Psyche
alle pijlers
Druk om perfectie?
dinsdag 13 december 2011 om 08:34
Ik heb de laatste jaren periode's waarin ik mij opgejaagd voel en de druk voel om alles goed/perfect te doen.
Nu zit ik er momenteel ook weer in helaas!
Huis is/moet altijd schoon, ik doe ook elke dag stofzuigen ed.
Dochtertje moet bijna elke dag in bad en schone kleren aan.
Ook schaam ik me als ze gekwijlt heeft of vies is (van de opvang krijg ik ze vies terug)
Op mijn werk heb ik dit gevoel wel minder maar wordt wel snel geirriteerd als men/patienten niet mee werken, of men iets doet wat ik niet wil (werk in zorg)Of als collegas steekjes laten vallen.
We zijn momenteel bezig voor nummer 2 wat uiteraard niet lukt omdat ik zo gespannen ben/blijf
Ik verander ook veel van mening wat betreft mijn kinderwens
Als dochtertje een mindere dag heeft gehad wil ik namelijk geen kinderen erbij meer
Ik merk dat ik snel geirriteerd raak als ze "niet doet wat ik wil"
Kan ook slecht tegen haar huilen en wordt boos om de kleinste dingen
Ik heb ook wel eens nare gedachten om haar pijn te doen, dan leg ik ze in bed tot ik zelf gekalmeerd ben
Toch zo ik graag nog eens baby in mijn handen houden die van mij is.
Ook voor mijn dochtertje is het met de oog op de toekomst fijner om een broertje of zusje te hebben
Maar of het verstandig is??
Ik heb geen echte vraag, wil gewoon jullie mening over wat jullie hier lezen en wat jullie hiermee zouden doen?
Nu zit ik er momenteel ook weer in helaas!
Huis is/moet altijd schoon, ik doe ook elke dag stofzuigen ed.
Dochtertje moet bijna elke dag in bad en schone kleren aan.
Ook schaam ik me als ze gekwijlt heeft of vies is (van de opvang krijg ik ze vies terug)
Op mijn werk heb ik dit gevoel wel minder maar wordt wel snel geirriteerd als men/patienten niet mee werken, of men iets doet wat ik niet wil (werk in zorg)Of als collegas steekjes laten vallen.
We zijn momenteel bezig voor nummer 2 wat uiteraard niet lukt omdat ik zo gespannen ben/blijf
Ik verander ook veel van mening wat betreft mijn kinderwens
Als dochtertje een mindere dag heeft gehad wil ik namelijk geen kinderen erbij meer
Ik merk dat ik snel geirriteerd raak als ze "niet doet wat ik wil"
Kan ook slecht tegen haar huilen en wordt boos om de kleinste dingen
Ik heb ook wel eens nare gedachten om haar pijn te doen, dan leg ik ze in bed tot ik zelf gekalmeerd ben
Toch zo ik graag nog eens baby in mijn handen houden die van mij is.
Ook voor mijn dochtertje is het met de oog op de toekomst fijner om een broertje of zusje te hebben
Maar of het verstandig is??
Ik heb geen echte vraag, wil gewoon jullie mening over wat jullie hier lezen en wat jullie hiermee zouden doen?
dinsdag 13 december 2011 om 09:53
Het is dus zo te horen de druk van dingen van buitenaf, dingen die jij vindt die je moet doen. Dus als je daar fysiek afstand van neemt, is die druk even weg. Maar de druk leg je jezelf natuurlijk wel op. De kunst is dus om te leren rust te krijgen, zodat je ook kunt ontspannen zonder dat alles "perfect in orde" is.
Misschien eens beginnen met een lijstje te maken van de dingen die je belangrijk vindt in het leven? In algemene termen, bv. je gezondheid, een harmonieus gezinsleven, een fijne relatie, een goede band met je kind, een bevredigende baan, goed contact met familie en vrienden, een fijne woonomgeving enz., in volgorde van belangrijkheid.
En dan eens kijken hoe je je tijd in de praktijk indeelt en of dit aansluit bij je prioriteitenlijstje.
Misschien eens beginnen met een lijstje te maken van de dingen die je belangrijk vindt in het leven? In algemene termen, bv. je gezondheid, een harmonieus gezinsleven, een fijne relatie, een goede band met je kind, een bevredigende baan, goed contact met familie en vrienden, een fijne woonomgeving enz., in volgorde van belangrijkheid.
En dan eens kijken hoe je je tijd in de praktijk indeelt en of dit aansluit bij je prioriteitenlijstje.
Ga in therapie!
dinsdag 13 december 2011 om 10:00
Lieve queen, ik lees al hele goeie tips, dus vooral even een .
Als ik het zo lees denk ik echt dat je als eerste houvast met de huisarts zou kunnen praten en van daaruit verder kijken wat geschikt is/wat jou zou kunnen helpen. Ik zag iemand ook de tip van sporten geven, zie je hier iets in? Vaak geeft twee a drie keer per week een uurtje flink sporten al redelijk wat ontlading.
Als ik het zo lees denk ik echt dat je als eerste houvast met de huisarts zou kunnen praten en van daaruit verder kijken wat geschikt is/wat jou zou kunnen helpen. Ik zag iemand ook de tip van sporten geven, zie je hier iets in? Vaak geeft twee a drie keer per week een uurtje flink sporten al redelijk wat ontlading.
dinsdag 13 december 2011 om 10:05
Heb je geen postnatale depressie. Lijkt er wel op nl maar ben geen psycholoog.
Gedachtes over je kind pijn willen doen zijn niet normaal!
Dat is geen oordeel want het kan deel van een depressie oid zijn.
Zoek hulp, want als je dat bewust niet doet en in een zwak moment er naar handeld ben jij wel de schuldige en kom daar maar eens overheen.
Kinderen worden vies,kinderen zijn vaak vervelend.
Als je daar niet tegen kan waarom begin je dan aan een tweede.
Lijkt me hormonaal ook geen goed plan nu.
Gedachtes over je kind pijn willen doen zijn niet normaal!
Dat is geen oordeel want het kan deel van een depressie oid zijn.
Zoek hulp, want als je dat bewust niet doet en in een zwak moment er naar handeld ben jij wel de schuldige en kom daar maar eens overheen.
Kinderen worden vies,kinderen zijn vaak vervelend.
Als je daar niet tegen kan waarom begin je dan aan een tweede.
Lijkt me hormonaal ook geen goed plan nu.
dinsdag 13 december 2011 om 10:07
