Kinderen
alle pijlers
(boze) stiefmoeders??!
zondag 18 december 2011 om 21:02
Vriend heeft zoontje uit vorige relatie van 5 jr. Ex woont 100 km verderop en verwacht nu dat wij t zoontje om t weekend ophalen en terugbrengen (zelf zwanger en wil niet meer ophalen)..
Is dit redelijk, kan zij dit zomaar doen? En zijn zij niet samen verantwoordelijk voor vervoer(s)(kosten)?
Daarnaast komt t zoontje ook in de vakantie bij ons logeren, komt erop neer dat hij 2/3 deel vd kerstvakantie (2 weken) hier is want mama gaat op vakantie.. Dus mn vriend moet maar opvang regelen terwijl hij zelf ook geen vrij heeft. Ik zie alles gebeuren en denk alleen maar- waarom op deze manier? Daarnaast is de huidige omgangsregeling gebaseerd op een afstand van 5 km onderling, niet 100 km. Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen. Wat zouden jullie doen??
Is dit redelijk, kan zij dit zomaar doen? En zijn zij niet samen verantwoordelijk voor vervoer(s)(kosten)?
Daarnaast komt t zoontje ook in de vakantie bij ons logeren, komt erop neer dat hij 2/3 deel vd kerstvakantie (2 weken) hier is want mama gaat op vakantie.. Dus mn vriend moet maar opvang regelen terwijl hij zelf ook geen vrij heeft. Ik zie alles gebeuren en denk alleen maar- waarom op deze manier? Daarnaast is de huidige omgangsregeling gebaseerd op een afstand van 5 km onderling, niet 100 km. Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen. Wat zouden jullie doen??
maandag 19 december 2011 om 21:23
quote:roosje4 schreef op 19 december 2011 @ 21:13:
Natuurlijk zorg je ervoor, maar hoe leg je een kind van zeven uit dat moeder geen trek meer in je heeft? Wat dat met een kind doet is niet te beschrijven: 'stiefmoeder, weet jij waarom mama mij 'wegduwt.'? Dan sta je echt met je mond vol tanden om het kind vervolgens weer huilend naar bed te brengen. Dus nee, niet alle stiefmoeders zijn slecht, tuurlijk, ze zijn er. Net als moeders die spijt hebben en er geen zin meer in de opvoeding hebben.
Ik vind ik niet alle stiefmoeders slecht, vind mijzelf ook best een goede .
En jee dat is idd een heel triest verhaal.
dat kan je niet uitleggen, je kan het kind alleen maar het soort surrogaatmoeder bieden die zijn eigen moeder niet geeft.
Heel heel erg sneu
Natuurlijk zorg je ervoor, maar hoe leg je een kind van zeven uit dat moeder geen trek meer in je heeft? Wat dat met een kind doet is niet te beschrijven: 'stiefmoeder, weet jij waarom mama mij 'wegduwt.'? Dan sta je echt met je mond vol tanden om het kind vervolgens weer huilend naar bed te brengen. Dus nee, niet alle stiefmoeders zijn slecht, tuurlijk, ze zijn er. Net als moeders die spijt hebben en er geen zin meer in de opvoeding hebben.
Ik vind ik niet alle stiefmoeders slecht, vind mijzelf ook best een goede .
En jee dat is idd een heel triest verhaal.
dat kan je niet uitleggen, je kan het kind alleen maar het soort surrogaatmoeder bieden die zijn eigen moeder niet geeft.
Heel heel erg sneu
maandag 19 december 2011 om 21:57
Ik heb niet alle reacties gelezen maar ik heb wel begrip voor je gevoelens. Mijn vriend heeft ook een kind uit zijn vorige huwelijk en wij hebben samen ook 2 kleine kinderen van 3,5 and 17mnd. Wij wonen gelukkig heel dicht bij elkaar wat dingen veel makkelijker maakt. Maar zijn ex stelde in het begin ook eisen die mij echt niet goed uitkwamen. Soms spraken zij bvb af dat zij haar kind bij ons zou komen ophalen en vervolgens belde zij om te vertellen dat ze bezig was met het avondeten oid en dat mijn vriend het kind maar moest brengen. Voor mij betekende dat dat ik dus alleen met een baby en een peuter thuis moest blijven en avondeten voor ons klaarmaken. Geen drama, maar leuk vond ik het niet. Dat gaf ik dan ook gewoon aan. Zij was tenslotte alleen thuis en had de hele dag om avondeten te maken.
Ik denk dat je met je vriend een gesprek moet voeren, over hoe jullie het straks gaan doen. Anders, als jullie baby er is blijf je om de week de helft van het weekend alleen thuis met de baby, terwijl jij de hele week ook al alleen thuis bent geweest. Lijkt me niet ideaal. Misschien kunnen zij afspreken dat zij om de beurt reizen?
Het lijkt me moeilijk, zo'n lange afstand!
Dat hij bij jullie met vakantie blijft zou ik niet erg vinden. Ik vind het gezellig als het kind van mijn vriend er is, en onze kinderen ook.
Ik denk dat je met je vriend een gesprek moet voeren, over hoe jullie het straks gaan doen. Anders, als jullie baby er is blijf je om de week de helft van het weekend alleen thuis met de baby, terwijl jij de hele week ook al alleen thuis bent geweest. Lijkt me niet ideaal. Misschien kunnen zij afspreken dat zij om de beurt reizen?
Het lijkt me moeilijk, zo'n lange afstand!
Dat hij bij jullie met vakantie blijft zou ik niet erg vinden. Ik vind het gezellig als het kind van mijn vriend er is, en onze kinderen ook.
maandag 19 december 2011 om 23:13
quote:consuelabananahammok schreef op 19 december 2011 @ 21:00:
En stiefmoeders leef je ook eens in.
Als moeder is het ook niet makkelijk een nieuw persoon in het leven van je kind toe te laten en dingen los te laten.
Ik denk als er wederzijds begrip kan zijn je een hoop nijd kan voorkomen.
It takes two to tango
Precies. En dus zitten wij geregeld (soms 1x per half jaar, soms vaker) met zijn vieren om tafel. Even kijken of het nog goed gaat, of er nog dingen zijn die anders moeten in de communicatie, in de opvoeding, in het nakomen van afspraken etc. Dat helpt enorm!
Consuela, jij geeft ergens eerder trouwens aan dat het voor jou allicht anders zal zijn als stiefmoeder doordat je zelf ook moeder bent. Ik denk wel dat dat zo is. Het zal voor iemand zonder eigen kinderen altijd anders voelen. Jij integreert nieuwe kinderen in een gezin waar al kinderen zijn. Dan verandert je ritme niet zo drastisch als wanneer je een man en kind intergreert in het leven van een (voorheen) single zonder kinderen. Jij weet al wat het is om een kind op te voeden, jij weet wat het inhoudt, je hebt erin mogen groeien. Een stiefmoeder zonder kinderen wordt in het diepe gegooid. En dat gaat heel vaak goed. Maar soms vind ze het wél moeilijk. En dat mag volgens mij ook. Toch?
En stiefmoeders leef je ook eens in.
Als moeder is het ook niet makkelijk een nieuw persoon in het leven van je kind toe te laten en dingen los te laten.
Ik denk als er wederzijds begrip kan zijn je een hoop nijd kan voorkomen.
It takes two to tango
Precies. En dus zitten wij geregeld (soms 1x per half jaar, soms vaker) met zijn vieren om tafel. Even kijken of het nog goed gaat, of er nog dingen zijn die anders moeten in de communicatie, in de opvoeding, in het nakomen van afspraken etc. Dat helpt enorm!
Consuela, jij geeft ergens eerder trouwens aan dat het voor jou allicht anders zal zijn als stiefmoeder doordat je zelf ook moeder bent. Ik denk wel dat dat zo is. Het zal voor iemand zonder eigen kinderen altijd anders voelen. Jij integreert nieuwe kinderen in een gezin waar al kinderen zijn. Dan verandert je ritme niet zo drastisch als wanneer je een man en kind intergreert in het leven van een (voorheen) single zonder kinderen. Jij weet al wat het is om een kind op te voeden, jij weet wat het inhoudt, je hebt erin mogen groeien. Een stiefmoeder zonder kinderen wordt in het diepe gegooid. En dat gaat heel vaak goed. Maar soms vind ze het wél moeilijk. En dat mag volgens mij ook. Toch?
dinsdag 20 december 2011 om 08:58
Lunax tuurlijk mag je het lastig vinden!
Ik denk ook juist omdat in To's geval het kindje er zo weinig is het veel langer lastiger blijft.
Het wennen gaat veel langer duren, bovendien zit je iedere keer veel dagen in een ritme met zijn tweeen en dan is het schakelen veel meer aanpassen.
Ik begrijp alleen niet het punt dat To valt over het feit dat kind nu in de vakantie er langer is.
Klinkt een beetje alsof je vader en kind geen extra tijd met elkaar gunt ( wat juist zo belangrijk is om eens een periode wat langer met elkaar op te kunnen trekken) en haar vakantie voor gaat.
Dat kan je nu eenmaal niet altijd hebben wat je wil, dat bedoel ik met een stap terug.
Wij wonen nog niet samen, maar trekken wel al veel met elkaar op als we beiden de kids hebben.
Ik denk ook dat dat belangrijk is voordat je die stap zet, om te wennen aan met zijn allen bij elkaar zijn.
Bovendien bespreken we nu al veel dingen hoe we het aan willen pakken( en dat zullen we in de praktijk straks best moet bijstellen)
Dan gaat het om opvoedregeltjes aan elkaar bijstellen om 1 lijn te gaan trekken, ieder blijft verantwoordlijk voor zijn eigen kinderen( als we samen zijn doen we de gezinsdingen uiteraard wel samen en staan we elkaar bij maar als basis schept het duidelijkheid)
Ieder kind is buiten de omgangsregeling altijd welkom om even langs te komen, maar onze weekenden in de twee weken samen zijn heilig, alleen bij echt calamiteiten evt. eens aanpassen.Dat soort dingen.
En sommige dingen moet je accepteren, samen op vakantie vergt nogal wat geregel en zal niet altijd gaan, so be it.
Je kan in zoiets niet onbevangen in stappen.
En idd je zal als al moeder zijnde een voorsprong hebben omdat zaken wat kinderen met zich meebrengen je al bekend zijn.
Bovendien weet ik hoe het voelt om als moeder zijnde aan de andere kant met een partner van ex te maken te hebben.
Veel valt en staat om ook met respect met de moeder om te gaan, dus dat doe ik ook met de moeder van zijn kinderen omdat ik weet hoe lastig het kan zijn je kinderen over te dragen aan een ander moederfiguur.
Loslaten gaat makkelijker als je serieus genomen wordt.
Ik denk ook juist omdat in To's geval het kindje er zo weinig is het veel langer lastiger blijft.
Het wennen gaat veel langer duren, bovendien zit je iedere keer veel dagen in een ritme met zijn tweeen en dan is het schakelen veel meer aanpassen.
Ik begrijp alleen niet het punt dat To valt over het feit dat kind nu in de vakantie er langer is.
Klinkt een beetje alsof je vader en kind geen extra tijd met elkaar gunt ( wat juist zo belangrijk is om eens een periode wat langer met elkaar op te kunnen trekken) en haar vakantie voor gaat.
Dat kan je nu eenmaal niet altijd hebben wat je wil, dat bedoel ik met een stap terug.
Wij wonen nog niet samen, maar trekken wel al veel met elkaar op als we beiden de kids hebben.
Ik denk ook dat dat belangrijk is voordat je die stap zet, om te wennen aan met zijn allen bij elkaar zijn.
Bovendien bespreken we nu al veel dingen hoe we het aan willen pakken( en dat zullen we in de praktijk straks best moet bijstellen)
Dan gaat het om opvoedregeltjes aan elkaar bijstellen om 1 lijn te gaan trekken, ieder blijft verantwoordlijk voor zijn eigen kinderen( als we samen zijn doen we de gezinsdingen uiteraard wel samen en staan we elkaar bij maar als basis schept het duidelijkheid)
Ieder kind is buiten de omgangsregeling altijd welkom om even langs te komen, maar onze weekenden in de twee weken samen zijn heilig, alleen bij echt calamiteiten evt. eens aanpassen.Dat soort dingen.
En sommige dingen moet je accepteren, samen op vakantie vergt nogal wat geregel en zal niet altijd gaan, so be it.
Je kan in zoiets niet onbevangen in stappen.
En idd je zal als al moeder zijnde een voorsprong hebben omdat zaken wat kinderen met zich meebrengen je al bekend zijn.
Bovendien weet ik hoe het voelt om als moeder zijnde aan de andere kant met een partner van ex te maken te hebben.
Veel valt en staat om ook met respect met de moeder om te gaan, dus dat doe ik ook met de moeder van zijn kinderen omdat ik weet hoe lastig het kan zijn je kinderen over te dragen aan een ander moederfiguur.
Loslaten gaat makkelijker als je serieus genomen wordt.
dinsdag 20 december 2011 om 09:51
quote:consuelabananahammok schreef op 20 december 2011 @ 08:58:
Ik begrijp alleen niet het punt dat To valt over het feit dat kind nu in de vakantie er langer is.
Klinkt een beetje alsof je vader en kind geen extra tijd met elkaar gunt ( wat juist zo belangrijk is om eens een periode wat langer met elkaar op te kunnen trekken) en haar vakantie voor gaat.
TO heeft al -tig keer aangegeven dat het haar daar niet om gaat. Zou het niet handiger zijn als je dus stopt met suggereren wat haar motieven zijn en uitgaan van haar eigen antwoorden?
En respect voor de moeder? Als de moeder in het verhaal weinig respect heeft voor ex, zoontje en TO, waarom zou TO dan respect hebben voor de moeder in dit verhaal? Respect werkt 2 kanten op en moet je verdienen. Dat komt niet gelijk automatisch met je moeder-status.
Ik begrijp alleen niet het punt dat To valt over het feit dat kind nu in de vakantie er langer is.
Klinkt een beetje alsof je vader en kind geen extra tijd met elkaar gunt ( wat juist zo belangrijk is om eens een periode wat langer met elkaar op te kunnen trekken) en haar vakantie voor gaat.
TO heeft al -tig keer aangegeven dat het haar daar niet om gaat. Zou het niet handiger zijn als je dus stopt met suggereren wat haar motieven zijn en uitgaan van haar eigen antwoorden?
En respect voor de moeder? Als de moeder in het verhaal weinig respect heeft voor ex, zoontje en TO, waarom zou TO dan respect hebben voor de moeder in dit verhaal? Respect werkt 2 kanten op en moet je verdienen. Dat komt niet gelijk automatisch met je moeder-status.
dinsdag 20 december 2011 om 10:01
To geeft wel aan in haar OP dat het haar om de vakantie te doen is.
" Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen"
Dit citeer ik uit haar Op waarin ze duidelijk schrijft dat dat har probleem is.
Ik suggereer helemaal niets.
En wat respect betreft, wat ik al eerder schreef, it takes two to tango.
Ik heb geen idee of moeder geen respect heeft voor zoontje of ex.
Vooralsnog lees ik dat ze het leeuwendeel van de tijd de zorg heeft voor haar kind.
Dus ja, respect is wel op zijn plaats, en dat geld uiteraard ook voor de moeder.
Let wel, we horen hier slechts de subjectieve beleving van 1 kant, daar hebben we het mee te doen.
Ik speel idd een beetje advocaat van de duivel.
" Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen"
Dit citeer ik uit haar Op waarin ze duidelijk schrijft dat dat har probleem is.
Ik suggereer helemaal niets.
En wat respect betreft, wat ik al eerder schreef, it takes two to tango.
Ik heb geen idee of moeder geen respect heeft voor zoontje of ex.
Vooralsnog lees ik dat ze het leeuwendeel van de tijd de zorg heeft voor haar kind.
Dus ja, respect is wel op zijn plaats, en dat geld uiteraard ook voor de moeder.
Let wel, we horen hier slechts de subjectieve beleving van 1 kant, daar hebben we het mee te doen.
Ik speel idd een beetje advocaat van de duivel.
dinsdag 20 december 2011 om 10:19
TO heeft in latere postings aangegeven dat de willekeur aan de kant van moeder haar tegenstaat. Als het moeder uitkomt kan vader zoontje krijgen.
Dit jaar (legt TO uit) hebben ze vanwege huwelijksreis moeder zoontje al extra gehad. Dat vond ze op zich niet erg, maar deze kerstvakantie zouden ze wat extra quality time samen hebben. En nu dumpt moeder zoontje i.p.v. 4 dagen een volledige week extra, waardoor die tijd samen niet doorgaat. Door de grillen van moeder, die eenzijdig de afspraken verandert omdat ze op vakantie wil. Het lijkt me logisch dat TO daar niet onverhoopt gelukkig mee is, alhoewel ze het haar vriend gunt tijd met zijn kind te hebben. Ze gunt zichzelf echter ook tijd met haar vriend.
Verder wordt zij erop aangevallen waarom ze zo snel is gaan samenwonen met vriend, terwijl niemand erover valt dat ex alweer getrouwd is en alweer zwanger is. Die heeft dat niet in haar eentje voor elkaar gekregen. Veel van de mensen die hier reageren meten dus met 2 maten.
TO heeft meer problemen met de grillen van moeder dan met de aanwezigheid van zoontje. Veel vaders zijn afhankelijk van de goodwill van hun ex hoe en wanneer ze hun kinderen te zien krijgen. En dat steekt.
Als ik het verkeerd samen heb gevat, dan hoor ik het wel TO.
Dit jaar (legt TO uit) hebben ze vanwege huwelijksreis moeder zoontje al extra gehad. Dat vond ze op zich niet erg, maar deze kerstvakantie zouden ze wat extra quality time samen hebben. En nu dumpt moeder zoontje i.p.v. 4 dagen een volledige week extra, waardoor die tijd samen niet doorgaat. Door de grillen van moeder, die eenzijdig de afspraken verandert omdat ze op vakantie wil. Het lijkt me logisch dat TO daar niet onverhoopt gelukkig mee is, alhoewel ze het haar vriend gunt tijd met zijn kind te hebben. Ze gunt zichzelf echter ook tijd met haar vriend.
Verder wordt zij erop aangevallen waarom ze zo snel is gaan samenwonen met vriend, terwijl niemand erover valt dat ex alweer getrouwd is en alweer zwanger is. Die heeft dat niet in haar eentje voor elkaar gekregen. Veel van de mensen die hier reageren meten dus met 2 maten.
TO heeft meer problemen met de grillen van moeder dan met de aanwezigheid van zoontje. Veel vaders zijn afhankelijk van de goodwill van hun ex hoe en wanneer ze hun kinderen te zien krijgen. En dat steekt.
Als ik het verkeerd samen heb gevat, dan hoor ik het wel TO.
dinsdag 20 december 2011 om 17:49
Het spijt mij ikbenanoniem, ik denk dat we met een andere blik lezen
Ik begrijp gewoon een aantal zaken niet.
Daar geeft TO niet echt antwoorden op en blijft de zwarte piet enkel naar de ex toespelen.
Zoals eerder al iemand schreef, wanneer ze ontevreden over de gang van zaken is moet ze bij haar vriend aankloppen.
Hij is de enige die de zaken kan aankaarten of wel zijn poot stijf houden. Ik kan mij alleen zo voorstellen dat een vader het Wel leuk vindt zijn kind extra te zien( helaas niet allemaal , maar even van het goed uitgaand)
Twee keer je kind extra, hoe zwaar weegt dat nu op tegen bijna altijd voor een kind zorgen?
Ik denk eerder dat er een communicatieprobleem is tussen TO en haar vriend.
To had graag extra tijd door willen brengen, Vriend laat het toe dat in plaats daarvan kind komt.
Ik begrijp gewoon een aantal zaken niet.
Daar geeft TO niet echt antwoorden op en blijft de zwarte piet enkel naar de ex toespelen.
Zoals eerder al iemand schreef, wanneer ze ontevreden over de gang van zaken is moet ze bij haar vriend aankloppen.
Hij is de enige die de zaken kan aankaarten of wel zijn poot stijf houden. Ik kan mij alleen zo voorstellen dat een vader het Wel leuk vindt zijn kind extra te zien( helaas niet allemaal , maar even van het goed uitgaand)
Twee keer je kind extra, hoe zwaar weegt dat nu op tegen bijna altijd voor een kind zorgen?
Ik denk eerder dat er een communicatieprobleem is tussen TO en haar vriend.
To had graag extra tijd door willen brengen, Vriend laat het toe dat in plaats daarvan kind komt.
dinsdag 20 december 2011 om 18:23
Anyway, na even een moment van bezinning.
To voelt zich niet gelukkig onder de situatie en zal dus een modus moeten gaan vinden om dat wel te zijn.
Aan haar vriend om daar in zorg te dragen met wat er in zijn macht ligt.
To ik denk dat een goed gesprek met je vriend wellicht wat kan opluchten.
Dat hij je begrijpt( stukje erkenning scheelt al een hoop)
En misschien moet vriend met ex in gesprek?
Tijd voor nieuwe afspraken, wellicht wil ex ook wat meer ruimte en af en toe minder belast worden met de zorg en kan dat op een structurelere manier dan wanneer het lijntje breekt en kind ineens wel mag/moet komen.
Zo hebben jullie ook wat meer duidelijkheid en vader wat meer tijd met zoon, moeder minder zorg en vriend en jij kunnen beter inplannen wanneer er tijd voor samen is, want ...duidelijkheid.
Is dat een idee?
To voelt zich niet gelukkig onder de situatie en zal dus een modus moeten gaan vinden om dat wel te zijn.
Aan haar vriend om daar in zorg te dragen met wat er in zijn macht ligt.
To ik denk dat een goed gesprek met je vriend wellicht wat kan opluchten.
Dat hij je begrijpt( stukje erkenning scheelt al een hoop)
En misschien moet vriend met ex in gesprek?
Tijd voor nieuwe afspraken, wellicht wil ex ook wat meer ruimte en af en toe minder belast worden met de zorg en kan dat op een structurelere manier dan wanneer het lijntje breekt en kind ineens wel mag/moet komen.
Zo hebben jullie ook wat meer duidelijkheid en vader wat meer tijd met zoon, moeder minder zorg en vriend en jij kunnen beter inplannen wanneer er tijd voor samen is, want ...duidelijkheid.
Is dat een idee?
vrijdag 23 december 2011 om 15:46
Ik heb alles even rustig door zitten lezen, ben zelf gescheiden met co-ouderschap, wat godzijdank prima verloopt en ben sinds ruim een jaar ook stiefmama. Volwassen personen moeten wat meer naar de kinderen kijken. Nu is het zo dat veel ex-vrouwen nog te veel zitten te pruilen en zichzelf beter voelen als de omgang tussen kind/vader stroef verloopt. Want daar kunnen ze hem mee raken, nou je raakt je kind veel harder en als je als stiefmoeder de relatie tussen vader/ kind wil verstoren, omdat je zelf meer wilt, ben je geen knip voor je neus waard.
