Psyche
alle pijlers
minder voelen
zondag 4 december 2011 om 16:42
ik heb ff een klein dilemma. ik heb een mbo opleiding en werk als receptioniste/telefoniste. helaas werk ik parttime, ik ben 100% afgekeurd/arbeidsongeschikt door een auto ongeluk. Dit is overigens blijvend.
echter ik heb 2 zussen die universitaire studies hebben en dus goede banen. mijn broer heeft geen universitaire opleiding, maar wel hoger dan ik.
het komt er op neer dat ik me bij ieder familiegelegenheid (die er nu ook weer aankomen) heel erg veel minder voel dan de rest.
dit is gister een klein beetje ge-escaleerd. aangezien ik dan dus erg onzeker ben ben ik op die momenten niet erg vrolijk.
dat ging gister dus een beetje mis omdat het mijn broer opviel dat ik bij dit soort dingen nooit te pruimen ben.
ik weet heel erg goed dat ik het echt allemaal zelf doe.
ook weet ik dat mijn minder-voelen nergens op slaat.
ik ga uiteraard niet alles vertellen maar ik heb vrij veel meegemaakt. het komt er opneer dat ik genoeg dingen heb om trots op te zijn.
ik besef me dit allemaal heel goed, maar dat 'minder voelen' lijkt wel of dat vanzelf gaat. ik weet echt wel dat dit niet klopt en dat ik dat met mn eigen gedachten doe. (sh*t ik wilde het kort houden. maar goed)
nou ja ik probeer uit te vinden waar dat vervelende gevoel op dat soort dagen vandaan komt, maar dat weet ik niet helemaal.
het speelt ook wel al een lange tijd, denk dat het dus best wel diep zit.
ik vraag mij inmiddels af of het niet handig is dat ik hier over ga praten met een psycholoog, of dat ik dit zelf op ga lossen.
ben benieuwd wat jullie vinden. misschien hebben jullie wat tips?
echter ik heb 2 zussen die universitaire studies hebben en dus goede banen. mijn broer heeft geen universitaire opleiding, maar wel hoger dan ik.
het komt er op neer dat ik me bij ieder familiegelegenheid (die er nu ook weer aankomen) heel erg veel minder voel dan de rest.
dit is gister een klein beetje ge-escaleerd. aangezien ik dan dus erg onzeker ben ben ik op die momenten niet erg vrolijk.
dat ging gister dus een beetje mis omdat het mijn broer opviel dat ik bij dit soort dingen nooit te pruimen ben.
ik weet heel erg goed dat ik het echt allemaal zelf doe.
ook weet ik dat mijn minder-voelen nergens op slaat.
ik ga uiteraard niet alles vertellen maar ik heb vrij veel meegemaakt. het komt er opneer dat ik genoeg dingen heb om trots op te zijn.
ik besef me dit allemaal heel goed, maar dat 'minder voelen' lijkt wel of dat vanzelf gaat. ik weet echt wel dat dit niet klopt en dat ik dat met mn eigen gedachten doe. (sh*t ik wilde het kort houden. maar goed)
nou ja ik probeer uit te vinden waar dat vervelende gevoel op dat soort dagen vandaan komt, maar dat weet ik niet helemaal.
het speelt ook wel al een lange tijd, denk dat het dus best wel diep zit.
ik vraag mij inmiddels af of het niet handig is dat ik hier over ga praten met een psycholoog, of dat ik dit zelf op ga lossen.
ben benieuwd wat jullie vinden. misschien hebben jullie wat tips?
zondag 4 december 2011 om 16:50
Het is op die dagen confronterend voor je, omdat de 'succesvolle' familie bij elkaar komt.
Je voelt je dan het zwarte schaap in die massa.
De onzekerheid is echter nergens voor nodig. Het is jammer dat je je zo vervelend gedraagt tijdens dit soort bijeenkomsten. Dat verpest de sfeer wel.
Het beïnvloedt je leven dus zo enorm dat erover praten zeker geen kwaad kan.
Je voelt je dan het zwarte schaap in die massa.
De onzekerheid is echter nergens voor nodig. Het is jammer dat je je zo vervelend gedraagt tijdens dit soort bijeenkomsten. Dat verpest de sfeer wel.
Het beïnvloedt je leven dus zo enorm dat erover praten zeker geen kwaad kan.
zondag 4 december 2011 om 16:52
Speelt dit alleen bij 'succesvolle' familieleden? Of heb je er vaker last van?
Als je een soort parttime minderwaardigheidscomplex hebt dat alleen de kop op steekt bij familieleden, lijkt het me wat overdreven om met een psychologische hulp erbij te zoeken.
Bedenk dat het gras vaak groener lijkt dan het is. Je succesvolle zussen met hun universitaire opleidingen hebben vast zo hun eigen sores, zoals misschien een hoge hypotheek, carrièrestress, relatieproblemen, you name it. Verder is het in het algemeen niet zo zinvol om je teveel aan je medemens te spiegelen. Wat uitendelijk telt is dat je zelf je leven zo inricht dat je je er prettig bij voelt.
Als je een soort parttime minderwaardigheidscomplex hebt dat alleen de kop op steekt bij familieleden, lijkt het me wat overdreven om met een psychologische hulp erbij te zoeken.
Bedenk dat het gras vaak groener lijkt dan het is. Je succesvolle zussen met hun universitaire opleidingen hebben vast zo hun eigen sores, zoals misschien een hoge hypotheek, carrièrestress, relatieproblemen, you name it. Verder is het in het algemeen niet zo zinvol om je teveel aan je medemens te spiegelen. Wat uitendelijk telt is dat je zelf je leven zo inricht dat je je er prettig bij voelt.
zondag 4 december 2011 om 16:59
quote:ondernemer schreef op 04 december 2011 @ 16:52:
Als je een soort parttime minderwaardigheidscomplex hebt dat alleen de kop op steekt bij familieleden, lijkt het me wat overdreven om met een psychologische hulp erbij te zoeken.
Daar ben ik het niet helemaal mee eens want zoals TO zegt lijken deze gevoelens heel diep te zitten en ik denk dat ze er altijd zitten, maar 'geactiveerd' worden in bepaalde situaties. Het lijkt me belangrijk om ze beter te leren begrijpen, omdat je blijkbaar toch ergens diep van binnen een negatief idee hebt van jezelf.
Als je een soort parttime minderwaardigheidscomplex hebt dat alleen de kop op steekt bij familieleden, lijkt het me wat overdreven om met een psychologische hulp erbij te zoeken.
Daar ben ik het niet helemaal mee eens want zoals TO zegt lijken deze gevoelens heel diep te zitten en ik denk dat ze er altijd zitten, maar 'geactiveerd' worden in bepaalde situaties. Het lijkt me belangrijk om ze beter te leren begrijpen, omdat je blijkbaar toch ergens diep van binnen een negatief idee hebt van jezelf.
zondag 4 december 2011 om 17:10
bedankt voor jullie reacties!
murdoch jij slaat den spijker op den kop .
ik weet niet of het echt 'diep' zit, maar ik denk het wel
wat hipsala en ondernemer zeggen dat weet ik namelijk wel. dat zit in mn hoofd, maar niet in mn lijf zeg maar.....
mijn broer biechtte trouwens gister op dat dat wel een beetje een familie kwaaltje is, want dat hij het ook wel is heeft en dat hij het dus herkend...
dat negatieve denken over mezelf; ben toch bang dat dat klopt.
ik heb het idee dat zich dat namelijk ook in andere dingen uit.
ik heb bijvoorbeeld behoorlijk veel last van faalangst.
denk wel dat ik weet hoe ik daarmee aan de slag moet (G-denken) maar ik weet niet of ik dat zelf kan.
dat zit er namelijk al zo lang.
overigens ik weet niet helemaal of dat negatieve beeld er mee te maken heeft...
murdoch jij slaat den spijker op den kop .
ik weet niet of het echt 'diep' zit, maar ik denk het wel
wat hipsala en ondernemer zeggen dat weet ik namelijk wel. dat zit in mn hoofd, maar niet in mn lijf zeg maar.....
mijn broer biechtte trouwens gister op dat dat wel een beetje een familie kwaaltje is, want dat hij het ook wel is heeft en dat hij het dus herkend...
dat negatieve denken over mezelf; ben toch bang dat dat klopt.
ik heb het idee dat zich dat namelijk ook in andere dingen uit.
ik heb bijvoorbeeld behoorlijk veel last van faalangst.
denk wel dat ik weet hoe ik daarmee aan de slag moet (G-denken) maar ik weet niet of ik dat zelf kan.
dat zit er namelijk al zo lang.
overigens ik weet niet helemaal of dat negatieve beeld er mee te maken heeft...
zondag 4 december 2011 om 17:19
Pfff heel herkenbaar. Succesfamilie vaders kant en ik met mijn add-adhd minderwaardigheidscomplexje. Dus ik alleen mbo en de rest universitair. Drinken wijn van tig euro's en prayen over auto's en andere consumptie goederen alsof niks kost. Door NLP en schuldsaneringstraject ben ik niks gaan geven om materialistische zaken maar toch doet het zeker pijn in de dure maanden.
zorg dat je nooit in de Cul de sac terechtkomt. Je hebt je leven zelf in de hand.
zondag 4 december 2011 om 17:24
owww dat had ik gister ook. mijn zusje zat te vertellen dat ze de laatste tijd erg 'simpel' kookt. dan heeft ze het over pasta met allemaal ingredienten erin die ik niet eens in huis heb.....
dat ze ook regelmatig eten haalt helpt niet dat ik mezelf toch een sul vind dat ik niet met ingewikkeld eten kook... het slaat echt nergens op...
dat ze ook regelmatig eten haalt helpt niet dat ik mezelf toch een sul vind dat ik niet met ingewikkeld eten kook... het slaat echt nergens op...
zondag 4 december 2011 om 17:34
Jezelf minderwaardig voelen is helemaal niet nodig als je met jouw capaciteiten en onder jouw specifieke omstandigheden het beste uit jezelf gehaald hebt. Je kunt niet meer doen dan je best. Jouw familie heeft waarschijnlijk hun best gedaan. Zie je dat jullie dan eigenlijk allemaal hetzelfde hebben gedaan? Alleen het eindresultaat is anders!
zondag 4 december 2011 om 17:38
zondag 4 december 2011 om 19:06
zucht' en dan vind ik leven wel zwaar. Wil liever naar limburg en boerenleven leiden ipv al die prikkels die mensen er toe aanzetten om te consumeren en nutteloze dingen in huis te nemen.
Eens.
Om mij heen hoor ik mensen verzuchten welke kleur kerstballen ze dit jaar nou eens zullen nemen en wat voor kado's de kids nou weer moeten (omdat ze alles al hebben). En maar stressen door die winkelstraten.
In één woord: vreselijk.
Eens.
Om mij heen hoor ik mensen verzuchten welke kleur kerstballen ze dit jaar nou eens zullen nemen en wat voor kado's de kids nou weer moeten (omdat ze alles al hebben). En maar stressen door die winkelstraten.
In één woord: vreselijk.
zondag 4 december 2011 om 19:54
dat is iets waar ik ook behoorlijk aan kan ergeren, dat oppervlakkige gedoe.
komt ook wel door mijn werk dat ik daar allergisch ben (daar hoor ik nog wel is hele nare verhalen. daardoor leer je wel wat er echt toe doet in het leven.)
maar goed ik heb zowiezo niet veel met materialisme. daarin vind ik mezelf ook best goed eigenlijk
door er hier 'anoniem' over te praten ga ik wel mezelf wat beter snappen, wordt het duidelijker wat ik aan het doen ben.
maar goed enkel door te denken dat ik niet hoef te denken hoe ik denk is jammer genoeg niet genoeg. als dat helpen zou zou ik er ook niet mee zitten...
maar goed dat 'mindere' komt bij veel meer dingen kijken dan enkel die feestjes. dat realiseerde ik me vandaag.
ik laat het dus nog ff bezinken maar zit er wel over te denken om maar ff bij de huisarts langs te gaan van de week....
komt ook wel door mijn werk dat ik daar allergisch ben (daar hoor ik nog wel is hele nare verhalen. daardoor leer je wel wat er echt toe doet in het leven.)
maar goed ik heb zowiezo niet veel met materialisme. daarin vind ik mezelf ook best goed eigenlijk
door er hier 'anoniem' over te praten ga ik wel mezelf wat beter snappen, wordt het duidelijker wat ik aan het doen ben.
maar goed enkel door te denken dat ik niet hoef te denken hoe ik denk is jammer genoeg niet genoeg. als dat helpen zou zou ik er ook niet mee zitten...
maar goed dat 'mindere' komt bij veel meer dingen kijken dan enkel die feestjes. dat realiseerde ik me vandaag.
ik laat het dus nog ff bezinken maar zit er wel over te denken om maar ff bij de huisarts langs te gaan van de week....
