Bedreigd

Pff.

Wat een drama altijd in de wereld.



Ik heb gisteren jammer genoeg een hele goede vriend op moeten geven.

Om de meest stomme rede!

Ik zit in de schuldsanering, en mijn pinpas verliep, nou moeten andere mensen die voor me aanvragen.

Na 2/3 maanden achter hun aan te hebben gezeten, 2 weken zonder geld te hebben gezeten, kon ik hem dan gisteren eindelijk MET code ophalen.

Sta ik bij de muur, pasje doet het niet, moest nog geactiveerd worden. Duurt 5 dagen. Ik baalde natuurlijk, en luchtte even mijn hart bij dat maatje.

Niet heel zeurderig, gewoon balend, met een geintje er achter aan dat we het gebouw een vreugdevuur gaven.

Hij vertelde mij direct dat ik een aansteller was, en dat het mijn straf was.

Ik verbaas (via whatsapp) teruggereageerd dat hij weet hoe het is om geen geld te hebben, met andere woorden, doe eens niet zo bot.

Maar weer kreeg ik te horen, je verdrinkt in zelfmedelijden en het is je straf.

Ik raakte geiriteerd, maar bleef nog netjes, negeerde hem uiteindelijk ook even.

Maar ik kreeg uit het niest een heel verhaal over hoe slecht ik wel niet was.

En toen werd ik boos op hem. Hij kon zijn was halen(had ik voor hem gewassen) en ik hoefde hem even niet meer te zien. Je kan niet alles tegen me zeggen, klaar.



En toen kwam hij met het rare idee mijn laptop als gestolen op te geven, die heb ik namelijk van hem gekregen, omdat hij me nog 2000 euro schuldig was, (die heb ik inmiddels opgegeven, na 2 jaar) en daarna dat hij hem uit mijn kamer zal halen.

Hij was atm bij een huisgenoot van mij, en ik was met mijn STOMME hoofd, vergeten mijn binnendeur op slot te draaien.



Op het moment dat ik binnenkwam zag ik de binnendeur snel dichtgaan, ik dr achteraan, en riep ''J doe eens normaal! Kom naar beneden, en praat erover'' hij kwam als een gek weer de trap af, en begon zo'n 2 cm van mijn gezicht af keihard tegen mij te schreeuwen, ik heb hem vriendelijk verzocht te vertrekken, dit was mijn huis. en ik wilde mijn laptop terug.

Die kreeg ik niet.

Ik mn vriend ingeschakeld, die probeerde het ook nog, maar niks hij bleef agressief en maar schelden en schreeuwen.



Toen hij later wegging met een vriend, heb ik aan mijn huisgenoot gevraagd of ik mijn laptop mocht hebben(lag op zijn kamer) en die kreeg ik natuurlijk terug, hij stond hier veder buiten. Maar hij vertelde wel dat ik op moest passen.

Er zat XTC in het spel.

Bingo, antwoord.

Mn vriend heeft mn spullen gepakt, en ik zit nu bij hem.

Maar goed ook want dat maatje draaide helemaal door toen hij dr achter kwam dat ik mijn laptop weer had.



Nu wilt hij mij en mn vriend pakken. En al helemaal nadat zijn vriendin mij belde en aan mij vroeg, waar is hij en wat is er gebeurd, ik heb haar verteld dat ik niet meer wist dan dat hij XTC ophad, en dat hij riep dat hij haar toch al kwijt was en niks meer te verliezen had ( ze wilde echt ALLES weten). Ik heb leugens verteld volgens hem,wat natuurlijk niet waar is, en nu moeten mijn vriend en ik voelen wat hij voelt.



Aangifte doen, ik weet het niet. Ik heb 1 keer eerder een dierbaar persoon aangegeven, en dat deed me heel erg veel pijn.

Het is nu rustig.

Maar toch ben ik bang, hij zit in een heeeeeel erg vies wereldje. waar ik niks van weet, alleen dat er gemoord word als het nodig is.



Ik vraag me af, alsnog politie inschakelen? Of dit gewoon laten rusten en hem zijn roes uit laten slapen?

Dat hij heftiger reageerde kan wel door de XTC komen, je emoties worden versterkt, en als het XTC was, denk ik niet dat hij het in een vrolijke bui had ingenomen. (Hij bleek ruzie met zijn vriendin daarvoor te hebben gehad) Het kan idd ook iets anders zijn, hij gebruikt al 9 jaar, en echt vanalles en nog wat. coke, GHB speed, enz. Hij is een tijd terug geleden ''gestopt'' omdat ik speed vond op mijn vloer.(Hij gaf het eerlijk toe) Heel lang gesprek gehad, we gingen hem helpen.( ik en mn vriend) Hij verdiende een beter leven dan een zwerver te zijn die steeds aan de drugs zat.

En het ging zo goed.... Hij was alweer aan het solliciteren enz. Maar was bij iemand die een grote drughandel heeft. Dan is het idd te verleidelijk. Stom van hem.



Stom van mij dat ik er keer op keer in bleef geloven.

Het is idd wel verstandig om zijn vriendin met rust te laten.

Ze was zo verdrietig, en niemand van haar omgeving wist iets van hun relatie af, dus kon ze alleen bij mij aankloppen. Maar goed, ik zal ook als ze mij aanspreekt het aangeven dat ik me er veder niet meer mee bemoei en wens ik haar veder succes.

Dat is idd het beste

quote:Poof schreef op 14 december 2011 @ 12:41:

Ik vraag me wel eens af, als ik zo'n verhaal lees of hoor, wat voor leven je hebt, als je dit soort drama hebt.





Ik heb vanaf mijn geboorte onder jeugdzorg gestaan, en alleen maar ellende gehad. Ben als enige in opstand gekomen en werd in leefgroepen en tehuizen gegooid, beste keus ooit. Anders was ik er nooit achter gekomen dat ik het echt moest laten vallen, en voor mezelf moest kiezen. dus vorig jaar, afstand van bijna iedereen gedaan. Nooit geweten dat dat ZO MOEILIJK was. Maar ik wil het, dus sla me er wel doorheen. Bovendien gaat het al 100 x beter met mij sinds ik er '' alleen voor sta''

En nu die ''goede vriend'' uit beeld is, heb ik echt mijn gehele oude omgeving afgesloten. Dat zal het er alleen maar makkelijker op maken.

gaia9



Heb je helemaal gelijk in, ik heb me idd als slachtoffer opgesteld.

Het was een 2strijd met mezelf. en kon daarin geen keus maken.



Denk dat ik ook bevriend met hem bleef omdat ik niet zoveel meer heb. Grijpen wat je grijpen kan denk ik...

Maar ik zie nu ook verandering nu ik er een punt achter heb gezet.

Vroeger was ik doorgegaan met mezelf verdedigen en me gelijk halen. en het weer oplossen.

Nu wil ik dat hij zo snel mogelijk kalmeert en verdwijnt uit mijn leven. Tis even slikken. Maar ben het zat. Heb lang genoeg stommertje gespeeld. Word eens tijd dat ik dat inzie en er van leer.