Psyche
alle pijlers
Groepstherapie
vrijdag 2 december 2011 om 16:03
Mijn therapeut dringt, na ongeveer een jaar, al een tijdje aan op groepstherapie.
Ik twijfel hier zelf erg over. Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen. Ik vraag me dus af of het iets voor mij is, en of het me zal helpen.
Kort mijn probleem; ik heb een angst- (hoewel dat een te groot woord is) en vermijdingsprobleem. Moeilijke dingen, eigenlijk gewoon 'het leven zelf', durf ik niet aan te gaan, zie ik tegenop, en vermijd ik dus ook zoveel mogelijk. Ik heb mezelf een uiterst negatief denkpatroon en zelf- en wereldbeeld aangeleerd, waar ik erg moeilijk, momenteel eigenlijk niet, vanaf kom.
De groep zou een groep jongvolwassenen zijn die min of meer met dezelfde problematiek te maken heeft (sociale fobie, etc).
Ik zou graag ervaringen horen van mensen hier die wellicht te maken hebben gehad met dergelijke groepstherapie. Heeft het je geholpen? Is het fijn, of ook vaak moeilijk/eng?
Ik hoop dat ik op die manier beter een afweging kan maken.
Ik twijfel hier zelf erg over. Ik weet hoe ik me voel/gedraag in een groep mensen. Ik heb de neiging mezelf erbuiten te plaatsen, gedrag van anderen te gaan analyseren, cynisch te gaan doen, en me veel aan te trekken van meningen/kritiek van anderen. Ik vraag me dus af of het iets voor mij is, en of het me zal helpen.
Kort mijn probleem; ik heb een angst- (hoewel dat een te groot woord is) en vermijdingsprobleem. Moeilijke dingen, eigenlijk gewoon 'het leven zelf', durf ik niet aan te gaan, zie ik tegenop, en vermijd ik dus ook zoveel mogelijk. Ik heb mezelf een uiterst negatief denkpatroon en zelf- en wereldbeeld aangeleerd, waar ik erg moeilijk, momenteel eigenlijk niet, vanaf kom.
De groep zou een groep jongvolwassenen zijn die min of meer met dezelfde problematiek te maken heeft (sociale fobie, etc).
Ik zou graag ervaringen horen van mensen hier die wellicht te maken hebben gehad met dergelijke groepstherapie. Heeft het je geholpen? Is het fijn, of ook vaak moeilijk/eng?
Ik hoop dat ik op die manier beter een afweging kan maken.
vrijdag 2 december 2011 om 18:28
quote:peecee schreef op 02 december 2011 @ 16:13:
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?Hoeveel dat kost of hoe duur dat is.
En wat kost het de maatschappij eigenlijk als iemand geen hulp zoekt en daardoor langdurig niet kan werken of arbeidsongeschikt wordt?
Verder lijkt groepstherapie mij bij uitstek geschikt voor de problemen die jij beschrijft.
Ik wens je echt veel succes!
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?Hoeveel dat kost of hoe duur dat is.
En wat kost het de maatschappij eigenlijk als iemand geen hulp zoekt en daardoor langdurig niet kan werken of arbeidsongeschikt wordt?
Verder lijkt groepstherapie mij bij uitstek geschikt voor de problemen die jij beschrijft.
Ik wens je echt veel succes!
vrijdag 2 december 2011 om 18:37
quote:Ste_ schreef op 02 december 2011 @ 16:50:
Sommige reacties zijn inderdaad erg kort door de bocht. Ik kamp al met deze problemen (in meer of mindere mate) vanaf mijn 17e.
Het beperkt me ontzettend in mijn dagelijks leven. Ik heb een tijd niet gewerkt, sinds een tijdje heb ik een parttime baantje wat al een hele overwinning voor me was. Ik sluit me grotendeels af voor een sociaal leven, leef het grootste deel van de week in angst en spanning en zie geen toekomst voor mezelf.
Het is dus geen kwestie van mezelf accepteren zoals ik ben, omdat ik geen normaal leven kan leiden zonder hulp.
Joh, ga jezelf nou niet verdedigen. Als jij het nodig hebt en jij daarmee veel beter kan functioneren, dan is dat toch heel fijn en goed voor je? Als andere mensen (die jou niet kennen, die geen idee hebben van jouw achtergrond en dagelijkse strijd) hier een beetje lopen roepen dat je jezelf moet accepteren hoef jij echt niet uit te leggen wat het voor jou doet.
Helaas zijn er altijd van zulke zure mensen, trek je er alsbelieft niks van aan!
Sommige reacties zijn inderdaad erg kort door de bocht. Ik kamp al met deze problemen (in meer of mindere mate) vanaf mijn 17e.
Het beperkt me ontzettend in mijn dagelijks leven. Ik heb een tijd niet gewerkt, sinds een tijdje heb ik een parttime baantje wat al een hele overwinning voor me was. Ik sluit me grotendeels af voor een sociaal leven, leef het grootste deel van de week in angst en spanning en zie geen toekomst voor mezelf.
Het is dus geen kwestie van mezelf accepteren zoals ik ben, omdat ik geen normaal leven kan leiden zonder hulp.
Joh, ga jezelf nou niet verdedigen. Als jij het nodig hebt en jij daarmee veel beter kan functioneren, dan is dat toch heel fijn en goed voor je? Als andere mensen (die jou niet kennen, die geen idee hebben van jouw achtergrond en dagelijkse strijd) hier een beetje lopen roepen dat je jezelf moet accepteren hoef jij echt niet uit te leggen wat het voor jou doet.
Helaas zijn er altijd van zulke zure mensen, trek je er alsbelieft niks van aan!
vrijdag 2 december 2011 om 18:37
Ik heb cognitieve gedragstherapie gedaan om met mijn ADHD-gerelateerde problemen aan de slag te gaan met de gedachte dat het praktisch zou zijn en dat ik concreet huiswerk zou krijgen waar ik iets mee kon, omdat ik dondersgoed het "waarom" weet, maar het "hoe nu verder" een stuk lastiger vind.
Helaas bleek het toch gewoon klassieke praattherapie te zijn, wat de overige groepsleden heerlijk vonden, maar waar ik zelf dus niets aan had, want ik ken mezelf ondertussen goed genoeg en bovendien waren hun problemen totaal anders dan de mijne, dus ik voelde maar weinig herkenning bij hun en omgekeerd hadden ze dat bij mij ook niet.
Ik ben er dus mee gestopt, zonder er veel aan gehad te hebben en ik hoop dus dat jouw groepstherapie passender zal zijn dan de mijne.
Helaas bleek het toch gewoon klassieke praattherapie te zijn, wat de overige groepsleden heerlijk vonden, maar waar ik zelf dus niets aan had, want ik ken mezelf ondertussen goed genoeg en bovendien waren hun problemen totaal anders dan de mijne, dus ik voelde maar weinig herkenning bij hun en omgekeerd hadden ze dat bij mij ook niet.
Ik ben er dus mee gestopt, zonder er veel aan gehad te hebben en ik hoop dus dat jouw groepstherapie passender zal zijn dan de mijne.
vrijdag 2 december 2011 om 18:47
quote:yezka schreef op 02 december 2011 @ 18:28:
[...]
Hoeveel dat kost of hoe duur dat is.Nou, inderdaad. Om mezelf maar even tot hetzelfde kort-door-de-bocht-niveau (80% jaja) te verlagen: peecee toont zichzelf ook niet bepaald rendabel door de lessen Nederlands op school slapend te hebben doorgebracht.
[...]
Hoeveel dat kost of hoe duur dat is.Nou, inderdaad. Om mezelf maar even tot hetzelfde kort-door-de-bocht-niveau (80% jaja) te verlagen: peecee toont zichzelf ook niet bepaald rendabel door de lessen Nederlands op school slapend te hebben doorgebracht.
vrijdag 2 december 2011 om 18:50
quote:peecee schreef op 02 december 2011 @ 16:13:
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?
Ja hoor, peecee, lekker ongenuanceerd... Als ik niet in therapie was geweest (idd, groepstherapie!) dan was ik nu dood geweest.
En dus lekker goedkoop, dat wel.
Wat is niet lekker in je vel zitten?
Een klotedag hebben we allemaal wel eens.
Man 80% van de bevolking loopt bij de hulpverlening.
Weet je wel hoe duur dat kost?
Ja hoor, peecee, lekker ongenuanceerd... Als ik niet in therapie was geweest (idd, groepstherapie!) dan was ik nu dood geweest.
En dus lekker goedkoop, dat wel.
vrijdag 2 december 2011 om 18:51
En ontopic: je hebt allerlei soorten groepstherapie. Ik heb er intensief mee te maken gehad ooit en dat heeft wel gewerkt, in ieder geval voor het soort problematiek dat jij beschrijft. Wat betreft m'n depressieve klachten zonder duidelijk aanwijsbare reden werd ik uiteindelijk niet gelukkiger van zo'n groep omdat ik mezelf wel wílde verduidelijken, maar niet wist hoe, toen ben ik ermee gestopt.
