Relatie uit

Hallo,



Om toch een beetje mijn hart te luchten, heb ik mijn eigen hier laten registreren om toch een beetje advies te krijgen.



Ik zal bij het begin beginnen en een korte versie er van.



Ik ken mijn ex zo'n 4 jaar nu en voorheen ruim 3 jaar goede vrienden geweest. ( zijn we nu nog steeds). Alleen zij kreeg problemen met haar ex ( dus voor mij) en ze wist niet meer wat ze wilde.

Ik heb haar toen gesteund en advies gegeven dat ze dan moest gaan praten. Langer de wijs werd ons contact beter en beter en begon ze echt op mij te hangen ( wat ik niet erg vond). Op een gegeven moment werd het duidelijk dat ze meer dan alleen leuk vond en aangezien haar relatie voor mij geen toekomst had, besloot ze om bij hem weg te gaan. Ik heb haar daar verder in gesteund en alles gedaan. Toen ze eenmaal weer terug zat bij haar ouders, gingen wij verder in een relatie. Alles ging goed en was naar mijn weten gewoon perfect. We hadden veel lol gehad, gezelligheid en we deden regelmatig leuke dingen. Op het moment dat de ene het wat minder had, kreeg die ook gelijk steun van de andere. Zo was onze relatie. Nog nooit ruzie gehad. Slechts mopperpartijen maar dat hoort bij een relatie.



En toen ineens merkte ik dat er iets was. Iets gruwelijks mis. Ze was meer afwezig en dat voelde gewoon niet goed. Ze was het weekend bij mij en het was zondag. Ze vertelde dat ze het niet meer zag zitten en dat ze een ander leuk vond ( achteraf gezien een smoes was). Heel veel gehuild en veel gepraat ( daar ligt onze sterkste kant in) en toen heeft ze toch besloten om verder te gaan met me.



Toen werd het woensdag, liet ze via de telefoon weten dat ze het uit wil maken. Schijnbaar liet ik haar geen keuze. Ik zat teveel op haar huid en dat kon ze niet hebben. ( Haar ex controleerde haar heel veel, terwijl ik juist vragen stelde uit interesse en om een gesprek op te starten). Het viel haar helemaal niet meer goed en de maat was vol. Ze zat vol irritatie. Verder haar met rust gelaten.



Donderdags dmv videogesprek met elkaar gepraat en dit gesprek verliep in goede wateren. Alles werd besproken en kon rustig mijn vragen stellen. Verder besloten om als vrienden verder te gaan.



Verder heb ik ook gevraagd of ik een tweede kans kon krijgen of tijd om te laten zien dat ik degelijk anders kan zijn. Dat liet ik ook zien in de dagen er na. Stond ze zelfs versteld van. Maar ze is bang dat ik haar probeer om te praten, terwijl ik gewoon op een rationele manier om tijd vraag, al is het maar te verbetering van onze vriendschap. Ze wil me ook niet kwijt als beste vriend, omdat ik veel voor haar beteken.



Ik weet dat ik haar de tijd en ruimte moet geven om alles te laten bezinken en ook voor me zelf. Maar afgelopen 3 nachten hebben wij gewoon super goed gepraat weer en we hebben zelfs gelachen met elkaar. Het is voor mij redelijk dubbel.



Ik snap niet wat er verkeerd is gegaan en dat weten we beide niet. Ik hoop dat jullie misschien wel enige tips/adviezen kunnen geven. Verder weet ik ook niet, wat ik er verder mee aan moet.

Mijn gevoel zegt als de vriendschap weer terug gaat, zoals het eerst was dat het gevoel weer terug komt ( is al eerder gebeurd toen ze bij haar ex nog zat).



Voor nu stop ik even en hoop op (nuttige) reacties .



Mvg,



Unknows

Toen zij zo met haar zelf zat, hadden we echt hele dag intens contact. Zo'n maandje of 2 a 3. Dit werd dus ook doorgetrokken, toen ze bij haar ouders zat. Alleen daar kon ze niet altijd reageren, en daar heb ik zelf een fout in gemaakt en dat heb ik ook toegegeven. Toen het uit ging, werd het contact ook minder en voelde zij er beter bij, wat ik ook al eerder zei, het contact werd weer gezelliger en leuker. Het is niet geheel dat ik me mezelf zijnde er voor omzet, maar een kleine aanpassing.

Ik hoop dat het nu wel wat duidelijk is.

Dat zou ook kunnen, maar ik zou eerlijk gezegd niet weten waardoor dat zou zijn veranderd

Ik probeer haar te begrijpen in de keuzes die zij heeft gemaakt.

Zo ervaart zij het, dat ik haar probeer om te praten.

Ik wil er gewoon zeker van zijn, dat het geen fout is van haar die ze misschien heeft gemaakt. Niet dat ze over paar weken terug komt, van ik wil je terug. Dat probeer ik haar ook duidelijk te maken.



Ik zal mijn best doen om haar los te laten.

Het is alleen niet makkelijk.

Het gaat niet direct om mijzelf in essentie te veranderen. Het was meer om te zorgen dat ik minder op haar huid zat, zodat er minder irritatie kwam bij haar.



Vreemde van alles is, dat ze gisteren bij een vriend is geweest en plots heeft ze gevoelens voor hem en ze hebben zelfs gekust.

Dank je Klavier, en inderdaad het is uit ja.