Psyche
alle pijlers
seksueel misbruik
maandag 2 januari 2012 om 11:01
Ik heb de titel maar heel direkt en duidelijk gehouden zodat mensen die hier niet mee geconfronteerd willen worden dit ook niet open klikken. Ik lees en schrijf al een aantal jaren mee maar heb voor dit probleem een nieuwe nick aangemaakt.
Ik zal het zo beknopt mogelijk proberen te houden. Ik ben van mijn 4e tot 12e misbruikt door een familielid. Ben hiervoor in therapie geweest heb aangifte gedaan etc. met als gevolg dat dit stukje verleden mijn leven (al lang) niet meer beheerst. Echter werd ik eind 2010 geconfroteerd met deze man en ben ik te weten gekomen dat hij in contact was met meerdere kleine kinderen en zelfs dat deze kinderen ook bij hem in bed sliepen. Ik heb het toen heel erg moelijk gehad en heb de moeders van de kinderen met behulp van anderen en instanties daarvan op de hoogte gebracht. Politie is zelfs om de hoek wezen kijken maar beide moeders hebben geen aangifte gedaan. Via via kan ik deze moeders een beetje volgen. Nu weet ik dat 1 moeder deze man heeft geconfronteerd met zijn daden en wil niets meer met hem te maken hebben. Echter heeft de andere moeder na verloop van tijd weer contact met hem gezocht. Hij heeft toegeven aan haar dat hij mij en anderen misbruikt heeft (lees hij heeft mij al ontmaagd toen ik 4 jaar was) en heeft daar ontzettend spijt van en zal het nooit weer doen. Moeder in kwestie heeft tegen een hele goede vriendin van mij gezegd dat ze het heel erg vond voor mij maar dat ze wel gelooft dat hij spijt heeft van zijn zonden en dat ze eraan dacht te werken aan het herstellen van het contact tussen haar en deze man. Mijn vriendin wil door deze uitspraken helemaal niets meer met haar te maken hebben. Tot overmaat van ramp ben ik na de kerst op een sociaal netwerk foto's tegengekomen dat zij de kerst met haar kinderen (ja ze heeft er meerdere) bij hem heeft doorgebracht !! Als ik daaraan denk voel ik me ziek worden. Ik heb vorig jaar mijn hele hebben en houden tijdelijk op z'n kop gezet omdat ik dacht juist te handelen door moeders te waarschuwen voor deze man. Wat er nu gebeurt kan ik niet bevatten. Weet eigenlijk ook helemaal niet hoe ik hiermee om moet gaan. Omdat ik het niet begrijp. Deze moeder heeft een aantal jaren geleden op een ouderavond van een leerkracht op school te horen kreeg dat die het vermoeden had dat haar kind misbruikt werd (heeft ze mij zelf verteld). En nu zegt ze dat ze bijna zeker weet dat haar kinderen niets is overkomen. Ik hoop voor haar dat het waar is maar waarom dan die man blijven zien?
Begrijpen jullie mijn standpunt? En wat zouden jullie doen in deze situatie? Iemand misschien iets soortgelijks meegemaakt?
Ik zal het zo beknopt mogelijk proberen te houden. Ik ben van mijn 4e tot 12e misbruikt door een familielid. Ben hiervoor in therapie geweest heb aangifte gedaan etc. met als gevolg dat dit stukje verleden mijn leven (al lang) niet meer beheerst. Echter werd ik eind 2010 geconfroteerd met deze man en ben ik te weten gekomen dat hij in contact was met meerdere kleine kinderen en zelfs dat deze kinderen ook bij hem in bed sliepen. Ik heb het toen heel erg moelijk gehad en heb de moeders van de kinderen met behulp van anderen en instanties daarvan op de hoogte gebracht. Politie is zelfs om de hoek wezen kijken maar beide moeders hebben geen aangifte gedaan. Via via kan ik deze moeders een beetje volgen. Nu weet ik dat 1 moeder deze man heeft geconfronteerd met zijn daden en wil niets meer met hem te maken hebben. Echter heeft de andere moeder na verloop van tijd weer contact met hem gezocht. Hij heeft toegeven aan haar dat hij mij en anderen misbruikt heeft (lees hij heeft mij al ontmaagd toen ik 4 jaar was) en heeft daar ontzettend spijt van en zal het nooit weer doen. Moeder in kwestie heeft tegen een hele goede vriendin van mij gezegd dat ze het heel erg vond voor mij maar dat ze wel gelooft dat hij spijt heeft van zijn zonden en dat ze eraan dacht te werken aan het herstellen van het contact tussen haar en deze man. Mijn vriendin wil door deze uitspraken helemaal niets meer met haar te maken hebben. Tot overmaat van ramp ben ik na de kerst op een sociaal netwerk foto's tegengekomen dat zij de kerst met haar kinderen (ja ze heeft er meerdere) bij hem heeft doorgebracht !! Als ik daaraan denk voel ik me ziek worden. Ik heb vorig jaar mijn hele hebben en houden tijdelijk op z'n kop gezet omdat ik dacht juist te handelen door moeders te waarschuwen voor deze man. Wat er nu gebeurt kan ik niet bevatten. Weet eigenlijk ook helemaal niet hoe ik hiermee om moet gaan. Omdat ik het niet begrijp. Deze moeder heeft een aantal jaren geleden op een ouderavond van een leerkracht op school te horen kreeg dat die het vermoeden had dat haar kind misbruikt werd (heeft ze mij zelf verteld). En nu zegt ze dat ze bijna zeker weet dat haar kinderen niets is overkomen. Ik hoop voor haar dat het waar is maar waarom dan die man blijven zien?
Begrijpen jullie mijn standpunt? En wat zouden jullie doen in deze situatie? Iemand misschien iets soortgelijks meegemaakt?
maandag 2 januari 2012 om 12:04
maandag 2 januari 2012 om 12:05
Je bent bang voor haar geraas ?
Kweenie, zou je haar rustig willen en kunnen binnenhalen in huis en durven vertellen wat er met jou gebeurd is ?
Ik zou zelf woest worden en een kopie van de aangifte onder haar neus duwen. Dat jij het mee moest maken is al erg genoeg, maar dat een moeder willens en wetens haar kinderen hieraan blootstelt is van de zotte.
Verder kan je op zo een moment er voor kiezen om de deur niet te openen of er voor kiezen om haar niet te woord te staan, of eventueel de politie te bellen.
Kweenie, zou je haar rustig willen en kunnen binnenhalen in huis en durven vertellen wat er met jou gebeurd is ?
Ik zou zelf woest worden en een kopie van de aangifte onder haar neus duwen. Dat jij het mee moest maken is al erg genoeg, maar dat een moeder willens en wetens haar kinderen hieraan blootstelt is van de zotte.
Verder kan je op zo een moment er voor kiezen om de deur niet te openen of er voor kiezen om haar niet te woord te staan, of eventueel de politie te bellen.
maandag 2 januari 2012 om 12:06
Evelyn en bloemetje bedankt voor de lieve woorden. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik zal handelen naar wat het beste is voor die kinderen en dat is wederom aan de bel trekken. Ik zit nu te vol van ongeloof en angst dat het hem vandaag niet zal worden om de telefoon op te pakken. Dit is misschien alleen te begrijpen door mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ik ril tot op mijn botten als ik eraan denk en functioneer niet helemaal zoals het moet.
maandag 2 januari 2012 om 12:09
quote:annelietje schreef op 02 januari 2012 @ 12:06:
Dit is misschien alleen te begrijpen door mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ik ril tot op mijn botten als ik eraan denk en functioneer niet helemaal zoals het moet.Te begrijpen waarschijnlijk wel. Ik heb mensen wel in deze staat gezien en ik (als leek) vond de angst heftig om te zien. Sterkte
Dit is misschien alleen te begrijpen door mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ik ril tot op mijn botten als ik eraan denk en functioneer niet helemaal zoals het moet.Te begrijpen waarschijnlijk wel. Ik heb mensen wel in deze staat gezien en ik (als leek) vond de angst heftig om te zien. Sterkte
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 2 januari 2012 om 12:10
wat vreselijk voor je annelietje, ik kan me voorstellen dat het als oprakelen voelt.
Ik zou als ik in je schoenen stond de directeur van de school van die kinderen bellen, het amk en de politie waar je aangifte gedaan hebt met het hele verhaal.
Daarna doorgaan met het leven. Dan moet het voor jou ook klaar zijn. Ik snap helaas erg goed dat dit heel moeilijk moet zijn maar anders ga jij hier straks ook aan onderdoor en zo te lezen heb je erg hard geknokt om je leven op orde te krijgen.
Heel veel sterkte.. Ik snap dat je bang bent voor een hysterische loeder euh moeder aan je deur.
Ik zou als ik in je schoenen stond de directeur van de school van die kinderen bellen, het amk en de politie waar je aangifte gedaan hebt met het hele verhaal.
Daarna doorgaan met het leven. Dan moet het voor jou ook klaar zijn. Ik snap helaas erg goed dat dit heel moeilijk moet zijn maar anders ga jij hier straks ook aan onderdoor en zo te lezen heb je erg hard geknokt om je leven op orde te krijgen.
Heel veel sterkte.. Ik snap dat je bang bent voor een hysterische loeder euh moeder aan je deur.
maandag 2 januari 2012 om 12:10
quote:bloemetje77 schreef op 02 januari 2012 @ 11:42:
Die kinderen zullen je dankbaar zijn, zelfs al wordt er niets mee gedaan. Mochten ze er ooit later achter komen via dossiers oid dat er toen wél melding is gedaan dan zullen ze blij zijn te weten dat er toen in ieder geval iemand een sodemieter om ze gegeven heeft.
Wat een snertmoeder!
En jij bent een lief mens dat je hier wat mee doet.
Precies wat jij zegt!!!!!
Die kinderen zullen je dankbaar zijn, zelfs al wordt er niets mee gedaan. Mochten ze er ooit later achter komen via dossiers oid dat er toen wél melding is gedaan dan zullen ze blij zijn te weten dat er toen in ieder geval iemand een sodemieter om ze gegeven heeft.
Wat een snertmoeder!
En jij bent een lief mens dat je hier wat mee doet.
Precies wat jij zegt!!!!!
maandag 2 januari 2012 om 12:12
quote:annelietje schreef op 02 januari 2012 @ 12:06:
Dit is misschien alleen te begrijpen door mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ik ril tot op mijn botten als ik eraan denk en functioneer niet helemaal zoals het moet.
begrijp dat helaas maar al te goed...
Heel veel sterkte.. Ik hoop dat er iemand voor je is vandaag en als je belt..
Dit is misschien alleen te begrijpen door mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ik ril tot op mijn botten als ik eraan denk en functioneer niet helemaal zoals het moet.
begrijp dat helaas maar al te goed...
Heel veel sterkte.. Ik hoop dat er iemand voor je is vandaag en als je belt..
maandag 2 januari 2012 om 12:19
Conundrum....allereerst zou ik mijn kinderen niet aan deze vrouw bloot willen stellen dus die komt er bij mij niet in. Emotioneel doet dit heel veel met mij. Bang voor geraas komt heel plat over. Deze vrouw wasr ik nu geen contact mee heb heeft mij met haar akties helemaal in de ban. Hoe zou het denk je zijn als zij hier voor mijn zou staan. Mijn stoppen slaan af en toe door van deze vrouw.
Begin 2011 zat ik bij haar thuis en heb haar verteld wat mij en anderen is overkomen met deze man. Zij vindt het nu zielig voor mij dat het mij is overkomen maar omdat zij ook gelukkige momenten met deze man heeft gekend legt ze dat naast haar neer en gelooft ze dat hij het nooit weer zou doen. Deze vrouw komt echt echt echt niet bij mij binnen.
Begin 2011 zat ik bij haar thuis en heb haar verteld wat mij en anderen is overkomen met deze man. Zij vindt het nu zielig voor mij dat het mij is overkomen maar omdat zij ook gelukkige momenten met deze man heeft gekend legt ze dat naast haar neer en gelooft ze dat hij het nooit weer zou doen. Deze vrouw komt echt echt echt niet bij mij binnen.
maandag 2 januari 2012 om 12:19
Wat ontzettend %$&^ dat je nu hier door heen gaat.
Heb je al je moed vele keren moeten verzamelen en is er nog een 'moeder' die de mooie liefdevolle bescherming die jij haar en haar kinderen aanbiedt, niet aanneemt.
Heb nog wel iets waar je na de melding over na zou kunnen denken. Ik twijfel om het te posten, omdat het misschien te vroeg is, maar denk wel dat het uiteindelijk belangrijk kan zijn voor je.
Je geeft aan dat dit nu de tweede keer zou worden en dat dit jou overhoop haalt en dus daarom ook jouw gezin.
De dader zal niet veranderen, en hij zal dus alles in het werk blijven zetten om zich met kinderen te blijven omringen.
Dit houdt niet op.
Hoe wil je hier mee omgaan ?
Hoe bescherm je jezelf en anderen?
En is het wel mogelijk om het misbruik af te sluiten als je zo veel zorg hebt voor mogelijke andere slachtoffers ?
Is er iets wat je kan doen, waardoor je de volgende keer niet weer jezelf geweld aan hoeft te doen, en de dader wel verstoken blijft van contact met kinderen ?
Heb je al je moed vele keren moeten verzamelen en is er nog een 'moeder' die de mooie liefdevolle bescherming die jij haar en haar kinderen aanbiedt, niet aanneemt.
Heb nog wel iets waar je na de melding over na zou kunnen denken. Ik twijfel om het te posten, omdat het misschien te vroeg is, maar denk wel dat het uiteindelijk belangrijk kan zijn voor je.
Je geeft aan dat dit nu de tweede keer zou worden en dat dit jou overhoop haalt en dus daarom ook jouw gezin.
De dader zal niet veranderen, en hij zal dus alles in het werk blijven zetten om zich met kinderen te blijven omringen.
Dit houdt niet op.
Hoe wil je hier mee omgaan ?
Hoe bescherm je jezelf en anderen?
En is het wel mogelijk om het misbruik af te sluiten als je zo veel zorg hebt voor mogelijke andere slachtoffers ?
Is er iets wat je kan doen, waardoor je de volgende keer niet weer jezelf geweld aan hoeft te doen, en de dader wel verstoken blijft van contact met kinderen ?
maandag 2 januari 2012 om 12:36
Conundrum....het is nu inderdaad de tweede keer en bij mijn eigen aangifte 17jaar geleden dacht ik ook al een daad te hebben gesteld en ik daarmee alles kon voorkomen in de toekomst. Dat was natuurlijk het eerste moment van grote desillusie. Ik heb me erbij neergelegd dat ik niet leef in een perfecte maatschappij en niet alles gaat zoals ik zou willen of zou horen. Ja ik zal altijd begaan zijn met mensen die hetzelfde is overkomen of beschermend zijn naar andere mensen. Dit is namelijk iets wat je je ergste vijand nog niet toewenst. Ik ben de vrouw geworden die ik wil zijn en ook dit stukje verleden heeft daarvoor gezorgd. Als mijn ergste emoties wegzakken zal ik bellen en dit naast mij neer kunnen leggen. Natuurlijk neem ik dit ook mee. Nu wetende dat er dus moeders BESTAAN die hun kinderen aan pedofielen blootstellen terwijl ze hiervan op de hoogte zijn. Dit kan ik alleen nog niet verwerken in mijn systeem. Ik probeer mijn kinderen te beschermen met alles wat ik in mij heb. Denk dat ik extra voelsprieten heb maar daarnaast weet ik ook hoe geraffineerd iemand kan zijn.
maandag 2 januari 2012 om 13:07
Wat een naar verhaal, ik heb alleen de tekst een beetje gescand om het niet 'binnen' te laten komen (niet echt gelukt, doet het toch). Ik begrijp er echt niks van, van zo'n m(l)oeder. Ik weer hoe gehaaid dit soort klootzakken te werk gaan, maar ze is verdories gewaarschuwd!
Ik heb niet alles gelezen, maar conundrum ken ik als een verstandig mens, dus wat zij heeft gezegd sluit ik me bij aan.
Verschrikkelijk, dikke knuffel voor jou TO. Wat zal jij het nu zwaar hebben en je machteloos voelen.
Ik heb niet alles gelezen, maar conundrum ken ik als een verstandig mens, dus wat zij heeft gezegd sluit ik me bij aan.
Verschrikkelijk, dikke knuffel voor jou TO. Wat zal jij het nu zwaar hebben en je machteloos voelen.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 2 januari 2012 om 14:59
hey Annelietje,
ik zou eerst willen zeggen dat ik het heel moedig vindt van jou dat je hier zo open mee omgaat. Blijkbaar heb je uit zo een verschrikkelijke ervaring toch ergens kracht weten uit te putten om te trachten andere mensen te beschermen hiertegen.
Anderzijds denk ik dat iedereen wel eens een tweede kans moet krijgen, mensen kunnen spijt hebben van zaken uit het verleden, maar als ik je zo hoor zeggen dat er opnieuw kleine kinderen bij hem slapen, denk ik niet dat hij er spijt van heeft. Integendeel. En ik denk dat je dan juist hebt gehandeld door die twee moeders in te lichten. Wat zij verder met die informatie doen is aan hen natuurlijk.
Verder vraag ik me wel af hoe die moeder haar relatie met haar kinderen eigenlijk is? Ik lees dat zij je heeft gezegd 'bijna' zeker te zijn dat haar kinderen niets is overkomen? Mij lijkt het dat bij de minste twijfel over zoiets je als moeder die man toch niet meer bij je kinderen laat? Zij komt me daardoor nogal egoïstisch over, laat haar eigen gevoelens primeren boven haar eigen kinderen (doet mij een beetje denken aan de film 'precious', weet niet of je die hebt gezien?).
Nu weet ik niet of je hier erg veel kan aan doen? Misschien zie je die kinderen soms alleen, zonder de moeder? Dan zou je eventueel eens kunnen polsen bij hen over hun relatie met hun moeder, de relatie met hun moeder en die man, wat zij van hem denken, etc.
ik zou eerst willen zeggen dat ik het heel moedig vindt van jou dat je hier zo open mee omgaat. Blijkbaar heb je uit zo een verschrikkelijke ervaring toch ergens kracht weten uit te putten om te trachten andere mensen te beschermen hiertegen.
Anderzijds denk ik dat iedereen wel eens een tweede kans moet krijgen, mensen kunnen spijt hebben van zaken uit het verleden, maar als ik je zo hoor zeggen dat er opnieuw kleine kinderen bij hem slapen, denk ik niet dat hij er spijt van heeft. Integendeel. En ik denk dat je dan juist hebt gehandeld door die twee moeders in te lichten. Wat zij verder met die informatie doen is aan hen natuurlijk.
Verder vraag ik me wel af hoe die moeder haar relatie met haar kinderen eigenlijk is? Ik lees dat zij je heeft gezegd 'bijna' zeker te zijn dat haar kinderen niets is overkomen? Mij lijkt het dat bij de minste twijfel over zoiets je als moeder die man toch niet meer bij je kinderen laat? Zij komt me daardoor nogal egoïstisch over, laat haar eigen gevoelens primeren boven haar eigen kinderen (doet mij een beetje denken aan de film 'precious', weet niet of je die hebt gezien?).
Nu weet ik niet of je hier erg veel kan aan doen? Misschien zie je die kinderen soms alleen, zonder de moeder? Dan zou je eventueel eens kunnen polsen bij hen over hun relatie met hun moeder, de relatie met hun moeder en die man, wat zij van hem denken, etc.
maandag 2 januari 2012 om 15:05
Ik vind het heel sterk dat TO die ervaringen een plekje heft gegeven en ik begrijp ook dat deze recente ontwikkelingen voor jou een hele persoonlijke en nare ervaring zijn (understatement)...
Zoals hierboven al gezegd: onvoorstelbaar als deze situatie is ; alles wat je kunt en mag doen is de situatie bij de overheid aankaarten.
Als laatste redmiddel kun je openbaarheid zoeken maar -hoe verschrikkelijk krom in NL!- dan ga je over de grens heen van privacy etc etc...
Kaart het aan bij de overheid (is alles wat je kunt doen) en laat het rusten - hoe moeilijk dat ook voor je is....
Zoals hierboven al gezegd: onvoorstelbaar als deze situatie is ; alles wat je kunt en mag doen is de situatie bij de overheid aankaarten.
Als laatste redmiddel kun je openbaarheid zoeken maar -hoe verschrikkelijk krom in NL!- dan ga je over de grens heen van privacy etc etc...
Kaart het aan bij de overheid (is alles wat je kunt doen) en laat het rusten - hoe moeilijk dat ook voor je is....
maandag 2 januari 2012 om 16:10
maandag 2 januari 2012 om 16:59
Woody ik reageer later even uitgebreid op jou.
Nokiafan wat die vrouw doet en denkt komt bij over als unfit mother! Ik geloof in tweede kansen maar niet wat misbruik betreft. Plat gezegd komt het wat mij betreft dan hierop neer dat als die knakker van het hofnarretje sorry zegt en belooft het nooit weer te doen hij een tweede kans krijgt om weer met kinderen om te gaan. Deze vrouw draagt de verantwoordelijkheid over drie kinderen. Bij 1 kind vermoedt 1 leerkracht dat het kind misbruikt is. Sorry, word even weer woest. Als zei daar lekker op de koffie wilt moet zij dat weten maar haar kinderen hebben daar niets te zoeken. Ik vind dat je je kinderen moet beschermen. Dat ZIJ haar kinderen moet beschermen.
Nokiafan wat die vrouw doet en denkt komt bij over als unfit mother! Ik geloof in tweede kansen maar niet wat misbruik betreft. Plat gezegd komt het wat mij betreft dan hierop neer dat als die knakker van het hofnarretje sorry zegt en belooft het nooit weer te doen hij een tweede kans krijgt om weer met kinderen om te gaan. Deze vrouw draagt de verantwoordelijkheid over drie kinderen. Bij 1 kind vermoedt 1 leerkracht dat het kind misbruikt is. Sorry, word even weer woest. Als zei daar lekker op de koffie wilt moet zij dat weten maar haar kinderen hebben daar niets te zoeken. Ik vind dat je je kinderen moet beschermen. Dat ZIJ haar kinderen moet beschermen.
