Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
vrijdag 16 december 2011 om 20:18
Vandaaag is er zoveel fout gegaan. Ik ben allerlei dingen kwijt, weet echt niet meer waar ik ze neergelegd heb, afspraak vergeten en ik ben zo eindeloos moe. Ik slaap nog steeds heel beroerd, ik weet niet hoe het zo verder moet. Vanmorgen had ik nog goede moed, maar die is tot onder het nulpunt gezakt.
vrijdag 16 december 2011 om 20:48
Kunstje
Die dagen heb ik ook gehad dat ik gewoon volkomen de weg kwijt was omdat ik zo verdomde moe was. Niet slapen, niet eten en als een kip zonder kop rond blijven rennen om vooral maar niet bij mijn verdriet stil te hoeven staan.
Soms. Moet je heel even stil zitten en dat verdriet gewoon toelaten. Dat is vreselijk naar. Maar het is de enige manier want als je dat niet doet komt het straks als een boemerang 2 keer zo hard weer terug.
Sterkte
Ik heb vandaag mijn huis versierd. Halverwege was ik helemaal moedeloos en ben ik jankend op de grond gaan zitten... ik wist niet meer waarom ik het allemaal deed. Na een kwartiertje huilen ben ik opgestaan, heb mijn neus gesnoten, een lekkere pot thee gezet en ben doorgegaan. En na uren zwoegen ziet mijn huisje er waanzinnig gezellig uit en zit ik in mijn pyamaatje tussen de flonkerende kaarsjes en lichtjes te genieten van mijn mooie stekkie. Ik kom er wel! Met vallen en opstaan.
Dikke knuffel voor iedereen hier
Die dagen heb ik ook gehad dat ik gewoon volkomen de weg kwijt was omdat ik zo verdomde moe was. Niet slapen, niet eten en als een kip zonder kop rond blijven rennen om vooral maar niet bij mijn verdriet stil te hoeven staan.
Soms. Moet je heel even stil zitten en dat verdriet gewoon toelaten. Dat is vreselijk naar. Maar het is de enige manier want als je dat niet doet komt het straks als een boemerang 2 keer zo hard weer terug.
Sterkte
Ik heb vandaag mijn huis versierd. Halverwege was ik helemaal moedeloos en ben ik jankend op de grond gaan zitten... ik wist niet meer waarom ik het allemaal deed. Na een kwartiertje huilen ben ik opgestaan, heb mijn neus gesnoten, een lekkere pot thee gezet en ben doorgegaan. En na uren zwoegen ziet mijn huisje er waanzinnig gezellig uit en zit ik in mijn pyamaatje tussen de flonkerende kaarsjes en lichtjes te genieten van mijn mooie stekkie. Ik kom er wel! Met vallen en opstaan.
Dikke knuffel voor iedereen hier
vrijdag 16 december 2011 om 22:01
zaterdag 17 december 2011 om 00:13
Veel verdriet en woede door elkaar heen hier vandaag. Veel geconfronteerd met verdriet en boosheid van onze oudste deze week. Gaat ook slecht met hem op school.
Zoveel verdriet. Ik kan soms gewoon niet meer. Waarom moeten mijn kinderen deze ellende meemaken? Ik vind het zo erg voor ze. Maar ik kan er niets aan doen, ze alleen maar opvangen als ze vallen.
Wat doet dit toch allemaal ontzettend veel pijn.
Zoveel verdriet. Ik kan soms gewoon niet meer. Waarom moeten mijn kinderen deze ellende meemaken? Ik vind het zo erg voor ze. Maar ik kan er niets aan doen, ze alleen maar opvangen als ze vallen.
Wat doet dit toch allemaal ontzettend veel pijn.
zaterdag 17 december 2011 om 09:38
Ik vind het zó knap van jullie dat jullie de kerstsfeer toch zo veel mogelijk in huis halen....ik ontloop het zo veel mogelijk, wil dat zó niet zien en voelen...
Hova.... Wat een ellende meid, voor de kinderen weer....Deze hele toestand heeft zoveel consequenties...
Realiseer je wel dat jij er wel degelijk bent voor de kinderen...jij hebt deze keuze niet gemaakt maar doet alles wat er in je macht ligt om ze te steunen en dat weten ze en dat voelen ze...
Dikke knuffel
Hova.... Wat een ellende meid, voor de kinderen weer....Deze hele toestand heeft zoveel consequenties...
Realiseer je wel dat jij er wel degelijk bent voor de kinderen...jij hebt deze keuze niet gemaakt maar doet alles wat er in je macht ligt om ze te steunen en dat weten ze en dat voelen ze...
Dikke knuffel
zaterdag 17 december 2011 om 10:23
Hova, ben het helemaal eens met Allalone. Jij hebt hier niet voor gekozen en bij je eigen pijn en verdriet, moet je ook dat van de kinderen opvangen. Het is bijna te veel voor 1 mens. Maar je doet het toch maar. Daar mag je trots op zijn.
Als die kerels die zo gemakkelijk alleen aan zichzelf denken en hun eigen genot, zich eens realiseerden wat ze anderen aandoen. Hier precies hetzelfde. Zoon is al 21 maar voelt zich net zo goed afgewezen en verdrietig en waar is zijn vader dan? Aan het vozen met een ander en zijn redenatie: hij komt er wel overheen. Lekker toch!
Als die kerels die zo gemakkelijk alleen aan zichzelf denken en hun eigen genot, zich eens realiseerden wat ze anderen aandoen. Hier precies hetzelfde. Zoon is al 21 maar voelt zich net zo goed afgewezen en verdrietig en waar is zijn vader dan? Aan het vozen met een ander en zijn redenatie: hij komt er wel overheen. Lekker toch!
zaterdag 17 december 2011 om 11:27
quote:allalone schreef op 17 december 2011 @ 09:38:
Ik vind het zó knap van jullie dat jullie de kerstsfeer toch zo veel mogelijk in huis halen....ik ontloop het zo veel mogelijk, wil dat zó niet zien en voelen...
Ach Allalone, volgens mij is dat ook een gedeelte ontkenning. Ik wil niet weten hoe ellendig ik me voel, dus ik doe net of er niets aan de hand is en we gewoon Kerstmis kunnen vieren. Ik vraag me af of dat gaat lukken. Ik wil het in elk geval proberen voor de kinderen en de familie. En ik verdom het om als zielig in de steek gelaten vrouwtje af te moeten wachten of iemand mij gaat uitnodigen uit medelijden.
Ik zie meer op tegen Oud en Nieuw. Normaal gesproken een moment van reflectie en vooruit kijken naar de toekomst. Die er momenteel wel heel zwart uit ziet. Dus ik heb besloten om alleen (met de kinderen) thuis te blijven. Vrolijk kan ik toch niet zijn (er zullen wel heel veel tranen rollen die avond) en ik heb geen zin om andermans avond ook nog te verpesten. En dat iedereen mij dan met medelijden aankijkt.
Ik zal mijn mantra nog maar eens voor de dag halen: Ik ben sterk, Ik ga niet kapot. Ik kom hier beter uit!!
Ik vind het zó knap van jullie dat jullie de kerstsfeer toch zo veel mogelijk in huis halen....ik ontloop het zo veel mogelijk, wil dat zó niet zien en voelen...
Ach Allalone, volgens mij is dat ook een gedeelte ontkenning. Ik wil niet weten hoe ellendig ik me voel, dus ik doe net of er niets aan de hand is en we gewoon Kerstmis kunnen vieren. Ik vraag me af of dat gaat lukken. Ik wil het in elk geval proberen voor de kinderen en de familie. En ik verdom het om als zielig in de steek gelaten vrouwtje af te moeten wachten of iemand mij gaat uitnodigen uit medelijden.
Ik zie meer op tegen Oud en Nieuw. Normaal gesproken een moment van reflectie en vooruit kijken naar de toekomst. Die er momenteel wel heel zwart uit ziet. Dus ik heb besloten om alleen (met de kinderen) thuis te blijven. Vrolijk kan ik toch niet zijn (er zullen wel heel veel tranen rollen die avond) en ik heb geen zin om andermans avond ook nog te verpesten. En dat iedereen mij dan met medelijden aankijkt.
Ik zal mijn mantra nog maar eens voor de dag halen: Ik ben sterk, Ik ga niet kapot. Ik kom hier beter uit!!
zaterdag 17 december 2011 om 11:46
Ben zó blij dat ik met oud en nieuw ga werken!! Helemaal een andere situatie dan voorgaande jaren, hoop echter wel dat ik mijn emoties daar dan een beetje onder controle kan houden..zal niet echt gemakkelijk worden vrees ik...
Enne:
Ik zal mijn mantra nog maar eens voor de dag halen: Ik ben sterk, Ik ga niet kapot. Ik kom hier beter uit!!
En zo is het!!
Enne:
Ik zal mijn mantra nog maar eens voor de dag halen: Ik ben sterk, Ik ga niet kapot. Ik kom hier beter uit!!
En zo is het!!
zaterdag 17 december 2011 om 14:38
Morgen kerstdiner bij ex op het werk. Was altijd zeer gezellig, maar nu ga ik niet meer mee. Ben benieuwd of hij al het lef heeft zijn nieuwe scharrel mee te nemen. Denk eigenlijk van niet, dan krijgt hij te veel lastige vragen. Hem kennende heeft hij op het werk alleen verteld dat het tussen ons niet meer ging en dat we daarom uit elkaar gaan.
Ik voel me weer even heel zielig en alleen.
Maar ik zal er door komen en beter dan tevoren!! Als ik het vaak genoeg herhaal, ga ik het vanzelf geloven, toch?
Ik voel me weer even heel zielig en alleen.
Maar ik zal er door komen en beter dan tevoren!! Als ik het vaak genoeg herhaal, ga ik het vanzelf geloven, toch?
zaterdag 17 december 2011 om 16:51
Kom er juist achter dat ex dus inderdaad op het werk niet verteld heeft dat hij een ander heeft. Heeft alleen verteld dat wij uit elkaar gaan omdat het niet meer ging. De kl**tz*k!! Nog steeds probeert hij mooi weer te spelen.
Ik had het verwacht, waarom ben ik dan weer zo van streek?
GVD, ik baal hier van. Het minste of geringste brengt me weer uit mijn evenwicht. :puke:
Ik had het verwacht, waarom ben ik dan weer zo van streek?
GVD, ik baal hier van. Het minste of geringste brengt me weer uit mijn evenwicht. :puke:
zaterdag 17 december 2011 om 18:06
Weet je, kunstje...leg dat naast je neer..het maakt niet uit..
Hier precies hetzelfde verhaal, op zijn werk verteld dat we uit elkaar zijn omdat het niet meer ging..hij heeft ze er niet bij verteld dat hij met hun directe collega het bed deelt....
Maar...veranderd dat de situatie? Maakt het je dat anders?
Uiteindelijk niet...probeer het los te laten..het enigste wat je er mee bereikt is dat jij gefrustreerd rond loopt...en volgens mij heb je al genoeg aan je hoofd....
Hier precies hetzelfde verhaal, op zijn werk verteld dat we uit elkaar zijn omdat het niet meer ging..hij heeft ze er niet bij verteld dat hij met hun directe collega het bed deelt....
Maar...veranderd dat de situatie? Maakt het je dat anders?
Uiteindelijk niet...probeer het los te laten..het enigste wat je er mee bereikt is dat jij gefrustreerd rond loopt...en volgens mij heb je al genoeg aan je hoofd....
zaterdag 17 december 2011 om 18:17
quote:hova schreef op 17 december 2011 @ 18:15:
Super confronterend hoor; elke kerstkaart die binnenkomt waar alleen Hova en de namen van mijn kinderen op staan...
Aan de andere kant, vorig jaar belazerde hij je nog met zijn
collega dat was helemaal een hel voor je.
Ik heb je vorige draad ook van aan het begin meegelezen,
je bent nu zelfstandiger, strijdbaarder enz.
Je bent te goed om belazerd te worden
En wat klaag je, ik krijg ze helemaal niet meer
Super confronterend hoor; elke kerstkaart die binnenkomt waar alleen Hova en de namen van mijn kinderen op staan...
Aan de andere kant, vorig jaar belazerde hij je nog met zijn
collega dat was helemaal een hel voor je.
Ik heb je vorige draad ook van aan het begin meegelezen,
je bent nu zelfstandiger, strijdbaarder enz.
Je bent te goed om belazerd te worden
En wat klaag je, ik krijg ze helemaal niet meer
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 17 december 2011 om 18:35
quote:allalone schreef op 17 december 2011 @ 18:06:
Maar...veranderd dat de situatie? Maakt het je dat anders?
Uiteindelijk niet...probeer het los te laten..het enigste wat je er mee bereikt is dat jij gefrustreerd rond loopt...en volgens mij heb je al genoeg aan je hoofd....Het is zo vervelend dat hij mooi weer speelt en geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor wat hij gedaan heeft. Toen het lastig werd, is hij gewoon naar een ander vertrokken. Dat blijf ik moeilijk vinden. Als je partner het moeilijk heeft, probeer je toch te helpen en niet je l*l ergens anders in te stoppen. En natuurlijk heb je gelijk, ik raak hier super gefrustreerd van en ik moet het loslaten, maar zit hier werkelijk te trillen van woede. Zal maar eens een kopje thee zetten om tot rust te komen.
Maar...veranderd dat de situatie? Maakt het je dat anders?
Uiteindelijk niet...probeer het los te laten..het enigste wat je er mee bereikt is dat jij gefrustreerd rond loopt...en volgens mij heb je al genoeg aan je hoofd....Het is zo vervelend dat hij mooi weer speelt en geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor wat hij gedaan heeft. Toen het lastig werd, is hij gewoon naar een ander vertrokken. Dat blijf ik moeilijk vinden. Als je partner het moeilijk heeft, probeer je toch te helpen en niet je l*l ergens anders in te stoppen. En natuurlijk heb je gelijk, ik raak hier super gefrustreerd van en ik moet het loslaten, maar zit hier werkelijk te trillen van woede. Zal maar eens een kopje thee zetten om tot rust te komen.
zaterdag 17 december 2011 om 18:48
Kunstje..En denk je nou echt dat dit nooit uit zal gaan komen?
Ik geloof oprecht, ook in mijn situatie, dat men dit heus wel een keer gaat doorzien...En daar waar hem nu alleen maar bewondering toekomt, want: hij doet het zo netjes, hij houd nog steeds rekening met mij, hij sluit het zo netjes af, zal men hem dan heus wel een keer de waarheid gaan vertellen..maar ik probeer dat los te laten. Het zal wel, het geeft me mijn relatie niet terug en ik weet wat er werkelijk gebeurt is...
Ex vertelde ooit eens dat collega's hem hadden gevraagd hoe ik op de situatie reageerde en hoe we nu met elkaar omgingen, ex vertelde daarop naar waarheid dat ik begrip toonde en het wel heel erg moeilijk had maar dat we nog steeds goed met elkaar konden praten.
Daarop zei één van zijn collega's: dat veranderd nog wel als er een derde in het spel komt...waarop ex lichtelijk rood aanliep....
Ik geloof oprecht, ook in mijn situatie, dat men dit heus wel een keer gaat doorzien...En daar waar hem nu alleen maar bewondering toekomt, want: hij doet het zo netjes, hij houd nog steeds rekening met mij, hij sluit het zo netjes af, zal men hem dan heus wel een keer de waarheid gaan vertellen..maar ik probeer dat los te laten. Het zal wel, het geeft me mijn relatie niet terug en ik weet wat er werkelijk gebeurt is...
Ex vertelde ooit eens dat collega's hem hadden gevraagd hoe ik op de situatie reageerde en hoe we nu met elkaar omgingen, ex vertelde daarop naar waarheid dat ik begrip toonde en het wel heel erg moeilijk had maar dat we nog steeds goed met elkaar konden praten.
Daarop zei één van zijn collega's: dat veranderd nog wel als er een derde in het spel komt...waarop ex lichtelijk rood aanliep....
zaterdag 17 december 2011 om 19:01
Eigenlijk wil ik niet begripvol zijn, Ik ben gewoon woest en wil krijsen als een viswijf.
Al die jaren ben ik begripvol geweest als hij het druk had met zijn werk, niet mee kon naar ouderavonden etc. Zijn belangen gingen altijd voor. Kijk waar het me gebracht heeft!
Ik draai er ook geen doekjes meer om, we zijn niet uit elkaar omdat het niet meer ging maar omdat hij een ander heeft. Ik ga niet liegen om hem er beter uit te laten komen.
Nu ga ik het weer proberen van me af te zetten en nog wat kerstversieringen aanbrengen.
Al die jaren ben ik begripvol geweest als hij het druk had met zijn werk, niet mee kon naar ouderavonden etc. Zijn belangen gingen altijd voor. Kijk waar het me gebracht heeft!
Ik draai er ook geen doekjes meer om, we zijn niet uit elkaar omdat het niet meer ging maar omdat hij een ander heeft. Ik ga niet liegen om hem er beter uit te laten komen.
Nu ga ik het weer proberen van me af te zetten en nog wat kerstversieringen aanbrengen.
zaterdag 17 december 2011 om 19:10
Pfff kunstje
Hova, bij mij komen er nog kerstkaarten (voornamelijk van mensen "iets verder weg") binnen met zijn naam er ook op, is ook nie leuk
Maar hey, weten jullie dat ik zo langzamerhand af en toe echt begin te genieten van het feit dat ik zélf kan bepalen wat, wanneer en hoe ik dingen ga doen?! Natuurlijk voel ik me soms nog alleen en mis ik onze vriendschap maar ik ben ook soms gewoon blij dat ik dingen niet meer hoef te overleggen, dan zit ik hier zomaar in mijn huisje te genieten van mijn autonome bestaantje... het gaat echt de goede kant op. Zometeen ben ik 5 maanden onderweg ,en de hele scherpe schrijnende pijn van het verdriet is er echt af het zeurt nu een beetje door op de achtergrond. Houd moed meiden er is hoop!
Hova, bij mij komen er nog kerstkaarten (voornamelijk van mensen "iets verder weg") binnen met zijn naam er ook op, is ook nie leuk
Maar hey, weten jullie dat ik zo langzamerhand af en toe echt begin te genieten van het feit dat ik zélf kan bepalen wat, wanneer en hoe ik dingen ga doen?! Natuurlijk voel ik me soms nog alleen en mis ik onze vriendschap maar ik ben ook soms gewoon blij dat ik dingen niet meer hoef te overleggen, dan zit ik hier zomaar in mijn huisje te genieten van mijn autonome bestaantje... het gaat echt de goede kant op. Zometeen ben ik 5 maanden onderweg ,en de hele scherpe schrijnende pijn van het verdriet is er echt af het zeurt nu een beetje door op de achtergrond. Houd moed meiden er is hoop!
zaterdag 17 december 2011 om 19:24
zaterdag 17 december 2011 om 20:07
@Sartan, klinkt super! Geniet ervan!
@Gijs, ik ben zeker te goed, haha
En her gaat zeker beter met me dan vorig jaar, maar het gaat veel te langzaam allemaal...
En eh... Ik ben niet zo mailerig momenteel, maar hoor graag weer eens hoe het met je gaat! Knuffel terug...
Heb net zitten voorgenieten met de kids, lekker zitten praten over dat we binnenkort een kitten gaan nemen. Bijna-ex had altijd een hekel aan katten, nu kan het! En net als jij, Sartan, zie ik ook wel voordelen van het alleen met de kids wonen. (net heerlijk met de kids aan de salontafel tosti's zitten eten, had met bijna-ex niet gebeurt ).
Het praktische aan alleen wonen gaat ook prima, maar het voelt ondanks de kids, toch ook vaak heel eenzaam....
@Gijs, ik ben zeker te goed, haha
En her gaat zeker beter met me dan vorig jaar, maar het gaat veel te langzaam allemaal...
En eh... Ik ben niet zo mailerig momenteel, maar hoor graag weer eens hoe het met je gaat! Knuffel terug...
Heb net zitten voorgenieten met de kids, lekker zitten praten over dat we binnenkort een kitten gaan nemen. Bijna-ex had altijd een hekel aan katten, nu kan het! En net als jij, Sartan, zie ik ook wel voordelen van het alleen met de kids wonen. (net heerlijk met de kids aan de salontafel tosti's zitten eten, had met bijna-ex niet gebeurt ).
Het praktische aan alleen wonen gaat ook prima, maar het voelt ondanks de kids, toch ook vaak heel eenzaam....
