Kinderen
alle pijlers
overblijf
vrijdag 9 december 2011 om 13:16
TO, het is geen vervanging voor de overblijf of de kinderopvang, maar je zou kunnen overwegen om je dochter op te geven voor een vakantiekamp of weekendcyclus van Stichting Heppie. Ik ben zelf vrijwilliger bij deze stichting en als ik dit topic zo eens doorlees en de problematiek die je bij jouw dochter beschrijft, past zij precies in het plaatje van het 'type kinderen' dat wij opvangen. Het zou ook voor jou, voor de thuissituatie, een ontlasting zijn als je dochter bijvoorbeeld eens per maand een weekend uit logeren is, misschien? Er bestaan ook ouder-kindvakanties en weekenden, mocht je daar interesse in hebben. Ik heb hieronder wat links toegevoegd, kijk er eens naar, misschien is het iets voor jouw en je dochter.
Website Stichting Heppie
Filmpje: 'Heppie Promo'
Filmpje: 'Voor welke kinderen zet Heppie zich in?'
Filmpje: 'Hoe ziet een Heppie jaar eruit?'
Website Stichting Heppie
Filmpje: 'Heppie Promo'
Filmpje: 'Voor welke kinderen zet Heppie zich in?'
Filmpje: 'Hoe ziet een Heppie jaar eruit?'
vrijdag 9 december 2011 om 13:17
vrijdag 9 december 2011 om 13:20
Heel vervelend allemaalvoor jullie gezin!
Ik heb niet zoveel verstand van adhd, maar ik ken een jongen die het ook heeft. Hij gebruikte medicatie, maar had hier eigenlijk alleen de negatieve effecten van. Hij is nu gestopt met de medicatie en is naar bio-resonantie therapie geweest een aantal keren. Zelfs wij, buitenstaanders, kunnen zien dat hij echt veranderd is, in positieve zin. (en ik ben ook niet een zweverig typje.). Baat het niet, schaadt het niet. Je kunt dan in ieder geval zeggen dat je het hebt geprobeerd, want het welzijn van je dochter staat toch voorop.
Veel succes!!
Ik heb niet zoveel verstand van adhd, maar ik ken een jongen die het ook heeft. Hij gebruikte medicatie, maar had hier eigenlijk alleen de negatieve effecten van. Hij is nu gestopt met de medicatie en is naar bio-resonantie therapie geweest een aantal keren. Zelfs wij, buitenstaanders, kunnen zien dat hij echt veranderd is, in positieve zin. (en ik ben ook niet een zweverig typje.). Baat het niet, schaadt het niet. Je kunt dan in ieder geval zeggen dat je het hebt geprobeerd, want het welzijn van je dochter staat toch voorop.
Veel succes!!
vrijdag 9 december 2011 om 13:22
Poeh hé, heftig gaat het eraan toe hier. Toevallig sta ik op de drempel met superdochter: gaan we voor medicatie en/of gaan we het dieet proberen.
Ik ga vanavond op mijn gemakje alle voor mij nieuwe linkjes lezen. Daar heb ik nu uiteraard geen tijd voor aangezien mijn ADHD-ertje om me heen staat te springen!
En TO Sterkte met alles.
Ik ga vanavond op mijn gemakje alle voor mij nieuwe linkjes lezen. Daar heb ik nu uiteraard geen tijd voor aangezien mijn ADHD-ertje om me heen staat te springen!
En TO Sterkte met alles.
vrijdag 9 december 2011 om 13:53
quote:Tegen al die mensen zeg jij dus eigenlijk: ''jullie zijn een stelletje gehersenspoelde hysterica die geloven in jomanda en gebedsgenezing.''
Nee, dat zeg ik dus eigenlijk helemaal niet. Lé-zen.
Helene, of ik zelf ook adviezen geef? Ja, terughoudend te zijn met het opvolgen van adviezen van goedbedoelende die ook allemaal leken zijn en TO's kind niet kennen.
Nee, dat zeg ik dus eigenlijk helemaal niet. Lé-zen.
Helene, of ik zelf ook adviezen geef? Ja, terughoudend te zijn met het opvolgen van adviezen van goedbedoelende die ook allemaal leken zijn en TO's kind niet kennen.
vrijdag 9 december 2011 om 14:10
quote:Miffy schreef op 09 december 2011 @ 13:53:
[...]
Nee, dat zeg ik dus eigenlijk helemaal niet. Lé-zen.
Helene, of ik zelf ook adviezen geef? Ja, terughoudend te zijn met het opvolgen van adviezen van goedbedoelende die ook allemaal leken zijn en TO's kind niet kennen.Maar waarom zou je terughoudend zijn in het opvolgen van de adviezen. Eigenlijk zegt iedereen zoek hulp, ga naar je huisarts of direct naar MEE. En ja een aantal mensen, ik ook, zegt dat het misschien (,omdat medicijnen geen optie zijn volgens to) het een idee is eens naar het voedingspatroon te laten kijken (door een dietist) omdat daar soms ook resultaten mee geboekt kunnen worden.
Heel eerlijk het enige dat ik in deze af zou willen raden is terughoudendheid, want wanneer iets dergelijks nog zo heftig speelt bij een 12 jarige is de tijd dat je af kunt wachten en e.e.a aan kan kijken m.i echt voorbij!
[...]
Nee, dat zeg ik dus eigenlijk helemaal niet. Lé-zen.
Helene, of ik zelf ook adviezen geef? Ja, terughoudend te zijn met het opvolgen van adviezen van goedbedoelende die ook allemaal leken zijn en TO's kind niet kennen.Maar waarom zou je terughoudend zijn in het opvolgen van de adviezen. Eigenlijk zegt iedereen zoek hulp, ga naar je huisarts of direct naar MEE. En ja een aantal mensen, ik ook, zegt dat het misschien (,omdat medicijnen geen optie zijn volgens to) het een idee is eens naar het voedingspatroon te laten kijken (door een dietist) omdat daar soms ook resultaten mee geboekt kunnen worden.
Heel eerlijk het enige dat ik in deze af zou willen raden is terughoudendheid, want wanneer iets dergelijks nog zo heftig speelt bij een 12 jarige is de tijd dat je af kunt wachten en e.e.a aan kan kijken m.i echt voorbij!
vrijdag 9 december 2011 om 14:18
Sunemom: ik had het in eerste instantie over het advies om (zonder huisarts want die "zal er niet in mee willen gaan", maar wel met wazige gegooglde sites als leidraad) levensmiddelen te gaan schrappen, maar inmiddels is daar ook nog de vraag bijgekomen waarom ze zich in laat adviseren door iemand van GGZ3 (liever door een stel forummers??), en het advies bioresonantie te proberen.
vrijdag 9 december 2011 om 14:19
Ik kan me goed voorstellen dat de moed je inmiddels in de schoenen zakt. Ik denk echter ook dat je het je niet kan veroorloven te gaan zitten uitpuffen en niks doen. Ik heb je reacties gelezen en krijg de indruk dat je overal beren op de weg ziet. In het belang van je kind zul je actie moeten ondernemen. Ga verder kijken, vraag op fora (BGB heeft een aantal links hier gezet, zoals startpagina met prikbord) met welke instanties goede resultaten geboekt worden, vraag na welke hulp goed ontvangen wordt door andere kinderen van haar leeftijd met ADHD.
Je geeft aan al 8 jaar zoekende te zijn naar de juiste hulp voor je kind. Ik krijg de indruk door wat je hier schrijft dat je niet staat achter hetgeen je door (bijv) GGZ verteld is. Waarom niet verder kijken? Ik heb bij mijn zoon (ADD) gekeken naar welke ggz-aanbieder hoog aangeschreven staat en welke voor ons op rij-afstand zijn. Door goede begeleiding is mijn zoon binnen een half jaar een ander kind. En dat heeft ons gelukkig geen 8 jaar gekost. Je dochter zit in groep 8 en er komt dus een moeilijke (puber)tijd voor haar aan. Zorg dat je op voorhand de juiste hulp krijgt, want die is er, dat kan niet anders. Maar jij zult daar zelf ook achter moeten gaan staan, anders heeft het geen nut. En ik krijg toch een beetje het gevoel, correct me if I'm wrong, dat je er niet volledig achter staat.
Je geeft aan al 8 jaar zoekende te zijn naar de juiste hulp voor je kind. Ik krijg de indruk door wat je hier schrijft dat je niet staat achter hetgeen je door (bijv) GGZ verteld is. Waarom niet verder kijken? Ik heb bij mijn zoon (ADD) gekeken naar welke ggz-aanbieder hoog aangeschreven staat en welke voor ons op rij-afstand zijn. Door goede begeleiding is mijn zoon binnen een half jaar een ander kind. En dat heeft ons gelukkig geen 8 jaar gekost. Je dochter zit in groep 8 en er komt dus een moeilijke (puber)tijd voor haar aan. Zorg dat je op voorhand de juiste hulp krijgt, want die is er, dat kan niet anders. Maar jij zult daar zelf ook achter moeten gaan staan, anders heeft het geen nut. En ik krijg toch een beetje het gevoel, correct me if I'm wrong, dat je er niet volledig achter staat.
vrijdag 9 december 2011 om 14:23
quote:Miffy schreef op 09 december 2011 @ 14:18:
Sunemom: ik had het in eerste instantie over het advies om (zonder huisarts want die "zal er niet in mee willen gaan", maar wel met wazige gegooglde sites als leidraad) levensmiddelen te gaan schrappen, maar inmiddels is daar ook nog de vraag bijgekomen waarom ze zich in laat adviseren door iemand van GGZ3 (liever door een stel forummers??), en het advies bioresonantie te proberen.
Lé-zen.
Dat wordt helemaal nergens geadviseerd, iemand vertelt over zijn positieve ervaringen met bioresonantie.
Sunemom: ik had het in eerste instantie over het advies om (zonder huisarts want die "zal er niet in mee willen gaan", maar wel met wazige gegooglde sites als leidraad) levensmiddelen te gaan schrappen, maar inmiddels is daar ook nog de vraag bijgekomen waarom ze zich in laat adviseren door iemand van GGZ3 (liever door een stel forummers??), en het advies bioresonantie te proberen.
Lé-zen.
Dat wordt helemaal nergens geadviseerd, iemand vertelt over zijn positieve ervaringen met bioresonantie.
vrijdag 9 december 2011 om 14:26
Miffy, ze heeft bij die instantie al 3x hetzelfde advies gekregen, een diagnose waar TO zelf niet in geloofd. Dan wordt het toch tijd om iets anders op te gaan zoeken?
Ik ben het wel met je eens dat we niet moeten gaan zeggen: ga hier niet heen, maar daarheen omdat.....
Naar de MEE vind ik persoonlijk het beste advies.
Ik ben het wel met je eens dat we niet moeten gaan zeggen: ga hier niet heen, maar daarheen omdat.....
Naar de MEE vind ik persoonlijk het beste advies.
vrijdag 9 december 2011 om 14:27
SG, zet je leesbril op:quote:Baat het niet, schaadt het niet. Je kunt dan in ieder geval zeggen dat je het hebt geprobeerd, want het welzijn van je dochter staat toch voorop.Overigens is dit iets waar ik een hekel aan heb bij alternatievelingen. Baat het niet dan schaadt het wél, want het kost een boel tijd, geld en energie die niet meer ergens anders aan besteed kunnen worden, en het levert de zoveelste negatieve ervaring op. Dat is absoluut niet in het belang van een kind.
vrijdag 9 december 2011 om 14:33
vrijdag 9 december 2011 om 14:36
quote:Miffy schreef op 09 december 2011 @ 14:27:
SG, zet je leesbril op:
[...]
Overigens is dit iets waar ik een hekel aan heb bij alternatievelingen. Baat het niet dan schaadt het wél, want het kost een boel tijd, geld en energie die niet meer ergens anders aan besteed kunnen worden, en het levert de zoveelste negatieve ervaring op. Dat is absoluut niet in het belang van een kind.
En als het wel werkt, wat dan?
Wees toch niet zo star, echt. Dan krijg je ineens meer lucht om te ademen, dat zul je zien!
SG, zet je leesbril op:
[...]
Overigens is dit iets waar ik een hekel aan heb bij alternatievelingen. Baat het niet dan schaadt het wél, want het kost een boel tijd, geld en energie die niet meer ergens anders aan besteed kunnen worden, en het levert de zoveelste negatieve ervaring op. Dat is absoluut niet in het belang van een kind.
En als het wel werkt, wat dan?
Wees toch niet zo star, echt. Dan krijg je ineens meer lucht om te ademen, dat zul je zien!
vrijdag 9 december 2011 om 14:40
quote:Miffy schreef op 09 december 2011 @ 14:38:
SG, wat als het kind elke maand bij volle maan een uur naakt op het dak zetten helpt? Dat is nog gratis ook, en ongeveer net zo goed onderbouwd als bioresonantie.Lieverd, heb je niet door dat met jou niet te praten is? Je reageert als een stier op een rode lap. Ik blokkeer je vanaf nu, want ik vind niet dat ik een redelijke discussie met jou aan kan gaan.
SG, wat als het kind elke maand bij volle maan een uur naakt op het dak zetten helpt? Dat is nog gratis ook, en ongeveer net zo goed onderbouwd als bioresonantie.Lieverd, heb je niet door dat met jou niet te praten is? Je reageert als een stier op een rode lap. Ik blokkeer je vanaf nu, want ik vind niet dat ik een redelijke discussie met jou aan kan gaan.
vrijdag 9 december 2011 om 14:41
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.
vrijdag 9 december 2011 om 14:46
Louisavuitton, tips neerzetten, prima, maar in veel gevallen zijn ze nogal dwingend - je moet, je bent verplicht, als je dit niet doet zul je later nog wel eens hieraan terugdenken, het welzijn van je kind staat toch voorop. Als er bij gezondheid iemand komt met een medische vraag wordt er - terecht- geroepen dat de huisarts de aangewezen persoon is om dat soort vragen aan te stellen (niet door SG, overigens, die is wel heel consequent zweefteef). Hier opent iemand een topic vooral uit wanhoop omdat er weer een deur dichtgaat voor haar dochter, en dan gaat wel ineens het halve forum op de stoel van de specialist zitten, terwijl hier volgens mij net zo goed moet gelden: laat het niet over aan de glazen bollen van het forum.
vrijdag 9 december 2011 om 15:03
quote:sandt schreef op 09 december 2011 @ 14:41:
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.Wij hebben ook met een dergelijke situatie gezeten. Op het KDV van mijn zoontje zat een meisje met zwaar ADHD waarvan de ouders weigerden medicatie te geven omdat hun kind daar erg duf van werd. Helaas liepen daardoor alle andere peuters onder de blauwe plekken en had er dagelijks wel eentje een bloedneus oid. Uiteindelijk hebben een aantal ouders geeist dat dit meisje tenzij ze medicatie kreeg niet langer daar kwam. Heel erg voor de ouders maar zij was dus uiteindelijk niet langer welkom. Frapant was wel dat sinds die dag mijn zoontje ineens met veel plezier naar het KDV ging.
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.Wij hebben ook met een dergelijke situatie gezeten. Op het KDV van mijn zoontje zat een meisje met zwaar ADHD waarvan de ouders weigerden medicatie te geven omdat hun kind daar erg duf van werd. Helaas liepen daardoor alle andere peuters onder de blauwe plekken en had er dagelijks wel eentje een bloedneus oid. Uiteindelijk hebben een aantal ouders geeist dat dit meisje tenzij ze medicatie kreeg niet langer daar kwam. Heel erg voor de ouders maar zij was dus uiteindelijk niet langer welkom. Frapant was wel dat sinds die dag mijn zoontje ineens met veel plezier naar het KDV ging.
vrijdag 9 december 2011 om 15:11
quote:sandt schreef op 09 december 2011 @ 14:41:
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.Ware het niet dat het Rijk al een tijd lang "weer samen naar school" aanhangt waardoor het speciaal onderwijs voor heel veel kinderen geen mogelijkheid meer is, er 5.000 leerkrachten in het speciaal onderwijs uitgegooid worden, "rugzakjes" rap voor een groot aantal kinderen worden afgeschaft en scholen dus "opgescheept" blijven met dit soort kinderen zonder geld om adequate hulp in te schakelen. Ook als de ouders wel meewerken en het liever zelf ook anders zien.
Hou vooral oogkleppen op en scheer alle kinderen met een etiket over 1 kam. Ik vind het sneu dat je dochter dit overkomen is, daar niet van, maar als het aan jou ligt zou mijn hoogbegaafde kind met weliswaar Asperger, dus gewoon maar naar het speciaal onderwijs moeten, waar ze hem bij lange na niet kunnen bieden wat hij nodig heeft "want" hij heeft een etiket?
En om het nog even een tikkie erger te maken, sporten mogen ze ook al niet meer? Tenzij ze niet met andere mensen in aanraking komen natuurlijk. Wauw. En muziekles? Zoon speelt prachtig viool, samen met andere kinderen nog wel. Moeten we ze meteen ook maar brandmerken dan? Kun je ze makkelijker herkennen.
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.Ware het niet dat het Rijk al een tijd lang "weer samen naar school" aanhangt waardoor het speciaal onderwijs voor heel veel kinderen geen mogelijkheid meer is, er 5.000 leerkrachten in het speciaal onderwijs uitgegooid worden, "rugzakjes" rap voor een groot aantal kinderen worden afgeschaft en scholen dus "opgescheept" blijven met dit soort kinderen zonder geld om adequate hulp in te schakelen. Ook als de ouders wel meewerken en het liever zelf ook anders zien.
Hou vooral oogkleppen op en scheer alle kinderen met een etiket over 1 kam. Ik vind het sneu dat je dochter dit overkomen is, daar niet van, maar als het aan jou ligt zou mijn hoogbegaafde kind met weliswaar Asperger, dus gewoon maar naar het speciaal onderwijs moeten, waar ze hem bij lange na niet kunnen bieden wat hij nodig heeft "want" hij heeft een etiket?
En om het nog even een tikkie erger te maken, sporten mogen ze ook al niet meer? Tenzij ze niet met andere mensen in aanraking komen natuurlijk. Wauw. En muziekles? Zoon speelt prachtig viool, samen met andere kinderen nog wel. Moeten we ze meteen ook maar brandmerken dan? Kun je ze makkelijker herkennen.
vrijdag 9 december 2011 om 15:47
quote:sandt schreef op 09 december 2011 @ 14:41:
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.
En toch hoe lastig ook voor de andere kinderen in de klas is dat enkel die ouders en de leerkrachten aan te rekenen. De ouders in die zin dat weigeren je kind hulp te geven m.i gewoon verwaarlozing is. Niet dat je perse medicijnen moet geven maar wel dat verwacht mag worden dat je de benen uit je reet loopt om adequate hulp voor je kind te zoeken en de school te ondersteunen in hoe met jpu kind om te gaan. Ik ben zelf geen voorstander van speciaal onderwijs zolang het vermeden kan worden, maar vind wel dat de eindverantwoordelijkheid dan wel bij de ouders moet liggen en die dan zeer betrokken zullen moeten zijn om e.e.a zo goed mogelijk in goede banen te leiden. Daarnaast de leerkracht in die zin dat hij/zij moet bewaken dat alle kinderen hun aandacht krijgen en als in een volledige basisschoolperiode niet opvalt dat er mogelijk sprake is van een leerprobleem enkele omdat er twee erg sfeerbepalende kinderen in de klas zitten heeft menig leerkracht daar zitten slapen.
Elk kind heeft recht op een plekje op regulier onderwijs en daar mag wat mij betreft ook veel meer energie in gestoken worden. Speciaal onderwijs is prachtig voor die kinderen die geen andere optie hebben, niet als een soort stortplaats voor kinderen die lastig gevonden worden. Naturlijk is het jammer als je kind last heeft van het gedrag van een ander kind en zoeken naar een structurele oplossing lijkt mij ook een absolute noodzaak in dergelijk gevallen, maar feit is wel dat mensen hun hele leven tegen 'lastige' mensen aan zullen lopen en daarmee om te gaan hebben. Kinderen zijn daar geen uitzondering op en vroeg leren dat iedereen anders is en dat je met elkaar naar een manier moet zoeken om leuk en goed met elkaar om te gaan lijkt mij een van de balangrijkere lessen in het leven.
threelittleducks
Mijn reactie is niet tegen jou maar meer in het algemeen bedoeld. Hoe vervelend ik deze situatie voor jou ook vind.
Ik vind het namelijk vaak wel terecht dat deze bijzondere kinderen niet meer welkom zijn op de BSO, TSO, sportclubs of zelfs op school. Naast hoe vreslijk dit is voor deze bijzondere kinderen, zitten er in al deze groepen ook nog andere kinderen. Zodra een leider of leerkracht niet genoeg kennis en kunde heeft om zo'n bijzonder kind te begeleiden gaat dit bijna in alle gevallen ten koste van de rest van de groep. En je zult dus maar behoren tot de 'rest van de groep' zoals mijn dochter zes lange jaren op de basisschool. Mijn dochter was een lief, bescheiden kind en niemand die heeft gezien waar het leren bij haar vast liep. Nu op de mavo krijgt ze gelukkig de hulp die ze al veel eerder had moeten krijgen. Vermoeden is nu dat ze licht dyslectisch is. Op de basisschool heette het gewoon dat ze haar best niet deed. Alle aandacht ging in haar klas naar twee jongens met zowel gedrags- als leerproblemen. Deze jongens verpestten erg vaak de sfeer en de leerkrachten hadden niet de mogelijkheden om dat om te buigen. Ik weet bijna zeker dat zonder deze jongens in de klas het voor de 26 anderen leuker en leerzamer was geweest op de basisschool. Bij deze jongens was het moeilijk om ze naar het speciaal onderwijs te verwijzen omdat de ouders op geen enkele manier meewerkten. Eén van de moeders zei vaak genoeg bij het schoolhek dat haar kind niet getest hoefde te worden, nee de rest van de school was gek maar toch zeker niet haar kind! Deze jongen zit nu op het speciaal voortgezet onderwijs. Ik bedoel maar.
En toch hoe lastig ook voor de andere kinderen in de klas is dat enkel die ouders en de leerkrachten aan te rekenen. De ouders in die zin dat weigeren je kind hulp te geven m.i gewoon verwaarlozing is. Niet dat je perse medicijnen moet geven maar wel dat verwacht mag worden dat je de benen uit je reet loopt om adequate hulp voor je kind te zoeken en de school te ondersteunen in hoe met jpu kind om te gaan. Ik ben zelf geen voorstander van speciaal onderwijs zolang het vermeden kan worden, maar vind wel dat de eindverantwoordelijkheid dan wel bij de ouders moet liggen en die dan zeer betrokken zullen moeten zijn om e.e.a zo goed mogelijk in goede banen te leiden. Daarnaast de leerkracht in die zin dat hij/zij moet bewaken dat alle kinderen hun aandacht krijgen en als in een volledige basisschoolperiode niet opvalt dat er mogelijk sprake is van een leerprobleem enkele omdat er twee erg sfeerbepalende kinderen in de klas zitten heeft menig leerkracht daar zitten slapen.
Elk kind heeft recht op een plekje op regulier onderwijs en daar mag wat mij betreft ook veel meer energie in gestoken worden. Speciaal onderwijs is prachtig voor die kinderen die geen andere optie hebben, niet als een soort stortplaats voor kinderen die lastig gevonden worden. Naturlijk is het jammer als je kind last heeft van het gedrag van een ander kind en zoeken naar een structurele oplossing lijkt mij ook een absolute noodzaak in dergelijk gevallen, maar feit is wel dat mensen hun hele leven tegen 'lastige' mensen aan zullen lopen en daarmee om te gaan hebben. Kinderen zijn daar geen uitzondering op en vroeg leren dat iedereen anders is en dat je met elkaar naar een manier moet zoeken om leuk en goed met elkaar om te gaan lijkt mij een van de balangrijkere lessen in het leven.
