slaapproblemen..helpp
woensdag 4 januari 2012 om 00:17
Hallo.. ik heb een dochtertje van bijna 1,5 die nu sinds een paar weken ontzettend moeilijk gaat slapen.
Hiervoor was het nooit een probleem, gaf haar een kus en zei dat ze lekker ging slapen en mama haar morgen weer uit bedje kwam halen en ging ze lekker slapen tot de volgende morgen.
Nu sinds een paar weken .. als ik haar naar bed breng is het al een ramp want ik mag niet uit de kamer.. begint te krijsen.. Dan ga ik bij haar aan haar bedje zitten , slaapliedjes zingen, over haar hoofdje wrijven totdat ze in slaap valt.
Dan...tegen een uur of 11 word ze weer krijsend wakker en probeer ik van alles.. vaak gaat het goed en valt ze weer in slaap.
Dit is dus een avond waarop dat niet het geval is..
Heb bijna een half uur aan haar bedje gezeten .. zingen..wrijven.. het helpt allemaal niks.
En krijst ze zichzelf helemaal overstuur.
Op een gegeven moment heb ik haar haar knuffel terug gegeven die ze uit bed heeft gegooid en haar neergelegd en weer weggelopen zonder wat te zeggen.
dat tot 5keer aan toe .. continue hetzelfde!!
De 6de keer dat ik kwam , weer hetzelfde, alleen toen ze me zag ging ze zelf al snel liggen.
Maar nog steeds krijsen.. Daarna heb ik een fles pap klaar gemaakt om te kijken of ze misschien nog wat honger had. Ze heeft de helft opgedronken.
Maar nog is het niet voorbij .. honger was het dus niet..
Als ik bij haar kom, om haar neer te leggen en de knuffel terug te geven word ze gezellig en begint te "praten"..
Ik zeg dan dat dat niet de bedoeling is, dat het laat is, en bedtijd is en dat mama ook zo gaat slapen..
Ik weet niet goed meer wat ik nu moet! Zit met mijn handen in het haar.
ik ben een alleenstaande moeder en dat is met deze periodes best zwaar.
Omdat ik verder ga met mijn school gaat ze nu sinds een maand of 3 denk ik ongeveer de helft van de week bij mij en de helft van de week bij haar vader.
Ze is nu even stil, maar graaaag.. zou ik wat tips krijgen!!
Alvast bedankt,
Groetjes..
Hiervoor was het nooit een probleem, gaf haar een kus en zei dat ze lekker ging slapen en mama haar morgen weer uit bedje kwam halen en ging ze lekker slapen tot de volgende morgen.
Nu sinds een paar weken .. als ik haar naar bed breng is het al een ramp want ik mag niet uit de kamer.. begint te krijsen.. Dan ga ik bij haar aan haar bedje zitten , slaapliedjes zingen, over haar hoofdje wrijven totdat ze in slaap valt.
Dan...tegen een uur of 11 word ze weer krijsend wakker en probeer ik van alles.. vaak gaat het goed en valt ze weer in slaap.
Dit is dus een avond waarop dat niet het geval is..
Heb bijna een half uur aan haar bedje gezeten .. zingen..wrijven.. het helpt allemaal niks.
En krijst ze zichzelf helemaal overstuur.
Op een gegeven moment heb ik haar haar knuffel terug gegeven die ze uit bed heeft gegooid en haar neergelegd en weer weggelopen zonder wat te zeggen.
dat tot 5keer aan toe .. continue hetzelfde!!
De 6de keer dat ik kwam , weer hetzelfde, alleen toen ze me zag ging ze zelf al snel liggen.
Maar nog steeds krijsen.. Daarna heb ik een fles pap klaar gemaakt om te kijken of ze misschien nog wat honger had. Ze heeft de helft opgedronken.
Maar nog is het niet voorbij .. honger was het dus niet..
Als ik bij haar kom, om haar neer te leggen en de knuffel terug te geven word ze gezellig en begint te "praten"..
Ik zeg dan dat dat niet de bedoeling is, dat het laat is, en bedtijd is en dat mama ook zo gaat slapen..
Ik weet niet goed meer wat ik nu moet! Zit met mijn handen in het haar.
ik ben een alleenstaande moeder en dat is met deze periodes best zwaar.
Omdat ik verder ga met mijn school gaat ze nu sinds een maand of 3 denk ik ongeveer de helft van de week bij mij en de helft van de week bij haar vader.
Ze is nu even stil, maar graaaag.. zou ik wat tips krijgen!!
Alvast bedankt,
Groetjes..
woensdag 4 januari 2012 om 00:21
woensdag 4 januari 2012 om 02:40
Klinkt ls typische peuter manipulatie praktijken.
Ze komt n in de leeftijd dat ze door heeft hoe ze mama steeds terug kan laten komen door te krijsen.
5x neerleggen is echt nog niks, al moet je het 2 weken of langer hele nachten doen gewoon neerleggen en niks zeggen.
Knuffel gewoon laten liggen. Als ze hem zo graag wou gooide ze hem niet uit bed.
Uiteindelijk krijgt ze je wel zo ver dat je weer tegen haar praat omdat zij begint te kletsen.
Niet intrappen hoor. Even een tijdje volhouden nu scheelt een hoop ellende later.
Ze komt n in de leeftijd dat ze door heeft hoe ze mama steeds terug kan laten komen door te krijsen.
5x neerleggen is echt nog niks, al moet je het 2 weken of langer hele nachten doen gewoon neerleggen en niks zeggen.
Knuffel gewoon laten liggen. Als ze hem zo graag wou gooide ze hem niet uit bed.
Uiteindelijk krijgt ze je wel zo ver dat je weer tegen haar praat omdat zij begint te kletsen.
Niet intrappen hoor. Even een tijdje volhouden nu scheelt een hoop ellende later.
woensdag 4 januari 2012 om 04:15
Wat cheerless zegt! Niet zingen, niet wrijven, geen fles meer: neerleggen en weer gaan, 5 - 10 minuten brullen, zonder iets te zeggen wéér neerleggen en weer weg. En dat dan een keer of 20 ... Nu investeren in duidelijk zijn bespaart je straks een hóóp ellende! En zorg dat haar vader het net zo doet als ze bij hem is.
Een vast ritueel bij het slapengaan is ook belangrijk: In 'n vaste volgorde pyjama aan, tanden poetsen, boekje lezen, etc.
Een vast ritueel bij het slapengaan is ook belangrijk: In 'n vaste volgorde pyjama aan, tanden poetsen, boekje lezen, etc.
woensdag 4 januari 2012 om 10:08
woensdag 4 januari 2012 om 12:17
Het lijkt me nogal een verandering voor haar: iets meer dan een jaar oud en ineens van permanent bij je moeder wonen overgaan naar tussen twee ouders heen en weer pendelen.
Ik kan me best voorstellen dat dat toch wel te maken heeft met het moeilijke slapen, en zou wat liever voor haar zijn dan de posters hierboven, om haar het vertrouwen te geven dat je er echt voor haar bent. Mijn jongste is ook een lastige slaper. Wat bij hem nog een beetje werkt om hem als hij s nachts wakker wordt weer te laten slapen: het goede voorbeeld geven
Een van ons (wij zijn met z'n tweeën en wisselen af) gaat op een matras naast hem liggen (haar in jouw bed leggen kan ook) doet z'n ogen dicht en zegt niks meer. Op die manier gilt hij in elk geval niet, en de boodschap dat de nacht is om te slapen wordt hopelijk uiteindelijk ook wel duidelijk. Desondanks duurt het regelmatig twee uur voor hij weer slaapt, dus er is nog ruimte voor verbetering.
Bij de oudste waren we meer van het "je moet gewoon zelf in je eigen bed slapen". Resultaat; hij ontwikkelde echt een aversie tegen zijn bed, en toen waren we nog veel verder van huis. Dat doen we dus niet meer.
Oh, zou ze oorpijn kunnen hebben?
Ik kan me best voorstellen dat dat toch wel te maken heeft met het moeilijke slapen, en zou wat liever voor haar zijn dan de posters hierboven, om haar het vertrouwen te geven dat je er echt voor haar bent. Mijn jongste is ook een lastige slaper. Wat bij hem nog een beetje werkt om hem als hij s nachts wakker wordt weer te laten slapen: het goede voorbeeld geven
Een van ons (wij zijn met z'n tweeën en wisselen af) gaat op een matras naast hem liggen (haar in jouw bed leggen kan ook) doet z'n ogen dicht en zegt niks meer. Op die manier gilt hij in elk geval niet, en de boodschap dat de nacht is om te slapen wordt hopelijk uiteindelijk ook wel duidelijk. Desondanks duurt het regelmatig twee uur voor hij weer slaapt, dus er is nog ruimte voor verbetering.
Bij de oudste waren we meer van het "je moet gewoon zelf in je eigen bed slapen". Resultaat; hij ontwikkelde echt een aversie tegen zijn bed, en toen waren we nog veel verder van huis. Dat doen we dus niet meer.
Oh, zou ze oorpijn kunnen hebben?