Kinderen
alle pijlers
(boze) stiefmoeders??!
zondag 18 december 2011 om 21:02
Vriend heeft zoontje uit vorige relatie van 5 jr. Ex woont 100 km verderop en verwacht nu dat wij t zoontje om t weekend ophalen en terugbrengen (zelf zwanger en wil niet meer ophalen)..
Is dit redelijk, kan zij dit zomaar doen? En zijn zij niet samen verantwoordelijk voor vervoer(s)(kosten)?
Daarnaast komt t zoontje ook in de vakantie bij ons logeren, komt erop neer dat hij 2/3 deel vd kerstvakantie (2 weken) hier is want mama gaat op vakantie.. Dus mn vriend moet maar opvang regelen terwijl hij zelf ook geen vrij heeft. Ik zie alles gebeuren en denk alleen maar- waarom op deze manier? Daarnaast is de huidige omgangsregeling gebaseerd op een afstand van 5 km onderling, niet 100 km. Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen. Wat zouden jullie doen??
Is dit redelijk, kan zij dit zomaar doen? En zijn zij niet samen verantwoordelijk voor vervoer(s)(kosten)?
Daarnaast komt t zoontje ook in de vakantie bij ons logeren, komt erop neer dat hij 2/3 deel vd kerstvakantie (2 weken) hier is want mama gaat op vakantie.. Dus mn vriend moet maar opvang regelen terwijl hij zelf ook geen vrij heeft. Ik zie alles gebeuren en denk alleen maar- waarom op deze manier? Daarnaast is de huidige omgangsregeling gebaseerd op een afstand van 5 km onderling, niet 100 km. Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen. Wat zouden jullie doen??
maandag 19 december 2011 om 15:30
To, je bent zo bezig met het gedrag van ex. Laat dat alsjeblieft los, want zoals ik al zei; als je pech hebt, gebeuren er in de toekomst nog meer dingen waar jij je niet in kan verplaatsen of in kan vinden.
En weet je, ik sta in dezelfde positie als jou maar het jij hebt er eigenlijk geen f*ck mee te maken wat zij beslissen of niet. Dat is iets tussen haar en je vriend.
Ik weet niet of ik er over heen heb gelezen; Maar wat doet je vriend eraan? Gaat hij in het verweer of laat hij het allemaal maar gebeuren?
En weet je, ik sta in dezelfde positie als jou maar het jij hebt er eigenlijk geen f*ck mee te maken wat zij beslissen of niet. Dat is iets tussen haar en je vriend.
Ik weet niet of ik er over heen heb gelezen; Maar wat doet je vriend eraan? Gaat hij in het verweer of laat hij het allemaal maar gebeuren?
maandag 19 december 2011 om 15:37
Daarnaast vergeet je dat je vriend de vader is van zijn zoon en zij goed in haar recht staat om hun zoon in de vakantie een gedeelte bij zijn vader te brengen. Sterker nog, je vriend heeft daar ook nog eens plichten in! Je vriend mag in zijn handjes klappen. Mijn man zou voor eeuwig gelukkig zijn als hij kreeg wat hij zou willen; een gedeelte van vakanties. Nu moet ie het doen met een paar dagen (en dat heeft ie maar te willen, anders ziet ie hem helemaal niet meer!) rond kerst. Oud en nieuw heeft ie al in geen jaren meer met zijn zoon samen gevierd.
maandag 19 december 2011 om 16:53
TO, je blijft maar klagen over de ex en hoe zij het heeft geregeld.
Eigenlijk heb jij daar niks mee te maken en is dit iets wat je vriend moet communiceren met haar.
Je kunt er alleen het beste van maken en het voor dat knulletje als ie er is ook zo gezellig mogelijk maken. Hij is slachtoffer, niet jij. En misschien reageren velen daarom zo fel: hoe het kind zich zelf bij deze situatie voelt rep je met geen woord over. Of hoe het moet zijn om als vijfjarige zowel bij je moeder als bij je vader en z''n vriendin niet altijd even gewenst te zijn. Want zo is het wel, ook al beweer je dat hij dat niet merkt. En ik denk dat kinderen dat wel aanvoelen hoor, als dit soort dingen spelen.
Eigenlijk heb jij daar niks mee te maken en is dit iets wat je vriend moet communiceren met haar.
Je kunt er alleen het beste van maken en het voor dat knulletje als ie er is ook zo gezellig mogelijk maken. Hij is slachtoffer, niet jij. En misschien reageren velen daarom zo fel: hoe het kind zich zelf bij deze situatie voelt rep je met geen woord over. Of hoe het moet zijn om als vijfjarige zowel bij je moeder als bij je vader en z''n vriendin niet altijd even gewenst te zijn. Want zo is het wel, ook al beweer je dat hij dat niet merkt. En ik denk dat kinderen dat wel aanvoelen hoor, als dit soort dingen spelen.
maandag 19 december 2011 om 17:01
maandag 19 december 2011 om 17:06
Een punt achterzetten niet, maar wel proberen het los te laten en je vriend het zelf laten regelen met z'n ex en zijn zoontje wel altijd met open armen ontvangen.
Maar ja, ik kan me daar sowieso niks bij voorstellen, dat zo'n jong en onschuldig kind je relatie 'stoort'. Je kunt toch ook prima samenzijn en met elkaar als de kleine op bed ligt?
In een ander topic schrijf je zelfs al dat je nadenkt over kinderen krijgen met hem. Dan heb je toch ook minder tijd met elkaar? Of is het met je eigen kind ineens minder erg ofzo?
Maar ja, ik kan me daar sowieso niks bij voorstellen, dat zo'n jong en onschuldig kind je relatie 'stoort'. Je kunt toch ook prima samenzijn en met elkaar als de kleine op bed ligt?
In een ander topic schrijf je zelfs al dat je nadenkt over kinderen krijgen met hem. Dan heb je toch ook minder tijd met elkaar? Of is het met je eigen kind ineens minder erg ofzo?
maandag 19 december 2011 om 17:26
quote:mariamena schreef op 19 december 2011 @ 14:11:
TO je trekt nogal wat conclusies: moeder is kind liever kwijt als rijk bijvoorbeeld.
En in plaats van het oorspronkelijke probleem: jouw kerstvakantie, is het nu ineens een haal en breng ding geworden, want moeder is verhuisd. Je haalt er god mag weten wat allemaal niet bij, maar on the end ben JIJ het probleem hoor, echt...
TO kaart het probleem van het halen en brengen al in de OP aan. Dus je verwijt dat ze er nu van alles bijhaalt is onterecht.
TO je trekt nogal wat conclusies: moeder is kind liever kwijt als rijk bijvoorbeeld.
En in plaats van het oorspronkelijke probleem: jouw kerstvakantie, is het nu ineens een haal en breng ding geworden, want moeder is verhuisd. Je haalt er god mag weten wat allemaal niet bij, maar on the end ben JIJ het probleem hoor, echt...
TO kaart het probleem van het halen en brengen al in de OP aan. Dus je verwijt dat ze er nu van alles bijhaalt is onterecht.
maandag 19 december 2011 om 18:03
Ik vind dat sommigen hier wel heel hard reageren. Het lijkt wel of stiefmoeders hier altijd automatisch als de boze stiefmoeders uit het sprookje gezien worden.
Het is lastig om stiefmoeder te zijn, zeker als je zelf geen kind(eren) hebt. En je weet echt niet waaraan je begint. Ik vind het ook moeilijk. De zoon van mijn man is lief, maar ik herken echt helemaal niks van mijn man in hem. Mijn man staat ook altijd klaar voor zijn zoontje. Terecht, maar soms is het heel veel. Mijn man werkt langere dagen om de vrijdag voor zijn zoon te kunnen zijn. De vakanties worden ook gedeeld en kost ons dus extra vakantiedagen omdat wij geen gebruik kunnen maken van het BSO. Ook het continu halen en brengen (doen wij ook alleen maar, moeder haalt of brengt hem ca 1 x per jaar) herken ik en vind ik irritant. En ik vind ook dat wij samen heel weinig tijd over hebben, zeker ook omdat ik onregelmatig werk. Mij man ziet zijn zoon minstens 2 hele dagen/week. Ik zie mijn man met een beetje mazzel 4 hele dagen per maand. En las die dan ook wegvallen omdat wij weer een extra dagen of weekenden moeten klaarstaan ben ik ook niet meer blij om het ventje te zien. Dat is toch logisch.
Het is lastig om stiefmoeder te zijn, zeker als je zelf geen kind(eren) hebt. En je weet echt niet waaraan je begint. Ik vind het ook moeilijk. De zoon van mijn man is lief, maar ik herken echt helemaal niks van mijn man in hem. Mijn man staat ook altijd klaar voor zijn zoontje. Terecht, maar soms is het heel veel. Mijn man werkt langere dagen om de vrijdag voor zijn zoon te kunnen zijn. De vakanties worden ook gedeeld en kost ons dus extra vakantiedagen omdat wij geen gebruik kunnen maken van het BSO. Ook het continu halen en brengen (doen wij ook alleen maar, moeder haalt of brengt hem ca 1 x per jaar) herken ik en vind ik irritant. En ik vind ook dat wij samen heel weinig tijd over hebben, zeker ook omdat ik onregelmatig werk. Mij man ziet zijn zoon minstens 2 hele dagen/week. Ik zie mijn man met een beetje mazzel 4 hele dagen per maand. En las die dan ook wegvallen omdat wij weer een extra dagen of weekenden moeten klaarstaan ben ik ook niet meer blij om het ventje te zien. Dat is toch logisch.
Niet mijn demissionaire demissionaire regering en ik hoor niet meer bij het zogenaamde volk.
maandag 19 december 2011 om 18:08
Nou, ergens heeft TO wel gelijk natuurlijk: het is niét leuk van de moeder dat ze 70 km is verhuisd, zonder overleg ofzo. En dat ze gewoon aangeefd dat het zoontje 'dan en dan' komt, klaar uit. En het kind niet meer wil bregen of halen. Het is 1 uur rijden, kom op zeg, ik weet best wat t is om zwanger te zijn en je niet lekker voelen enzo, maar goed, afspraken zijn afspraken. Ze lijkt me nou niet een makkelijke ex....
Maar goed, ik sluit me verder aan bij e dames die er ervaring mee hebben; stapje terug doe, je hart luchten en verder niks van ex aantrekken, wie weet gaat voor haar de lol er wel van af om jullie 'dwars te zitten ' (is dat de juiste opmerking?) als ze ziet dat 1* jij en je vriend gelukkig zijn en overal in meegaan en het jullie relatie niet laten beinvloeden en 2* bij geboorte van haar nieuwe kind en de horrormonen nemen wat af, wie weet dat ze dan weer wat meer openstaat voor..redelijkheid?
succes iig!
Maar goed, ik sluit me verder aan bij e dames die er ervaring mee hebben; stapje terug doe, je hart luchten en verder niks van ex aantrekken, wie weet gaat voor haar de lol er wel van af om jullie 'dwars te zitten ' (is dat de juiste opmerking?) als ze ziet dat 1* jij en je vriend gelukkig zijn en overal in meegaan en het jullie relatie niet laten beinvloeden en 2* bij geboorte van haar nieuwe kind en de horrormonen nemen wat af, wie weet dat ze dan weer wat meer openstaat voor..redelijkheid?
succes iig!
maandag 19 december 2011 om 18:34
Sorry, ik begrijp het in het algemeen gewoon niet.
Ik hoor geluiden over zo weinig tijd hebben met elkaar maar een kind van gescheiden ouders is er niet altijd.
Legio mensen stichten een gezin en hebben de kinderen dus altijd, en ja daar kies je voor maar je kiest ook voor een relatie met een kind en weet je van te voren dat je je tijd moet delen.
Ik kan mij in veel dingen inleven dat je daar in voor verassingen komt te staan zoals opvoedingskwestie's, moeilijke exen etc, en je dat niet goed kan inschatten van te voren.
Maar dat je niet altijd met zijn tweetjes zal zijn is een feit die je gewoon wel weet als je er aan begint.
Als je je partner helemaal voor jezelf wil hebben,dan moet je een kinderloze relatie aan gaan.
Ik hoor geluiden over zo weinig tijd hebben met elkaar maar een kind van gescheiden ouders is er niet altijd.
Legio mensen stichten een gezin en hebben de kinderen dus altijd, en ja daar kies je voor maar je kiest ook voor een relatie met een kind en weet je van te voren dat je je tijd moet delen.
Ik kan mij in veel dingen inleven dat je daar in voor verassingen komt te staan zoals opvoedingskwestie's, moeilijke exen etc, en je dat niet goed kan inschatten van te voren.
Maar dat je niet altijd met zijn tweetjes zal zijn is een feit die je gewoon wel weet als je er aan begint.
Als je je partner helemaal voor jezelf wil hebben,dan moet je een kinderloze relatie aan gaan.
maandag 19 december 2011 om 19:12
Tuurlijk als je samen een gezin sticht weet je dat je minder tijd hebt voor elkaar. En ik denk ook dat je er dan geen problemen mee hebt. Je kiest er zelf voor tenslotte.
Maar kort gezegd; ik ben niet ongelukkig met mn vriend en zn zoontje, maar met de manier waarop het nu zo geregeld wordt. Alsof nu ze zwanger is haar andere kind niet meer telt en dus zijn vader niet hoeft te zien, althans zij wil het niet meer faciliteren. Het gaat zelfs een stapje verder. Haar man stelde tussen neus en lippen voor dat ie mn vriend geld bood om afstand te doen van zn rechten.. Snappen jullie een klein beetje mijn frustratie..! Moede en nieuwe man willen niks meer met mn vriend en mij te maken hebben en t interesseert hun eigenlijk vrij weinig of t zoontje met of zonder zn echte vader opgroeit!
En die vakantie is alleen maar een uiting van hoe ze dit soort dingen regelen, of althans denken te regelen.
Na hun trouwen zijn ze in de zomer 2 weken zonder zoon weggeweest (oke, snap ik ook!) maar nu in de kerstvakantie brengen ze dus ook maar 2 dagen met hem door en dan gaat kid naar pap, opa, oma en stiefopa rn stiefoma.. Maakt t leven voor een kleuter niet gemakkelijker.
Maar kort gezegd; ik ben niet ongelukkig met mn vriend en zn zoontje, maar met de manier waarop het nu zo geregeld wordt. Alsof nu ze zwanger is haar andere kind niet meer telt en dus zijn vader niet hoeft te zien, althans zij wil het niet meer faciliteren. Het gaat zelfs een stapje verder. Haar man stelde tussen neus en lippen voor dat ie mn vriend geld bood om afstand te doen van zn rechten.. Snappen jullie een klein beetje mijn frustratie..! Moede en nieuwe man willen niks meer met mn vriend en mij te maken hebben en t interesseert hun eigenlijk vrij weinig of t zoontje met of zonder zn echte vader opgroeit!
En die vakantie is alleen maar een uiting van hoe ze dit soort dingen regelen, of althans denken te regelen.
Na hun trouwen zijn ze in de zomer 2 weken zonder zoon weggeweest (oke, snap ik ook!) maar nu in de kerstvakantie brengen ze dus ook maar 2 dagen met hem door en dan gaat kid naar pap, opa, oma en stiefopa rn stiefoma.. Maakt t leven voor een kleuter niet gemakkelijker.
maandag 19 december 2011 om 19:15
Dus eigenlijk vind ik t juist zo oneerlijk dat kindje op deze manier aan allerlei mensen wordt over gelaten. En geloof me, ik weet dat zij hem wel vaker alleen liet met zn zoon en gewoon met een ander vertrok. Mn vriend zag zn zoon toen bijna elk weekend, maar zij is gewoon verhuisd.. Dat is niet echt in t belang van een 2-jarige (toen)..
maandag 19 december 2011 om 19:19
Ik heb er trouwens een goed boek over gelezen, de bonusmoeder, een aanrader voor degenen die in hetzelfde schuitje zitten. Want als stiefmoeder doe je het eigenlijk toch nooit goed, en vaak help je wel mee (op) voeden en verzorgen maar moet je verder vooral jaknikken. Want de echte moeder weer toch wat t beste is. Ik wou echt dat ik dat kon zeggen, echt!!
maandag 19 december 2011 om 19:57
maandag 19 december 2011 om 20:12
Zijn ex is getrouwd nu en is zwanger.. Thuis voor zijn zoontje is bij haar. En steeds die strijd is ook niet goed. Dus hij laat t er vaak bij.. En dat is wel te begrijpen, maar ook frustrerend. Wil zelf ook graag in de nabije toekomst een kind en ja, ook dan zullen er wel wat wrijvingen zijn. Je wilt dan juist je eigen 'gezinnetje' bij elkaar hebben. Maar ook dan is er denk ik wel een weg in te vinden. Het is voor mij geen dealbreaker, mijn vriend is juist een superlieve en betrokken papa. En hij weet dat t vaderschap meer is dan een blije wolk, en dat geeft me weer vertrouwen in hem.
maandag 19 december 2011 om 20:22
TO ik begrijp je frustraties zo!!!
Het is idd niet het feit dat het zo gaat, maar de manier waarop. Wij als stiefmoeders zijn degene die zich er niet mee moeten bemoeien, we wisten waar we aan begonnen etc.
Ja, met een kind.... maar niet wat voor ex onze mannen hadden!!
Dat ZIJ alles bepalen, dat manlief maar alles moet slikken. Want anders hebben ze t grootste dreigement: het kind.
En dat mijn manlief het kind i.p.v. eerst 4 dagen per week (waarvan 2 alleen met mij) tot het naar school ging nog maar 2 dagen per 2 weken zag dat was dankzij moeder.
De vakanties idem., we zouden ze delen, maar puntje bij paaltje alleen hoe het moeder uitkomt. Dus wanneer ze zelf op stap moet/ wil, dan moet ie ineens hierheen en anders is het danken op onze blote knietjes dat ie hierheen kan mag komen?
maar als het kind ziek is, wordt het hier wel LETTERLIJK met 40 graden de stoep over geduwd. Zo naar binnen, hop! Moeders ging kleren kopen..
dus TO ik snap de frustraties maar al te goed!!!
Wij stiefmoders doen het nooit goed, al helemaal niet ogen van vele dames maar ik weet uit ervaring dat wij wel degene zijn die het allemaal moeten slikken. En dan kunnen jullie mooi aankomen met je wist waar je aan begon. Ja leuk.... een kind!
.... maar dan de moeder nog...
Het is idd niet het feit dat het zo gaat, maar de manier waarop. Wij als stiefmoeders zijn degene die zich er niet mee moeten bemoeien, we wisten waar we aan begonnen etc.
Ja, met een kind.... maar niet wat voor ex onze mannen hadden!!
Dat ZIJ alles bepalen, dat manlief maar alles moet slikken. Want anders hebben ze t grootste dreigement: het kind.
En dat mijn manlief het kind i.p.v. eerst 4 dagen per week (waarvan 2 alleen met mij) tot het naar school ging nog maar 2 dagen per 2 weken zag dat was dankzij moeder.
De vakanties idem., we zouden ze delen, maar puntje bij paaltje alleen hoe het moeder uitkomt. Dus wanneer ze zelf op stap moet/ wil, dan moet ie ineens hierheen en anders is het danken op onze blote knietjes dat ie hierheen kan mag komen?
maar als het kind ziek is, wordt het hier wel LETTERLIJK met 40 graden de stoep over geduwd. Zo naar binnen, hop! Moeders ging kleren kopen..
dus TO ik snap de frustraties maar al te goed!!!
Wij stiefmoders doen het nooit goed, al helemaal niet ogen van vele dames maar ik weet uit ervaring dat wij wel degene zijn die het allemaal moeten slikken. En dan kunnen jullie mooi aankomen met je wist waar je aan begon. Ja leuk.... een kind!
.... maar dan de moeder nog...
maandag 19 december 2011 om 20:53
@vele; dankje dat is echt goed om te horen! Precies zoals bij jou dus..
En wat mn vriend hiervan vindt wat denken jullie zelf??! Hij vindt het ook kwalitatief uitermate teleurstellend maar kom op als de nieuwe man van je vrouw je liever ziet gaan als komen.. En je zelfs geld gaat bieden voor je kind. Waar is nu iedereen die t allemaal zo goed weten?
En wat mn vriend hiervan vindt wat denken jullie zelf??! Hij vindt het ook kwalitatief uitermate teleurstellend maar kom op als de nieuwe man van je vrouw je liever ziet gaan als komen.. En je zelfs geld gaat bieden voor je kind. Waar is nu iedereen die t allemaal zo goed weten?
maandag 19 december 2011 om 20:56
Ik weet niet...
Toch sijpelt er in de je post tussen de regels door dat jij en je vriend het wel best vinden zo.
Kind niet te vaak naar jullie, straks je eigen gezinnetje en alles is de schuld van ex.
Ik kan voor veel problematiek begrip hebben waar je als stiefmoeder tegenaan loopt, alleen in jou manier hoe je er over praat ontbreekt een bepaald soort wil en sympathie.
En strijd om je kind te zien niet goed.
nee strijd is nooit goed, maar als je als vader het belangrijk vindt een goede band met je kind op te bouwen zit je met je ass in de rechtzaal als je meer omgang wil.
Nu klinkt het allemaal zo zo.
Toch sijpelt er in de je post tussen de regels door dat jij en je vriend het wel best vinden zo.
Kind niet te vaak naar jullie, straks je eigen gezinnetje en alles is de schuld van ex.
Ik kan voor veel problematiek begrip hebben waar je als stiefmoeder tegenaan loopt, alleen in jou manier hoe je er over praat ontbreekt een bepaald soort wil en sympathie.
En strijd om je kind te zien niet goed.
nee strijd is nooit goed, maar als je als vader het belangrijk vindt een goede band met je kind op te bouwen zit je met je ass in de rechtzaal als je meer omgang wil.
Nu klinkt het allemaal zo zo.
maandag 19 december 2011 om 21:00
maandag 19 december 2011 om 21:03
quote:consuelabananahammok schreef op 19 december 2011 @ 21:00:
En stiefmoeders leef je ook eens in.
Als moeder is het ook niet makkelijk een nieuw persoon in het leven van je kind toe te laten en dingen los te laten.
Ik denk als er wederzijds begrip kan zijn je een hoop nijd kan voorkomen.
It takes two to tangoHelemaal met je eens. Maar wat nu als kind ineens als je samenwoont met de vader zes dagen per week 'gedumpt' wordt want zo kan het gebeuren. En dat er smoezen bedacht moeten worden dat het kind naar moeder mag? Dus wat als een moeder haar kind letterlijk en figuurlijk loslaat?
En stiefmoeders leef je ook eens in.
Als moeder is het ook niet makkelijk een nieuw persoon in het leven van je kind toe te laten en dingen los te laten.
Ik denk als er wederzijds begrip kan zijn je een hoop nijd kan voorkomen.
It takes two to tangoHelemaal met je eens. Maar wat nu als kind ineens als je samenwoont met de vader zes dagen per week 'gedumpt' wordt want zo kan het gebeuren. En dat er smoezen bedacht moeten worden dat het kind naar moeder mag? Dus wat als een moeder haar kind letterlijk en figuurlijk loslaat?
maandag 19 december 2011 om 21:06
quote:vele68 schreef op 19 december 2011 @ 20:22:
TO ik begrijp je frustraties zo!!!
Het is idd niet het feit dat het zo gaat, maar de manier waarop. Wij als stiefmoeders zijn degene die zich er niet mee moeten bemoeien, we wisten waar we aan begonnen etc.
Ja, met een kind.... maar niet wat voor ex onze mannen hadden!!
Dat ZIJ alles bepalen, dat manlief maar alles moet slikken. Want anders hebben ze t grootste dreigement: het kind.
En dat mijn manlief het kind i.p.v. eerst 4 dagen per week (waarvan 2 alleen met mij) tot het naar school ging nog maar 2 dagen per 2 weken zag dat was dankzij moeder.
De vakanties idem., we zouden ze delen, maar puntje bij paaltje alleen hoe het moeder uitkomt. Dus wanneer ze zelf op stap moet/ wil, dan moet ie ineens hierheen en anders is het danken op onze blote knietjes dat ie hierheen kan mag komen?
maar als het kind ziek is, wordt het hier wel LETTERLIJK met 40 graden de stoep over geduwd. Zo naar binnen, hop! Moeders ging kleren kopen..
dus TO ik snap de frustraties maar al te goed!!!
Wij stiefmoders doen het nooit goed, al helemaal niet ogen van vele dames maar ik weet uit ervaring dat wij wel degene zijn die het allemaal moeten slikken. En dan kunnen jullie mooi aankomen met je wist waar je aan begon. Ja leuk.... een kind!
.... maar dan de moeder nog...
Maar de exen kennelijk ook nooit.
Beetje pot verwijt de ketel dan toch?
TO ik begrijp je frustraties zo!!!
Het is idd niet het feit dat het zo gaat, maar de manier waarop. Wij als stiefmoeders zijn degene die zich er niet mee moeten bemoeien, we wisten waar we aan begonnen etc.
Ja, met een kind.... maar niet wat voor ex onze mannen hadden!!
Dat ZIJ alles bepalen, dat manlief maar alles moet slikken. Want anders hebben ze t grootste dreigement: het kind.
En dat mijn manlief het kind i.p.v. eerst 4 dagen per week (waarvan 2 alleen met mij) tot het naar school ging nog maar 2 dagen per 2 weken zag dat was dankzij moeder.
De vakanties idem., we zouden ze delen, maar puntje bij paaltje alleen hoe het moeder uitkomt. Dus wanneer ze zelf op stap moet/ wil, dan moet ie ineens hierheen en anders is het danken op onze blote knietjes dat ie hierheen kan mag komen?
maar als het kind ziek is, wordt het hier wel LETTERLIJK met 40 graden de stoep over geduwd. Zo naar binnen, hop! Moeders ging kleren kopen..
dus TO ik snap de frustraties maar al te goed!!!
Wij stiefmoders doen het nooit goed, al helemaal niet ogen van vele dames maar ik weet uit ervaring dat wij wel degene zijn die het allemaal moeten slikken. En dan kunnen jullie mooi aankomen met je wist waar je aan begon. Ja leuk.... een kind!
.... maar dan de moeder nog...
Maar de exen kennelijk ook nooit.
Beetje pot verwijt de ketel dan toch?
maandag 19 december 2011 om 21:09
Oei, ik vind je openingspost ook wat vervelend overkomen. Na wat andere post te hebben gelezen, begrijp ik je beter. Ik heb zelf geen kinderen en man ook niet, maar we hebben samen (en zijn moeder) wel 3 jaar voor zijn nichtjes gezorgd. Lieve meisjes, maar god wat heb ik me geërgerd aan de manier van omgaan met de kinderen (en opvoeding). Hier ging het dus om de zussen van man, vaders waren helemaal afwezig). Ze lieten de kinderen weken achtereen bij hun moeder (oma van de kinderen dus, waarbij wij ook woonden), terwijl zij gewoon verder met hun leven. Zelfs financiele ondersteuning gaven ze niet (oma had zelf geen inkomen) dus dat kwam op ons neer. Kunnen die kinderen natuurlijk helemaal niks aan doen, hierdoor maar ook door andere dingen in de opvoeding konden ze soms best vervelend reageren. Ik wou bijv dat ze elke dag naar school gingen, moeder maakte dat volgens mij weinig uit en oma die wou dat wel, maar deed daar verder niks aan (als de jongste zei dat ze naar school wou, dan hielp ze haar klaar maken, als ze zei dat ze geen zin had was het ook goed. Ik zorgde gewoon dat ze naar school ging, ook al schreeuwde ze en schopte ze nog zo hard. nadat het na een tijdje wat beter ging kwam moeder even langs; ze hoefde vandaag toch niet naar school, want mama was er! (dat zei moeder dan he, als kind het zei kon ik me er wat bij voorstellen).
Vervolgens begon de hele ellende opnieuw en werd ik door kind uitgescholden (kinderen werden zelf ook vaak uitgescholden en gekleineerd).
Lang verhaal, maar mijn punt is dat ik het de kinderen op een gegeven moment ging kwalijk nemen, terwijl het echt aan de moeder lag. Je kunt dat zo'n kind echt niet aanrekenen.
Er zijn bepaalde afspraken gemaakt tussen jouw vriend en zijn ex, daar kun je het niet mee eens zijn, maar heb je niets over te zeggen. Wel snap ik je frustratie als je het idee hebt dat zoontje wordt gebruikt. Bespreek dat dan met je vriend.
Overigens kan ik me wel voorstellen dat je vriend zijn zoontje altijd/vaak moet brengen en ophalen. Moeder doet natuurlijk al een stuk meer dan vader, dus ik vind het niet zo'n gek idee dat hij hier dan wat meer indoet (heeft wat mij betreft niets te maken met dat de vader maar moeite moet doen om kindje te zien)
Ga er anders vanuit dat zijn zoontje de helft van de tijd bij je vriend is (zo zou het idealiter moeten zijn, hoewel lang niet altijd praktisch haalbaar). Dus ook de helft van alle vakanties, dan valt het alleen maar mee, betreffende de tijd die jullie met z'n 2-en hebben.
Als je het idee hebt dat ex misbruik maakt, bespreek dat dan met je vriend en geef ideeen hoe hij het beter zou kunnen regelen (blijf wel uitgaan van die 50%, probeer dat niet zo weinig mogelijk te maken of alleen wanneer het jou uitkomt. Laat vervolgens je vriend de afspraken bespreken met z'n ex. Als jij niet blij bent met de uitkomst, moet je bij je vriend zijn en niemand anders.
Vervolgens begon de hele ellende opnieuw en werd ik door kind uitgescholden (kinderen werden zelf ook vaak uitgescholden en gekleineerd).
Lang verhaal, maar mijn punt is dat ik het de kinderen op een gegeven moment ging kwalijk nemen, terwijl het echt aan de moeder lag. Je kunt dat zo'n kind echt niet aanrekenen.
Er zijn bepaalde afspraken gemaakt tussen jouw vriend en zijn ex, daar kun je het niet mee eens zijn, maar heb je niets over te zeggen. Wel snap ik je frustratie als je het idee hebt dat zoontje wordt gebruikt. Bespreek dat dan met je vriend.
Overigens kan ik me wel voorstellen dat je vriend zijn zoontje altijd/vaak moet brengen en ophalen. Moeder doet natuurlijk al een stuk meer dan vader, dus ik vind het niet zo'n gek idee dat hij hier dan wat meer indoet (heeft wat mij betreft niets te maken met dat de vader maar moeite moet doen om kindje te zien)
Ga er anders vanuit dat zijn zoontje de helft van de tijd bij je vriend is (zo zou het idealiter moeten zijn, hoewel lang niet altijd praktisch haalbaar). Dus ook de helft van alle vakanties, dan valt het alleen maar mee, betreffende de tijd die jullie met z'n 2-en hebben.
Als je het idee hebt dat ex misbruik maakt, bespreek dat dan met je vriend en geef ideeen hoe hij het beter zou kunnen regelen (blijf wel uitgaan van die 50%, probeer dat niet zo weinig mogelijk te maken of alleen wanneer het jou uitkomt. Laat vervolgens je vriend de afspraken bespreken met z'n ex. Als jij niet blij bent met de uitkomst, moet je bij je vriend zijn en niemand anders.
maandag 19 december 2011 om 21:09
quote:roosje4 schreef op 19 december 2011 @ 21:03:
[...]
Helemaal met je eens. Maar wat nu als kind ineens als je samenwoont met de vader zes dagen per week 'gedumpt' wordt want zo kan het gebeuren. En dat er smoezen bedacht moeten worden dat het kind naar moeder mag? Dus wat als een moeder haar kind letterlijk en figuurlijk loslaat?
Tsja,
Ik denk dat je dan niets anders kan doen dan de zorg op je nemen.
Wat moet je anders?
Iemand die niet voor zijn kind wil zorgen, dan houdt het een beetje op.
Althans ik kan nu even enkel vanuit mijn moederbrein denken en ervaring.
Mijn ex wil zijn kind ook niet vaker zien dus is hij bij mij. Je wil het manneke graag bij je hebben of niet.
[...]
Helemaal met je eens. Maar wat nu als kind ineens als je samenwoont met de vader zes dagen per week 'gedumpt' wordt want zo kan het gebeuren. En dat er smoezen bedacht moeten worden dat het kind naar moeder mag? Dus wat als een moeder haar kind letterlijk en figuurlijk loslaat?
Tsja,
Ik denk dat je dan niets anders kan doen dan de zorg op je nemen.
Wat moet je anders?
Iemand die niet voor zijn kind wil zorgen, dan houdt het een beetje op.
Althans ik kan nu even enkel vanuit mijn moederbrein denken en ervaring.
Mijn ex wil zijn kind ook niet vaker zien dus is hij bij mij. Je wil het manneke graag bij je hebben of niet.
maandag 19 december 2011 om 21:13
Natuurlijk zorg je ervoor, maar hoe leg je een kind van zeven uit dat moeder geen trek meer in je heeft? Wat dat met een kind doet is niet te beschrijven: 'stiefmoeder, weet jij waarom mama mij 'wegduwt.'? Dan sta je echt met je mond vol tanden om het kind vervolgens weer huilend naar bed te brengen. Dus nee, niet alle stiefmoeders zijn slecht, tuurlijk, ze zijn er. Net als moeders die spijt hebben en er geen zin meer in de opvoeding hebben.
