hoe anderen tegen bepaalde dingen aanlopen.
Je kan het meid, gewoon proberen. Na 3 maanden kun je kijken of het wel of niet iets voor je is. Het leven is vallen en opstaan. En als je dan hulp kan krijgen bij het strikken van je veters om ervoor te zorgen dat je minder snel valt, moet je dat zeker aannemen
vrijdag 2 december 2011 om 17:23
quote:Ste_ schreef op 02 december 2011 @ 17:20:
dankjewel daydream. Hoewel dat werk ook juist wel weer een bron van angst en spanning is, ben ik wel al weer verder dan een jaar geleden.Dat begrijp ik. Ik denk dat het goed is dat het parttime is en dat je je bewust bent van de dingen die je beschrijft.
dankjewel daydream. Hoewel dat werk ook juist wel weer een bron van angst en spanning is, ben ik wel al weer verder dan een jaar geleden.Dat begrijp ik. Ik denk dat het goed is dat het parttime is en dat je je bewust bent van de dingen die je beschrijft.
vrijdag 2 december 2011 om 18:13
Ste_ ; het lijkt wel of ik mezelf teruglees in jouw post.
Ik heb maandag (weeeeer) advies gekregen in groepstherapie te gaan. Dit heb ik altijd geweigerd, maar dit is een groep met dezelfde problematiek als ik heb (dus ik hoef niet tussen de borderliners ofzo te zitten, dat wilde ik absoluut niet) en ik heb ook veel last van vermijding/sociale angst en heb nu gekozen het toch maar te doen...
Ik weet anders ook niet hoe ik ooit uit die vermijding kom, want het liefst kies ik weer 1 op 1 gesprekken, maar groepstherapie is juist waar ik bang voor ben en dus van mezelf nu maar doorheen moet; in ieder geval, ik ga het proberen, niet geschoten, is altijd mis.... Ik zou als ik jou was, het ook proberen.
En voor die kneuzen die hier alleen de opmerking komen plaatsen dat mensen zich niet zo moeten aanstellen; ik wens jullie een heerlijke diepgaande depressie en zware psychose toe; kom ik je daarna vertellen dat je jezelf maar moet accepteren, dat 80% van nl. er last van heeft (??!!) en dat je ook nog eens teveel geld kost; beter maak je een einde aan je leven, ben je niemand meer tot last; OHNEE, dat mag ook weer niet, want dan ben je een egoïst
Ik heb maandag (weeeeer) advies gekregen in groepstherapie te gaan. Dit heb ik altijd geweigerd, maar dit is een groep met dezelfde problematiek als ik heb (dus ik hoef niet tussen de borderliners ofzo te zitten, dat wilde ik absoluut niet) en ik heb ook veel last van vermijding/sociale angst en heb nu gekozen het toch maar te doen...
Ik weet anders ook niet hoe ik ooit uit die vermijding kom, want het liefst kies ik weer 1 op 1 gesprekken, maar groepstherapie is juist waar ik bang voor ben en dus van mezelf nu maar doorheen moet; in ieder geval, ik ga het proberen, niet geschoten, is altijd mis.... Ik zou als ik jou was, het ook proberen.
En voor die kneuzen die hier alleen de opmerking komen plaatsen dat mensen zich niet zo moeten aanstellen; ik wens jullie een heerlijke diepgaande depressie en zware psychose toe; kom ik je daarna vertellen dat je jezelf maar moet accepteren, dat 80% van nl. er last van heeft (??!!) en dat je ook nog eens teveel geld kost; beter maak je een einde aan je leven, ben je niemand meer tot last; OHNEE, dat mag ook weer niet, want dan ben je een egoïst
