Psyche
alle pijlers
Geestverschijningen enz.
woensdag 4 januari 2012 om 15:40
Naar aanleiding van een ander topic
waarin het een beetje offtopic uit de hand leek te lopen, dacht ik dat het zinvol kon zijn een nieuw topic te openen over geesten en andere enge dingen!
De vraag: heb jij ervaring met geesten in je huis (of ergens anders) Doe hier je verhaal? Zelf kom ik niet verder dan een vaag glaasje-draai verhaal toen ik klein was, en daar wilde ik het graag bij houden...
waarin het een beetje offtopic uit de hand leek te lopen, dacht ik dat het zinvol kon zijn een nieuw topic te openen over geesten en andere enge dingen!
De vraag: heb jij ervaring met geesten in je huis (of ergens anders) Doe hier je verhaal? Zelf kom ik niet verder dan een vaag glaasje-draai verhaal toen ik klein was, en daar wilde ik het graag bij houden...
woensdag 4 januari 2012 om 16:59
quote:TheEmpress schreef op 04 januari 2012 @ 16:52:
[...]
Ja, en daar hang ik dus niet het etiket paranormaal aan, maar hersenspinsels. Als je bedenkt dat 95% van het brein nog volkomen onbekend is voor de wetenschappers....
Het zal in mijn geval voortgekomen zijn uit verdriet/rouw/verwerking etc.
En dan zijn er natuurlijk nog de verschijnselen die gewoon verklaarbaar zijn als er onderzoek naar gedaan zou worden, maar die door Jan en Truus van de Dorpsweg als "paranormaal' bestempeld worden.
Ik ben er vrij hard in, mensen maken zichzelf gek. Niks meer, niks minder.Ik sluit me hier bij aan. (Even wat tegenwicht bieden)
[...]
Ja, en daar hang ik dus niet het etiket paranormaal aan, maar hersenspinsels. Als je bedenkt dat 95% van het brein nog volkomen onbekend is voor de wetenschappers....
Het zal in mijn geval voortgekomen zijn uit verdriet/rouw/verwerking etc.
En dan zijn er natuurlijk nog de verschijnselen die gewoon verklaarbaar zijn als er onderzoek naar gedaan zou worden, maar die door Jan en Truus van de Dorpsweg als "paranormaal' bestempeld worden.
Ik ben er vrij hard in, mensen maken zichzelf gek. Niks meer, niks minder.Ik sluit me hier bij aan. (Even wat tegenwicht bieden)
Occam's razor
woensdag 4 januari 2012 om 17:03
quote:bastognekoekje schreef op 04 januari 2012 @ 16:56:
Aan de ene kant zou ik willen dat ik het rationeel kon benaderen, maar dat kan ik niet, omdat ik niet geloof dat het alleen een fysieke oorzaak heeft.
Er zijn inderdaad veel geesten die de overstap om wat reden niet hebben gemaakt van de levenden naar de doden.Waarom vind je het één geloofwaardiger dan het ander?
Aan de ene kant zou ik willen dat ik het rationeel kon benaderen, maar dat kan ik niet, omdat ik niet geloof dat het alleen een fysieke oorzaak heeft.
Er zijn inderdaad veel geesten die de overstap om wat reden niet hebben gemaakt van de levenden naar de doden.Waarom vind je het één geloofwaardiger dan het ander?
Ga in therapie!
woensdag 4 januari 2012 om 17:04
Ik heb het al eerder verteld hier en toen werd ik benaderd door een medewerkster van Viva, of ze het verhaal mocht gebruiken in een artikel. Ze is bij ons thuis geweest en heeft wat research gedaan naar het huis waarom het ging.
M'n man en ik wouden gaan samenwonen en kwamen een mooi appartement tegen. Het was van een stel (2 jongens) die het wouden verkopen maar dat lukte niet, dus dan maar in de verhuur.
Ik wou het heel graag, omdat ik werd verblind door de luxe van het appartement.
Toen we kwamen kijken had mijn man (we waren nog niet getrouwd toen) er een naar gevoel bij, gelijk ruzie omdat ik zo doorzeurde.
We hebben het genomen. Op de dag dat we de sleutel zouden krijgen ging het ook mis, op het afgesproken tijdstip kwam dat stel maar niet en op een gegeven moment zei m'n man, als ze er over 5 minuten nog niet zijn, gaan we weg, dit bevalt me niet.
We wouden net weglopen toen ze aankwamen.
Na korte tijd gingen we over en de eerste nacht werd ik wakker (rond half 4) van de deurbel die maar bleef gaan.
Ben samen met mijn man naar de deur gegaan maar daar was niemand. Het bellen ging wel door, dus we hebben de bel maar van de muur getrokken.
Toen volgde 'vreemde' dingen elkaar op. Op een gegeven moment kreeg ik een konijntje van m'n man, heel erg lief beest (zie foto
) die los door het huis liep als we thuis waren.
Na enige tijd rende hij uit zijn kooi als hij eruit mocht en kwam dan naast me zitten. Als ik naar de keuken liep, liep hij mee.
Terwijl hij eerder overal kwam meed hij bepaalde plekken in huis.
Op een ochtend kwam ik in de woonkamer en daar lag een grote plas water, geen vaas/aquarium/raam in de buurt.
Wel stond de balkondeur open, terwijl we die hadden vergrendeld en op slot hadden gedraaid.
Ik dacht nog aan een kat die had gepist maar na wat voorzichtig proeven (ja echt) bleek het water te zijn.
Het had niet geregend, man is op het dag geweest maar daar lag ook geen water.
Meestal begon het gebonk in de keuken, rond een uur of 11 savonds.
Op een gegeven moment vielen er borden uit de keukenkast terwijl ik gewoon op de bank zat, lepels die ik aan een rek had hangen begonnen te bewegen.
Mijn man werd op een ochtend wakker met een diepe kras in zijn rug. Ik had hem niet betast, die kras was er gewoon.
Lakens die van ons 'afgleden' , de badkamerdeur die ineens dichtsloeg terwijl er nergens ramen open waren.
Naast de voordeur was een lamp, die savonds na 11en begon te knipperen. Ik dacht dat het een bewegingssensor was, dat het kwam omdat ik in de badkamer was, (die was aan die kant van de gallerij) maar als ik in bed lag zag ik hem nog knipperen.
Urenlang.
Op een avond kwam ik thuis en toen ik binnenkwam zat konijn verstijfd in zijn kooi. Toen ik mijn jas uitdeed sprong de tv aan, keihard geluid uit de boxen, en weer uit. Dit heeft zich een paar keer herhaald.
Dat maakte me bang, omdat we toen meerdere afstandsbedieningen hadden. Eerst de tv aan, dan de decoder, dan de boxen. We hadden nooit met 1 druk op de knop tegelijk beeld en geluid.
Ik ben toen weggegaan uit huis en durfde niet meer naar binnen.
M'n man kwam uren later pas.
Ik heb even beneden gewacht, onder ons was een leegstaande tandartsenpraktijk. Aan het spinrag op de deur te zien was er al een tijd niemand gewees maar er kwam enorm kabaal van binnen uit.
De ochtend erna wouden we boodschappen doen, mijn man zei dat ik maar even thuis moest blijven. Ik wou niet maar na wat gekibbel deed ik het toch, zou wat eten maken.
Toen hij terugkwam bleek het slot aan de buitenkant kapot te zijn. De sleutel ging er niet meer in. Terwijl we de dag ervoor gewoon binnen waren gekomen.
M'n vader is geweest, slot eruit gehaald om te kijken of er wat in zat. We dachten aan pesterijen, misschien werd het stel voor ons wel weggepest vanwege hun geaardheid en wist de buurt niet dat ze wegwaren.
We wisten ook niet waarom ze wegwouden, een paar maanden voor ze weggingen hadden ze het hele huis luxe gerenoveerd.
Maarja, dat slot dus, hebben we verwisseld met het balkonslot zodat we toch de dag erna weer naar binnen konden.
Op een middag kwam ik thuis en uit de rommelkamer kwam een enorme brandlucht. Verder nergens in huis, buiten ook geen barbecue lucht ofzo.
Op een ander moment waren de vlonders op ons balkon heel raar verbrand. Het waren van die houten vlonders die ook weer bestonden uit planken. De eerste plank was verbrand, de 2e niet, de derde wel. En dan een paar van die vlonders.
We besloten toen we er twee maanden woonden dat het zo niet verder kon.
Mijn man is een Turkse moslim en we probeerden het te zoeken binnen zijn geloof.
Hij las bepaalde gebeden, mijn schoonzus heeft een keer Koran gelezen in huis (als soort bescherming) maar dat hielp niet zo erg.
We hadden twee hele zware hanglampen hangen, die ineens begonnen te schudden. Mijn man ging er naast staan en hij wou een gebed uitspreken. Toen hij begon hingen die lampen ineens stil.
Ik was een keer aan het dweilen toen ik op het nat gedweilde stuk een voetstap zag. Ik was alleen thuis en liep op blote voeten maar dat was een groot model herenschoen.
Terwijl ik een keer was uit de machine haalde hoorde ik heel hard gefluit in mijn oor, zoals je naar een hond fluit. Mijn man was in de woonkamer en die had niks gedaan, buiten liep ook niemand met een hond.
Toen we bijna gingen verhuizen hadden we de hele woonkamer vol met dozen. Snachts hoorden we een continu getik, van iets op karton.
Een week voor de verhuizing kwam ik thuis en toen was het konijn helemaal koud. Hij reageerde niet op mij, zat met platte oren in zijn kooi. Was geen beweging in te krijgen.
Mijn vader heeft hem toen opgehaald en hij heeft heel erg lang bij mijn ouders geslapen. Toen hij weer wakker was is hij als een idioot gaan rennen, spelen, klom op kasten en op schoot.
Dat was ook een gevalletje 'doetie anders nooit'.
Hij was heel ontspannen daar.
Uiteindelijk gingen we verhuizen, de dag na de verhuizing wouden we nog schoonmaken maar kregen de sleutel niet in de deur.
Pas na heel veel drukken en trappen lukte het. Hij zat weer vast.
Als ik thuis was kreeg ik na een uur of wat druk op mijn borst, was continu moe, mijn man en ik hadden continu ruzie, omdat je je afvraagt of je elkaar gek maakt of dat het echt gebeurd.
Nadat we verhuisd waren heb ik bijna een jaar lang nog slecht geslapen, angst dat het terugkomt, dat er iets raars in jou (of je partner) zit.
Van die vrouw van de Viva hoorde ik dat er op die plek gedurende de 2e wereldoorlog boerderijen waren.
Ze had iemand gesproken die er toenertijd woonde.
Die man had verteld dat er ter hoogte van de appelboomgaard een keer Duitse soldaten waren opgehangen.
Wij hadden een appelboom voor ons huis staan, ik had de appeltjes op mijn balkon.
Iemand die er voor ons had gewoond had ook problemen met haar konijn in dat huis. Beest gromde, beet, was eerst heel lief maar veranderde snel.
Ze heeft hem toen naa een kinderboederij gebracht en toen ze later belde hoe het met hem was begrepen die mensen niet waarom ze hem had weggegaan, het was zo'n lief rustig konijn.
Er zijn in 4 maanden tijd heel veel rare dingen gebeurd, die me vaak hebben bang gemaakt, vooral ook wel omdat we niet wisten wat het was.
We zijn nu 2 jaar weg daar en ik denk er niet meer zovaak aan maar soms vraag ik me nog wel af wat het geweest is en waarom.
In het huidige huis is niks raars gebeurd.
Konijn is knettergek, een ontzettend lief gezellig beest, heel anders dan daar.
En manlief en ik maken ook wat minder ruzie;)
M'n man en ik wouden gaan samenwonen en kwamen een mooi appartement tegen. Het was van een stel (2 jongens) die het wouden verkopen maar dat lukte niet, dus dan maar in de verhuur.
Ik wou het heel graag, omdat ik werd verblind door de luxe van het appartement.
Toen we kwamen kijken had mijn man (we waren nog niet getrouwd toen) er een naar gevoel bij, gelijk ruzie omdat ik zo doorzeurde.
We hebben het genomen. Op de dag dat we de sleutel zouden krijgen ging het ook mis, op het afgesproken tijdstip kwam dat stel maar niet en op een gegeven moment zei m'n man, als ze er over 5 minuten nog niet zijn, gaan we weg, dit bevalt me niet.
We wouden net weglopen toen ze aankwamen.
Na korte tijd gingen we over en de eerste nacht werd ik wakker (rond half 4) van de deurbel die maar bleef gaan.
Ben samen met mijn man naar de deur gegaan maar daar was niemand. Het bellen ging wel door, dus we hebben de bel maar van de muur getrokken.
Toen volgde 'vreemde' dingen elkaar op. Op een gegeven moment kreeg ik een konijntje van m'n man, heel erg lief beest (zie foto
) die los door het huis liep als we thuis waren.Na enige tijd rende hij uit zijn kooi als hij eruit mocht en kwam dan naast me zitten. Als ik naar de keuken liep, liep hij mee.
Terwijl hij eerder overal kwam meed hij bepaalde plekken in huis.
Op een ochtend kwam ik in de woonkamer en daar lag een grote plas water, geen vaas/aquarium/raam in de buurt.
Wel stond de balkondeur open, terwijl we die hadden vergrendeld en op slot hadden gedraaid.
Ik dacht nog aan een kat die had gepist maar na wat voorzichtig proeven (ja echt) bleek het water te zijn.
Het had niet geregend, man is op het dag geweest maar daar lag ook geen water.
Meestal begon het gebonk in de keuken, rond een uur of 11 savonds.
Op een gegeven moment vielen er borden uit de keukenkast terwijl ik gewoon op de bank zat, lepels die ik aan een rek had hangen begonnen te bewegen.
Mijn man werd op een ochtend wakker met een diepe kras in zijn rug. Ik had hem niet betast, die kras was er gewoon.
Lakens die van ons 'afgleden' , de badkamerdeur die ineens dichtsloeg terwijl er nergens ramen open waren.
Naast de voordeur was een lamp, die savonds na 11en begon te knipperen. Ik dacht dat het een bewegingssensor was, dat het kwam omdat ik in de badkamer was, (die was aan die kant van de gallerij) maar als ik in bed lag zag ik hem nog knipperen.
Urenlang.
Op een avond kwam ik thuis en toen ik binnenkwam zat konijn verstijfd in zijn kooi. Toen ik mijn jas uitdeed sprong de tv aan, keihard geluid uit de boxen, en weer uit. Dit heeft zich een paar keer herhaald.
Dat maakte me bang, omdat we toen meerdere afstandsbedieningen hadden. Eerst de tv aan, dan de decoder, dan de boxen. We hadden nooit met 1 druk op de knop tegelijk beeld en geluid.
Ik ben toen weggegaan uit huis en durfde niet meer naar binnen.
M'n man kwam uren later pas.
Ik heb even beneden gewacht, onder ons was een leegstaande tandartsenpraktijk. Aan het spinrag op de deur te zien was er al een tijd niemand gewees maar er kwam enorm kabaal van binnen uit.
De ochtend erna wouden we boodschappen doen, mijn man zei dat ik maar even thuis moest blijven. Ik wou niet maar na wat gekibbel deed ik het toch, zou wat eten maken.
Toen hij terugkwam bleek het slot aan de buitenkant kapot te zijn. De sleutel ging er niet meer in. Terwijl we de dag ervoor gewoon binnen waren gekomen.
M'n vader is geweest, slot eruit gehaald om te kijken of er wat in zat. We dachten aan pesterijen, misschien werd het stel voor ons wel weggepest vanwege hun geaardheid en wist de buurt niet dat ze wegwaren.
We wisten ook niet waarom ze wegwouden, een paar maanden voor ze weggingen hadden ze het hele huis luxe gerenoveerd.
Maarja, dat slot dus, hebben we verwisseld met het balkonslot zodat we toch de dag erna weer naar binnen konden.
Op een middag kwam ik thuis en uit de rommelkamer kwam een enorme brandlucht. Verder nergens in huis, buiten ook geen barbecue lucht ofzo.
Op een ander moment waren de vlonders op ons balkon heel raar verbrand. Het waren van die houten vlonders die ook weer bestonden uit planken. De eerste plank was verbrand, de 2e niet, de derde wel. En dan een paar van die vlonders.
We besloten toen we er twee maanden woonden dat het zo niet verder kon.
Mijn man is een Turkse moslim en we probeerden het te zoeken binnen zijn geloof.
Hij las bepaalde gebeden, mijn schoonzus heeft een keer Koran gelezen in huis (als soort bescherming) maar dat hielp niet zo erg.
We hadden twee hele zware hanglampen hangen, die ineens begonnen te schudden. Mijn man ging er naast staan en hij wou een gebed uitspreken. Toen hij begon hingen die lampen ineens stil.
Ik was een keer aan het dweilen toen ik op het nat gedweilde stuk een voetstap zag. Ik was alleen thuis en liep op blote voeten maar dat was een groot model herenschoen.
Terwijl ik een keer was uit de machine haalde hoorde ik heel hard gefluit in mijn oor, zoals je naar een hond fluit. Mijn man was in de woonkamer en die had niks gedaan, buiten liep ook niemand met een hond.
Toen we bijna gingen verhuizen hadden we de hele woonkamer vol met dozen. Snachts hoorden we een continu getik, van iets op karton.
Een week voor de verhuizing kwam ik thuis en toen was het konijn helemaal koud. Hij reageerde niet op mij, zat met platte oren in zijn kooi. Was geen beweging in te krijgen.
Mijn vader heeft hem toen opgehaald en hij heeft heel erg lang bij mijn ouders geslapen. Toen hij weer wakker was is hij als een idioot gaan rennen, spelen, klom op kasten en op schoot.
Dat was ook een gevalletje 'doetie anders nooit'.
Hij was heel ontspannen daar.
Uiteindelijk gingen we verhuizen, de dag na de verhuizing wouden we nog schoonmaken maar kregen de sleutel niet in de deur.
Pas na heel veel drukken en trappen lukte het. Hij zat weer vast.
Als ik thuis was kreeg ik na een uur of wat druk op mijn borst, was continu moe, mijn man en ik hadden continu ruzie, omdat je je afvraagt of je elkaar gek maakt of dat het echt gebeurd.
Nadat we verhuisd waren heb ik bijna een jaar lang nog slecht geslapen, angst dat het terugkomt, dat er iets raars in jou (of je partner) zit.
Van die vrouw van de Viva hoorde ik dat er op die plek gedurende de 2e wereldoorlog boerderijen waren.
Ze had iemand gesproken die er toenertijd woonde.
Die man had verteld dat er ter hoogte van de appelboomgaard een keer Duitse soldaten waren opgehangen.
Wij hadden een appelboom voor ons huis staan, ik had de appeltjes op mijn balkon.
Iemand die er voor ons had gewoond had ook problemen met haar konijn in dat huis. Beest gromde, beet, was eerst heel lief maar veranderde snel.
Ze heeft hem toen naa een kinderboederij gebracht en toen ze later belde hoe het met hem was begrepen die mensen niet waarom ze hem had weggegaan, het was zo'n lief rustig konijn.
Er zijn in 4 maanden tijd heel veel rare dingen gebeurd, die me vaak hebben bang gemaakt, vooral ook wel omdat we niet wisten wat het was.
We zijn nu 2 jaar weg daar en ik denk er niet meer zovaak aan maar soms vraag ik me nog wel af wat het geweest is en waarom.
In het huidige huis is niks raars gebeurd.
Konijn is knettergek, een ontzettend lief gezellig beest, heel anders dan daar.
En manlief en ik maken ook wat minder ruzie;)
woensdag 4 januari 2012 om 17:25
Bijzonder verhaal Kuzu. Lijkt me heel beangstigend!
Zijn jullie ook verhuisd om wat er daar gebeurde?
Leuk om verschillende meningen te lezen. Ik snap ook de verklaringen wel. Het lijkt zo logisch, maar omdat ik toch die ervaring heb, denk ik er anders over.
Ik keek net een van die afleveringen die in t topic al genoemd werd. Als ik dat dan zie vind ik t klinkklare onzin. Verzonnen. Voor mij is dit teveel in scene gezet, aangedikt en te Amerikaans. Ze proberen er een show van te maken en dat maakt t ongelovig.
Zijn jullie ook verhuisd om wat er daar gebeurde?
Leuk om verschillende meningen te lezen. Ik snap ook de verklaringen wel. Het lijkt zo logisch, maar omdat ik toch die ervaring heb, denk ik er anders over.
Ik keek net een van die afleveringen die in t topic al genoemd werd. Als ik dat dan zie vind ik t klinkklare onzin. Verzonnen. Voor mij is dit teveel in scene gezet, aangedikt en te Amerikaans. Ze proberen er een show van te maken en dat maakt t ongelovig.
woensdag 4 januari 2012 om 17:30
woensdag 4 januari 2012 om 17:32
quote:ondernemer schreef op 04 januari 2012 @ 17:25:
Als geesten zorgen voor klapperende deuren, knipperende lampen en neurotische konijnen, waarom maken ze zich dan niet gewoon direct bekend? Lijkt me wel zo makkelijk.
Dat was bij mij wel zo. Maar dat komt omdat ik weet hoe mn oom eruit ziet. Hij heeft een keer bij mn bed gestaan, tja, dan is t makkelijk
En waarom anderen dat niet doen? Geen idee, eigen willetje?
Als geesten zorgen voor klapperende deuren, knipperende lampen en neurotische konijnen, waarom maken ze zich dan niet gewoon direct bekend? Lijkt me wel zo makkelijk.
Dat was bij mij wel zo. Maar dat komt omdat ik weet hoe mn oom eruit ziet. Hij heeft een keer bij mn bed gestaan, tja, dan is t makkelijk
En waarom anderen dat niet doen? Geen idee, eigen willetje?
woensdag 4 januari 2012 om 17:34
Ik denk dat je het zelf moet meemaken, om ook de andere kant voor geloofwaardig aan te nemen.
Zelf was ik eerst ook sceptisch over het feit dat er nog geesten konden ronddolen en die je dan om wat voor reden gaan lastig vallen. Maar na een gesprek met een acupuncturist, kan ik niet anders dan aannemen dan dat het echt zo is. Ze heeft er voor gezorgd dat de geest die mij constant om mijn hoofd sloeg weg is gegaan en heeft er dingen over verteld die zij nooit kon weten.
Los van het feit dat ik mezelf ook gek kan maken met mijn gedachten, zijn er ook veel dingen gebeurd waar ik echt geen invloed op had. Die me overkomen zijn.
Zelf was ik eerst ook sceptisch over het feit dat er nog geesten konden ronddolen en die je dan om wat voor reden gaan lastig vallen. Maar na een gesprek met een acupuncturist, kan ik niet anders dan aannemen dan dat het echt zo is. Ze heeft er voor gezorgd dat de geest die mij constant om mijn hoofd sloeg weg is gegaan en heeft er dingen over verteld die zij nooit kon weten.
Los van het feit dat ik mezelf ook gek kan maken met mijn gedachten, zijn er ook veel dingen gebeurd waar ik echt geen invloed op had. Die me overkomen zijn.
woensdag 4 januari 2012 om 17:40
quote:ondernemer schreef op 04 januari 2012 @ 17:25:
Als geesten zorgen voor klapperende deuren, knipperende lampen en neurotische konijnen, waarom maken ze zich dan niet gewoon direct bekend? Lijkt me wel zo makkelijk.
Dat was ook makkelijker geweest.
Mrsje: Grotendeels wel ja.
Niet zozeer met de gedachte 'het spookt hier' maar omdat we ons zo onprettig voelde, elke keer dat gedoe waarbij je je afvraagt wat het is.
Dat is niet fijn thuiskomen.
Als geesten zorgen voor klapperende deuren, knipperende lampen en neurotische konijnen, waarom maken ze zich dan niet gewoon direct bekend? Lijkt me wel zo makkelijk.
Dat was ook makkelijker geweest.
Mrsje: Grotendeels wel ja.
Niet zozeer met de gedachte 'het spookt hier' maar omdat we ons zo onprettig voelde, elke keer dat gedoe waarbij je je afvraagt wat het is.
Dat is niet fijn thuiskomen.
woensdag 4 januari 2012 om 17:44
Inderdaad je moet het zelf mee gemaakt hebben. In het huis waar ik opgegroeid ben gebeurden ook vreemde dingen. Indertijd sprak ik er niet over met mijn ouders omdat ik het zelf veel te eng vond en dat ik bang was dat ze me niet zouden geloven.
Maar mijn vader begon er op een avond zelf over. Wij hadden thuis een winkel, het woon gedeelte zat aan de winkel vast. Als ik in bed lag, hoorde ik nachts mensen in de winkel lopen en het was net of ze de boel afbraken. Dood eng, als ik naar het toilet moest s'nacht, liet ik alle lichten aan.
Maar mijn vader begon er op een avond zelf over. Wij hadden thuis een winkel, het woon gedeelte zat aan de winkel vast. Als ik in bed lag, hoorde ik nachts mensen in de winkel lopen en het was net of ze de boel afbraken. Dood eng, als ik naar het toilet moest s'nacht, liet ik alle lichten aan.
woensdag 4 januari 2012 om 17:56
Voor we daar kwamen wonen was ik ook wel heel nuchter.
En je gaat bij de eerste klapperende deur niet denken aan een klopgeest maar je kijkt of er een raam openstaat.
Maar als je op een gegeven moment continu dat gedoe hebt en je merkt dat je niet de enige bent die het ziet en merkt, ga je je toch wel afvragen wat er aan de hand is.
En dan is het gevaar gewoon dat je met mensen in aanraking komt die de boel op gaan lopen fokken (van die zweeftypes) en je nog banger maken.
En je gaat bij de eerste klapperende deur niet denken aan een klopgeest maar je kijkt of er een raam openstaat.
Maar als je op een gegeven moment continu dat gedoe hebt en je merkt dat je niet de enige bent die het ziet en merkt, ga je je toch wel afvragen wat er aan de hand is.
En dan is het gevaar gewoon dat je met mensen in aanraking komt die de boel op gaan lopen fokken (van die zweeftypes) en je nog banger maken.
woensdag 4 januari 2012 om 18:16
In het vorige topic vertelde ik dat ik en mijn broers er als kindzijnde ook ervaring mee hebben gehad.
En net schoot het in mij op. Ik heb in mijn huidige woning er ook last van gehad. Nu woon ik in een pand waar ook een paar oudere verstandelijk gehandicapten wonen. En het bleek dus zo te zijn( hoorde ik pas achteraf) dat er een gehandicapte vrouw voor mij de kamer had.
Het begon met gerammel in 1 kastje, waar mijn pannen stonden. Ik na een week alles eruitgehaald, de hele achterkant dichtgetaped met ducktape, misschien was het wel de wind die er op een rare manier doorheen kwam. Maar diezelfde nacht schrok ik me kapot omdat mijn pannen over de vloer kletterde. Toen is het erger geworden. geklop op de ramen, geschuif onder het raam, vooral bij het raam ( mijn keuken zit aan het raam vast) Ik heb toen er een nacht bewust voor gekozen mijn gordijnen open te laten. Ik heb haar toen ''gezien'' schrok me kapot. Dacht even dat ik mn verstand verloren was, en heb mezelf ook keihard ingepraat dat het niet echt was.
maar 3 dagen later zag ik haar weer. Dit keer beter, ik kon een beschrijving geven. Mollig, oud, kort rechtgeknipt bruin haar, bril, en een rood jasje... Ik ben toen rond gaan vragen, en kwam er al snel achter dat ik waarschijnlijk de vrouw heb gezien die in mijn kamer zat.
Ik werd echt misselijk van angst, vond het helemaal niks, 3 weken nog slecht geslapen. In die 3 weken ging het gerammel,en geklop gezellig door... In totaal heeft het 4 maanden geduurd
Ik ben er nu gelukkig al 10 maanden vanaf. Hoe het ophield weet ik niet...Het is zomaar gestopt. Ik weet wel dat mijn huisgenoot een andere kamer zoekt omdat hij onder andere nogal gestoord word van zijn pannen die keihard rammelen 's nachts....
En net schoot het in mij op. Ik heb in mijn huidige woning er ook last van gehad. Nu woon ik in een pand waar ook een paar oudere verstandelijk gehandicapten wonen. En het bleek dus zo te zijn( hoorde ik pas achteraf) dat er een gehandicapte vrouw voor mij de kamer had.
Het begon met gerammel in 1 kastje, waar mijn pannen stonden. Ik na een week alles eruitgehaald, de hele achterkant dichtgetaped met ducktape, misschien was het wel de wind die er op een rare manier doorheen kwam. Maar diezelfde nacht schrok ik me kapot omdat mijn pannen over de vloer kletterde. Toen is het erger geworden. geklop op de ramen, geschuif onder het raam, vooral bij het raam ( mijn keuken zit aan het raam vast) Ik heb toen er een nacht bewust voor gekozen mijn gordijnen open te laten. Ik heb haar toen ''gezien'' schrok me kapot. Dacht even dat ik mn verstand verloren was, en heb mezelf ook keihard ingepraat dat het niet echt was.
maar 3 dagen later zag ik haar weer. Dit keer beter, ik kon een beschrijving geven. Mollig, oud, kort rechtgeknipt bruin haar, bril, en een rood jasje... Ik ben toen rond gaan vragen, en kwam er al snel achter dat ik waarschijnlijk de vrouw heb gezien die in mijn kamer zat.
Ik werd echt misselijk van angst, vond het helemaal niks, 3 weken nog slecht geslapen. In die 3 weken ging het gerammel,en geklop gezellig door... In totaal heeft het 4 maanden geduurd
Ik ben er nu gelukkig al 10 maanden vanaf. Hoe het ophield weet ik niet...Het is zomaar gestopt. Ik weet wel dat mijn huisgenoot een andere kamer zoekt omdat hij onder andere nogal gestoord word van zijn pannen die keihard rammelen 's nachts....
woensdag 4 januari 2012 om 18:55
quote:ondernemer schreef op 04 januari 2012 @ 17:25:
Als geesten zorgen voor klapperende deuren, knipperende lampen en neurotische konijnen, waarom maken ze zich dan niet gewoon direct bekend? Lijkt me wel zo makkelijk.Omdat hen dat heel veel energie kost. De voorbeelden die door Kuzu werden genoemd duiden op een heel heel negatieve energie, echt treiterijen. Er is meer tussen hemel en aarde. Ik vind mensen die dat niet geloven zo naïef.
Als geesten zorgen voor klapperende deuren, knipperende lampen en neurotische konijnen, waarom maken ze zich dan niet gewoon direct bekend? Lijkt me wel zo makkelijk.Omdat hen dat heel veel energie kost. De voorbeelden die door Kuzu werden genoemd duiden op een heel heel negatieve energie, echt treiterijen. Er is meer tussen hemel en aarde. Ik vind mensen die dat niet geloven zo naïef.
woensdag 4 januari 2012 om 19:45
Zo'n 100, 150 jaar geleden werd electriciteit beschouwd als een occulte kracht. Natuurkunde gaan studeren had geen zin, want alles was toch al ontdekt (en toe ontdekte men radiostraling, radioactiviteit etc.).
Dus ik denk niet dat we er vanuit mogen gaan dat we nu wel alles weten!
Volgens mij zijn er een heleboel dingen waar we nu nog geen wetenschappelijke verklaring voor hebben die daarom worden weggezet als paranormaal. En die hebben dan niks met geesten oid te maken maar kunnen ooit wel verklaard worden als de wetenschap zich verder ontwikkeld heeft.
Dus ik denk niet dat we er vanuit mogen gaan dat we nu wel alles weten!
Volgens mij zijn er een heleboel dingen waar we nu nog geen wetenschappelijke verklaring voor hebben die daarom worden weggezet als paranormaal. En die hebben dan niks met geesten oid te maken maar kunnen ooit wel verklaard worden als de wetenschap zich verder ontwikkeld heeft.
woensdag 4 januari 2012 om 19:54
woensdag 4 januari 2012 om 20:03
Ik geloof absoluut in geesten. Daar twijfel ik niet over.
Wij hebben een tijdje geleden bezoek gehad van een geest. Ik heb de geest niet gezien, maar ik weet het zeker. Overigens zijn er ook geen rare dingen gebeurd of zo, behalve tocht en een bepaald gevoel.
Ik weet niet waarom, maar ik denk dat het mijn oma was die in 1995 is overleden. Het voelde niet heel vervelend, misschien omdat het mijn oma was? Ik weet het niet. Ik had overigens niet echt een band met haar.
Wij hebben een tijdje geleden bezoek gehad van een geest. Ik heb de geest niet gezien, maar ik weet het zeker. Overigens zijn er ook geen rare dingen gebeurd of zo, behalve tocht en een bepaald gevoel.
Ik weet niet waarom, maar ik denk dat het mijn oma was die in 1995 is overleden. Het voelde niet heel vervelend, misschien omdat het mijn oma was? Ik weet het niet. Ik had overigens niet echt een band met haar.
'I like to have powerful enemies. Makes me feel important.'
woensdag 4 januari 2012 om 20:21
quote:Kuzu schreef op 04 januari 2012 @ 19:54:
@ deftigdametje:
Maar waarom gebeuren die dingen?
Ik woon nu in een huis uit 1920, kan me voorstellen dat hier ook genoeg gebeurd is.
Maar het is zo'n fijn huis, niks raars aan de hand.
Natuurlijk wil ik nog wel weten wat het concreet was, maar ook het waarom?
Tja moeilijk te zeggen...Maar soms als mensen plotseling overlijden dan blijft hun geest/ energie achter. Hun lichaam gaat zeg maar niet "over" vaak zijn ze zich hier niet bewust van en hebben ze hulp nodig bij het overgaan. In jouw geval was dat een of meerdere negatieve geesten/ energie die jullie of de vorige bewoners daar niet wilden en daarom treiterden.
Het is anders als mensen de aanwezigheid van een geliefd familielid zien of voelen, dit kun je zien als een groet. Nogmaals de voorbeelden die jij gaf duiden op een of meerdere heel negatieve en gevaarlijke energieën.
@ deftigdametje:
Maar waarom gebeuren die dingen?
Ik woon nu in een huis uit 1920, kan me voorstellen dat hier ook genoeg gebeurd is.
Maar het is zo'n fijn huis, niks raars aan de hand.
Natuurlijk wil ik nog wel weten wat het concreet was, maar ook het waarom?
Tja moeilijk te zeggen...Maar soms als mensen plotseling overlijden dan blijft hun geest/ energie achter. Hun lichaam gaat zeg maar niet "over" vaak zijn ze zich hier niet bewust van en hebben ze hulp nodig bij het overgaan. In jouw geval was dat een of meerdere negatieve geesten/ energie die jullie of de vorige bewoners daar niet wilden en daarom treiterden.
Het is anders als mensen de aanwezigheid van een geliefd familielid zien of voelen, dit kun je zien als een groet. Nogmaals de voorbeelden die jij gaf duiden op een of meerdere heel negatieve en gevaarlijke energieën.
woensdag 4 januari 2012 om 20:25
quote:cellista schreef op 04 januari 2012 @ 19:45:
Zo'n 100, 150 jaar geleden werd electriciteit beschouwd als een occulte kracht. Natuurkunde gaan studeren had geen zin, want alles was toch al ontdekt (en toe ontdekte men radiostraling, radioactiviteit etc.).
Dus ik denk niet dat we er vanuit mogen gaan dat we nu wel alles weten!
Volgens mij zijn er een heleboel dingen waar we nu nog geen wetenschappelijke verklaring voor hebben die daarom worden weggezet als paranormaal. En die hebben dan niks met geesten oid te maken maar kunnen ooit wel verklaard worden als de wetenschap zich verder ontwikkeld heeft.
Daar ben ik ook wel benieuwd naar. Want m'n gevoel zegt dat er meer is tussen hemel en aarde. Maar m'n verstand spreekt dat ook weer tegen. Het kan niet, ik bedenk t zelf, ik verzin het.
Maar waarom blijft dit terug komen?
Overigens zit het ook in de familie. M'n oma zag vroeger wie er dood ging. Niet alleen de voor de hand liggende mensen (ziekte, ouderdom) maar ook die een ongeluk hebben gekregen.
Daar heeft ze zich voor afgesloten en nu ziet ze niet meer wie t is, alleen nog maar dat er iemand overlijd. Verklaar dat maar eens.
Zo'n 100, 150 jaar geleden werd electriciteit beschouwd als een occulte kracht. Natuurkunde gaan studeren had geen zin, want alles was toch al ontdekt (en toe ontdekte men radiostraling, radioactiviteit etc.).
Dus ik denk niet dat we er vanuit mogen gaan dat we nu wel alles weten!
Volgens mij zijn er een heleboel dingen waar we nu nog geen wetenschappelijke verklaring voor hebben die daarom worden weggezet als paranormaal. En die hebben dan niks met geesten oid te maken maar kunnen ooit wel verklaard worden als de wetenschap zich verder ontwikkeld heeft.
Daar ben ik ook wel benieuwd naar. Want m'n gevoel zegt dat er meer is tussen hemel en aarde. Maar m'n verstand spreekt dat ook weer tegen. Het kan niet, ik bedenk t zelf, ik verzin het.
Maar waarom blijft dit terug komen?
Overigens zit het ook in de familie. M'n oma zag vroeger wie er dood ging. Niet alleen de voor de hand liggende mensen (ziekte, ouderdom) maar ook die een ongeluk hebben gekregen.
Daar heeft ze zich voor afgesloten en nu ziet ze niet meer wie t is, alleen nog maar dat er iemand overlijd. Verklaar dat maar eens.
woensdag 4 januari 2012 om 22:07
quote:Deftigdametje schreef op 04 januari 2012 @ 20:21:
[...]
Tja moeilijk te zeggen...Maar soms als mensen plotseling overlijden dan blijft hun geest/ energie achter. Hun lichaam gaat zeg maar niet "over" vaak zijn ze zich hier niet bewust van en hebben ze hulp nodig bij het overgaan. In jouw geval was dat een of meerdere negatieve geesten/ energie die jullie of de vorige bewoners daar niet wilden en daarom treiterden.
Het is anders als mensen de aanwezigheid van een geliefd familielid zien of voelen, dit kun je zien als een groet. Nogmaals de voorbeelden die jij gaf duiden op een of meerdere heel negatieve en gevaarlijke energieën.
Oke.
Dan vraag ik me nog wat af, is het nodig om bang te zijn?
Je gaat niet dood als er een keer een deur dichtklapt (of je moet er net met je kop tussenzitten..)
Maar kunnen 'ze' ook daadwerkelijk iets doen?
Toen m'n man die kras op zijn rug had was ik wel behoorlijk klaar met het 'Je hoeft niet bang te zijn', maar had ook geen idee wat er allemaal gebeurde natuurlijk.
Als je weet waarom je uit je slaap gehouden wordt (buren overlast ofz) kan je dat plaatsen en er uiteindelijk mee omgaan maar dat had ik daar in huis niet.
[...]
Tja moeilijk te zeggen...Maar soms als mensen plotseling overlijden dan blijft hun geest/ energie achter. Hun lichaam gaat zeg maar niet "over" vaak zijn ze zich hier niet bewust van en hebben ze hulp nodig bij het overgaan. In jouw geval was dat een of meerdere negatieve geesten/ energie die jullie of de vorige bewoners daar niet wilden en daarom treiterden.
Het is anders als mensen de aanwezigheid van een geliefd familielid zien of voelen, dit kun je zien als een groet. Nogmaals de voorbeelden die jij gaf duiden op een of meerdere heel negatieve en gevaarlijke energieën.
Oke.
Dan vraag ik me nog wat af, is het nodig om bang te zijn?
Je gaat niet dood als er een keer een deur dichtklapt (of je moet er net met je kop tussenzitten..)
Maar kunnen 'ze' ook daadwerkelijk iets doen?
Toen m'n man die kras op zijn rug had was ik wel behoorlijk klaar met het 'Je hoeft niet bang te zijn', maar had ook geen idee wat er allemaal gebeurde natuurlijk.
Als je weet waarom je uit je slaap gehouden wordt (buren overlast ofz) kan je dat plaatsen en er uiteindelijk mee omgaan maar dat had ik daar in huis niet.
woensdag 4 januari 2012 om 22:22
quote:cellista schreef op 04 januari 2012 @ 19:45:
Zo'n 100, 150 jaar geleden werd electriciteit beschouwd als een occulte kracht. Natuurkunde gaan studeren had geen zin, want alles was toch al ontdekt (en toe ontdekte men radiostraling, radioactiviteit etc.).
Dus ik denk niet dat we er vanuit mogen gaan dat we nu wel alles weten!
Volgens mij zijn er een heleboel dingen waar we nu nog geen wetenschappelijke verklaring voor hebben die daarom worden weggezet als paranormaal. En die hebben dan niks met geesten oid te maken maar kunnen ooit wel verklaard worden als de wetenschap zich verder ontwikkeld heeft.
Dat is niet helemaal vergelijkbaar. Elektriciteit (of beter gezegd: elektrische lading) is een natuurkundig fenomeen dat objectief kan worden waargenomen. Ook toen elektriciteit nog niet theoretisch kon worden verklaard, konden bepaalde fenomenen die ermee samenhingen al wel objectief worden waargenomen. Als in het jaar 1200 de bliksem insloeg in de dorpskerk, konden meerdere mensen min of meer hetzelfde verschijnsel waarnemen (lichtflits, harde knal) en waren er ook sporen van een inslag (brand, schade). Het verschijnsel kon niet worden verklaard en boezemde angst in, maar het was onze voorouders wel duidelijk dat bliksem echt bestond.
Bij dit soort discussies over geestesverschijningen gaat het ten eerste al voor een groot deel om alledaagse waarnemingen waar volstrekt normale alledaagse verklaringen voor zijn. In een huis is nu eenmaal wel eens tocht, een klemmende deur, een kapot slot, een kleine hapering in de electriciteit, enzovoorts. Je hebt echt geen geesten nodig om te verklaren dat het wel eens tocht.
Ten tweede gaat het vrijwel altijd om *individuele* waarnemingen. Het gebeurt nooit dat er 40.000 man in het Gelredome staan en dat daar ineens een spook op het podium komt (hoewel ik niet uitsluit dat als Brittney Spears daar nog een keer optreedt dit soort meldingen er wel gaan komen, maar dat terzijde).
Het is ook niet mogelijk gebleken om geesten objectief vast te leggen. Dankzij onze enorm slimme mobieltjes wordt er van alles en nog wat vastgelegd en gefilmd, maar dat leidt er niet toe dat de geestesverschijningen overtuigend worden vastgelegd. Beetje vreemd, nietwaar?
En verder valt op dat de geesten zich vooral manifesteren in huizen, en daarbij ook nog eens een voorkeur hebben voor slaapkamers. Toeval? Of zou het samenhangen met het feit dat mensen die (bijna) in slaap vallen zaken niet helemaal helder meer waarnemen en dingen erbij fantaseren?
Zo'n 100, 150 jaar geleden werd electriciteit beschouwd als een occulte kracht. Natuurkunde gaan studeren had geen zin, want alles was toch al ontdekt (en toe ontdekte men radiostraling, radioactiviteit etc.).
Dus ik denk niet dat we er vanuit mogen gaan dat we nu wel alles weten!
Volgens mij zijn er een heleboel dingen waar we nu nog geen wetenschappelijke verklaring voor hebben die daarom worden weggezet als paranormaal. En die hebben dan niks met geesten oid te maken maar kunnen ooit wel verklaard worden als de wetenschap zich verder ontwikkeld heeft.
Dat is niet helemaal vergelijkbaar. Elektriciteit (of beter gezegd: elektrische lading) is een natuurkundig fenomeen dat objectief kan worden waargenomen. Ook toen elektriciteit nog niet theoretisch kon worden verklaard, konden bepaalde fenomenen die ermee samenhingen al wel objectief worden waargenomen. Als in het jaar 1200 de bliksem insloeg in de dorpskerk, konden meerdere mensen min of meer hetzelfde verschijnsel waarnemen (lichtflits, harde knal) en waren er ook sporen van een inslag (brand, schade). Het verschijnsel kon niet worden verklaard en boezemde angst in, maar het was onze voorouders wel duidelijk dat bliksem echt bestond.
Bij dit soort discussies over geestesverschijningen gaat het ten eerste al voor een groot deel om alledaagse waarnemingen waar volstrekt normale alledaagse verklaringen voor zijn. In een huis is nu eenmaal wel eens tocht, een klemmende deur, een kapot slot, een kleine hapering in de electriciteit, enzovoorts. Je hebt echt geen geesten nodig om te verklaren dat het wel eens tocht.
Ten tweede gaat het vrijwel altijd om *individuele* waarnemingen. Het gebeurt nooit dat er 40.000 man in het Gelredome staan en dat daar ineens een spook op het podium komt (hoewel ik niet uitsluit dat als Brittney Spears daar nog een keer optreedt dit soort meldingen er wel gaan komen, maar dat terzijde).
Het is ook niet mogelijk gebleken om geesten objectief vast te leggen. Dankzij onze enorm slimme mobieltjes wordt er van alles en nog wat vastgelegd en gefilmd, maar dat leidt er niet toe dat de geestesverschijningen overtuigend worden vastgelegd. Beetje vreemd, nietwaar?
En verder valt op dat de geesten zich vooral manifesteren in huizen, en daarbij ook nog eens een voorkeur hebben voor slaapkamers. Toeval? Of zou het samenhangen met het feit dat mensen die (bijna) in slaap vallen zaken niet helemaal helder meer waarnemen en dingen erbij fantaseren?
woensdag 4 januari 2012 om 22:29
quote:Deftigdametje schreef op 04 januari 2012 @ 20:21:
[...]
Tja moeilijk te zeggen...Maar soms als mensen plotseling overlijden dan blijft hun geest/ energie achter. Hun lichaam gaat zeg maar niet "over" vaak zijn ze zich hier niet bewust van en hebben ze hulp nodig bij het overgaan.Ik raad je aan om een keer 'wij zijn ons brein' te lezen van de Nederlandse neuroloog en hersenonderzoeker Dick Swaab.
[...]
Tja moeilijk te zeggen...Maar soms als mensen plotseling overlijden dan blijft hun geest/ energie achter. Hun lichaam gaat zeg maar niet "over" vaak zijn ze zich hier niet bewust van en hebben ze hulp nodig bij het overgaan.Ik raad je aan om een keer 'wij zijn ons brein' te lezen van de Nederlandse neuroloog en hersenonderzoeker Dick Swaab.
