Psyche
alle pijlers
Geestverschijningen enz.
woensdag 4 januari 2012 om 15:40
Naar aanleiding van een ander topic
waarin het een beetje offtopic uit de hand leek te lopen, dacht ik dat het zinvol kon zijn een nieuw topic te openen over geesten en andere enge dingen!
De vraag: heb jij ervaring met geesten in je huis (of ergens anders) Doe hier je verhaal? Zelf kom ik niet verder dan een vaag glaasje-draai verhaal toen ik klein was, en daar wilde ik het graag bij houden...
waarin het een beetje offtopic uit de hand leek te lopen, dacht ik dat het zinvol kon zijn een nieuw topic te openen over geesten en andere enge dingen!
De vraag: heb jij ervaring met geesten in je huis (of ergens anders) Doe hier je verhaal? Zelf kom ik niet verder dan een vaag glaasje-draai verhaal toen ik klein was, en daar wilde ik het graag bij houden...
woensdag 4 januari 2012 om 22:50
quote:Kuzu schreef op 04 januari 2012 @ 22:07:
[...]
Oke.
Dan vraag ik me nog wat af, is het nodig om bang te zijn?
Je gaat niet dood als er een keer een deur dichtklapt (of je moet er net met je kop tussenzitten..)
Maar kunnen 'ze' ook daadwerkelijk iets doen?
Toen m'n man die kras op zijn rug had was ik wel behoorlijk klaar met het 'Je hoeft niet bang te zijn', maar had ook geen idee wat er allemaal gebeurde natuurlijk.
Als je weet waarom je uit je slaap gehouden wordt (buren overlast ofz) kan je dat plaatsen en er uiteindelijk mee omgaan maar dat had ik daar in huis niet.Als ze je fysiek aanraken, pijn doen (in dit geval met de kras op zijn rug). Dan zou ik zeker bang zijn en zijn ze ook in staat om "andere dingen" te doen, denk aan het laten knipperen van lampen, deuren slaan, en erger. Zoals ik al zei jouw ervaring was negatief. En inderdaad als je "iets" met je buren hebt, kun je je daar makkelijk tegen wapenen. Bij geestverschijningen ligt het natuurlijk anders.
[...]
Oke.
Dan vraag ik me nog wat af, is het nodig om bang te zijn?
Je gaat niet dood als er een keer een deur dichtklapt (of je moet er net met je kop tussenzitten..)
Maar kunnen 'ze' ook daadwerkelijk iets doen?
Toen m'n man die kras op zijn rug had was ik wel behoorlijk klaar met het 'Je hoeft niet bang te zijn', maar had ook geen idee wat er allemaal gebeurde natuurlijk.
Als je weet waarom je uit je slaap gehouden wordt (buren overlast ofz) kan je dat plaatsen en er uiteindelijk mee omgaan maar dat had ik daar in huis niet.Als ze je fysiek aanraken, pijn doen (in dit geval met de kras op zijn rug). Dan zou ik zeker bang zijn en zijn ze ook in staat om "andere dingen" te doen, denk aan het laten knipperen van lampen, deuren slaan, en erger. Zoals ik al zei jouw ervaring was negatief. En inderdaad als je "iets" met je buren hebt, kun je je daar makkelijk tegen wapenen. Bij geestverschijningen ligt het natuurlijk anders.
woensdag 4 januari 2012 om 22:51
quote:ondernemer schreef op 04 januari 2012 @ 22:29:
[...]
Ik raad je aan om een keer 'wij zijn ons brein' te lezen van de Nederlandse neuroloog en hersenonderzoeker Dick Swaab.Waarom moet ik dit lezen? Wat staat daarin? Ik weet wat ik gezien heb, wat ik zie en wat ik voel en ik ben heus niet achterlijk.
[...]
Ik raad je aan om een keer 'wij zijn ons brein' te lezen van de Nederlandse neuroloog en hersenonderzoeker Dick Swaab.Waarom moet ik dit lezen? Wat staat daarin? Ik weet wat ik gezien heb, wat ik zie en wat ik voel en ik ben heus niet achterlijk.
woensdag 4 januari 2012 om 22:59
Okee mijn verhaal dan.
Al sinds ik klein ben (wat ik mij kan herinneren dus een jaar of 7) maak ik dergelijke dingen mee. Was er nooit echt bang voor, maar prettig was anders.
Mijn oma overleed toen ik 7 was, en sindsdien zit ze op een stoel naast mijn bed. Waar dan ook, welke stoel dan ook ze is er. Ik ruik haar parfum.
Mijn opa overleed 8 jaar geleden. Hij was altijd van de plagerijtjes. Jassen op de grond gooien, beelden omdraaien. Hij doet het nog steeds. Ik woon alleen met mijn dochter. Op de kast staat een giraffe uit afrika. Mijn dochter kan daar niet bij, eens per maand kom ik beneden en dan staat die giraffe achterstevoren.
Mijn vader overleed afgelopen februari. Hem hoor ik boven lopen, of juist beneden (ik herken zijn loopje uit duizenden) ik ruik zijn aftershave en ik hoor hem praten tegen mijn dochter door de babyfoon.
Mijn dochter, ze is nu 4, zegt dat mijn vader, mijn oma, mijn beide opa's en de opa en.oma van mijn moeder bij haar komen. Ze beschrijft mensen van wie wij geen foto's hebben tot in detail, weet alles van ze (ook dingen die ik en mijn moeder nietvweten) en beschrijft ook gebeurtenissen tot in detail alsof ze er bij was.
Het beangstigd mij niet, het voelt.prettig omdat ik de mensen ken.
Al sinds ik klein ben (wat ik mij kan herinneren dus een jaar of 7) maak ik dergelijke dingen mee. Was er nooit echt bang voor, maar prettig was anders.
Mijn oma overleed toen ik 7 was, en sindsdien zit ze op een stoel naast mijn bed. Waar dan ook, welke stoel dan ook ze is er. Ik ruik haar parfum.
Mijn opa overleed 8 jaar geleden. Hij was altijd van de plagerijtjes. Jassen op de grond gooien, beelden omdraaien. Hij doet het nog steeds. Ik woon alleen met mijn dochter. Op de kast staat een giraffe uit afrika. Mijn dochter kan daar niet bij, eens per maand kom ik beneden en dan staat die giraffe achterstevoren.
Mijn vader overleed afgelopen februari. Hem hoor ik boven lopen, of juist beneden (ik herken zijn loopje uit duizenden) ik ruik zijn aftershave en ik hoor hem praten tegen mijn dochter door de babyfoon.
Mijn dochter, ze is nu 4, zegt dat mijn vader, mijn oma, mijn beide opa's en de opa en.oma van mijn moeder bij haar komen. Ze beschrijft mensen van wie wij geen foto's hebben tot in detail, weet alles van ze (ook dingen die ik en mijn moeder nietvweten) en beschrijft ook gebeurtenissen tot in detail alsof ze er bij was.
Het beangstigd mij niet, het voelt.prettig omdat ik de mensen ken.
Erger u niet, verwonder u slechts!
woensdag 4 januari 2012 om 23:26
quote:dubiootje schreef op 04 januari 2012 @ 23:09:
@deftigdametje "Er is meer tussen hemel en aarde. Ik vind mensen die dat niet geloven zo naïef."
Waarom vind je dat?
Kuzu, een vraagje. Word jij nu niet angstig gemaakt door wat Deftigdametje schrijft?Omdat ze de ervaringen van anderen in twijfel trekken, zoals al eerder geschreven, ik (en vele anderen met mij) weten wat we gezien hebben en omdat mensen altijd maar denken dat wij mensen superieur zijn en alles maar weten en moeten verklaren.
@deftigdametje "Er is meer tussen hemel en aarde. Ik vind mensen die dat niet geloven zo naïef."
Waarom vind je dat?
Kuzu, een vraagje. Word jij nu niet angstig gemaakt door wat Deftigdametje schrijft?Omdat ze de ervaringen van anderen in twijfel trekken, zoals al eerder geschreven, ik (en vele anderen met mij) weten wat we gezien hebben en omdat mensen altijd maar denken dat wij mensen superieur zijn en alles maar weten en moeten verklaren.
woensdag 4 januari 2012 om 23:28
quote:Belbe schreef op 04 januari 2012 @ 22:59:
Okee mijn verhaal dan.
Al sinds ik klein ben (wat ik mij kan herinneren dus een jaar of 7) maak ik dergelijke dingen mee. Was er nooit echt bang voor, maar prettig was anders.
Mijn oma overleed toen ik 7 was, en sindsdien zit ze op een stoel naast mijn bed. Waar dan ook, welke stoel dan ook ze is er. Ik ruik haar parfum.
Mijn opa overleed 8 jaar geleden. Hij was altijd van de plagerijtjes. Jassen op de grond gooien, beelden omdraaien. Hij doet het nog steeds. Ik woon alleen met mijn dochter. Op de kast staat een giraffe uit afrika. Mijn dochter kan daar niet bij, eens per maand kom ik beneden en dan staat die giraffe achterstevoren.
Mijn vader overleed afgelopen februari. Hem hoor ik boven lopen, of juist beneden (ik herken zijn loopje uit duizenden) ik ruik zijn aftershave en ik hoor hem praten tegen mijn dochter door de babyfoon.
Mijn dochter, ze is nu 4, zegt dat mijn vader, mijn oma, mijn beide opa's en de opa en.oma van mijn moeder bij haar komen. Ze beschrijft mensen van wie wij geen foto's hebben tot in detail, weet alles van ze (ook dingen die ik en mijn moeder nietvweten) en beschrijft ook gebeurtenissen tot in detail alsof ze er bij was.
Het beangstigd mij niet, het voelt.prettig omdat ik de mensen ken.Logisch, kinderen (en ook huisdieren) zijn veel gevoeliger dan wij volwassen die geleerd hebben dat dit soort dingen niet bestaan.
Okee mijn verhaal dan.
Al sinds ik klein ben (wat ik mij kan herinneren dus een jaar of 7) maak ik dergelijke dingen mee. Was er nooit echt bang voor, maar prettig was anders.
Mijn oma overleed toen ik 7 was, en sindsdien zit ze op een stoel naast mijn bed. Waar dan ook, welke stoel dan ook ze is er. Ik ruik haar parfum.
Mijn opa overleed 8 jaar geleden. Hij was altijd van de plagerijtjes. Jassen op de grond gooien, beelden omdraaien. Hij doet het nog steeds. Ik woon alleen met mijn dochter. Op de kast staat een giraffe uit afrika. Mijn dochter kan daar niet bij, eens per maand kom ik beneden en dan staat die giraffe achterstevoren.
Mijn vader overleed afgelopen februari. Hem hoor ik boven lopen, of juist beneden (ik herken zijn loopje uit duizenden) ik ruik zijn aftershave en ik hoor hem praten tegen mijn dochter door de babyfoon.
Mijn dochter, ze is nu 4, zegt dat mijn vader, mijn oma, mijn beide opa's en de opa en.oma van mijn moeder bij haar komen. Ze beschrijft mensen van wie wij geen foto's hebben tot in detail, weet alles van ze (ook dingen die ik en mijn moeder nietvweten) en beschrijft ook gebeurtenissen tot in detail alsof ze er bij was.
Het beangstigd mij niet, het voelt.prettig omdat ik de mensen ken.Logisch, kinderen (en ook huisdieren) zijn veel gevoeliger dan wij volwassen die geleerd hebben dat dit soort dingen niet bestaan.
donderdag 5 januari 2012 om 00:33
Dus jij vindt dat je zulke gebeurtenissen niet moet proberen te verklaren, dat dat arrogant is? Tegelijkertijd heb je zelf hele theorieën bedacht om ze te verklaren. Je beweert zelfs te weten waarom de vermeende geesten jn Kuzu's huis zich gedragen zoals ze doen. Hoe zit dat dan?
Je staat open voor behoorlijk vergezochte verklaringen en bekijkt programmabevestigen hierin bevestigen, maar toont geen interesse in een boek dat een ander licht kan werpen op het onderwerp. Waarom niet? Tunnelvisie is ook een vorm van naïviteit.
Je staat open voor behoorlijk vergezochte verklaringen en bekijkt programmabevestigen hierin bevestigen, maar toont geen interesse in een boek dat een ander licht kan werpen op het onderwerp. Waarom niet? Tunnelvisie is ook een vorm van naïviteit.
Ga in therapie!
donderdag 5 januari 2012 om 00:34
donderdag 5 januari 2012 om 00:42
Vanavond zoiets raars gehad. Ik reed naar huis en krabde een paar keer aan mijn hoofd. Ah, dacht ik, even op luizen controleren als ik thuiskom. Ik kreeg steeds meer kriebels, ook achter mijn oor waar luizen zich graag ophouden. Toen bedacht ik dat ik de herhaalbehandeling bij de kinderen helemaal had vergeten! Stom! Ik zat me inmiddels voortdurend te krabben en voelde de beestjes gewoon over mijn hoofd lopen
Thuisgekomen natuurlijk meteen mijn haar met de luizenkam onder handen genomen en hoeveel luizen had ik? Nul! Maar toen ik luizen in mijn hoofd had, voelde ik ze ook op mijn hoofd.
Degenen die geen kriebels hebben gekregen bij het lezen van het voorgaande zijn minder vatbaar voor suggestie dan ik.
Thuisgekomen natuurlijk meteen mijn haar met de luizenkam onder handen genomen en hoeveel luizen had ik? Nul! Maar toen ik luizen in mijn hoofd had, voelde ik ze ook op mijn hoofd.
Degenen die geen kriebels hebben gekregen bij het lezen van het voorgaande zijn minder vatbaar voor suggestie dan ik.
Ga in therapie!
donderdag 5 januari 2012 om 00:49
quote:dubiootje schreef op 05 januari 2012 @ 00:45:
Ik ben trouwens geïntrigeerd door een eerdere opmerking op dit topic over een begraafplaats voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten. Nooit geweten dat er speciale begraafplaatsen voor die mensen bestonden.ja vroeger werden psychiatrisch, gehandicapten soms op een begraafplaats bij het ziekenhuis/sanatorium begraven, misschien wordt dat bedoeld?
Ik ben trouwens geïntrigeerd door een eerdere opmerking op dit topic over een begraafplaats voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten. Nooit geweten dat er speciale begraafplaatsen voor die mensen bestonden.ja vroeger werden psychiatrisch, gehandicapten soms op een begraafplaats bij het ziekenhuis/sanatorium begraven, misschien wordt dat bedoeld?
donderdag 5 januari 2012 om 08:23
quote:dubiootje schreef op 05 januari 2012 @ 00:45:
Ik ben trouwens geïntrigeerd door een eerdere opmerking op dit topic over een begraafplaats voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten. Nooit geweten dat er speciale begraafplaatsen voor die mensen bestonden.
Iets dergelijks had ik met het verhaal over een appelboomgaard waar Duitse soldaten zouden zijn opgehangen tijdens WO-II (met daarbij de suggestie dat dit mogelijk verband houdt met een kapot slot of een open balkondeur ruim 60 jaar later..). Ik vraag me dan af hoe goed dit is gecheckt; in het algemeen werden er in Nederland namelijk geen Duitse soldaten opgehangen tijdens WO-II (en ook niet daarna).
Als dode soldaten overigens in staat zijn om mensen op stang te jagen, dan vrees ik voor de gemoedsrust van de mensen in plaatsen als Ieper en Verdun (waar tijdens WO-I honderdduizenden soldaten zijn omgekomen).
Ik ben trouwens geïntrigeerd door een eerdere opmerking op dit topic over een begraafplaats voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten. Nooit geweten dat er speciale begraafplaatsen voor die mensen bestonden.
Iets dergelijks had ik met het verhaal over een appelboomgaard waar Duitse soldaten zouden zijn opgehangen tijdens WO-II (met daarbij de suggestie dat dit mogelijk verband houdt met een kapot slot of een open balkondeur ruim 60 jaar later..). Ik vraag me dan af hoe goed dit is gecheckt; in het algemeen werden er in Nederland namelijk geen Duitse soldaten opgehangen tijdens WO-II (en ook niet daarna).
Als dode soldaten overigens in staat zijn om mensen op stang te jagen, dan vrees ik voor de gemoedsrust van de mensen in plaatsen als Ieper en Verdun (waar tijdens WO-I honderdduizenden soldaten zijn omgekomen).
donderdag 5 januari 2012 om 09:18
quote:Belbe schreef op 04 januari 2012 @ 22:59:
Okee mijn verhaal dan.
Al sinds ik klein ben (wat ik mij kan herinneren dus een jaar of 7) maak ik dergelijke dingen mee. Was er nooit echt bang voor, maar prettig was anders.
Mijn oma overleed toen ik 7 was, en sindsdien zit ze op een stoel naast mijn bed. Waar dan ook, welke stoel dan ook ze is er. Ik ruik haar parfum.
Mijn opa overleed 8 jaar geleden. Hij was altijd van de plagerijtjes. Jassen op de grond gooien, beelden omdraaien. Hij doet het nog steeds. Ik woon alleen met mijn dochter. Op de kast staat een giraffe uit afrika. Mijn dochter kan daar niet bij, eens per maand kom ik beneden en dan staat die giraffe achterstevoren.
Mijn vader overleed afgelopen februari. Hem hoor ik boven lopen, of juist beneden (ik herken zijn loopje uit duizenden) ik ruik zijn aftershave en ik hoor hem praten tegen mijn dochter door de babyfoon.
Mijn dochter, ze is nu 4, zegt dat mijn vader, mijn oma, mijn beide opa's en de opa en.oma van mijn moeder bij haar komen. Ze beschrijft mensen van wie wij geen foto's hebben tot in detail, weet alles van ze (ook dingen die ik en mijn moeder nietvweten) en beschrijft ook gebeurtenissen tot in detail alsof ze er bij was.
Het beangstigd mij niet, het voelt.prettig omdat ik de mensen ken.Ik vind het een mooi verhaal, maar vraag me af waarom je oma alleen bij jou zat en niet bij andere (klein)kinderen? Had jij zo'n speciale band?
Okee mijn verhaal dan.
Al sinds ik klein ben (wat ik mij kan herinneren dus een jaar of 7) maak ik dergelijke dingen mee. Was er nooit echt bang voor, maar prettig was anders.
Mijn oma overleed toen ik 7 was, en sindsdien zit ze op een stoel naast mijn bed. Waar dan ook, welke stoel dan ook ze is er. Ik ruik haar parfum.
Mijn opa overleed 8 jaar geleden. Hij was altijd van de plagerijtjes. Jassen op de grond gooien, beelden omdraaien. Hij doet het nog steeds. Ik woon alleen met mijn dochter. Op de kast staat een giraffe uit afrika. Mijn dochter kan daar niet bij, eens per maand kom ik beneden en dan staat die giraffe achterstevoren.
Mijn vader overleed afgelopen februari. Hem hoor ik boven lopen, of juist beneden (ik herken zijn loopje uit duizenden) ik ruik zijn aftershave en ik hoor hem praten tegen mijn dochter door de babyfoon.
Mijn dochter, ze is nu 4, zegt dat mijn vader, mijn oma, mijn beide opa's en de opa en.oma van mijn moeder bij haar komen. Ze beschrijft mensen van wie wij geen foto's hebben tot in detail, weet alles van ze (ook dingen die ik en mijn moeder nietvweten) en beschrijft ook gebeurtenissen tot in detail alsof ze er bij was.
Het beangstigd mij niet, het voelt.prettig omdat ik de mensen ken.Ik vind het een mooi verhaal, maar vraag me af waarom je oma alleen bij jou zat en niet bij andere (klein)kinderen? Had jij zo'n speciale band?
Later is nu
donderdag 5 januari 2012 om 09:50
quote:dubiootje schreef op 05 januari 2012 @ 00:33:
Dus jij vindt dat je zulke gebeurtenissen niet moet proberen te verklaren, dat dat arrogant is? Tegelijkertijd heb je zelf hele theorieën bedacht om ze te verklaren. Je beweert zelfs te weten waarom de vermeende geesten jn Kuzu's huis zich gedragen zoals ze doen. Hoe zit dat dan?
Je staat open voor behoorlijk vergezochte verklaringen en bekijkt programmabevestigen hierin bevestigen, maar toont geen interesse in een boek dat een ander licht kan werpen op het onderwerp. Waarom niet? Tunnelvisie is ook een vorm van naïviteit.Nee het gaat mij erom dat mensen je ervaringen in twijfel trekken. Als je zegt iets gezien te hebben, hier andere verklaringen voor te gaan zoeken, was het niet dit...? was het niet dat?..Ik heb er verschillende boeken over gelezen, met mensen over gesproken, zelf vele ervaringen gehad, dus die theorieën heb ik niet zelf bedacht.
Dus jij vindt dat je zulke gebeurtenissen niet moet proberen te verklaren, dat dat arrogant is? Tegelijkertijd heb je zelf hele theorieën bedacht om ze te verklaren. Je beweert zelfs te weten waarom de vermeende geesten jn Kuzu's huis zich gedragen zoals ze doen. Hoe zit dat dan?
Je staat open voor behoorlijk vergezochte verklaringen en bekijkt programmabevestigen hierin bevestigen, maar toont geen interesse in een boek dat een ander licht kan werpen op het onderwerp. Waarom niet? Tunnelvisie is ook een vorm van naïviteit.Nee het gaat mij erom dat mensen je ervaringen in twijfel trekken. Als je zegt iets gezien te hebben, hier andere verklaringen voor te gaan zoeken, was het niet dit...? was het niet dat?..Ik heb er verschillende boeken over gelezen, met mensen over gesproken, zelf vele ervaringen gehad, dus die theorieën heb ik niet zelf bedacht.
donderdag 5 januari 2012 om 10:07
quote:Deftigdametje schreef op 05 januari 2012 @ 09:50:
[...]
Nee het gaat mij erom dat mensen je ervaringen in twijfel trekken. Als je zegt iets gezien te hebben, hier andere verklaringen voor te gaan zoeken, was het niet dit...? was het niet dat?..Ik heb er verschillende boeken over gelezen, met mensen over gesproken, zelf vele ervaringen gehad, dus die theorieën heb ik niet zelf bedacht.Volgens mij gaat het voor een groot deel niet zo zeer om het in twijfel trekken van ervaringen, maar meer om het verklaren van de ervaring. Mensen die vatbaar zijn voor paranormale waarnemingen hebben nogal eens de neiging om een hoge hand te zien in vrij alledaagse gebeurtenissen zoals een klapperende deur, een lamp die een keer knippert, een bandopname die mislukt, enzovoorts.
[...]
Nee het gaat mij erom dat mensen je ervaringen in twijfel trekken. Als je zegt iets gezien te hebben, hier andere verklaringen voor te gaan zoeken, was het niet dit...? was het niet dat?..Ik heb er verschillende boeken over gelezen, met mensen over gesproken, zelf vele ervaringen gehad, dus die theorieën heb ik niet zelf bedacht.Volgens mij gaat het voor een groot deel niet zo zeer om het in twijfel trekken van ervaringen, maar meer om het verklaren van de ervaring. Mensen die vatbaar zijn voor paranormale waarnemingen hebben nogal eens de neiging om een hoge hand te zien in vrij alledaagse gebeurtenissen zoals een klapperende deur, een lamp die een keer knippert, een bandopname die mislukt, enzovoorts.
donderdag 5 januari 2012 om 11:09
Je hebt het deels over weten en deels over geloven. Je weet wat je hebt gezien. Daar kan een ander niet over oordelen. Wat jij gelooft dat het was, is een tweede. Daar kan een ander wel een mening over hebben. Niet jouw ervaring maar jouw verklaring voor wat je zag wordt in twijfel getrokken. Hoe kan dat naïef zijn?
Als jij het goed kan uitleggen en onderbouwen kun je de ander vast wel overtuigen. Het is toch juist leuk als mensen interesse tonen in je ervaringen. Het lijkt me veel vervelender als ze er niet op reageren of erom lachen. Het kan beide kanten interessante inzichten opleveren als je luistert naar elkaars zienswijze. Zoals dat boek dat ondernemer noemt, misschien staat daar wel iets in wat licht op de situatie werpt. Zou je openstaan voor andere verklaringen dan die je nu hebt voor je ervaringen?
Als jij het goed kan uitleggen en onderbouwen kun je de ander vast wel overtuigen. Het is toch juist leuk als mensen interesse tonen in je ervaringen. Het lijkt me veel vervelender als ze er niet op reageren of erom lachen. Het kan beide kanten interessante inzichten opleveren als je luistert naar elkaars zienswijze. Zoals dat boek dat ondernemer noemt, misschien staat daar wel iets in wat licht op de situatie werpt. Zou je openstaan voor andere verklaringen dan die je nu hebt voor je ervaringen?
Ga in therapie!
donderdag 5 januari 2012 om 11:23
@dreamer mijn broertje was anderhalf dat ze overleed. Mijtn oma was toen al lang erg dement. Leefde in het verleden. Mij heeft ze leren kennen, hem niet. Andere kleinkinderen zijn er niet. Mijn moeder zegt dat ik qua karakter erg op haar overleden broer lijk (al 55 jaar terug overleden) ik was idd waarschijnlijk wel een 'bijzonder' kind voor mijn oma. Overigens kwam ze alleen 's nachts, verder ervaar ik haar nooit om mij heen.
Erger u niet, verwonder u slechts!
donderdag 5 januari 2012 om 12:13
Het is mijn zusje twee keer in haar leven overkomen dat ze door een vreemde werd aangesproken met de strekking dat haar oma 'bij haar is'. Kennelijk zagen die personen dus de geest van mijn oma van moeders kant, die ik en mijn zusje overigens nooit gekend hebben omdat ze al overleden is toen mijn moeder nog heel klein was.
