seksueel misbruik

quote:annelietje schreef op 04 januari 2012 @ 14:47:

Meer moeite dan ik had verwacht maar dat komt denk ik ook omdat ik dacht een jaar geleden dit achter mij had kunnen laten. Ik heb moeite met het feit dat het allemaal voor niets was en nu misschien is. Deze man is nooit gestraft voor alle ellende die hij heeft veroorzaakt en door het handelen van deze moeder raakte ik even de weg kwijt. Deze man leeft gelukkig verder en ik blijf voor mezelf en nu even voor anderen vechten. Voelt als een oneerlijke strijd.ik denk dat je er juist aan doet, hoeveel moeite het ook kost en hoe oneerlijk die strijd ook voelt. Ik begrijp je gevoel ontzettend goed. Ik heb bijna 20 jaar geleden voor het eerst aangifte tegen een dader gedaan. Hij is toen niet veroordeeld en ook een tweede aangifte is niet veroordeeld. Jarenlang heb ik geprobeerd mensen te waarschuwen voor deze man, vooral aangezien hij in zijn beroep (leraar basisonderwijs) dagelijks en makkelijk contact met kinderen had. Er werd keer op keer niets mee gedaan. Uiteindelijk is hij afgelopen jaar opgepakt en zit nu in voorarrest in afwachting an een proces, waarbij hete r de schijn van heeft dat hij deze keer wel veroordeeld zal gaan worden. Wie weet valt het dus toch te winnen. Hoop dat dit jou ook wat extra kracht kan geven.

Conundrum



Ik kan het nog niet laten rusten nu, maar dat komt vooral doordat er erg veel aan deze arrestatie vooraf is gegaan. Hij heeft mij/ons gezin gestalkt/bedreigd en mij aangevallen. De rust komt hopelijk als hij daadwerkelijk veroordeeld wordt en hopelijk gaat hij lang genoeg achter slot en grendel om ons een kans te geven hier weer van te herstellen.

@ Annelietje, ontzettend knap dat je ondanks de pijn en verdriet en alles wat het weer overhoop haalt, hebt kunnen handelen voor die kinderen en vooral dat meisje.

Verwerken van iets, lijkt me, al klinkt het nu raar, ook wat je nu gedaan hebt.

Even gechargeerd: verwerken lijkt me niet : dat het niets of weinig meer met je doet.

Verwerking lijkt me, nu juist wel, dit -wat het nu met je doet-, en dat de golven sneller gaan liggen.

Dat je sneller uit de storm kan komen.

Je bent nu geweest voor dat meisje, wat je zelf zo nodig had gehad vroeger, bescherming.

Het is aan de instanties nu en hopelijk wordt het snel opgepakt en kan er iets aan die &^^$%man en moeder gedaan worden. Misschien kan school van het meisje nog een rol spelen.





Wat betreft moeders en vaders die niet beschermen: ik kan er hele psychologische verhandelingen op los laten, mijn vaders en moeders geschiedenis erbij halen, van alles, en dan is het ook heel logisch. Verstandelijk.

Emotioneel kan ik er nog steeds niet bij, dat ouders zo kunnen doen.

Het is dat ik het verstandelijk begrijp en bij 1 ouder nog positieve dingen ervaar en mezelf in veel mindere mate niet steeds hoef te beschermen om in het oude patroon te komen, anders had ik ook met die ouder ook geen contact meer.

Ik weet dat mijn ouders van mij houden, op hun zieke onbeholpen,harde, rare en schadelijke en heel soms fijne manier.



Bedenk me net dat ik zelf ook eens een soort situatie in veel mindere mate mee heb gemaakt.

Ik kan niet heel specifiek zijn, ivm privacy.

Ik was onder de 12 , een poging tot ongewenst lichamelijk contact (wat wellicht sexueel had kunnen worden) in een situatie waar me de toegang tot weggaan werd geblokkeerd. Gelukkig kunnen pareren door me eruit te kunnen praten en blijven zeggen dat ik niet wilde wat hij wilde.

Aan mijn vader verteld, en die kende deze minderbegaafde man, waarop mijn vader antwoordde: ach, zo bedoelde hij het niet.



Hoe eenzaam en verward ik me toen gevoeld heb, valt niet in woorden uit te drukken.

Als vader laat je dan een steek vallen, en deze moeder waar jij over spreekt laat alles vallen.

Ik heb geen reacties gelezen, maar ik adviseer je het AMK te bellen... Moeder van deze kinderen heeft een plaat voor haar hoofd!

Ik vind het ongeloofelijk knap van je dat je doet wat je doet... Ik wens je veel sterkte!

Graag gedaan Annelietje Fijn dat ik kon verwoorden wat jij voelde.



Sunemom !!! Wat een goed nieuws !

Had je al een tijdje niet meer gezien (ondergronds waarschijnlijk gegaan) en ik zag Mrs W wel en wilde graag weten hoe het met je ging, maar het leek me niet gepast om dat via haar te doen.

Wat ben ik blij dat het hele klotegedoe toch een staartje krijgt voor de kloothommel en wat hoop ik dat je wat rust hebt kunnen hervinden (qua dagelijks leven, want emotioneel lijkt het me nog ontzettend zwaar) voor jezelf en jouw gezin.

Dit nieuws maakt heel mijn dag goed !!!

Emotioneel is het best kl*te inderdaad, maar het idee dat hij na veroordeling nooit meer les zal geven..

Op dagelijkse basis geeft het wel rust, in letterlijke zin zijn we weer een normaal veilig gezin gelukkig.

Ook ongeachte het vonnis, is hij zijn lesbevoegdheid kwijt ?

Ik hoop het zo, want deze man mag nooit meer in de buurt komen van iets wat alleen al naar kind ruikt.



Die onveiligheid en het emotionele wat jij gevoeld moet hebben de afgelopen periode lijkt me bijna vernietigend.Gelukkig dat er weer de rust is teruggekeerd in jullie gezin, dat maakt het iets makkelijker om het emotionele en het proces er ook bij te hebben.

Het is ook niet niks (understatement of the year) wat je dit afgelopen jaar (en jaren daarvoor) voor je kiezen hebt gekregen.

Sune, je bent zo sterk, (ook al voelt het misschien totaal niet zo in momenten van vertwijfeling en wanhoop, maar met die steeds terugkerende kracht, ook al is ie even veel verder weg door een zeer zeer terechte overload) daar kan een navy seal nog niet tegenop.

Conundrum, wat een goede post.



Annelietje, bewondering voor jou. Sterkte met alles.

En die moeder... daar heb ik simpelweg geen woorden voor...

@conundrum ongeacht het vonnis is ie z'n lesbevoegdhed kwijt. Als veroordeeld zedendelinquent krijgt ie geen verklaring van goed gedrag meer. De enige maar is dat ie dus wel echt veroordeeld moet worden. Voor zover da in e schatten is zal het wel lukken, toch blijft de angst heel groot. Wat als ie weer gewoon wegloopt..... (de kans is nihil, maar de angst is zooo enorm... )



Ontreddering beschrijft mijn geestelijke staat het best denk ik. Ik ben het overzicht kwijt en voel me heel erg klein. Tegelijk met ik de grote sterke, lieve, aanwezige mama zijn en dat en ik ds ook. De angst en ontreddering komt er 's nachts uit. Ik ben moe en ontzettend aan duidelijkhed en afronding toe.



(sorry voor de offtopic annelietje)

Hulde aan conundrum voor deze post:





Conundrum, 5 uur geleden

Echt, ik zit met verbazing de reacties van Nokiafan te lezen en moet erop reageren.



An sich heb je gelijk dat een gestrafte na zijn straf boetedoening heeft gedaan en dus een clean sheet heeft of zou moeten hebben.

Iets strafbaars gedaan-> straf-> klaar en opnieuw beginnen.

Voor sommige gestraften kan het erg pijnlijk zijn (die oprecht inzien wat ze fout hebben gedaan), dat na terugkomst in de samenleving het zo niet werkt.

Een accountant die bedrijfsgeld heeft weggesluist, laat ik niet mijn bedrijfsboekhouding doen.

Common sense, oneerlijk voor de gestraft, ja wellicht. Mijn lijf en goed, zijn mij meer waard, dan een veroordeelde een eerlijke kans geven (in het gebied waar veroordeelde gestraft is) in zo een geval.

Als je een misdaad pleegt, is het mss slim om ook in te calculeren dat je een bepaalde paria wordt, als je gepakt wordt.



Terug naar het onderwerp.

Zoals iemand al eerder zei: iemand die een aangifte aan zijn broek heeft gekregen, voor misbruik én daadwerkelijk spijt heeft, die gaat zichzelf tegen zichzelf beschermen en beschermt degene die hij iets wil aandoen.

Iemand die echt spijt heeft, gaat zich laten behandelen. Iemand die echt spijt heeft zal alle hulpmiddelen aangrijpen om niet terug te vallen.

Iemand die echt spijt heeft, zal kinderen voortaan mijden als de pest, om elke schijn van misbruik tegen te gaan.



Deze man is niet gestraft ondanks aangifte, dus waarom zou hij spijt hebben ?



Deze man is bezig met waarschijnlijk vrouwen uitzoeken die ergens een blinde vlek hebben, die iets tekort komen qua weerbaarheid of zelfrespect of die geen greintje moedergevoel hebben. Alleenstaande vrouwen, die het moeilijk hebben met én natuurlijk kinderen.



Het gaat die man niet om de vriendschap van de vrouw, echt niet!

Ik durf mijn geld erop te verwedden (is niet veel trouwens) dat als deze vrouw waarvan TO spreekt, haar kinderen niet meer zou meenemen in het bezoek naar de man, het contact zeer snel over zou zijn.Snel zou er weer een nieuwe vrouw met kinderen op de stoep staan.



Hij hangt de begrijpende, ondersteunende vriend uit, wint steeds meer vertrouwen, is heel leuk en aardig voor de kinderen en een echte vriend.

Allemaal om later toe te kunnen slaan. Lees je in op grooming (ik ken het alleen globaal, ik wil mij er niet verder in verdiepen, omdat mijn maag zou omdraaien).

Het is een -evil- supermanipulatieve manier om vrouwen met kinderen aan je te binden om later een kind aan je te binden om te kunnen misbruiken.

Weet je dat de beste heerschappen ook tips onderling uitdelen hoe je dat het beste kan doen ?



Of pedosexualiteit nu nurture of nature is, of sexuele behoefte of macht, laat ik buiten beschouwing.



Het is namelijk niet belangrijk, wat belangrijk is, is dat mensen hierdoor tot op hun ziel beschadigd worden.

Dat ze een spreekwoordelijke wond op hun hart hebben die ettert, pijn doet en om de zoveel tijd weer open klapt, dat met therapie gehecht kan worden en eventueel schoongemaakt kan worden, maar altijd zal er een wond blijven.

Een wond die ervoor gezorgd heeft, dat het slachtoffer niet optimaal heeft kunnen groeien.

Die in de weg naar worden wie je bent, een afslag heeft genomen, naar het bos der verschrikkingen. Een deel van dat hart zal altijd in dat bos blijven liggen.



Jij zegt dat de beste man echt veranderd zou kunnen zijn ?

Welke postings van TO doet jou dat inzicht geven ?

Zijn woorden dat hij verandert zou zijn ? Of het gewenste en het op de moral highground staande : ieder verdient een tweede kans ?

Ik heb geleerd (na lange tijd) dat woorden hol kunnen zijn en dat daden tellen.

Welke daden heeft deze man nu....hij slaapt met een dochter van vriendin op 1 kamer en zoon+moeder slapen ergens anders.

Dat is een dikke vette alarmbel, zo groot als de maan.

Dat hij sexuele voorlichting geeft (wat trouwens totaal niet zijn taak is) is een dikke vette alarmbel zo groot als het zon.

Dat hij met hun doucht, een vriend gaat echt niet met mijn kinderen douchen, ongepast, een alarmbel zo groot als het heelal.

(sowieso onbegrijpelijk dat moeder dit allemaal toestaat.



Waarvan zou de dader spijt hebben, hij is niet veroordeeld en hij doet nog steeds hetzelfde (zelfs school van een van de kinderen ziet de alarmbellen).



Als moeder zijnde (ik ben er geen) is het taak om jouw kinderen te beschermen. Niet teveel en niet te weinig.

Kinderen moeten ook leren omgaan met frustraties en andere negatieve gevoelens en zaken, als je alles oplost voor kinderen, dan doe je ze tekort.

Als moeder hoor je je kinderen zeer zeker tegen dit soort mannen te beschermen. Dit is niet een val op de knie, of een ruzie met je beste vriendinnetje, dit is geen slecht punt of niet het kado krijgen wat je wilt.

Dit is zelfs niet in de categorie scheiding of een ziekte in de familie of de dood van een grootouder (wat ook al voor heel wat wonden kan zorgen bij een kind).

Dit is in de categorie vernietiging.



Maar Nokiafan, ik weet niet of jij kinderen hebt, of neefjes of nichtjes, of kinderen van vriendinnen.

Zou je die echt met de wetenschap, die je van TO gekregen zou hebben, blootstellen aan die man ?

Echt ?

Zou je er als 9-jarige graag gelogeerd hebben, samen met jouw moeder maar zij in een andere kamer ?

Zou je echt met hem gedoucht willen hebben ?

Ja het zou uit een filmscript kunnen komen hé Mrs S



Hoe erg ook iemand zijn/haar verleden, het vormt je wel tot hetgeen je vandaag bent. En dat geldt ook sterk voor Conundrum denk ik (onder andere )

Uit een filmscript? Nee, real life helaas. En ik bedank er voor hoe het mij gevormd heeft. Ik ben niet de persoon die ik had willen zijn/worden. Elke dag weer is dat pijnlijk duidelijk dat ik niet ben wie had kunnen zijn.

quote:mrsstanleywalker schreef op 04 januari 2012 @ 22:53:

Uit een filmscript? Nee, real life helaas. En ik bedank er voor hoe het mij gevormd heeft. Ik ben niet de persoon die ik had willen zijn/worden. Elke dag weer is dat pijnlijk duidelijk dat ik niet ben wie had kunnen zijn.Daar heb je wel een punt natuurlijk. Zulke dingen kunnen je zeker beperken in je vorming. Ik heb dat gevoel bij mezelf ook. Maar anderzijds denk ik dat het dan weer wel karaktereigenschappen vormt, die je anders misschien niet zou hebben? Of niet zo sterk aanwezig? Misschien had Annelietje zonder haar verleden die kracht niet gehad die ze vandaag heeft? Maar je hebt wel gelijk natuurlijk dat het zeker niet iets is waar je voor kiest. In een perfecte wereld zou dat ook allemaal niet hoeven hé.

quote:wo0dy schreef op 04 januari 2012 @ 23:03:

[...]





Daar heb je wel een punt natuurlijk. Zulke dingen kunnen je zeker beperken in je vorming. Ik heb dat gevoel bij mezelf ook. Maar anderzijds denk ik dat het dan weer wel karaktereigenschappen vormt, die je anders misschien niet zou hebben? Of niet zo sterk aanwezig? Misschien had Annelietje zonder haar verleden die kracht niet gehad die ze vandaag heeft? Maar je hebt wel gelijk natuurlijk dat het zeker niet iets is waar je voor kiest. In een perfecte wereld zou dat ook allemaal niet hoeven hé.Eerlijk gezegd zou ik de karaktereigenschappen die ik gekregen heb door mijn verleden best kunnen missen, de negatieve kan ik missen als kiespijn en de positieve zou ik prima zonder kunnen. Ik ben wie ik ben door mijn verleden, of eigenlijk ondanks mij verleden. Ik ben redelijk tevreden met wie ik ben, maar ik zou zeker de angst, de schaamte en het schuldgevoel uit mijn verleden maar wat graag kwijt zijn. Gewoon een normale vrouw, met een kindertijd/jeugd waar ik zonder nachtmerries op terug zou kunnen kijken en zonder de zichtbare en onzichtbare littekens. Dan had ik wellicht wat minder 'sterk', wat minder 'invoelend' en wat minder praktisch geweest, ik was vast ook gelukkiger geweest.

quote:Sunemom schreef op 04 januari 2012 @ 23:29:

[...]



Eerlijk gezegd zou ik de karaktereigenschappen die ik gekregen heb door mijn verleden best kunnen missen, de negatieve kan ik missen als kiespijn en de positieve zou ik prima zonder kunnen. Ik ben wie ik ben door mijn verleden, of eigenlijk ondanks mij verleden. Ik ben redelijk tevreden met wie ik ben, maar ik zou zeker de angst, de schaamte en het schuldgevoel uit mijn verleden maar wat graag kwijt zijn. Gewoon een normale vrouw, met een kindertijd/jeugd waar ik zonder nachtmerries op terug zou kunnen kijken en zonder de zichtbare en onzichtbare littekens. Dan had ik wellicht wat minder 'sterk', wat minder 'invoelend' en wat minder praktisch geweest, ik was vast ook gelukkiger geweest.



Annelietje natuurlijk zou je het liefst niet jou verleden hebben gehad.

Maar zou je echt als mens anders in elkaar willen steken?

Zou je alle geweldige dingen die je omdat je nu bent zoals je bent willen missen?

Want die zijn er ook, echt waar.

Kijk maar naar je man bijvoorbeeld, was hij van je gaan houden als je anders was geweest?

Hij houd ongetwijfeld van jou zoals je nu bent, en zo zijn er vast meer mensen in je leven die je hebt geraakt door de persoon die je nu bent.

Zou je die allemaal willen missen in ruil voor een ander verleden?

Hij heeft je al zoveel ontnomen, geef hem niet de kans je het goede in je leven te laten vergeten.

Hoe graag jij en ik en een heleboel andere mensen ook zouden willen dat je verleden anders was, het is nu eenmaal niet zo.

Maar je toekomst, die is wat jij er van maakt en je bent zo'n sterke lieve vrouw dat het niet anders kan of jij maakt een heleboel mensen in je leven heel gelukkig.

Probeer daar naar te kijken en te voelen hoe graag die mensen jou het geluk dat je hen geeft terug willen geven.

quote:BJF33 schreef op 05 januari 2012 @ 09:21:

[...]





Annelietje natuurlijk zou je het liefst niet jou verleden hebben gehad.

Maar zou je echt als mens anders in elkaar willen steken?

Zou je alle geweldige dingen die je omdat je nu bent zoals je bent willen missen?

Want die zijn er ook, echt waar.

Kijk maar naar je man bijvoorbeeld, was hij van je gaan houden als je anders was geweest?

Hij houd ongetwijfeld van jou zoals je nu bent, en zo zijn er vast meer mensen in je leven die je hebt geraakt door de persoon die je nu bent.

Zou je die allemaal willen missen in ruil voor een ander verleden?

Hij heeft je al zoveel ontnomen, geef hem niet de kans je het goede in je leven te laten vergeten.

Hoe graag jij en ik en een heleboel andere mensen ook zouden willen dat je verleden anders was, het is nu eenmaal niet zo.

Maar je toekomst, die is wat jij er van maakt en je bent zo'n sterke lieve vrouw dat het niet anders kan of jij maakt een heleboel mensen in je leven heel gelukkig.

Probeer daar naar te kijken en te voelen hoe graag die mensen jou het geluk dat je hen geeft terug willen geven.





Het probleem is natuurlijk dat je heel moeilijk kan vergelijken, want je weet niet hoe het had kunnen zijn, maar bent er natuurlijk wel nieuwsgierig naar. En op momenten dat je je rot voelt, geloof ik wel dat je het heel graag anders had gezien, dan kan ik mij die frustraties heel goed inbeelden.



Ik kan Sunemom ook wel begrijpen natuurlijk. Als je omwille van je verleden in het dagelijkse leven soms nog hinder ondervindt, dan wil je natuurlijk dat het anders had geweest. Maar anderzijds begrijp ik jou ook wel BJF. Door zo een verleden ga je een veel sterkere verzorgende en gevoeligere kant krijgen. Zonder dat verleden was je misschien een gans ander mens geworden, met ganse andere waarden en normen. Hechtte je misschien veel meer waarde aan geld bv. en niet aan het geluk van andere mensen? Je empatisch vermogen wordt gewoon veel sterker denk ik.



Als je naar de pedagogiek kijkt, zitten daar gewoon heel veel mensen en opvoeders die vroeger ook heel veel hebben meegemaakt, dat kan toch geen toeval zijn hé.



Het vormt je zeker, maar er voor kiezen? Nee, dat zou niemand doen.

quote:annelietje schreef op 05 januari 2012 @ 11:47:

Het is niet helemaal waar dat je sterkere verzorgende en gevoeligere kant ontwikkel. Mijn zusje heeft hetzefde meegemaakt en die is keihard. Heeft vorig jaar het AMK ingeschakeld voor deze situatie en wil zich er verder niet mee bemoeien. Toen ik vertelde dat de kinderen in kwestie (het zijn trouwens 2 meisjes en een jongen) de kerst met deze man doorgebracht hadden was haar enige reactie owh. Verder kan ze af en toe zo keihard zijn dat het mij afschrikt. Ja je verleden vormt je maar in de meeste gevallen (geloof ik) is het niet alleen het misbruik omheen maar ook de teleurstelling in mensen die je hadden moeten beschermen. In mijn geval is het zo dat als mensen van een generatie eerder aan de bel hadden getrokken het mij misschien niet was overkomen. Daarnaast sta ik met deze kwestie lijnrecht tegenover mijn moeder. Zij heeft in meerdere opzichten ook gefaald. Ik kan nu zeggen dat ze een betere oma is voor mijn kinderen dan dat ze een moeder is geweest voor mij. Als we het hebben over gesprekken (onlangs gehad) over seksuele voorlichting wanneer daarmee te beginnen en je met andere moeders bespreekt wanneer je voor het eerst zoende en je maagdelijkheid verloor.......lieg je toch....je wilt niet dat men weet dat je op je vierde al ontmaagd bent. Dit stukje geschiedenis komt meestal op onverwachte momenten om de hoek kijken. En dit stukje verleden heeft mij ook heel veel ontnomen. Een jaar lang 3 valium tabletten per dag en daarnaast ook prozac omdat je niet meer slaapt en normaal kunt functioneren. Nu lig ik liever ook de hele dag in bed maar ik draag de zorg voor mijn twee lieve kleine kinderen die nu mijn oudste vakantie heeft extra druk zijn en dat in combinatie met een kort lontje van mijn kant af en toe flink doet knetteren. Ik wil dit niet voor mijn kinderen. Dus sommige karaktereigenschappen lever ik liever in want die heb ik duur betaald en die blijf ik betalen. Want zo sterk als jullie zeggen dat ik ben, zo voel ik me niet. Ook op momenten dat ik me goed voel kan ik niet tegen mezelf zeggen.....wow wat ben je toch een sterke vrouw Annelietje.



Hey Annelietje,

heel aangrijpend wat je daar zegt ivm dat liegen. Dat moeten heel moeilijke momenten zijn voor jou. En ik zou ook liegen dan, dat weet ik wel zeker.

En ik vind het ook erg voor je dat je moet zeggen van je eigen moeder dat zij een betere oma is dan dat zij een moeder is geweest. Ik weet niet wat haar rol in alles was, maar ik kan wel zien dat je daar inderdaad heel vaak, en vaak ook onverwacht, mee wordt geconfronteerd. Het loert om de hoek en het grijpt je soms heel onverwachts.

Ik hoop dat het een troost mag zijn voor jou, dat jij het ongetwijfeld zoveel beter doet als moeder. Een troost, maar misschien ook een nare gedachte ...

Annelietje Natuurlijk zou je je verleden uit willen wissen.

Als je daar dan een andere Annelietje door zou worden zou je dat er graag voor over hebben om maar niet die nachtmerrie te hebben hoeven meemaken.

Maar, het is gebeurt ook al had het nooit mogen gebeuren.

En de problemen die je daardoor, logischerwijs, hebt gaan niet zomaar weg.

Sterker nog, misschien gaan ze wel nooit helemaal weg.

Als ik je bericht zo lees dan zou ik niets liever willen dan een toverstaf hebben om mee te zwaaien zodat alles anders zou zijn voor je.



Het kan alleen niet, het enige dat je kunt doen is het beste maken van wat je nu hebt.

En de reden dat ik je zo sterk vind is dat jij, jou verleden hebt gebruikt om er onschuldige kinderen mee te helpen.

Wat jou gebeurt is laat je hen niet zomaar gebeuren, en daar is heel veel kracht en moed nodig, meer dan iemand zoals ik kan bevatten.



Wil je van mij alsjeblieft één ding aannemen?

Je hebt alles gedaan wat je kon om die kinderen te helpen en daarbij meer kracht en moed getoond dan de meeste mensen hebben.

Dat maakt jou echt echt waar een geweldig mens.

quote:annelietje schreef op 02 januari 2012 @ 11:08:

Dank voor jullie reactie. Het gaat mij nu even niet om die man maar meer om die moeder die ervoor kiest om haar kinderen aan deze man "bloot te stellen". Ik ben zelf moeder en gruwel gewoon bij dat idee. Deze vrouw heeft daar toch niets te zoeken?



Wanneer deze vrouw ervoor kiest om weer in contact te komen met deze man, dan doet zij dit zelf..!

Ik begrijp uit je verhaal dat ze van het verleden van deze man afweet.



hier kan jij niks meer aan doen, hoe goed ik begrijp dat je je er druk om maakt. Probeer je eigen leven zo goed als het kan weer op te pakken en laat haar. Ze is gewaarschuwd en een gewaarschuwd mens telt voor 2. Toch..!?

Daar hebben die kinderen niets aan. Als een moeder haar dochters willens en wetens blootstelt (letterlijk zelfs ) aan een pedofiel, dan moet je als buitenstaander ingrijpen. Dat is zware kindermishandeling, niet 'moeders zaak'.



Anneliet, ik sluit me volledig aan bij BJF. Zorg goed voor jezelf, bv. door hier selectief te lezen om je emoties in bedwang te houden. Het is fijn dat je hier je gevoelens en twijfels kwijt kan. Let wel op dat ze niet te heftig worden, dan kun je er beter professionele hulp bij halen.



Hieronder ga ik inhoudelijk in op het misbruik, als je het niet wil lezen sla je het maar over.



Wat ik opvallend vind, is dat je het hebt over ontmaagding op je vierde. Misschien dat het dat "technisch" wel was, maar het was vooral een verkrachting.



Misschien kun je voor jezelf ontmaagding een nieuwe betekenis geven? Voor de meeste mensen heeft dat helemaal niets met misbruik of verkrachting te maken, maar met de eerste keer dat je vrijwillig seks had met iemand voor wie je (meestal) gevoelens had. Los van het puur lichamelijke dus, het gaat om de ervaring. Daar praten mensen over als ze het over ontmaagding hebben en daar kun jij toch ook over praten? Zonder te liegen, want wat op je vierde is gebeurd heeft niks met ontmaagding te maken.

quote:dubiootje schreef op 05 januari 2012 @ 15:23:

Daar hebben die kinderen niets aan. Als een moeder haar dochters willens en wetens blootstelt (letterlijk zelfs ) aan een pedofiel, dan moet je als buitenstaander ingrijpen. Dat is zware kindermishandeling, niet 'moeders zaak'.



Anneliet, ik sluit me volledig aan bij BJF. Zorg goed voor jezelf, bv. door hier selectief te lezen om je emoties in bedwang te houden. Het is fijn dat je hier je gevoelens en twijfels kwijt kan. Let wel op dat ze niet te heftig worden, dan kun je er beter professionele hulp bij halen.



Hieronder ga ik inhoudelijk in op het misbruik, als je het niet wil lezen sla je het maar over.



Wat ik opvallend vind, is dat je het hebt over ontmaagding op je vierde. Misschien dat het dat "technisch" wel was, maar het was vooral een verkrachting.



Misschien kun je voor jezelf ontmaagding een nieuwe betekenis geven? Voor de meeste mensen heeft dat helemaal niets met misbruik of verkrachting te maken, maar met de eerste keer dat je vrijwillig seks had met iemand voor wie je (meestal) gevoelens had. Los van het puur lichamelijke dus, het gaat om de ervaring. Daar praten mensen over als ze het over ontmaagding hebben en daar kun jij toch ook over praten? Zonder te liegen, want wat op je vierde is gebeurd heeft niks met ontmaagding te maken.hey dubiootje, dat heb je mooi gezegd