Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zondag 1 januari 2012 om 16:42
quote:kunstje schreef op 01 januari 2012 @ 16:39:
De gedachte dat ik niet goed genoeg was vreet me vain binnen helemaal op.
Dat heb ik ook hoor, het is 1.5 jaar geleden maar als ik het moei-
lijk heb denk ik: Ik was niet goed genoeg voor je? Prima ik heb
gedaan wat ik kon meer zat er niet in.
Het helpt me zelfs omdat ik voor mezelf weet dat ik een goede
partner was, iets dat ex zelf ook aangeeft.
Laat een ander dan maar een poging doen haar, of in jouw geval
hem, gelukkig te maken, sterkte!! Mij is het schijnbaar niet gelukt.
De gedachte dat ik niet goed genoeg was vreet me vain binnen helemaal op.
Dat heb ik ook hoor, het is 1.5 jaar geleden maar als ik het moei-
lijk heb denk ik: Ik was niet goed genoeg voor je? Prima ik heb
gedaan wat ik kon meer zat er niet in.
Het helpt me zelfs omdat ik voor mezelf weet dat ik een goede
partner was, iets dat ex zelf ook aangeeft.
Laat een ander dan maar een poging doen haar, of in jouw geval
hem, gelukkig te maken, sterkte!! Mij is het schijnbaar niet gelukt.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 1 januari 2012 om 16:44
quote:hollebollegijs schreef op 01 januari 2012 @ 16:36:
[...]
Pak jezelf bij kop en kont en bedenk dat je ex liever met een ander op de bank oud & nieuw viert dan met jou, glashelder dus
Maar dat is nu hetgene wat zo'n pijn doet
2012 zonder hem maar wel reden genoeg om er zelf iets van te gaan maken.
Ik weet nog steeds niet hoe ik alleen moet doorgaan en waarom ik dat uberhaupt zou proberen. Ik zie nog steeds geen enkele reden om door te gaan.
Ik probeer het uit alle macht en probeer te denken aan de kinderen en familie en vrienden. Maar volgens mij redden die het ook wel zonder mij.
[...]
Pak jezelf bij kop en kont en bedenk dat je ex liever met een ander op de bank oud & nieuw viert dan met jou, glashelder dus
Maar dat is nu hetgene wat zo'n pijn doet
2012 zonder hem maar wel reden genoeg om er zelf iets van te gaan maken.
Ik weet nog steeds niet hoe ik alleen moet doorgaan en waarom ik dat uberhaupt zou proberen. Ik zie nog steeds geen enkele reden om door te gaan.
Ik probeer het uit alle macht en probeer te denken aan de kinderen en familie en vrienden. Maar volgens mij redden die het ook wel zonder mij.
zondag 1 januari 2012 om 16:51
Je moet doorgaan Kunstje. Je moet doorgaan voor jezelf. Laat zien wie Kunstje is, hoe sterk ze kan zijn en hoeveel ze te bieden heeft.
Laat de moed niet zakken vrouw want die man is geen verder ongelukkig leven waard.
Ik lees al van het begin af mee en nu kan ik echt boos worden op wat je schrijft.
Laat je niet hangen Kunstje. Ga plannen maken.
Stel je elke dag ten minste 1 doel wat ervoor zorgt dat je vooruit komt.
Heb je bijvoorbeeld de belangrijke papieren al opgesnort. Heb je al iets geregeld met een makelaar, maatschappelijk werk, gesprek woningbouw ed.
Kom op en ga iets eraan doen. Je zult zien dat je elke dag meer zelfvertrouwen gaat krijgen en je sterker in je schoenen voelt staan.
Laat de moed niet zakken vrouw want die man is geen verder ongelukkig leven waard.
Ik lees al van het begin af mee en nu kan ik echt boos worden op wat je schrijft.
Laat je niet hangen Kunstje. Ga plannen maken.
Stel je elke dag ten minste 1 doel wat ervoor zorgt dat je vooruit komt.
Heb je bijvoorbeeld de belangrijke papieren al opgesnort. Heb je al iets geregeld met een makelaar, maatschappelijk werk, gesprek woningbouw ed.
Kom op en ga iets eraan doen. Je zult zien dat je elke dag meer zelfvertrouwen gaat krijgen en je sterker in je schoenen voelt staan.
zondag 1 januari 2012 om 16:54
quote:kunstje schreef op 01 januari 2012 @ 16:44:
[...]
Ik weet nog steeds niet hoe ik alleen moet doorgaan en waarom ik dat uberhaupt zou proberen. Ik zie nog steeds geen enkele reden om door te gaan.
Ik probeer het uit alle macht en probeer te denken aan de kinderen en familie en vrienden. Maar volgens mij redden die het ook wel zonder mij.
Omdat pijn en tegenslag nu eenmaal bij het leven horen. En je daar ook wel weer een keer overheen komt, als je het tenminste de tijd geeft.
O ja, ze zullen het best redden zonder jou, zoals jij het ook best zal redden zonder je man. Uiteindelijk is natuurlijk niemand onmisbaar.
Ze zullen er wel allemaal erg verdrietig over zijn, zoals jij erg verdrietig bent over het stranden van je huwelijk. Alleen denk ik dat jouw kinderen aanzienlijk verdrietiger zullen zijn als jij er tussenuit naait. Waarom dreig je daar telkens mee? Doe/deed je dat ook tegen je man?
Kunstje, je hebt hoognodig hulp nodig.
[...]
Ik weet nog steeds niet hoe ik alleen moet doorgaan en waarom ik dat uberhaupt zou proberen. Ik zie nog steeds geen enkele reden om door te gaan.
Ik probeer het uit alle macht en probeer te denken aan de kinderen en familie en vrienden. Maar volgens mij redden die het ook wel zonder mij.
Omdat pijn en tegenslag nu eenmaal bij het leven horen. En je daar ook wel weer een keer overheen komt, als je het tenminste de tijd geeft.
O ja, ze zullen het best redden zonder jou, zoals jij het ook best zal redden zonder je man. Uiteindelijk is natuurlijk niemand onmisbaar.
Ze zullen er wel allemaal erg verdrietig over zijn, zoals jij erg verdrietig bent over het stranden van je huwelijk. Alleen denk ik dat jouw kinderen aanzienlijk verdrietiger zullen zijn als jij er tussenuit naait. Waarom dreig je daar telkens mee? Doe/deed je dat ook tegen je man?
Kunstje, je hebt hoognodig hulp nodig.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 1 januari 2012 om 16:59
En als je denkt dat ik makkelijk praten hebt dan heb je het mis.
Ik stond op straat met spullen en al en het enige wat ik tegen die kl**thommel zei was: ik gun jou die lol niet dat ik ongelukkig ga worden. Ik ga ervoor en ik word gelukkig. Ik ben sterk en ik vecht voor een goede toekomst omdat ik weet dat ik er recht op heb.
En of ik gelukkig ben geworden. Niet meer op mijn tenen hoeven te lopen. Niet meer zorgen terwijl ik wel eens verzorgd wilde worden. mensen die mij leuk vinden om wie ik ben en niet als vrouw van.
Mensen die mij waarderen om dat ik ben wie ik ben zonder over mijn eigen grenzen te gaan en zo kan ik nog wel 10 dingen op noemen.
Eng?, hartstikke. De moeite waard? Hartstikke.
Overigens was ik niet zo heel veel jonger dan jij nu dus de leeftijd mag geen reden zijn om het niet te proberen.
Ik stond op straat met spullen en al en het enige wat ik tegen die kl**thommel zei was: ik gun jou die lol niet dat ik ongelukkig ga worden. Ik ga ervoor en ik word gelukkig. Ik ben sterk en ik vecht voor een goede toekomst omdat ik weet dat ik er recht op heb.
En of ik gelukkig ben geworden. Niet meer op mijn tenen hoeven te lopen. Niet meer zorgen terwijl ik wel eens verzorgd wilde worden. mensen die mij leuk vinden om wie ik ben en niet als vrouw van.
Mensen die mij waarderen om dat ik ben wie ik ben zonder over mijn eigen grenzen te gaan en zo kan ik nog wel 10 dingen op noemen.
Eng?, hartstikke. De moeite waard? Hartstikke.
Overigens was ik niet zo heel veel jonger dan jij nu dus de leeftijd mag geen reden zijn om het niet te proberen.
zondag 1 januari 2012 om 17:20
quote:BWitched schreef op 01 januari 2012 @ 16:54:
[...]
Omdat pijn en tegenslag nu eenmaal bij het leven horen. En je daar ook wel weer een keer overheen komt, als je het tenminste de tijd geeft.
O ja, ze zullen het best redden zonder jou, zoals jij het ook best zal redden zonder je man. Uiteindelijk is natuurlijk niemand onmisbaar.
Ze zullen er wel allemaal erg verdrietig over zijn, zoals jij erg verdrietig bent over het stranden van je huwelijk. Alleen denk ik dat jouw kinderen aanzienlijk verdrietiger zullen zijn als jij er tussenuit naait. Waarom dreig je daar telkens mee? Doe/deed je dat ook tegen je man?
Kunstje, je hebt hoognodig hulp nodig.
Ik dreig daar niet mee. Ik denk daar serieus over na, al veel langer. Dan ben ik gewoon van alles af.
En dit forum is de eerste keer dat ik het hardop durf te zeggen. Dus nee ik deed niet zo tegen mijn man of mijn kinderen. Zij waren de reden om het niet te doen.
Ik heb al een therapeute, maar op de een of andere manier kom ik er steeds niet uit. Momenteel is ze met vakantie en kan ik er niet terecht.
[...]
Omdat pijn en tegenslag nu eenmaal bij het leven horen. En je daar ook wel weer een keer overheen komt, als je het tenminste de tijd geeft.
O ja, ze zullen het best redden zonder jou, zoals jij het ook best zal redden zonder je man. Uiteindelijk is natuurlijk niemand onmisbaar.
Ze zullen er wel allemaal erg verdrietig over zijn, zoals jij erg verdrietig bent over het stranden van je huwelijk. Alleen denk ik dat jouw kinderen aanzienlijk verdrietiger zullen zijn als jij er tussenuit naait. Waarom dreig je daar telkens mee? Doe/deed je dat ook tegen je man?
Kunstje, je hebt hoognodig hulp nodig.
Ik dreig daar niet mee. Ik denk daar serieus over na, al veel langer. Dan ben ik gewoon van alles af.
En dit forum is de eerste keer dat ik het hardop durf te zeggen. Dus nee ik deed niet zo tegen mijn man of mijn kinderen. Zij waren de reden om het niet te doen.
Ik heb al een therapeute, maar op de een of andere manier kom ik er steeds niet uit. Momenteel is ze met vakantie en kan ik er niet terecht.
zondag 1 januari 2012 om 17:28
Heb ik gedaan en bewonder je ten zeerste. Ik hoop dat ik het ook kan. Ik hink momenteel op twee gedachten: ik zal hem eens even wat laten zien en I WILL SURVIVE en aan de andere kant wil ik het gewoon opgeven en ben ik compleet wanhopig.
Ik wil dat I WILL SURVIVE het wint, en dan zal ik mijn motto waarmaken, hoe moeilijk dat ook is.
Ik wil dat I WILL SURVIVE het wint, en dan zal ik mijn motto waarmaken, hoe moeilijk dat ook is.
zondag 1 januari 2012 om 17:30
quote:kunstje schreef op 01 januari 2012 @ 16:19:
[...]
Nee, dat is het probleem net. Dat doet het niet. Dan wil ik tegen hem aankruipen. Het lijkt wel of het steeds erger wordt ipv beter.
Ik mis hem steeds meer, en het is stom ik weet het. Maar zo voelt het wel.
kunstje: dat lijkt me heel logisch na 27 jaar samen. Daar ben je gewoonweg niet 1,2,3 overheen. Dat kan nog een hele poos duren. Hij/jullie was je leven. Alleen, helaas, is dat leven weg. Shit happens. Niemand kan je de garantie geven dat het leven op korte termijn beter wordt, maar je kunt het op zijn minst proberen.
En waarschijnlijk duurt het nog even voor je betere momenten wat langer gaan duren. Maar ook nu wordt het weer lente over een poos, gaan de bloemen bloeien. Ook uit hele diepe dalen kun je weer omhoog klimmen. En dat ga jij ook doen. Hoeveel pijn en moeite je dat ook kost. Dat gaat je lukken.
[...]
Nee, dat is het probleem net. Dat doet het niet. Dan wil ik tegen hem aankruipen. Het lijkt wel of het steeds erger wordt ipv beter.
Ik mis hem steeds meer, en het is stom ik weet het. Maar zo voelt het wel.
kunstje: dat lijkt me heel logisch na 27 jaar samen. Daar ben je gewoonweg niet 1,2,3 overheen. Dat kan nog een hele poos duren. Hij/jullie was je leven. Alleen, helaas, is dat leven weg. Shit happens. Niemand kan je de garantie geven dat het leven op korte termijn beter wordt, maar je kunt het op zijn minst proberen.
En waarschijnlijk duurt het nog even voor je betere momenten wat langer gaan duren. Maar ook nu wordt het weer lente over een poos, gaan de bloemen bloeien. Ook uit hele diepe dalen kun je weer omhoog klimmen. En dat ga jij ook doen. Hoeveel pijn en moeite je dat ook kost. Dat gaat je lukken.
zondag 1 januari 2012 om 17:33
quote:kunstje schreef op 01 januari 2012 @ 17:20:
[...]
Ik dreig daar niet mee. Ik denk daar serieus over na, al veel langer. Dan ben ik gewoon van alles af.
En dit forum is de eerste keer dat ik het hardop durf te zeggen. Dus nee ik deed niet zo tegen mijn man of mijn kinderen. Zij waren de reden om het niet te doen.
Ik heb al een therapeute, maar op de een of andere manier kom ik er steeds niet uit. Momenteel is ze met vakantie en kan ik er niet terecht.Get a grip woman!!! Nee dan ben je niet van alles af dan zadel je jouw familie en mensen die om je geven op met een leven vol ellende omdat jij er vroegtijdig uitgestapt bent! Denk na, wil jij de mensen die van jou houden een leven vol verdriet aandoen? Kom op en ga aan de slag met jezelf.
[...]
Ik dreig daar niet mee. Ik denk daar serieus over na, al veel langer. Dan ben ik gewoon van alles af.
En dit forum is de eerste keer dat ik het hardop durf te zeggen. Dus nee ik deed niet zo tegen mijn man of mijn kinderen. Zij waren de reden om het niet te doen.
Ik heb al een therapeute, maar op de een of andere manier kom ik er steeds niet uit. Momenteel is ze met vakantie en kan ik er niet terecht.Get a grip woman!!! Nee dan ben je niet van alles af dan zadel je jouw familie en mensen die om je geven op met een leven vol ellende omdat jij er vroegtijdig uitgestapt bent! Denk na, wil jij de mensen die van jou houden een leven vol verdriet aandoen? Kom op en ga aan de slag met jezelf.
zondag 1 januari 2012 om 17:50
Een goeie vriend van me ( we zijn al 15 jaar vrienden) zijn moeder heeft suicide gepleegd toen hij 18 was.
Haar man, vader van mijn vriend, bleek een verhouding te hebben met een andere vrouw, en koos uiteindelijk om verder te gaan met haar. Zijn moeder kon dit niet verwerken (bleef achter met 2 pubers) en heeft zich zelf opgehangen. Mijn vriend trof zijn moeder zo aan.
De vriend van mij is voor het leven getekend, heeft er een levenslang trauma aan over gehouden.
Haar man, vader van mijn vriend, bleek een verhouding te hebben met een andere vrouw, en koos uiteindelijk om verder te gaan met haar. Zijn moeder kon dit niet verwerken (bleef achter met 2 pubers) en heeft zich zelf opgehangen. Mijn vriend trof zijn moeder zo aan.
De vriend van mij is voor het leven getekend, heeft er een levenslang trauma aan over gehouden.
zondag 1 januari 2012 om 18:09
Kunstje; je kunt het ECHT!
Je gevoelens kun je beheersen omdat je je gedachten kunt sturen. Dat is de truc waar je nu mee aan de gang moet. Je kunt je gedachten sturen. Oefen daarmee. En laat ze niet met je aan de haal gaan, want dat levert alleen maar verliezers op.
Google maar eens op gedachten en gevoelens, dan vind je artikelen zoals:
http://www.rationeelemotievetherapie.nl/?page_id=43
Je gevoelens kun je beheersen omdat je je gedachten kunt sturen. Dat is de truc waar je nu mee aan de gang moet. Je kunt je gedachten sturen. Oefen daarmee. En laat ze niet met je aan de haal gaan, want dat levert alleen maar verliezers op.
Google maar eens op gedachten en gevoelens, dan vind je artikelen zoals:
http://www.rationeelemotievetherapie.nl/?page_id=43
zondag 1 januari 2012 om 18:12
quote:kunstje schreef op 01 januari 2012 @ 16:44:
[...]
Ik weet nog steeds niet hoe ik alleen moet doorgaan en waarom ik dat uberhaupt zou proberen. Ik zie nog steeds geen enkele reden om door te gaan.
Ik probeer het uit alle macht en probeer te denken aan de kinderen en familie en vrienden. Maar volgens mij redden die het ook wel zonder mij.Redden je kinderen het zonder jou? Natuurlijk niet Kunstje, ik ken kinderen die het moeten redden na de zelfmoord van hun vader. Niet te doen, kan ik je vertellen. Die zijn beschadigd voor de rest van hun leven. 1 is nu adolescent en die is nu als de dood dat ie zelf ook op zo'n manier aan zijn einde komt, want suïcide is namelijk erfelijk. In het belang van je kinderen moet je morgenochtend de huisarts bellen, medicatie vragen en als de sodemieter naar een therapeut.
[...]
Ik weet nog steeds niet hoe ik alleen moet doorgaan en waarom ik dat uberhaupt zou proberen. Ik zie nog steeds geen enkele reden om door te gaan.
Ik probeer het uit alle macht en probeer te denken aan de kinderen en familie en vrienden. Maar volgens mij redden die het ook wel zonder mij.Redden je kinderen het zonder jou? Natuurlijk niet Kunstje, ik ken kinderen die het moeten redden na de zelfmoord van hun vader. Niet te doen, kan ik je vertellen. Die zijn beschadigd voor de rest van hun leven. 1 is nu adolescent en die is nu als de dood dat ie zelf ook op zo'n manier aan zijn einde komt, want suïcide is namelijk erfelijk. In het belang van je kinderen moet je morgenochtend de huisarts bellen, medicatie vragen en als de sodemieter naar een therapeut.
zondag 1 januari 2012 om 18:15
quote:kunstje schreef op 01 januari 2012 @ 17:28:
Heb ik gedaan en bewonder je ten zeerste. Ik hoop dat ik het ook kan. Ik hink momenteel op twee gedachten: ik zal hem eens even wat laten zien en I WILL SURVIVE en aan de andere kant wil ik het gewoon opgeven en ben ik compleet wanhopig.
Ik wil dat I WILL SURVIVE het wint, en dan zal ik mijn motto waarmaken, hoe moeilijk dat ook is.
Jij wil eigenlijk helemaal niet opgeven. Dat mag en kan gewoon niet. Eigenlijk zou je willen dat het één boze droom is, een nachtmerrie en dat je zo vlug mogelijk wakker wordt.
Kunstje, je bent wakker. Alles wat ex jou aan doet, doet hij zonder erbij na te denken wat het met je doet en hoe je erbij voelt.
Zo'n man wil je niet en verdien je niet.
Laat zien dat jij niet met je laat sollen, dat je meer bent dan hij denkt wie jij bent, laat zien hoe trots je kunt zijn en ga op dat been, die gedachte, hinken.
Wedden dat je er komt?
Heb ik gedaan en bewonder je ten zeerste. Ik hoop dat ik het ook kan. Ik hink momenteel op twee gedachten: ik zal hem eens even wat laten zien en I WILL SURVIVE en aan de andere kant wil ik het gewoon opgeven en ben ik compleet wanhopig.
Ik wil dat I WILL SURVIVE het wint, en dan zal ik mijn motto waarmaken, hoe moeilijk dat ook is.
Jij wil eigenlijk helemaal niet opgeven. Dat mag en kan gewoon niet. Eigenlijk zou je willen dat het één boze droom is, een nachtmerrie en dat je zo vlug mogelijk wakker wordt.
Kunstje, je bent wakker. Alles wat ex jou aan doet, doet hij zonder erbij na te denken wat het met je doet en hoe je erbij voelt.
Zo'n man wil je niet en verdien je niet.
Laat zien dat jij niet met je laat sollen, dat je meer bent dan hij denkt wie jij bent, laat zien hoe trots je kunt zijn en ga op dat been, die gedachte, hinken.
Wedden dat je er komt?
zondag 1 januari 2012 om 18:19
zondag 1 januari 2012 om 18:28
quote:zammm schreef op 01 januari 2012 @ 17:50:
Een goeie vriend van me ( we zijn al 15 jaar vrienden) zijn moeder heeft suicide gepleegd toen hij 18 was.
Haar man, vader van mijn vriend, bleek een verhouding te hebben met een andere vrouw, en koos uiteindelijk om verder te gaan met haar. Zijn moeder kon dit niet verwerken (bleef achter met 2 pubers) en heeft zich zelf opgehangen. Mijn vriend trof zijn moeder zo aan.
De vriend van mij is voor het leven getekend, heeft er een levenslang trauma aan over gehouden.
Ik heb het hier al eerder geschreven in 2010 is mijn ex uit het
leven gestapt, ze had zich ook opgehangen en haar vriend vond
haar.
We waren 7 jaar samen geweest en eigenlijk altijd wel contact
gehouden.
Op de crematie heb ik het verdriet van haar moeder en 2 kinderen
gezien, het gehuil ging door merg en been.
Je dochter/moeder zo te moeten verliezen.
Kunstje als je echt met zulke gedachtes loopt heb ik 2 opmerkingen:
1) Wat ben je voor moeder als EEN MAN ervoor zorgt dat je
uit het leven wil stappen? En zeker dat stuk brandhout dat jij
ooit getrouwd bent.
2) Denk je dat een forum een uitlaatklep is voor dit soort gedachtes? Meld je morgen bij de huisarts en zoek een oplossing.
Een goeie vriend van me ( we zijn al 15 jaar vrienden) zijn moeder heeft suicide gepleegd toen hij 18 was.
Haar man, vader van mijn vriend, bleek een verhouding te hebben met een andere vrouw, en koos uiteindelijk om verder te gaan met haar. Zijn moeder kon dit niet verwerken (bleef achter met 2 pubers) en heeft zich zelf opgehangen. Mijn vriend trof zijn moeder zo aan.
De vriend van mij is voor het leven getekend, heeft er een levenslang trauma aan over gehouden.
Ik heb het hier al eerder geschreven in 2010 is mijn ex uit het
leven gestapt, ze had zich ook opgehangen en haar vriend vond
haar.
We waren 7 jaar samen geweest en eigenlijk altijd wel contact
gehouden.
Op de crematie heb ik het verdriet van haar moeder en 2 kinderen
gezien, het gehuil ging door merg en been.
Je dochter/moeder zo te moeten verliezen.
Kunstje als je echt met zulke gedachtes loopt heb ik 2 opmerkingen:
1) Wat ben je voor moeder als EEN MAN ervoor zorgt dat je
uit het leven wil stappen? En zeker dat stuk brandhout dat jij
ooit getrouwd bent.
2) Denk je dat een forum een uitlaatklep is voor dit soort gedachtes? Meld je morgen bij de huisarts en zoek een oplossing.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 1 januari 2012 om 18:38
Lieve kunstje, wat dacht je ervan om mee te gaan schrijven in ons besloten clubje? Denk dat de dames daar het niet erg vinden als ik je uitnodig. Toch meiden? Als alles doorgaat, gaan wij elkaar binnenkort ontmoeten en anders wordt er binnenkort eem andere alternatieve datum afgesproken. We gaan elkaar hier doorheen trekken! Hova, als je dit leest, wil je kumstje dan uitnodigen? Weet niet precies hoe t moet. Kunstje, luister verder naar de anderen en ga nnaar je huisarts meis
zondag 1 januari 2012 om 19:44
Kunstje, zoals ik eerder ook al schreef: mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd. En ik was geen kind meer, het is nu zes jaar geleden. Ze heeft zichzelf opgehangen, mijn vader heeft haar gevonden.
En ik moet je zeggen: wat mij betreft is er geen laffere, meer egoïstische daad dan dat, zeker als je kinderen hebt! Ja hoor, tuurlijk; jij bent van alles af (als de zelfmoord tenminste lukt), maar je zadelt je kinderen met nog veel meer op dan de scheiding van hun ouders, alsof dat al niet genoeg is om mee te dealen.
Jij wilt je kinderen ook nog opzadelen met een jarenlang schuldgevoel (had ik dit moeten zien aankomen? Had ik het kunnen voorkomen? Ben ik niet lief genoeg voor mijn moeder geweest?)
Je wilt ze ook nog opzadelen met het beeld van hun moeder die zelfmoord heeft gepleegd op hun netvlies gebrand?
Ik zie mijn moeder nog steeds liggen in het halletje van mijn ouders' huis op de grond, precies zoals de politie haar neer had gelegd toen ze haar los hadden gemaakt: haar gezicht opgezwollen. Ik hoor nog steeds de vragen die de politie mij stelde, want ja bij zelfmoord komt er altijd politie aan te pas.
Jij wilt je kinderen opzadelen met het verschrikkelijke gevoel van een enorme machteloze boosheid? Ik heb er jarenlang mee geworsteld (nog wel soms, ook al had mijn moeder een 'betere reden' dan jij); waarom liet ze ons in de steek? Waarom was ik, was mijn broertje, waren haar kleinkinderen niet voldoende reden om te blijven leven?
Want dat zeg je er ook mee hè: mijn kinderen zijn geen reden genoeg om te blijven leven!
Misschien ben ik wat hard, maar ik heb hier ontzettend veel moeite mee. Ik zit in dezelfde situatie als jij (en zit er al een jaar in), en heel veel mensen op dit forum weten hoe ontzettend wanhopig ik ben geweest (en soms nog wel ben), maar er is nooit een haar op mijn hoofd geweest die hieraan gedacht heeft! Ik heb ook kinderen en hou verschrikkelijk veel van ze en zou ze dit nooit aan kunnen doen.
Het is de weg van de minste weerstand, De laffe weg eruit, waarmee je andere mensen heel veel pijn doet. (je ex niet denk ik trouwens, die vindt het wel prima want die ziet bevestigd wat hij al dacht: dat hij beter af is zonder jou).
Geef jezelf een flinke schop onder je kont en kom uit die slachtofferrol!!! Niet je ex, maar jijzelf zorgt ervoor dat je je zo waardeloos voelt!! Neem verantwoording voor jezelf!!
(het spijt me als ik te hard overkom, maar ik kan hier erg slecht mee omgaan... )
En ik moet je zeggen: wat mij betreft is er geen laffere, meer egoïstische daad dan dat, zeker als je kinderen hebt! Ja hoor, tuurlijk; jij bent van alles af (als de zelfmoord tenminste lukt), maar je zadelt je kinderen met nog veel meer op dan de scheiding van hun ouders, alsof dat al niet genoeg is om mee te dealen.
Jij wilt je kinderen ook nog opzadelen met een jarenlang schuldgevoel (had ik dit moeten zien aankomen? Had ik het kunnen voorkomen? Ben ik niet lief genoeg voor mijn moeder geweest?)
Je wilt ze ook nog opzadelen met het beeld van hun moeder die zelfmoord heeft gepleegd op hun netvlies gebrand?
Ik zie mijn moeder nog steeds liggen in het halletje van mijn ouders' huis op de grond, precies zoals de politie haar neer had gelegd toen ze haar los hadden gemaakt: haar gezicht opgezwollen. Ik hoor nog steeds de vragen die de politie mij stelde, want ja bij zelfmoord komt er altijd politie aan te pas.
Jij wilt je kinderen opzadelen met het verschrikkelijke gevoel van een enorme machteloze boosheid? Ik heb er jarenlang mee geworsteld (nog wel soms, ook al had mijn moeder een 'betere reden' dan jij); waarom liet ze ons in de steek? Waarom was ik, was mijn broertje, waren haar kleinkinderen niet voldoende reden om te blijven leven?
Want dat zeg je er ook mee hè: mijn kinderen zijn geen reden genoeg om te blijven leven!
Misschien ben ik wat hard, maar ik heb hier ontzettend veel moeite mee. Ik zit in dezelfde situatie als jij (en zit er al een jaar in), en heel veel mensen op dit forum weten hoe ontzettend wanhopig ik ben geweest (en soms nog wel ben), maar er is nooit een haar op mijn hoofd geweest die hieraan gedacht heeft! Ik heb ook kinderen en hou verschrikkelijk veel van ze en zou ze dit nooit aan kunnen doen.
Het is de weg van de minste weerstand, De laffe weg eruit, waarmee je andere mensen heel veel pijn doet. (je ex niet denk ik trouwens, die vindt het wel prima want die ziet bevestigd wat hij al dacht: dat hij beter af is zonder jou).
Geef jezelf een flinke schop onder je kont en kom uit die slachtofferrol!!! Niet je ex, maar jijzelf zorgt ervoor dat je je zo waardeloos voelt!! Neem verantwoording voor jezelf!!
(het spijt me als ik te hard overkom, maar ik kan hier erg slecht mee omgaan... )
